Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
[bojowa muzyka]
[gong]
[komentator 1 po angielsku] Pora na decydujące starcie.
[wrzawa na widowni]
[mężczyzna 1] Tak jest!
[mężczyzna 2] Dajesz! Dawaj! Poluj na głowę!
[stękanie, chrząkanie]
[komentator 2 po angielsku] Panie i panowie,
Bartkowiak atakuje.
Mistrz Tomasz Bartkowiak
doszczętnie miażdży Konrada „Bliznę” Repecia.
- [mężczyzna 1] Łapy w górę! - Godź w niego!
- Tak jest, Tomek! - Dobrze!
[narastająca wrzawa widowni]
[dyszą]
[komentator 1] Koniec pierwszej rundy.
Blizna trzyma się dobrze,
ale mało atakuje. Bartkowiak jest nie do przejścia.
[komentator 2] Ta walka tytanów przejdzie do historii.
Bartkowiak po dziesięciu zwycięstwach wciąż jest mistrzem.
Oddychaj, tak jest!
- Teraz tak… - Pijesz?
Słabnie. Lewa, lewa, prawa, lewa, tak?
I łapy w górze. Tomek, jesteś lepszy od niego, lepszy od niego!
[mężczyzna 2] Dobra, dawaj!
[mężczyzna 1] No dajesz. Dajesz, Tomek!
Brat, masz go. Upolowany.
[komentator 1] Runda druga.
[gong]
- [głośna wrzawa] - [zagłuszony komentarz komentatora]
[pisk]
Tak jest!
[stęknięcie]
[narastający pisk]
[wyciszone]
[stękają]
[pisk]
[głuche stękanie]
Tomek! Garda!
[przygłuszone] Trzymaj go!
Lewa! Tomek, lewa!
[pisk]
Dawaj!
Tomek! Trzymaj gardę, Tomek!
Łapy! Łapy w gó… Tomek!
Łapy w górę!
- [ryczy sfrustrowany] - Paweł, przerwij to! Paweł, przerwij!
Przerwać walkę! Przerwać walkę! Stop, przerwać walkę!
- [wrzawa cichnie] - [gong]
Medyk!
[niesłyszalne]
[muzyka klubowa]
KLUB OPIUM
Szefie, jakiś gość się rzuca na bramce. Mogę mu jebnąć gazem? Chciałem zapytać.
Dobra…
[mężczyzna] Proszę cię, człowieniu, kumasz?
Steppy D, Steppy D tu przyszedł!
Steppy D, kumasz? Steppy D! No szefie!
Ja nigdy nie stoję w kolejce, buraku.
[chichocze prześmiewczo]
Witamy w Opium, dobry wieczór.
Steppy D.
Mam nadzieję, że będziesz się u nas doskonale bawił.
No też mam nadzieję.
Szakal, bądź tak dobry i zaprowadź pana Steppy'ego D do strefy VIP.
A jak! Dziewczyny wchodzimy, wchodzimy!
Widzicie, kumacie? Wy stoicie, my wchodzimy! [śmieje się]
Tak jest! Raz, dwa, trzy!
Dzięki, ziomuś, bardzo dobrze. I o to chodzi! [śmieje się]
Tak jest, miss, bawimy się!
Zapraszam.
[muzyka klubowa]
Nie „wopium” tylko Opium.
A my w środku jesteśmy tego opium.
A! Takie opium dla mas?
[tłuczenie szkła]
Mamy problem na VIP-ie.
- Co jest? - Chodź, sam zobacz.
[kelnerka] Ale zostaw mnie!
No co? Ale o co chodzi? Co? Dobra, dobra, dobra.
Ale to dwie buteleczki do nas.
A koleżanka niech wraca.
Hej, jak masz na imię? To co, siadasz z nami?
- Hej… - A jakie imię lubisz?
- Nie dociera do ciebie? - Ej, wyluzuj!
- Ja dzisiaj lubię twoje. - Kolego!
- [chichocze]
- O Jezu, mamy swoją ochronę, okej? - Słuchaj, ty się przenosisz do hotelu.
[parska z drwiną] Ale ty zwiędła nudna pała jesteś.
- Wyskakuj. Hajs. - Oczywiście.
Kup sobie nową osobowość! I fuck you.
Co ty robisz?
[obaj] Chojecki!
Wpierdol im!
[jęczy]
[stęka]
[dziewczyny pokrzykują z podziwem]
[ochroniarz kaszle]
[rzęzi, stęka]
[syczy]
[trąbi ustami ostatkiem sił]
- [sapie z wysiłku] - Zabierzcie go.
[przestraszony] Co jest?
Tak, tak, tak, sami wychodzimy. Sami, spoko!
[dziewczyna] Steppy? Steppy?!
[Steppy D] Już tu nie wrócimy! Nie wrócimy tu!
Ej, ej, panowie, spokojnie, no przecież to się wszystko da załatwić, dogadać no!
[śmieje się niezręcznie] Szefie! No, tutaj…
Słuchajcie, ten klub to jest słaby klub! Nie ma co tu wchodzić!
Nie stójcie w kolejce! Nie stójcie w kolejce! Badziewie!
[zacina się] Jeszcze się zobaczymy! Jeszcze się zobaczymy!
Tak jest!
[menedżer Steppy’ego D] Chodź, Steppy, chodź! To jest gówno, nie klub!
[dziewczyna] Steppy! Steppy!
- [muzyka klubowa cichnie] - [śpiew ptaków]
[brat Tomka] Wstawaj! Potem dośpisz.
Już głośno, że w nocy rozniosłeś celebrytę.
[wzdycha zaspany]
A ty co?
Zbierasz się już?
Dzięki.
Mam coś dla ciebie.
Chyba ci musi dużo palić, co?
[nonszalancko] No… Ale za to dobrze się prowadzi.
[sceptycznie] Ta, dobrze się prowadzi. Przynajmniej on.
[śmieje się cicho]
Trener miał takiego, nie?
Nie no, co ty chrzanisz? Przecież trener miał starego poldka.
- Nie no, takiego miał. - Nie, miał starego poldka!
Się dajesz wkręcać! [śmieje się] Jasne, że miał starego poldka.
- No. - Dla mnie to było jak mustang.
Dużo utopił?
Trener? Na twojej walce?
Więcej, niż miał.
[siorbie]
Obstawił u tych, u których nie powinien.
Przyjechali upomnieć się o swoje i spalili mu salę.
Podobno gdzieś się zaszył i się teraz zwilża.
Brat, ja nie wierzę, że ty byłeś na dopingu.
Ale testy pokazały, że byłem.
Pieprzyć testy.
Po co przyjechałeś? Ale tak naprawdę.
[wzdycha]
Mówiłem, że coś dla ciebie mam.
W ’74 Muhammad Ali rozniósł w nich Foremana.
Mówisz? Piękne.
Ale uszyte w ’82.
- No ale tylko my o tym wiemy. - [rozbawiony] Co ty kombinujesz?
[wzdycha] Jedź ze mną.
Czyli jednak nie wspominki.
Jedź ze mną. Co cię tu trzyma?
Wiesz… wilki będą znowu w stadzie.
Dzielimy się pół na pół.
- Poszkolisz chłopaków. - Dzięki, ale nie, brat.
- Bo co? - Bo sam muszę się jeszcze sporo nauczyć.
[dzwonek telefonu]
Czekaj.
Tak?
Dobra, umów go.
Tak, na czternastą.
Jak mówię, że będę na czternastą, to będę na czternastą. Nara.
Co jest?
[wzdycha sfrustrowany] Sprawy klubowe. Jak pojedziesz, to się dowiesz.
Ja tam na pracy w klubie się nie znam. Dzięki.
Zatrzymaj. I ćwicz łapę.
Kocham cię, brat.
Ja ciebie też, dupku.
Na święto zmarłych będziesz?
Zawsze.
[auto zapala]
[chlupot błota]
[dzwonek telefonu]
[odbiera] Cześć, mamciu.
[z przestrachem] Co się… Mamo, co się stało?
[Tomek] Tak, ciociu.
Dziękujemy. Do zobaczenia w czwartek.
[rozłącza się]
[Tomek] Już prawie wszyscy wiedzą.
Mamo, a wiesz, gdzie mogę teraz znaleźć Dominikę?
[chłopak] Hej, mała. Taka ładna dziewczyna chodzi sama?
Sorry, nie jesteś w moim typie.
[postękuje]
[chrząka, kaszle]
[udając wahanie] Ja tylko oddaję torebkę, proszę mnie nie bić.
Jest jakieś znaleźne?
No jak widać, ktoś się znalazł. [podśmiewa się]
Widziałam filmik.
[menedżer Steppy’ego] Nie stójcie w kolejce!
Nie stójcie w kolejce! Badziewie!
Każdy ma swoje pięć minut.
Raczej 26 sekund.
- Chodź Steppy, chodź! Chodź! - [wyłącza nagranie]
Dlaczego się do mnie nie odzywałeś przez ten czas?
Musiałeś dostać moje wiadomości.
Ja… nie mam na to dobrej odpowiedzi.
To może chociaż słabą?
Po coś mnie chyba odnalazłeś, co?
[gwar]
Raz…
i…
- [okrzyki ekscytacji] - [mężczyzna] Widziałeś to?
[cicho burczy z zadowoleniem]
[radosne wycia]
[oddycha chrapliwie]
[Tomek] Chlejesz znowu.
Przynajmniej nie spierdoliłem z podkulonym ogonem.
Wiktor nie żyje.
Wypadek.
[głęboko wydycha]
Ogarnij się, pogrzeb w czwartek.
Tylko przyjdź trzeźwy.
Albo w ogóle nie przychodź.
Gdy byliśmy jeszcze dziećmi,
mama i tata zmagali się z wieloma problemami.
[smutnie się podśmiewa]
Największym z nich byliśmy ty i ja.
I nasze przygody.
Zawsze razem.
Zawsze mogliśmy na siebie liczyć.
Może ja na ciebie trochę bardziej.
Pamiętam, że…
gdy jak ostatni idiota wszedłem na topniejący lód na stawie,
dostałem od ciebie w karczycho.
Gdy ukradłem komiksy z kiosku starego Walczaka,
kiedy po raz pierwszy za bardzo spróbowałem alkoholu. Kiedy…
Mógłbym długo wymieniać.
A teraz dołączyłeś do taty…
[ze smutkiem] …braciszku.
Kocham cię, brat.
Cześć.
- [cicho] Elegancki… - Elegancki i trzeźwy.
Musiałeś nawet dziś?
Córcia…
[Dominika pociąga nosem]
Dziękujemy, że wpadłeś, ale chyba już czas na ciebie.
[ciężko wydycha powietrze]
[wzdycha z żalem]
- [drzwi skrzypią] - [trzepot skrzydeł spłoszonych ptaków]
- [stęka] - [brzdęk butelek]
[wzdycha]
[chlupot w kuflu]
[chrapliwie] Bartkowiak…
Teraz to tu bardzo dobrze pasujesz.
Uciekłeś.
Musiałeś się naćpać przed walką?
Czyli nawet ty w to wierzysz?
Nawet jakbym się naćpał,
to ty nie musiałeś obstawić całego swojego życia
- na jedną głupią walkę. - [prycha wzgardliwie] Uważaj, synek.
Nie jestem za stary, żeby ci skopać dupę.
No to na co czekasz?
Młodszy już nie będziesz.
[bojowa muzyka]
[dysząc] Tomek! Ty gówno rozumiesz.
[Paweł jęczy, syczy z bólu, chrząka]
[boleśnie warczy]
[jęczy, dyszy z trudem]
To ja wszystko straciłem.
[dyszy]
[krzyczy z wściekłością] Wypieprzaj do Zakopanego! [dyszy]
[mężczyzna] Wiesz, co to Sparta?
Oni mieli takiego przywódcę… Likurga…
[stukot piłeczki w dołku]
Żeby powstrzymać korupcję i chciwość,
nakazał wybijać pelanory,
czyli monety ze zwykłego żelaza.
Nie z cennego kruszcu, nie wiem, złota, srebra.
Pelanory były duże i ciężkie,
ale nie miały żadnej wartości.
Więc widzisz…
kradzież i ukrycie dużej ilości pelanorów
praktycznie była niemożliwa.
Bladź! Mówiłem – putter do niczego.
[krztusi się, kaszle]
[kaszle świszcząco]
[chlupot]
[mściwie, lekko dysząc] Gdyby tylko euro było takie ciężkie,
może by cię nie kusiło, Vadim.
Teraz ty będziesz dla mnie budował.
Dziękuję.
No i co z tym klubem?
Zostanę, przypilnuję formalności, a potem…
No ale przecież mógłbyś go zatrzymać…
Wiktor…
Jego marzeniem… On mi niedawno powiedział,
że to wszystko powinno być wasze wspólne.
Czyli że teraz twoje.
Zostanę, aż sprzedam klub, a…
a potem wrócę do siebie.
Przykro mi, mamo.
[cicho mruczy rozczarowana]
Ale pamiętaj, że tutaj jest twój dom.
[mężczyzna 1] Oto właśnie Woźny Tower.
Projekt, który szybko stanie się
najszybciej rozwijającym się centrum biurowym w mieście.
To przedsięwzięcie zdecydowanie ożywi
i pobudzi starą dzielnicę,
no i zostanie jej nadany nowy duch,
nowa energia i zupełnie nowe możliwości.
[podśmiewa się urzeczony] No wspaniale.
Dla mnie brzmi to jak czysta poezja.
A teraz może poproszę o parę słów prezesa Sanstalu,
człowieka, który tutaj stworzy
drugie centrum naszego miasta. Proszę.
[prezes] Proszę panów, stara dzielnica
będzie przewodzić naszemu miastu
w drodze do nowoczesności.
Wybudujemy centrum konferencyjne…
Dotychczasowy plan zagospodarowania przestrzennego
chronił tę dzielnicę i jej zabytki przed taką zabudową.
[mężczyzna 2] Dziękuję ci, Dominiko, że poruszyłaś akurat ten temat.
Rzeczywiście, proszę państwa,
nie możemy odwracać się od… przeszłości i tradycji,
kiedy stawiamy krok ku nowoczesności. Jakoś to wszystko…
będziemy musieli połączyć.
Ja osobiście uważam, że Woźny Tower
będzie doskonałym przykładem na to, jak wspaniałe…
i dopasowane do siebie może być połączenie starego z nowym.
Wyjdź zapleczem! Szybko! Szybko!
Dzień dobry. Dostanę móżdżki bydlęce?
Ale my nie chcemy sprzedawać tego sklepu… Pan rozumie.
[rozbawiony] Mhm, no.
Wiesz co? To może ponegocjujemy?
Chodź tu!
- Ty zostaw go! - [wrzeszczy] Co?
[Blizna] Kładź się! Kładź się!
[brzęk krajalnicy]
[sklepikarz wrzeszczy z bólu]
[chlupot]
I co? Dostanę te móżdżki?
Podpisuj to! Podpisuj to! Tylko nie uświń!
[szurgot długopisu]
- [rytmicznie posapuje] - [dzwonek telefonu]
[dzwoni dalej]
[odbiera]
Tak, słucham?
[prezes Sanstalu] Dzień dobry, ja dzwonię w sprawie klubu Ring.
[lekko dysząc] Dzień dobry, ale jakby co, to ja nie szukam żadnych pośredników.
Proszę pana, ale my chcemy złożyć atrakcyjną ofertę.
[cicho parska] Ile?
No możemy się zgodzić na dwa miliony.
No ale pan to w ogóle widział? Przecież… przecież tam wszystko do remontu.
Czwartek podpisanie umowy?
Dobrze.
[wzdycha] To…
zapraszam do klubu, nie wiem… jedenasta?
No to świetnie, w takim razie we czwartek.
Do widzenia.
[rozłącza się]
[zagadkowa muzyka]
Może pomóc?
- Nie. Nie trzeba. Naprawdę. - Żaden kłopot.
Sprzedajecie? Co się stało?
[z wahaniem] Ach…
[lękliwie, z pretensją] A co to pana obchodzi?
To nasza sprawa jest.
Miłego dnia.
- Proszę tu podpisać. - Mhm.
[kliknięcie przycisku długopisu]
Dziękuję.
[odchrząkuje]
[szelest papieru]
Myślałem, że nabywca będzie chciał zobaczyć, co kupuje.
[prezes pomrukuje z aprobatą]
Ale to pan jest z Sanstalu?
To wy kupujecie mój klub?
Nie.
[z wahaniem] My świadczymy usługi w zakupie,
w imieniu Fieldstar Group Limited.
Jesteśmy pełnomocnikiem i generalnym wykonawcą…
robót budowlanych dla tego klienta.
Coś nie tak?
[zaskoczony] Co? Ale co pan robi?
Oferta jest nieaktualna.
Chwileczkę.
Niech pan spokojnie pomyśli. Hm?
To są dwa miliony!
[posępna muzyka]
[wydycha sfrustrowany]
ŁADOWANIE DANYCH TELEFONU
[otwieranie drzwi]
Twój przyjaciel nie chce sprzedać.
Dialog, Repeć.
Najpierw z nim porozmawiaj.
Potem ewentualnie przejdziemy od słów…
do czynów.
Zatrzymam klub Wiktora.
A co się stało?
Muszę dowiedzieć się, dlaczego chcą wykupić wszystko wkoło.
- Co? - Chcą postawić tam biurowce.
To na razie nie postawią.
[zmartwiona] Tomek?
Sama mnie namawiałaś.
Tylko że tobie nie chodzi o ten klub.
[Tomek] Niektórych z was nie zdążyłem jeszcze dobrze poznać, ale…
ale mam nadzieję, że to się wkrótce zmieni.
To jest Dominika.
Będzie przez jakiś czas pomagała w zarządzaniu miejscem.
Jeżeli macie jakiekolwiek pytanie do mnie czy do Dominiki, to walcie śmiało.
[śmieją się drwiąco]
Coś was rozbawiło?
Dzisiaj będę głównie obserwował,
dlatego proszę was, żebyście pracowali tak jak zwykle.
Dobra, za 45 minut zaczynamy,
dlatego bierzmy się lepiej do roboty.
[gwar, muzyka klubowa]
[barmanka] Proszę.
No i co o tym myślisz?
Świetnie. Mamy niezły ruch.
Musimy pogadać.
Nawijaj.
To twój ostatni dzień pracy tutaj.
I twój też.
A co ty taki świętoszek jesteś? Może wejdziesz do działy?
Spierdalać.
Muszę poszukać ludzi do pracy.
Zadzwonię do Zakopca.
Znam kogoś, kto by się nadał.
Może daj mu szansę.
[rzężenie zapalanego silnika]
- [silnik nie zapala] - [Tomek] Dawaj.
[rzężenie zapalanego silnika]
[silnik nie zapala]
No proszę cię.
[rzężenie zapalanego silnika]
[silnik nie zapala]
Podrzucić cię?
[Tomasz Makowiecki – „Ostatni brzeg”] ♪ To dobrze, że nam ♪
♪ Udało się ♪
♪ Dotrzeć aż tu ♪
♪ Na ostatni brzeg ♪
♪ To dobrze, że ty ♪
♪ Kochałaś mnie ♪
♪ Będziemy to czuć ♪
♪ Znikając we mgle ♪
♪ Kamień i kamień ♪
♪ Żelazo i gruz ♪
♪ Nasz piękny koniec ♪
♪ Jest prawie tuż-tuż tuż-tuż ♪
♪ Ocean jest nasz ♪
♪ W ten ostatni dzień ♪
[Tomek prycha pogodnie]
Dlaczego my właściwie nigdy wcześniej… [chichocze]
Twój ojciec by mnie zabił.
I tylko to cię powstrzymało?
- Taki twardziel, a bał się mojego ojca? - Trenera…
wyszkolonego – i to w sportach walki.
Szef zaprasza jutro do teatru.
A co ciebie tak nagle wzięło na teatr?
To przykrywka do spotkań z ludźmi, z którymi robi interesy.
Odbierz mnie o szóstej.
Dobrze.
Co to za facet?
To mój szef.
[Tomek] I gość, który chciał kupić klub.
- [sygnał wiadomości] - A ten z telefonem?
[Dominika] Nie mam pojęcia.
Irek zna dużo różnych… nazwijmy to biznesmenów.
Zaraz wracam.
[kobiecy śpiew operowy]
Mam nadzieję, że rozumiesz powagę sytuacji.
Nie powinno mnie tu być.
Myślisz, że się tu dobrze bawię?
Pojawiły się komplikacje.
Drobne.
Zawiodłem was kiedyś?
No nie zawiodłeś.
Stąd ta rozmowa, inaczej byśmy nie rozmawiali.
Doceń to.
Doceniam.
Zostało siedem dni.
Za siedem dni tamto wszystko ma zostać formalnie własnością Fieldstaru.
Bo inaczej paru ważnych ludzi się wkurwi.
A przecież my nie chcemy się gniewać, co…?
Przykryjemy wszystko strajkami.
Będziesz miał wolne pole do działania.
- Wszystko będzie na czas. - No… mam nadzieję.
Bo to, co robisz…
jest ważniejsze, niż może się wydawać.
[śmieje się wisielczo]
Tak jak powiedziałem: wszystko będzie na czas.
Mam dla nas fantastyczną lożę.
[zalotnie] I butelkę dobrego wina.
Wiesz, tu niby nie można, no cóż, ale dla nas można.
A po spektaklu taki mały planik:
porywam cię na raut, będzie ta słynna aktorka,
hmm, poczekaj, zaraz ci powiem imię, bo teraz mi wyleciało z głowy…
Poznajcie się – Tomek.
Witam.
Aż trudno uwierzyć, że pana nie zauważyłem.
Ireneusz Parzych, mój szef.
Mhm.
No cóż, to…
A właśnie, bo przyjaciele na mnie czekają, więc…
cóż, wypada mi tylko
życzyć państwu dobrej zabawy.
Dziękujemy.
Witam, panowie.
Ty jak zwykle poobijany?
Znasz mnie.
Szefie.
A to jest Dominika.
- Cześć. - Szakal i Góral.
- Dzięki, że zgodziliście się pomóc. - A spodziewamy się kłopotów?
Raczej to my będziemy kłopotem. Dlatego miejcie na wszystko oko.
W planach mamy zainstalowanie monitoringu, chcemy też nagrywać audio po godzinach.
Pytania?
Dobra, to chodźcie, pokażę wam wszystko.
[muzyka klubowa, gwar]
[cicho parska rozbawiona]
[złowróżbna muzyka]
[udając zaskoczenie] O! Tomuś…
Czego chcesz?
Po prostu się rozglądam.
Słyszałem, że spoko miejscówka.
Chciałem zobaczyć, jak sobie radzisz.
Słyszałem o twoim bracie.
[cmoka językiem] Moje kondolencje.
Wiesz co? Z radą jeszcze przyszedłem.
Powiedz…
[cicho] …na chuj ci to miejsce?
Mało ci jeszcze kłopotów?
No!
[łagodnie] To uciekam.
Zróbcie rozpierdol.
- [dziewczyna] Ej! - Moje piwo! Barman!
Chcę darmowego drinka! Mojego ktoś rozlał!
[Tomek] Kolego! Może nie psujcie sobie wieczoru,
tylko od was zależy, jak się skończy.
[tłuczenie szkła]
- Wyprowadź ich. - Ojciec, do widzenia panu.
- Gdzie te łapska?! - Kurwa, ja ci dam łapska!
[krzyki klientów]
[stęka]
- Dokładkę? - Nie, nie!
O kurwa! Gdzie ty…!
Panowie…
nie warto.
To, że przyszliście rozpieprzyć coś w klubie, to rozumiem.
Nie warto.
[Szakal] O kurwa.
Dobra, stary, to jest jakiś świr. Spadamy.
- [Szakal] Góral. - Wypierdalaj.
Może… potraktujemy to jako rozmowę kwalifikacyjną?
Ja to się na pracy…
w klubie nie znam.
Wiesz, że dokładnie to samo powiedziałem Wiktorowi,
jak z nim rozmawiałem po raz ostatni?
Chcę, żebyś pomógł mi dowiedzieć się, czy mój brat został zamordowany.
Sprawa śmierdzi, nie?
Możesz na mnie liczyć.
[pstryka palcami] Dwa razy to samo.
[podśmiewa się]
Znam ten uśmiech!
[śmieje się delikatnie]
Co ty kombinujesz?
Chodź.
Ja nie wiem, czy się cieszyć, czy martwić.
Jazda! Cześć panowie, cześć, będzie dobrze dzisiaj,
dobra biba będzie, prawda? Dobra biba będzie…
Będzie dobra. Tak jest, co jest?
O, sorry.
[Tomek] Surprise.
No taka surprise, surprise…
[potakując] Mhm. Witam w Ringu.
A, to co, kończymy ten beef? Szacun, ziom!
Respect! [śmieje się niezręcznie]
To co, w tej ruderze się teraz zatrudniłeś?
Naprawdę, tam w Zakopcu lepiej miałeś.
[Tomek] To mój klub.
- Serio? - [twierdząco] Mm.
[Steppy D] Zajebisty.
[wiwatują]
[rapuje] ♪ Cały świat, cały, cały świat Stwarza problem! ♪
♪ Cały czas, cały Cały, cały czas – problem! ♪
♪ W głowie mam, w głowie Głowie, głowie mam – problem! ♪
♪ W sercu czar Który mi pozwala żyć spokojnie ♪
Ty, Bartkowiak.
[wiwaty tłumu]
Sorry za tamto.
Poniosło mnie trochę, ale…
wiesz, robota taka.
Zrobiłeś, co musiałeś.
Dobra…
zapomnijmy o tamtej sprawie.
Zresztą trzeba iść naprzód, prawda?
To co?
Dzięki. A, i słuchaj:
jakbyś szukał kogoś do pracy, to daj znać.
A co, Steppy źle płaci?
Nie, ale chciałbym się czegoś nauczyć.
A poza tym szef czasami jak coś palnie, to ludzie wkoło chcą mu spuścić wpierdol.
[lekko sarkastycznie] Ta? Na przykład kto?
Na przykład ja.
♪ Źyję jak król, ale mam luz ♪
♪ Lecz nie jestem królem tu Staram się być królem słów ♪
- Dobra robota. - Dzięki. Dasz radę tego słuchać?
- ♪ Cały czas, cały, cały, cały czas ♪ - [widownia] ♪ Problem! ♪
♪ W głowie mam W głowie, głowie, głowie mam ♪
♪ Problem! ♪
♪ W sercu czar Który mi pozwala żyć spokojnie ♪
♪ Cały świat… ♪
Chciałem powiedzieć, że tak naprawdę nie było żadnej bójki,
a to wszystko to był tylko chwyt marketingowy,
mający na celu promocję najnowszej płyty Buntownik.
W rzeczywistości jesteśmy dobrymi przyjaciółmi.
Tak, a Steppy D to jest największy świrus, jakiego kiedykolwiek spotkałem.
Bang!
- [imitują eksplozję] - [Steppy D parska]
Chojecki.
Ziemia, na której stoi twój klub, będzie niedługo warta fortunę.
Tak jak wszystko wokoło.
Wiktor miał problemy z klubem.
[pochmurna muzyka]
Nie chciał mi o tym powiedzieć, ale…
ale wiem, że Repeć chciał go zastraszyć.
Nie udało się i…
skończyło się egzekucją.
Nie ma innej opcji.
Myślisz, że policja jest w to zamieszana?
Ktoś im płaci, żeby patrzyli w inną stronę.
Parę firm i sklepów w okolicy się zamyka, a ci, którzy zostali,
wyraźnie się czegoś boją.
Ale nikt z tym nic nie robi.
To gdzie możemy zacząć szukać?
Sanstal.
[mroczna muzyka]
Ich ciężarówka zabiła Wiktora.
Nawet nie zdążyłem wystawić klubu na sprzedaż, a oni już go chcieli kupić.
Sanstal…
Sanstal zgłosił się do nas o pozwolenie na budowę.
To oni stawiają Woźny Tower.
Spróbuję się dowiedzieć czegoś więcej w pracy.
SZUKAJ PLIKÓW LUB FOLDERÓW
[powiadomienie telefonu]
Szukałam cię.
[zalotnie] Nie zdążyłam ci podziękować za zaproszenie do teatru.
[udając obojętność] Tak?
Podobało mi się.
Może kiedyś uda nam się obejrzeć spektakl razem…
[podśmiewa się]
Mocno wyskoczyłaś przed szereg na tej prezentacji.
Może się myliłam.
Umiem… przyznać się do błędu i zmienić zdanie…
Bardzo dobrze.
Intrygujesz mnie.
W weekend wybieram się na żagle, może miałabyś ochotę popływać?
Oczywiście nie ma w tym żadnego podtekstu…
- Pomyślę o tym… - [mruczy z aprobatą]
[wzdycha rozbawiona]
Do zobaczenia.
[podejrzliwa muzyka]
[powiadomienie telefonu]
Jestem.
Co się stało?
Będzie trzeba zgasić kilka płomyczków, bo zrobi się pożar.
Jaki pożar?
Kilka osób zaczęło węszyć.
Kto?
Bartkowiak i ten jego zapijaczony trener.
Jest też problem z wykupieniem klubu.
A jebany zegar tyka.
No tak. Jak trzeba, to trzeba.
A czy ja mam ci jakoś w tym pomóc?
Musisz tylko wysłać swoją asystentkę w delegację.
[rozbawiony] Nad jezioro, tak jak lubisz.
Dominikę?
Ale zapewniam cię, że to nie jest potrzebne.
[złowieszcza muzyka]
Ty mówisz, co jest potrzebne, a co nie, Irek?
Zapewniam cię, że…
ona nie sprawi nam problemów.
Rozmawiałem z nią, powiedziała mi, że źle zrobiła…
Ona jest pragmatyczna.
[z wesołością] Dominika jest pragmatyczna. Ręczę za nią.
Ręczysz za nią?
Tak, ręczę.
[napięta muzyka]
[grzechot wstrząsanej farby w sprayu]
[Paweł] Ej! Połóż to!
[stanowczo] Połóż to!
Ty też!
A ty, synek, jak masz na imię?
Olaf.
Olaf?
Zmykaj, Olaf.
[śmieje się]
[złowróżbna muzyka]
[muzyka klubowa]
[czule parska]
Tomek…
Trochę pojeździłem za tym twoim Ireneuszem…
Dziwnych ma znajomych.
Widziałem Bliznę, widziałem Kołodziejczyka.
A… kto to jest ten Kołodziejczyk?
Dzięki.
Dużo już wiem.
Dziwny facet, niebezpieczny. Byłem głupi, obstawiłem…
dużo forsy u jego chłopaków. Mówią…
Ja wiem…
że to cyngiel służb jest.
[skrzypienie krzesła]
[mamrocząc] Barman! Co z naszą butelką?
- [Paweł] Ej, ej, ej! - Mam ci tam wejść i pomóc?
O czym rozmawialiście?
[tłuczenie szkła]
Spokój!
[alarm aut]
[dalsze tłuczenie]
Nie… nie chcemy żadnych kłopotów.
[Dominika] Mogę pani jakoś pomóc?
[dzwonek telefonu]
[z żalem] Całe życie…
[sygnał odbierania telefonu]
Tomuś?
Nie chcemy żadnych kłopotów.
Zabiłeś Wiktora.
[gniewnie] Odejdź, kurwa!
Ja do ciebie miło, a ty się złościsz.
Kiedy podpisujemy umowę?
Powiedz, po co kopiować błędy brata?
Nie lepiej się dogadywać?
W zgodzie żyć?
Tomuś… to jak będzie?
[Dominika] Poszperałam trochę.
Ponad 40 000 firm zarejestrowanych w tym budynku.
[zdumiony] Czterdzieści tysięcy?
Rozmawiałem z Repeciem.
To on.
[wzdycha rozgniewany] Razem z Kołodziejczykiem.
Mów dalej.
Cayman House.
Z tego żyją Kajmany.
A gdzie są pracownicy?
Biura? Nie ma żadnych.
Wszystko to są… firmy krzaki zarejestrowane z zagranicy.
Fieldstar Group Limited też.
A mimo to twój szef dał im pozwolenie.
Cały ten prezes Sanstalu to też człowiek Kołodziejczyka.
Widzieliśmy ich wtedy w teatrze.
Ojciec Kołodziejczyka dorobił się na upadku systemu.
Dużo ludzi wtedy zniknęło: polityków, biznesmenów, wojskowych…
Mówi się, że to on.
A teraz synek przejął interes po ojcu.
Metody, kontakty… Robotę.
[Tomek oddycha nerwowo]
[gniewnie] Jest nietykalny.
[z wisielczym rozbawieniem] Za dużo wie, za bardzo jest potrzebny.
Tomek…
Może dlatego policja wciąż odwraca głowę…
Bo mają pozwolenie z góry…
[niepokojąca muzyka]
[Góral i Szakal kaszlą, dyszą chrapliwie]
[odbezpiecza broń]
[dyszy ze złością]
[sygnał robienia zdjęcia]
[krzyki]
Wypad! Wypad!
Panowie, hej, hej! Już, wypad!
Nie warto. Nie warto.
Rozumiem, że ktoś wam kazał tu przyjść
i rozpieprzyć mi lokal, ale panowie, przecież nie warto…
Hej…
[napięta muzyka]
[stęka]
[krzyczy]
[łoskot]
Tato!
Tata…
[cicho] Córcia…
Ale sobie wybrałem dzień…
na rzucanie picia, co?
[śmieją się]
- [kaszle] - [z zaniepokojeniem] Tata!
Tato! Jezu… Dzwoń na pogotowie!
Już jadą.
[kaszle]
[niezrozumiałe rozmowy przez radio]
[gwar]
Czy pan Paweł Sozoniuk prowokował gości?
Słucham?
A czy widzieliście państwo zdarzenie?
To jasne, co się stało.
Oni uciekli, zaraz nie będzie szansy ich złapać!
Proszę zachować spokój! Najpierw musimy ustalić fakty.
[sentencjonalnie] A alkohol wywołuje agresję.
Przykro mi, pani Dominiko, ale musimy poczekać na zgłoszenia poszkodowanych.
Jakich poszkodowanych?!
Mój ojciec jest poszkodowany. Ci bandyci wbiegli do lokalu i…
A właśnie, à propos lokalu:
dostaliśmy zgłoszenia o nieprawidłowościach
i będziemy się musieli przyjrzeć tej sprawie, tak że…
No ktoś się z państwem skontaktuje.
[pod nosem] Skurwysyny.
Chcą nas im wystawić.
Zostaliśmy sami.
[Dominika pociąga nosem]
Bartkowiak zrozumiał wiadomość?
[odchrząkuje niezręcznie] Wujo…
trzeba było go zajebać, jak braciszka.
Teraz wszystko przykrywają, tak jak obiecali.
Braciszka nie znało pół Polski.
Jeżeli nie załatwimy wszystkiego w tydzień,
będę miał problemy.
A jak ja będę miał problemy,
to będą je, kurwa, mieli wszyscy.
Teraz możesz jechać do tej jego pizdulki…
tak jak chciałeś.
[sygnał wiadomości]
[skrzypienie krzesła, kroki]
[z żalem] Góral i Szakal nie żyją.
Mama nie odbiera.
[płaczliwie] Boję się. Nie brnijmy w to już, proszę cię.
Skończmy z tym.
Ale nie mogę.
Nie pójdziesz sam.
[pociąga nosem]
Sprawdź, co u mamy.
Ja… pozamykam klub…
i pomyślimy, co dalej, dobrze?
Dlaczego wybierasz wkurwiających facetów?
[jęczy, krztusi się]
[brzdęk upadających kieliszków]
[kaszle]
[z udawaną czułością] Spokojnie, maleńka, to nic osobistego…
[Tomek] Ale to będzie osobiste!
[napięta muzyka]
Dominika…
- [oddycha ze złością] - [zasysa krew nosem]
Nie zesraj się.
Myślisz, że potrzebuję pomocy, żeby cię zajebać?
Tak jak nie potrzebowałem w drugiej rundzie.
Ale wujo chciał mieć pewność.
[stęka]
[Tomek dyszy]
[dyszy, krztusi się]
[rzęzi, kaszle]
[z wysiłkiem] Pozdrów braciszka!
Jak umierał, jęczał jak świnia!
[jęczy]
[Blizna dyszy]
- [trzask] - [Tomek jęczy z wysiłkiem]
[dyszy]
[dzwonek telefonu]
[dzwoni dalej]
[Kołodziejczyk] Zająłeś się dziewczyną?
[mściwie] Nie… nie zajął się.
Co teraz?
Rafał Kołodziejczyk.
Masz jakiś plan?
Twój szef.
Jest jednym z najbardziej zaufanych ludzi Kołodziejczyka.
Przekonam go, żeby nam pomógł.
[śmiejąc się smutno] O, nie, nie. Nie.
To nie jest dobra chwila i nie jest dobre miejsce.
Wiemy o tobie i Kołodziejczyku.
[dyszy]
[Parzych] Wszystko się spieprzyło.
Uciekaj z tego miasta.
I nigdy tu nie wracaj.
Ściągnij go tutaj!
Dajemy ci szansę!
[z wisielczym rozbawieniem] Szansę? [śmieje się]
Kurwa…
Szansę!
Kołodziejczyk ma w kieszeni polityków i policję.
I robi, co chce.
Jeżeli myślisz, że możesz mu przeszkodzić,
to się, kurwa, grubo mylisz.
[Tomek dyszy gniewnie]
[złowrogo] Dzwoń. I go ściągnij.
Ja wam, kurwa, dzieci chcę pomóc,
dlatego mówię, żebyście stąd… [krzyczy] …spierdalali!
Dzwoń. Powiedz, że decyzję cofnięto.
- [kaszle] - [dzwonek telefonu]
[odbiera]
[rozłącza się]
[z niechęcią] Mamy gościa. Gość w dom, Bóg w dom.
Chodź! [ponaglająco] Chodź!
[trzaski paralizatora]
[prycha]
Przepraszam.
[Kołodziejczyk] Wybierasz się gdzieś?
Nie dziwię ci się.
Młoda dupa zawróciła ci w głowie.
Każdy popełnia kiedyś jakiś błąd.
[Parzych jęczy]
[jęczy dalej]
[jęki ustają]
[kroki]
Odmów jeszcze raz.
Zajebałeś Konrada. Zabiłeś mi rodzinę…
i kradniesz mój cenny czas.
[dyszy pod kneblem]
[Dominika jęczy]
[dyszy nerwowo]
[pukanie do drzwi]
[Tomek dyszy nerwowo]
- [Tomek jęczy z bólu, chrapliwie dyszy] - Cśś…
[brzdęk ostrza]
[Tomek tłumi jęk bólu]
[kaszle]
Zdążyłem na imprezę?
[stłumiony śmiech]
Tylko tyle mieli.
[lekko pokasłuje, oddycha ciężko]
Nie chciałem cię w to wciągać.
Ani Dominiki.
Daj mi adres tego skurwysyna i wyjedź z miasta.
Paweł, możemy nie wrócić.
Zwariowałeś?
To jest moja córka.
[kaszle]
Idziemy z tobą.
My.
Znam takiego jednego kozaka…
[kroki]
…co bardzo chce pomóc.
Chciałem czegoś się nauczyć.
A widzę, że od razu będzie master class.
[Kołodziejczyk] Żeby wydobyć z krzewu jego naturalne piękno…
należy odciąć fragmenty ograniczające jego rozwój.
Cięcie należy wykonać zdecydowanie, ale też…
bardzo precyzyjnie.
[gra muzyka operowa]
No i tak już lepiej.
Inaczej rozrósłby się jak chwasty.
A rasowy ogrodnik nie lubi w ogrodzie swoim chwastów.
Ubolewam, jak niewielu ludzi docenia kunszt ogrodniczy.
A przecież tkwi w nim niesamowita siła i władza.
Co robi ogrodnik?
[Kołodziejczyk] Mój ojciec mówił, że…
poprawia nieskończone dzieło samego Boga,
sam zajmując jego miejsce.
I miał rację.
[spokojnie] Pierdol się.
Piękna, ale zatruta.
[stękają]
Datura, czyli bieluń.
Najpiękniej pachnie i wygląda nocą.
[stękają]
Niektóre mogą wywołać halucynacje.
Ale niektóre też zabić.
[lekko dyszy]
[chrząknięcia, tłuczenie szkła]
[jęczy]
[stęknięcia, rzężenie]
Ten nędzny gatunek! Człowiek to chwast!
[lekko zdyszany] Bezkształtna masa,
która nie tworzy, tylko pożera, a potem zdycha, zmieniając się w nawóz.
[postękuje]
[ryczy z bólu]
[jęczy z bólu]
[wrzeszczy]
To jest najważniejsza sztuka:
pięknie umrzeć. Z godnością.
[dyszy] Potrafisz tak?
Nie, ty nie jesteś samurajem.
[bojowa muzyka]
Jesteś nawozem.
Podkładem, na którym zbuduję coś pięknego!
[krzyczy z wściekłości]
[Kołodziejczyk jęczy]
[Paweł] Lewy, prawy, głowa, dobrze!
Lewy, prawy, głowa, super, Olaf!
Pach, pach, pach! Super!
Tak jest, głowa, głowa, głowa, głowa, głowa!
I lewy, prawy, głowa, dobrze!
Mój tygrys! Do szatni.
W takich rękawicach to zima niestraszna.
Ali pokonał w nich Foremana.
No… To ja dałem je Wiktorowi.
Tylko my to wiemy.
[śmieje się]
[wzdycha]
Uniewinnili?
A może chcesz…
potrenować chłopaków, co?
- [otwieranie drzwi] - [Paweł] Cześć, córcia!
Cześć!
Będziesz musiał mnie bardzo mocno przekonywać.
Bardzo mocno.
[śmieją się]