VENECIA
Perdoe, a entrada, por favor.
Señor, benvido a Venecia.
Grazas.
Senta ben volver.
Como imos, equipo?
O champaña está frío, así que acabemos con isto.
Non, grazas.
Debía poñela, son preciosas.
Non, grazas.
- Como ves a sala? - Dezanove millóns!
Chea de ricos.
O que máis me gusta.
Dezanove millóns en Londres.
Á de unha.
Á de dúas.
Vendido!
Grazas.
Ben, prestemos atención agora á seguinte peza.
A peza número 235 é un cadro de Kehinde Wiley titulado O Preludio.
Escoito sete millóns?
En posición, Londres?
Aquí desde o Támese.
Achégome ao punto de recollida.
Agora traballas para Uber Boats?
Céntrate, meu.
Á de unha.
Veña logo, vamos ensinarlles o que é a arte de verdade.
Vendido por 11 millóns ao señor Mollsen en Venecia.
Xenial. O friqui comprou un xoguete novo.
O Kehinde Wiley establece outro récord
xunto co Hirst e o Franz Marc.
Ross!
Policía. Unidade de Patrimonio Cultural.
Stefano, estades aí?
Estamos, si.
A policía está en posición.
Se Cyrus intenta roubar algo, espéralle unha sorpresa.
Señoras e señores, é un pracer presentarlles a N8.
Como sabedes, este artista dixital permaneceu sempre no anonimato.
Pero hoxe está aquí na poxa dun NFT de edición única.
Aí está, entre os ofertantes.
Nin leva máscara.
Está aí coma se nada.
Que vai ser, Cyrus?
O Wiley pesa demasiado para movelo, os Warhols pasaron de moda.
Sabemos que non vai roubar o NFT.
Nada que roubar.
E agora é un honor presentar o Autoimportrato de N8.
Composta por 482 cámaras,
esta máscara creará o NFT.
Inspirada en Vincent van Gogh,
esta peza de arte dixital xerarase a partir dunha transmisión de 30 segundos.
Unha vez completada, o NFT terá capturado o momento da venda,
no que estará o comprador.
Algunha oferta inicial?
Doce millóns.
Que?
Rápido, busca o 1305.
Rexistrado a nome de John Bratby.
Merda. Sabe que estamos aquí.
Como o sabes?
John Bratby, británico, dos anos 50, pintaba escenas da vida cotiá.
E iso como nos relaciona?
Vivo no seu antigo estudio.
Doce millóns.
A poxa está en 12 millóns.
Trece millóns en Londres.
Quince. Temos 15 en Venecia.
- Dezaseis e medio. - Dezaseis e medio.
Dezasete millóns.
Dezasete e medio.
Benvido á poxa, señor Sage.
Dezaoito millóns!
Dezanove.
Vinte millóns.
Vinte millóns de dólares en Venecia.
Á de unha.
Á de dúas.
Preparados?
Preparados.
Vendido.
A roubar.
Planea algo. Hai que entrar.
Vamos!
Veña!
Stefano, en marcha!
Por favor, abandonen o edificio pola saída máis próxima.
Abandonen o edificio pola saída máis próxima.
Grazas, Stewart.
N8, sinto moito a confusión, señor. Podo acompañalo á saída.
Espera, gastei 20 millóns de dólares. Quero o meu NFT.
Podemos facer a transferencia na oficina.
E que tal no meu iate?
Si, vale.
Sígueme.
Interpol. Unidade de Patrimonio Cultural. Están roubando na poxa.
- Como? - Ten que pechar as saídas. Decontado!
Téñote.
E o iate?
Este barco lévanos ao iate.
Ross, e se Cyrus nos fai unha xogada polo NFT?
Non o comprou?
Por 20 millóns? Non ten os cartos. É unha estafa.
Pero só podes roubar un NFT...
Se roubas o código de acceso, e só podes telo... se colles o artista.
PROFUNDIDADE
Stefano, necesito un barco no peirao.
Agora mesmo.
Non os perdas de vista.
ACTIVANDO LENTES RA BOMBEIROS DE VENECIA
AVISO DE INCENDIO
Hora de xogar.
Para!
Parece que nos seguen.
- Que? - Fans teus?
Veña!
Isto é seguro?
INICIO SESIÓN AUTORIZADO
Máis rápido!
Non! Á dereita!
Dálle!
Ben feito, equipo.
Notificación amarela para N8.
CYRUS O XEFE
CAMILA A PILOTO
AVISO DE INCENDIO
MI-SUN A HACKER
MAGNUS O LADRÓN DE CAIXAS FORTES
LUKE O ENXEÑEIRO
Grazas.
Caralludo.
Podes sacar a máscara.
Fíate de nós.
Veña, que tes que cobrar.
Un pracer facer negocios contigo.
Vinte millóns?
- Parabéns, N8! - En hora boa, N8!
Veña, colega! A brindar!
Incrible!
Tes as imaxes de N8?
Estaba en bucle, así que só temos os últimos 30 segundos.
Este é un ángulo.
Para. Retrocede uns segundos.
Amplía o outro ofertante.
O caxato. Retrocede.
Avanza.
Para. Atrás.
Outra vez.
A coxeira é finxida.
Busca o ofertante 1099.
ÚLTIMA HORA
O artista estadounidense N8 está desaparecido
logo dunha poxa onte en Venecia.
E infórmannos de que as propias cámaras do artista gravaron o seu secuestro.
A Interpol puxo unha notificación amarela, quen teña información
do seu paradoiro que contacte coa policía local.
Mira, es ti.
Cren que desaparecín?
Non avisaches que estariamos aquí?
Merda.
Hostia, secuestrástesme.
- Veña, ho! - Sénteste secuestrado?
Non.
Quen es, señor Bratby?
Ben, N8, o meu equipo mais eu
somos un apaixonados da arte.
- Cadros. - Videoinstalacións de arte.
Esculturas.
Fotografía por aquí.
Arte urbana.
Pero nunca roubamos un NFT.
Sodes ladróns?
Rescatamos obras de arte de propietarios indignos.
E mentres eu mareaba a Interpol...
O resto estaba en Londres rescatando un Van Gogh.
Pero comprastes o meu NFT, non? Vin...
Unha transacción legal.
Vendemos con antelación o Van Gogh no mercado negro por 20 millóns.
Suficiente para o teu NFT.
Por que finxistes o meu secuestro?
Collemos prestado
un humano.
Leonardo da Vinci vendeu A Mona Lisa por 25 000 dólares,
e durante 400 anos a ninguén lle importou ata que a roubaron.
Ese sorriso vale 860 millóns de dólares porque ten detrás unha historia de tolos.
Coma que te collamos prestado.
Grazas á Interpol e á publicidade de balde,
todo o mundo cre que te secuestraron,
e agora o NFT está a peso de ouro.
- Por canto o vendemos? - Acabamos de pechalo...
VALOR DE MERCADO 89 000 000 $
Oitenta e nove millóns.
Que?
Oitenta e nove.
Que?
Oitenta e nove millóns de dólares.
Vencín a Van Gogh?
Se os meus cálculos son correctos,
nós ganamos 42 millóns de dólares e ti 27.
Brindemos.
- Moi ben. - Polos primeiros ladróns dun NFT!
- Iso! - Saúde!
Saúde!
Xente, Luke invita a unha rolda! Rolda para todos!
- Non! - Si!
Onde vai Denton?
Falsificación, fraude, fraude, branqueo de diñeiro, suplantación, fraude.
Roubo de coches.
Si.
Era un Ferrari Spider do 1967.
- De que color? - Prateado.
Cadro de mandos de nogueira, interior de coiro.
E esnafráchelo nun canal?
Vale, si.
O que vén fácil, tamén se vai fácil.
Así que... xa vos reunistes en Chicago, non?
Nunca antes vira este home.
Pero se cadra Oliver sabe quen é.
Quen é Oliver?
Oliver!
Oliver?
Oliver!
Oliver nunca esnafraría o Ferrari.
É moi responsable.
Podo falar con Oliver?
Non.
Vale, logo falemos da Lei RICO.
Grazas ao teu caxato,
sabemos que poxaches por algo para o que non tiñas cartos, e é fraude.
E como ascendía de dez millóns, podemos extraditarte aos EE. UU.,
onde afrontas de 20 anos a perpetua.
Vinte anos é perpetua.
Os teus amigos afrontan cargos de secuestro,
fraude informático, de identidade e transporte de obxectos roubados.
Esquezo algo?
Un pouco de alegría.
Xefa, teño algo.
Chegou isto para ti.
1305 ITALIA
Volvemos a Londres.
E el vén connosco.
Ben!
DENTON - MESTRE DO ENGANO (MÁIS OU MENOS)
LONDRES
Temos a Denton baixo custodia?
Queres dicir Oliver?
En serio?
Este Oliver é coma un gran no cu.
Gladwell.
Ven comigo, por favor.
- Estou con algo. - Xa.
Non preguntaba.
Todo ben?
De ser así, non habería traballo.
Escoita, necesito que me prestes o teu amigo Cyrus.
Non é o meu amigo. Como que cho preste?
Do mesmo xeito que el collería prestado un Picasso.
- Voulle ofrecer un trato. - Que?
- Non. - Si.
Non! Non podes facelo.
Pensas que a división de arte é de segunda.
- Éo. - Non podes tirar co meu traballo dun ano.
É xusto o que fago, senta e asimílao.
Que sabes de Lars Jorgensen?
- Ten unha chea de arte roubada. - Fixo cousas peores.
Comezou como un banqueiro legal
e logo financiou grupos terroristas,
atentados, vendeu accións irrelevantes e gañou unha fortuna.
Non lle importan as mortes,
só os cartos que van á súa conta.
Lembras o avión de Nova Zelandia? 183 mortes.
As accións da liña aérea caeron, coma esa xente.
E adiviña quen fixo boa feira vendendo esas accións.
Por que non o detés?
Levo anos intentándoo, pero non o dou conseguido.
Todos lle teñen medo.
Pero agora teño un contacto dentro.
Este tipo,
Arthur Tigue.
Jorgensen pagoulle a Tigue para idear algo.
Collino, cambiou de bando e falou.
Segundo esta víbora,
Jorgensen estivo falando co grupo de hackers Leviathan.
Leviathan?
Planean un ataque masivo na auga.
Os servizos públicos e os encoros funcionan pola Rede.
Poderían anegar unha cidade
ou secar un país se quixesen.
Poden morrer millóns.
E Jorgensen gañaría miles de millóns.
Fixo vendas por todo o mundo. Non sabemos cando nin onde vai ser.
Pero sabemos que Leviathan quere cobrar con ouro.
Para ser exacto, 500 millóns de dólares en ouro.
E Jorgensen vaino levar da súa caixa forte en Londres a Zúric en 17 días.
- Non podes interceptalo, porque é... - Totalmente legal...
Trasladar o teu ouro.
Non.
- Non sabes que che vou pedir. - Sei.
- Non. - Que Cyrus leve o ouro.
Eu non usaría "levar", pero...
Queres confiar en Cyrus Whitaker para unha operación así?
Deixarlle 500 millóns de dólares en ouro?
Si, por que non?
É ladrón, estafador, mentireiro profesional.
Non podes confiar en el.
Traballo con axentes de intelixencia
e non confío en ningún. Somos todos mentireiros.
- É outro máis. - Non é o mesmo.
O noso traballo é facer cousas que non nos gustan
para que o mundo poida seguir adiante.
E se di que non?
Hai que asegurarse de que non ocorre.
Tardaches abondo.
Queres beber algo?
Como é? Tequila polo día e vodka pola noite, non?
Xa me sirvo eu.
As botellas boas están atrás.
Pero non quero que che leve unha eternidade. Xa te axudo eu.
Estás estupenda.
A verdade, é bastante gracioso que te collesen por un NFT.
É de mal gusto.
Ás veces tes que adaptarte aos tempos. E non roubamos nada.
O NFT foi unha transacción totalmente legal.
Claro, desde logo.
- Estou en problemas? - Por roubar un Van Gogh?
Collemos o comprador.
Delatou a Denton, a Luke e a Magnus.
Por certo, foi un detalle furtar o cadro que estaba no NFT.
Pensei que valorarías a arte.
Roubaches arte, non a creaches.
Segues anoxada polo de París?
- Non penso falar diso contigo. - Non?
- Non. - Esperaba que si.
- Foi un erro. Un accidente. - Un accidente? Unha semana enteira?
Foron cinco días, non unha semana!
Unha semana laboral.
Se soubese quen eras e que facías
nunca pasaría.
E ti que?
Pensei que ía cear coa conservadora do Gagosian.
- Ía de infiltrada. - E eu.
- Non igual. - Coincidimos.
Toleamos pola tapadeira do outro.
Só foi iso.
Vale, e a que vén isto?
- Viñeches determe, Abby? - Axente Gladwell.
Axente?
E non.
Ordenáronme ofrecerche un trato.
Iso ten que doer, eh? Por iso estás tan anoxada?
Que trato?
Tes roubar algo para nós.
Perdoa, non te oín. Fai favor, repíteo.
- Pero esta vez dío máis amodo. - Ouro. Moito ouro.
Por valor de 500 mil millóns.
E a trampa?
O dono do ouro é un home que se chama Lars Jorgensen.
Coñécelo?
Ten a súa reputación, si.
Hai xente á que lle roubas e hai xente á que non lle roubas.
Lars Jorgensen mata a todos.
Paso totalmente.
Témoste pillado polo Van Gogh.
Denton morrerá no cárcere.
Se o fas, garántoche total inmunidade a ti e ao teu equipo.
Retírovos todos os cargos do pasado e do presente.
Camila leva oito anos sen ver a súa familia.
Á avoa de Mi-Sun non lle queda moito tempo.
Luke poderá ver o seu caniche.
Magnus poderá ir ao escenario acadio dun festival de jazz.
Denton poderá ir á casa, e ti...
Poderías facer
o que sexa que fagas
sen ter que andar escapando todo o tempo.
- Ti que vas facer? - A que te refires?
O teu papel na operación.
Isto. Fágoche a oferta, xa está.
Non. Se nós nos apuntamos, ti tamén.
Sei como funciona. Coa Interpol,
en canto as cousas se poñen feas, déixannos colgados.
Pero se estás connosco, non poden.
Contigo?
No equipo.
- A Interpol non o permitirá. - Pregúntalles.
Sen ti non hai trato.
Douche 24 horas, axente Gladwell.
Non.
É da Interpol.
- Toleaches? - Nin falar! Non te ofendas,
- pero non. - É unha trampa.
Son 500 millóns en ouro.
- Cos que non podemos quedar. - Si, pero podemos velos.
Que queredes que diga?
Se non o facemos, imos ao cárcere. Pillounos co Van Gogh.
E non é porque isto inflúa, pero é para salvar vidas.
- Salvar vidas, xenial. - Non empeces.
- Bu! - Non.
Non me gusta a chantaxe emocional, Cyrus.
Non é chantaxe emocional, é chantaxe chantaxe.
Eu só quero dicir que me gusta o ambiente que hai.
Hai bo xorne. É divertido, creo. Apúntome.
Claro que si, estás tolo.
Hai que ser optimistas.
- Veña, non tendes que dicir que non... - Espera, non te precipites.
- Lisca de aquí! - Lisca ti!
Anana!
Eh, é Oliver!
Oliver!
Encántame Oliver!
Axente Gladwell,
quero presentarlle a Oliver.
Vaia, oín falar moito de ti.
- É o meu favorito. - E Steve?
Dá medo.
Agora vai falar a axente Gladwell. Prestade atención.
- E por que? - Porque nos ten pillados.
Sabe o que fai. Adiante.
Grazas.
Vale.
Dentro de 17 días, Lars Jorgensen vai mover
500 millóns de dólares en lingotes de ouro do seu banco en Londres a Zúric.
Que ben.
Os lingotes estarán nunha caixa dun metro e medio
que en total pesa dez toneladas.
Levaraa nun camión con grande escolta do banco a Heathrow
e cargaraa nun avión comercial Sky Suisse ata Zúric.
Nalgún sitio entre o banco de Londres
e o aeroporto de Zúric, o ouro ten que desaparecer.
Que o ouro desapareza. Xenial.
Que emocionante.
A ver, esta historia promete. É...
- É imposible. - Non é imposible.
Si tal.
Ti confía, podémolo facer. Inténtao comigo.
Pódoche dar unha boa malleira. Queres que te malle?
Entendo o que dis.
Veña, parade. Camila, estou da túa parte. Non sei se é posible.
Non é que me faga moita graza, pero sabemos as regras do noso xogo.
- Cando perdes, que fas? - Aceptar a derrota con dignidade?
É dicir, ti vas ao cárcere ou...
Buscar a saída máis próxima.
Aí está, iso é. Facémolo, facémolo ben e marchamos.
Coma un roubo calquera.
Investigamos e buscamos unha debilidade.
Se hai forma de facelo, atopámola.
Ninguén quere ir ao cárcere.
E desde logo non queremos cabrear a Lars Jorgensen.
IRLANDA DO NORTE
Bo día, Arthur.
Onte non deches chegado á casa do bar, eh?
Vale!
Para!
Boas, Jorgensen,
lémbraste de Arthur Tigue.
Traballaba para nós.
Si. Señor Tigue.
Sinto non poder estar aí en persoa.
Acabo de chegar á miña vila.
Por favor, señor, síntoo!
Non supliques, iso incítao máis á violencia.
Detivéronte o mes pasado por cargos de contrabando.
E aínda así es un home libre.
Que raro.
Moi raro.
Interpol só sabe metade da historia!
E a outra metade?
Tiñas que calar a boca.
Agora ímoscha calar nós por ti.
- Non! - Cormac, dálle de comer ao can.
Non! Cormac, por favor!
Que fas?
O equipo estivo traballando toda a noite
intentando atopar unha solución.
Os profesores odiábante?
Era a mellor. Caíalles ben.
Finxían que lle caías ben
porque seguías as regras e sacabas boas notas.
E que mal ten?
É aburrido.
Calquera pode facer o que lle din, memorizar datos
e lamberlle ben o cu.
E ti que eras? O chistoso da clase? O sabichón?
Era o contrario.
Estaba calado.
Vía como os demais miraban o encerado
e respondían as preguntas que consideraban.
Eu nunca miraba o encerado.
Miraba as preguntas que non se preguntaban.
O máis resabido, eh?
Vin o camiño polo que ían,
e tamén vin outro camiño distinto, un mellor para min.
E fun por el.
Rompendo as regras?
As regras xa estaban rotas para alguén coma min,
e se lembro ben, aquela semana tamén rompiches regras.
Cinco días! E si, rompín.
Rompín as regras por primeira vez
e mira que ben me saíu.
- Por que che importan? - O que?
As regras. Por que che importan tanto?
Vale.
Cando era cativa,
miña nai era a directora do colexio.
Era un cortello, pero había un cadro,
unha obra de Hockney que lle deran ao colexio nos 70,
e miña nai negábase a vendela.
Porque quería que soubésemos que mereciamos cousas bonitas.
Que o noso colexio era tan importante coma unha galería de arte de ricos.
Que soñásemos ao grande.
E roubárono.
Pola noite.
E pensei:
"Cando medre,
vou descubrir quen o roubou
e acabar con el."
Descubríchelo?
Non.
Pero conseguín outra cousa.
Interpol.
Soñar ao grande.
Admíroo.
Ai, non.
- Non penso facelo. - Facer que? De que falas?
Que me enredes nunha conversa contigo.
- É perigoso? - Como llo dixeches ao equipo?
Atopar a debilidade, facer o traballo e marchar?
- Cres que fixen iso? - Sei que si.
Nunca lle roubaría nada a quen non merece perdelo.
E se fago ben o traballo,
nunca saberán que lles falta.
Logo dis que temos que coller o ouro
de maneira que Jorgensen non saiba que falta.
Non imos coller o ouro.
Ese é o problema do encerado. Temos puntos de vista distintos.
Imos roubar o avión?
Xenial!
- Todo o avión? - Pois roubar medio avión...
Con 250 persoas a bordo?
Non imos secuestrar o avión. Non son os anos 70.
Non imos secuestrar nada, Camila.
Non uses esa palabra.
- Ímolo coller prestado. - Encántame.
Pero como?
Para collelo, hai que simulalo.
- Precisamos un jet privado. - E xa está?
Si. Se conseguimos achegar abondo os avións,
pódese intercambiar o sinal de radar.
- Gústame. - A ver os rexistros de voos.
Mira se hai algún coñecido.
O Boeing de Drake está en Farnborough. Terá un concerto.
Moi grande.
O Hawker do rei está en Northolt.
Moi pequeno.
Isto vaiche gustar.
Que vos dea o meu jet?
Non, quero alugalo.
Hai aplicacións para iso.
Ou pódolle pedir a N8 que che faga un NFT para ti.
Non sei, o meu jet non ten prezo.
É un modelo único. NASA I+D.
En teoría nin é legal coas modificacións.
Sobre todo co teito de cristal.
Non debería voar no espazo aéreo dos EE. UU.
Pero voo.
Paga a pena observar as estrelas mentres fochicas.
- Mira... - Si?
Dixécheslle a unha axente que voas ilegalmente nos EE. UU.
- Pero el... - Que che parece
se collemos o avión e ti non fas nada ao respecto?
Funciona todo por control remoto.
Portas, luces. Incrible, verdade?
Podes chamarlle así.
Quieta. Non, non sentes.
- Por que? - Non sei que é esa mancha.
Toleade!
Barra de stripper!
E o mellor desta preciosidade é que a parte inferior
é unha pantalla LED xigante
que podemos programar
para que diga
o que queremos.
Vida Gucci.
Son do que non hai.
- Non fai falta. - Son do que non hai.
Xa está.
- Son do... - Pillámolo.
Vinde.
Non dá para máis a Interpol?
Agora traballas para o goberno, Cyrus.
Non che dá boas sensacións?
Non. Nin un chisco.
Ben, analicemos isto.
Hai que conseguir que o jet sexa invisible ao radar,
buscar como achegalo a un A380 para intercambiar sinais
e abrir unha caixa forte a 9000 metros.
Pan comesto.
Cyrus.
- Dime. - Tes que ver isto.
As ondas sonoras imitan as turbulencias.
Mira, Lebron James!
Con este láser podo abrir esta caixa forte
en calquera lugar en dez minutos, pero na Terra.
No avión, as turbulencias van mover o láser.
Se me equivoco un só milímetro,
é unha caixa de aceiro impenetrable.
Necesitas un estabilizador.
A plataforma Stewart?
A plataforma Stewart, iso é.
A plataforma Stewart. Un xenio! Que alguén me dea unha aperta!
Moita cafeína.
Descenda!
Séguenme detectando no ronsel do A380.
Para, vinche facelo moito peor.
Lémbraste de Córsega, non?
Certo.
Camila necesita axuda para saír do ronsel do A380.
Podes poñer cámaras nos mods de invisibilidade
para poder ver todo o exterior?
A ver, nunca antes se fixo a esa velocidade.
Primeira vez para todo.
- Se alguén o pode facer, es ti. - Si.
Non?
Vale.
Es o mellor.
Mi-Sun, bótame unha man.
Mira, demasiado? Ou...
Vas ser Gandalf o Gris? Ou Moisés?
- Non. - Logo é demasiado.
- Estou tolo? - Estás.
- Cres que debería cancelalo? - Claro que non.
Non sei.
Estás inseguro. Creo que nunca o vira.
Non me gusta que o pedise ela.
- Sabes a nosa historia, non? - Non.
Coñecémonos hai un ano en París, na Bienal,
pero ningún dos dous foi sincero.
Entendo.
Non foi nada. Unha semana laboral, nin unha enteira.
Xa, entendo.
Por que o dis así? Que queres dicir?
É por como a miras.
Por como a miro? Como a miro?
- Que fas? - Isto é o que...
- Dis que poño esa cara? Nunca. - Esta?
Ninguén pon esa cara. E se paras?
Para. Pareces parvo.
- Madura, es un neno. - Mírame.
- Estoute mirando. - E mira a ela.
- Queres que mire? - Si.
Parezo un puto moinante. Estás orgulloso?
- Estou. - Non importa, non?
É dicir, iso do que falamos nunca vai pasar.
- Por que non? - Como que por que?
- Si. - Polo mesmo que non estamos casados,
non temos fillos nin vida persoal.
O amor non encaixa nesta vida.
- É algo solitario, non? - Solitario?
E cando festexamos Noitevella no Taj Mahal?
Eu só digo que hai respecto, admiración e amizades,
pero estamos unidos? Hai intimidade?
Xa cho dixen, non é iso.
- Xa, non é nada. - Non é...
Xa, oínte. Xa o dixeches. Nada.
- Pénsao. - Grazas, xefe.
Luke está traballando para que o jet sexa invisible ao GPS,
pero para facer o mesmo co A380, necesitamos un DPI.
Que é iso?
Dispositivo Portátil de Interferencias.
Bloquea todas as transmisións GPS do A380 ao control de tráfico aéreo.
Estou intentando conseguir as pezas. Chegarán mañá.
Vale, e cal é o problema?
As posibilidades de acender o DPI e o transpondedor xusto ao mesmo tempo
en dous avións distintos, que van a 1126 quilómetros por hora,
é case imposible.
Se o control de tráfico aéreo ve dous avións co mesmo sinal
ou se o A380 desaparece de súpeto...
Acabouse.
Se non podes hackear a tecnoloxía, suborna xente.
- Precisamos alguén no control aéreo. - En Bruxelas.
Bruxelas?
Cando o avión cruce o canal da Mancha,
rastrexarano desde alí ata Zúric.
Coñecemos alguén en Bruxelas?
Eu si.
É un merdeiro, pero coñézoo.
BRUXELAS
TABERNA A COROA
Non sei que é isto, pero non é un capuchino, Claude.
Vai á merda, Harry.
Intento axudarche, son sincero.
A xente non o tolerará.
Cando chegue Starbucks será a fin.
Non penso pagarcho.
Vouno beber.
Pero non cho vou pagar.
Encamiña a túa vida, si?
Café de balde?
De que o coñeces?
Harry é un informante.
Tivemos que trasladalo a Bélxica porque quería matalo moita xente.
Pensei que me iades pedir un favor.
Necesitamos axuda co control aéreo en Bruxelas.
Alguén que se comunique cos pilotos
e ignore fallos técnicos.
Fallos técnicos.
Parece perverso. É oficial?
Si e non.
Podo perder o traballo e ir ao cárcere.
Poderían acusarme de terrorismo. Grazas, pero non, grazas.
A Interpol protexerate.
Quero dicir que si, de verdade, pero...
Salvarás vidas.
Pagarémosche un millón de dólares.
Un pracer facer negocios.
- Cyrus, non temos eses cartos. - Eu si.
- Farías iso? - Trátase de salvar vidas, non?
Escóitao!
Non coñecerás ninguén que poida descargar mercadoría dun A380, non?
Se cadra coñezo alguén, si.
É Huxley. Quere vernos.
Ola.
Comandante Dennis Huxley, da Policía de Londres,
agora en Antiterrorismo na Interpol.
É o teu nome completo?
Sentamos? Será rápido.
En serio?
Moi ben, campión.
Arthur Tigue apareceu na costa irlandesa en seis bolsas de supermercado.
- Que? - Quen é Arthur Tigue?
Non llo dixeches?
Arthur Tigue traballaba para Jorgensen.
E está morto?
Si, e cremos que o banco vai facer o traslado en dez días.
Dez días?
Non é tempo abondo. Síntoo, Abby, déixoo.
Cyrus, é...
Déixalo? Non sabía que podías escoller.
Cando me apuntei si.
E non coma Arthur Tigue, son listo para marchar.
Es listo ou tes medo?
Preocúpache que te vaian matar? Tranquilo.
Es un afeccionado do mundo da arte.
Escolliches ben. Ninguén esperaba nada de Cyrus Whitaker.
Se non o fas, quedas sen inmunidade
e farei que o dereito internacional vaia por ti e polos teus inadaptados.
Entendes, moreno?
- Coidadiño con el. - Xa!
Está en xogo a vida de xente inocente.
Falarei co meu equipo,
pero que saibas que se o facemos, é por ti.
Non por el.
Vémonos en Londres.
Non o digas.
"Moreno?"
...nunha declaración. Afirma que mañá reunirase o seu gabinete
para declarar o estado de alarma.
- Luke? - Si?
Máis volume.
Onte houbo caos en Madrid.
O obxectivo dos ciberterroristas foi a rede de auga.
Houbo inundacións xeneralizadas nas rúas e no metro,
e as tubaxes rebentan nas casas de toda a cidade.
O número de mortes ascende a 13, pero espérase que esa cifra aumente.
É el? Jorgensen?
Parece que si.
Miña nai.
Por que ía facer alguén algo así?
Sacrifica a calquera para beneficiarse.
E isto é só o comezo. O forte vén en dez días.
Dez días?
Estás de broma, non?
Non, non estou.
Cancéloo. Xa non é traballo noso.
- Que? Cyrus, dixeches... - Que o faría eu.
Fixen eu o trato.
Cando vos unistes ao equipo, díxenvos que non vos deixaría arriscarvos.
Mándovos marchar.
E cal é o teu plan sen nós?
Xa o resolverei. Non é o voso problema, xa non.
- Dilo en serio? - Digo.
Esperas que marchemos e que te divirtas ti só? Non.
- Paréceche divertido? - Iso non.
Este tipo está disposto a matar a quen se entremeta.
Síntoo, é demasiado risco.
Sabes canto me gusta o risco.
Non se trata de nós.
Apúntome.
Eu tamén.
- Denton... - Cyrus, apúntome.
Si, eu tamén.
Non te podo deixar con... isto.
Conta comigo tamén.
Si, comigo tamén, supoño.
Non podes facelo sen nós.
A traballar.
Quérente de verdade.
Como non me ían querer?
- A ti levouche unha semana, non? - Miña nai!
É moi fácil de Deus odiarte.
Coincidimos en discrepar.
Cinco días.
Estou impresionado.
Quedará ben na miña carteira.
Querías proba de concepto. Leviathan sempre cumpre.
Xa podedes rematar coa demostración.
Prepara o ouro.
Abofé.
Construín o DPI para que o A380 poida desaparecer do radar,
pero hai un problemiña.
Parece unha bomba.
- Si. - Iso non é unha bomba?
- Desde logo parece unha bomba. - Si.
Sepárase en partes?
En teoría.
E poderías agochar esas partes e darnos algunha peza a cada un?
E logo xuntámolo no avión.
É posible.
Para ti, Abby.
Grazas.
- Para Luke. - Grazas.
E isto é para ti, Magnus.
A por todas.
Vale, escoitade.
Hai que interceptar o ouro antes de que lles poida pagar aos hackers.
Un pouco máis á esquerda. Estou comprobando a pantalla LED.
SON DO QUE NON HAI
- Temos o piloto? - Si.
Con experiencia en aterraxe en Afganistán.
Ben. Pode aterrar nunha pista corta e nevada nos Alpes.
Camila, aí despregas o dron a Zúric e séguesnos ata Cortina.
Magnus, ti controla o tempo.
Tes dez minutos para abrir a caixa forte.
- 11:55! - Por pouco!
Cando aterremos, os homes de Harry
descargarán o ouro nun tren a carón da pista.
Na seguinte estación,
a Interpol estará esperando para recibir os nosos 500 millóns en ouro.
Gústame este.
- 9:38! - 9:38!
Si!
- Meu! - Non.
Mi madriña.
De estarmos nun filme, diriamos: "A roubar o avión!"
Chocariamos os puños e a xente faría...
Deixa de facer iso!
- En serio, é incómodo. - Parecía axeitado.
Abre ben os ollos.
Como de invisible vai ser?
Para o radar
será coma un paxariño.
Practicamente indetectable.
É mellor que Mollsen non consiga isto.
- Cres que poderás pilotalo? - Saberémolo mañá.
Descansade. Mañá será o maior roubo das nosas vidas.
AEROPORTO HEATHROW, LONDRES
Escolliches esta roupa?
Vou levar isto posto nesta operación tan importante?
Jorgensen vai ter homes no avión.
Ás veces a mellor forma de camuflarse é destacar.
Ninguén sospeita do rico e da súa muller floreiro
que van en primeira clase.
Pensas adularme co de muller floreiro?
Non.
Co de que es a miña muller.
Señoras e señores, benvidos a bordo do voo 1412 de Sky Suisse
con escala no aeroporto internacional de Zúric e con destino Melbourne.
- A equipaxe de man debe gardarse... - Estás nerviosa?
Agora mesmo moito.
- Ti? - Non.
Gozo cada segundo.
Todos en posición?
Lista.
Nunca mellor.
Preparado.
Luke, e ti?
Luke?
Alguén viu a Luke subir ao avión?
Onde estás, meu?
Síntoo, non...
Non puiden facelo.
Non paga a pena o risco.
Perdemos a Luke.
Vémonos á volta.
Perdoa, xefe.
Tranquilo.
Mi-Sun, canto nos vai prexudicar?
Tiña o amplificador de sinal,
o DPI funcionará, pero ten que estar máis preto da cabina.
Canto?
A nove metros?
Hai que coller as pezas no baño de clase turista
e levalas ao baño de primeira clase?
Si.
Vou eu.
Seguro que te ocupas ti?
Seguro.
Vale, Mi-Sun, Abby encárgase do DPI.
Dille como funciona.
INICIANDO CÁMARAS
28 CÁMARAS ACESAS
Vale.
Escoitade, temos compañía.
Dous en primeira clase,
tres en clase turista.
Recibido. Estade alerta por se acaso intentan algo.
Señoras e señores, alcanzamos a velocidade de cruceiro.
Poden levantarse do seu asento.
A por todas.
Xusto a tempo. Estaremos polo canal da Mancha.
Victor Sierra 14-12, Bruxelas, continúe a 34 000 pés.
Pode haber lixeiras turbulencias por enriba das montañas,
hai unha área de baixa presión.
Recibido, control.
Aí estás.
Abby, tócache.
Dez minutos ata reunirnos con Camila.
- Estás segura? - Estou.
Vou.
Á fala o capitán.
Imos atravesar unha borrasca.
Pode que logo haxa turbulencias.
Pola súa seguridade, abrochen o cinto de seguridade.
Merda!
Non!
Aló imos.
Abby, son eu.
SERVIZO
Amor, necesito a túa axuda.
Que fixeches?
- Dime que sabes como arranxalo! - Merda! Non sei, creo que si.
Abby, que pasa?
Quedamos sen tempo. Camila písanos os talóns.
Apura, veña.
Si, meu amor.
Así!
Tráfico!
Sigue!
- Vale, canto queda ata o intercambio? - Un minuto, 30 segundos.
Descenda!
Veña!
Descenda!
SINAL PERDIDO
Descenda!
Non...
LISTO PARA CONECTAR
CONECTAR
CONECTADO
Hostia, veña.
Case estou, amor. Non pares!
Perdoa, Harry, estás vendo isto?
Que?
Aparecen dous Victor Sierra 14-12.
Será un fallo técnico. Pasa de vez en cando.
Nunca antes vin isto.
Vas notificar a Jean-Pierre?
Sandra, vou ter que informar
- deste comportamento a RR. HH. - Que?
Cres que non son quen de facer o meu traballo.
É pola cadeira?
Que? Non!
Cuestionas constantemente as decisións que tomo,
síntome atacado e, a verdade, inseguro.
Síntoo moito.
Mira, ves?
Deberías darlle unha volta aos teus prexuízos, Sandra.
Vale. Xa está. Lisca.
- Vale! - Espera.
Agora parece real.
Perdoe.
Todo teu, colega.
Harry, quero dicirche que sinto moito o de antes.
- Ías buscar un café? - Non, pero podo ir!
Capuchino, do sitio bo.
- De que sitio? - Estou ocupado.
Vale.
Victor Sierra 14-12, control.
Aquí Victor Sierra 14-12.
Temos un aviso meteorolóxico desde Zúric.
Ventos fortes, tempo extremo, baixa visibilidade en aumento
e pista anegada.
A torre de Zúric desvía o tráfico ao aeroporto máis próximo.
Recibido. Sentimos turbulencias.
Que aeroporto é?
Continúe ata o Charlie Delta Foxtrot, por favor.
Pista corta, pero non será problema coas súas habilidades.
Recibido, control.
Proseguimos como indica. Victor Sierra 14-12.
Rumbo a Cortina.
Control a Victor Sierra 14-12.
VS 14-12, prosiga.
Xa pode despregarse.
Recibido.
Vale, xefe.
O dron diríxese a Zúric.
Vémonos en Cortina.
Victor Sierra 14-12, confirme que se achega a Zúric.
Á fala o capitán.
Por desgraza, o tempo en Zúric cambiou drasticamente.
Ordenáronnos aterrar en Cortina, o aeroporto máis próximo.
Denton, Magnus, hora de abrir a caixa forte.
Os nosos amigos están inquedos, pero hai que seguir o plan.
Señorita!
Si, preguntábame se podería...
Estou a ter problemas coa pantalla.
Claro, señor. É algo complicado, non si?
Non sei se é este botón.
- Si. Este botón. - Este botón?
Aí ten. E agora escolle...
Aí está!
Válelle?
Isto é xenial. Verei unha película ou algo!
Xenial!
Vale, Mi-Sun, tócache.
- Vale. - Bloquea as comunicacións externas.
Desconecto a wifi agora.
CONEXIÓN INHABILITADA
Perdoe, non se pode vapear no avión.
Vaia, pilláchesme. Non se me ocorrería.
Levo as copas.
Grazas.
Señoras e señores, sentimos que non funcione a wifi.
Traballamos para corrixilo.
ZONA RESTRINXIDA
Mi-Sun, o sensor da porta?
SEGURO
Adiante. Ten coidado coa variación da presión.
Si, grazas, mamá.
Comeza a festa.
Debería funcionar. Comeza a festa! Co...
SISTEMA DE PRESIÓN SEGURO
Merda.
Perdoe, ten que volver ao asento.
Saúde.
Señor!
Aterramos en Zúric.
Veña, chame o capitán.
Dille que temos unha emerxencia médica.
Non van abrir a porta.
Se es ti a da emerxencia, seguro que si.
Van entrar na cabina.
Hai que darlle tempo a Magnus.
Cyrus!
Veña!
Merda!
Toma!
Veña, hai que ver como vai Magnus.
Baixa marchas.
Azafatas, que todo o mundo se sente.
Ides buscar o ouro?
- Abriron a caixa forte, pero nada máis. - Comprobáchelo?
Cyrus, faltoume pouco. Síntoo.
Fixéchelo ben.
Ves, Cormac? Estarás orgulloso.
Iso cres? Cres que Jorgensen vai estar orgulloso disto?
Si, señor.
Cormac, acaban de chamarme os meus homes do aeroporto de Zúric.
Sabes que me dixeron?
Que aterrou un dron en Zúric.
Témolo controlado, xefe.
Uns ladróns intentaron roubar a carga, pero collémolos.
- O ouro está aquí. - Aquí onde?
Nunha pista pequena nos Alpes.
Os afeccionados tiñan un segundo avión.
Quen son?
Uns ladróns de pouca monta que intentan darse a coñecer.
Podo axudalos.
Tráeme os ladróns e o ouro aquí.
Tes unha hora.
- Veña! - Vale.
- Non... - Vamos.
Que pasou?
Agora traballas para min. Imos á Toscana.
- Un pequeno desvío. - Cala. Ti vés comigo.
- Non é o mellor. - Interpol sabe onde estamos.
- Seguirannos. - Se non nos ven, non.
Rastrexamos o Airbus todo o camiño e non vimos este jet.
Así que os vosos amigos tampouco.
Subide o ouro.
Esperade, non. O jet non pode con tanto peso.
Por iso temos os trens.
Ao final da pista. Se non nos cres,
que vaia un deles comprobalo.
Arríscome co jet, pero alixeiramos a carga.
Desfacédevos del.
- Non. Espera. Eh! - Vós os dous, vamos.
Vamos!
Señor!
Acaban de chamarnos de Bruxelas.
Intentaron entrar na cabina de mandos do avión.
Vale, sigue.
Interviñeron pasaxeiros
e obrigaron algúns pasaxeiros a subir a un jet privado.
- E onde está ese jet? - Non o damos rastrexado, señor.
E que fas aquí? Búscao!
Apertaches ben o cinto?
Si.
Ben.
Que hostia foi iso?
- Contéstalle. - É o ouro!
Estanos desequilibrando. Xa o dixen.
Non acabou.
Quere librarse dos mods de invisibilidade?
Seguro que si!
Sigue!
Non son moito de armas, póñome nervioso.
Pódeste acoller á segunda emenda. Tes...?
- Cala! - Vale.
Cala e sigue andando.
Boa pistola.
O canón será de nanofibras de carbono dun vape
de propelente líquido. Incrible.
- Xírate! - Vale!
Non me gustan as armas!
Sinto o da nariz, pero todo ben, non?
Ti ao teu e eu ao meu.
Vale, estou ben.
Iso...
Vale.
Deberías chamar un médico!
Localizamos o jet, diríxese a Italia.
Ten propiedades alí Jorgensen?
Ten unha vila a nome dunha empresa fantasma na Toscana.
Mandamos os carabineiros?
Non temos probas substanciais.
Direille á OTAN que hai un jet non identificado
con ameza terrorista e que hai que derrubalo.
Gladwell podería ir nel.
Jorgensen non pode coller ese ouro.
Ponme coa OTAN.
Recibido. NFR 180, diríxase ás coordenadas ata ter confirmación visual.
Leviathan, benvidos. Un pracer coñecervos en persoa.
E o ouro?
Leviathan non me mandou aquí para charlar.
O meu contacto en Zúric díxome que o teu avión non aterrou.
Era o noso plan para distraer as autoridades.
O ouro chegará aquí.
Iso espero. Non queremos baleirar todas as túas contas bancarias.
Como dis?
As das Caimán, de Mónaco, de Panamá, de Suíza, de Singapur e das Maldivas.
Sabemos onde tes os cartos.
E podemos facer que desapareza en cuestión de segundos.
Por iso tratamos só con ouro.
Imposible de hackear
e de rastrexar.
Chegará nunha hora.
Merda.
Coa OTAN.
Aquí a Forza de Resposta da OTAN.
Repito, aquí Forza de Resposta da OTAN.
Está infrinxindo o Regulamento da Aviación Civil.
Identifíquese ou atacaremos á forza.
- Aeronave... - Non contestes.
Repito, está infrinxindo o Regulamento da Aviación Civil.
Contacte por radio inmediatamente
ou dispararemos con artillaría activa.
Novembro Froxtrot Romeo 180, infórmolle
que é unha aeronave privada.
Hai civís a bordo. Repito, hai civís a bordo.
NFR co comandante Huxley.
Temos información sen confirmar de que hai civís a bordo.
Repítao.
Infórmannos desde Bruxelas de que hai civís a bordo.
Intentamos contactar, pero non contestan. Por favor, infórmeme.
Non sabemos se están no avión.
Se chega ao destino, vai morrer xente.
Leviathan non pode quedar co ouro. Escóitame?
O que planean é máis letal ca o de Madrid.
Non podemos arriscarnos.
Que ordena, comandante Huxley?
Derrúbeo.
Recibido.
NFR 180, intente establecer contacto.
Se non responden, déalles un aviso de 60 segundos.
Merda.
- Vannos derrubar! - É un farol!
Sistemas cargados.
Armas listas.
Aeronave sen identificar, informámoslle
de que ten 60 segundos para contactar por radio no 132.175.
Abby! Son do que non hai!
CIV
Vinte segundos!
CIVÍS S
Dez segundos!
Miña nai querida!
Control, temos contacto. Hai civís secuestrados a bordo!
É o que vos dixen!
Informen!
NFR 180, alto o fogo. Repito, alto o fogo.
Comandante Huxley, confírmannos que hai civís a bordo.
Rastrexamos o voo.
Informaremos as autoridades en canto aterre.
Recibido.
Alto o fogo e retírense.
Repito, alto o fogo e retírense.
Si!
Asegúrate de que aterre o puto avión!
Pon o avión dereito!
Síntoo.
- Tes que descender! Xa! - Vale! Síntoo.
Colle o mando!
Dálle!
Deica logo.
Hai que chegar á cabina!
Collédeo! Non podo pilotar.
O meu pulso!
Vale, móvete.
Camila, dinos que facer!
Levanta voo!
Vale. Estades ben?
Gozo cada segundo.
Que foi iso? Que pasou?
- Non! - Que pasou?
- Camila! - Que pasou?
- Perdemos a bomba hidráulica! - E que?
É case imposible pilotar!
Temos que aterrar xa ou imos perder o control!
Vou intentar guiarnos usando os motores. Si!
O recinto de Jorgensen.
Non. Imos demasiado rápido! Non damos chegado á pista de aterraxe!
Usaremos o camiño.
Aí tes o ouro, xusto a tempo.
Imos a demasiada velocidade!
Frea! Dálle con todas as túas forzas! Frea!
Non o podo crer.
Conseguímolo.
Si.
Logramos aterrar co ouro na facenda de Jorgensen.
Fóra!
Vamos!
Lémbraste de Venecia?
Por suposto.
Por que sacas agora o de Venecia, Cyrus?
Como me gustaba aquel NFT.
Si.
Mi-Sun, xa sabes que hai que facer.
Segue a pista de Cyrus.
Agora mesmo.
Cormac?
Onde vai Cormac?
Cormac non sobreviviu.
Quen carallo sodes?
- Preparade os barcos. - É Leviathan, non?
Que pasa?
Asegúroche que está todo baixo control.
Non vou preguntar de novo.
- Quen sodes? - A Interpol.
Recibín isto. Un deles é da Interpol!
Acabouse. Marchamos.
Foi un tiro limpo na perna, aínda podes teclear no ordenador.
Ao seguinte xa non tecleas máis.
Aínda temos trato?
Como vedes, non me gustar repetir as cousas...
Quen de vós é da Interpol?
Son eu.
O da Interpol son eu.
Axente Gladwell.
Elas son civís que secuestraron os teus. Podes deixalas ir.
Despídete, axente Gladwell.
Mans arriba, baixade as armas!
Mans arriba!
Axente Gladwell. Interpol.
Disparáronlle!
Foi el!
Esta xente son intrusos.
Defendía a miña propiedade.
Espera.
Coleccionas arte, non?
NFT.
Hai quen di que son unha moda pasaxeira.
Eu digo que toda arte depende do artista.
Mi-Sun, reprodúceo.
Con gusto.
Goza do cárcere.
- Vamos! - Móvete!
Esperade!
Ben feito, Mi-Sun.
Cago na cona!
Axente Gladwell!
Axente Galdwell.
Supoño que isto é todo.
Grazas polos reforzos, Stefano.
A verdade é que non estaba seguro de que o fósedes conseguir.
Eu tampouco.
Abby, os jets da OTAN estiveron a isto.
Vamos.
Xa.
Pero detívoos Huxley.
Foi Huxley quen os detivo, non?
Stefano?
Deixa que cho explique.
Non fai falla.
Déixoo.
Levámosche?
SEMANAS DESPOIS...
Onde estamos?
Xa verás.
Non me fiaba de Huxley.
E tiñas toda a razón.
Pero sempre me fiei de ti.
Nunca dubidei.
En París, aquela primeira semana,
Non me namorei da túa tapadeira.
Namoreime da maneira que mirabas a arte,
como che importaba algo que nin era sequera teu.
Perderte esa semana foi o máis estúpido que fixen nunca
nunha vida enteira chea de parvadas.
Non quero perderte de novo.
Teño algo para ti.
Liam Dower?
Liam Dower roubou o cadro Hockney de túa nai.
Que?
- Pero como...? - Preguntei por aí.
Atopeino, atopei a quen llo venderon e compreino.
Compráchelo?
Para o colexio.
Aférrate a ese sentimento.
Aférrate, porque hai máis.
Unha cousiña pequena.
Un detalliño. Hai unha minucia máis.
Roubamos o ouro.
- Que? - Si.
- Como? - Vale, a primeira parte sabíala.
A parte do plan que non sabías é que,
mentres recrutabamos a Harry en Bruxelas,
Magnus bañou lingotes de ferro en pintura dourada
que enviamos nas nosas caixas na mercadoría do Sky Suisse.
No avión, mentres distraïamos os homes arriba,
Magnus esperou a que o avión se achegase
e intercambiou as caixas.
Só tivemos que guiar o ouro ao saír.
E Luke?
Nunca o deixou.
Tiña outro traballo distinto.
Só tiña que guialo ata aterrar ben.
E logo que ten Huxley?
O moreno?
Non ten nada.
Veña, vamos xunta do equipo.
Si!
Eh, ven aquí!
Conseguímolo!
A nosa piloto de guerra!
- Esa son eu! - Conseguíchelo!
Conseguímolo.
- Luke! - Que hai?
Queres facer os honores?
Ai, non, nin debería estar aquí.
- Veña. - Si tal.
- Veña, Abby. - Ou fágoo eu.
Faino.
- Esa! - Aí.
Aí está!
Funcionou.
Sempre te sentes tan ben?
Nunca tan ben como agora.
Magnus, para.
Benvida ao equipo, axente Gladwell.
Por favor.
Chámame Abby.
- Ei! - Moi ben.
- Benvida, Abby. - Bo traballo!
Veña.
- Unha vez. Só unha. - Por fin!
Ben. Podemos coller o ouro?
- Si! - A polo ouro!
Toma!
Subtítulos: María Suárez Seijas