SKOK W PRZESTWORZACH
WENECJA
Mogę prosić katalog?
Signore, witamy w Wenecji.
Dziękuję.
Miło znowu tu być.
Ekipa, jaki status?
Szampan już się chłodzi, więc bierzmy się do roboty.
Nie, grazie.
Niech pan bierze, są niesamowite.
Nie, dziękuję.
- Jak nastrój w auli? - Dziewiętnaście milionów!
Dziany.
I taki lubię.
Dziewiętnaście milionów w Londynie.
Po raz pierwszy.
Po raz drugi.
Sprzedane!
1305 WŁOCHY
Dziękuję.
Przejdźmy do następnego przedmiotu.
Przedmiot nr 235 to obraz Kehinde Wileya zatytułowany Preludium.
Usłyszę siedem milionów?
Londyn na pozycjach?
Melduję się z Tamizy.
Zajmuję pozycję przy punkcie odbioru.
Pływasz łódką dla Ubera?
Skup się, stary.
Po raz pierwszy.
W porządku. Pokażmy im, na czym polega prawdziwa sztuka.
Sprzedane za 11 milionów panu Mollsenowi w Wenecji.
Cudownie. Technik ma nową zabawkę.
Obraz Kehinde Wileya ustanawia kolejny rekord,
dołączając do dzieł Hirsta i Franza Marca.
Ross!
BAZA WYWIADOWCZA INTERPOLU
Oddział ochrony dziedzictwa kulturowego.
Stefano, jesteście tam?
Jesteśmy.
Lokalna policja jest gotowa.
Cyrus się zdziwi, jeśli spróbuje coś zwinąć.
Panie i panowie, z przyjemnością przedstawiam N8!
Jak państwo wiedzą,
ten artysta cyfrowy od początku kariery pozostaje anonimowy.
Przybył tu dzisiaj,
aby wystawić na aukcję jedyne w swoim rodzaju NFT.
Tam jest, między licytującymi.
Nawet nie włożył maski.
Jakby chciał się nam pokazać.
Na co polujesz, Cyrus?
Wileya trudno przewieźć, Warhol wyszedł z mody.
Na pewno nie chodzi mu o NFT.
Tego nie da się wynieść.
Mam zaszczyt zaprezentować
Ego-portret autorstwa N8.
Składa się z 482 kamer.
Właśnie ta maska stworzy NFT.
Zainspirowany van Goghiem cyfrowy obraz
zostanie wygenerowany z półminutowego nagrania.
Generując obraz, NFT uchwyci moment swojej sprzedaży,
w tym samego nabywcę.
Cena wywoławcza?
Dwanaście milionów.
Że co?
Szybko, sprawdź numer 1305.
Niejaki John Bratby.
Cholera. Wie, że tu jesteśmy.
Skąd wiesz?
John Bratby, Brytyjczyk, połowa XX wieku, malował scenki rodzinne.
Co to ma wspólnego z nami?
Mieszkam w jego dawnej pracowni.
Dwanaście milionów.
Oto aktualna oferta.
Trzynaście milionów w Londynie.
W Wenecji mamy 15.
- Szesnaście i pół. - Szesnaście i pół!
Siedemnaście.
Siedemnaście i pół.
Witam na licytacji, panie Sage.
Osiemnaście milionów!
Dziewiętnaście.
Dwadzieścia.
Dwadzieścia milionów dolarów w Wenecji.
Po raz pierwszy.
Po raz drugi.
Gotowa?
Gotowa.
Sprzedane!
Zwijamy.
Zaczyna się. Wkraczamy.
Jazda!
Teraz!
Stefano, wkraczamy!
Proszę opuścić budynek najbliższym wyjściem.
Dziękuję, Stewarcie.
N8, przepraszam za zamieszanie. Wyprowadzę pana.
Chwila, wyłożyłem 20 milionów, chcę moje NFT.
Zrobimy przelew w naszym biurze.
A może na jachcie?
Spoko.
Za mną.
Interpol. Oddział dziedzictwa kulturowego. Ktoś chce okraść waszą aukcję.
- Jak to? - Trzeba zamknąć budynek.
Już!
Pomogę.
A gdzie jacht?
Popłyniemy do niego tą łodzią.
Ross, a jeśli Cyrus robi skok na NFT?
Przecież je kupił.
Za 20 baniek? Mowy nie ma, to przekręt.
Jedyny sposób, by ukraść NFT...
To ukraść kod dostępu, a żeby to zrobić...
trzeba ukraść artystę.
GŁĘBOKOŚĆ
Stefano, potrzebuję łodzi na molo.
Robi się.
Nie zgubcie ich.
STRAŻ POŻARNA PRZYZNANO DOSTĘP
ALARM POŻAROWY
Zabawmy się.
Stać!
Chyba ktoś nas śledzi.
- Co? - Twoja fanka?
Ruszaj!
To na pewno bezpieczne?
LOGOWANIE AUTORYZACJA
Szybciej!
Nie! W prawo!
Dalej!
Dobra robota, ekipo.
Wydajcie żółtą notę dla N8.
CYRUS SZEF
CAMILA PILOTKA
ALARM POŻAROWY
MI-SUN HAKERKA
MAGNUS KASIARZ
LUKE INŻYNIER
Dziękuję.
Sztos.
Możesz zdjąć maskę.
Nam można ufać.
Chodź, przelejemy ci kasę.
NOWA TRANSAKCJA NFT
Miło się robi z tobą interesy.
- Ile hajsu! - Gratulacje, N8.
Gratulacje.
Brachu, wznieśmy toast!
Baza!
Masz nagranie od N8?
Leciało na zapętleniu, więc tylko ostatnie 30 sekund.
Mamy taki kąt.
Zatrzymaj. Cofnij parę sekund.
Powiększ tego drugiego licytującego.
Laska.
Cofnij.
I puść.
Stop. Cofnij.
Jeszcze raz.
Udaje, że utyka.
Znajdź licytującego 1099.
Z OSTATNIEJ CHWILI
Znany amerykański artysta N8 zaginął dziś rano
po wczorajszej aukcji w Wenecji.
Według doniesień moment porwania zarejestrowały jego własne kamery.
Interpol wydał żółtą notę
i prosi o kontakt z policją każdego, kto ma informacje o jego miejscu pobytu.
Patrz, to ty.
ZAGINĄŁ ARTYSTA
Myślą, że zaginąłem?
Dom aukcyjny nic nie wie?
O kurde.
Kurde.
Kuźwa, porwaliście mnie.
- No weź! - A czujesz się porwany?
Nie.
Kim jesteś, Bratby?
Cóż, N8, moja ekipa i ja...
jesteśmy koneserami sztuki.
- Uwielbiamy obrazy. - Instalacje wideo.
Rzeźby.
A ja zdjęcia.
Dla mnie street art.
Ale nigdy nie ukradliśmy NFT.
Jesteście złodziejami?
Ratujemy sztukę przed niegodnymi właścicielami.
I kiedy ja zabrałam Interpol na wycieczkę...
Reszta zespołu ratowała Van Gogha w Londynie.
Ale kupiłeś moje NFT. Widziałem...
To był prawdziwy przelew.
Wcześniej sprzedaliśmy Van Gogha na czarnym rynku za 20 mln.
Wystarczyło na twoje NFT.
To po co udawać, że mnie porwaliście?
Pożyczyliśmy.
Człowieka.
Leonardo da Vinci sprzedał Mona Lisę za 25 000 $
i wszyscy mieli ją w dupie, dopóki ktoś jej nie ukradł.
Ten uśmiech jest teraz wart 860 mln, bo kryje się za nim niezła historia.
Jak ta o pożyczeniu ciebie.
Dzięki Interpolowi i darmowej reklamie
cały świat sądzi, że cię porwano,
a cena NFT wystrzeliła w kosmos.
- Za ile poszło? - Skończyło się na...
89 milionach.
Co?
89 milionów.
Co?
89 milionów dolarów.
Przebiłem Van Gogha?
Według moich wyliczeń
zarobiliśmy 42 miliony, a ty 27.
Wznieśmy toast.
- Dobra. - Za pierwszy na świecie skok na NFT!
- Zdrowie! - Zdrówko!
Kolejka dla wszystkich, Luke stawia!
- Nie! - Tak!
A gdzie Denton?
Fałszerstwo, oszustwo, pranie pieniędzy, podszywanie się, oszustwo.
Kradzież samochodu?
Zgadza się.
Ferrari spider z 1967 roku.
- Jaki kolor? - Srebrny.
Drewniane dekory, skórzana tapicerka.
I wjechałeś nim do kanału?
Niech będzie, wjechałem.
Łatwo przyszło, łatwo poszło.
Znacie się jeszcze z Chicago, co?
W życiu nie widziałem tego człowieka.
Chociaż Oliver może go kojarzyć.
Co za Oliver?
Oliver!
Oliver?
Oliver!
Oliver nigdy nie rozbiłby ferrari. Jest zbyt odpowiedzialny.
Mogę z nim porozmawiać?
Nie.
Więc pogadajmy o kwestiach prawnych.
Dzięki twojej wtopie z laską
przyłapaliśmy cię na licytacji bez funduszy, a to oszustwo.
Cena przekraczała 10 mln, więc możemy cię ekstradować do USA,
gdzie grozi ci od 20 lat do dożywocia.
To żadna różnica.
A twoim koleżkom wlepią porwanie,
oszustwo, podszywanie się i przewożenie kradzionego mienia.
Zapomniałam o czymś?
Może o odrobinie radości.
Szefowo. Mam coś.
Ktoś ci to przysłał.
1305 WŁOCHY
Wracamy do Londynu.
Zabieramy go ze sobą.
Jupi!
DENTON MISTRZ KAMUFLAŻU (TAK JAKBY)
LONDYN
Denton wciąż siedzi zamknięty?
Pytasz o Olivera?
Serio?
Ten Oliver to wrzód na tyłku.
Gladwell.
Proszę ze mną.
- Jestem zajęta. - Oczywiście.
To nie była prośba.
Wszystko gra?
Wciąż mamy pracę, więc nie.
Muszę pożyczyć twojego przyjaciela Cyrusa.
Nie przyjaźnimy się. Jak to „pożyczyć”?
Tak jak on pożyczyłby Picassa.
- Zaproponuję mu układ. - Co?
- Nie. - Tak.
Nie! Nie wolno ci tego robić.
Traktujesz ochronę sztuki jak gorszy oddział.
- Jest gorszy. - Nie zniszczysz całego roku mojej pracy!
Właśnie to robię, więc siadaj i się z tym pogódź.
Co wiesz o Larsie Jorgensenie?
- Ma mnóstwo kradzionych dzieł sztuki. - To jeszcze nic.
Był bankierem, aż zaczął przekazywać pieniądze terrorystom.
Finansował ataki, żeby spekulować na giełdzie,
i zbił fortunę.
Nie obchodzi go, ilu ludzi zginie, tylko ile na tym zarobi.
Katastrofa samolotu z Nowej Zelandii? 183 ofiary.
Ceny akcji przewoźnika spadły jak ci biedni ludzie.
Zgadnij, kto zbił majątek na ich sprzedaży.
Nie możesz go aresztować?
Od lat próbuję, ale zawsze się wywija.
Wszyscy się go boją.
Ale teraz mam przy nim wtykę.
Tego gościa.
Arthura Tigue’a.
Jorgensen płacił mu za jakąś nową robotę.
Przeciągnąłem go do nas i zaczął gadać.
Według tego krętacza Jorgensen rozmawia z grupą hakerów Lewiatan.
Lewiatan?
Planują zmasowany atak na zasoby wody.
Wodociągi, tamy, wszystkim steruje się online.
Mogliby zalać miasto
albo osuszyć cały kraj, gdyby chcieli.
Mogą zginąć miliony.
A Jorgensen zarobiłby na tym miliardy.
Działa na całym świecie, nie wiemy, kiedy ani gdzie uderzy.
Wiemy za to, że Lewiatan chce zapłaty w złocie.
A dokładnie pół miliarda dolarów w złocie.
Jorgensen przewiezie je ze skarbca w Londynie do Zurychu za 17 dni.
- A ty nie możesz go przejąć, bo... - To legalne.
Można przewozić własne złoto.
Nie.
- Nie wiesz, czego chcę. - Wiem.
- Nie. - Cyrus ma gwizdnąć złoto.
Ja bym takiego słowa nie użył...
Tak ogromna operacja ma zależeć od Cyrusa Whitakera?
Powierzysz mu pół miliarda dolarów w złocie?
A czemu nie?
To złodziej, oszust i zawodowy kłamca.
Nie możesz mu ufać.
Pracuję w budynku pełnym agentów
i żadnemu nie ufam, bo wszyscy kłamiemy.
- Próbuj dalej. - To nie to samo.
W naszej pracy robimy rzeczy, które nam nie pasują,
żeby reszta świata mogła żyć w spokoju.
A jeśli odmówi?
Masz do tego nie dopuścić.
Trochę ci to zajęło.
Napijesz się czegoś?
Jak to szło? Za dnia tequila, po zmroku wódka?
Ja naleję.
Najlepsze są z tyłu.
Cały rok byś szukała. Pomogę ci.
Dobrze wyglądasz.
To zabawne, że wpadłeś akurat przez NFT.
Trochę obciach.
Trzeba iść z duchem czasu. I niczego nie ukradliśmy.
To była legalna transakcja.
Jasne. No przecież.
- Mam kłopoty? - Za kradzież Van Gogha?
Mamy twojego kupca.
Wsypał Dentona, Luke’a i Magnusa.
Swoją drogą to urocze, że zwinęliście obraz z tego NFT.
Sądziłem, że docenisz nasz artyzm.
Jesteś złodziejem, nie artystą.
Wciąż się wkurzasz o Paryż?
- Nie będę o tym rozmawiać. - Nie?
- Nie. - A tak na to liczyłem.
- To był błąd. Wypadek. - Wypadek? I trwał aż tydzień?
Pięć dni, nie tydzień!
Tydzień roboczy.
Gdybym wiedziała, kim jesteś i czym się zajmujesz,
do niczego by nie doszło.
A ty to co?
- Miała być kolacja z kuratorką Gagosiana. - Byłam pod przykrywką.
- Ja też. - To co innego.
Jak tam chcesz.
Polecieliśmy na swoje alter ego i tyle.
Nie ma drugiego dna.
Więc co tutaj robisz?
- Aresztujesz mnie, Abby? - Agentko Gladwell.
Agentko?
I nie.
Rozkazano mi zaproponować ci układ.
I tu cię boli, co?
Dlatego tak się wkurzasz?
Co to za układ?
Musisz coś dla nas ukraść.
Wybacz, nie dosłyszałem. Powtórzysz?
- Tym razem wolniej. - Złoto. Dużo złota.
Wartego pół miliarda.
A haczyk?
Jego właścicielem jest niejaki Lars Jorgensen.
Znasz go?
Reputacja go wyprzedza, owszem.
Są ludzie, których okradasz, i tacy, których nie tykasz.
Lars Jorgensen zabija oba typy.
Nie ma mowy.
Zamkniemy cię za Van Gogha.
Denton umrze w więzieniu.
Jeśli się zgodzisz, cała ekipa dostanie pełny immunitet.
Wszystkie wasze przestępstwa pójdą w zapomnienie.
Camila od ośmiu lat nie widziała rodziny.
Mi-Sun ma babcię, która długo nie pożyje.
Luke zobaczy swojego pudla.
Magnus pójdzie sobie poszaleć na festiwal jazzowy.
Denton wróci do domu, a ty...
Ty będziesz mógł robić,
cokolwiek tam robisz,
nie czując naszego oddechu na plecach.
- A ty od czego będziesz? - W sensie?
- Jaką rolę odegrasz w tej operacji? - Składam ci ofertę, tyle.
Nie. Jeśli mamy w to wejść, to ty też.
Wiem, jak jest.
To akcja Interpolu.
Wystawią nas do wiatru, gdy tylko coś się schrzani.
Ale nie zrobią tego, jeśli będziesz z nami.
Z wami?
W zespole.
Nigdy się nie zgodzą.
To ich poproś. Inaczej nici z umowy.
Daję ci 24 godziny, agentko Gladwell.
Nie.
Jest z Interpolu.
- Odwaliło ci? - Absolutnie wykluczone. Bez urazy.
- Ale nie. - To podstęp.
To pół miliarda w złocie.
- Którego nie zatrzymamy. - Chociaż popatrzymy.
Co mam powiedzieć?
Odmówimy, to pójdziemy siedzieć. Zamknie nas za Van Gogha.
No i, nie żeby to miało was przekonać, ocalicie wielu ludzi.
- Cudownie. - Nie wyjeżdżaj z tym.
- Bu! - O nie.
Nie podoba mi się ten szantaż emocjonalny.
To nie jest szantaż emocjonalny. Tylko zwykły szantaż.
Ja tylko powiem, że mam dobre przeczucia.
Będzie fajnie, wchodzę w to.
Pewnie, bo jesteś walnięty.
Myślcie pozytywnie.
- Nie wyskakujcie od razu z... - Wyluzuj, pogarszasz sprawę.
- Wypad! - Ja ci dam wypad!
Mała!
Przyszedł Oliver!
Oliver!
Uwielbiam Olivera!
Agentko Gladwell,
przedstawiam ci Olivera.
Wiele o tobie słyszałam.
- To mój ulubieniec. - A Steve?
Jego się boję.
Agentka Gladwell chce coś powiedzieć. Skupmy się.
- Niby czemu? - Bo nas złapała.
Wie, co robi.
Śmiało.
Dziękuję.
No dobrze.
Za 17 dni Lars Jorgensen
przewiezie pół miliarda w złocie ze swojego banku w Londynie do Zurychu.
Wypas.
Sztabki zostaną zapakowane do sześciennej skrzyni.
Całość będzie ważyć dziesięć ton.
Następnie strzeżona ciężarówka przewiezie je z banku na lotnisko,
gdzie trafi na pokład samolotu Sky Suisse do Zurychu.
Gdzieś pomiędzy bankiem w Londynie
i lotniskiem w Zurychu złoto musi zniknąć.
Złoto ma zniknąć, spoko.
Aż mam ciary.
To niesamowita historia, tylko...
- To niemożliwe. - Wcale nie.
Ależ tak.
Siejesz defetyzm. Damy radę, powtarzaj za mną.
Zaraz ci nakopię do dupy, chcesz tego?
Wiesz, że cię rozumiem?
Przestańcie. Jestem z Camilą. Nie wiem, czy to możliwe.
Mnie też to się nie podoba, ale wszyscy wiemy, jak jest.
- Co zostaje pokonanemu? - Pogodzić się z porażką?
- Trafia za kraty albo... - Szuka najbliższego wyjścia.
Zgadza się! Więc zrobimy swoje i możemy się zwijać.
To będzie jak zwykły skok.
Poszukajmy słabego punktu.
Znajdziemy jakiś sposób.
Nikt nie chce odsiadki.
Ani tym bardziej wkurzyć Jorgensena.
IRLANDIA PÓŁNOCNA
Dzień dobry, Arthurze.
Zabłądziło się wczoraj po drodze z pubu, co?
No dobra!
Przestań!
Jorgensen,
pamiętasz Arthura Tigue’a?
Pracował dla nas.
Tak. Pan Tigue.
Nie mogłem się stawić osobiście.
Dopiero dotarłem do willi.
Błagam, pana! Przepraszam!
Nie błagaj, bo go tylko zachęcisz.
W zeszłym miesiącu aresztowano pana za przemyt.
A jednak puścili cię wolno.
Dziwne.
Bardzo dziwne.
Interpol nie wie wszystkiego!
Ale o czymś jednak wie.
Mogłeś siedzieć cicho.
Teraz uciszymy cię na zawsze.
- Nie! - Cormac, nakarm psa.
Nie! Cormac, błagam!
Co wyprawiasz?
Wiesz, że twój zespół poświęcił już całą noc i pół dnia, żeby to rozgryźć?
- Nauczyciele cię nie znosili, co? - Nie, uwielbiali mnie.
Udawali, że lubią takich jak ty,
bo zawsze przestrzegałaś zasad i byłaś prymuską.
To takie złe?
Nudne.
Każdy może być posłuszny. Każdy może wykuć fakty.
Albo przymilać się belfrom.
A ty co, byłeś klasowym klaunem od głupich odzywek?
Przeciwnie.
Siedziałem cicho.
Inne dzieciaki gapiły się w tablicę
i odpowiadały na pytania, bo im kazano.
A ja nie.
Drążyłem pytania, które nie padały.
Taki byłeś hop do przodu, co?
Widziałem, jaką drogą kazano im pójść,
ale na mnie czekała lepsza.
To ją wybrałem.
Łamiąc zasady?
Dla takich jak ja mają inne.
A podczas tygodnia w Paryżu sama kilka złamałaś.
To było pięć dni! I owszem.
Pierwszy raz w życiu złamałam zasady
i patrz, co mi to dało.
- Czemu się nimi przejmujesz? - Czym?
Zasadami. Czemu są takie ważne?
No dobra.
Kiedy byłam mała,
mama była dyrektorką mojej szkoły.
To była wstrętna nora, ale wisiał tam obraz.
Grafika Hockneya, którą szkoła dostała w latach 70.
Mama nie pozwoliła jej sprzedać.
Chciała, żebyśmy wiedzieli, że zasługujemy na piękne rzeczy.
Że nasza szkoła jest tak samo ważna jak szpanerska galeria sztuki.
Że możemy mieć wielkie marzenia.
A potem ktoś ją ukradł.
W środku nocy.
Pomyślałam, że kiedy dorosnę,
znajdę tego, kto to zrobił.
I odpowie za to.
Udało ci się?
Nie.
Więc zrobiłam coś innego.
Interpol.
Mierzyłaś wysoko.
Godne podziwu.
O nie.
- Nie bawię się w to. - O czym ty mówisz?
Próbujesz mnie wciągnąć w rozmowę.
- To takie groźne? - Co mówiłeś przy ekipie?
Znaleźć słaby punkt, odwalić robotę i fajrant?
- Tak to zrozumiałaś? - O to ci chodziło.
Okradam tylko ludzi, którzy na to zasługują.
Jeśli dobrze wykonam swoją pracę,
nawet nie odczują, że coś stracili.
Mówisz, że trzeba przejąć złoto tak,
żeby Jorgensen tego nie odczuł?
Nie weźmiemy złota.
To jak to zadanie na tablicy. My skupimy się na czymś innym.
Porwiemy samolot?
W dechę!
- Ale cały? - Pół samolotu trudno porwać.
Z 250 osobami na pokładzie?
Nie porwiemy samolotu, to nie lata 70.
Niczego nie będziemy porywać. Wypluj to słowo.
- Pożyczymy go. - Świetnie.
Ale jak?
Musimy mieć lipny samolot.
- Potrzebujemy prywatnego odrzutowca. - I tyle?
Tak. Jeśli uda nam się dostatecznie zbliżyć oba samoloty,
podmienimy je na radarze.
- Mega. - Sprawdzę rejestry lotów.
Może jest tam ktoś znany.
Boeing Drake’a jest w Farnborough. Pewnie ma koncert.
Za duży.
KRÓL KAROL III
Hawker króla jest w Northolt.
Za mały.
To ci się spodoba.
Mam ci dać mój odrzutowiec?
Nie, chcę go wynająć.
Możesz zrobić to w apce.
Poproszę mojego kumpla N8, żeby zrobił dla ciebie NFT.
No nie wiem, mój samolot jest bezcenny.
To niepowtarzalny model koncepcyjny NASA.
Po przeróbkach jest w sumie nielegalny.
Choćby przez szklany dach.
Nie mogę nim latać nad USA.
Ale latam.
Było warto. Teraz oglądam gwiazdy przy bzykaniu.
- Słuchaj no. - Tak?
Właśnie przyznałeś policjantce, że latasz nielegalnie.
- Ale on... - Co powiesz na to?
Bierzemy samolot i nic na to nie poradzisz.
Wszystko jest zdalnie sterowane.
Drzwi, światła. Bajer, co?
Użyłabym innego słowa.
Nie siadaj.
- Czemu? - Nie wiadomo, co to za plama.
Łubu dubu!
Rura do striptizu!
A najlepsze w tym cacuszku jest to, że całe podwozie
to ogromny ledowy ekran,
na którym możemy wyświetlić
cokolwiek tylko...
chcemy.
Gucci to życie.
Na pełnym gazie.
- Nie musisz. - Na pełnym gazie.
Rozumiemy.
- Na pełnym... - Czaimy.
Chodźcie.
To najlepsze, na co stać Interpol?
Teraz pracujesz dla rządu.
Nie jest ci od tego milutko?
Nie. Ani trochę.
A teraz do rzeczy.
Odrzutowiec ma być niewidzialny dla radarów.
Wymyślmy, jak zbliżyć go do A380, żeby podmienić sygnały
i włamać się do sejfu 9 km nad ziemią.
Łatwizna.
Cyrus.
- Tak? - Musisz to zobaczyć.
Fale dźwiękowe imitują turbulencje.
Obczaj, Lebron James!
Z tym laserem
dostałbym się do sejfu w dziesięć minut, ale do tego muszę być na ziemi.
W samolocie potrząsają nim turbulencje.
Jeśli wiązka przeskoczy choćby o milimetr,
skarbiec będzie nie do zdobycia.
Potrzebujesz stabilizatora.
Platforma Stewarta?
Platforma Stewarta. To jest to.
Platforma Stewarta! Genialne! Niech mnie ktoś przytuli!
Za dużo kofeiny.
Obniż lot!
Ciągle wpadam w ślad aerodynamiczny A380.
Ogarniałaś już gorsze rzeczy.
Pamiętasz Korsykę?
Niech będzie.
Trzeba pomóc Camili, żeby nie wpadała w ślad A380.
Podłączysz kamery N8 do paneli maskujących,
żeby miała podgląd wokół samolotu?
Nikt tego dotąd nie robił przy takich prędkościach.
Będziesz pierwszy.
- Tylko ty możesz tego dokonać. - Tak.
Prawda?
Ogarnę to.
Brawo.
Mi-Sun, przyda mi się pomoc.
Ej, przesada czy...?
Będziesz udawał Gandalfa Szarego albo Mojżesza?
- Nie. - No to przesada.
- Czy mi odbiło? - Tak.
- Mam to odwołać? - Oczywiście, że nie.
Sam nie wiem.
Nie jesteś pewien? To byłby pierwszy raz.
Problem w tym, że to ona prosiła.
- Znasz naszą historię? - Nie.
Poznaliśmy się rok temu na Biennale w Paryżu,
ale żadne z nas nie mówiło o sobie prawdy.
Rozumiem.
To nic poważnego. Trwało tylko tydzień, i to roboczy.
Jasna sprawa.
Co to za ton? Co chcesz powiedzieć?
Widzę, jak na nią patrzysz.
Niby jak na nią patrzę?
- Co ty wyprawiasz? - Właśnie tak...
- Ja robię taką minę? W życiu. - Taką?
Nikt nie robi takiej miny. Weź przestań.
Koniec, wydurniasz się.
- No jak z dzieckiem. - Spójrz tutaj.
- Patrzę! - A teraz na nią.
- Mam spojrzeć? - Tak.
Wyszedłem na zboka. Jesteś z siebie dumny?
- O tak. - To bez znaczenia, prawda?
Wiadomo, że nic z tego nie będzie.
- Czemu? - Jak to czemu?
- No. - Nie bez powodu nie bierzemy ślubów.
Nie mamy dzieci ani życia osobistego.
Ta branża nie lubi się z miłością.
- Jesteśmy samotni. - Samotni?
A nasz sylwester pod Tadź Mahal?
Chodzi mi o to, że łączy nas szacunek, podziw i przyjaźń,
ale czy jest tam bliskość i intymność?
Mówiłem już, że nie w tym rzecz.
- Pewnie. - To nie...
Słyszałem, sam mówiłeś. To nic takiego.
- Przemyśl to. - Dzięki, szefie.
Luke pracuje nad tym, żeby GPS nie wykrywał odrzutowca,
ale żeby zrobić to samo z A380, potrzebujemy PSID.
A to co?
Przenośny zagłuszacz sygnału.
Zablokuje przesył sygnału GPS z A380 do centrum kontroli lotów.
Już zorganizowałam części, będą tu jutro.
Więc w czym problem?
Szanse na to, że włączymy PSID i transponder równocześnie
w obu samolotach lecących z prędkością ponad 1000 km/h,
są bliskie zeru.
Jeśli kontrola lotów zobaczy dwa samoloty z tym samym sygnałem
albo jeśli A380 nagle zniknie...
To po nas.
Nie zhakujesz sprzętu, to zhakuj ludzi.
- Potrzebny nam ktoś w kontroli lotów. - W Brukseli?
Czemu tam?
Tamtejsza placówka przejmie samolot za kanałem La Manche.
Znamy kogoś w Brukseli?
Ja znam.
To perfidny gnojek, ale znam.
BRUKSELA
BAR KORONA
Nie wiem, co to jest, ale to nie cappuccino, Claude.
Wal się, Harry.
Próbuję ci pomóc. To szczera opinia.
Ludzie tego nie kupią.
Przyjdzie Starbucks i cię zmiecie.
Nie zapłacę za to.
Wypiję! Ale nie zapłacę.
Ogarnij się trochę.
Kawa za friko?
Skąd znasz tego gościa?
Harry jest informatorem.
Przenieśliśmy go do Belgii, bo wielu ludzi chciało go zabić.
Chyba chciałaś mnie o coś poprosić.
Potrzebujemy wtyki w brukselskiej kontroli lotów.
Do komunikacji z pilotami i usuwania potencjalnych problemów.
Problemów?
Brzmi niegodziwie. To oficjalna robota?
Tak i nie.
Mogę stracić pracę i trafić za kratki.
Mogliby oskarżyć mnie o terroryzm, więc podziękuję.
Interpol cię ochroni.
Chciałbym się zgodzić, ale...
Uratujesz wielu ludzi.
Damy ci milion dolarów.
Z miłą chęcią!
- Nie mamy takiej sumy. - Ja mam.
- Zrobiłbyś to? - W końcu chodzi o ludzkie życie.
Słuchaj go, dobrze gada.
Nie znasz przypadkiem kogoś, kto mógłby rozładować A380?
Być może znam.
To Huxley. Chce się z nami spotkać.
Cześć.
Dennis Huxley, Metropolitalna Służba Policyjna,
dział antyterrorystyczny Interpolu.
To twoje pełne nazwisko?
Usiądźmy. To zajmie tylko chwilę.
Serio?
Jak chcesz, twardzielu.
Na plaży w Irlandii znaleziono Arthura Tigue’a w sześciu reklamówkach.
- Co? - Kim jest Arthur Tigue?
Nie powiedziałaś mu?
Tigue był pracownikiem Jorgensena.
I nie żyje?
Dlatego sądzimy, że do transportu dojdzie za dziesięć dni.
Dziesięć dni?
To za mało czasu. Wybacz, Abby, odpadam.
Cyrus...
Odpadasz? Nie wiedziałem, że masz taką opcję.
Miałem, gdy się na to zgodziłem.
Wiem, kiedy się wycofać, nie to co Tigue.
Po prostu się boisz.
Boisz się, że zginiesz? Spokojnie.
Jesteś drobnym złodziejem sztuki.
Nikt nie spodziewa się po tobie niczego wielkiego.
Jeśli tego nie zrobisz, odbiorę ci immunitet
i wytoczę przeciwko wam całą potęgę prawa międzynarodowego.
Comprende, ziomuś?
- Opanuj go. - Panowie!
Tu chodzi o życie niewinnych ludzi.
Pomówię z ekipą.
Ale jeśli to zrobimy, to tylko dla ciebie.
Nie dla niego.
Do zobaczenia w Londynie.
Ani słowa.
„Ziomuś”?
...według oświadczenia jego gabinet spotka się jutro rano,
aby ogłosić stan alarmowy.
- Luke? - Tak?
Daj głośniej.
W Madrycie wybuchł chaos
po ataku cyberterrorystów na miejską sieć wodociągową.
Pojawiają się doniesienia o zalanych ulicach i metrze
oraz rurach pękających w prywatnych domach.
Na razie wiadomo o 13 ofiarach, ale liczba ta najprawdopodobniej wzrośnie.
To on? Jorgensen.
Na to wygląda.
O Boże.
Jak można coś takiego zrobić?
Dla zysków poświęci każdego.
To tylko przystawka. Za dziesięć dni poda danie główne.
Dziesięć dni?
Żartujesz, prawda?
Niestety nie.
Odwołuję całą akcję.
- Co? Ale mówiłeś... - Że ja to zrobię.
Chcieliście mnie.
Gdy dołączaliście do ekipy, mówiłem, że nigdy was nie narażę.
Dlatego was odprawiam.
A bez nas jaki masz plan?
Coś wymyślę. To już nie wasz problem.
- Mówisz poważnie? - Tak.
Mamy sobie pójść i zostawić ci całą frajdę? Nie.
- To ma być frajda? - Nie to.
Ten gość zabije każdego, kto wejdzie mu w drogę.
Przykro mi, to zbyt duże ryzyko.
Wiesz, jak bardzo lubię ryzyko.
Tu nie chodzi tylko o nas.
Chcę to zrobić.
Ja też.
- Denton... - Cyrus, chcę to zrobić.
Ja też.
Nie mogę cię zostawić z...
tym.
Ja też się piszę.
No to ja chyba też.
Nie zrobisz tego bez nas.
Do roboty.
Naprawdę cię kochają.
A czego tu nie kochać?
- Tobie wystarczyło ile, tydzień? - Boże święty!
Łatwo cię znienawidzić.
To twoje zdanie.
Pięć dni.
Zaimponowaliście mi.
Moje portfolio jest wam wdzięczne.
Chciałeś dowodu, że to działa, a Lewiatan zawsze się sprawdza.
Możecie już zakończyć tę demonstrację.
Przygotuj złoto.
Tak zrobię.
Zbudowałam zagłuszacz sygnału, żeby A380 zniknął z radarów,
ale jest jeden mały problem.
Wygląda jak bomba.
- Tak. - A to nie jest bomba?
- Zdecydowanie tak wygląda. - Wiem.
Da się to rozłożyć na części?
W teorii.
A mogłabyś je ukryć i dać każdemu z nas po jednej?
Wtedy złożymy go w samolocie.
Ogarnie się.
Dla Abby.
Dziękuję.
- Dla Luke’a. - Dziękuję.
A to dla ciebie.
Szafa gra.
Słuchajcie.
Przejmiemy złoto przed Jorgensenem, żeby nie opłacił hakerów.
Trochę bardziej w lewo. Sprawdzam ekran.
NA PEŁNYM GAZIE
- Mamy dobrego pilota? - Tak.
Z doświadczeniem w Afganistanie.
Dobrze, poradzi sobie z ośnieżonym pasem w Alpach.
Camila, wtedy ty wyślesz drona do Zurychu i polecisz za nami do Cortiny.
Magnus, musisz pilnować czasu.
Masz dziesięć minut na sejf.
- 11:55! - Tak blisko!
Po lądowaniu chłopaki od Harry’ego
przeładują złoto do pociągu.
Na następnej stacji
Interpol będzie czekał na nasze pół miliarda w złocie.
Ta mi się podoba.
- 9:38! - 9:38!
Tak!
- Przybij! - Nie.
O Boże!
Gdyby to był film, rzuciłbym „Zwińmy samolot!”.
Dołożyłbyś rękę, a wtedy wszyscy...
Przestań tak robić!
- Żenujący jesteś. - Magia chwili.
Inni jej nie czują.
Będzie niewidzialny?
Na radarze będzie wyglądał jak mały ptak.
Praktycznie nie do wykrycia.
Chyba nie chcę, żeby Mollsen mógł tak latać.
- Dasz radę nim polecieć? - Dowiemy się jutro.
Wypocznijcie.
Jutro najważniejszy skok naszego życia.
LOTNISKO HEATHROW, LONDYN
Ty wybrałeś ten strój?
To mam mieć na sobie podczas poważnej operacji?
Jorgensen podeśle tu swoich.
Wyróżniając się, znikniesz w tłumie.
Nie zwrócą uwagi na bogatego dupka z żoną młódką w pierwszej klasie.
Chcesz się podlizać tą „żoną młódką”?
Nie.
Zrobiłem to samą „żoną”.
ZAKAZ WSTĘPU
Panie i panowie, witamy na pokładzie lotu Sky Suisse 1412
do Melbourne z przystankiem w Zurychu.
- Bagaż podręczny proszę umieścić... - Zdenerwowana?
Teraz? Bardzo.
- A ty? - Nie.
Delektuję się każdą sekundą.
Wszyscy na pozycjach?
Jestem gotowa.
Wszystko gra.
Zwarty i gotowy.
Luke, a ty?
Luke?
Ktoś widział, jak Luke wsiada?
Gdzie jesteś?
Przepraszam...
Nie mogę tego zrobić.
Nie warto tak ryzykować.
Luke odpadł.
Do zobaczenia po wszystkim.
Wybacz, szefie.
Spokojnie.
Mi-Sun, bardzo nam to zaszkodzi?
Luke miał wzmacniacz sygnału,
więc zagłuszacz wciąż zadziała, ale tylko blisko kokpitu.
Jak blisko?
Dziewięć metrów?
Ktoś musi przenieść części z toalety w klasie ekonomicznej do pierwszej.
Właśnie.
Ja to zrobię.
Jesteś tego pewna?
Tak.
Mi-Sun, Abby zajmie się PSID. Wytłumacz jej co i jak.
WŁĄCZAM KAMERY
28 KAMER JEST ONLINE
Okej.
Słuchajcie, ktoś nas obserwuje.
Dwójka w pierwszej klasie,
trzy osoby w klasie ekonomicznej.
Przyjąłem. Obserwuj, czy nie zaczynają czegoś robić.
Panie i panowie, osiągnęliśmy wysokość przelotową.
Mogą państwo opuszczać miejsca.
Zaczynamy.
W samą porę. Powinniśmy być nad kanałem La Manche.
Victor Sierra 14-12, tu Bruksela, leć dalej na wysokości 10 000 m.
Nad górami możecie odczuć lekkie turbulencje.
Wlecicie w pas niżu barycznego.
Przyjąłem.
Tutaj jesteś.
Abby, twoja kolej.
Za dziesięć minut spotkanie z Camilą. Na pewno dasz radę?
Tak.
Do dzieła.
Mówi kapitan.
Zbliżamy się do pasa niżu, który może wywołać lekkie turbulencje.
Dla państwa bezpieczeństwa proszę o zapięcie pasów.
Cholera!
Nie!
Zaczynamy.
Abby, to ja.
Kotku, musisz mi pomóc.
Coś ty zrobiła?
Powiedz, że umiesz to naprawić!
Kurde, nie wiem. Chyba.
Abby, co się dzieje?
Kończy nam się czas. Camila zaraz będzie za nami.
Szybciej tam!
O tak, skarbie!
O tak!
Uwaga, kolizja!
Nie przestawaj!
Ile do podmiany?
Minuta i 30 sekund!
Błagam.
Obniż lot!
No dalej.
Obniż lot!
UTRATA SYGNAŁU
Obniż lot!
Nie...
GOTOWY DO POŁĄCZENIA
POŁĄCZONO
W mordę, szybciej.
Już prawie, kotku. Nie przestawaj!
Pardon, Harry, widzisz to?
Co?
Na radarze widać dwa Victor Sierra 14-12.
Jakiś błąd, to się czasem zdarza.
Pierwszy raz coś takiego widzę.
Powiadomisz Jean-Pierre’a?
Sandra, będę musiał zgłosić twoje nietaktowane uwagi do kadr.
- Co? - Sugerujesz, że zaniedbuję obowiązki.
Czy to przez mój wózek?
Co? Nie!
Bez przerwy podważasz moje decyzje.
Czuję się atakowany i, szczerze mówiąc, zagrożony.
Bardzo przepraszam.
I zniknęło. Widzisz?
Lepiej przemyśl swoje nieprzepracowane uprzedzenia.
A teraz zmykaj.
- Dobra. - Czekaj.
Teraz to prawda.
Przepraszam.
Cała twoja, bysiu.
Harry, strasznie przepraszam za tamtą sytuację.
- Nie wychodziłaś po kawę? - Nie, ale mogę!
Cappuccino z dobrej kawiarni.
- Czyli skąd? - Zajęty jestem.
Dobrze.
Kontrola do Victor Sierra 14-12.
Tu Victor Sierra 14-12.
Mamy ostrzeżenie pogodowe z Zurychu.
Silny wiatr, ekstremalne warunki, słaba widoczność i opady.
Pas startowy zalany.
Wieża w Zurychu przekierowuje wszystkie loty na najbliższe lotnisko.
Przyjąłem. Poczuliśmy kilka wstrząsów. Dokąd mam lecieć?
Kieruj się na Charlie Delta Foxtrot.
Mają tam krótki pas, ale ty na pewno sobie poradzisz.
Przyjąłem.
Zastosujemy się do zaleceń. Victor Sierra 14-12.
Ustaw kurs na Cortinę.
Kontrola do Victor Sierra 14-12.
VS 14-12, odbiór.
Możesz wypuścić jednostkę.
Przyjęłam.
Dobra, szefie.
Dron leci do Zurychu.
Widzimy się w Cortinie.
Victor Sierra 14-12, jesteś na kursie do Zurychu.
Mówi kapitan.
Niestety nastąpiło ostre pogorszenie pogody w Zurychu.
Skierowano nas na najbliższe lotnisko w Cortinie.
Denton, Magnus, czas na skarbiec.
Zbirom puszczają nerwy, ale trzymamy się planu.
Proszę pani!
Tak. Czy mogłaby pani...
Mam problem z tym ekranem.
Rozumiem, jest trochę skomplikowany.
Może to wina tego przycisku.
- Chodzi o ten przycisk? - Właśnie tak.
Proszę bardzo. Teraz może pan wybrać...
Działa!
W porządku?
Cudownie! Chyba obejrzę sobie jakiś film.
Wspaniale!
Mi-Sun, twoja kolej.
- Dobra. - Odetnij połączenia zewnętrzne.
Właśnie wyłączam Wi-Fi.
ROZŁĄCZONO
Tu nie wolno palić e-papierosów.
No proszę, przyłapała mnie pani. Gdzieżbym śmiał.
Zabiorę to.
Dziękuję.
Panie i panowie, przepraszamy za problemy z Wi-Fi.
Już nad tym pracujemy.
ZAKAZ WSTĘPU
Mi-Sun, jak tam czujnik w drzwiach?
ZABEZPIECZONO
Możesz zaczynać. Tylko uważaj na różnicę ciśnień.
Dzięki, mamo.
Czas na show.
A moje epickie wejście? Czas na...
ŚLUZA POWIETRZNA ZABEZPIECZONA
Kurde.
Proszę wrócić na swoje miejsce.
Sláinte.
Proszę pana!
Lądujemy w Zurychu.
Wezwij kapitana.
Powiedz mu, że mamy nagły wypadek.
Nie otworzą drzwi.
Chyba że usłyszą, że wypadek przydarzył się tobie.
Idzie do kokpitu.
Zyskajmy na czasie.
Cyrus!
Chodź!
Cholera!
Tak!
Chodź, sprawdźmy, co z Magnusem.
Otwórz podwozie.
Obsługa, proszę posadzić pasażerów.
Komuś się zamarzyło złoto?
- Otworzyli skarbiec, to wszystko. - A sprawdziłeś?
Byłem tak blisko. Przepraszam.
Dobrze się spisałeś.
Widzisz, Cormac. Możesz być z nas dumny!
Tobie się wydaje, że Jorgensen będzie z tego dumny?
Tak?
Cormac, dzwonili do mnie moi ludzie z lotniska w Zurychu.
Wiesz, co mówili?
Że w Zurychu wylądował dron.
Sytuacja opanowana.
Doszło do próby kradzieży, ale ją powstrzymaliśmy.
- Złoto jest z nami. - Czyli gdzie?
To małe lądowisko w Alpach.
Ci amatorzy podesłali drugi samolot.
Kto to jest?
Jacyś drobni oszuści próbują się wybić.
Mogę im pomóc.
Sprowadź złodziei i złoto do mnie.
Masz godzinę.
- Ruszać się! - Dobra.
- Nie... - Idziemy.
Co się stało?
Pracujesz dla mnie. Lecimy do Toskanii.
- Mały objazd, spokojnie. - Morda. Idziecie ze mną.
Kiepski pomysł.
- Interpol poleci za nami. - Nie zobaczą nas.
Obserwowaliśmy airbusa, a tego samolotu nie widzieliśmy.
Wasi kumple też go nie zobaczą.
Załadujcie złoto.
Nie, odrzutowiec tyle nie uniesie.
Przygotowaliśmy pociąg.
Stoi na końcu pasa.
Jak nie wierzysz, wyślij tam kogoś od was.
Zaryzykuję z odrzutowcem, ale zmniejszymy balast.
Pozbądź się go.
- Nie, czekaj! - Wy idziecie ze mną.
Ruchy!
STACJA W CORTINIE
Proszę pana!
Przyszła wiadomość z Brukseli.
Ktoś próbował się wedrzeć do kokpitu.
- Mów dalej. - Interweniowali pasażerowie.
Kilkoro z nich zabrano siłą na pokład prywatnego odrzutowca.
- Gdzie on teraz jest? - Nie możemy go zlokalizować.
Więc nie stój jak kołek! Znajdź go!
Mocno się zapięłaś?
Tak.
To dobrze.
Co to miało być?
- Odpowiadaj! - To złoto!
Sprawia, że nas przeważa. Mówiłam!
Jeszcze nie skończyła.
Strząsa panele maskujące, prawda?
Bez wątpienia.
Rusz się!
Stresujesz mnie, nie lubię broni.
Miej sobie tę drugą poprawką. Czy to...
- Cisza! - Dobra.
Nie gadaj, tylko idź.
Fajny pistolet.
Zgaduję, że lufa to nanowłókno węglowe z e-papierosa.
Płynny ładunek. Wypas.
- Odwróć się! - Dobra!
Jezu!
Nie lubię broni!
Przepraszam za nos. Wybaczysz, co?
A teraz się rozejdziemy.
Dobra, jestem cały.
To... dobra.
Lepiej wezwij lekarza!
Zlokalizowaliśmy odrzutowiec. Leci do Włoch.
Jorgensen nie ma tam domu?
Tak, kupił willę w Toskanii na podstawioną firmę.
Wysłać na miejsce policję?
Jeszcze nie mamy dość dowodów.
Dzwoń do NATO. Powiemy im, że odrzutowiec
stanowi zagrożenie terrorystyczne i trzeba go zestrzelić.
Tam może być agentka Gladwell.
Jorgensen nie może dostać tego złota.
Łącz mnie z NATO.
Przyjąłem. NFR 180, leć na miejsce i uzyskaj potwierdzenie.
Lewiatan, witam. Miło poznać niektórych z was osobiście.
Gdzie złoto?
Lewiatan nie przysłał mnie na pogawędki.
Wiemy, że wasz samolot nie wylądował w Zurychu.
Chcieliśmy odwrócić uwagę władz.
Złoto trafi tutaj.
Mam nadzieję. Nie chcemy opróżniać twoich kont bankowych.
W sensie?
Kajmany, Monako, Panama, Szwajcaria, Singapur i Malediwy.
Wiemy, gdzie trzymasz pieniądze.
Możemy sprawić, że znikną w kilka sekund.
Dlatego pracujemy tylko za złoto.
Nie można go zhakować
ani namierzyć.
Będzie tu w ciągu godziny.
Cholera.
Połącz mnie z NATO.
Tu siły szybkiego reagowania NATO.
Powtarzam, tu siły szybkiego reagowania NATO.
Złamaliście regulacje lotnictwa cywilnego.
Podajcie swoją tożsamość albo odpowiemy siłą.
- Jednostko... - Nic nie mów!
Powtarzam,
złamaliście regulacje lotnictwa cywilnego.
Natychmiast nawiążcie kontakt radiowy
albo dokonamy ostrzału artyleryjskiego.
November Foxtrot Romeo 180,
lecicie za prywatnym odrzutowcem.
Na pokładzie są cywile. Powtarzam, na pokładzie są cywile.
NFR do dowódcy Huxleya.
Mamy niepotwierdzone doniesienia o cywilach na pokładzie.
Powtórz.
Od kontroli lotów w Brukseli. Na pokładzie są cywile.
Próby nawiązania kontaktu pozostają bez odpowiedzi.
Czekam na rozkazy.
Nie wiemy, czy naprawdę tam są.
Jeśli samolot doleci, zginą ludzie.
Lewiatan nie może dostać złota, czy to jasne?
Planują coś gorszego od Madrytu.
Nie możemy ryzykować.
Jaki rozkaz, dowódco Huxley?
Zestrzelić.
Przyjąłem.
NFR 180, kontynuujcie nawiązywanie kontaktu.
Przy braku reakcji rozpocząć 60-sekundowe ostrzeżenie.
Kurde.
- Zastrzelą nas. - Blefują!
Systemy uzbrojone.
Broń gotowa.
Niezidentyfikowana jednostko, ostrzegam.
Macie 60 sekund na nawiązanie łączności
pod 132.175.
Abby! Na pełnym gazie!
CYW
Dwadzieścia sekund.
CYWILNI Z
Dziesięć sekund!
O Boże!
CYWILNI ZAKŁADNICY NA POKŁADZIE
Kontrola, mamy kontakt. Cywilni zakładnicy na pokładzie!
Właśnie to wam mówiłem!
Czekamy na rozkazy.
NFR 180, wycofaj się. Powtarzam, wycofaj się.
Dowódco, potwierdziliśmy obecność cywilów na pokładzie.
Śledzimy lot.
Powiadomimy lokalne władze o lądowaniu.
Przyjąłem.
Wycofać się. Zarzucić pościg.
Powtarzam. Wycofujemy się.
Tak!
Każ jej lądować tym cholerstwem!
Wyprostuj samolot!
Przepraszam.
- Ląduj! - No dobra.
- Już! - Przepraszam.
Bierz pilota!
Dawaj, teraz!
Łubu dubu.
Trzeba się dostać do kokpitu!
Zabierzcie go!
Nie mogę sterować.
Mój nadgarstek!
Przesiądź się.
Camila, mów, co mamy robić!
Do góry!
No dobra. Żyjesz?
Jak nigdy dotąd.
Co się właśnie stało?
- Nie! - Co się stało?
- Camila! - Co się stało?
- Straciliśmy pompę! - Co to znaczy?
Prawie nie da się sterować!
Musimy natychmiast lądować, inaczej stracimy kontrolę!
Spróbuję sterować, używając silników.
To teren Jorgensena!
Nie, lecimy za szybko!
- Nie trafimy w lądowisko! - Wykorzystamy drogę.
Oto wasze złoto.
W samą porę.
Mocno przywalimy!
Ciągnij z całej siły! W górę!
Nie wierzę.
Udało się.
Tak.
Udało nam się dostarczyć złoto do Jorgensena.
Wychodzić!
Idziemy!
Pamiętasz Wenecję?
Oczywiście.
Czemu nagle wyskakujesz z Wenecją?
Zarąbiste było to NFT.
Mi-Sun, wiesz, co trzeba zrobić.
Rób to, co każe Cyrus.
Zajmę się tym.
Cormac?
Gdzie Cormac?
Cormac nie żyje.
Coście za jedni?
- Przygotujcie łodzie. - Lewiatan, zgadza się?
Co się dzieje?
Zapewniam, że wszystko jest pod kontrolą.
Pytam ostatni raz.
- Kim jesteście? - To Interpol.
Właśnie przyszło. Jedno z nich to tajniak.
Dosyć tego. Koniec współpracy.
To był czysty strzał w nogę, żebyś nadal mogła walić w klawiaturę.
Jeszcze jeden i koniec z pisaniem.
Wciąż mamy umowę?
Jak widzicie, nie lubię się powtarzać, więc...
Które z was jest z Interpolu?
To ja.
Ja jestem z Interpolu.
Agent Gladwell.
One są zwykłymi zakładniczkami. Wypuść je.
Pożegnaj się, agencie Gladwell.
Ręce do góry! Rzućcie broń!
Ręce do góry!
Agentka Gladwell. Interpol.
Postrzelił ją!
To on!
Wtargnęli na mój teren.
Musiałem się bronić.
Czekajcie.
Kolekcjonujesz sztukę, tak?
Tokeny NFT.
Według niektórych szybko wyjdą z mody.
Ale to, czy coś jest sztuką, zależy od artysty.
Mi-Sun, puszczaj.
Z przyjemnością.
Miłej odsiadki.
- Chodźmy. - Ruszaj się!
Czekajcie!
Idziemy!
Brawo, Mi-Sun.
Cholera jasna!
Agentko Gladwell!
Agentko Gladwell.
To by było na tyle.
Dzięki za wsparcie, Stefano.
Szczerze mówiąc, nie byłem pewien, czy wyjdziesz z tego cało.
Ja też nie.
Myśliwce NATO już miały strzelać.
Chodźmy.
Tak. Dobrze, że Huxley ich powstrzymał.
To Huxley ich powstrzymał, prawda?
Stefano?
Daj mi wyjaśnić.
Daruj sobie.
Odchodzę.
Podwieźć cię?
KILKA TYGODNI PÓŹNIEJ...
Gdzie jesteśmy?
Zobaczysz.
Nie ufałem Huxleyowi.
Nie myliłeś się co do niego.
Ale tobie zawsze ufałem.
Nie miałem wątpliwości.
Tego pierwszego tygodnia w Paryżu
nie zakochałem się w twojej przykrywce.
Zakochałem się w tym, jak patrzyłaś na sztukę.
Jak troszczyłaś się o coś, co nawet nie było twoje.
Rozstanie z tobą było najgłupszą decyzją w moim życiu.
A całe moje życie jest usiane głupotą.
Nie chcę cię stracić.
Dlatego mam dla ciebie prezent.
Liam Dower?
To on ukradł grafikę Hockneya twojej mamie.
Co?
- Jakim cudem... - Popytałem.
Znalazłem Dowera, jego kupca i odkupiłem grafikę.
Kupiłeś ją?
Dla twojej szkoły.
Zapamiętaj to uczucie.
Bo to nie wszystko.
Została taka mała sprawa.
Drobiażdżek. Tyci szczególik.
Ukradliśmy to złoto.
- Co? - Tak.
- Jak? - O pierwszej części wiedziałaś.
Ale nie wiedziałaś o tym,
że gdy werbowaliśmy Harry’ego,
Magnus malował żelazne sztabki złotą farbą.
Wysłaliśmy je na osobnej palecie przez Sky Suisse.
W samolocie, gdy zajęliśmy się zbirami na górze,
Magnus zaczekał na obniżenie lotu,
zamienił skrzynie
i wypchnął prawdziwe złoto na zewnątrz.
A Luke?
Wcale nie rzucił akcji.
Po prostu miał inne zadanie.
Sprowadził ładunek bezpiecznie na ziemię.
Więc co dostał Huxley?
Ziomuś?
Guzik dostał.
Chodź, czas na spotkanie z ekipą.
Tak!
Chodź tutaj!
Udało się nam!
Nasza bojowa pilotka!
- To ja! - Zrobiłeś to!
Nie, my zrobiliśmy.
- Luke! - Siema!
Czyń honory.
O nie, nawet nie powinno mnie tu być.
- Dawaj. - Powinnaś.
- Dalej. - Albo ty, albo ja.
Zrób to.
- O tak! - Naciśnij tutaj.
Oto i ono!
Udało się!
To zawsze takie miłe uczucie?
Aż tak dobre nigdy nie było.
Magnus, przestań.
Witamy w ekipie, agentko Gladwell.
Weź.
Mów mi Abby.
- Hej! - Dobra nasza!
- Witaj, Abby. - Świetna robota!
Dawajcie.
- Tylko raz. I nigdy więcej. - Tak!
Idziemy po nasze złotko?
- O tak! - Odłówmy sztabki!
Tak!
Napisy: Magdalena Adamus