Dana, nie!
Nie. Dana!
Carlo.
Co?
- Na co patrzę? - Przed chwilą tam stali.
Hermione, nie sądzisz, że trochę ci odbija?
Tam się właśnie coś stało.
Co to znaczy? Co tam się stało?
Nie mów, że mi odbija.
Jezu Chryste.
Halo?
Dana?
Hermione, tylko…
Jezu, pieprzą się.
Nie to robili! Oni byli ubrani.
- Biją się. - Idziemy. Już.
- Nie rozumiesz. - Fakt, nie rozumiem.
- …oddychać. - Woda.
Kazała mi dać ci wody. Chodź.
Stań tutaj.
Pij.
Jak to kazała ci dać mi wody?
Wzięła mnie na bok, kiedy weszliśmy.
Wiedziałeś, że to zrobi?
Nie, nie miałem pojęcia, o co jej chodzi.
Teraz zrozumiałem.
O Boże.
Pij.
Dana.
Wymyśliła, jak cię odesłać.
Otruła mnie.
Wiesz, jak się bałam? Mogłam umrzeć!
To raczej nie była trucizna.
Mówiła, że nic ci nie będzie.
Że potrzebujesz tylko wody. I podziałało, tak?
A gdybyś nie pamiętał o tej wodzie?
A gdybyśmy nie wrócili do domu?
Chodzi o to, że teraz wiesz, jak wrócić.
Nie musimy czekać, aż ktoś cię wystraszy. Możemy…
Co?
Zastrzelić mnie i liczyć, że się nie wykrwawię?
Takie wracanie na siłę może mnie zabić.
Nigdy więcej tego nie zrobimy. Nigdy.
Obiecaj.
Dobrze.
Gdzie nasze ubrania?
WIĘZY
Alan.
- O co chodzi? - Dzwoniłam do ciebie.
Spałem.
Musisz pojechać do Dany.
Pokłóciłyście się.
Wiem, ale właśnie dzwoniła.
Wypytywała o swoją mamę i o to, co się z nią stało.
Może coś wzięła.
Alan, to poważna sprawa.
Nie brzmiała dobrze.
A w tle słyszałam jakiegoś mężczyznę. Martwię się.
Czy to się ciągle przytrafia różnym ludziom na świecie,
a my dowiedzieliśmy się ostatni?
Kiedy zrobiłeś te zdjęcia?
Wczoraj. Nie wiedziałem, co robię.
Może to jakaś wskazówka. Przydadzą się na coś?
Nie wiem, wyglądają zupełnie zwyczajnie.
Właśnie przelecieliśmy przez Matrix.
Musi być jakiś sposób, żeby…
udowodnić, że to się naprawdę stało.
Udowodnić komu?
I co to da? Sprawi, że to się skończy?
Nie.
A jeśli nigdy nie wrócisz? Może Rufus jest już bezpieczny.
To się dzieje, gdy on panikuje.
Na pewno wrócę, pytanie tylko kiedy.
Ciągle mam wrażenie, jakby to miało się zaraz powtórzyć.
I tak po prostu czekam.
Nie wiem, co robić.
A co z twoją mamą?
Potrzebuje cię. Jesteś jej ostatnią nadzieją.
No tak.
Muszą być jakieś zasady.
Wyjaśnienie, dlaczego to się dzieje właśnie wam.
Co?
Co, Kevin?
To żarcie.
Jakie żarcie?
Tajskie. Zamówiłem je trzy dni temu.
To wciąż ta sama noc?
Skończyli.
Hermione, przestań.
Dosyć tego.
Sąsiapka
Wiadomo coś o tych nowych ludziach spod Laura 428?
Słyszałam wcześniej krzyki.
Więc poprzednim razem nie było mnie minutę?
Nawet mniej. Kilkadziesiąt sekund.
Dla mnie minęła godzina. Czyli w godzinę minęło tam kilka lat.
Więc do jutra będzie już dorosły.
Potrzebujesz zapasów.
- Zapasów? - Zanim znowu znikniemy.
Jeśli znowu do tego dojdzie, trzeba się przygotować.
Zauważyłeś, że zawsze gdy wracam,
pojawiam się w tym samym miejscu w domu?
Nieważne, skąd mnie przeniosło.
Może to rzeczywiście kwestia domu.
A twoja mama? Nie mieszkała tu.
Racja. I zniknęła, prowadząc samochód.
Nowy post w twoim sąsiedztwie.
Chwila. To tutaj mieszkasz?
Tak.
No proszę, jak księżniczka.
Co?
Nic.
Wrócę za dwie sekundy. Tylko wezmę jakieś ubrania.
W porządku.
Jesteś jakiś squatterem?
Nie, mieszkam z siostrą.
Gdzie ona jest?
U chłopaka? Nie wiem.
Daj mi chwilę.
Ładnie tu.
Dzięki.
Może to się skończy, gdy Rufus spotka moją przodkinię.
Czyli kogo?
Może mam mu pomóc ją znaleźć.
Zaczekaj tu. Wezmę jeszcze jedną rzecz.
Dobrze.
Denise: Przepraszam za Alana. Uważaj na siebie.
Mówi ci coś nazwisko Weylin?
Jest tu kto?
Cześć.
Przepraszam, czekam na…
Kevina. Domyśliłam się.
Mówił o mnie?
Niespecjalnie. To po prostu Kevin.
O Boże, twoje…
Nic mi nie jest.
- Dać ci na to lód? - Nie.
Nie trzeba.
To sprzed kilku dni.
Dobrze.
Jestem Dana.
Miło cię poznać. To wasza pierwsza randka czy coś?
Tak jakby.
Przepraszam, będę wścibska, ale co ci się stało w oko?
Wdałam się w bójkę.
Okej.
Penny, wróciłaś.
W końcu tu mieszkam.
Nie sądziłem, że już wrócisz.
Co tam robiłeś?
Szukałem tej książki dla Dany.
Jest druga w nocy.
No tak. Będziemy się zbierać.
Znowu wychodzisz?
Tak, nie wolno mi?
Wolno, tylko…
- Serio? - Nie mów tak, ja tylko…
Dziwnie się zachowujesz.
W czasie tej półminutowej rozmowy?
Nie bądź taki…
Nie wpadniesz w jakieś kłopoty?
Możesz mi powiedzieć. Inaczej nie będę mogła ci pomóc.
Musimy iść.
Mówiłeś… ale… dokąd?
Cześć, Pen.
Kevin, uważaj, proszę.
Nie masz zamiaru mi tego wyjaśnić?
Nie ma czego wyjaśniać. Moja siostra dramatyzuje.
Wyglądała na zmartwioną.
Zawsze się czymś zamartwia.
Zalatuje KKK.
Płacę czynsz, nie jestem pasożytem.
- Nigdy tak o tobie nie myślałam. - Wzięłaś mnie za squattera.
Teraz apteka.
BANDAŻE
GAZA
Tyle starczy.
To ma się zmieścić w torbie?
Weźmiemy dwie.
Zapomniałam elektrolitów. Ludzie tam umierają na czerwonkę.
Penny: Powiedz mi.
Piłeś dzisiaj? Muszę zapytać.
Dziwnie się zachowywałeś.
Potrzebujemy dwóch toreb.
Wszystko gra?
Nagle mam wrażenie, że mi odbija. Ty nie?
Chyba mam tak już od jakiegoś czasu.
Wejdźmy do środka.
Zapytałam ciotkę o Weylinów. Jeszcze nie odpisała.
Kevin11? Odbiło ci? Co ty wyprawiasz?
Co ty wyprawiasz?
Serio zasugerowałeś na Sąsiapce,
że należę do Ku Klux Klanu?
Wszyscy mnie tutaj znają.
Nie masz prawa tak o mnie mówić!
Co wy tu w ogóle wyprawiacie?
Te wrzaski i jakieś dzikie…
Czy on cię krzywdzi?
- Nie… - Co ci się stało?
- Wystarczy. - Jeśli coś ci grozi,
możesz coś powiedzieć.
Nie musisz się bać tego człowieka.
Daj nam spokój.
Przepraszam, ale tutaj wyraźnie coś się dzieje.
Krzyczałaś, masz podbite oko.
Zadzwonię na policję.
Kobieto, proszę, odpieprz się.
Czy ty mi właśnie kazałeś…
się odpieprzyć?
Tak! Odpieprz się!
Kevin, do środka.
Przepraszam, ale nic mi nie jest. Dziękuję.
Czym jest, kurwa, Sąsiapka?
Taka apka. Używam jej, żeby dostać rzeczy za darmo,
ale czasami kręcą tam jakieś rasistowskie gównoburze.
Co tam napisała?
Jakieś bzdury o tym, że dzieje się tu coś podejrzanego.
Kiedy to było?
Tuż przed tym, zanim zniknęliśmy.
I nic nie powiedziałeś?
Nie używasz tej apki.
To co?
Nie prosiłam cię, żebyś mnie bronił.
Ściągała na nas uwagę. Przerwałem to.
A ta scena sprzed chwili nie ściągnęła na nas uwagi?
O co ci chodzi?
Musisz ze mną rozmawiać.
Na farmie z Oliwią było to samo!
Nie możemy uprawiać samowolki.
Nie wrócę z tobą.
Co?
Myślałem o tym i to nie ma sensu, żebym…
Poza tym ledwo się znamy.
To nie tak, że mam to gdzieś, bo cię nie znam.
Po prostu…
to doświadczenie źle na mnie wpływa
i nie wiem, jak ci pomóc tam na miejscu.
Ale mogę czekać na ciebie w teraźniejszości i upewnić się,
że nic ci nie jest.
No i…
przyniosłem ci to.
Co ty odpieprzasz?
Należy do Penny. To dla ochrony.
Mojej ochrony?
Nigdy w życiu nie strzelałam.
Kevin!
Rusz tu dupę!
Cholera. Co z tym zrobić?
Nie wiem, to twoja broń.
To chyba mąż tej kobiety. Co jest z tymi ludźmi?
Co mam zrobić?
Wyjdź tam i go uspokój. Będzie robił sceny. Zaraz wyjdę.
Nigel? Carrie?
Carrie to chyba nazwisko.
Kevin11.
Cześć, dupku.
Stary, jest już późno.
Kazałeś mojej żonie się odpieprzyć?
Kazałeś mojej żonie się odpieprzyć czy nie?
Twoja żona nękała mnie i moją koleżankę, tak jak ty, kurwa, teraz…
Jezu. Kurwa.
To przyszła matka moich dzieci, koleś.
Nigdy więcej się tak do niej nie odzywaj, dotarło?
- Carlo! - Kevin!
Czemu to robisz? Boże.
- On go zaatakował! Złaź! - Kurwa.
Carlo!
Pomocy! Złaź z niego.
- To spokojna okolica. - Alan?
Mieszkamy tu od siedmiu lat, dupku!
- Ej, dosyć tego. - Wszyscy się tu znają.
- To nie my jesteśmy problemem. - Dość…
- Co to ma być? Zostaw go. - Puszczaj. Pierdol się.
Odsuń się.
Ej! Uspokój się.
Co, do… Chwila, ja cię znam.
Miło pana znowu widzieć.
A ty to kto?
Jestem wujkiem tej dziewczyny i policjantem.
Wkroczyłeś na cudzy teren,
więc zabieraj ten chudy tyłek tam, skąd przylazłeś.
Wynocha!
Idziemy.
- Jesteś cały? - Tak.
Wydupczaj, ty zasrany Drakulo!
- Cicho! - Nie wiesz, kiedy się zamknąć?
Do środka! Ale już.
Skąd ja cię znam?
Obsługiwałem państwa ostatnio w Olamina’s.
No tak.
Nie wiem, jak panu dziękować.
Ci ludzie nachodzą nas całą noc.
Co ci się stało w twarz?
- Skurwiel cię uderzył? - Nie, nie uderzył mnie.
- Nie śmiałbym. - Stul pysk.
Zaczekaj na zewnątrz, a ja z nią pomówię.
Nie mów tak do niego.
Nie musi wychodzić.
Zaczekasz w sypialni, Kevin?
Słucham.
Dana, musisz mi powiedzieć, co ci się stało w twarz.
Potknęłam się.
Naprawdę?
Pod prysznicem.
Masz mnie za kretyna?
Co tu się dzieje?
Co kelner sprzed dwóch dni robi tu w nocy?
Nie twoja sprawa.
I co to miała być za akcja z twoim sąsiadem?
Alan, nie mam na to czasu. Co tutaj robisz?
Myślisz, że chciałem przyjść?
Ciotka się o ciebie martwi,
a tak to się kończy, gdy Denise się stresuje.
Wysyła mnie. Przyzwyczajaj się.
Żartujesz sobie? A potem co? Co takiego zrobisz?
Aresztujesz mnie?
Miłej nocy, Alan.
- Do kogo dzwonisz? - Do szefowej.
Penny: Piłeś dzisiaj?
Powiedz, nie będę się gniewać. Daj znać, co robisz.
Martwię się.
To pewnie nawet nie był gliniarz. Może to jej alfons.
Miał odznakę.
Tacy goście bez przerwy ich używają.
Wiesz co?
Ojciec kumpla od pokera jest kimś ważnym w związku policji.
Zapytam go, co mamy zrobić.
- Carlo, nie wydaje mi się… - Co?
Sama mi mówiłaś, że coś z nimi śmierdzi.
Powtarzasz to całą noc. Nic nie wskórałaś, ja się tym zajmę.
- Poszedł sobie? - Nie wiem.
Przepraszam za to, jak się zachowałem.
Mogłem to rozegrać lepiej.
W porządku. Musiałam sobie jakoś ulżyć.
Masz rację, że nie chcesz wrócić.
Po co miałbyś to robić?
Niepotrzebnie to założyłam.
Zmyliło mnie nasze…
Nieważne.
Tak.
- Wyraziłam się jasno. - Dana.
Dana?
Mnie nie chcesz słuchać, to może posłuchasz jej.
- Dana? - Tak?
Cześć, skarbie.
Wysłałam do ciebie Alana, bo się martwiłam. Dobrze, że jest okej.
Musimy się spotkać. Mam wrażenie,
że dzieje się z tobą coś, co mogłabym wyjaśnić.
Poza tym nie powiedziano ci
niektórych rzeczy o mamie, a zasługujesz na odpowiedzi.
Wiem, że się pokłóciłyśmy,
ale nie powinnaś przez to przechodzić sama.
Alan cię może tu przywieźć. W porządku?
Mogę tutaj zostać.
Będę centrum dowodzenia, które cię dogląda.
Cokolwiek chcesz.
Mogę tu czekać, aż wrócisz. Żeby pomóc.
Zrób, co chcesz.
Czekajcie!
Nie zapisałem twojego numeru. Kurwa.
Jesteś zmęczona?
Niespecjalnie.
Wszystkie kobiety w waszej rodzinie są jak sowy.
Twoja babcia, oczywiście Denise.
Żartowałem z nią, że potrzebujecie się dobrze wyspać.
Osiem godzin snu
i nie doszłoby do połowy waszych kłótni.
Wiem, co sobie o mnie myślisz.
Wredny skończony glina, za którego niestety wyszła twoja ciotka.
Nie chcesz się ze mną zadawać.
- Nie mówiłam tego. - Nie musiałaś.
Wiem, że jestem trudnym człowiekiem.
Musisz myśleć, że to przeze mnie Denise przez tyle lat
trzymała się z dala od Nowego Jorku, kiedy babcia była chora.
Mam rację?
Gdy się poznaliśmy, zawarliśmy umowę,
że będziemy unikać takich afer.
Przeprowadzka do Kalifornii ją ocaliła.
Przed próbami ratowania rodziny,
walki o uznanie od kogoś, kto jej nie dostrzegał.
Mówię o twojej babce.
Dla babci nikt nigdy nie był dość dobry.
Poza twoim ojcem.
On nie popełniał błędów. Dopóki nie poznał twojej matki.
Powiedziałem Denise, żeby nie wracała, gdy Regina zachorowała.
Wciąż to sobie wyrzuca,
ale ja śpię spokojnie, bo wiem, że dobrze wtedy zrobiła.
Żałuję tylko, że po drodze ucierpiałaś ty.
Myślisz, że porzuciliśmy cię w Nowym Jorku,
ale nie chodziło o ciebie.
Ciotka cię kocha.
Penny, zrób coś dla mnie.
Chryste, nie możesz tak robić!
Nie możesz świrować o 2:00 w nocy, wyjść i nie odpowiadać na wiadomości!
Dobra, przepraszam.
Co to za Daniella? Kiedy ją poznałeś?
Dana. Poznałem ją kilka dni temu. Czy tam dzisiaj.
To trochę skomplikowane.
Wierzysz w przeznaczenie?
Co?
Myślisz, że wszystko ma ukryty sens?
Myślisz…
Nie wiem. Czy wierzysz…
że za wszystkim stoi logika, której nie rozumiemy?
Bo ostatnio przydarzyło mi się dużo rzeczy…
Na początku myślałem, że wplątałem się w coś,
co nie ma ze mną nic wspólnego,
a teraz czuję, że jednak ma coś wspólnego.
Kevin, co ty pieprzysz?
Zanim powiem ci, co wiem,
muszę wiedzieć, co się dzieje.
Nie wiem, jak to wyjaśnić.
Po prostu powiedz. Nie musisz tego analizować. Tylko powiedz.
Wypytywałaś o mamę i rodzinne sprawy. Dlaczego?
Co wiesz o matce mojej mamy?
Miała swoje problemy.
Zwłaszcza na umyśle.
Zniknęła, prawda?
Tak po prostu.
Matka Olivii porzuciła ją, gdy Olivia była mała, ale…
Dana.
Skąd te wszystkie pytania?
Moja mama żyje.
Tak, żyje. Jest uwięziona…
W 1992 roku coś się z nią stało, gdy jechała z ojcem.
Zniknęła i przeniosła się w przeszłość…
Myślę, że to samo stało się jej matce, a teraz mnie. Spotkałam ją.
Utknęła w przeszłości na plantacji.
Zakładam, że na tej samej plantacji nasza rodzina była niewolnikami
u Weylinów. Nie wiem dlaczego,
ale jest tam uwięziona i potrzebuje pomocy.
Wiesz co, to strasznie dużo informacji naraz.
Poproszę kogoś, żeby mnie zastąpił. Przyda mi się mała kawa.
- Przynieść ci coś? - Pewnie.
W porządku. Zaraz wrócę.
Proszę, zadzwoń za godzinę.
Jeśli się nie odezwę, użyj Znajdź mój iPhone i wyślij pomoc.
REJESTRACJA WEJŚCIE
Kevin, zastanów się, co ty właśnie robisz…
Tak.
Nie widzisz schematu? Takie zachowanie to forma uzależnienia.
Dojechałem, muszę już lecieć.
Oddzwoń za godzinę, jak się nie odezwę.
Gdzie dojechałeś? Kevin?
Hej, panie…
- Alan. - Co ty tutaj robisz?
Mam coś, co muszę dać Danie.
Słuchaj. Nie wiem, co brałeś
czy w co się tam bawisz ani co cię łączy z tą dziewczyną,
ale odpuść.
Ta rodzina jest pełna świrów.
W końcu zacząłem coś z tym robić, a ten sukinsyn…
Trzymaj się z daleka!
Da mi pan jej numer? Żebym wiedział, że jest cała.
Nie!
Idź mącić we łbie innej.
Kevin 7 wiadomości
Jestem w szpitalu. Gdzie jesteś? Tu jest mój numer.
Coś tu nie gra, widziałem Alana.
Nikt mi nic nie mówi. Idę na trzecie piętro.
No dobrze.
Proszę bardzo.
Dobra.
Powtórzmy to wszystko.
Dobrze. Od początku.
Gdzie dokładnie byłaś?
Nie wierzysz mi, prawda?
Wierzę w to,
że ty wierzysz, że wszystko, co przeszłaś, jest prawdziwe.
Że cofnęłaś się w przeszłość na plantację.
Że był tam ten cały Rufus i twoja mama.
Wierzę, że ty w to wierzysz.
Ale…
twoja mama i mój brat zginęli w wypadku,
kiedy wjechała samochodem do East River.
A doszło do tego, ponieważ kiedy mówiła takie rzeczy, zrobiłam za mało.
Kiedy zachorowała moja matka, zrobiłam za mało.
Z tobą nie popełnię tego samego błędu.
Za bardzo cię kocham.
Po prostu…
- Cholera! - Nie.
- Nie szkodzi. - Przepraszam.
Przyniosę papierowe ręczniki.
- Przepraszam. - W porządku.
Tylko…
Widzę cię. Dobra.
Ale ze mnie kretynka.
Co się stało?
Czemu daję się tak traktować?
Jak mogłam myśleć, że ktokolwiek mi uwierzy?
Ja…
czuję się jak idiotka.
Czuję się taka samotna.
Nie jesteś sama.
Jestem z tobą. I to ja jestem głupi…
Cokolwiek się z nami dzieje,
jest w tym głębszy sens
i nie powinienem był z tego rezygnować.
Ani z ciebie.
Kod fioletowy dla Dany James.
Wynośmy się stąd.
Dobrze.
Może powinnam jednak zostać.
Co?
Może naprawdę jestem chora.
Jeśli ty jesteś chora, to ja też, ale ja nie chcę tu zostać,
więc musisz iść ze mną.
Kod fioletowy dla Dany James.
- Rozdzielcie się. Odciąć ich. - Dana!
Dana!
- Kurwa. - I co my tu zrobimy?
Nie wiem, liczyłem, że będzie okno.
- Przeczekamy tu? - Wpuśćcie nas!
Wszędzie są kamery!
Chcemy pomóc.
Co ty tu w ogóle robisz?
Twoja mama mi to dała. To chyba znaczy, że może z tobą wrócić.
Tylko nie rób sobie krzywdy, proszę.
Co?
- Mój brzuch. - Dana?
- To się dzieje. - O nie.
O kurde. Dobra, spokojnie. Musisz dotrzeć do mamy.
Powiedz, że wróci, jeśli się ciebie chwyci.
Będzie dobrze.
Tak.
Dana.
…sobie krzywdy, Dana!
Wpuść mnie!
- Otworzysz? - Tak.
Dana?
Mówiła, że tam jest.
Gdzie się podziała?
Napisy: Magdalena Adamus