ΜΠΡΟΥΚΛΙΝ, 1989
Ο Ρέτζιναλντ μου είπε τα νέα σας.
Περιμένεις παιδί.
Ναι.
Ο Θεός σε ευλόγησε.
Έτσι φαίνεται.
Είναι καλό παιδί.
Θα παρέχει ένα σωστό σπίτι σ' εσένα και τον εγγονό μου.
Ακόμα δεν ξέρουμε αν είναι αγόρι.
Έχω διαίσθηση μ' αυτά τα πράγματα.
Όταν παντρευτήκαμε με τον Ρέτζιναλντ, είπαμε να περιμένουμε πριν κάνουμε παιδί.
Έστω μέχρι να τελειώσει την Ιατρική
ή να δω κι εγώ ακριβώς τι ήθελα να κάνω.
Τώρα, όμως, που είμαι έγκυος…
-σαν να μην υπήρχε άλλος δρόμος. -Μη συνεχίζεις.
Ο Ρέτζιναλντ δεν σε εξαπάτησε.
Είναι πατέρας, Ολίβια, κι εσύ μητέρα.
Έτσι γίνεται. Χρειάζονται θυσίες.
Κι απ' τους δυο σας.
Ξέρεις, το πρόβλημά σου είναι ότι είσαι πολύ ατίθαση.
Πρέπει να προσέξεις αυτή σου την τάση.
Και το λέω ως κάποια που όντως γνώριζε τη μητέρα σου.
Δεν πέρασες εύκολα παιδικά χρόνια.
Δεν ξέρω τι σόι μητέρα φεύγει και παρατά τα παιδιά της, έτσι απλά.
Αλλά εσύ τώρα έχεις την ευκαιρία να τα καταφέρεις καλύτερα.
Ένα παιδί.
Ένα παιδί είναι η ευκαιρία να σκεφτείς πέρα από τον εαυτό σου.
Δεν υπάρχει καλύτερη, πιο μυστηριώδης αγάπη.
Και προτείνω να προσεγγίσεις το γεγονός με ταπεινότητα.
Να σου πω, δεν πετάγεσαι μέχρι το μπακάλικο
να φέρεις καναδυό κουτιά γλυκάκια;
Τι λες, θα πας;
Μάλιστα.
Πίστεψέ με.
Αυτό το μωρό…
μπορεί και να σου σώσει τη ζωή.
Κουράγιο, Ντέινα. Έρχομαι.
Άντε, Μπάρνι!
Γαμώτο! Γουίνι!
Γουίνι! Ρε γαμώτο!
-Γουίνι! -Σκατά.
Γουίνι!
Να πάρει.
ΕΞ ΑΙΜΑΤΟΣ
Τώρα ανήκεις στον αφέντη Τομ.
Είσαι δικιά του.
Αυτό είναι ψέμα.
Είμαι σίγουρη.
Μάλλον τσακώθηκαν για κάτι.
Ο αφέντης σου ο Κέβιν βγήκε χαμένος.
Τι; Πού είναι;
Πού να ξέρω;
Ο Τομ μού είπε μόνο να σου φέρω φαγητό και να σου πω τα νέα.
Προτείνω να βρεις τρόπο
να πας κι εσύ στο μέρος που πήγες τη Γουίνι.
Απόψε.
Φαντάζομαι ότι αυτό σχεδίαζες εξαρχής.
Και δεν έχω πρόβλημα.
Θα έχει ενδιαφέρον εδώ χωρίς εσένα και τον Λουκ.
Εδώ ήταν το δωμάτιο του αφέντη Γουίλιαμ.
Κι αυτοί οι τοίχοι…
Μου ξυπνούν έντονες αναμνήσεις.
Ελπίζω να πέρασες καλά εδώ.
Δεν έχεις ιδέα με ποια έχεις να κάνεις.
Γουίνι!
Σε παρακαλώ, μπορούμε να βρούμε μια λύση.
Μα τι θες από μένα; Ό,τι κι οι υπόλοιποι; Ό,τι κι ο Τομ;
Όχι, όχι.
-Δεν θέλω τίποτα από σένα. -Τότε, γιατί με ακολουθείς;
Θέλω μόνο…
Θέλω μόνο να σιγουρευτώ ότι είσαι ασφαλής. Ότι όλοι είναι ασφαλείς.
Όπως μου φέρθηκε αυτή,
προτιμώ να ανησυχώ μόνο εγώ για την ασφάλειά μου.
Γουίνι, δεν μπορείς να γυρίσεις στον Τομ.
Στον Τομ; Δεν γυρίζω στον Τομ.
Αυτό συνειδητοποίησα, μετά από πέντε μέρες σε εκείνη την τρύπα. Φεύγω.
Και δεν θέλω κανενός την άδεια.
Αν νοιάζεσαι πραγματικά για την ασφάλειά μου, άσε με να φύγω.
Δεν με πειράζει. Κανένα πρόβλημα.
Αφού αυτό κρίνεις καλύτερο.
Τα ρούχα σου.
Τι;
Με κούρεψαν για να μοιάζω με αγόρι,
αλλά άφησα σπίτι το πουκάμισο και το παντελόνι.
Δώσ' μου τα ρούχα σου για να φύγω.
-Γουίνι… -Τώρα!
Ντέινα;
Πού πας;
Φεύγω. Πρέπει να βρω τον Κέβιν.
Δεν θα επιστρέψει;
Δεν νομίζω.
Άκου. Νομίζω πως έχει μπλέξει.
Είναι πολύ σημαντικό να πάω αμέσως. Φεύγω.
Περίμενε.
Λες να είναι με τον πατέρα μου; Δεν γύρισε ακόμα.
Δεν νομίζω.
Δεν πας να ξαπλώσεις; Σίγουρα θα γυρίσει σύντομα.
Μου λες ψέματα.
-Όχι. -Κι όμως.
-Κάτι ξέρεις. Κάτι τρέχει. -Νάιτζελ.
-Πάντα γυρνούσε σπίτι. -Καλά.
Πάντα!
Δεν θέλω να ξυπνήσει ο αφέντης Τομ. Εντάξει;
Να σου πω. Δεν πάμε κάπου αλλού; Ας φύγουμε από δω.
Εντάξει.
Τι συνέβη;
Μου έκλεψε τα ρούχα.
Πού είναι;
Ξέφυγε.
Ωχ, όχι.
Μήπως μπορώ…
Η Γουίνι ανέφερε ότι εδώ έχει κάτι ρούχα.
Αγορίστικα. Το είπε όταν έκλεψε τα δικά μου.
Εκεί.
Τι είναι;
Τι κάνουμε εδώ;
Θα μείνουμε έτσι μέχρι να γυρίσει η Μαμά Ολίβια.
Ως τότε, δεν μπαίνει ούτε βγαίνει κανείς.
Κάθισε, αν θες.
-Σάρα. -Ολίβια;
Τι κάνεις εδώ τόσο νωρίς;
Πράγματι, είναι νωρίς. Συγγνώμη.
Πρέπει να ξυπνήσεις την Κέρι για να πάει να φέρει την Ντέινα.
Έχω ένα μήνυμα γι' αυτήν. Πολύ σημαντικό.
Δεν υπάρχει χρόνος.
Είναι από τον λευκό της, ε;
Ξέρεις, ποτέ δεν τη χώνεψα.
Και σίγουρα ποτέ δεν μου άρεσε το ότι τη βοηθάς.
Ταραχοποιό στοιχείο.
Βασικά, πάντα μου φαινόσασταν παρόμοιες απ' αυτήν την άποψη.
Μπορεί να 'στε συγγενείς.
Έπρεπε να το είχα καταλάβει.
Τι θες να πεις;
Αν δεν είχες εμφανιστεί όταν εμφανίστηκες,
ο κόσμος εδώ ίσως είχε καλύτερη μοίρα.
Δεν σου ζήτησε κανείς να κουβαληθείς εδώ πριν τόσα χρόνια
και να σώσεις τα μωρά της δαμάλας.
Εσύ κι η Ντέινά σου.
Σάρα, τι είναι αυτά που λες;
Μη μου κάνεις τη χαζή.
Τι νομίζεις; Πως η Μάργκαρετ έχασε πέντε παιδιά έτσι απλά;
Χωρίς κανέναν λόγο;
Εγώ φρόντιζα γι' αυτό, πριν βγουν από μέσα της.
Κι αν δεν είχες μπει στη μέση, ο Ρούφους θα 'χε πεθάνει στην κούνια.
Γιατί τον έσωσες, Ολίβια;
Αν άφηνες ήσυχο το παιδί, ο Τομ θα είχε ξεφορτωθεί τη σκρόφα,
και θα είχαμε άλλο κλίμα εδώ.
Αλλά τώρα όλα καλά, αφού το παιδί έφυγε.
Και η βρόμα η μάνα του και ο Λουκ. Και τώρα και η Ντέινα.
Επιτέλους, ο κόσμος θα έχει μια ευκαιρία.
Έφυγε;
Πού πήγε η Ντέινα;
Της είπα να πάει στο μέρος που οι δυο σας πήγατε τη Γουίνι.
Ναι.
-Ήξερα ότι είχες σχέση μ' αυτό. -Σχέση με τι;
Αφέντη Τομ.
Απλώς κάναμε κουβεντούλα εδώ με την κυρία Ολίβια.
Τι γυρεύεις εδώ τόσο νωρίς;
Πέρασα να πάρω μερικά πακέτα πατατάκια της Σάρα.
Πού είναι η Ντέινα;
Εγώ την άφησα στον ξενώνα.
Μόλις κοίταξα. Δεν είναι σπίτι.
Μπορεί να έχει κρυφτεί στην καλύβα της Γουίνι, κύριε.
Παρατήρησα ότι κάποιες φορές κρύβεται εκεί,
για να αποφύγει τις δουλειές.
Της το είπες;
Ναι, και ήταν εκτός εαυτού.
Αλλά της είπα να το σκεφτεί λιγάκι.
-Φίδι! -Σιωπή!
Η Ντέινα θα πλησιάζει ήδη σπίτι σου.
Τώρα που αυτός σηκώθηκε, ο χρόνος πιέζει.
Στη θέση σου, θα έψαχνα πώς να πάω σπίτι,
να την αρπάξω και να φύγουμε.
Μη με κοιτάς έτσι.
Θα 'πρεπε να ντρέπεσαι.
Να ντρέπομαι;
Τι να την κάνω την ντροπή;
Η ζωή μου περιορίζεται σ' αυτό το μαγειρείο.
Εσύ είσαι ελεύθερη. Πάντα ήσουν.
Δεν έχεις ιδέα για τη ζωή εδώ.
Την ντροπή σού την επιστρέφω.
Είχες δίκιο, Νάιτζελ.
Μάλλον δεν θα γυρίσει ο πατέρας σου.
Νομίζω πως έφυγε.
Και πού πήγε;
Δεν ξέρω. Μακάρι να 'ξερα.
Να έρθω μ' εσένα και τον αφέντη Κέβιν.
-Θα τους βρούμε μαζί. -Αδύνατον.
Γιατί;
Εγώ κι ο Κέβιν είμαστε από κάπου όπου δεν μπορώ να σε πάω.
Αλλά όλοι πάνε. Ο πατέρας μου. Ο Ρούφους. Κι εσύ. Ο κύριος Φράνκλιν.
Τι θα κάνω εδώ ολομόναχος;
Θα δείξεις δύναμη.
Σύμφωνοι;
Αυτό θα ήθελε ο πατέρας σου.
Ορίστε.
Θα μάθεις γραφή κι ανάγνωση, εντάξει;
Αυτό θα κάνεις.
Ήδη ξέρεις τα γράμματα και τους ήχους τους.
Είσαι ήδη στα μισά.
Αλλά πρέπει να εξασκείσαι. Κάθε μέρα.
Έτσι; Και να μάθεις την Κέρι.
Πρέπει να τη μάθεις.
Γιατί αυτό θα ήθελε ο πατέρας σου.
Ποιος είναι μέσα;
Κανείς δεν μπορεί να εγκαθίσταται σε νέο χώρο χωρίς τη ρητή άδειά μου.
Είπα "Ποιος είναι μέσα;"
Βγες έξω! Τελευταία προειδοποίηση.
Όπως θες.
Δεν σου το είπα; Δεν θέλω να διαβάζεις.
Σου φέρθηκα καλά. Έτσι μου το ανταποδίδεις;
Κλέβοντας από μένα; Κλέβοντας τα βιβλία μου; Διαβάζοντας;
Μπορώ να σας μάθω.
Να σας μάθω να διαβάζετε.
Τι είπες;
Να διαβάζετε. Μπορώ να σας μάθω.
Δεν θα το μάθει κανείς.
Έλα δω, ρε!
Ποια είν' αυτή;
Η Ντέινα είναι, ψεύτρα!
Όχι. Δεν το ήξερα! Σου τ' ορκίζομαι!
Όχι! Τόμας!
Σε παρακαλώ! Όχι!
-Βοήθεια! Σε παρακαλώ! -Όρθια.
Όχι!
Μάλλον πρέπει να σε στρώσω με το άγριο.
Έλα δω.
Τρελάθηκες;
Ντέινα.
Κέβιν;
Κέβιν!
Καλέσατε τον Κέβιν.
Αφήστε το μήνυμά σας και θα σας πάρω.
Γεια. Εγώ είμαι.
Κάνω ακριβώς αυτό που μου είπες και δεν το σηκώνεις,
άρα τώρα ανησυχώ.
Πάρε με, σε παρακαλώ.
-Τι συμβαίνει; -Εξαφανίστηκε.
-Τι; -Η Ντέινα.
Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Πάω να τρελαθώ, Άλαν.
-Γαμώτο. -Την πλησίαζα.
-Ψυχραιμία. Όλα θα πάνε καλά. -Σου τ' ορκίζομαι.
Πού πήγε;
Έφυγε με έναν τύπο
και τους είχα αποκλείσει σε μια αποθήκη χωρίς παράθυρα…
Μισό λεπτό. Με ποιον, είπες;
Δεν ξέρω. Κάποιον τύπο.
-Λευκό; -Ναι, σίγουρα λευκό.
Καλά. Εγώ έκλεισα.
Τον ξέρεις;
Ντενίζ, σ' αγαπώ,
μα άφησε την Ντέινα να είναι αυτό που είναι.
Είκοσι έξι, άνεργη, ηλίθια.
Δεν θέλει τη βοήθειά μας.
Μόνο ακροατήριο για τα δράματά της. Και δεν είμαι πια αστυνομικός.
Αν θες κάποιον να τη βρει ή να τη σώσει,
πρέπει να πάρεις κάποιον μη συνταξιούχο.
Κουράστηκα να περιφέρομαι, παλεύοντας να σώσω την Ντέινα από τον εαυτό της.
Με ακούς;
1812. 1813.
1814. 1815.
Αδερφούλα 2 Αναπάντητες
Βρες Κέβιν
Λεωφ. Λόρα 4302. Λος Άντζελες
Αδερφούλα
Το γραμματοκιβώτιο είναι γεμάτο και δεν δέχεται νέα μηνύματα.
Αγάπη μου, έλα να ξαπλώσεις, σε παρακαλώ. Κοιμήσου έστω και λίγο.
Δεν μπορώ, Κάρλο, δεν γίνεται.
Τους είδαμε να φεύγουν ώρες πριν. Συμφωνήσαμε να πάμε για ύπνο.
-Ναι, αλλά νομίζω πως μόλις γύρισαν. -Τι;
Θα νομίζεις πως είμαι τρελή, αλλά άκουσα ουρλιαχτά. Και μετά…
-Μετά, τι; -Δεν ξέρω. Δεν είδα τίποτα.
-Ερμάιονι. -Κάρλο.
Φοβάμαι.
Δεν μου αρέσει η βία.
Πού είναι η γάτα μας;
Δεν είπες ότι δεν κάλεσες αστυνομία;
Λοιπόν.
Δεσποινίς;
-Με ακούτε; -Ναι;
Λάβαμε κλήσεις από τους γείτονές σας.
Μπορείτε να ανοίξετε να μιλήσουμε;
Όχι, ευχαριστώ! Καλά είμαι!
Δεν χρειάζεται να μπούμε.
Μπορείτε απλώς να έρθετε στην εξώπορτα.
Κυρία, είστε μόνη σας;
Αν δεν ανοίξετε, θα χρειαστεί να μπούμε.
Παρακαλώ, συμμορφωθείτε και ανοίξτε.
Προς: Ντενίζ Γύρισα στο σπίτι. Έλα γρήγορα.
Σταματήστε. Έρχομαι.
Γεια σας. Συγγνώμη, έβγαινα από το ντους.
Έπρεπε να ντυθώ.
Υπάρχει πρόβλημα;
Πειράζει να τα πούμε μέσα;
Περάστε.
Συγγνώμη. Ξέρετε τι συμβαίνει εδώ;
Είναι μια μόνιμη κατάσταση με μια νέα γειτόνισσα.
Τι είδους κατάσταση;
Δεν είμαστε βέβαιοι.
Ένα άτομο με το οποίο σχετίζονται είναι πολύ βίαιο
και ίσως υπάρχει θέμα ναρκωτικών.
Μείνετε σε απόσταση.
Υπάρχει κάτι που πρέπει να ξέρουμε;
Ναρκωτικά; Όπλα;
Όχι, τίποτα.
Το υπνοδωμάτιο; Από δω;
Ναι.
-Ψάχνετε κάτι; -Τώρα μετακομίσατε; Ή φεύγετε;
-Τώρα μπήκα. -Καλορίζικο.
Εμείς λέμε για Γούντλαντ Χιλς.
Η αγορά είναι τελείως απρόβλεπτη, έτσι;
Είστε καλά;
Ναι.
-Κρις, έλα δω. -Καλά είμαι.
Ναι;
-Γυρίστε, κυρία Τζέιμς. -Καλά είμαι. Αν…
Γυρίστε, κυρία Τζέιμς.
Ντέινα, τι έχουμε εδώ πέρα;
Ας παρκάρω εδώ.
-Κυρία μου, σας χτύπησε κάποιος; -Όχι.
Σηκώνετε την μπλούζα, να δούμε τα τραύματα;
Δεν σηκώνω την μπλούζα μου.
Αν όχι, θα έρθετε μαζί μας στο νοσοκομείο.
Ντέινα;
-Είσαι μέσα; Εγώ είμαι. -Η θεία μου.
Ντέινα.
Δόξα τω Θεώ.
-Τι συμβαίνει; Ανησύχησα πολύ. -Εντάξει. Καλά είμαι.
Ποιο είναι το πρόβλημα;
Η ανιψιά σας δείχνει σοβαρά τραυματισμένη. Τη ρωτάμε σχετικά.
Τραυματισμένη;
Θεέ μου. Αίμα είναι αυτό;
Ντέινα.
-Ναι; Η Ντέινα; -Ντέινα;
Είμαι η Πένι, από χθες το βράδυ.
Είναι καλά; Μου τον δίνεις;
Λυπάμαι, Πένι. Ο Κέβιν δεν είναι εδώ.
-Μα έχεις το κινητό του. -Το ξέρω.
Το ξέχασε εδώ.
-Ναι; -Έχω σύζυγο αστυνομικό. Συνταξιούχο.
Κατανοώ την πίεση της δουλειάς σας.
Αναλαμβάνω εγώ τώρα.
Η ανιψιά σας πρέπει να πάει σε νοσοκομείο. Έχει αρκετά σοβαρά τραύματα.
Με κάθε σεβασμό, είμαι προϊσταμένη στο Κλάριον.
-Μπορώ να βοηθήσω; -Γεια σας.
Γεια σας. Πένι Φράνκλιν. Η αδερφή του Κέβιν.
Αυτού που αγνοείται. Ήλπιζα να μιλήσω στην…
Ντέινα. Με συγχωρείς που μπαίνω έτσι.
Ξέρω ότι δεν είναι εδώ, όμως…
Ο Κέβιν ήταν… είναι…
Έχει θέματα με ουσίες. Το ήξερες;
Και κάποιες στιγμές χάνεται.
Όταν η κατάσταση στραβώνει, στραβώνει άσχημα.
Δεν απαντούσε στο κινητό, γι' αυτό πήρα την αστυνομία.
Μισό. Εσύ πήρες την αστυνομία;
Ναι. Ανησυχούσα.
Λοιπόν. Όλοι πρέπει να φύγετε.
-Οφείλουμε να… -Μισό. Όχι.
Ένας λευκός τοξικομανής αγνοείται κι όλοι κινητοποιούνται.
Η ανιψιά μου, όμως; Καταλήγει με την πλάτη μες στα αίματα
και απλώς την παρενοχλούν στις 6:00 το πρωί;
Αντί να σέρνετε αθώα κορίτσια στο νοσοκομείο,
κοιτάξτε να βρείτε το σκουπίδι που της έκανε αυτό.
Παρακαλώ, πηγαίνετε πριν φωνάξω δικηγόρο.
Καλή σας μέρα, κυρία Τζέιμς.
Αλήθεια σε χτύπησε; Δεν θα έκανε κάτι τέτοιο.
Το καλό που του θέλω.
Νίσι.
Πριν λίγο του μίλησα. Ήταν τρομαγμένος.
-Πού διάβολο είναι; -Δεν ξέρω!
Λυπάμαι.
Καλύτερα να πηγαίνεις.
Περίμενε.
Πάρε αυτό.
Μήπως γυρίσει σπίτι.
Πρέπει να μου πεις αμέσως τι συμβαίνει.
Ποια ήταν αυτή;
Ντέινα.
Εντάξει. Όλα θα πάνε καλά.
Τι τρέχει;
Θέλω να της πω την αλήθεια, αλλά δεν θα με πίστευε.
Τι εννοείς, Ντέινα;
Ποια αλήθεια;
Τον εγκατέλειψα.
Τον άφησα εκεί πέρα.
Πώς βρέθηκες εσύ εδώ;
-Εσύ είσαι πίσω απ' αυτά; -Ποια αυτά;
Πού είναι η Ντέινα;
Δεν ξέρεις;
Να ξέρω τι;
Απάτη.
Απάτη, ξανά και ξανά.
Πού είναι;
-Δεν… -Πες μου.
Τι; Ποιος; Δεν ξέρω για τι μιλάς.
Η Ντέινα και η Ολίβια. Πού είναι;
Τι σόι μαγγανεία είναι αυτή;
-Πες μου πώς το έκαναν! -Ποιο;
Εξαφανίστηκαν!
Έφυγε;
Πώς το έκαναν;
Πώς;
Γεια σας.
Είστε καλά;
Ναι… Τι στον διάολο;
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Λοιπόν, τι γίνεται εκεί μέσα;
-Ο αδερφός σας; Καλά; -Δεν ξέρω.
-Συγγνώμη. -Αλίμονο.
Αλήθεια, δεν πειράζει.
Έχω μια αδερφή που δεν έχω νέα της εδώ και μήνες.
Ξέρετε την κοπέλα που μένει εκεί;
Μπα, όχι. Χθες βράδυ τη γνώρισα.
Ο Κέβιν την έφερε σπίτι μου. Μόλις τη γνώρισε, μάλλον.
Ούτε και γι' αυτήν ξέρουμε πολλά, μα…
Μόλις μετακόμισε εδώ.
Θα θέλατε να έρθετε σπίτι μας για λίγο;
Ίσως μπορούμε να σας πούμε γι' αυτά που βλέπουμε.
Εδώ δίπλα μένουμε.
Να σας κάνουμε έναν καφέ.
Ναι. Καλό θα ήταν, να πω την αλήθεια.
Τέλεια.
-Ευχαριστώ. -Εντάξει.
Δεν το πιστεύω.
Δύσκολη νύχτα.
Ντέινα.
Τι σου συνέβη;
Με μαστίγωσαν.
Ο ιδιοκτήτης της φυτείας όπου επιστρέφω συνέχεια.
Ο Τομ Γουέιλιν.
Ο γιος του λέγεται Ρούφους.
Με πιστεύεις;
Βασικά…
δεν θέλω.
Αλλά εξαφανίστηκες από την αποθήκη.
Κι ήρθες εδώ τόσο γρήγορα.
-Πώς; -Πήγα πάλι εκεί.
Τότε, όμως, είχα πάρει μαζί μου τον Κέβιν και λείπαμε μια βδομάδα.
Εδώ ήταν σαν να πέρασαν λίγα λεπτά. Ο χρόνος κυλάει διαφορετικά.
Κάθε φορά που γυρνάω, επιστρέφω εδώ.
Τι σε κάνει να γυρνάς;
Αν συμβεί κάτι και φοβηθώ για τη ζωή μου.
Ή νομίζω ότι θα πεθάνω.
Μάλλον αυτό συνέβη όταν λιποθύμησα στο έδαφος.
Δεν ξέρω πόση ώρα ήμουν αναίσθητη.
Κι ο Κέβιν έμεινε εκεί. Παγιδεύτηκε.
Και του είχα υποσχεθεί πως δεν θα τον άφηνα.
Του είπα "Δεν σ' αφήνω εδώ".
Κι όμως τον άφησα. Δεν ξέρω τι να κάνω, Ντενίζ.
Δεν ξέρω τι να κάνω. Δεν ξέρω αν είναι εκεί ολόκληρο χρόνο.
Δεν ξέρω αν ζει. Δεν ξέρω τι να κάνω.
Πρέπει να… να γυρίσω εκεί. Πρέπει να γυρίσω, αλλά δεν ξέρω πώς.
Δεν ξέρω πώς.
Πρέπει να τον σώσω, γιατί του το υποσχέθηκα.
Του είπα… Αν κάτι του συμβεί… φταίω εγώ.
Ντέινα.
-Όλα θα πάνε καλά. -Όχι, Νίσι, δεν θα πάνε!
Δεν θα πάνε.
Όχι.
Είναι ο μόνος που με πίστεψε.
Και ο μόνος που κατάλαβε τι συνέβαινε.
Πώς πας πίσω;
Δεν το ελέγχω.
Συμβαίνει, έτσι απλά.
Καλά.
Θα βγάλουμε την άκρη.
Εντάξει;
Θα τον φέρουμε πίσω.
Και μετά θα δούμε πώς θα το σταματήσουμε αυτό. Σύμφωνοι;
Νομίζω ότι…
Νομίζω ότι, αν καταφέρω να μείνει ζωντανός ο Ρούφους
και…
και εξασφαλίσω ότι θα γεννηθεί ο επόμενος πρόγονός μας, θα σταματήσει.
Αλλά δεν ξέρω πώς. Δεν ξέρω καν πότε θα γίνει αυτό.
Έλεγξες τη βίβλο;
Ποια βίβλο;
Της οικογένειας.
Έχει τα ονόματα όλων των Τζέιμς μέχρι και…
δεν ξέρω καν πότε.
Και τα έτη γέννησης.
Τι;
Για κάτσε, Ντενίζ. Πού είναι αυτή;
Τελευταία φορά την είδα στο ράφι του τζακιού στο Μπρούκλιν.
Η μαμά την έβγαζε σε ειδικές περιστάσεις.
Την είχε η γιαγιά;
Αυτή είναι.
Ποιον ψάχνεις, Ντέινα;
Μια Κέρι. Αν έχω δίκιο, είχε παιδί με τον Ρούφους.
Πριν φύγω, όμως, είχαν χωριστεί
για ποιος ξέρει πόσο.
-Περίμενε. Εκεί. -Πού;
"Κέρι Αν Μπλέικ. Γεννηθείσα το 1849". Αυτό δεν είναι;
Όχι, δεν γίνεται. Είχε γεννηθεί νωρίτερα.
Ρούφους Γουέιλιν Άλις Γκρίνγουντ
Η Άλις.
Τι είναι; Τι συμβαίνει;
-Τι έγινε; -Δεν ήταν η Κέρι. Η Άλις ήταν.
Ο Ρούφους και η Άλις κάνουν παιδί.
Έτσι συμβαίνει.
Βλέπετε τίποτα που σας αρέσει;
Όχι.
Άλις, προχώρα.
Να γυρίσουμε πριν τη δύση.
Πέρασαν δύο ώρες αφότου ήρθα.
-Τι κάνεις εδώ; -Ίσως έχω ακόμα χρόνο.
-Χρόνο; Για ποιο πράγμα; -Πριν πάω πίσω.
Κάτι πρέπει να μπορώ να κάνω!
Όχι, μη μ' αγγίζεις. Σε παρακαλώ.
Δεν θέλω να σε στείλω εκεί. Άσε με μόνο να συγκεντρωθώ.
Άφησέ με.
-Είναι 1818. -Τι θα συμβεί;
1819. Δεν ξέρω.
1815.
Μπορεί και να μη γίνει.
Θα γίνει.
Μήπως να φέρω βοήθεια;
Όχι, μείνε εδώ. Ίσως επιστρέψω αμέσως.
Άλαν.
Ντενίζ. Δεν ξέρω τι διάολο συμβαίνει.
Πήραν σπίτι από την Αστυνομία της Νέας Υόρκης.
Μόλις κλείσαμε το τηλέφωνο.
Βρήκαν την Ολίβια.
Την Ολίβια;
Με ακούς;
Ντενίζ;
Υποτιτλισμός: Ειρήνη Παπαδάκη