Reginald haberleri anlattı.
Çocuğunuz olacakmış.
Evet.
Tanrı yüzüne güldü o zaman.
Umarım öyledir.
İyi bir oğlan olacak.
Sana ve torunuma güzel bir yuva sunacak.
Oğlan mı, henüz bilmiyoruz.
Ben böyle şeyleri sezerim.
Reginald'la evlendiğimiz ilk zamanlarda
çocuk yapmadan önce bekleyelim diye düşünmüştük.
En azından okulunu bitirene
ya da ben ne yapacağıma karar verene dek.
Ama şimdi hamile olunca sanki…
-Sanki başka bir yol yokmuş gibi. -Orada dur bakalım.
Reginald seni hiç kandırmadı.
O bir baba Olivia, sen de annesin.
İşin bu. Fedakârlıklar yapacaksın.
İkiniz de öyle.
Bak, senin sorunun dengesizliğin.
Kendindeki bu duruma dikkat etmelisin.
Ve bunu, anneni tanıyan biri olarak söylüyorum.
Çocukluğun kolay geçmedi.
Ne tür bir anne çocuğunu terk eder, bilmiyorum.
Ama ondan daha iyisini yapma şansın var.
Bir çocuk demek.
Bir çocuk, kendinden başkasını düşünmen için bir fırsat demektir.
Daha iyi, daha gizemli bir sevgi yoktur.
Bu gerçeği kabullenmeni tavsiye ederim.
Köşedeki dükkâna gidip
bize birkaç kutu şeker alsana.
Olur mu?
Tabii.
Sözümü dinle.
Bu bebek
belki de hayatını kurtaracak.
Dayan Dana. Geliyorum.
Hadi Barney!
Kahretsin! Winnie!
Winnie! Lanet olsun!
-Winnie! -Kahretsin.
Winnie!
Lanet olsun!
Artık sahibin Efendi Tom.
Sen onunsun.
Yalan.
Hepsini biliyorum.
Sanırım tartışmışlar.
Efendin Kevin tartışmadan zararlı çıkmış.
Ne? O nerede?
Nereden bileyim?
Tom hem yemeği hem de haberi vermem için yolladı.
Winnie'yi nereye götürdüysen oraya gitmeni öneririm.
Bu gece.
Gerçi bence planın zaten buydu.
Benim için bir sorun yok.
Sen ve Luke yokken burası ilginç olacak.
Burası Efendi William'ın odasıydı.
Bu duvarlar…
…benim için güçlü anıları barındırıyor.
Umarım iyi vakit geçirmişsindir.
Neye bulaştığını hiç bilmiyorsun.
Winnie!
Lütfen, orta yolu bulabiliriz.
Benden ne istiyorsun? Diğerleriyle aynı şeyi mi? Tom gibi mi?
Hayır, hayır.
-Senden hiçbir şey istemiyorum. -Niye takip ediyorsun?
Ben…
Ben sadece güvende olmanı istiyorum. Herkesin öyle olmasını.
O kadının yaptıklarından sonra
kimsenin benim için endişelenmesine ihtiyacım yok.
Winnie, Tom'a dönemezsin.
Tom mu? Tom'a dönmeyeceğim ki.
O delikteki beş gün bana bunu öğretti. Ben kaçıyorum.
Kimsenin izni lazım değil. Kaçıyorum.
Gerçekten güvenliğimi dert ediyorsan gitmeme izin verirsin.
Hayır, sorun değil. Bana uyar.
En iyisi bu diyorsan.
Kıyafetlerini ver.
Ne?
Oğlan gibi görüneyim diye saçımı kestiler
ama gömleğimi ve pantolonumu evde unuttum.
Kıyafetlerini ver de kaçabileyim.
-Winnie, ben… -Hemen!
Dana?
Nereye gidiyorsun?
Gidiyorum. Kevin'a ulaşmam gerek.
O dönmeyecek mi?
Sanmıyorum.
Bak, sanırım başı belada, tamam mı?
Yani hemen gitmem çok önemli. Gitmem gerek.
Bekle.
Sence babam da onunla mı? Daha eve gelmedi.
Ben… Sanmıyorum.
Yatağa git, tamam mı? Eminim yakında gelir.
Yalan söylüyorsun.
-Hayır, ben… -Söylüyorsun.
-Bir şey biliyorsun. Sorun var. -Nigel.
-Babam hep gelirdi Dana. -Tamam.
Hep!
Efendi Tom'u uyandırmayalım. Tamam mı?
Hatta baksana, başka bir yere gidelim, olur mu?
Tamam.
Ne oldu?
Kıyafetlerimi çaldı.
O nerede?
Kaçtı.
Olamaz.
Acaba…
Winnie buralarda bir yerde olan kıyafetlerden bahsetmiş miydi?
Oğlan kıyafetleri.
Kıyafetlerimi çalarken…
Orada.
Ne?
Ne yapıyoruz?
Olivia Anne dönene dek böyle bekleyeceğiz.
O zamana dek kimse giremez, kimse çıkamaz.
Oturabilirsin.
-Sarah. -Olivia?
Erkenden ne işin var?
Gerçekten erken. Özür dilerim.
Carrie'yi uyandırman lazım, Dana'yı çağırsın.
Ona vermem gereken bir mesaj var ve çok önemli.
Fazla zaman yok.
Beyaz heriften, değil mi?
Dana'dan hiç hazzetmemiştim.
Ona yardım etmen de kesinlikle hiç hoşuma gitmemişti.
Belanın teki.
Açıkçası ikiniz o açıdan hep benzer geldiniz.
Akraba bile olabilirsiniz.
Önceden fark etseydim keşke.
Neden bahsediyorsun?
Öyle ortaya çıkmasaydın
belki buradaki insanların bir şansı olurdu.
Kimse sana yıllar önce buraya gelmeni, o kızıl cadının
bebeklerini kurtarmanı söylemedi.
Sen ve Dana.
Sarah, ne diyorsun?
Bana aptal rolü yapma.
Sence Margaret'in beş bebeği yok yere mi peş peşe öldü?
Hiç sebep yokken mi?
Onların hepsiyle ben ilgileniyordum.
Ve rahat bıraksaydın Rufus da o beşikte ölürdü.
Onu neden kurtardın Olivia?
O oğlana karışmasaydın Tom da o yellozdan kurtulurdu
ve burası bambaşka olurdu.
Ama hepsi şimdi halloldu çünkü o çocuk gitti.
Lanet annesi ve Luke da gitti. Şimdi bir de Dana da gitti.
Nihayet insanların tekrardan şansı var.
Gitti mi?
Dana nereye gitti?
Winnie'yi nereye götürdüyseniz oraya gitmesini söyledim.
Evet.
-O işle alakan olduğunu biliyorum. -Ne işi?
Efendi Tom.
Bayan Olivia'yla havadan sudan konuşuyorduk.
Erkenden ne işin var burada?
Sarah'nın kıtırlarından almak için geldim.
Dana nerede?
Son gördüğümde misafir odasındaydı.
Evin her yerine baktım, gitmiş.
Belki Winnie'nin eski kulübesindedir efendim.
Bazen işten kaytarmak istediğinde oraya saklandığını fark ettim.
Ona söyledin mi?
Evet ve çok üzüldü.
Ama düzgünce bir düşünmesini söyledim.
-Seni yılan! -Sus.
Dana senin evine gidecekti.
Tom uyandı, artık fazla zaman yok.
Yerinde olsam eve dönme yolunu bulur,
onu da alıp Maryland'den giderdim.
Bana öyle bakma.
Utan kendinden.
Utanayım mı?
Utanıp ne yapayım?
Hayatımın her gününü burada hapsolarak geçiriyorum.
Sen özgürsün. Hep özgürdün.
Bunun ne olduğunu bilmiyorsun.
O lafların sende kalsın.
Haklıydın Nigel.
Sanırım baban eve gelmeyecek.
Galiba o gitti.
Nereye gitti?
Bilmiyorum. Keşke bilsem.
Ben de sen ve Efendi Kevin'la geleyim.
-Onları bulabiliriz. -Olmaz.
Neden?
Çünkü Kevin'la geldiğimiz yere seni götüremem.
Ama herkes gitti. Babam, Rufus. Sen de gidiyorsun. Bay Franklin de.
Herkes gidince ben ne yapacağım?
Güçlü olacaksın.
Tamam mı?
Çünkü baban bunu isterdi.
Al.
Okuma yazmayı öğreneceksin, tamam mı?
Böyle yapacaksın.
Harfleri ve sesleri biliyorsun zaten.
İşin yarısı sayılır.
Ama çalışman lazım. Her gün çalışmalısın.
Tamam mı? Carrie'ye de öğret.
Carrie'ye öğretmen gerek.
Çünkü baban bunu isterdi.
Hey!
Kim var orada?
Benim iznim olmadan hiç kimse burada bulunamaz.
"Kim var orada?" dedim.
Çık dışarı! Bir daha söylemeyeceğim.
Öyle olsun.
Okumanı istemediğimi söylemedim mi?
Sana hep iyi davrandım, peki karşılığını böyle mi veriyorsun?
Hırsızlık yaparak mı? Kitaplarımı çalıp okuyarak mı?
Size öğretebilirim.
Okumayı öğretebilirim.
Ne dedin?
Okumak. Okumayı öğretebilirim.
Aramızda kalır.
Yürü!
Kim o?
Dana bu! Seni yalancı!
Hayır. Bilmiyordum! Yemin ederim!
Hayır! Thomas!
Lütfen! Yapma!
-Yardım edin! Lütfen! -Kalk!
Hayır!
Sanırım seni kendim alıştıracağım.
Gel buraya.
Sen deli misin? Sen…
Dana.
Kevin?
Kevin!
Selam, Kevin'ı aradınız.
Mesajınızı bırakın, size dönerim.
Selam. Benim.
Söylediğin şeyi yapıyorum ama telefonu açmıyorsun,
o yüzden endişelendim.
Beni ara lütfen.
-Ne var ne yok? -Gitmiş.
-Ne? -Dana gitmiş.
Açıklayamıyorum. Sanırım aklımı kaçırıyorum Alan.
-Kahretsin. -Tam anlaşıyorduk.
-Denise, sakin ol. Düzelecek. -Yemin ederim Alan.
Nereye gidebilir?
Adamın tekiyle kaçtı,
sonra penceresi olmayan bir odada onları sıkıştırdım…
Dur bakayım. Kiminle dedin?
Bilmiyorum. Adamın tekiyle.
-Beyaz biri mi? -Evet, beyaz.
Tamam, artık yeter.
Onu tanıyor musun?
Denise, seni seviyorum
ama Dana'yı kendi hâline bırakmalısın.
26 yaşında, işsiz ve aptal.
Yardımımızı istemiyor.
Sadece olaylarını büyütmek istiyor. Ben artık polis değilim.
Birinin onu kovalamasını ya da kurtarmasını istiyorsan
emekli olmayan bir polisi araman gerek.
Dana'yı kendinden korumak için tüm şehri dolaşmaktan bıktım.
Alo?
1812. 1813.
1814. 1815.
Ablam 2 Cevapsız Arama
Bul Kevin
4302 Laura Cd. Los Angeles
Ablam
Mesaj kutusu dolu ve daha fazla mesaj alınamıyor.
Tatlım, yatağa gel lütfen. Biraz uyuman lazım.
Bak, uyuyamam. Olmaz Carlo. Ben…
Saatler önce gittiklerini gördük. Bu gecelik yeter demiştik.
-Evet ama bence geri döndüler. -Ne?
Bak, deli olduğumu sanacaksın ama çığlık duydum. Sonra da…
-Sonra da ne? -Bilmiyorum. Bir şey görmedim.
-Hermione. -Carlo.
Korkuyorum.
Şiddeti hiç sevmem.
Hey.
Kedimiz nerede?
Hani polisi aramamıştın?
Tamam.
Hanımefendi?
-Merhaba? -Efendim?
Komşularınızdan telefon aldık.
Açar mısınız? Bir konuşalım.
Hayır, sağ olun! Ben iyiyim!
İçeri girmemize gerek yok.
Girişe gelip bizimle konuşabilirsiniz.
Orada tek başınıza mısınız?
Kapıyı açmazsanız zorla girmemiz gerekecek.
Lütfen bizi dinleyip kapıyı açın.
Kime: Denise Eve döndüm. Acele et.
Durun. Geldim.
Merhaba. Kusura bakmayın, duştan yeni çıktım.
Üstümde kıyafet yoktu.
Bir sorun mu var?
İçeride konuşsak olur mu?
Tabii, olur.
Affedersiniz. Ne olduğunu biliyor musunuz?
Yeni bir komşumuzla ilgili bir mesele.
Ne tür bir mesele?
Biz de emin değiliz.
Evde kalan bir kişinin fazla şiddet eğilimli olduğunu
ve içinde uyuşturucunun da olabileceğini biliyoruz.
Ben olsam karışmam.
Evde bilmemiz gereken bir şey var mı?
Uyuşturucu? Silah?
Hiçbir şey yok.
Odanız bu tarafta mı?
Evet.
-Bir şey mi arıyorsunuz? -Taşındınız mı, gidiyor musunuz?
-Taşındım. -Tebrikler.
Biz de Woodland Hills'ten alacağız.
Piyasa çok fena ama, değil mi?
İyi misiniz?
Evet.
-Chris, buraya gel. -İyiyim.
Ne oldu?
-Arkanızı dönün Bayan James. -Ben iyiyim.
Arkanızı dönün Bayan James.
Dana, ne oluyor böyle?
Arabayı buraya park edelim.
-Size biri zarar mı verdi? -Hayır.
Tişörtünüzü kaldırın. Yaralarınıza bakalım.
Hayır. Kaldırmayacağım.
O zaman bizimle hastaneye gelmek zorundasınız.
Dana?
-İçeride misin? Benim Dana. -Halam geldi.
Dana.
Çok şükür.
-Ne oluyor? Çok endişelendim. -Ben iyiyim, bir şey yok.
Sorun ne?
Yeğeniniz yaralanmış görünüyor. Bazı sorular soruyoruz.
Yaralanmış mı?
Tanrım. Kan mı o?
Dana.
-Alo, sen misin Dana? -Dana?
Geçen geceden Penny ben.
Kardeşim iyi mi? Ona verir misin?
Üzgünüm Penny. Kevin burada değil.
-Ama telefonu sende. -Biliyorum.
Burada bıraktı.
-Alo? -Kocam emekli polis.
İşinizin stresini anlıyorum.
Bunu ben hallederim.
Hanımefendi, yeğeniniz hastaneye gitmeli. Yaraları epey derin.
Saygısızlık olmasın ama ben Clarion'da başhemşireyim.
-Merhaba, buyurun. -Merhaba.
Merhaba, ben Penny Franklin. Kevin Franklin'in ablası.
Kaybolan kişi o ve şeyi umuyordum…
Dana. Geldiğim için kusura bakma.
Kevin burada değil, biliyorum ama…
Kevin şeydi…
Madde bağımlılığı var. Biliyor muydun?
Hemen iradesini kaybedebilir.
Kötü şeyler yaşadığında çok kötü olur.
Telefonunu açmıyordu, o yüzden polise ihbar ettim.
Bir dakika. Sen mi ihbar ettin?
Evet. Endişelenmiştim.
Tamam, pekâlâ. Herkesin gitmesi gerek.
-Hanımefendi, soru… -Hayır.
Madde bağımlısı bir beyaz insan kaybolmuş ama herkes diken üstünde.
Peki benim yeğenim? Sırtında yara bere olmasına rağmen
sabahın altısında rahatsız mı ediliyor?
Masum kızları hastaneye götürmek yerine
bence ona bunu yapan pisliği bulmanız gerek.
Avukat çağırmadan gidin lütfen.
İyi günler Bayan James.
Sana zarar verdi mi? Kevin öyle bir şey yapmaz.
Dua et de yapmamış olsun.
Nisey.
Onunla konuştum. Korkmuştu.
-Kevin nerede? -Bilmiyorum!
Özür dilerim.
Gitmen gerek.
Bekle.
Bunu al.
Eve gelirse diye.
Dana, ne olduğunu hemen anlatman lazım.
O kimdi?
Dana.
Hayır, sorun yok. Bir şey yok.
Ne oluyor?
Ona gerçeği anlatmak istiyorum ama bana inanmazdı ki.
Ne demek istiyorsun Dana?
Ne gerçeği?
Onu bıraktım.
Onu bıraktım. Onu orada bıraktım.
Buradasın. Nasıl?
Sorumlusu sen misin?
Neyin sorumlusu?
Dana nerede?
Bilmiyor musun?
Neyi?
Yalan.
Yalan, yalan, yalan.
Neredeler?
-Ben… -Söyle.
Ne? Kim? Neden bahsettiğini bilmiyorum.
Dana ve Olivia. Neredeler?
Nasıl bir sihir bu?
-Nasıl yaptıklarını söyle! -Neyi?
Kayboldular!
Gitti mi?
Nasıl yaptılar?
Nasıl?
Merhaba.
İyi misiniz?
Evet, ben… Aman ya!
Alın.
Teşekkürler.
İçeride ne oluyor.
-Kardeşiniz iyi mi? -Bilmiyorum.
-Kusura bakmayın. -Hayır.
Gerçekten. Sorun yok.
Aylardır haber alamadığım bir kız kardeşim var.
Orada yaşayan kızı tanıyor musunuz?
Pek sayılmaz. Geçen gece tanıştık.
Kevin onu evime getirdi. Kevin da yeni tanıştı sanırım.
Evet, kızı biz de pek tanımıyoruz.
Yeni taşındı.
Biraz evimize gelmek ister misiniz?
Gördüğümüz bazı şeyleri anlatırız.
Evimiz hemen şurada.
Size kahve ikram edeyim mi?
Olur. Aslında güzel olur.
Harika.
-Evet, teşekkürler. -Tabii.
Tanrım.
Ne yorucu bir geceydi.
Dana.
Ne oldu sana?
Kırbaçlandım.
Ama…
Sürekli zamanda çekildiğim o çiftliğin sahibi yaptı.
Tom Weylin.
Oğlunun adı da Rufus.
Bana inanıyor musun?
Şey…
İnanmak istemiyorum.
Ama o dolaptan kayboldun.
Ve çabucak buraya geldin.
-Nasıl oldu? -Geri gönderildim.
Ama aslında Kevin'ı da götürmüştüm ve bir hafta oradaydık.
Burada sanki birkaç dakika geçmiş gibiydi çünkü zaman farklı işliyor.
Bu zamana her döndüğümde buraya geliyorum.
Ne olunca geri geliyorsun?
Canıma bir şey olmasından korkunca.
Ya da öleceğimi düşününce.
Sanırım yerde bayıldığımda bu oldu.
Ama ne kadar süre baygındım, bilmiyorum.
Kevin orada kaldı. O orada.
Onu bırakmayacağıma söz vermiştim.
"Seni bırakmam." dedim.
Ama bıraktım ve ne yapacağımı bilmiyorum Denise.
Ne yapacağımı bilmiyorum çünkü ne zamandır orada, bilmiyorum.
Yaşıyor mu, bilmiyorum. Bilmiyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum.
Oraya geri dönmem lazım. Geri dönmeliyim ama nasıl, bilmiyorum.
Nasıl olur, bilmiyorum.
Onu kurtarmalıyım çünkü söz verdim.
Başına bir şey gelirse benim suçum.
Dana.
-Dana, düzelecek. -Hayır. Düzelmeyecek Nisey.
Hayır, düzelmeyecek.
Düzelmeyecek.
Bana inanan tek kişi oydu.
Ne olduğunu anlayan tek kişi de oydu.
Nasıl dönebilirsin?
Kontrol edemiyorum.
Ya olur ya olmaz.
Tamam.
Önce bunu öğreneceğiz.
Tamam mı?
Onu alacağız.
Sonra da durdurmanın yolunu bulacağız.
Sanırım…
Sanırım Rufus'u yaşatmam gerek
ve ben…
Bir sonraki atamızın doğmasını sağlamalıyım, sonra bu iş durur.
Ama bunun ne zaman olacağını bile bilmiyorum.
İncile baktın mı?
Ne incili?
Aile incili.
James ailesinin bütün atalarının isimleri var.
Ne kadarı var, bilmiyorum.
Doğdukları yıl da var.
Ne?
Bir dakika Denise. Nerede?
En son gördüğümde Brooklyn'deki şömine rafındaydı.
Annem özel durumlarda çıkarıyordu.
Büyükannemde mi?
İşte o.
Kimi arıyorsun Dana?
Carrie. Yanılmıyorsam Rufus'la çocukları olacak.
Ama ben dönmeden önce onlar ayrılmıştı.
Kim bilir ne kadarlığına.
-İşte orada. -Nerede?
"Carrie Anne Blake. Doğum yılı 1849." Bu doğru mu?
Hayır, bu doğru olamaz. Ondan önce doğmuş.
Alice.
Sorun ne?
-Ne oldu? -Carrie değilmiş. Alice'miş.
Rufus ve Alice'in çocukları olmuş.
Böyleymiş demek.
Beğendiğin var mı beyefendi?
Yok.
Alice, devam et.
Güneş batmadan dönmeliyiz.
Buraya geleli iki saat geçmiş.
-Tamam. Ne yapıyorsun? -Hâlâ vaktim olabilir.
-Vakit mi? Neden önce? -Geri yollanmadan önce.
Tamam ama yapabileceğim bir şey olmalı!
Hayır. Dokunma bana. Bana dokunma lütfen.
Senin de gelmeni istemiyorum. Lütfen, bırak da odaklanayım.
Odaklanayım.
-Yıl 1818. -Ne zaman olacak?
1819. Bilmiyorum.
1815.
Belki de olmaz.
Olacak.
Yardım çağırmayayım mı?
Hayır, burada kal. Hemen dönerim.
Alan.
Denise. Ne oluyor, bilmiyorum.
New York polisi evi aradı.
Telefonu şimdi kapattım.
Olivia'yı bulmuşlar.
Olivia'yı mı?
Alo?
Denise?
Alt yazı çevirmeni: Samet Konuksal