Unha noite difícil, logo.
Tiveramos discusións gordas.
Hai tempo.
Antes de nacer June.
Pero, non sei, non entendo...
por que estaba tan enfadada.
Non, e repito, estivo totalmente fóra de lugar.
Sinceramente?
Desde aquilo xa non me presta a vainilla.
Síntoo.
Estou moi estresada co acordo.
Mais non volverá suceder.
Atopei modos de xestionar o estrés.
Que che funciona?
Pois pecho os ollos,
deixo a mente en branco e céntrome na respiración.
Casa burguesa de merda.
Ás veces, a mente vai a lugares estúpidos, non pasa nada.
Merda!
O cerebro humano, incrible, non?
Excelente, Amy.
Levo anos dicíndolle que faga meditación.
Envieille unha morea de ligazóns.
E agradézocho, George.
George, notaches algún cambio?
Estamos mellor desde que rifamos.
Mais todo o que me dixo ten que saír de algures, non é?
Hai que escaravellar un pouco máis.
Non é?
Amy, cando di estas cousas
e cando ti o escoitas, que che gustaría responder?
A verdade?
Que ten razón.
Meu pai calaba moitas cousas.
Chino do Medio Oeste, a comunicación non era o seu forte.
NON SEI CONDUCIR SON POBRE
Quedaba todo dentro até que explotaba.
Merda!
Hostia puta!
Miña nai non era mellor.
Hostia!
Para ela, falar dos sentimentos
era o mesmo ca queixarse.
A primeira vez que oíu os paxaros chiar
foi ao chegar aos EE. UU.,
porque durante a guerra de Vietnam os paxaros comíanse.
Sabes o que é para unha persoa? Nada de paxaros.
- QUE FACEDES? - ESTOU SÓ.
Custa admitilo, mais...
coido que criarme cos meus pais fíxome reprimir os meus sentimentos.
É un paso importante, amor.
Amy, iso amosa moito...
autocoñecemento.
Grazas.
Cando nos estresamos,
volvemos aos patróns que creamos de nenos.
Non, ao final todo leva aos pais e alédame profundar niso.
Pero admitilo só é o primeiro paso.
Para crearmos novos patróns neuronais,
cómpre descubrir o que se agocha baixo a nosa consciencia.
Claro.
Igual, inconscientemente,
é polo que lle deixo a George case toda a crianza de June.
Igual unha parte de min ten medo de crearlle a Junie os mesmos...
Como lles chamaches?
...patróns neuronais ca meus pais a min.
Mais xa non quero vivir así.
Non quero vivir con medo.
Teño calado moito, pero acabouse.
Merda.
Sei que me ha custar moito esforzo,
pero penso que é un novo comezo para a nosa familia.
Que raios fago?
- Alédame que viñésemos. - Si.
A min tamén.
Paul.
Tío.
Tío, temos que falar.
Apaga iso.
Paul, apágao.
Que apagues esa merda. Case lle prendo lume a unha nena!
Ti e Isaac estades a arrasar.
Por que está todo tan limpo?
Onde vas? E esa roupa nova?
Estiven a falar con Kayla.
Se algo che gusta, vas por el.
Non é, irmán?
Non che era un bot.
Que carallo está pasando?
Hostia!
IGREXA GLORIA ETERNA
Que parvada de merda.
Canta ledicia.
Mamá, sorrí máis.
Mimá, que estrita é.
Pois se a vises na granxa de becerriños...
Mamá, para quieta.
Mamá.
- Todo ben? - Todo ben, si.
Toca aperta de grupo e foto de familia.
Boa idea, amor, hai una luz perfecta.
Total.
Listos? Dicide "xiz"!
- Xiz! - Xiz!
Podo vela?
Claro.
- Engordáronme as fazulas? - Telas coma sempre.
- Podo volver vela? - Mira!
Junie!
Mimá, encántame, rula. É boísimo.
Junie, é precioso.
Aínda non rematei.
Mamá ten que ir a unha reunión, mais cando volva, rematámolo.
E, dentro de pouco,
poderei pasar todo o día contigo.
- Si? - Si.
Si?
Non tardo.
Boa sorte hoxe con Jordan. Espero que superase o da cadeira.
Se axuda, dille que lle vendemos outra.
Grazas, é todo un detalle.
Falei con Naomi e ela pensa que só teño que ir alá
e beixarlle un pouco a man.
Xa... E non te esquezas de pór a alarma, si?
Non hai que vivir con medo do tipo ese.
Como o vexa por aquí, sácolle os ollos.
- Vale. - Cres que é chola.
DANNY, NON SEI DE TI, QUE SIGA ASÍ...
AUMENTEI A SEGURIDADE
NOVA MENSAXE
Grazas por este domingo.
Grazas por nos convidar a reunirnos hoxe aquí na túa presenza.
Grazas por quen es e polo que fixeches.
Grazas pola cruz e por Xesús.
Señor, vimos a ti...
Ola, son o pastor Kim.
Grazas por vires, benvindo.
...que nos aceptas coas nosas fraquezas e carencias,
e que estás hoxe aquí con nós, Señor.
Pedímoslle ao teu espírito que encha este lugar
para adorarte con todo o corazón.
Estás ferido e desfeito por dentro?
Os teus pecados pesan demasiado?
Xesús chama.
Chegaches ao teu propio fin?
Deveces por beber do manancial?
Xesús chama.
Veña, igrexa.
Achégate ao altar.
O pai recíbete cos brazos abertos.
O perdón comprouse
co precioso sangue de Xesucristo.
O noso salvador.
Non é marabilloso?
Cantade aleluia,
Cristo ergueuse,
inclinádevos ante El,
porque é o noso Señor.
Cantade aleluia,
Cristo ergueuse.
O noso salvador.
Non é marabilloso?
Cantade aleluia,
Cristo ergueuse,
inclinádevos ante El,
porque é o noso Señor...
Xesús, Deus celestial, acompaña o meu irmán,
o novo membro da familia.
Pedímosche que o cubras do teu amor incondicional.
Grazas.
Tes que comprendelo,
George está moi unido á Tamago.
- É da súa nenez. - Claro.
"Tomaigo", "Tomeigo"...
- Falemos do teu negocio, Amy. - Ai, si, o negocio.
É moi tolo, lin nun artigo
que os millennials non teñen cartos para fillos
así que as plantas satisfán o seu afán de coidar e iso é...
Amy, estiveches en China?
- Estiven, unha vez aos seis anos. - Só unha vez?
A próxima vez, tes que ir ás praias de Sanya.
- Sanya. - Si!
Si.
A iso me refiro, alá os negocios fanse así.
Pasando tempo xuntos, rindo.
En Occidente, son todo cláusulas, cifras...
Xa, totalmente. Prefiro como fan negocios...
aló... si.
Cinco minutos.
Desculpa.
Vou controlar os cuartos do pánico.
Que aguda, hai moito que temer nestes tempos.
Non é? Amosouche Maywa a rifa entre condutores?
O mundo estache tolo de remate.
Amosoumo, si, é terrible.
Por que non ficas un anaco e seguimos cando volva, si?
Déixame consultar a axenda.
Amy, a cousa é que o acordo pode pintar ben sobre papel,
mais temos de coñecernos como persoas.
Asegurarnos de que nos parece ben, non é?
Claro.
Ben.
Volvo axiña, ti como na túa casa.
QUE TAL O TRABALLO, KAYLA?
XA ABONDA DE PREGUNTAS ESTÚPIDAS
PREGUNTA AGUDA: COMO ESTÁS TAN BOA?
Ola!
- Que ben que viñeses. - Que alegría verte.
Tío, estiveches xenial.
Alucinei con ese fa sostido.
Grazas.
Que tal todo? Estás ben?
Estou, coido que só...
Coido que só precisaba chorar. Síntoo, non sei a que viña.
Non te desculpes.
A min pásame todo o tempo.
Podes desafogarte.
Agradécese.
Imos verte con regularidade?
Vivo un pouco lonxe, así que...
Coido que só precisaba vir esta vez.
Edwin sempre di que unha igrexa viva, ben merece a gasolina.
Certo... Si que o digo.
Ao menos, cubre o formulario.
- Claro. - Moi ben.
Formulario.
Claro.
Por cubrir que non quede.
Vale.
Tamén tes que coller un boli.
O venres á noite tendes baloncesto?
- Temos. - Grazas.
Pero éche bastante competitivo.
- Quedas avisado. - Vale.
Tedes xogadores profesionais?
Non, mais sómosche bos, así que...
Estame chantaxeando co acordo.
Non quero pasar tempo con ela.
O diñeiro, señora!
A nosa cita pode ser calquera noite
e o exercicio de intimidade, logo.
Lembra o que dixo a Dra. Lin.
Debemos ser positivos, por nós.
Repite comigo.
- Cómpre ser positivos, por nós. - Cómpre ser positivos, por nós.
Amy?
Estás aí?
A tipa estache como unha chota.
Ten un cuarto cheo de coroas de verdade.
Tola de remate.
Amor, non sexas mala.
A min dáme envexa, cacho casa.
Tómao como unha s vacacións.
Xa, tes razón, non debería laiarme.
Ves? Mellor.
Acéptao.
Tirei unha foto na cea.
É a planta máis linda que coñecín.
Agarda, envíocha.
Si?
Merda.
Amy, podo explicarcho.
Quería gardar os textos...
IGREXA GLORIA ETERNA
Grazas, Daniel.
Levamos tempo querendo arranxalo.
É o mínimo que podo facer.
Que che trouxo por Orange?
O traballo está parado nesta época?
- Parado? - Si.
Non, vai a bo ritmo.
A cen, é un mercado en alza.
Poderíasnos facer algunhas reparacións.
Pagadas, claro.
Gustaríanos apoiar pequenos negocios coreanos.
Tranquilo, adoro apoiar organizacións benéficas.
Colaboro con moitas.
Grazas, socio.
Alégrame que te unises á nosa congregación.
A min tamén.
Non está aínda...
un chisco torta?
CHÁMAME, SÍNTOO. PODEMOS FALAR?
VAIA "MARENO"!
*MARENO *MORENO
LOL QUE É "MARENO"?
CON QUEN ESTÁS?
EU SOA
EU TAMÉN ESTOU SÓ FACEMOS UN FACETIME?
NON TEÑO DATOS ILIMITADOS ESTOU NO CONTRATO DE MEUS PAIS
FALAMOS POR TELÉFONO? 818-144-6765
CHAMAR 818-144-6765 CANCELAR
Diga?
Ola.
Quen che estragou o día e a quen teño que pegar?
Nada, a xefa.
Odio ter que priorizar sempre os seus sentimentos.
Os vellos sonche parvos,
arrepíntense das súas decisións e fánnolo pagar.
Totalmente.
Que máis odias?
Contra, é unha...
Ninguén mo preguntara.
Para ser sincera...
Odio finxir que non odio nada.
Como que?
Traballar.
Odio traballar.
Oxalá puidese pasar os días sen facer nada.
Sen preocuparme polo diñeiro.
Es demasiado sexy para preocuparte polos cartos.
Xa, ás veces fago de modelo,
mais non é a miña paixón.
Até a voz tes sexy.
E ti, Paul? Ti que odias?
Se che son sincero...
agora mesmo odio o meu irmán.
- O teu irmán. - Non quero falar do tema.
Pois, por se che serve de algo,
pareces máis simpático ca el.
Pode que isto soe un pouco...
Tanto me ten como soe.
Só hai un par de días que falamos por privado,
mais é como se sempre o fixese.
Gústasme moito.
Kayla?
- Estás aí? Kayla? - Que carallo fago?
BLOQUEAR NÚMERO
Mi madriña!
- Que susto me deches. - Desculpa.
Jordan adiou a reunión, ten unha urxencia de traballo,
pero fica tanto como queiras.
E vai e pregunta se o choio está parado.
O que? Non me ataques por ser o primeiro da túa moza.
E que vas facer?
Non sei, que vou facer?
Leva o grupo de cánticos, é intocable.
" Grupo de cánticos, é intocable."
Tío, tócalle o que queiras.
Non vas facer nada, como coa tipa da rifa?
Ten seguridade privada, vale?
- Non... - O carallo.
Sabes? Tanto me ten.
Porque hoxe... sentín algo de verdade.
Ai, si?
É coma se sentise a presenza de Deus.
Xesús fixo unha morea de cousas boas e mira como llo pagaron.
Tes que te relaxar, deixa que a poltrona faga o seu traballo.
Os bistés de Kobe fanse así.
Dálle un bo meneo.
- Sei como animarte. - Como?
Olla para aquí.
Mira.
- Fixeches camisetas? - Claro que fixen, hostia.
Os Choiantes, meu.
E fíxenche unha, próbaa.
Que talla é?
É a P, de "perfecta".
Tío, próbaa.
E fixen o papelame para constituír a empresa.
Unha cousa menos para ti.
Igualmente, de que serve?
Tío, sempre fago o correcto e mira onde me levou.
Sabes que hai contratistas que son estafadores?
E eu arranxo cousas na igrexa de balde.
Ese é o teu problema, es bo de máis.
O meu lema é:
"Pro bono? Non é bo."
- Tío, Isaac. - Que tal, Kane?
- Grazas polos OB, meu. - Tranqui.
- As poltronas son caralludas, ou? - Encántanme.
Cousa do tío.
- Dálle saúdos. - Claro.
- Compreinas en groso. - Que?
Teño sete atrás.
Pois sabes que? Levo dúas, si?
- Vale. - Para min e ese mozo sexy.
- Dúas beixe. - Iguais? Feito.
En serio, tío?
Os Choiantes, cabrón.
Canto nos queda?
Vinte e dous minutos.
A doutora quere que fagamos os 30.
Junie pasou a noite traballando no debuxo.
No talento sae a ti, así que...
Que che pasa, Amy?
Non pasa nada, pódesmo contar.
É pola foto de Mia?
Xúroche que non é nada, amor.
Non, George.
Teño esta...
sensación.
Hai moito que a teño.
Non lembro...
cando comezou, non sei cando nin por que, mais...
é coma se sentise o chan...
pero...
aquí dentro.
Non desaparece nunca.
Na universidade tentei pedir axuda.
Fun ao psiquiatra e receitoume antidepresivos,
mais só o silenciei.
É coma se lle quitase o volume, pero seguise acendido...
- Desculpa, desvarío. - Non.
Quero que me contes estas cousas.
Xa, George, eu tamén.
Quero, pero...
Adoro que nos... compenetremos tan ben.
Mais, ás veces, sinto que se che conto algo, non...
Non o vas entender.
Claro que si.
Coñezo moita xente que loitou contra a depresión e gañou.
Non é...
- Tanto ten. - De verdade que o entendo.
Eu tamén me deprimo.
Nunca imaxinara que sería un pai que fica na casa, sabes?
Nin que a arte sería algo secundario.
Pero acepto a tristeza.
Xa que ambos nos sentimos vulnerables,
admito que ás veces penso en como sería a miña vida
se nunca nos coñecésemos.
Non sabía que te sentías así.
Xa, supoño que só cho conto para que...
saibas que non estás soa.
Podes contarme o que queiras.
Xa o sei.
- Grazas por compartilo, George. - De nada.
Xa sei que é moito diñeiro,
pero pensaba facer eu os traballos,
é un investimento sólido.
EN VENDA
É para traer os meus pais de Corea.
Sr. Cho, a súa solvencia non é das mellores.
Xa, certo.
Aos 18 fun a BR por uns pantalóns cargo e de súpeto tiña tarxeta de crédito.
- BR? - Banana Repub...
Canto tempo cómpre para aprobarme un préstamo?
Non preciso o 20 % ou así?
A entrada serían 100 000,
pero precisa demostrar continuidade de ingresos
e aforros abondos.
Co seu historial, igual poderiamos consideralo...
dentro de sete anos.
Coido que non o entende. Os meus pais fanse vellos, si?
E esta terra non vai estar dispoñible por moito tempo.
Por que lles conceden préstamos a todos menos a min?
Sr. Cho, coido que lle darán a mesma resposta en todos os bancos.
Se pode reunir para a entrada,
entón igual podemos falalo.
Non, enténdoo.
Grazas por atenderme.
Non se preocupe.
E xa de paso que o teño aquí,
a miña igrexa quere facer unhas reparacións.
- Daríanlle un préstamo? - Podemos miralo.
Até agora, é o mellor.
- Poñémolo na parede? - Aínda non rematei.
Pero é perfecto, Junie.
- Veña, cólgao. - Vale.
- Amor? - Que?
Dáme que Jordan está aquí.
Pareceume que era mellor discutir as condicións en persoa.
Síntoo por onte á noite.
- Estrañáchesme? - Moito.
Jordan, estou entendendo ben? Queres que siga?
Un período de cinco anos e retención de capital?
Puxen o mel á parte.
Perfecto.
Grazas, Joji.
Grazas, George.
Non é o que acordaramos, non?
- Non pensaba ficar. - Xa o sei.
Pero, corazón, es a cara da marca.
Para a xunta é un punto importante do acordo.
Eu pensaba pasar tempo coa familia.
Xa o sei, corazón.
Non depende de min, é a xunta.
Sabes que? Mañá é a xuntanza anual en Las Vegas.
Ven e fala con algúns.
Ven no meu avión, coa familia.
A ver...
Faime caso.
Sei que non é o que queres.
Queres máis.
Así que confía en min, vasmo agradecer.
Cantos xoguetes.
Por algo temos esposas.
Canto custan os materiais?
A ollo, serán máis ou menos uns 100 000 ou 120 000.
A ver...
É moito, pero falamos de pedir un préstamo para renovacións.
É o xeito de manter as megaigrexas.
Certo, é un investimento, iso seguro.
E canto custa a man de obra?
Vouno facer pro bono para a igrexa.
- Es un anxo, grazas. - Non hai de que.
Foi idea de Edwin, así que...
- Falarei cos maiores. - Claro.
- Agradézocho, Danny. - Tranquilo.
Estiveches xenial.
Hoxe sentín que o espírito pasaba duns a outros.
O MEU PLAN FUNCIONOU.
CANDO TEÑAN O PRÉSTAMO COMEZA A SEGUNDA FASE
Podiamos comezar con "Creo"
e igual rematar con "Océanos".
Lembrade que os ensaios son ás 7:00 da tarde na mesma sala...
Danny.
Aínda tocas?
Un pouco.
Presentouse na miña casa sen avisar.
- Non podo considerar a oferta, non? - Non, claro que non.
Aínda que é moi boa.
Entón, si.
As ofertas boas hai que consideralas, se é o que estás considerando.
- A cousa coas... - Mia, podes repoñer atrás?
- Claro. - Grazas.
Ola, precisas axuda?
Ola, adoro a tenda.
- Grazas. Podo axudarche? - Podes, si.
Traballa aquí Kayla Lexington?
Non.
Non me soa.
É curioso, porque...
Estaba...
- Desculpa pola perda de tempo. - Tranquilo, bo día.
Pódesme recomendar unha suculenta que non precise luz nin moita auga?
Toma, esta, un agasallo.
- Si? Non sei que dicir. - Xa.
Non digas nada, goza do día.
Amy, tes que ver as novas sansevierias.
- Kayla, son eu. - Que?
- Ten que marchar. - Esta é a cabrona da túa xefa?
Paul, ven aquí.
Vale.
Chámase Mia, non Kayla.
E as súas fotos mandeichas eu.
Querías enganarme?
Non, era...
Non sei, vale? Son...
Son un caos.
Si?
Supoño que non quería que soubeses quen era.
Pero gustábame falar contigo. Vas...
Algún día vas facer alguén moi feliz.
Sei que non é o que esperabas.
Non son unha Kayla, hostia,
coas tetas ben postas e o cu firme.
Ha de estar ben mollada...
Ás veces, sinto o medo
da incerteza que me aguilloa.
E teño que me preguntar
canto máis vou deixar que o medo colla as rendas.
Es máis sexy que Kayla.
Xa me ten dominado outras veces
e parece exercer un vago
poder de sedución,
pero ultimamente comezo a ver
que as rendas debería collelas eu.
Subtítulos: Jeiry Castellano