СИМПАТИЗЕР
Немој да ми го заебеш филмот.
ДОАЃА ОВА ЛЕТО
СЕЛОТО
Немој да ми го заебеш филмот.
СЦЕНА 03 - ЕКСТЕРИЕР, ЏУНГЛА - ДЕН
ПАДНАТИОТ ХЕЛИКОПТЕР ХЈУИ ГО ИСПОЛНУВА ЦЕЛИОТ ЕКРАН.
ПЛАМЕН ИЗБИВА ОД ТРУПОТ.
Го прочитав сценариото.
Мислам дека темата за губење невиност е...
Сакам да бидеш искрен. Зборувај слободно во собава.
Важи? Дали е тоа во твојата природа? - Што тоа?
Искреноста.
Мислиш, како Азиец?
Како што? Не. Како личност, ебан човек.
Не верувам во расни карактеристики и сите тие срања.
Седни. Сите сме исти.
Значи, во овој случај и двајцата сме само војници.
Значи, и ти си бил војник?
Не. Зар сѐ што ќе кажам ќе сфатиш буквално?
Не буквално, не. Зборувам за во овој простор.
Си бил ренџер веројатно, нели? Така нешто?
Тајна полиција.
Не заебавај.
Сега разбирам зошто Клод и Нед беа толку непопустливи
да те застапуваат.
Сакаат да ме шпионираш.
Мислиш дека сум идиот? Ти си шпион.
Всушност, работев во контраразузнавање.
Шпион, контрашпион, која е разликата? Сѐ е исто. Ало?
Да, имам шпион овде кој вели дека е контрашпион, па затоа е кул.
Што, ебате?
Што велиш на ова?
Ќе работиш за мене додека се преправаш дека работиш за нив.
Разбираш како овие замислени неокони
се обидуваат да ми го искористат филмот за свое злобно добро.
Значи, би бил двоен шпион.
Шпион и контрашпион во исто време.
Спремен си за тоа?
Види, дојдов овде затоа што...
Види се, ама си сериозен.
Страшен кастинг за шпион.
Така знам дека не си шпион. Немаш покерско лик.
За среќа, само едно нешто ми треба од тебе.
Секако. Автентичност.
Добро. Ги погледна моите белешки?
Да поминеме... - Погрешно. Мислиш дека не сум автентичен?
Немам автентичност? Направив истражување, брат.
Ги прочитав моите Батингер и Фицџералд.
Седев со една зелена беретка која се бореше заедно со Монтањарците.
Ми кажа како Виетконг го обесил наопаку
и му турал чај од црвена пипер низ ноздрите.
Се посрал, висејќи наопаку.
Откако му ја чув приказната, за малку ќе се посерев,
но наместо тоа, се пикнав во тоалет, пуштив вода,
и го вработив како мој воен советник.
Затоа што јас така правам.
Од реалноста влегувам во животот.
Но, сега мислам дека тоа не е доволно.
Што пропуштам?
Одговорот е перспективата на виетнамскиот народ.
Тука влегуваш ти. Така?
Невин, скромен, послушен, слично како биволите, нели?
Со едноставни плугови што ги влечат низ оризовите полиња.
Добро. Разбрав.
Па тогаш, еве еден предлог. - Да.
Зошто не им дадеме неколку реплики на виетнамските ликови?
Така ќе можат да го опишат своето страдање.
Само неколку реплики.
Толку предвидливо.
Што, броиш реплики како несигурен актер?
Нема реплики за броење.
Прости ми, но кога го велиш тоа, знам дека не се разбираш од кинематографијата.
Ни малку.
Нејќам да слушам како зборат за нивното страдање, сакам да почувствувам.
Да почувствувам!
Разбираш?
Тоа е емотивен медиум.
Да чувствуваш значи да веруваш.
Виетнамските фармери се всушност малку поинакви од водните биволи.
Како прво, ние сме многу позборливи. Би се изненадил.
Тоа е креативен избор. Правам креативен избор.
Треба да те учам на основите на кинематографијата?
Можеш да изразиш емоции без употреба на дијалог
преку мизансцена, монтажа.
Дали си свесен за Мурнау, Драјер?
Мојата прва визија беше дека никој во мојот филм нема да зборува, ни збор.
Но не го направи тоа.
Но бев доследен на тоа со виетнамските ликови
кои живеат во тој метафоричен простор.
Додека Американците се доста зборлести.
Помалку Мурнау и Драјер, повеќе Вајлдер и Хокс.
Разбирам.
Сакаш дијалог, така?
Леле, првпат!
Не плаши се од моите Оскари како мене.
Покажи ми што имаш.
Во сцената каде Виетконг го мачат Комо Ким?
Сценската режија вели дека го принудуваат да признае.
Значи, можеби во најмала рака, им треба реплика како...
Знаеш? “Признај, ебате.“
ЏЕЈМИ ЏОНСОН
Оди.
Оди и биди гласот на нашиот народ.
Колкаво влијание може да има еден советник?
Твоето влијание може да биде мало.
Но ако продолжиш да шушкаш, ветровите ќе се соберат и ќе станат бура.
Дај ни неколку добри реплики.
Овие се тие што ти ги дадов, нели? Ги слушна?
Секако.
Добро, ќе те нема 17 недели?
И ќе ме оставиш на цедило?
Си била во долината Напа?
Можеш да ме посетуваш за викенди.
Да, леле, да си ја земам книгата за автограми.
Вознемирена си?
Знаеш, филмот ќе се снима со или без мене.
Нели би било подобро некој да каже:
“Еј, твоето прикажување на Азијците е тотално срање“?
Некој требаше да биде таму да му каже на Дејвид Карадин
да престане да жмирка како да му иде сонце в очи.
Мене тоа ми е секси.
Секси ми е и кога ти жмиркаш.
Немој мојот длабоко вкоренет скептицизам кон бели мажи да ти го пукне балонот.
Се надевам дека ова нема да ти пукне в лице.
Четири месеци подалеку од тука?
Звучи како блаженство.
Тивко!
Не ми се допаѓа.
Тоа е долго време.
Кој ќе ме вози? - Филм е.
Тивко, дете!
Па, ако инсистирате, нема да одам.
Не, не. Се разбира, не.
Ако тоа е важно за Клод и неговите пријатели, важно е и за нас.
А и инвестиција е.
Инвестиција во што, смеам да прашам?
Инвестиција во проект за враќање на нашата татковина.
Да си ја вратиме татковината?
Можеби ќе имам нешто да споделам со тебе
моментот кога ќе се вратиш од твојата холивудска мисија.
Здраво. - Здраво.
Може да дојдам со...? - Не.
Добро.
Ќе стопирам.
Американците го прават тоа постојано, значи, мора да е безбедно.
Ќе можеш да им кажеш на моите родители
дека ме остави овде сама
на овој пуст автопат?
Да ти верувам дека ќе се однесуваш примерно?
Не сакам да те најдам како се криеш во соблекувалната на Џејмс Јун.
Треба да знам кој е тоа?
Ќе му го препознаеш лицето.
Азиецот што го гледаш во секој холивудски филм.
Не гледам Азиец во секој холивудски филм.
Но, кога ќе видиш, тоа е тој.
Мислам, никогаш не е долго. Секогаш го убиваат.
Но, во овој филм го има доста.
За што е филмот?
Официјално, тоа е приказна за шест зелени беретки
кои заглавуваат во едно виетнамско село.
Неофицијално...
...тоа е приказна за мала виетнамска земјоделска заедница
која е принудена да прими еден куп непоканети гости.
Екипо, добре дојдовте во “Селото“.
Чувствувајте се како дома. Сите имате по две карти за пијалак.
Да се забавуваме.
Никос сака да им се заблагодари на сите...
Добро, но официјално, што се случува во “Селото“?
Додека е заробен кај селаните на кои не им верува,
капетан Шејмас го обзема параноја
и претстојно чувство на пропаст.
Еј! - Фала!
Ти си комунистички симпатизер?
КАПЕТАН ШЕЈМАС
Тебе ти зборувам.
Па, кој го игра капетан Шејмас? - Рајан Глен.
Уште еден што ќе го препознам кога ќе го видам?
Апсолутно. Тој е легендарна икона на Методот.
Зборуваш англиски?
Можеби сте испиле малку повеќе, господине Глен.
Мислам, капетане Шејмас.
Метод?
Не се заебавај со мене, косооки!
Термин за актер кој е секогаш во ликот.
Капетане, пушти го. - Еј, полека.
Мора да му се обраќаш со името на ликот
или ќе се налути.
Пушти го, пушти го. Во ред е.
Филмот достигнува кулминација во мачо пресметка
меѓу Шејмас и идеалистичкиот млад наредник Белами,
кого го игра новодојдениот Џејми Џонсон.
Познатиот Џејми Џонсон?
Еј, Џејми!
НАРЕДНИК БЕЛАМИ
Боже, види го!
Изгледа исто како на “Соул Треин“.
Еј, ти. Нов дечко.
Што ти е, човек?
О, нема шанси.
173-та воздухопловна. Пријател на Бон, се сеќаваш?
Да. - Ноќи на дивеење во Сајгон?
Фреди. - Да.
Што, бе?
Воен советник.
Си се посрал висејќи наопаку, нели? - Да.
Како е Бон? Излезе?
А другиот? Бевте како браќа.
Да.
Луѓе, луѓе, луѓе.
ЗАБАВА ЗА “СЕЛОТО“
Ве молам, малку за внимание.
Слободно дојдете за да се чувствувам важен пред себе.
Ние малкумината среќници сме војска во војната против војната.
Вечерта пред битката, моите грчки предци во Линколн Парк, Мичиген...
Им се обраќаа на боговите, Зевс, Атена, Арес,
и бараа нивна заштита.
Вечерва ви се обраќам на сите да го воскреснеме пантеонот.
Јахве, Мохамед, Ваал, Велзевул, да направиме место и за сатаната.
Може да добијам мал аплауз за сатаната?
Ова е Виетнам, ѓаволот е на маса. Ѓаволот ја води ебаната маса.
Каде е мојот...?
Ете го мојот човек. Нашиот виетнамски консултант.
Се грижи да бидеме веродостојни. Поздравете го.
Секој има бог. Кој е богот на Виетнам?
Кажи му го името. Или нејзиното.
Не знам. Само Бог?
“Не знам, само Бог.“ Многу моќно.
Фатете се за раце, ако сакате.
На колено и молете се.
Ве молам, угодете ми. Ова го правам пред секој успешен проект.
Почитувани богови, утре ќе влеземе до врат во злиот измет
од утробата на нашите предци.
Но ако го направиме ова како што треба,
можеме да ја повлечеме целата лажна вештина на војната
долу со нас во пеколот и ќе воскреснеме.
Знаете што? Знаете што? Го правиме со пари од студиото.
Ајде!
Духови на древниот Египет, сенки на стариот Рим,
благослов за овие актери и целата екипа, за утре, испловуваме!
Шампањот тече.
Позната ви е мелодијава? Ајде!
Кој е уметникот што испеа хит?
Срање, тој е член на актерската екипа!
Војниче, зошто не станеш да запееш?
Тоа го правиш, нели?
Пееш. - Ајде.
Знаеш дека ќе прашам.
Да го охрабриме гласот на неговата генерација.
Ова го правам само за тебе.
Еј, актери и екипо, зошто седите и плачете?
Сте ја наведнале главата.
Зар не знаеш дека кога плачеш, плачеш сам.
Но, кога се смееш...
Џејмс Јун. Еј.
СЛУЖБЕНИК ЗА КОМУНИКАЦИИ “КОМО“ КИМ
Чест ми е што те запознав. - Фала.
Значи, ти си типот што беше претепан до смрт од...
Роберт Мичам. - Да.
Бев кинески железнички работник кој беше избоден од Ернест Боргнајн.
Јапонски војник застрелан во глава од Синатра.
О, човек.
Првпат играм корејски Американец.
Првпат. - Охо.
Ти си виетнамскиот консултант? - Да, јас сум.
Затоа сум овде.
Еј. Гледај да сум веродостоен, важи? - Секако.
Чувај ме.
Да, ќе направам сѐ што можам.
Фала ти.
Здраво. - Еј.
Се викам Моник Тибо.
Продукцискиот дизајнер е одговорен за изгледот
на секој нежив аспект на филмот.
Така.
Ова е мое трето излегување со авторот,
еден и единствен вистински гениј во универзумот.
Па, како оди? - Па, не беше лесно.
Зошто не беше лесно?
Затоа што вегетацијата овде е погрешна.
Треба да ги имаме растенијата увезени од Филипините.
Дури од Филипините? - Да, капетане.
Импресивно. - Значи...
Селото.
Го увезовме целиот добиток.
Имаме кокошки, биволи, свињи.
Како што гледаш, не се штедело на пари.
Морам да кажам дека имаме голема поддршка од шефот.
Ти го направи ова? - Да.
Многу силно нѐ притиска за... - Автентичност.
Па? Дали положивме?
Дури и мириса на готвењето на мајка ми.
Прекрасно. Дојди, да ти покажам нешто.
Што друго?
Па, што мислиш?
Ова е неверојатно. - Фала.
Дали мислиш дека можам да направам нешто за да биде поубедливо?
Може да го ставиш ова на некој надгробен споменик?
Важи.
Мајка ти?
Почина додека студирав овде.
Беше болна некое време, но никогаш не ме контактира.
Не сакаше да се грижам.
Ја погребаа во гроб што сонце не го гледа, без натпис, зашто бевме сиромашни.
Знаеш, во Виетнам ова место ќе добие највисока цена.
Бон! Му недостигаш на Фреди.
Станал вистински Американец.
Знаеш колку сака да пие. Само Бадс, се разбира.
Хајнекен. - Навистина?
Тој пиеше Хајнекен.
Па, зошто не дојдеш и ти овде?
Да се поздравиш со стариот пријател? - Брат...
Нема штета. Дојди, смени место.
Секогаш велиш дека ти фали џунглата и звукот на пукотниците.
Добро, звучна проба!
Брзина на звукот!
Вклучи ги камерите.
Трета сцена, прва клапа. - Спремни?
Почнуваме. Камера.
И исто како да нема камера, акција!
Ајде, ајде!
СЦЕНА 03 - ЕКСТЕРИЕР, ЏУНГЛА - ДЕН ПЛАМЕН ИЗБИВА ОД ТРУПОТ.
ЗЕЛЕНИТЕ БЕРЕТКИ БАРААТ БЕЗБЕДНО МЕСТО.
Оди без мене, капетане. Нема да издржам.
Коркач еден, нема да се извлечеш така лесно. Ајде.
Ајде.
Дали воопшто куцаш?
Заборави дека си застрелан во ебаната нога?
Сечи! - Мора да куцаш.
Мора да се вратиме. - Сечи!
Пејачот заборави да куца.
Е, сега ми падна. - Извини.
КУЕ ЛИН 1929-1968
Подготвени! “Селото“, сцена седма, прва клапа.
Акција.
СЦЕНА 07 - ЕКСТЕРИЕР, ЏУНГЛА - ДЕН
ЗЕЛЕНИТЕ БЕРЕТКИ НАПРЕДУВААТ ВО ЏУНГЛАТА.
Идентификувај се!
Идентификувај се.
Не пукај! - Идентификувај се!
Не пукај, Чарли!
На колена, рацете горе!
Не ги мрдај рацете!
Рацете горе!
Долу! Спушти се! Долу! - Клекни долу!
Чекајте! Замолчете еднаш!
Претпоставувам наредник Белами се извлече.
И сечи.
Сечи! - Браво.
Капетане Шејмас, како беше? - Срање.
Наредник Белами немаше правилно држење на телото.
Да, не сум загрижен за... - Не си?
Се има чувство на тотален хаос и...
Хаос кој не е воен.
Сакаш неспособност? Тоа го сакаш?
Ти верувам ако ми веруваш. Би сакал да продолжам уште еднаш.
Мора да направиме уште еднаш.
Виетнамскиот советник има проблем со клапата?
Да. Старата дама... - Да?
Таа е... -Старата дама, да?
Ти реков дека ова е Виетнам, нели?
Ако треба да зборуваш, нека биде на виетнамски, важи?
Не зборувам виетнамски.
Зошто не зборува виетнамски?
Зошто не зборуваш виетнамски? - Затоа што сум Кинезинка.
Тебе ти зборував? - Еј.
Добро.
Разбирам дека е различен акцент,
но дали може да звучиш виетнамски?
Зборуваш дански?
Човек, само... Батали ја.
Замени ја со некој што зборува виетнамски.
Никој од нив не зборува виетнамски. Тоа е работата.
Никој од статистите не знае виетнамски. Гледам.
Знаеше за ова? - Јас зборувам виетнамски.
Дали си ти стара дама?
Може ли некој да ми објасни зошто снимам филм за војната во Виетнам
со виетнамски статисти кои не се Виетнамци?
Тоа беше наменето за тебе, Мајки. Само гледам навака.
Точно, господине, нема текст во сценариото, па...
Да. - Не ни требаше Виетнамец.
Таа толку се возбуди што само...
Не се радувај. - Па...
Само спонтано ѝ излета. - Сакам спонтано. Алтманески е.
Знам. - Добро.
Ај да не се караме пред децата.
Ми требаат сто виетнамски статисти спремни за снимање, до понеделник во 6.
Фала. Автентични Виетнамци.
Господине, тоа е за два дена.
Немој ти мене “господине“! - Тоа е за два дена.
Господине, тоа е за два дена! - Имаш два дена, брат.
Имаш 48 часа. - Ќе направам кастинг.
Јави се на “Кроникл“ за реклами. И стави флаери, Вајолет.
Јас можам.
Да. Јас ќе се погрижам за тоа. - Оди.
Кои акценти се потребни? Северни или јужни?
Подобро северни, но ако се од југот, можам да ги обучам.
Извини што ти се јавувам за толку краток рок,
но Клод толку многу вложува во ова.
Ќе ги соберам војниците.
Ќе ги имаш статистите до утре наутро.
А сега, дај ми ја Лана.
Лана? - Не.
Лана сега е зафатена.
На снимање е и работи напорно како моја асистентка...
Јави му се. Инаку татко ти ќе ме убие.
Уште се плашиш од татко ми?
Изгледа јас сум единствената што созреала овде.
Биди маж, човек.
Би можела да бидам статист. - Камера!
Седма сцена, повторно, прва клапа.
Спушти го тоа! - Клекни на колена!
На колена! - Замолчете!
Не се плашиме.
Нашите раце ќе се стегнат околу грлото на американскиот империјализам!
И сечи. - Сечи.
Како беше текстот? “Не пукај, јас сум селанка.
Јас сум само селанка.“ Нели?
Да, добро беше. - Не, беше одлично.
Снимај!
СЦЕНА 33 - ОРИЗОВО ПОЛЕ - ДЕН
ВООРУЖЕНИ ВИЕТКОНГОВЦИ ГИ ПРИТИСКААТ СЕЛАНИТЕ.
Што, ебате! Сечи!
Смешно од што е ужасно. - Сечи.
Сакаш да ми го уништиш филмот?
Имаме вистински виетнамски статисти, но изгледа дека никогаш да не виделе војна!
Што, ебате?!
Вие не сте Чарли (Виетконг), вие сте Чарли Браун.
Не се плашам. Треба да сум преплашен!
Заебанти едни! Кажи им.
Можеби им треба текст за да им викаат на земјоделците.
Кој? Кој од нив? Сите личат на деца.
Тој може. Ти, ти ќе зборуваш. Стави го напред, дај му реплика.
Добро.
Налути го. - Добро.
Одиме!
Кога ќе викнат “акција“, кажи:
“Симпатизерите на американските империјалисти ја предадоа својата нација.
Ништо не е поскапоцено од независноста и слободата“.
Нема да го кажам тоа.
Тоа е текстот.
Тоа е комунистичка пропаганда.
Ти си комунист. - Ги мразам ебаните комунисти!
Доволно. Да одиме.
“Симпатизерите на американските империјалисти ја предадоа нацијата.
Нема поскапоцено од независноста и слободата“.
“Селото“. Сцена 35, прва клапа.
Нема да го кажам глупавиот комунистички слоган
во твојот посран филм за 15 долари на ден!
Сечи! Тоа ќе оди во филмот. Одлично беше.
Сечи! - Браво, ортак.
Господине, имаме мал проблем. - Не, немаме проблем.
Задоволен сум. - Продолжи!
Дами, надвор од вода!
Слушајте.
Сега...
Продукцијата се согласи да ни набави посоодветна храна.
Плус покачување од 1 долар на час за секого.
Тие што ќе играте виетконговци, а згора на тоа ќе добиете уште 10 долари,
и ќе ве стават на шпицата како “истакнати“ статисти.
Виетконг ги уби брат ми и чичко ми.
Тие се животни.
Ајде да останеме отворени.
Ова е филм.
Зошто правиме уметност,
ако не да ја истражиме целосната сложеност на животот,
да допреме до длабочините, да ја откопаме скриената вистина,
да се види нешто од сите страни?
Некој мора да го направи тоа. Ќе ги земам парите.
Извини. Сценариото вели дека треба да бидат мажи. Сепак, фала.
Може да видам кренати раце?
Десет долари...
Кој сака мачење?
Што точно треба да направам?
Ќе го измачуваш Џејмс Јун.
А, зошто да го мачиме? Каква е нашата приказна?
Е, па...
По катастрофална загуба на нивните најблиски од американската армија,
виетконговците се кријат во околните шуми...
и го фаќаат Комо Ким во рација.
Мора да се вратиме! Го изгубивме Ким! - Остави го, доаѓаат виетконговци.
На Виетконг им требаат неговите информации за неизбежен американски воздушен напад.
За жал, итноста на ситуацијата
повикува на одредени засилени тактики на испрашување...
Копиле!
Брзо, фати го!
Сечи. Сечи!
Баш изгледа како некој да бил застрелан.
Тоа беше ебано реално.
Чекајте. Дали спомнав дека Бон беше таму?
Добро, извинете. Ќе се вратам.
Еј, по две од сѐ.
Значи, вистина е. Лана рече дека секогаш си тука во слободно време.
Беше одлично да се види тоа.
Продолжуваме.
Треба да убиеш многу за да знаеш како да умреш, нели?
Забавно е да бидеш убиен. - Да.
Мислам, не беше убаво да се види како ги омаловажи нашите мртви другари.
Уште малку ќе умираш. - Не требаше да го каже тоа.
Немој да ми го заебеш филмот. Акција.
Зборот ми е, беше супер да се види како Бон си го враќа духот.
Сечи! Одлично!
За првпат откако дојдовме во Америка, беше навистина среќен.
“Селото“, сцена 45, четврта клапа.
Умираше одново и одново и одново, на безброј начини.
Сечи. Прекрасно.
Маркер.
Петардите! Фрли ги!
Но, Бон не беше единствениот што сакаше да влезе во улогата.
Пријателите и семејството! Тагувајте! Тагувајте!
Сечи! Тоа е кинематографија.
Не е лошо.
Еј!
Што ти е? Зошто сакаш толку многу да глумиш?
Па...
Беше многу добра, Лан. - Фала, Џејми.
Секако.
"Џејми?" "Лан?" - Така сака да го викам.
Патем, госпоѓице, за оние реплики што ги додаде.
“Не пукај.“ А второто беше “Не умирај, дедо“.
Не е лошо. Можеби ќе остане.
Еј, Томи!
Да ја ставиме пак девојкана, да? - Да!
Еј, Вајолет.
Можам да ти помогнам. И онака одам нагоре.
Ме викна. - Добро.
Вајолет сакаше да ти го донесам ова.
Фала. Стави го на масата онаму.
Толку?
Нејќев да ти пречам,
но се плашев дека нема да имаме другпат.
Ми требаат неколку реплики за мачителите.
Не им требаат.
Добро, но ако го измачуваат,
веројатно ќе им требаат неколку реплики за да извлечат информации?
Ова е војна.
Ова не е драма во судница, не е лесна комедија. Тоа е садизам.
Животинска суровост. Тоа е...
Всушност, мислев на реплики кои ќе помогнат да се пренесе тоа. Знаеш?
Не реплики. Една реплика. Избери реплика. Не, избери збор.
Нешто што можат да го врескаат или да го повторуваат, како скандирање.
Скандирање? - Да, скандирање.
Ќе ти пречи? Ова не ми е само хоби за занимација.
Барам инспирација за крајот на филмот.
Лично е.
Имам чувство како да ме гледаш додека мастурбирам.
Добро. - Сакаш да ме гледаш како свршувам?
Извини. - Не изгледаш како да се извинуваш.
Команданте.
Еј.
Што те инспирира да се качиш тука?
Во војната се работи за жртвување.
Добро, знам што мислите.
Да, раскажувам нешто на кое не бев сведок.
Простете ми.
Некои од дијалозите се претпоставки,
но помагаат да се објаснат настаните кои следат.
Со задоволство би го дал животот за моите луѓе.
А за возврат го очекувам истото.
Што?
Но кога ќе погледнам во очите на оној почетник...
Не добивам ништо назад!
Поради тоа се чувствувам глупо. А тоа не ми се допаѓа.
Да. Не, не, не. Имаш право.
Рајан? Грешка, грешка, капетане!
Ти си ловец, врвен грабливец. Лав.
На врвот на синџирот на исхрана, во класата во Вест Поинт,
трипати одликуван, најмладата зелена беретка која некогаш станала мајор,
но беше деградиран во капитен само затоа што
му се спротивстави на генерал.
Можеби не си лав по деградирањето, но леопард си.
И тоа е доволно.
А Белами, тој е антилопа.
Срнче, предодредено да го изедеш.
Тоа е тоа. Тој е оброк.
Мислиш леопардот гледа срнче в очи
и му е гајле што мисли?
Не им е гајле!
Се нафрлаат, лапаат, голтаат, го серат трупот.
Тоа си ти.
Леопард.
Ми се допаѓа тоа.
И мене, што ти се допаѓа.
Ајде, имаш слободно попладне, нели?
Да, да. Одмори се, можеш и да се истушираш.
Заеби. Нема тушеви на бојното поле.
Еј.
Како изгледам? - Страшно.
Супер.
Време е за ручек. Сакаш да ти помогнам или нешто слично?
Бегај. Знаеш колку време ми требаше да влезам на платформава?
Барем вода?
Не, доста, доста. Фала.
Значи, денес е денот. Имаш трема?
Никако.
Одвај чекам. Ќе биде забавно.
Па, нека ти е со среќа. - Важи.
“Селото“, сцена 32, прва клапа. - И акција.
Признај, ебате!
Ајде!
Ми се допаѓа. - Благодарам.
Реално е. Реално е. Ајде.
Да.
О, човек.
Брат, ајде.
Наскоро иде денот кога Сајгон ќе падне...
И сите вие предавници што носевте змија во вашиот дом,
ќе бидете на колена, молејќи за кукавички лет одовде.
Но, и тогаш никогаш нема да ве пуштиме!
По ѓаволите. Тоа беше тешко.
Нели? Браво!
Можеш да го видиш вареното јајце што го појадов.
Таа жолчка ќе биде во последниот дел, ти ветувам.
Да! - Благодарам.
Добро, прекрасниот Џејмс Јун, сите.
Никој не умира како Џејмс Јун.
Тоа е Џејмс Јун.
Тоа е најавтентичното нешто што сме го снимиле досега.
Те сакам. - Фала.
Зошто плескате? - Фантастична смрт!
Зошто плескате?
Ќе ви кажам зошто.
Затоа што Комо Ким висеше таму четири ебани часа.
Тој го прескокна ручекот.
Комо Ким навистина беше мачен!
Мислите дека секој би го почувствувал тоа што го почувствувавме
ако флертувал и прдел и лежерно си го јадел ручекот,
а потоа си испрскал малку лажна пот минута пред снимањето?
Елвис Присли беше подготвен да служи!
Касиус Клеј не беше!
Што треба да значи тоа?
Непријатноста е во ред.
Ова што го видовме е одлична работа.
Сѐ е добро.
Тргни ми се, ебате.
Пред да заврши оваа војна, сите ќе бидеме облеани во крв.
Добро, се гледаме утре!
Ноќ полна со инспирација. Ви благодарам на сите.
Шејмас? - Еј.
Дали некогаш си видел толку светол Стрелец?
Половина човек, половина... - Елец.
Умот ми е сто на саат. Талка.
Добив страшно добра идеја.
Мислам дека оваа ноќ и на двајцата ни даде инспирација.
Нова сцена.
Одам веднаш да ја напишам.
И мислам дека ќе растуриш, брат.
Одам.
Овој виетнамски...
Прекрасна мала...
Баци ме.
Не!
Ебате!
Добро утро на сите.
Нашиот капетан Шејмас го нема.
Има пиштол.
Мислиме дека не е полн, но додека тоа не се потврди,
продукцијата се стопира.
Работиме со локалните власти за да го најдеме.
Има многу изразен мирис,
па убедени сме дека единицата со кучиња наскоро ќе го најде.
Во меѓувреме, држете се и останете во просториите.
Не одете си. Не можете да заминете.
Типов е луд. - Во ред е.
Ја виде Лана? - Не.
Девојко, ти си поинаква.
Целово срање брзо се случува, а ти само седиш овде покрај водата,
пееш некоја стара песна што си ја научила од бабата на бабата...
на баба ти.
Да, добра си.
“Селото: мјузиклот“.
Да, да.
Нели е неверојатна?
Ја вежбаме нејзината нова сцена.
Актери и екипо, веднаш вратете се во вашите соби.
Знам дека сте таму. Ова не е ебана шега.
Можеме подоцна да продолжиме.
Да.
Што е проблемот?
Освен пишувањето?
Ја мразиш сцената, а?
Не, мислам, среќен сум што конечно ти дава неколку реплики.
Па, не баш реплики, повеќе како зборови, но...
Голем пробив е.
Не ѝ е само таа сцена.
Има друга. Ајде, покажи му.
Имам последна сцена со капетан Шејмас.
Станува груб со мене, а Белами доаѓа да ме спаси.
Куе-Лин? Се викаш Куе-Лин?
Името на мајка ми. - Да.
Што е она?
Ова ти е новиот крај?
Нездраво, ебате!
Не се за тоа. Не можеш да го направиш ова од никаде.
Душо, се инспирирав додека сликав поради тебе.
Ти ми рече да ја искористам дарбата за сликање.
И работите се сменија.
Сè треба да оди. Сè. Нема исклучоци.
Лудилото победува. Анархија, хаос, систематско бомбардирање на светот.
Како што? “Забриски Поинт“? - Да.
Точно. Точно! Но поголемо. - Не.
Милион пати поголемо, милијарда пати поголем од Антониони.
Ова е мојата визија. - Не!
Опасно е, но не го слушаш разумот.
Ти си дете. - Затоа ме сакаш?
Да, те сакам.
Зашто сум бебе? - Да, секако.
Јас сум твоето малечко? Уи, уи, мон ами.
Шејмас се врати.
Знаев дека ќе се врати, ѓубре едно.
Повели? Уште белешки?
Не, чекај, да погодам.
Тука си да предложиш наместо Белами да ѝ предава англиски
на девојката од село,
таа него да го учи виетнамски.
Во право сум? Болпарк?
Не. Не баш.
Мислам, не ме сфаќај погрешно. Ја ценам сцената.
Нуди перспектива што покажува дека Виетнамците се вистински луѓе...
Досадно. - ...што ќе биде единствено.
Тоа што дури и помислувам на такви работи, не разбираш?
Ова е показател за твоето позитивно влијание.
Само треба да си среќен, горд на себе, сето тоа.
За жал, самиот твој јазик е ебано ѓубре.
Едноставно... Невозможно е.
Особено да го ставиме во мозочето на нашиот поп-идол,
не можам да ти помогнам.
Добро. - Следно.
И... - Следно?
Сцена 64.
Сцена ебана што? - Сцена 64.
Добро, сега ќе отворам.
Да. - Дали е навистина неопходна?
За жал, да.
Зошто?
Интересно, кога ја напишав таа сцена, знаев дека ќе имаш нешто да кажеш.
Ја напишав сцената 64 во “Селото“ од почит кон неа.
Кон мајка ми? Сцена на силување? Почит?
На нејзината болка.
Не знаеш ништо за мајка ми.
Разбирам дека била силувана.
Како и сите во твојата земја. Не буквално, но силувана.
Дали грешам?
Ти велам, на публиката ќе ѝ се превртува стомакот од одбивност.
Ќе имаат трајни лузни. Тоа е вистинската работа!
А тоа го направив за тебе!
Да, можеби. Можеби Лана. Си помислил на тоа?
Сè уште е млада, не е ни вистинска актерка...
Во право си. Во право си.
Затоа изгледа автентично. Исто како мајка ти, Куе-Лин.
Не ѝ го кажувај името!
Лана е вистинска Виетнамка
која сега ќе добие привилегија да претставува
десетици милиони Виетнамци
кои никогаш не добија шанса да зборуваат за себе.
Зар не го сакаше тоа?
Зошто ми се лутиш? Треба да ми се заблагодариш.
Фала што нѐ доведе дотука.
Оттука преземаме ние. - Не ме допирај.
Добро. Знаеш дека си отпуштен, нели?
Имам многу среќа.
Антониони ја имаше Моника Вити.
Но, јас ја имам Моник Тибо.
Да, уште еднаш признавам дека раскажувам настани
на кои лично не бев сведок.
Не мислам дека оваа сцена е небитна,
но ако ве навредува, слободно прескокнете ја.
Ајде да танцуваме.
Што е тоа?
- Не знам.
Ме заебаваш? - Не.
Што е тоа? - Не знам.
Но...
Да проверам. - Те молам.
СПРЕМЕН СУМ
Што, ебате?
Овој човек е ебано опасен.
Но, спремен на што?
Мртвиот ќе си замине! Фала за сè, на сите!
Еј. Браво, Џејмс.
Благодарам. Мртвиот ќе си замине.
Навистина. Како е еленот?
За чудо, не е лошо.
Да?
Не бев изненаден кога се врати со еленот на рамена.
Знаеш зошто Рајан го нема во пристоен филм последниве пет години?
Му го удрил носот на Кен Омаха и му го скршил.
Зошто го направил тоа?
За да добие вистинска реакција од неговиот партнер во сцената.
Пази се, важи?
Чувајте се, момци.
Во ред?
СЦЕНА 64 - ЕКСТЕРИЕР, СЕЛО - КОЛИБАТА НА КУЕ-ЛИН
Добро, почнете со снимање.
Маркер.
Сцена 64, прва клапа.
И акција.
Кралот на селото.
Јас сум крал на селото, а ти ќе ми бидеш кралица.
Дај ми бакнеж. Баци ме.
Извинете. Дали е Лана таму?
Со Шејмас? - Тој е нестабилен.
Излезе од сценариото, ми впери пиштол со “црнец“ ова, “црнец“ она.
Излегол од контрола! Но, батали.
Лан ќе биде кул. Ќе се погрижам да биде безбедна.
Што, бе? Пушти ме внатре!
Куе Лин е. Искористи го ова.
Можеш да прашаш дали Лана е добро?
Која е Лана? - Виетнамската актерка.
Таа? Може да се справи со ова, во ред?
Чекај на знакот. - Разбирам.
Кога ќе добијам знак од режисерот, ќе мавнам со знамево.
Ние одиме таму, а ти почни. Ќе мавнам со знамево.
Во ред? - Добро. Оди.
Добро. Остани.
Не, не, не! - Јас сум избраниот.
Потчини се на мојата волја. Под мене!
Не ме препознаваш? Јас сум твојот крал.
Ќе бидеш мојата прекрасна, мала, послушна виетнамска срна. Баци ме.
Баци ме и ќе видиш дека сум ти пријател.
На колена!
Не! Не!
Не!
Не, не!
Тргни ги тие ебани раце од неа!
Тргни се од неа!
Одиме пак?
Еби се!
Тргни се од мене!
Еби се!
Боже, што ти направиле?
Дали рече “сечи“?
И сечи!
Конечно! Ми даде нешто! Да! Тоа беше ебано реално!
Како, ебате, се случи ова?
Само сонувај. - Мојот човек!
Еј, дали си луд? Зошто го пушти да влезе пред сигналот?
Виетнамецот ми го зеде знамето и почна да го вее.
Што? - Верувај ми, Лана.
Не знаеш. Тој стварно ќе го направеше тоа.
Не знаеше дека можам сама да се снајдам.
Пак ти.
Ми ја уништи најдобрата сцена, ашлак.
Единствената клапа!
Не можам да снимам пак зашто овие ебани токмаци
си ги исчукаа муцките.
Задоволен си?
Консултантот за култура што го отпуштив се врати бесплатно за да го уништи филмот.
Ете на тоа бевте сведоци. Првпат во историјата на филмот.
Стварно, само за тоа ти е гајле?
Да го пуштев, ќе беше силувана!
Стварно! Гајле ти е за тоа? - Престани!
Ќе беше задоволен? - Да ти ебам!
Ќе беше и тоа прв пат во историјата на кинематографијата? -Престани!
Што правиш?
Ѓубре... Тоа е само глума! Не е реално!
Зошто ми го уништуваш животот?
Да го ебам...
Заеби!
Авиони за пет, четири, три...
Да! Ајде!
И жмиркајќи кон огнената топка што растеше како космички настан,
се срамам да признам дека се прашував
дали г-ца Мори мислеше дека сум секси.
Зар не гледаш дека си бил корумпиран
од најголемите холивудски задоволства?
Истите задоволства за кои отиде во Холивуд да ги смениш.
Мислиш дека си единствениот кој навлегол во нијансите
на американската културна продукција. Не си во право.
Нашата партија направи исцрпна студија
за пропагандата на нашиот непријател.
Сега, кога сум превоспитан,
слушам американска песна која одамна ја немам слушнато...
Само ме исполнува со гадење.
СИМПАТИЗЕР
Превод: Sandra Avrosievska