СИМПАТИЗЕР
Ова е последниот момент на кој јасно се сеќавам веќе некое време.
Ќе одам напред, но бидете предупредени. Ќе има пропусти.
Сечи. Фантастично.
Добро беше тоа, луѓе. Супер.
Сите за еден и еден за сите.
КУЕ ЛИН 1929
Двајца за еден и еден за двајца.
Двајца?
Каде е Ман?
Ман?
Ман се врати дома. Се сеќаваш?
Дома...
Да. Мислам, во затвор.
Изгледа комуњарите го затвориле.
Ама отсекогаш бил итар. Сигурно нашол начин да се спаси.
Бевме на гробиштата...
Да, се сеќаваш.
Ги разнесоа гробиштата.
И крв... видов...
Главата ти се расцепи.
Нѐ вратија назад во Л.А. Тој шупакот навистина те заеба.
Кој шупак? - Што мислиш, кој?
А, тој шупак. - Тој шупак.
Садистичко шило.
Викаше: "Прекини!"
Ама шупакот вели дека не чул.
Какво срање.
Доста! Молчете.
Боже! Како и да е, мило ни е што се чувствуваш подобро, шефе.
Подобро, нели? - Подобро.
Дај му го биволот.
Ти го донесовме овој подарок.
Убаво е, нели? Ние го направивме. - Многу убаво.
Ти се допаѓа?
Како благодарност што секогаш се грижиш за нас.
Го направивме од надгробната плоча. Знаеш, онаа за мајка ти.
Мислам, не сме сигурни дека беше баш од таа надгробна плоча.
Гробиштата беа урнатини кога стигнавме до нив.
Доста беше.
Дојдовте овде долу за да ми го дадете ова...
Чудо големо.
Снимањето заврши. Каде инаку би оделе освен дома?
Беше на пат кон Дизниленд.
Ајде, не плачи.
Полураса со 12 шупчиња!
Што се случува?
Дефинитивно виетконговец. Можеби е тој што го заклал татко ми.
Тој е еден од нас. Наш сонародник.
И тој е прогонет исто како тебе. - Јас не сум прогонуван.
"Полураса!"
Не сум половина од ништо. Јас сум дупло од сѐ.
Затоа ли ти го подбраа газот од двете страни?
Сакаш да се бориш со мене?
Не, сакаме да се бориме со тебе.
Ако се држиме заедно, нема да завршиме како него.
Добро! Што мислиш?
Го дадов мојот глас да му дадеме полноправно членство. Безрезервно.
Еј. Знаете за тројцата мускетари?
Сите за еден и еден за сите.
Плачеш?
Не е ништо.
Господине, тука не се пуши.
Да. Да.
РЕИЗБРАН КОНГРЕСМЕН НЕД ГОДВИН ОЗДРАВИ ПОСКОРО
ОЗДРАВИ
МИЛО МИ Е ШТО СИ ЖИВ СОФИЈА
Што значи тоа?
Во комбинација со боцкавиов.
Немав контакт со неа.
Главата ти е за никаде. Таа ќе разбере.
Како се чувствуваш? - Да.
Каков срам.
Извини, кој си ти?
Јас го претставувам студиото, како што објасни Вајолет.
Најпрво, сакаме да знаеш дека студиото ќе го плати твојот престој овде.
Никос ме испрати место него. Не можеше да дојде.
Но, многу те поздравува.
Според медицинскиот извештај, си вдишал чад,
имаш модринки, изгореници од втор степен?
Скенирањето со компјутерска томографија беше чисто, така што ние не сме одговорни.
Но студиото нуди паушална цена
за компензација на нематеријални немедицински повреди како што се твоите,
сѐ уште недефинирано психолошко нарушување.
Дали тоа треба да биде извинување? - Не.
Не, би требало да биде 3.000 долари. - Многу дарежлива сума.
Се разбира, би сакале да ти понудиме повеќе, но искрено,
тешко е да се направи случај за компензација,
освен ако нема опиплива загуба.
Опиплива? - Како очно јаболко или палец.
Но изгубив нешто опипливо. - Што?
Не знам. Го изгубив патот.
Веќе не знам кој сум.
Мислам дека не можам да продолжам вака. - Звучиш како мојата поранешна сопруга.
Се изгубив себеси. Тоа е опипливо. Ова не сум јас.
За жал, чувството за себе е нематеријално во очите на законот.
Закон? Извини, кој си ти точно?
Адвокатот на студиото.
Рекоа дека може да се збуни. - Тој не рече дека е адвокат.
Не го сакам твојот чек. Сакам извинување.
Од Никос. - Секако, можам да се обидам.
И 30.000.
Пет илјади. - Да размислував само за себе,
тогаш 5.000 би биле доволни, но како Азиец, јас...
Семејни обврски. - Токму така.
За вас, семејството е сѐ. Го разбирам тоа, јас сум Италијанец. Седум илјади.
А кога ќе се дознае дека сум добил компензација,
ќе излезат од дограмата. Педесет за тетка, сто за вујко.
Значи, за нивно добро, не можам да прифатам ништо помалку од 20.000.
Ако изгубиш прст, тоа се 15.000.
За 20.000, ќе треба да изгубиш цела дланка.
Или стапало. Или внатрешен еквивалент. Можеби еден витален орган.
Или едно или две од петте сетила. Не, не, не. Десет илјади.
Тоа е најдоброто што можам да го понудам.
Извини, што? Мислам дека го изгубив сетилото за слух.
Петнаесет илјади. Конечна понуда.
Во кеш.
И извинување од Никос.
15.000 долари, плус првото извинување во светот од Никос Дамијанос.
Не е лошо да го изгубиш патот.
Ајде, дечки.
Да одиме.
Еј. Остани со нас, дупло од сѐ.
Немој пак да талкаш сам. Ќе се изгубиш.
Здраво.
Изгледаш како срање, дете.
Како грамофонче опустошено од лисни вошки.
Колку време си тука? - Доволно долго.
И само ме гледаше?
Па, што да правам?
Истото што правеше последниве 11 години?
Ме избрка од моето село, ме испрати на југ на школо и ме гледаше,
ме стави во калап, ме туркаше... - Понекогаш ти треба мало туркање.
Извини. - Малку сум шокиран.
Буквално. - Олабави ме.
Докторот вели дека изгорениците се речиси излечени.
А тоа значи дека сакаш да се вратам во игра?
Генералот беше зафатен, да речеме.
Не дојде да ме посети. Како е?
Генералот? Генералот е добро, генерално.
Освен што, генерално земено, се однесува донекаде непостојано.
И сакаш да се пријавам.
Не. Сакам да провериш.
Оваа неважечка рутина едноставно не ти одговара.
Чекај. - Чув дека те фаќа носталгија. Да?
Еве ти.
Доаѓа со шише шампањ.
И слушам дека може да има изненадувања во програмата.
Значи, честитки за раното отпуштање.
Сонувам да се вратам дома, во земјата каде што сум роден.
Сонувам да шетам по улиците на нашата прекрасна земја,
кога веќе не се слуша звукот на пушките
над извиците на радост. Знам дека го имате истиот сон.
Затоа се собравме овде вечерва.
Иако во стварноста не можеме да се вратиме во нашиот изгубен дом,
можеме да се вратиме во...
фантазијата!
Сајгон, нашиот град на темнината, може повторно да биде...
...градот на ѕвездите.
Дами и господа, дозволете ми да ви го претставам нашиот ангел водич,
Куе Лин!
Изгубен дом, како не!
Место да плачат, треба да помогнат да се врати.
Ќути, сакам да го слушнам ова.
Чекајте. Бев расеан. Прескокнав цел дел.
Мојот ум можеби е оштетен, но ве уверувам
дека кога ме пуштија од болница,
имав поитни работи на мојата совест.
Не се чувствував виновен што ја извршив мојата должност за каузата,
но чувствував дека можам да ги ублажам последиците
со прераспределба на богатството.
Сигурен си дека сакаш да го направиш ова?
Премногу е.
Еднаш твојот сопруг ме зеде во раце,
и ми кажа: Да се биде мешана раса е благодет, а не маана.
Му должам.
Често ми велеше:
Капетанот е толку талентиран човек. Може стручно да го чита непријателот.
Ќе ја прифатам твојата великодушност.
Но не можам за себе да ги искористам парите што ги добив од смртта на маж ми.
Искористи ги како сакаш.
Слушнав дека генералот планира нешто.
Нешто големо. Да си го вратиме домот.
Би сакала да го донирам ова... на тоа.
Да го вратиме нашиот дом? - Има гласини. За ресторанот на Мадам.
Мадам има ресторан?
Духот на маж ми ќе се радува ако париве се искористат за таква благородна цел.
Види.
Не верувам во полицискиот извештај за начинот на кој почина мојот сопруг.
Тој беше кремот во тајната полиција.
Нема шанси високо обучен човек како него да биде убиен во случаен расистички напад.
Капетане,
сигурна сум дека е убиен зашто беше вклучен во планот на генералот.
Тоа го направија ѓаволите во Ханој. Мора и ти да се сомневаш и во ова,
зашто толку добро го познаваш непријателот. И затоа,
би сакала да го донирам ова на генералот, за неговата операција.
Да му кажеме на непријателот дека нашиот голем проект нема да пропадне
дури ни со смртта на најисклучителниот офицер.
Еве, однеси му ги!
Гледаш што морав да трпам?
Аман! Глупавава не може да се држи до парите.
Бисквити “Паел дор“?
Благодарам, госпоѓо.
Како што ви кажав, имам лоша асоцијација со тие француски бисквити.
МАДАМ ФО
Па? Добро е?
Велиш мајка ти користела пошироки нудли.
Сакаш широки или тенки? - Мадам, нема правилно или погрешно
кога станува збор за широчината на нудлите. Само да се вкусни.
Само што испржив малку ча џо. Пробај ги.
Мора да разговараме. - Нека јаде. Не гледаш дека уште јаде?
Ми треба негово мислење за ча џото. - Зошто? Сите знаеме дека се вкусни.
Нашите сонародници гладуваат да го вкусат домот.
Колку пари заработуваш? - Доволно. Ќе биде доволно.
Доволно за...?
Кој знае за ова?
Сите таму, се сомневам.
Нашите луѓе подобро чуваат љубовници отколку тајни.
Дали мислите дека ова е мудро?
Мислам, да дозволиме ова да биде јавна тајна?
Луѓето доаѓаат овде зашто супата им е зачинета со возбуда
зашто ја помагаат револуцијата. Им давам надеж.
А дали сите се свесни за фактот
дека оваа револуција за враќање на татковината е всушност воена операција?
Не, за нив засега тоа е само кампања за свесност и агитација.
Дали Клод знае за ова? - Клод?
Па, дојде во болницата. Ми кажа дека треба да те проверам.
Да ме шпионираш? - Па, не кажа така.
Кажи му дека нема да шпионираш бесплатно.
А ако плати, донеси ми ги парите.
Ќе ги искористиме за финансирање на мојата операција.
Сигурен сум дека се разочара што не те посетив.
Особено кога Клод те посети.
Искрено, не дојдов затоа што...
Господине, ѝ реков на Лана да си оди дома. Се колнам. Јас не, во мојата...
Многу ми е жал, господине.
Надоместокот што го добив од студиото и го понудив на сопругата на мајорот,
но таа... таа сакаше да донирам за твојата голема кауза.
Што?
Зошто би му ги понудил на тој човек парите што за малку ги плати со живот?
Зошто би ѝ ги дал на таа жена парите за кои за малку ќе платеше со живот?
Што требаше да направам?
Од каде да знам дека таа егоцентрична жена
нема да го праша генералот за нејзината донација?
Сакаш да кажеш дека ти е жал за неа? - Жал ми е што чувствувам жал.
Пробај да замислиш како се чувствуваше
мојот животен откуп да оди за таа посрана мисија!
Таков кукавички потег. Отсекогаш знаев дека ја имаш таа нишка на слабост.
Точно! Зошто да ѝ ги дадеш парите?
Можевме да ги искористиме за да помогнеме во обновата на нашата татковина!
Но, сеедно. Ќе ги искористам најдобро.
Откупот за твојот живот пристигна на вистинското место.
Мислам дека часовникот покажува погрешно време.
Можеш да си одиш.
Наминав до болницата. И ми кажаа дека веќе те пуштиле.
За среќа, секој виетнамски бегалец сега може да се најде овде.
Намина до болницата? Чекај, зошто? Само да ме посетиш како пријател?
Зошто да не те посетам во болница?
Затоа што бев во болница три недели, а ти не ме посети.
Луѓето во заедницата зборуваат. - Виетнамци? Озборуваат?
Се зборува дека генералот формулира некаква смешна “тајна операција“.
Да се врати Виетнам.
Па, тоа е вест за мене. - Не се прави глуп.
Ти си човек на генералот.
Човекот на генералот кој беше во болница три недели.
Освен тоа, дури и да знаев нешто, зошто да му кажам на комунист?
Кој рече дека сум комунист? - Не си комунист?
Прашувам само затоа што пишувам приказна. Дали генералот готви нешто?
Да беше така, тебе последен ќе ти кажеше.
Им дава на луѓево лажна надеж.
Ги мести часовниците на времето во Сајгон, каков патетичен гест.
Војната заврши. Готово е. Нема што да бараме.
Дури и Американците не можеа да ги победат комунистите.
Војните никогаш не умираат. Само го задржуваат здивот.
Јас не сум твој непријател. Посакувам да го видиш тоа.
Сони. Никогаш не сум те сметал за мој непријател. Зошто би...?
ФАНТАЗИЈА ХОЛИВУД СО КУЕ-ЛИН
Дозволете ми да ви го претставам нашиот ангел водич,
Куе-Лин!
Што, ебате?
Што таа...
Бестрага. Пее многу подобро.
Дами и господа,
задоволство ми е да најавам дека денес имаме специјален гостин.
Првпат ти е, нели?
За мене тој е посебен човек но знам дека и вие го чувствувате истото.
Љубезен, дарежлив човек кој доживеа дискриминација како и сите нас,
но го издржа со грациозност и достоинство. Дами и господа...
Џејми Џонсон!
Да, дојди.
Добровечер, дами и господа. Благодарам.
Простете ми.
Куе-Лин ме учи, но...
Виетнамскиот ми е ужасен. - Која е “Куе-Лин“?
Изгледа мојата убава учителка ми го одвлекува вниманието.
Се надевам дека еден ден ќе можам да ти испеам песна на виетнамски,
а дотогаш, се надевам дека ова ќе биде доволно.
Одлични се заедно!
Лана.
Види, за филмот.
Не требаше да...
Бидеш одговорен за најсрамниот ден во мојот живот?
Да. Тоа.
Можеме да се согласиме дека си го доби мило за драго.
Па, и јас се извинувам.
Зашто не те посетив во болница.
Сега сме квит. - Да.
Со нашиот ангажман во филмовите ти стана возрасна, а јас дете.
Сценографијата на Моник, тоа место ме врати во селото од детството.
Кај мајка ми.
Извини. Ми требаше уметничко име за мама и тато да не ме најдат.
Немаше никаква врска со мајка ти.
Го употребив само зашто беше мојот лик во мојата прва професионална актерска работа.
Џејми е надвор. Ќе ни се придружиш на вечера?
Навистина? Сакаш да бидам трето прасе?
Трето прасе?
Ајде. Јас и Џејми?
Ќе ве оставам да се забавувате. Некој ме очекува.
Знам дека не е во ред дијалектички материјалист да стави олтар за упокоените.
Но ви кажувам сѐ за да сфатите колку станав кревок.
Зошто онаа со кактусот веќе не доаѓа?
Зафатена е со работа.
Која е поентата да имаш девојка
ако не се грижи за тебе кога ти е заебана главата?
Треба да му помогнам на генералот. Немам време да се грижам за тебе.
Не ми треба никој да се грижи за мене.
Добро.
Таа “тајна мисија“ е толку тајна што никогаш нема да се случи!
Каква ебана шега!
Треба да се опуштиш.
Господине Холивуд!
Зошто не се јави? - Тој мирис.
Твојата кожа. - Кактус?
Што беше тоа срање, а?
Не е важно дали е навадено или не.
Леле.
Какво изненадување.
Можеше да се јавиш. - Опушти се, Сони.
Нашиот пријател се врати, постар и веројатно помудар.
Пола година не ми се јави. Облакодер се гради за помалку време.
Не беа шест месеци.
Беа пет месеци и една недела.
А ако ме посетеше во болница, ќе беа четири месеци и две недели.
Каков облакодер можеш да изградиш за четири месеци и две недели, а?
Не можеше да изградиш ни забавиште.
“Забавиште“?
Ќе наздравиме?
Моето семејство. - Ова е Џудит, мајката на Софија.
Ова ѝ се браќата Џорџ и Ејб кога првпат пристигнаа. Кутриот Ејб.
Нели рече дека загинал во војната?
Не. Не, беше затворен со нас, во логорот.
Поминаа 30 години, а сѐ уште носи лузни од војната.
Иако никогаш не се бореше. - Ама се бореше.
Боже, толку многу гнев и незадоволство само затоа што сум Јапонка.
А иронично е... - Не знаеме со сигурност.
Не, не, но ги најде празнините во моето семејно стебло.
Намерни празнини. - Точно. Да. Да.
Како мајка ѝ да криела нешто, некоја неправда. Така насетувам.
Сакаме да одиме во Јапонија за сѐ да испитаме.
Еве што се случува кога излегуваш со истражувачки новинар, а?
Претпоставувам. Така ли е? Да?
Да, уште на колеџ, Сони беше одличен во тоа да дојде до дното на работите.
Држеше одлични говори, Софија.
Требаше да го чуеш како пцуе против војната.
Камо да можев. Баш би сакала.
Но, ако го чуеше, можеби ќе се запрашаше:
зошто не се врати да се бори за револуцијата.
Па, зошто си уште тука, Сони?
Зошто не се врати да помогнеш во обнова на татковината?
Дали е тоа затоа што си толку вљубен во г-ца Мори? А?
Или затоа што се плашиш? Се плашиш да ја изгубиш удобноста на Америка?
Неговиот дом е тука.
Не, не ова...
“Забавиште“.
Уште не. Но неговиот дом е тука во Л.А. Тука е и неговиот народ.
Бегалци како тебе. - Бегалци како мене?
Јас сум неговиот народ. Знаеш кој ме направи бегалец?
Комунистите како него. Но, тој има важна работа за мене?
Добро. Каква работа, Сони?
Софија, во право е.
Дојдов овде, како тебе, да учам.
Им ветив на моите дека еден ден ќе се вратам
и ќе ѝ помогнам на нашата земја со мојата американска диплома.
Ќе го искористев тоа знаење за да го ослободам нашиот народ од Американците.
Јас сум кукавица. И лицемер. А ти си подобар човек од мене.
Не се согласувам со твојата политика. Ги презирам, но...
Ти се врати во татковината и се бореше за својата кауза.
Твојот народ. И поради тоа те почитувам.
Го повлекувам она што го реков. Ти си поголем Виетнамец од мене.
Што сум јас?
Секретарка на некој белец кој мисли дека Мис Батерфлај е комплимент.
Дали некогаш ќе му кажам да оди по ѓаволите?
Се смешкам, не велам ништо и пишувам. Јас сум многу полоша од тебе, Сони.
Те почитувам.
Изгледа твојот цинизам затапил додека бев отсутен, Софија.
Секогаш имав помека страна.
Не остана за да ја видиш.
Малку сум исцрпен, другар командант.
Не можам да продолжам.
Само треба да седиш таму и да пишуваш, малку да раскажуваш,
и сега велиш дека си исцрпен?
Пишувам по 60 страници дневно. Зборувам по седум часа на ден.
Дали размисли како ова се споредува со страдањата на виетнамскиот народ?
Дали размисли за човекот што се качува и симнува по разнишаните скали
на висока зграда 18 часа на ден,
носејќи платнена вреќа со 60 тули на грб? Тој човек бев јас пред ослободувањето.
Ман!
Викнете ми го Ман, ве молам! Постојано ти кажувам, другар.
Тој мора да е многу високо сега, на висока функција во разузнавањето во Ханој.
Тој ќе гарантира за мојот статус. Мора некаде да има запис за мене.
Ман може да ви каже сѐ.
Дека бев бестрашен борец за каузата. Дека се откажав...
...од мојот идентитет за револуцијата.
Твојот таканаречен “посредник“.
Го побаравме уште кога те примивме.
Дали воопшто постои?
Седи.
Се чини дека уживаш во новооткриената слобода.
Сакаше да ме убиеш? - А ти мене?
Дури и да ти ја кажам вистината, нема да веруваш.
Немој да ми го заебеш филмот.
Значи, затоа дојде. За изопачена одмазда.
Замислував илјада начини да те убијам.
Стварно? На пример? - Нагазни мини.
Газиш на мина, главата ти се тркала, јас ја шутирам како фудбалска топка,
се тркала на втора нагазна мина.
Така некако.
Се надевам дека ти е подобро. Слушам дека великодушно си обештетен.
Не во целост. Има уште нешто.
Боже, затоа си дојден. Сакал извинување. Добро.
Навистина, многу ми е жал... - Не, не, не.
Сакам нешто друго. Извинувањето од тебе не вреди ништо.
Ги чуваш сите виетнамски реплики во филмот.
Брат, ни студиото не ми кажува што да правам со конечната верзија,
Сакаш моја крв на твоите раце?
Ајде. Не се зафркавај.
Само сакам да знам дека тие месеци што не бев во Л.А. не беа залудни.
Дојди ваму! Не знаеш колку е брза Дороти кога ќе намисли нешто.
Види, разбирам што сакаш,
но тоа е поткопано од светата мистерија на монтажата.
Еден ден ти се допаѓа снимка, ја ставаш. Следниот ден не ја бива, ја вадиш.
Никој не знае како конечно ќе изгледа, дури ни јас.
Можеби дури и ќе ја изгубиме онаа експлозија од милиони долари.
Знаеш што? Ќе пробам.
Искрено, ќе се обидам да ги задржам Виетнамците во филмот.
За тебе. Но, не можам да го предвидам патувањето на мојот ум, камоли на филмот.
Види, монтажата...
не е за да ја разјасни приказната или да одговори на темата.
Се работи за ритам, импулс, секс.
Уште подобро, џез.
Тоа е како оној алигатор. Исконски инстинкт.
Од самото зборување за ова ми иде да импровизирам.
Јас сум како Дизи. Јас сум како Мајлс.
Не сум чул од тебе.
Ме загрижи.
Ќе пишам наскоро. Ветувам.
Ја немав книгата од д-р Хед во болница...
Ќе најдеш начин...
Дупло од сѐ.
Секогаш наоѓаш.
Пријателе, треба да сум дома. Која е мојата мисија овде?
Што правам во оваа патетична дефетистичка фантазија?
Знаеш што е патетично?
Евтиното пенливо вино, како да е шампањ.
Пријателе...
Играш важна улога.
Ништо од она што го направив овде не прави разлика.
Мислиш дека Никос нема да го одржи зборот?
Не, тоа не е тоа.
Филмската монтажа е како џез.
Не е како да одлучуваш за нешто денес, а потоа го забораваш.
А генералот е безопасен. Тој живее во фантазија.
Како ти сега?
Старите војници не бледнеат.
Војната траеше предолго за тие, едноставно, да престанат.
А најбезопасните работи...
...може наеднаш да станат опасни.
Аман, што ти е?
Таа песна ја слушав како тинејџерка.
Значи, не се Ајсли Брадерс?
Тоа беше твое, не мое.
Ти се допаѓаа Ајсли Брадерс и Стив Меквин и Дајан Арбус.
Можам уште да ти ги набројувам интересите.
Што знаеш за моите?
Па, сега имаш шанса да ми кажеш сѐ и сешто за тебе.
Како да ме предизвикуваш.
Не знам сѐ и сешто, но каква и да сум, никој не може да ме спречи.
Кажи им го тоа на мама и тато. - Зошто сама не им кажеш?
Нели тоа и го правам?
Ти си им цинкарош, нели?
Јас не сум шпион. Тоа е навредливо.
Мамо, тато, ме слушате?
Госпоѓице Куе-Лин...
Си ја видела Лана? - Лана?
Не сум чула за неа. - Навистина?
Затоа што вие две многу си личите.
Таа е многу понезрела од тебе. Таа е...
Девојка која ми плачеше затоа што се плашеше од Америка
и рече дека не сака да го напушти Сајгон.
Ти најде да зборуваш за плачење.
“Многу се плашам од генералот“.
И ѝ шмркаш на рамо на девојка ти. - Навистина?
Е па, веќе не ми е девојка. Раскинавме.
Да бидам попрецизен, си најде замена за мене.
Дали тоа значи дека ти треба ново рамо за плачење?
Може да плаче на моето.
Бон, јас... - Генералот дозна дека Лана работи овде.
Се јави кај нас и те бараше,
но бидејќи ти не беше дома, мене ме испрати.
Лана, сака да се вратиш дома.
Не си шпион, а?
Моја драга тето, се извинувам што не ти пишав порано.
Среќен сум да пријавам дека за првпат по несреќата
конечно повторно се чувствувам како свој.
Генералот сади семе на воена кампања.
Се молам ова скапоцено семе да процвета во вистинска победа, зашто...
Како и да е, тоа го напишав како антикомунист
во отвореното писмо до мојата тетка во Париз.
Но, како комунист, ги шифрирав моите зборови до Ман.
Еве што напишав.
“Овие патетични бегалци не гледаат дека кампањата на генералот
е всушност нешто друго. Задача на глупак.“
Принтовите не можеа да се скријат.
Затоа испратив филм за плановите на генералот за Ханој.
Фотографиите отидоа на друго место.
И затоа вака ја потпишав мојата шифрирана порака:
“Без гајле, ќе се погрижам за тоа.“
Се надевам дека тетка ти од Париз е добро.
О, да. - Што, одиш некаде?
Кај генералот. Му треба превоз.
Боже, не сакаш животни, нели?
Се јави конгресменот. Се чул со нашиот пријател режисер.
Спомна дека си наминал,
и покрај моите експлицитни упатства да не го правиш тоа.
Да. -Што и да си му рекол на тој неблагодарник, успеало.
Моџото му се вратило. Ќе го видиме филмот следниот месец.
Не разбирам. - Што?
Зошто ти и конгресменот толку се грижите за глуп виет-сплоатирачки филм?
Затоа што филмовите се важни.
Особено, ако ги снима значаен режисер.
За нас е императив да внимаваме на овие типови уметници.
Ним им треба уверување дека се субверзивни,
но не можеме да дозволиме целосно да се сменат.
Сѐ додека можеме да ги задржиме во небулозните граници на хуманизмот,
но без активна политичка идеологија, тие се целосно безопасни.
На пример, “Селото“.
Нашите момци повремено се лизгаат, но на крајот,
сѐ што треба е еден морално извонреден херојски американски војник
за да исправи сѐ.
Тоа е вистинската сила во оваа земја.
Земја која живее и умира од својата совест.
Онаа твоја девојка. Мори. Така се вика? - Не ми е девојка.
Да, сеедно. Слободна љубов и сето тоа.
Жената што повремено ја легнуваш или не толку повремено, ти прирасна?
Да, тежнеј кон подобро.
Дете, верувај ми. Знаеш дека спие со либералниот кодош Сони?
Да. Знам. - Да.
Дали треба да те потсетам да пазиш што зборуваш? Кога си со неа? Треба ли?
Тие двајца се интимни и тоа во најопасна смисла. Тие зборуваат.
Никогаш не знаеш што може да протече.
Од каде Сони го знае сето ова?
Најразочарувачкиот аспект на Братството
е лажната надеж што им ја продава на нашите сонародници
дека еден ден можеме со сила да си ја вратиме државата.
Колкумина во нашата заедница страдаат поради себичното грабање моќ на генералот?
И зошто генералот одбива јавно да даде евиденција за овие донации?
Некој му давал информации на ова ѓубре.
Дали треба да се вратиме назад во времето?
Не, не. Сега кога овој предавник го објави овој срамен напис,
мора да забрзаме сѐ.
Имаме доволно волонтери? Како Ви оди со обуката?
Од она малку што го видов во плановите, мислам дека не сме подготвени.
Чекајте, господине, мислам дека некој нѐ следи.
Како да знаеме дека навистина е новинар?
Половина новинари во Сајгон беа симпатизери.
Од кај да знаеме дека комунистите не го пратиле овде за да нѐ поткопа?
Во колеџ некои можеби го нарекуваа левичарски радикал.
Тоа отсекогаш бил твој проблем. Премногу си сочувствителен.
Премногу љубезен за да забележиш комунистички агент пред нос.
Застани овде.
Нешто мора да се направи, капетане.
Се согласуваш? - Да. Нешто мора да се направи.
Еј. Знаете за тројцата мускетари?
Не. Што е тоа? - Приказна за тројца пријатели.
Пријатели кои те прават трипати повеќе од сѐ.
Сега!
Сега! Сега! Сега!
Сега! Сега!
Сега!
Сега! Сега!
Сега!
Превод: Sandra Avrosievska