Dit is het laatste moment dat ik me nog goed herinner.
Ik ga verder, maar wees gewaarschuwd. Er zullen gaten in zitten.
Cut. Fantastisch.
Het staat erop, mensen. Mooi.
Eén voor allen, allen voor één.
Eén voor twee en twee voor één.
Twee?
Waar is Man?
Man?
Man is weer naar huis, weet je nog?
Naar huis?
Ja. Ik bedoel in de gevangenis.
De communisten hebben hem vast opgesloten.
Maar hij is een sluwe rotzak.
Hij vindt wel een manier om te ontsnappen.
We waren op de begraafplaats.
Ja, je weet het nog.
Ze hebben de begraafplaats opgeblazen.
En bloed. Ik zag...
Je schedel lag open.
We zijn teruggevlogen naar LA. Die hufter heeft je lelijk toegetakeld.
Welke hufter? - Wie denk je?
O, die hufter. - Sadistische eikel.
De assistent-regisseur riep nog: Stoppen.
Maar hij zei dat hij dat niet heeft gehoord.
Wat een onzin. - Genoeg. Stil.
We zijn blij dat je je beter voelt, baas.
Beter? - Beter.
Geef hem de buffel.
We hebben een cadeau voor je.
Mooi, hè? Zelfgemaakt. - Vind je het mooi?
Om je te bedanken dat je altijd voor ons zorgt.
Hij is gemaakt van de grafsteen van je moeder.
We weten niet zeker of het die grafsteen was.
De hele begraafplaats lag in puin.
Zo is het genoeg.
Zijn jullie helemaal hierheen gekomen om me dit te geven?
Geen probleem.
De opnames waren klaar. Waar moesten we anders heen?
Het lag op de route naar Disneyland. - Kom op, niet huilen.
Halfbloed met dertien anussen.
Wat is er?
Duidelijk Vietcong.
Misschien heeft hij wel m'n vader afgeslacht.
Hij is wel een landgenoot.
Hij is ook aangevallen, net als jij.
Ik ben nooit aangevallen.
Halfbloed.
Ik ben niet half. Ik ben dubbel van alles.
Heb je daarom billenkoek op beide billen gekregen?
Wil je tegen me vechten?
Nee, we willen met je vechten.
Als we bij elkaar blijven, eindigen we niet zoals hij.
Bon, wat vind je ervan?
Ik stem ermee in dat hij volwaardig lid wordt.
Zonder voorbehoud.
Je kent 'De drie musketiers' toch wel?
Eén voor allen, allen voor één.
Huil je?
Het is niets.
Meneer, u mag hier niet roken.
kies congreslid Ned Godwin
beterschap
ik ben blij dat je nog leeft
Wat bedoelt ze daarmee?
In combinatie met dat stekelige ding.
Ik heb haar nog niet gesproken.
Je hoofd ligt in de kreukels. Ze begrijpt het wel.
Hoe voel je je?
Wat erg.
Sorry, wie bent u?
Ik vertegenwoordig de filmmaatschappij, zoals Violet al aangaf.
De filmmaatschappij betaalt de ziekenhuiskosten.
Ik ben hier namens Nicos. Hij kon niet komen...
maar hij wenst je beterschap.
Volgens je medische dossier heb je rook ingeademd...
en heb je kneuzingen en tweedegraads brandwonden.
Maar op de CT-scan is niets te zien, dus wij zijn niet aansprakelijk.
Maar de filmmaatschappij biedt wel een vast bedrag...
als compensatie voor immaterieel niet-medisch letsel...
zoals jouw ongediagnosticeerde psychologische stoornis.
Moet dat een verontschuldiging voorstellen?
Het moet 3000 dollar voorstellen. - Een zeer royaal bedrag.
We zouden je graag meer bieden, maar...
compensatie is lastig te regelen, tenzij het gaat om materiële schade.
Materieel? - Bijvoorbeeld een oog of een teen.
Ik heb wel materiële schade. - Wat dan?
Ik weet het niet. Ik ben de weg kwijt.
Ik weet niet meer wie ik ben.
Ik hou dit zo niet vol. - Je klinkt net als m'n ex-vrouw.
Ik ben mezelf kwijt. Dat is tastbaar. Dit ben ik niet.
Zelfbewustzijn is helaas immaterieel volgens de letter van de wet.
De wet? Wie bent u eigenlijk?
Hij is de advocaat van de filmmaatschappij.
Ze zeiden al dat hij misschien in de war was.
Hij zei niet dat hij advocaat was.
Ik hoef die cheque niet. Ik wil excuses.
Van Nicos. - Ik zal het proberen.
En 30.000 dollar.
Vijfduizend. - Als ik alleen aan mezelf dacht...
zou dat genoeg zijn, maar als Aziaat...
Familieverplichtingen. - Precies.
Familie is alles voor jullie. Dat snap ik, ik ben Italiaans.
Zevenduizend.
Als bekend wordt dat ik geld heb gekregen...
komen ze overal vandaan. Vijftig voor een tante, honderd voor een oom.
Dus voor hen kan ik niets onder de 20.000 accepteren.
Als je een vinger kwijtraakt, krijg je 15.000 dollar.
Je krijgt 20.000 dollar als je een hand kwijtraakt. Of een voet.
Of het interne equivalent: een vitaal orgaan.
Of één of twee van je vijf zintuigen. Nee. Tienduizend.
Hoger kan ik niet gaan.
Sorry, wat zei u? Ik hoor ineens niets meer.
Vijftienduizend. Laatste bod.
Contant.
En excuses van Nicos.
Vijftienduizend dollar...
plus de eerste verontschuldiging ooit van Nicos Damianos.
Niet slecht voor iemand die de weg kwijt is.
Kom op, jongens.
We gaan.
Blijf bij ons, dubbel-van-alles.
Ga er niet weer in je eentje vandoor. Dan verdwaal je.
Hoi.
Je ziet er slecht uit.
Als een klimmende winde, aangevreten door bladluizen.
Hoe lang ben je hier al? - Lang genoeg.
Hou je me in de gaten? - Wat moet ik anders?
Zoals je al elf jaar doet?
Je haalt me uit m'n dorp, stuurt me naar school.
Je bespiedt me, kneedt me, pusht me. - Soms heb je een duwtje nodig.
Het spijt me, ik ben een beetje in shock.
Letterlijk. - Kom op, zeg.
De arts zegt dat je brandwonden bijna genezen zijn.
Met andere woorden: aankleden en aan de slag?
De Generaal is druk geweest, laten we het zo zeggen.
Hij is niet op bezoek geweest. Hoe gaat het met hem?
Met de Generaal? Over het algemeen prima.
Hij is alleen een beetje wispelturig.
En dat moet ik even gaan checken. - Eerst moet je hier uitchecken.
Dit invalidengedoe past niet bij je. - Wacht even.
Ik hoorde dat je heimwee had. Alsjeblieft.
Er zit een gratis fles champagne bij.
En er gaan geruchten dat het programma verrassingen bevat.
Gefeliciteerd met je vervroegde ontslag.
ik droom ervan om naar huis te gaan
naar het land waar ik geboren ben
ik droom ervan om te dwalen door de straten van ons prachtige land
Wanneer het geweervuur niet langer te horen is...
door de vreugdekreten.
Ik weet dat u mijn droom deelt.
Daarom zijn we hier vanavond.
De realiteit is dat we niet naar huis terug kunnen.
Maar we kunnen wel naar...
Fantazië.
Saigon, stad der duisternis, zal weer...
stralen als een ster.
Dames en heren.
Mag ik u voorstellen aan onze beschermengel...
Que-Linh.
Wat een onzin. Verloren thuisland?
Laat ze gaan vechten in plaats van hier te staan janken.
Hou je mond. Ik wil dit horen.
Wacht. Ik was even afgeleid. Ik heb een heel stuk overgeslagen.
M'n geheugen is misschien beschadigd, maar geloof me...
toen ik uit het ziekenhuis kwam...
had ik belangrijkere zaken aan m'n hoofd.
Ik voelde me niet schuldig. Ik deed m'n plicht voor de goede zaak.
Ik hoopte de gevolgen te kunnen verzachten...
door een herverdeling van rijkdom.
Weet je zeker dat je dit wilt doen?
Dat is te veel.
Op een dag omhelsde je man mij.
Hij zei dat m'n gemengde afkomst een zegen was, geen vloek.
Dit ben ik hem verschuldigd.
Hij zei vaak tegen me:
De kapitein heeft zo veel talent. Hij kan de vijand goed lezen.
Ik accepteer je gulle gebaar.
Maar het is voor m'n man. Ik mag het niet voor mezelf gebruiken.
Je mag ermee doen wat je wilt.
Ik hoorde dat de Generaal iets van plan is.
Iets groots. Om ons thuisland te heroveren.
Daar wil ik dit geld aan doneren.
Ons thuisland heroveren?
Er gaan geruchten over het restaurant van Mevrouw.
Heeft Mevrouw een restaurant?
De geest van m'n overleden man...
zal blij zijn als dit geld voor zo'n nobel doel wordt gebruikt.
Weet je?
Ik geloof niet wat er in het politierapport staat...
over de doodsoorzaak van m'n man.
Hij was het neusje van de zalm bij de geheime politie.
Het bestaat niet dat hij zomaar gedood werd bij een racistische aanval.
Kapitein...
Hij is gedood, omdat hij betrokken was bij het plan van de Generaal.
Het waren die duivels in Hanoi. Dat vermoeden heeft u vast ook.
U kent de vijand goed.
En daarom...
wil ik dit graag doneren aan de Generaal. Voor zijn operatie.
Om de vijand te laten weten dat onze missie niet kan mislukken.
Zelfs niet door de dood van een van onze beste officiers.
Hier, geef dit aan hem.
Daar moest ik dus mee samenleven.
Niet te geloven. Die domkop kan alleen maar geld uitgeven.
Wil je een biscuitje?
Bedankt, mevrouw.
Zoals ik al eerder vertelde, heb ik slechte herinneringen...
aan die Franse biscuitjes.
En? Vind je het lekker?
Je zei dat je moeder dikkere noedels gebruikte.
Hou je meer van dik of van dun?
Mevrouw, er is geen goed of fout als het gaat om de dikte van noedels.
Als ze maar lekker zijn.
Probeer deze loempia's eens.
We hebben zaken te bespreken. - Laat hem eten.
Je ziet toch dat hij zit te eten?
Hij moet me nog vertellen wat hij van de loempia's vindt.
Hoezo? Iedereen weet dat ze heerlijk zijn.
Onze landgenoten snakken naar de smaak van thuis.
Hoeveel verdien je hiermee? - Genoeg. Het zal zeker genoeg zijn.
Genoeg voor...
Wie weet hier allemaal van?
Iedereen daarbinnen, vermoed ik.
Ons volk is niet zo goed in geheimen bewaren.
Is dat wel verstandig? Dat dit een openbaar geheim is?
Mensen komen hier juist vanwege het opwindende idee...
dat ze daarmee de revolutie helpen.
Ik geef ze hoop.
Is iedereen zich bewust van het feit...
dat deze revolutie om het thuisland te heroveren...
een militaire operatie is?
Voor hen is het voorlopig slechts...
een campagne voor bewustwording en discussie.
Weet Claude hiervan?
Hij zei in het ziekenhuis tegen me dat ik bij je langs moest gaan.
Om me te bespioneren? - Zo zei hij het niet.
Zeg hem dat spioneren niet gratis is.
En dan geef je het geld aan mij om m'n operatie te financieren.
Je was vast teleurgesteld dat ik niet op bezoek kwam.
Zeker omdat Claude wel kwam.
Eerlijk gezegd...
ben ik niet gekomen, omdat...
Ik heb tegen Lana gezegd dat ze naar huis moest. Echt waar.
Ik had nooit...
Het spijt me, meneer.
Ik wilde de vergoeding die ik kreeg van de filmmaatschappij...
aan de vrouw van de majoor geven. Maar zij...
Zij wilde dat ik het doneerde aan uw goede zaak.
Wat?
Hoezo zou je hem het geld geven voor iets wat jou bijna je leven kostte?
Hoezo zou je haar het geld geven voor iets wat jou bijna je leven kostte?
Wat moest ik anders?
Egoïstisch als ze is...
had ze de Generaal toch naar haar donatie kunnen vragen?
Dus je had medelijden met haar?
Sorry dat ik medelijden had.
Stel je eens voor hoe ik me voelde.
M'n hele schadevergoeding naar die stomme operatie.
Wat een laffe actie.
Ik heb altijd geweten dat je iets van zwakte in je had.
Precies. Waarom gaf je haar dat geld?
We hadden het kunnen gebruiken voor de wederopbouw van ons land.
Maar het geeft niet. Ik zal het goed besteden.
Je schadevergoeding is hier op de juiste plek.
Je klok staat verkeerd.
Ga maar.
Ik ben langsgegaan bij het ziekenhuis.
Ze zeiden dat je al ontslagen was.
Gelukkig verzamelen alle Vietnamese vluchtelingen zich hier.
Ben je in het ziekenhuis geweest? Waarvoor? Gewoon een bezoekje?
Waarom zou ik je niet komen opzoeken?
Ik heb er drie weken gelegen en je bent niet geweest.
Mensen uit de gemeenschap.
Er wordt gepraat. - Vietnamezen? Geroddel?
Het gerucht gaat dat de Generaal een of andere idiote...
geheime operatie voorbereidt. Om Vietnam te heroveren.
Daar weet ik niets van. - Hou je niet van de domme.
Jij bent z'n rechterhand.
Die drie weken in het ziekenhuis heeft gelegen.
Bovendien...
zelfs al wist ik iets, waarom zou ik het dan aan een communist vertellen?
Wie zegt dat ik een communist ben? - Ben je dat dan niet?
Ik ben gewoon bezig met een artikel. Is de Generaal iets van plan?
Als dat zo is, vertelt hij het vast niet aan jou.
Hij geeft de mensen valse hoop.
De klokken op Saigon-tijd zetten, dat is toch gewoon zielig?
De oorlog is voorbij.
Het is afgelopen. Er valt niets meer te heroveren.
Zelfs de VS kon de communisten niet verslaan.
Oorlogen sterven nooit echt uit. Ze houden alleen hun adem in.
Ik ben niet je vijand.
Ik wou dat je dat inzag.
Ik heb je nooit als vijand gezien. Hoe kom je...
Mag ik u voorstellen aan onze beschermengel...
Que-Linh.
Mijn hemel.
Wat doet zij...
Verdorie, ze zingt een stuk beter.
Dames en heren, we hebben vandaag een speciale gast.
Je bent hier toch voor het eerst?
Hij betekent veel voor mij en voor jullie vast ook.
Een aardige, gulle man, die met discriminatie te maken heeft gehad...
net als wij, maar die zich daar met waardigheid doorheen heeft geslagen.
Dames en heren...
Jamie Johnson.
Kom maar naar voren.
Goedenavond, dames en heren. Dank u wel.
Vergeef me.
Que-Linh leert het me, maar m'n Vietnamees is nog altijd slecht.
Wie is Que-Linh?
Waarschijnlijk word ik afgeleid door haar schoonheid.
Hopelijk kan ik ooit iets voor je zingen in het Vietnamees.
Tot die tijd hoop ik dat dit voldoende is.
Ze zijn geweldig samen.
Wat betreft de film...
Ik wilde niet...
verantwoordelijk zijn voor de gênantste dag van m'n leven?
Dat, ja.
Je hebt je verdiende loon gekregen.
Het spijt mij ook.
Dat ik je niet heb opgezocht in het ziekenhuis.
We staan quitte.
Door ons filmavontuur ben je ineens volwassen geworden.
En ik een kind.
Die filmset van Monique...
dat dorpje bracht me terug naar het dorp van m'n jeugd.
En naar m'n moeder.
Het spijt me.
Ik had een artiestennaam nodig, zodat pa en ma me niet zouden vinden.
Het heeft niets te maken met je moeder.
Ik koos die naam, omdat m'n allereerste filmpersonage zo heette.
Jamie is er ook.
Ga je met ons mee eten?
Serieus? Als vijfde wiel aan de wagen?
Vijfde wiel?
Toe nou. Jamie en ik?
Gaan jullie maar gezellig samen. Ik heb een afspraak.
Ik weet het. Als dialectisch materialist...
zou ik geen altaar moeten maken voor een overledene.
Maar ik ben volledig open over alles...
om duidelijk te maken hoe kwetsbaar ik was geworden.
Hoezo komt die prikkelbare meid nooit meer langs?
Ze is druk met haar werk.
Wat heb je aan een vriendin...
die niet voor je zorgt als je hoofd in de kreukels ligt?
Ik moet de Generaal helpen. Ik heb geen tijd om voor jou te zorgen.
Ik heb geen verzorging nodig.
Bon...
die 'geheime missie' is zo geheim, dat hij nooit zal worden uitgevoerd.
Wat een grap.
Jij hebt een beurt nodig.
Mr Hollywood.
Waarom heb je niet even gebeld? - Die geur.
Je huid. - Een cactus?
Waarom in vredesnaam?
Die hoef je geen water te geven.
Jemig.
Wat een verrassing.
Had je niet kunnen bellen? - Rustig, Sonny.
Onze vriend is terug, ouder en waarschijnlijk wijzer.
Ik heb een half jaar niets van je gehoord.
Een wolkenkrabber bouwen duurt korter. - Het waren geen zes maanden.
Het waren vijf maanden en een week.
En als je me in het ziekenhuis had opgezocht...
zouden het vier maanden en twee weken zijn geweest.
Kun je een wolkenkrabber bouwen in vier maanden en twee weken?
In die tijd kun je deze speelkamer niet eens fatsoenlijk inrichten.
Speelkamer?
Zullen we?
Dat is m'n familie. - Dat is Judith, Sophia's moeder.
Dat zijn haar broers George en Abe toen ze hier aankwamen. Arme Abe.
Is hij omgekomen tijdens de oorlog?
Nee, hij zat samen met ons in het gevangenenkamp.
Het is 30 jaar geleden, maar hij kan de oorlog nog altijd niet loslaten.
Ook al heeft hij niet gevochten. - Jawel.
Hij heeft zo veel woede en wrok, alleen maar omdat hij Japans is.
Het ironische is... - Dat weten we niet zeker.
Er zaten wel gaten in m'n stamboom. Het was met opzet leeg gelaten.
Net alsof haar moeder iets verborgen hield.
Een of ander onrecht, denk ik.
We willen naar Japan om het uit te zoeken.
Dus dit gebeurt er als je een relatie hebt met een onderzoeksjournalist?
O, ja?
Ook op de universiteit zocht Sonny dingen al tot op de bodem uit.
Hij hield geweldige toespraken.
Je had eens moeten horen hoe hij tekeerging tegen de oorlog.
Was ik daar maar bij geweest. Dat meen ik.
Dan had je je misschien wel afgevraagd...
waarom hij zelf niet vocht voor de revolutie.
Waarom ben je hier nog, Sonny?
Waarom ga je niet helpen bij de wederopbouw van je land?
Is dat omdat je zo verliefd bent op Miss Mori?
Of ben je gewoon bang?
Bang om het gemak van hier kwijt te raken?
Dit is z'n thuis.
Ik bedoel niet deze...
'speelkamer'.
Nog niet. Maar hier in LA is hij thuis.
Z'n landgenoten zijn hier ook.
Vluchtelingen, zoals jij. - Zoals ik?
Ik ben z'n landgenoot. Weet je waardoor ik vluchteling werd?
Door communisten zoals hij. Moet hij belangrijk werk doen voor mij?
Wat voor werk dan, Sonny?
Sofia, hij heeft gelijk.
Ik kwam hier, net als jij, om te studeren.
Ik beloofde m'n ouders dat ik terug zou komen...
met een Amerikaans diploma om ons land te helpen.
Met die kennis zou ik ons volk bevrijden van de Amerikanen.
Ik ben een lafaard en een hypocriet. Jij bent een beter mens dan ik.
Je politieke ideeën vind ik walgelijk, maar...
jij ging wel terug naar je thuisland om te vechten voor je zaak.
En voor je volk. Daar heb ik respect voor.
Ik neem terug wat ik heb gezegd. Jij bent meer Vietnamees dan ik.
En wat ben ik?
De secretaresse van een blanke...
die denkt dat 'Miss Butterfly' een compliment is.
Heb ik hem ooit gezegd dat hij naar de hel kan lopen?
Ik lach, zeg niets en typ verder. Ik ben veel erger dan jij, Sonny.
Ik heb respect voor je.
Je cynisme is flink afgezwakt tijdens m'n afwezigheid.
Ik had altijd al een zachte kant.
Die heb jij alleen nooit gezien.
Ik ben moe, kameraad commandant. Ik weet niet of ik nog verder kan.
Je zit hier alleen maar een beetje te schrijven en te kletsen.
Hoezo word je daar moe van?
Ik schrijf 60 pagina's per dag. Ik praat zeven uur per dag.
Wat stelt dat voor, vergeleken met het lijden van het Vietnamese volk?
Denk eens aan de man die achttien uur per dag...
de gammele trappen van een hoog gebouw op en af loopt...
met een zak met 60 stenen op z'n rug. Die man was ik, voor de bevrijding.
Man.
Haal Man er alsjeblieft bij. Ik zeg het je toch, kameraad?
Ik denk dat hij op het hoofdkantoor van de geheime dienst in Hanoi zit.
Hij kan alles bevestigen. Er moet een dossier over mij zijn.
Man kan je alles vertellen.
Dat ik een onverschrokken strijder was voor de goede zaak. Dat ik...
m'n identiteit heb opgegeven voor de revolutie.
Je zogenaamde 'leidinggevende'.
We hebben geprobeerd hem te vinden toen je hier net was.
Bestaat hij wel echt?
Zitten.
Hij geniet van z'n vrijheid.
Probeerde je me te vermoorden? - Probeerde jij mij te vermoorden?
Je zou de waarheid toch niet geloven.
Verpest de film niet.
Je bent hier dus om wraak te nemen.
Ik heb wel duizend manieren bedacht om je te doden.
Zoals? - Landmijnen.
Je stapt erop en je hoofd vliegt eraf.
Ik schop ertegen alsof het een voetbal is. Hij valt op een tweede landmijn.
Dat soort dingen.
Ik hoop dat je je beter voelt. Ze hebben je schadeloos gesteld.
Niet helemaal. Er staat nog iets open.
Dus daarom ben je hier. Hij wil excuses. Goed dan.
Het spijt me oprecht heel erg.
Ik wil iets anders. Excuses van jou betekenen niets.
Ik wil dat alle Vietnamese tekst in de film blijft.
Zelfs de filmmaatschappij heeft niets te zeggen over mijn eindmontage.
Wil je mijn bloed aan je handen? - Dat is niet grappig.
Ik wil horen dat al die maanden niet voor niets waren.
Kom hier. Dorothy is razendsnel als ze wil.
Ik begrijp je.
Maar het valt niet te voorspellen wat er in de montage gebeurt.
De ene dag vind je een opname goed en gebruik je hem.
De volgende dag vind je hem niks en haal je hem eruit.
Niemand weet wat de eindmontage haalt. Zelfs ik niet.
Misschien haalt zelfs die peperdure explosie het niet.
Luister, ik zal m'n best doen.
Ik zal echt proberen het Vietnamees in de film te houden.
Voor jou. Maar ik kan de kronkels van m'n geest niet eens voorspellen.
Laat staan de film.
Kijk, bij de montage...
gaat het niet om het verduidelijken van het verhaal of het thema.
Het gaat om ritme, impuls, seks.
Of nog beter: jazz.
Net als bij die alligator. Een oerinstinct.
Als ik erover praat, wil ik al gaan improviseren.
Ik ben net Dizzy. Ik ben net Miles.
Ik hoorde maar niets van je.
Ik maakte me zorgen.
Ik schrijf je snel. Beloofd.
Ik had het boek van Dr. Hedd niet bij me in het ziekenhuis.
Je vindt wel een manier...
dubbel-van-alles.
Dat lukt je altijd.
M'n vriend. Ik zou thuis moeten zijn. Wat is m'n missie hier?
Wat doe ik in deze sneue, moedeloze fantasiewereld?
Weet je wat sneu is?
Goedkope mousserende wijn voor champagne laten doorgaan.
M'n vriend...
jouw rol is belangrijk.
Niets wat ik heb gedaan, heeft ook maar enig verschil gemaakt.
Zal Nicos zich niet aan z'n woord houden? - Dat is het probleem niet.
Het probleem met filmmontage is, dat het net jazz is.
Het is niet zo dat je iets beslist en dat het daarna klaar is.
En de Generaal is ongevaarlijk. Hij leeft in een fantasiewereld.
Net als jij nu?
Soldaten blijven altijd soldaten.
De oorlog heeft lang geduurd. Ze kunnen niet zomaar stoppen.
En de meest onschuldige dingen...
kunnen zomaar ineens gevaarlijk worden.
Jeetje. Wat is er met jou?
Dat nummer heeft me door m'n tienerjaren heen gesleept.
Dus niet de Isley Brothers? - Dat was meer jouw ding.
Niet zozeer het mijne.
Jij hield van de Isley Brothers, Steve McQueen en Diane Arbus.
Ik kan al je interesses zo opnoemen.
Wat weet jij over de mijne?
Dit is je kans om me alles over jezelf te vertellen.
Dat klinkt als een uitdaging.
Ik weet niet wat of wie ik allemaal ben, maar wat ik wel weet...
is dat niemand me kan stoppen.
Zeg dat maar tegen m'n ouders. - Waarom doe je dat niet zelf?
Dat doe ik nu toch?
Jij bent toch hun klikspaan?
Ik ben geen spion. Dat is een belediging.
Mam, pap, horen jullie me?
Miss Que-Linh.
Heb je Lana ergens gezien?
Lana?
Nooit van gehoord. - Echt niet?
Jullie lijken heel veel op elkaar.
Ze is veel minder volwassen dan jij. Ze is...
een meisje dat huilde, omdat ze bang was voor Amerika...
en niet weg wilde uit Saigon.
Moet jij nodig zeggen.
'Ik ben zo bang voor de Generaal.'
Dat ben jij, snotterend op de schouder van je vriendin.
Ze is m'n vriendin niet meer. We zijn uit elkaar.
Beter gezegd: ze heeft me vervangen.
Heb je dan een nieuwe schouder nodig om op uit te huilen?
Hij mag op de mijne uithuilen.
Bon, ik... - De Generaal weet dat Lana hier werkt.
Hij belde naar ons appartement.
Omdat jij er niet was, stuurde hij mij.
Lana, hij wil dat je naar huis komt.
Geen spion, hè?
Lieve tante, sorry dat ik niet eerder heb geschreven.
Ik kan u melden dat ik me voor het eerst sinds het ongeluk...
weer mezelf voel.
De Generaal plant zaadjes voor een militaire campagne.
Ik hoop dat dit zaadje zal uitgroeien tot een echte overwinning.
Dat schreef ik als anticommunist in de brief aan m'n Parijse tante.
Maar als communist stuurde ik een gecodeerde tekst naar Man.
Dit is wat ik schreef.
Die vluchtelingen zien niet in wat de operatie van de Generaal echt is:
Gekkenwerk.
De foto's waren lastig te verbergen.
Ik stuurde de film met de plannen van de Generaal naar Hanoi.
De foto's stuurde ik ergens anders heen.
En daarom ondertekende ik m'n gecodeerde bericht als volgt:
Maak je geen zorgen. Ik regel het wel.
Ik hoop dat het goed gaat met je tante in Parijs.
O, ja. - Ga je ergens heen?
Naar de Generaal. Hij heeft een lift nodig.
Jij houdt echt niet van dieren, hè?
Het congreslid belde. Hij had de regisseur gesproken.
Die zei dat je langs was geweest, ondanks m'n expliciete instructies.
Juist. - Wat je ook hebt gezegd, het werkt.
Hij is weer aan de slag. Volgende maand komt de definitieve versie.
Ik snap het niet. - Wat?
Waarom zijn het congreslid en jij geïnteresseerd in zo'n stomme film?
Films zijn belangrijk.
Vooral als ze zijn gemaakt door een belangrijke regisseur.
Het is essentieel dat we die kunstenaars in de gaten houden.
Ze mogen best revolutionair zijn...
maar ze mogen niet doorslaan naar de verkeerde kant.
We moeten ze binnen de vage grenzen van het humanisme zien te houden.
Zonder werkbare politieke ideologie zijn ze volkomen ongevaarlijk.
Neem nou The Hamlet.
Onze jongens maken ook fouten, maar uiteindelijk...
lost één rechtschapen, heldhaftige Amerikaanse soldaat alles op.
Dat is waar het in dit land om draait.
We volgen altijd ons geweten.
Die vriendin van je, Mori? - Ze is m'n vriendin niet.
Het zal wel. Vrije liefde en zo.
De vrouw waar je het wel of niet af en toe mee doet.
Je kunt een betere krijgen. Jongen, geloof me.
Wist je dat ze het doet met die liberale vuilspuiter Sonny?
Ja, dat wist ik.
Denk je er wel aan dat je oppast wat je zegt als je bij haar bent?
Die twee zijn gevaarlijk intiem. Dat wil zeggen, ze praten met elkaar.
Er kan altijd iets uitlekken.
Hoe weet Sonny dit allemaal?
Het meest teleurstellende aan deze broederschap...
is de valse hoop die het onze landgenoten geeft...
dat we ons land met geweld kunnen heroveren.
Hoeveel mensen lijden...
onder deze egoïstische poging tot een machtsgreep van de Generaal?
En waarom weigert de Generaal de herkomst van de donaties openbaar te maken?
Iemand lekt informatie naar die hufter.
Moet de tijdlijn worden opgeschoven?
Nee, nu deze verrader dit artikel heeft gepubliceerd...
moeten we alles juist versnellen.
Zijn er genoeg vrijwilligers? Hoe gaat het met hun training?
Op basis van wat ik heb gezien, denk ik niet dat we er klaar voor zijn.
Wacht. Volgens mij worden we gevolgd.
Hoe weten we dat hij echt journalist is?
De helft van alle journalisten in Saigon was sympathisant.
Misschien hebben de communisten hem gestuurd om ons te ondermijnen.
Op de universiteit werd hij soms een linkse radicaal genoemd.
Dat is altijd jouw probleem geweest. Je bent te sympathiek.
Te aardig om een communistische spion te herkennen die vlak voor je staat.
Stop hier.
Er moet iets gebeuren, kapitein.
Vind je ook niet? - Ja, er moet iets gebeuren.
Ken je 'De drie musketiers'? - Nee, wat is dat?
Een verhaal over vrienden.
Vrienden die elkaar drie keer zo sterk maken.
Ondertiteling: Janneke Dales