Πήγα απ' το παλιό οικοτροφείο όπου έμενε.
Προσδιορίζεις το "πήγα";
Μπήκα μέσα.
Σου άνοιξε κάποιος τουλάχιστον;
Ήταν ξεκλείδωτα. Βοηθάει αυτό;
Όχι. Αυτό είναι διάρρηξη.
Τι κάνεις, Ράια;
Βρήκα αυτό στο τζάκι.
Αναγνωρίζεις αυτή;
Η κοπέλα απ' το Κέντρο Ροκφέλερ.
Αν η περιγραφή είναι ακριβής, είναι η κοπέλα απ' το Κέντρο Ροκφέλερ.
Για μισό λεπτό.
Πιστεύεις πως όλες αυτές είναι θύματα;
ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ THE MINDS OF BILLY MILLIGAN
ΤΟΥ ΝΤΑΝΙΕΛ ΚΙΖ
ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΗΘΟΣ
Σίγουρα δεν θες μια Κόλα;
Ξέρεις ότι δεν είναι ούτε οκτώ το πρωί, έτσι;
Και λοιπόν;
Δεν χρειάζεται να το συζητήσουμε αν δεν θέλεις.
Θα κάτσουμε εδώ σιωπηλοί.
Όποιος μπαίνει στο χορό, χορεύει.
Η μαμά μου το έλεγε αυτό.
Σοφή γυναίκα.
Πόσο καιρό ήταν πριν απ' το συμβάν;
Σταματάμε να το λέμε έτσι;
Τι θα προτιμούσες; Την επίθεση;
Όχι.
Περίπου μια βδομάδα.
Μα δεν το συζητήσατε;
-Όχι ακόμη. -Γιατί όχι;
Επειδή προφανώς μου ήρθε η ιδέα απ' όσα μου είπε.
Τι;
Αν δεν είχαμε βγει εκείνο το πρωί,
δεν θα είχαν συμβεί όλα αυτά.
Είναι ένας τύπος που μ' αρέσει, ο Τζερόμ.
Τον βλέπω έξω. Και μ' αρέσει πάρα πολύ.
Κι εκείνου του αρέσω. Σε ποιον δεν θα άρεσα;
Σε ποιον δεν θα άρεσες;
Και κάθε φορά που ερχόμαστε κοντά τα κάνω τελείως σκατά.
Όταν λέω "κοντά", εννοώ ότι πηδιόμαστε.
Ευχαριστώ πολύ για την υποσημείωση.
Κάθε φορά που αρχίζω να νοιάζομαι έτσι για κάποιον… παγώνω.
Ακόμη και το κορμί μου παγώνει.
Σαν να 'μαι παγιδευμένη σ' ένα μεταλλικό κουτί κι όλο μικραίνει.
Το νιώθω επάνω μου, και δεν μπορώ ν' ανασάνω.
Μόνο αυτό νιώθω. Κάθε άλλο συναίσθημα χάνεται.
Αν δεν βγω, θα πεθάνω.
Όπως είπα, μόνο όταν μ' αρέσει πολύ κάποιος,
οπότε, καλά νέα για τις ξεπέτες.
Τι σου συνέβη;
Έλα τώρα. Είναι ολοφάνερο. Δεν είναι και πυρηνική φυσική.
Ποιος ήταν;
Ένας φίλος του μπαμπά. Ερχόταν στο δωμάτιό μου τα βράδια.
Το θέμα είναι ότι ήταν πολύ εντάξει.
Δεν μου είπε ποτέ ότι μ' αγαπούσε και τέτοια.
-Συγγνώμη. -Δεν πειράζει. Καταλαβαίνω.
Θα με θεωρείς πολύ αηδιαστική τώρα, έτσι;
Όπως είπα… καταλαβαίνω.
Πες κι άλλα λόγια, Ντάνι Σάλιβαν.
Ο αδελφός μου, όταν ήταν μικρός.
Δεν ήξερα ότι είχες αδελφό.
Δεν έχω. Όχι πια.
Και προφανώς κάποια μέρα ο Άνταμ δεν άντεξε άλλο.
Λυπάμαι πολύ.
Δεν το σκέφτομαι και πολύ, όμως.
Όχι εγώ. Δεν τον βγάζω από πάνω μου.
-Το 'πιασες το υπονοούμενο; -Δύσκολο να το χάσω.
Τον νιώθω πίσω απ' τον ώμο μου ν' ανασαίνει επάνω μου.
Τον μυρίζω.
Και τότε εμφανίζεται το μεταλλικό κουτί κι είναι σφηνωμένος μέσα μαζί μου.
Χριστέ μου.
Δεν έχει βοηθήσει σε τίποτα ως τώρα.
Γι' αυτό τρέχω να ξεφύγω διαρκώς.
Μόνο που ποτέ δεν καταφέρνω να τρέξω αρκετά μακριά.
Θα έκανα οτιδήποτε για να τον εξαφανίσω.
Ντάνι, δεν νομίζεις πως είναι ώρα να συζητήσουμε τι συνέβη στον Άνταμ;
Όχι.
Εντάξει, Ντάνι. Λοιπόν, ποιο ήταν το σχέδιό σου;
Να της δώσω μια δεύτερη ευκαιρία…
στην ευτυχία.
Και σ' εμένα.
Και σ' εσένα; Πώς, δηλαδή;
Μια δεύτερη ευκαιρία…
να σώσω κάποιον.
Πάμε, Ντάνι. Σούταρε για τρεις.
-Εντάξει. Παραλίγο. -Ντάνι, με πήρες;
Τι λέει, Τζόνι;
-Πάω να πιω λίγο νερό. -Έγινε.
Μάικ.
Γεια.
Τι λέει, Ντάνι;
Μήπως μπορώ να μιλήσω στην επαφή μας;
Τι;
Γι' αυτό έχεις εμένα.
Εσύ επανεπενδύεις, εγώ αναλαμβάνω τον προμηθευτή.
-Καταμερισμός εργασίας. -Ναι. Το ξέρω.
Κι αν ήθελα ν' αγοράσω κάτι πέρα από χόρτο;
Τι; Κόκα; Μπορώ να σου βρω. Ν' αρχίσουμε να πουλάμε κόκα;
Όχι, Τζόνι. Δεν θέλω να πουλάμε κόκα.
Απλώς… Θέλω μόνο να του μιλήσω, εντάξει;
-Μένει στο Μπρούκλιν τώρα. -Το ξέρω.
Το χρειάζομαι οπωσδήποτε αυτό, εντάξει; Μόνο να του μιλήσω.
Τι κάνουμε; Θα μιλάμε ή θα παίξουμε μπάσκετ;
-Έρχομαι. -Εσύ έχεις τα φράγκα.
-Στο τρένο στις 15:00. -Ευχαριστώ.
-Θα πάμε. -Λέξη στον Μάικ.
Το χέρι στην μπάλα. Πάμε. Σούταρε. Εντάξει!
Έχει καιρό να σε δει, οπότε θα μιλήσω εγώ, εντάξει;
Του είπες ότι θα έρθω, έτσι;
Βρε, για δες εδώ. Στερητικό;
Μέσα.
-Τι χαμπάρια, μεγάλε; -Βούλωσ' το.
Τι θες;
Τα λέμε Παρασκευή. Δεν είναι Παρασκευή.
Παλουκώσου.
Σόρι.
-Θες μια τζούρα; -Όχι.
Έχει κι αγγελόσκονη μέσα.
Όχι, ευχαριστώ.
Λοιπόν, τι θες;
Είπες κάτι καινούριο. Κόκα;
Έχει καλύτερα περιθώρια κέρδους, αλλά θα χρειαστώ μεγαλύτερη προκαταβολή
για να βρω το εμπόρευμα.
-Μπορείς να μου βρεις ένα όπλο; -Τι;
-Τι γίνεται εδώ; -Ντάνι, σοβαρά;
Γιατί να μπορώ να σου βρω;
-Θα σε πληρώσω. -Θα με πληρώσεις;
Ναι, θα σε πληρώσω.
Ώστε έτσι;
Μου τη στήνεις;
-Ποτέ. -Ούτε καν…
Σκασμός! Σκέφτομαι.
Όντως θες όπλο;
Έχω ένα, αλλά είναι ακριβό.
Δεν θα σου κοστίσει μόνο χρήμα, κουφάλα.
-Όχι. -Σκάσε.
Να το το φρικιό.
Έχω 350 δολάρια εδώ.
Δεν αρκούν τα φράγκα.
Δεν μπορώ.
Δεν μπορείς;
Εγώ που κοιτάω το στόμα σου νομίζω ότι ξέρω καλύτερα.
Ήταν λάθος. Συγγνώμη που σε χασομέρησα.
Μη ζητάς συγγνώμη. Κάτσε κάτω.
Κάτσε.
Σε παρακαλώ, πούλησέ το μου.
Για να καταλάβω. Έρχεσαι σπίτι μου, μου ζητάς ένα περίστροφο
-και μετά με προσβάλλεις; -Δεν θέλω να σε προσβάλλω.
Μα αυτό κάνεις, Ντάνι. Με προσβάλλεις.
Το θες το όπλο ή όχι;
-Θα σου τον παίξω. -Όχι, Ντάνι.
Τι απ' τα δύο; Δεν θα μου φας όλη τη μέρα.
Θα σου τον παίξω.
Θα μου τον παίξεις;
Για δες που μου κάνει τον σεμνό.
Καλά. Μια μαλακία.
Ο κολλητός δεν γουστάρει τέτοια σπίτι.
Έλα.
Μαλακίες, Ντάνι. Δεν γουστάρεις καν άντρες.
Δεν θα με κάνει γκέι αυτό, εντάξει; Χρειάζομαι οπωσδήποτε το όπλο.
-Γιατί; -Εμπιστέψου με.
Τι σκατά θα πει "εμπιστέψου με"; Εσύ εμπιστέψου με.
Κοίτα, τον ξέρω τον Άντζελο. Δεν θες να τον πλησιάσεις έτσι.
Τι ψίθυρους ακούω; Δεν θέλω μαλακίες μες στον δρόμο.
Πάμε σπίτι.
-Ντάνι. -Τι, ζηλεύεις;
Άντε γαμήσου. Κάνε ό,τι σκατά θες. Έφυγα.
Θα 'ρθεις επιτέλους;
Ναι. Περίμενε.
Έλα δω. Είναι πιο απόμερα.
ΕΡΓΟΤΑΞΙΟ
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ!
Ώστε το θες πολύ;
Πού είναι τα λεφτά;
Ναι. Ορίστε.
Θες πολύ το όπλο; Το χρειάζεσαι;
Ναι, το χρειάζομαι. Ναι.
Καλά. Έλα, λοιπόν. Ξέρεις τι θέλω εγώ.
Όχι, όχι. Γονάτισε.
Θέλω να τον ρουφήξεις.
Είπες ότι μπορώ…
Κουφάλα. Μη μου λες εμένα τι σκατά είπα.
Σου λέω ότι θέλω να τον ρουφήξεις.
Με πιάνεις;
Άνοιξε το όμορφο στόμα σου. Άνοιξε. Άνοιξε το όμορφο στόμα σου.
Ναι. Τώρα γονάτισε όπως σου 'πα.
Γονάτισε!
Ναι, έτσι μπράβο.
Ναι.
Ξέρεις τι να κάνεις.
-Δεν ξέρω πώς να… -Δεν με νοιάζει, φρικιό.
Σε παρακαλώ.
Άκουσέ με. Αν φωνάξεις, θα σου τινάξω τα μυαλά.
Μ' ακούς;
Οι μπάτσοι ούτε θ' ασχοληθούν. Μια λιγότερη αδερφάρα ν' ανησυχούν.
-Τη δουλειά τους θα κάνω. Έτσι; -Έτσι.
Άνοιξε. Άνοιξε. Ναι. Έτσι μπράβο.
Τελείωνε τώρα.
Άνοιξε το γαμημένο τ' όμορφο στόμα σου.
Η μύτη μου!
-Τρέξε! -Η μύτη μου!
Η μύτη μου!
-Μου έσπασες τη μύτη! -Πάμε!
-Αυτό παίρνουμε; -Ναι. Πάμε!
Γαμώτο μου!
-Γαμώτο. -Το πήρες;
Το πήρα. Το πήρα.
Θεέ μου!
Είδες τη φάτσα του, φίλε;
Η μύτη του ήταν σμπαράλια, φίλε. Φάση "Η μύτη μου!"
-Θεέ μου! -Πλημμύρα το αίμα! Γαμώτο!
Δεν το πιστεύω ότι ξαναγύρισες.
Γεια.
Ορίστε.
Γιατί φέρεσαι τόσο περίεργα;
Τι εννοείς;
Πού ήσουν;
Πουθενά.
Σου πήρα ένα δώρο.
Κοίτα, επειδή μιλήσαμε χθες το πρωί δεν είμαστε και πιτσουνάκια.
Καλά. Δείξε μου.
Γαμώτο μου.
Δεν ήταν για χρήση.
Νόμιζα πως αν το είχα θα ένιωθε ασφαλής,
κι ήθελα να τη βοηθήσω.
Απλώς θα το είχα.
-Λοιπόν, σ' αρέσει; -Αυτό μου χαρίζεις;
Ναι.
Γιατί διάολο να χρειάζομαι όπλο;
Για να μη φοβάσαι συνέχεια. Σε περίπτωση που ξαναγυρίσει εκείνος.
Είναι παράδοξα γλυκό.
Έκλεψες ένα όπλο για την Αριάνα, αλλά όχι για να χρησιμοποιηθεί;
Προφανώς ξέρω πώς φαίνεται. Αλλά σου λέω την αλήθεια.
Ψηλά τα χέρια, καριόλη.
Θα σου τινάξω τα μυαλά, γαμώτο.
Δεν το θέλω αυτό.
Ξεφορτώσου το, εντάξει;
Προσπάθησες να το ξεφορτωθείς;
Όχι.
Εντάξει. Θέλω λίγο να συνοψίσω αυτά που μου λες.
-Επιτέθηκες σε κάποιον… -Ο Τζόνι.
για να κλέψεις ένα όπλο, το οποίο δεν σκόπευες να χρησιμοποιήσεις…
αλλά το κράτησες ώσπου πυροβόλησες κάποιον.
Δεν πυροβόλησα κανέναν.
Καταλαβαίνεις, απ' την οπτική μου,
πώς όλα αυτά μπορεί να φανούν ότι ήταν εξαρχής δική σου ιδέα;
Έλεος!
-Καλημέρα. -Γαμώτο. Καλημέρα.
Μην τ' αφήνεις έξω αυτό.
Του Άντζελο, να υποθέσω;
Ο Τζόνι μού είπε τι έγινε.
Έχει μεγάλα αρχίδια αυτό το παιδί.
Πανηλίθιος, αλλά με μεγάλα αρχίδια.
Μήπως να βάλεις καμιά μπουγάδα;
Αν ελπίζεις να πηδήξεις ποτέ.
Τι εννοείς;
Η Άναμπελ.
Της είπες Πέμπτη πρωί.
Θα έρθει εδώ η Άναμπελ;
Σου συμβαίνει συχνά αυτό;
Συνηθίζεις να ξεχνάς πράγματα;
Γιατί το ρωτάς συνέχεια αυτό;
Όλος ο κόσμος ξεχνάει συνέχεια. Απλώς δεν έχω και τόσο καλή μνήμη.
Δεν θες να το σημειώσεις στο μπλοκάκι σου;
Όχι.
Καλημέρα.
Γεια. Πέρνα μέσα.
Τι θα κάνουμε σήμερα;
Ένας χαρταετός;
Το λες χωρίς τον απαιτούμενο ενθουσιασμό που αξίζει.
Ζητώ συγγνώμη. Δεν είμαι τόσο του χαρταετού.
-Όλοι είναι του χαρταετού. -Προφανώς, όχι όλοι.
Δύσκολος;
Θα σου αλλάξω γνώμη.
Απίθανο. Απλώς οι χαρταετοί δεν είναι τόσο του…
Αγαπώ τους χαρταετούς.
Ναι. Όπως αναμενόταν.
Ώστε είσαι φοιτήτρια τώρα.
Ναι.
Σ' αρέσει;
Ναι. Απλώς δεν είναι αυτό που περίμενα.
Εσύ ήθελες να πας;
Ναι. Νομίζω πως ήθελα.
Και τελικά δεν πήγα.
Επειδή παράτησες το σχολείο;
Όχι, απλώς έπαψε να είναι κάτι που θα συνέβαινε.
-Το κορδόνι σου. -Γαμώτο.
-Άσ' το σ' εμένα. -Ευχαριστώ.
Βασικά, μπορείς ακόμη να πας.
-Το πιστεύεις; -Ναι.
Βοήθα να σηκωθώ. Μούδιασε ο κώλος μου.
-Έτοιμος να πετάξεις χαρταετό; -Φυσικά. Εντάξει.
Εντάξει.
Δεν ήμουν σίγουρη.
Ο μπαμπάς ήθελε να πάω.
-Στο κολέγιο; -Ναι.
Αποδείχθηκε πολύ τέλειο.
-Θα σου άρεσε. -Ναι, μ' αρέσει η ιδέα του κολεγίου.
-Αλήθεια; -Ναι, θα 'χει πλάκα.
Τι θα έκανες;
Ζωγράφιζα πολύ.
-Το θυμάμαι. -Ακόμη ζωγραφίζω.
Ίσως κάτι με τέχνη. Δεν ξέρω.
Καλή φάση θα ήταν.
Ντάνι Σάλιβαν, διάσημος καλλιτέχνης.
Ωραία ακούγεται.
Ποτέ δεν ξέρεις.
Μπορεί να γίνει.
Έλα! Έλα, τύπε του χαρταετού!
Θεέ μου.
Γαμώτο.
Θεέ μου! Γαμώτο!
Πάμε, πάμε!
Είναι επίσημο. Είμαι τύπος του χαρταετού πλέον.
Σ' το 'πα.
Είναι κανείς άλλος εδώ;
Ελπίζω πως όχι.
Κλείσε το στόμα σου. Είναι απρέπεια.
Στέγνωσέ το, σε παρακαλώ.
Μάλιστα, κυρία. Θες μια μπίρα;
Έχεις κάτι πιο δυνατό;
-Φυσικά. Κάτσε να… -Περίμενε. Πάνω απ' το ψυγείο, έτσι;
-Ναι. -Θυμάμαι απ' το πάρτι σου.
Ελπίζω όντως να μην είναι κανείς εδώ.
Εντάξει.
Θεέ μου.
Άναμπελ, τις βρήκες;
Άναμπελ;
Εσύ τα έκανες αυτά;
Ναι, αλλά δεν είναι τίποτα.
-Απλώς… -Ντάνι, είναι απίστευτα.
-Αλήθεια; -Ναι. Γαμώτο. Ναι.
Η μαμά μου.
Κάποιος έρχεται.
-Δεν άκουσα κάτι. -Το παντελόνι σου.
-Πήγαινε! -Εντάξει.
-Άντε! -Παντελόνι!
Ξέρεις τον Λούσιαν Φρόιντ;
Ζωγράφος είναι.
Μπορούμε να πάμε στη βιβλιοθήκη αύριο.
Να σου δείξω διάφορα.
Ναι, θα το ήθελα πολύ.
Αλήθεια;
Ναι.
Εντάξει.
Ο μπαμπάς έχει φίλο έναν καθηγητή τέχνης στο Μπαρούχ.
Μπορώ να του τα δείξω;
Αλήθεια;
Όλο αυτό λες.
Όλο αυτό νιώθω.
Όλα καλά.
Είσαι πολύ καλός, Ντάνι.
Ευχαριστώ.
Όλα καλά.
-Θέλω να πλυθώ πρώτα. Εντάξει; -Ναι.
Εντάξει.
Να πάρω ένα μπλουζάκι;
Φυσικά. Εκεί μέσα.
Εντάξει.
Όχι εκείνο το συρτάρι! Συγγνώμη, είναι εκείνο… Ναι.
Τι έχεις εκεί μέσα; Πορνοπεριοδικά;
Ντάνι;
Ντάνι, τι έγινε εκείνο το βράδυ;
Απλώς κοιμηθήκαμε.
Έλα τώρα, Ντάνι.
Τι έγινε σ' εκείνο το σπίτι;
Πού σκατά είσαι, φρικιό;
Μου έσπασες τη γαμω-μύτη!
Γαμώτο. Άναμπελ.
Άναμπελ.
-Άναμπελ, σήκω. Σήκω. -Τι;
-Τι έγινε; -Όλα καλά. Σήκω.
Νταν, πού σκατά είσαι;
-Ποιος είναι; -Άσ' το.
-Τι γίνεται; -Στην ντουλάπα.
-Ντάνι, με τρομάζεις! -Όλα καλά.
-Μπες μέσα. -Πες μου!
-Τι γίνεται; -Κοίτα, Άναμπελ. Σε παρακαλώ, μη μιλάς.
Εμένα κυνηγάει, όχι εσένα. Μείνε εδώ.
-Δεν θα πάθεις τίποτα. Όλα καλά. -Εντάξει.
Σ' ακούω εκεί πάνω!
Θέλω το όπλο μου και τον κώλο σου!
Γαμώτο!
Άντζελο, θα σου επιστρέψω το όπλο.
Χάρισμά σου. Απλώς… Σκατά! Γαμώτο.
Λυπάμαι, εντάξει; Λυπάμαι.
Λυπάσαι; Λυπάσαι, ρε καριόλη; Θα σου δείξω εγώ λύπηση.
Εγώ δεν θα κρυβόμουν στη θέση σου.
Μόνο χειρότερα θα γίνει.
-Τι έχουμε εδώ; -Όχι!
-Ναι! Βούλωσέ το! -Όχι!
-Ντάνι, το όπλο, τώρα. -Ποια σκατά είσαι εσύ;
-Ντάνι! Ντάνι! -Τι έχουμε εδώ;
-Αυτό έψαχνες; -Σε παρακαλώ.
Όχι, σε παρακαλώ.
Ποιος είναι καριόλης τώρα;
-Ποιος είναι καριόλης τώρα; -Όχι.
Όχι. Όχι, όχι.
Εσύ είσαι καριόλης.
Κατουρήθηκες πάνω σου.
-Τρέξε! -Εντάξει.
Είσαι ασφαλής τώρα.
Άναμπελ, όλα καλά.
Είσαι ασφαλής τώρα. Έφυγε.
-Όλα καλά… -Μη μ' αγγίζεις!
-Μη… Φύγε! -Είσαι ασφαλής. Όλα καλά. Τι…
Μη με πλησιάζεις!
-Άναμπελ, σε παρακαλώ. -Μακριά!
-Παράτα με ήσυχη! -Ηλίθιε!
-Έφερες όπλο στο σπίτι μου; -Γιτζάκ…
Γιατί; Δες τι μ' ανάγκασες να κάνω!
-Τι γίνεται; -Έφερε όπλο εδώ!
Το πήρε για μένα.
Είσαι μπλεγμένη κι εσύ;
Παραβίασες τους κανόνες μου. Έφυγες.
-Γιτζάκ… -Λυπάμαι.
-Δεν μπορείς να με πετάξεις έξω. -Σήμερα.
Κι οι δύο.
Με συγχωρείς πολύ.
Ναι. Η συγγνώμη δεν είναι κεραμίδι πάνω απ' το κεφάλι σου.
Γαμώτο.
Ντάνι… Τι κάνεις ακόμη εκεί μέσα;
Γύρνα σπίτι. Λείπεις στη μαμά σου. Θα τα συζητήσουμε.
Όπως θες.
Λυπάμαι.
Προσπάθησα να τον πείσω να μείνεις κι εσύ.
Ίσως είχες δίκιο που πήρες το όπλο.
Αλήθεια;
Ένιωσες χειραγωγημένος;
Από την Αριάνα, για να κάνεις αυτό που ήθελε;
Όχι τότε.
Και τώρα;
Ίσως.
Κι αν βάλω τέλος;
Ναι, τι θα γίνει;
Κι αν ήξερα ότι δεν θα με κυνηγούσε ποτέ;
Θα μπορούσες να ζήσεις ελεύθερη.
Ναι.
Ο Γιτζάκ κρύβει διάφορα στο συρτάρι με τις κάλτσες του. Το πιστεύεις;
Αυτό ήταν για την κακιά ώρα.
Κι αν δεν περιμένω;
Κι αν τον τρομάξω πρώτη, ώστε να ξέρω ότι δεν θα ξαναγυρίσει;
Μα μόνο να τον τρομάξω, έτσι;
Για τα καλά, όμως. Κανείς δεν θα πάθει κακό.
Θέλω να τον τρομάξω όπως με τρόμαξε.
Απλώς δεν μπορώ να το κάνω μόνη μου.
Αυτό που δεν σου λένε ποτέ είναι πως όταν κάνεις κάτι τρελό…
δεν σου φαίνεται τρελό τότε.
Ποιο ήταν το σχέδιο ακριβώς;
Θα κράδαινα το όπλο. Θα έριχνα από πάνω του.
Θα τον τρόμαζα.
Μετά το συμβάν με τον Άντζελο και το γεγονός ότι σ' έδιωξε ο Γιτζάκ,
υπάρχει περίπτωση να ένιωσες ότι είχες φτάσει στα όριά σου;
Ίσως ένιωσες υποχρεωμένος να επιτεθείς;
Πάλι το παρουσιάζεις σαν να τα έκανα όλα εγώ.
Δεν το έκανα μόνος. Το ξέρεις.
Σ' ευχαριστώ.
Η Αριάνα σού είπε πού θα τον βρεις;
Τον βιαστή της;
Είπε ότι πήγαινε για στοιχήματα τις Παρασκευές μετά τη δουλειά.
Δεν σε παραξενεύει αυτό;
Όχι, γιατί να με παραξενέψει; Πολύς κόσμος το κάνει. Είναι…
Το θεώρησα απλή σύμπτωση.
Ποιος ήταν;
Σταμάτα!
Ντάνι, ποιος ήταν;
Ο Μάρλιν ήταν.
Πώς γίνεται να ήταν ο Μάρλιν, Ντάνι;
Ντάνι, τι κάνεις; Ρίξ' του!
Θα σε ξαναρωτήσω.
Πώς γίνεται ο βιαστής της Αριάνα να είναι ο πατριός σου;
Δεν ξέρω.
Σκέφτηκα πως ίσως ο Μάρλιν ήξερε τον μπαμπά της.
Εσύ κι η Αριάνα μένατε στο ίδιο σπίτι. Πώς;
Από σύμπτωση;
Μοιάζει απίθανο, σωστά;
Έλα τώρα, Ντάνι. Πρέπει να το έχεις σκεφτεί αυτό, έτσι;
-Πώς είναι δυνατόν; -Τι θέλεις να πω;
Δεν θέλω να πεις τίποτα.
Ότι όλο αυτό ήταν στημένο απ' την αρχή. Αυτό εννοείς;
Κι αν ήταν;
-Τι; -Στημένο. Στημένο για ποιον λόγο;
Πάρε τα διαβατήρια.
Πήγαινε βρες τον πατέρα σου.
Δεν είναι φανερό;
Αυτό ήθελαν εξαρχής από μένα.
Απ' τη στιγμή που ήρθαν στο σπίτι,
ήθελαν να πάω να βρω τον πατέρα μου.
Οπότε, αυτό έκανα.
ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ, ΜΠΕΙΤΕ ΣΤΟ APPLE.COM/HERETOHELP
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου