ฉันไปบ้านเช่าที่เขาเคยอยู่มา
เดี๋ยวนะ "ไปมา" หมายความว่าไง
เข้าไปข้างใน
อย่างน้อยมีคนเปิดประตูให้รึเปล่า
ประตูไม่ได้ล็อกอยู่แล้ว ดีขึ้นมั้ย
ไม่ นั่นคือบุกรุกสถานที่
อุ๊ย
คุณทำอะไรของคุณ ไรยา
แต่ฉันเจอนี่อยู่ในเตาผิง
รู้ไหมว่าคนนี้ใคร
นั่นคือสาวจากร็อคกีเฟลเลอร์เซ็นเตอร์
ถ้าคำบรรยายลักษณะไม่ผิด นั่นคือสาวจากร็อคกีเฟลเลอร์เซ็นเตอร์
เดี๋ยวก่อนนะ
เดี๋ยว… คุณคิดว่าพวกนี้คือเหยื่อทั้งหมดเหรอ
(ได้แรงบันดาลใจจากหนังสือ "The Minds of Billy Milligan")
(โดยแดเนียล คีย์ส)
แน่ใจนะว่าไม่กินโค้ก
รู้ใช่มั้ยว่าตอนนี้ยังไม่แปดโมงเช้า
แล้วไง
เราไม่ต้องคุยเรื่องนั้นก็ได้ถ้าเธอไม่อยากคุย
นั่งกันเงียบๆ ก็ได้
ไหนๆ เริ่มแล้วก็เอาให้จบ
เมื่อก่อนแม่ฉันก็พูดแบบนั้น
ฉลาดนะ แม่น่ะ
เรื่องนี้เกิดขึ้นก่อนเหตุร้ายนานแค่ไหน
เลิกเรียกแบบนั้นเสียทีได้มั้ย
งั้นจะให้เรียกว่าอะไร เหตุยิงกันเหรอ
ไม่เอา
ประมาณหนึ่งสัปดาห์ก่อนหน้า
แต่คุณไม่ได้คุยเรื่องนั้น
- ยังไม่คุย - ทำไมล่ะ
เพราะผมน่าจะได้ไอเดีย จากสิ่งที่เขาพูดกับผมตั้งแต่ต้น
อะไร
ก็แค่กำลังคิดว่า ถ้าเช้านั้นเราไม่ได้ออกไปด้วยกัน
คงไม่มีเรื่องแบบนี้เลยตั้งแต่ต้น
ฉันชอบผู้ชายคนหนึ่ง ชื่อเจอโรม
ฉันผลักไสเขาเอง คือทั้งที่ชอบเขาจริงๆ
แล้วเขาก็ชอบฉันด้วยนะ แหงสิ ใครจะไม่ชอบ
ทุกครั้งที่เราเริ่มเปิดใจใกล้ชิด ฉันก็จะทำเรื่องพังพินาศ
ป.ล. คำว่า "ใกล้ชิด" บริบทนี้หมายถึงเอากัน
ขอบคุณมากที่ใส่เชิงอรรถให้
ทุกครั้งที่ใครก็ตามเริ่มจะมีความหมายต่อชีวิต ฉันก็เย็นชาใส่เขา
ถึงขนาดตัวเย็น มือเย็นเท้าเย็น
เหมือนติดอยู่ในหีบเหล็กที่บีบเล็กลงเรื่อยๆ
รู้สึกว่ามันรัดตัวมากขึ้น หายใจไม่ออก
รู้สึกอยู่แค่นั้น ความรู้สึกอื่นๆ หายไปหมด
ถ้าไม่รีบออก ฉันจะต้องตาย
อย่างที่บอก จะรู้สึกแบบนั้นต่อเมื่อชอบใครเข้าจริงๆ
ข่าวดีก็คือเซ็กซ์ไม่ผูกมัดยังได้อยู่
เกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่
ไม่เอาน่า แค่นี้ยังไม่ชัดเจนเหรอ
ไม่ใช่ต้องคำนวณสร้างจรวดอะไรงั้น
ใครเป็นคนทำ
เพื่อนพ่อ
เขาจะเข้ามาในห้องตอนกลางคืน
เรื่องของเรื่องก็คือ แทบจะเรียกได้ว่าเขาทำตัวดีนะ
เขาไม่เคยบอกว่ารักฉันหรืออะไรแบบนั้น
- ขอโทษ - ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ
รู้แบบนี้นายคงขยะแขยงฉันน่าดู
อย่างที่พูด… ฉันเข้าใจ
ช่วยพูดอะไรมากกว่านี้หน่อย แดนนี่ ซัลลิแวน
พี่ชายฉัน ตอนเขายังเด็ก
ฉันไม่รู้ว่านายมีพี่ชายด้วย
ไม่มี ตอนนี้เขาไม่อยู่แล้ว
เดาว่าวันหนึ่งอดัมก็รับไม่ได้
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
ฉันไม่ค่อยคิดถึงเรื่องนั้นหรอก
แต่ฉันคิด เพราะเขาทับฉันจนดิ้นไม่หลุด
เข้าใจมุกใช่มะ
ก็เห็นโต้งๆ อยู่นะ
สัมผัสได้เหมือนเขายืนค้ำหัวหายใจรดตัวฉัน
ได้กลิ่นเขา
นั่นเป็นตอนที่เหมือนถูกจับใส่หีบเหล็ก เขาก็ติดอยู่ในนั้นกับฉันด้วย
ให้ตายสิ
ที่ผ่านมาไม่มีใครคิดช่วยเลย
เพราะงั้นฉันถึงได้หนีอยู่ตลอดเวลา
เพียงแต่ หนียังไงก็เหมือนจะหนีไม่พ้น
ฉันยอมทำทุกอย่างถ้าเขาจะหายไปได้
แดนนี่ คิดไหมว่านี่เป็นจังหวะเหมาะที่จะคุยว่า เกิดอะไรขึ้นกับอดัม
ไม่คิด
โอเค แดนนี่ งั้นคุณวางแผนยังไง
ผมอยากให้อารีได้มีโอกาสอีกครั้ง
ที่จะมีความสุข
ตัวเองก็ด้วย
คุณด้วยเหรอ มันเกี่ยวกันยังไง
โอกาสอีกครั้ง…
ที่จะช่วยใครสักคนไว้
เอาเลย แดนนี่ ยิงจากเส้นสามแต้ม
- เอาละ เกือบได้ - แดนนี่ นายโทรมาเหรอ
ว่าไง จอนนี่
- ขอพักกินน้ำก่อน - ได้เลย
ไมค์
ไง
มีอะไร แดนนี่
อยากรู้ว่าขอคุยกับคนของเราหน่อยได้มั้ย
อะไรนะ
นายมีฉันไว้ทำเรื่องนั้นแทน
นายคอยหมุนเงินทุนของเรา ฉันตกลงกับคนขาย
- แบ่งงานกันทำ - ใช่ ฉันรู้นะ
แต่ถ้าฉันอยากซื้อของที่ไม่ใช่กัญชาล่ะ
เอาอะไร โคเคนเหรอ ฉันก็ซื้อให้ได้ นายว่าเราควรเริ่มขายโคเคนเหรอ
ไม่ใช่ จอนนี่ ฉันไม่อยากเริ่มขายโคเคน
ฟังนะ ฉันแค่อยากคุยกับเขา โอเคมั้ย
- เอ่อ ตอนนี้เขาอยู่บรูคลินแล้ว - ฉันรู้ว่าเขาไปอยู่บรูคลิน
จอนนี่ งานนี้ฉันจำเป็นต้องทำจริงๆ ฉันอยากคุยกับเขา
โย่ เอาไงแน่ จะเอาแต่คุยหรือจะมาเล่นบาส
- มาแล้วๆ - นายเป็นเจ้าของเงิน
- งั้นเจอที่สถานีตอนบ่ายสาม - ขอบคุณ
- นี่อย่าบอกไมค์นะ - แล้วจะได้ไปกัน
ส่งบอลมา เล่นเร็ว ยิงเลย โอเค
เขาไม่เจอนายมาพักใหญ่ เพราะงั้นให้ฉันพูดแทนก่อน โอเคนะ
แต่นายบอกเขาแล้วว่าฉันจะมาใช่มั้ย
โห ดูสิใครมา คิดถึงฉันเหรอ
เข้ามาเลย
- เป็นไงบ้างล่ะ - หุบปากไปเลย
ต้องการอะไร
ทุกทีนัดวันศุกร์ วันนี้ไม่ใช่วันศุกร์
นั่งสิ
โทษที
- ดูดหน่อยมั้ย - ไม่เอา
มีผงวิเศษแถมด้วยนะ
ไม่เอาละ ขอบใจ
ตกลงต้องการอะไร
บอกว่าอยากได้ไม่เหมือนเดิม โคเคนเหรอ
นั่นก็ทำกำไรได้เยอะกว่าจริง แต่ว่าต้องขอมัดจำก้อนใหญ่กว่าเดิม
ถ้าจะให้ฉันหาของให้
- หาปืนให้หน่อยได้มั้ย - อะไรนะ
- อะไรวะเนี่ย - แดนนี่ เอาจริงเหรอ
ทำไมถึงคิดว่าฉันจะหาปืนให้ได้
- ฉันจ่ายไหว - นายจ่ายไหว
เออ ฉันจ่ายไหว
งั้นเหรอ
นี่ล่อซื้อป่ะเนี่ย
- เราไม่มีทางล่อซื้อนาย - ไม่มีทาง…
หุบปากก่อน ฉันคิดอยู่
อยากได้ปืนจริงๆ เหรอ
ฉันมีปืน แต่มันแพงนะ
นายต้องจ่ายมากกว่าเงินว่ะ
- ไม่ - หุบปากไป
ไอ้ตัวประหลาดออกมาละ
นี่ 350 เหรียญ
เงินอย่างเดียวไม่พอ
ทำไม่ได้
ทำไม่ได้งั้นเรอะ
นี่ฉันดูปากแกอยู่นะ
รู้สึกว่าฉันจะรู้ดีว่าแกทำได้
พลาดไปแล้ว ขอโทษที่ทำให้เสียเวลา
เฮ้ย เดี๋ยวๆ เดี๋ยวสิ
ไม่ต้องขอโทษ นั่งลง
นั่ง
แค่ขายของให้ฉันเฉยๆ ได้มั้ย
ขอทำความเข้าใจอีกที นายเข้ามาในบ้านฉัน
ขอให้ฉันจัดหาอาวุธปืนให้
- แล้วก็หยามหน้ากันแบบนี้ - ไม่ได้ตั้งใจหยามหน้า โอเคนะ
แต่นายก็ทำลงไปแล้ว แดนนี่ นายกำลังหยามหน้าฉัน
ตกลงอยากได้ปืนรึเปล่า
- ฉันชักว่าวให้ก็ได้ - อย่าสิ แดนนี่
ตกลงจะเอามั้ย ไม่ได้มีเวลาทั้งวัน
ฉันจะชักว่าวให้
จะชักว่าวให้งั้นเหรอ
จู่ๆ ก็เกิดจะมารักนวลสงวนตัว
โอเค ชักว่าว
ลูกฉันไม่ชอบให้ทำเรื่องพิลึกในบ้าน
มาเร็ว
อุบาทว์ละ แดนนี่ นายไม่ชอบผู้ชายด้วยซ้ำ
แค่นั้นไม่ได้แปลว่าฉันเป็นเกย์ จอนนี่ ฉันแค่ต้องใช้ปืนจริงๆ
- ทำไม - เชื่อใจฉันเถอะน่า
"เชื่อใจฉัน" อะไรวะเนี่ย คือให้ "เชื่อใจ" เชื่อใจฉันนี่
ฟังนะ ฉันรู้จักแองเจโลดี เราไม่ควรประชิดตัวเขาแบบนั้น
กระซิบกระซาบห่าอะไรอีกวะ เลิกได้แล้ว นี่เดินอยู่บนถนน
กลับบ้านกันเถอะ
- แดนนี่ - อะไร หึงเหรอ
ไปตาย จะทำอะไรก็ทำไปเลย กูไม่สนละ
ตกลงจะมามั้ย
ไป รอก่อน
ทางนี้ เป็นส่วนตัวกว่า
(พื้นที่ก่อสร้าง)
(ห้ามเข้า!)
อยากได้จริงๆ ใช่มั้ย
เงินอยู่ไหน
เออ นี่
อยากได้ปืนกระบอกนี้จริงๆ สินะ แบบต้องการมาก
ใช่ ฉันต้องการ
โอเค มาเร็ว รู้นี่ว่าฉันต้องการอะไร
ไม่ๆ ไม่ได้ คุกเข่าไป
ต้องให้ดูดว่ะ
นายบอกว่าฉันแค่…
อีดอก ไม่ต้องมาบอกว่ากูพูดอะไรไป
กำลังบอกอยู่นี่ว่าอยากให้ดูด
เข้าใจมั้ย
ทีนี้ อ้าปากงามๆ ของแก อ้าปาก บอกให้อ้าปากสิ
ดี หูย ทีนี้ คุกเข่าอย่างที่บอกไว้
คุกเข่าไป!
เออ ต้องอย่างนั้น
เออ
รู้งานไม่ใช่เหรอ
- ไม่ ฉันไม่รู้วิธี… - เรื่องของมึง ไอ้ตัวประหลาด
ขอร้อง
ฟังกูนะ
ถ้ามึงกรี๊ด กูเป่าขมองมึงเละแน่
ได้ยินมั้ย
ตำรวจไม่คิดจะสืบด้วยซ้ำ แค่ไอ้ตัวตุ้งติ้งน้อยลงไปอีกคน
- เหมือนกูช่วยงานตำรวจอีกต่างหาก ใช่มะ - ใช่
อ้าปาก อ้าสิวะ อ้า เออ อย่างนั้น
จัดการได้
อ้าปากงามๆ ของแก
จมูกกู!
- หนีเร็ว เผ่น! - จมูกกู!
จมูกกู!
- มึงทำจมูกกูหัก - มาเร็ว
- นี่ขบวนกลับบ้านเรารึเปล่า - เออ ขึ้นเลยๆ
ไอ้ฉิบหาย
- โอ๊ยเวร - ได้มารึเปล่า
ได้มา ได้มาแล้วๆ
ได้มาแล้ว
ให้ตายสิ
เห็นหน้ามันมั้ย
จมูกมันหักเลยแน่ แบบ "จมูกกู"
- เลือดทะลักเลย เวร - ให้ตาย
ไม่อยากเชื่อว่านายกลับมา
ไง
หวัดดี
นั่นไง…
เป็นอะไรทำตัวแปลกๆ
หมายความว่าไง
ไปไหนมา
เปล่านี่
ไปหาของขวัญให้เธอ
แค่เพราะเมื่อวานเช้าเราได้คุยกัน
ไม่ได้ทำให้เรากลายเป็นหวานใจกันนะ
โอเค ก็ได้ เอามาดู
ไอ้ฉิบหาย
ไม่ได้ตั้งใจจะใช้
ผมแค่คิดว่าการมีปืน จะช่วยให้เขารู้สึกปลอดภัยมากขึ้น
และผมอยากจะช่วยเขา
แค่มีไว้เฉยๆ
- ชอบรึเปล่าล่ะ - นายเอานี่มาให้ฉันเหรอ
ใช่
จะให้ฉันเอาปืนไปทำอะไรวะ
เธอจะได้ไม่ต้องกลัวอยู่ตลอดเวลา เผื่อเขาจะกลับมาไง นึกออกมั้ย
ฟังแล้วก็น่ารักพิลึก
คุณขโมยปืนมาให้อารีอานา แต่ไม่ได้ให้เอาไว้ใช้
ผมรู้ว่าฟังแล้วเป็นยังไง แต่ผมพูดความจริงนะ
ปัง
ยกมือขึ้น ไอ้มารดาสังวาส
ฉันจะเป่าสมองแกให้กระจุย
ไม่อยากได้
จัดการเอาไปทิ้งที โอเคนะ
แล้วคุณได้พยายามเอาไปทิ้งรึเปล่า
เปล่า
โอเค ขอทวนสิ่งที่คุณเล่าให้ฉันฟังก่อน
- คุณทำร้ายร่างกายคน… - จอนนี่ทำร้ายร่างกายคน
เพื่อจะขโมยปืน ปืนซึ่งได้มาก็ไม่ได้คิดจะใช้
แต่คุณเก็บเอาไว้จนกระทั่งใช้ในเหตุยิงกัน
ผมไม่ได้ยิงใครทั้งนั้น
คุณลองคิดจากมุมของฉันบ้างได้ไหม
ว่าเรื่องทั้งหมดนี้ดูเหมือน ทุกอย่างเป็นไอเดียของคุณตั้งแต่ต้น
ให้ตาย!
- อรุณสวัสดิ์ - แม่ง อรุณสวัสดิ์
อย่าเที่ยววางไอ้นี่เกะกะ
เดาว่าของแองเจโลใช่มั้ย
จอนนี่เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นแล้ว
ไอ้หนุ่มคนนั้นมันโคตรกล้า
โง่ชิบหาย แต่เรื่องความกล้าต้องให้มัน
เก็บเสื้อผ้าไปซักหน่อยดีมั้ย
ถ้าชีวิตนี้ยังหวังว่าจะได้แอ้มสาว
พูดเรื่องอะไร
แอนนาเบล
นายบอกเขาว่าให้เจอเช้าวันพฤหัส
แอนนาเบลจะมานี่เหรอ
เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยไหม
เป็นเรื่องที่เกิดซ้ำๆ ในชีวิตรึเปล่า การลืมเหตุการณ์ต่างๆ
ทำไมถึงถามย้ำเรื่องนั้นอยู่เรื่อย
คนเราก็ลืมอะไรกันตลอดเวลา
ผมแค่ความจำไม่ค่อยดี
ไม่คิดจะจดลงสมุดเหรอ
ไม่
อรุณสวัสดิ์
เข้ามาสิ
วันนี้ทำอะไรกันดี
ว่าวเหรอ
พูดแบบไร้ความกระตือรือร้นที่คู่ควรกับว่าว
ขอโทษ พอดีไม่ใช่คนชอบเล่นว่าว
ทุกคนชอบเล่นว่าวทั้งนั้นแหละ
เห็นอยู่ว่าไม่ใช่ทุกคนนะ
เล่นตัวเนอะ
พนันว่าฉันเปลี่ยนใจนายได้
ไม่น่าจะได้ คืองี้ ว่าวก็แต่ไม่ใช่…
ชอบว่าวมากเลย
นั่นไง อย่างที่คิดเลย
เธอเป็นเด็กมหาลัยไปแล้ว
ใช่
ชอบรึเปล่า
ชอบนะ แต่ก็ไม่เหมือนที่คิดไว้
นายอยากเข้ามหาลัยรึเปล่า
อืม อยาก คิดว่าเคยอยาก
แล้วก็เลิกอยาก
ทำไม เพราะนายเรียนไม่จบเหรอ
เปล่า มันก็แค่กลายเป็น เรื่องที่จะไม่ได้เกิดขึ้น
เชือกรองเท้า
เวร
ฉันผูกให้
ขอบใจ
ที่จริงตอนนี้ก็ยังเข้ามหาลัยได้
- คิดงั้นเหรอ - ใช่สิ
พยุงขึ้นหน่อย ตูดชาละ
- พร้อมจะเล่นว่าวยัง - แหง โอเค
โอเค
ตอนแรกฉันก็ไม่แน่ใจ
พ่อคือคนที่อยากให้เรียน
- มหาลัยน่ะเหรอ - ใช่
แต่ไปแล้วมันก็เจ๋งดี
ฉันว่านายน่าจะชอบ
ฮื่อ ฉันก็ชอบไอเดียการเข้ามหาลัย
- จริงดิ - ใช่ น่าจะสนุก
จะเรียนอะไร
เมื่อก่อนชอบวาดรูป
- ฉันจำได้ - ที่จริงตอนนี้ก็ยังวาดอยู่
อาจจะเรียนเอกศิลปะสักอย่าง ไม่รู้สิ
ก็อาจจะดี
แดนนี่ ซัลลิแวน ศิลปินชื่อดัง
ฟังแล้วเข้าท่าอยู่นะ
อืม ใครจะรู้
อาจจะเกิดขึ้นก็ได้
มาเร็ว! เร็วสิ คนชอบว่าว
โอ้โฮ
เวรละ โอ๊ย…
ให้ตาย เวร
วิ่งเลย วิ่งเร็วๆ
สรุปได้แล้ว ฉันเป็นคนชอบว่าวจริงๆ ละ
บอกแล้วไง
คนอื่นอยู่บ้านมั้ย
หวังว่าจะไม่อยู่
อย่าอ้าปากค้าง มันไม่เท่
ฝากตากให้แห้งด้วย
ครับผม เอาเบียร์มั้ย
มีอะไรหนักกว่านั้นรึเปล่า
- มีสิ เดี๋ยวฉัน… - เดี๋ยว อยู่เหนือตู้เย็นใช่มั้ย
- ใช่ - จำได้ตอนวันปาร์ตี้
ขอให้พูดถูกละกันเรื่องที่คนอื่นไม่อยู่บ้าน
โอเค
เฮ้อ
แอนนาเบล เจอมั้ย
แอนนาเบล
นี่ฝีมือนายเหรอ
ใช่ แต่มันก็ไม่สำคัญ
- ก็แค่… - แดนนี่ รูปพวกนี้สุดยอด
- จริงดิ - จริงสิ แม่ง ว้าว
นั่นแม่ฉัน
ว้าว
มีคนมา
- ไม่เห็นได้ยินอะไรเลย - เก็บกางเกงมาก่อน
- เก็บกางเกง เร็ว - โอเค
- เร็วสิ เร็วๆ - กางเกง!
รู้จักลูเชียน ฟรอยด์รึเปล่า
เป็นจิตรกร
พรุ่งนี้ไปห้องสมุดกันดีกว่า
จะหาอะไรให้ดู
ได้ ก็ดีเลย
จริงดิ
จริงสิ
โอเค
พ่อฉันมีเพื่อนเป็นอาจารย์ศิลปะที่บารูค
ฉันเอาไปให้เขาดูได้มั้ย
เอาจริง
นายถามย้ำอีกละ
ก็ฉันรู้สึกแบบนั้นอีกละ
ไม่เป็นไรนะ
นายเก่งมากจริงๆ แดนนี่
ขอบใจ
ไม่เป็นไรนะ
- ฉันต้องขออาบน้ำก่อน โอเคมั้ย - ได้
โอเค
ขอยืมเสื้อยืดตัวนึงสิ
ได้ อยู่ในนั้น
โอเค
ไม่ใช่ลิ้นชักนั้น โทษที มันอยู่… นั่นแหละ
ลิ้นชักนั้นมีอะไร หนังสือโป๊เหรอ
แดนนี่
แดนนี่ คืนนั้นเกิดอะไรขึ้น
เราแค่นอนหลับด้วยกัน
ไม่เอาน่ะ แดนนี่
เกิดอะไรขึ้นในบ้านหลังนั้น
มุดหัวอยู่ไหนวะ ไอ้ตัวประหลาด
มึงทำจมูกกูหัก
ฉิบหายละ แอนนาเบล
แอนนาเบล
- แอนนาเบล ตื่นสิ ตื่น - อะไร มีอะไร
- มีอะไร โอเครึเปล่า - ไม่เป็นไร แต่ลุกก่อน
แดน มุดหัวอยู่ไหนวะ
- เสียงใครน่ะ - ไม่สำคัญหรอก
- เกิดอะไรขึ้น - เข้าไปหลบในตู้ก่อน
- แดนนี่ นายทำฉันกลัวนะ - ไม่เป็นไรๆ
- เข้าตู้ไปก่อน - อะไร… บอกฉันสิ
- เกิดอะไรขึ้น - ฟังนะ แอนนาเบล
หยุดเถอะ หยุดพูดก่อน
มันมาหาเรื่องฉัน ไม่เกี่ยวกับเธอ อยู่ในนี้ก่อน
เธอไม่เป็นไรหรอก
- ไม่เป็นไรนะ - โอเค
ได้ยินนะโว้ยว่าอยู่ข้างบน!
กูจะเอาปืนคืน แล้วจะเอาตูดมึงด้วย!
แม่ง
แองเจโล ฉันจะคืนปืนให้
นายเอาไปได้แล้ว ฉันแค่… แม่ง เวร
ฉันขอโทษ โอเคมะ ฉันขอโทษ ฉันขอ…
อ๋อ ขอโทษงั้นเหรอ
ขอโทษงั้นเหรอ ไอ้แม่ย้อย เดี๋ยวกูจะทำให้ต้องขอโทษ
เป็นกูจะไม่ไปหลบนะ
เรื่องมีแต่จะแย่ลง
- อ้าว นี่เจออะไรเข้าละ - ไม่นะ! อย่า!
- โคตรได้ หุบปากไป - ไม่!
- แดนนี่ เอาปืนมาเดี๋ยวนี้ - แกเป็นใคร
- แดนนี่! แดนนี่! แดนนี่! - ไหนเจอใครเข้า
- หาไอ้นี่อยู่ใช่มั้ย - ได้โปรด
อย่า ขอร้อง
ใครเป็นไอ้ตูดล่ะทีนี้
- ใครเป็นไอ้ตูดหมา - อย่า
อย่านะ อย่าๆ
แกสิตูด
เยี่ยวราดเลยเหรอ
- หนีไป! - โอเค
ปลอดภัยแล้ว
แอนนาเบล ไม่เป็นไรนะ
ปลอดภัยแล้ว มันไปแล้ว
- แอนนาเบล ไม่เป็นไร… - อย่ามาแตะตัวฉัน
- อย่า… อย่ามายุ่ง อย่า… - ปลอดภัยแล้ว แอนนาเบล ไม่เป็นไร…
ถอยไป!
- แอนนาเบล ขอร้อง - อย่ามายุ่งกับฉัน
- อย่ามายุ่ง! - ไอ้เด็กโง่!
- เอาปืนเข้ามาในบ้านฉันเหรอ - ยิตซัค…
ทำไม ดูสิว่าแกบีบให้ฉันต้องทำอะไร!
- เกิดอะไรขึ้น - มันเอาปืนเข้ามาในบ้านนี้
เขาเอามาให้ฉัน
รู้เห็นกับมันด้วยงั้นเหรอ
แกทำผิดกฎ แกต้องออกไป
- ยิตซัค - เสียใจด้วย
ไล่ผมออกไปเฉยๆ ไม่ได้นะ
ออกวันนี้
ทั้งคู่
ขอโทษจริงๆ
เออ ขอโทษยังไงก็ไม่ได้มีหลังคาคุ้มหัว
เวร
นี่
แดนนี่ ทำไมยังอยู่ในบ้านหลังนั้นอีก
กลับบ้านเถอะ แม่เขาคิดถึง
จะได้คุยปรับความเข้าใจกัน
ตามใจแล้วกัน
เสียใจด้วยนะ
ฉันพยายามกล่อมให้เขายอมให้นายอยู่ต่อด้วย
แต่นายอาจคิดถูกที่หาปืนกระบอกนั้นมา
จริงดิ
คุณคิดว่าตัวเองถูกปั่นหัวรึเปล่า
ที่ทำตามสิ่งที่อารีอานาอยากให้ทำ
ตอนนั้นไม่รู้สึก
แล้วตอนนี้ล่ะ
ก็เป็นได้
ถ้าเกิดฉันจบเรื่องทั้งหมดได้
แหง ถ้า
ถ้าเกิดฉันรู้แน่ว่า เขาจะไม่มาเล่นงานฉันอีกแล้ว ตลอดกาล
งั้นเธอก็จะได้ใช้ชีวิตจริงๆ เสียที
ใช่
ยิตซัคซ่อนของในลิ้นชักเก็บถุงเท้าจริงด้วย
เชื่อเขาเลยมั้ยล่ะ
เอามาแค่เผื่อไว้ก่อน
แต่ถ้าฉันไม่อยากรอแล้วล่ะ
ถ้าฉันขู่ให้เขากลัวก่อน จะได้รู้ว่าเขาไม่มีทางกลับมาอีก
แต่แค่ขู่เขาน่ะ
ทำดีๆ ไม่ต้องมีใครเจ็บ
แค่อยากขู่เขา แบบที่เขาเคยทำฉันกลัว
ฉันแค่ไม่คิดว่าจะทำคนเดียวได้
สิ่งที่คนไม่ค่อยบอกกันคือ เวลาเราทำอะไรบ้าบอคอแตก
ตอนทำมันไม่ได้รู้สึกว่าบ้าเลย
งั้นแผนของคุณคืออะไรกันแน่
ควักปืนขึ้นมาโบกแล้วยิงข้ามหัวเขาไป
ขู่ให้กลัว
เรื่องที่เกิดกับแองเจโล การที่ยิตซัคไล่ออกจากบ้าน
เป็นไปได้ไหมว่า คุณรู้สึกเหมือนมาถึงทางตัน
จนอาจรู้สึกจำเป็นต้องโจมตีคนอื่น
คุณพูดเหมือนเรื่องทุกอย่างเป็นฝีมือผมอีกแล้ว
ผมไม่ได้ทำคนเดียว คุณก็รู้
ขอบใจนะ
อารีอานาเป็นคนบอกเหรอว่า จะหาชายคนนั้นได้ที่ไหน
ชายคนที่ข่มขืนเขา
อารีอานาบอกว่าเขาชอบไปร้านพนันนอกสนาม ทุกวันศุกร์หลังเลิกงาน
คุณไม่รู้สึกว่ามันประหลาดเหรอ
ไม่ ประหลาดตรงไหน คนไปร้านพนันนอกสนามเยอะแยะ มัน…
ผมแค่นึกว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญ
เขาเป็นใคร
เฮ้ย! หยุดนะ!
แดนนี่ เขาเป็นใคร
เขาคือมาร์ลิน
แล้วมันเป็นมาร์ลินได้ยังไง แดนนี่
แดนนี่ ทำอะไรของนายน่ะ ยิงไปเลย
ขอฉันถามอีกทีนะ
คนที่ข่มขืนอารีอานาเป็นพ่อเลี้ยงของคุณได้ยังไง
ผมไม่รู้
ผมนึกว่ามาร์ลินอาจจะรู้จักพ่อของเขา
แต่ทั้งคุณกับอารีอานา มาอยู่ในบ้านหลังเดียวกันได้ยังไง
บังเอิญเหรอ
ดูแล้วไม่น่าจะเป็นไปได้ ใช่มั้ยล่ะ
ไม่เอาน่ะ แดนนี่ คุณต้องเคยคิดแบบนั้นมาบ้างเนอะ
- มันเป็นไปได้ยังไง - อยากให้ผมพูดอะไรล่ะ
ฉันไม่ได้อยากให้คุณพูดอะไรทั้งนั้น
ให้พูดว่าเรื่องทั้งหมด เป็นการจัดฉากหลอกกันตั้งแต่ต้นสินะ
แล้วถ้ามันใช่ล่ะ
- อะไรนะ - จัดฉาก จะจัดฉากเพื่ออะไร
รับไป เอาพาสปอร์ตไปด้วย
ไปหาพ่อให้เจอ
มันก็ชัดเจนอยู่ไม่ใช่เหรอ
พวกเขาต้องการสิ่งนั้นจากผมตั้งแต่ต้น
ตั้งแต่วินาทีที่โผล่มาในบ้านหลังนั้น
พวกเขาอยากให้ผมไปตามหาพ่อ
ผมก็เลยไป
(หากคุณหรือคนที่รู้จักต้องการกำลังใจ)
(กรุณาไปที่ Apple.com/HereToHelp)
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์