Danny! Zastrzel go!
Proszę pana?
Proszę dokończyć drinka i zapiąć pas.
- Szykujemy się... - Przepraszam.
...do lądowania, proszę dokończyć drinki,
- podnieść oparcia... - Tak.
...zrobimy, co w naszej mocy, by lądowanie poszło gładko.
SERIAL INSPIROWANY POWIEŚCIĄ THE MINDS OF BILLY MILLIGAN
AUTORSTWA DANIELA KEYESA
W TŁUMIE
PRZYLOTY
Szlag. Kurwa.
KANTOR
Czemu Londyn po Rockefeller Center?
Icchak kazał mi lecieć.
Nigdy wcześniej nie wyjechałeś z kraju.
- Skąd miałeś paszport? - Icchak mi załatwił.
Jak?
Nie wiem. Jak Icchak robi cokolwiek?
Nie wiem. Dlatego pytam.
Ma znajomości, okej?
Okej.
Mój tata tam był.
ANGIELSKI
Dodzwoniłeś się do Londyńskiego Biura Podróży.
Zostaw wiadomość, a my oddzwonimy.
Mówi Danny Sullivan.
Jestem synem Pete’a Sullivana.
Mam do niego ten numer.
Jestem akurat w mieście, więc...
Jeśli Pete mógłby oddzwonić...
W sumie nieważne. Zadzwonię później.
Dzięki. Do widzenia.
Nie mówiłeś o biologicznym ojcu.
Nie ma co mówić. Nie było go.
A potem zniknął.
Kiedy to było?
Adam i ja byliśmy mali.
Przed tym wszystkim.
Przed rzuceniem szkoły?
Miałem może sześć lat.
Wiedziałeś, że Icchak znał twojego ojca?
Nie, wcześniej nie.
Staram się to zrozumieć.
Miałem kłopoty, a Icchak wysłał mnie do taty, ale...
A gdzie była Ariana?
Mówiłem już. Zostawiła mnie, gdy jej potrzebowałem.
Prawie jak na zawołanie.
Co to ma znaczyć?
Zostawiła cię, gdy byłeś bezbronny.
Wtedy wkroczył Icchak i dał ci to, czego potrzebowałeś.
Tak? Co takiego?
Paszport. I najwyraźniej zbawienie.
LONDYŃSKIE BIURO PODRÓŻY
Przepraszam.
Zamknięte.
Szukam Petera Sullivana. Pete’a Sullivana?
Nie znam.
Podobno to jest jego adres.
Zaraz przyjdzie szef. Możesz go spytać.
Mogę tu zaczekać?
Doreen, Doreen, Doreen.
Pamiętasz go. Pracowałem z Pete’em Sullivanem.
Ten przystojny młodzieniec to najpewniej
Danny Sullivan. Syn Pete’a. Czyż to nie cudownie?
Tak.
Jack.
Jak skóra zdjęta z ojca.
Chodź. Trzeba to uczcić.
Nie każ starszemu czekać.
Dziękuję.
Proszę. Do dna.
Tata wie, że tu jestem? Przyjdzie?
- Skąd pan... - Powoli, chłopcze.
Twój ojciec i ja jesteśmy wspólnikami.
- Prowadzicie biuro podróży. - Nie do końca.
- Biuro to... - Pracujemy na zapleczu.
Pracowaliśmy.
Teraz jestem tylko ja.
Twojego ojca tu nie ma.
Już jakiś czas nie ma go w Londynie.
- A gdzie jest? - Nie wiem.
Od lat z nim nie rozmawiałem.
Posłuchaj, strasznie mi przykro.
Co się z nim stało? Dokąd wyjechał?
Robiliśmy interesy za granicą.
Nie poszły zgodnie z planem i rozstaliśmy się.
- Nie żyje? - Dobry Boże, nie.
To nic takiego dramatycznego.
Uznał, że mądrzej będzie wyjechać z Londynu.
Dlaczego?
Jesteś ciekawy, co?
Jaka jest twoja historia, Danny?
Co cię tu sprowadza?
Potrzebuję pomocy.
Gość, od którego wynajmuję pokój, mówił, bym tu przyjechał.
Kim jest ów jegomość?
Nazywa się Icchak.
Safdie? Icchak Safdie?
Chwila, zna go pan?
A niech mnie.
Brawo dla niego.
Dotrzymał obietnicy.
Jakiej obietnicy?
Mogę ci na chwilę przerwać?
Zastanów się, w co chcesz, bym uwierzyła.
Wspólnik twojego ojca
i człowiek, który był twoim sąsiadem,
od którego wynajmowałeś pokój, przypadkiem się znali?
Nie. Nie słucha mnie pani.
Okej.
Jack mówił, że razem pracowali
i że mój tata mówił o emeryturze i powrocie do Nowego Jorku.
Icchak w to uwierzył.
Bzdury o amerykańskim śnie.
Powiedział, że jeśli wróci do USA przed tatą,
to będzie mnie pilnował.
Mówię, co powiedział.
Nie twierdzę, że to była prawda.
Okej, ale mu uwierzyłeś.
Tak, piliśmy dalej i uwierzyłem mu.
Biegł obok samolotu i machał rękami.
„Zatrzymajcie samolot! Dziś są piąte urodziny mojego dziecka!”
I zatrzymali.
- Co to za typ? - Wdrapał się po linie.
Wpuścili go i wrócił do ciebie.
Naprawdę za tobą tęsknił, Danny.
Ja też za nim tęsknię.
Danny, zamierzasz mi powiedzieć, dlaczego jesteś zbiegiem?
Czy zawsze podróżujesz po świecie bez bagażu?
Nie martw się.
Spokojnie. Nie będę pytał, a ty nie będziesz kłamał.
Ale jeśli potrzebujesz pomocy, jak mówiłeś, to może mogę jej udzielić.
Za przyjaciół. Starych i nowych.
Masz się gdzie zatrzymać?
Zakładam, że na to miejsce cię nie stać.
Dobrze pan zakłada.
- O cholera. Przepraszam. - Poprosimy serwetki.
Piwo tutaj jest mocniejsze.
Nie, jesteś Amerykaninem.
Gdy tam zamawiasz piwo, serwują ci gazowane siki.
Czas wracać do domu.
Frajerze.
Pieprzony odmieniec. Jezu.
Co powiedziałeś?
Nie słyszałem. Co powiedziałeś?
Bo odwiedza mnie znajomy zza oceanu
i wiem, że nie chcesz wyjść na niegrzecznego, prawda?
Jakiś problem, panowie?
Nie będzie problemu, gdy ten kretyn przeprosi.
Przepraszam.
Przykro mi.
Nie dosłyszałem.
Jeszcze raz? Dostatecznie głośno, bo wszyscy usłyszeli.
Przepraszam.
Chyba cię nie słyszy. Jeszcze raz.
Nie słyszę.
Przepraszam.
Właśnie. Nie było tak źle, co?
Nie znoszę chamstwa.
Lepiej już idźcie.
Chodź, Danny.
Nie rozumiem. Jaka była prawda?
Prawda była taka, że Jack, mój tata i Icchak
współpracowali i mieli plan.
Tylko że w jego zakres nie wchodziło chronienie mnie.
Ile razy myślimy, że ktoś przyjdzie i nas ocali,
aż rozumiemy, że tak nie będzie?
Chcesz zobaczyć prawdziwy Londyn? Oto on. Chodź.
Frajer.
- Cześć. Tęskniłaś? - Nie.
Może wpadnę w tym tygodniu? Obsypię cię uczuciem.
Odwal się.
Złości się o siostrę.
Kto to był?
Nieważne, Danny.
Nieważne.
Znajdźmy ci odpowiednie miejsce na nocleg.
- Tak? - Położyłem go spać.
Padł jak kawka. Ma słabą głowę.
Picie przed robotą to zły pomysł.
To jest ta robota. Staram się zdobyć jego zaufanie.
To nie jest ta robota.
Minął jeden dzień. Załatwię to.
To on musi ją wykonać.
Widziałeś go przez okno?
Nie, widziałem budkę.
To skąd wiedziałeś, do kogo dzwonił, a co dopiero, co mówił?
Nie wiem. Może mi powiedział.
Dużo wtedy wypiłem
i możliwe, że myli mi się kolejność wydarzeń.
Pamiętam to jak przez mgłę.
Co się stało dzień później?
O cholera.
Danny, ryba i frytki Camden High Street w południe! Jack
Danny. W samą porę. Głodny?
Tak. Pewnie.
Nic tak nie pomaga na kaca jak ryba z frytkami.
Dużego dorsza z frytkami, solą i octem.
Marynowane jajko do tego?
Nie, dziękuję.
Dziękuję. Zatrzymaj resztę.
Na pewno?
Zdecydowanie.
Danny, chciałeś mojej pomocy.
Pozwól, że o coś spytam.
Bolałoby, gdybyś oberwał strzałą w pierś?
- Co? - Strzała w pierś.
Proste pytanie. Czy to boli? Tak czy nie?
Tak, na pewno.
Dobrze. Druga trafia cię w to samo miejsce.
- Boli bardziej czy mniej? - Bardziej.
Według Buddy pierwszej strzały nie unikniesz.
To ból. To wszystko, co nas spotyka w życiu.
Ale druga to strach, lęk.
To historia, którą sobie opowiadamy o pierwszej.
Boli tak bardzo, jak jej pozwolisz albo w ogóle nie istnieje.
Rozumiesz?
Czemu są dwie strzały?
Nie wiem, czemu się trudzę.
Jeśli mogę coś powiedzieć, brakuje ci pewności siebie.
Stój prosto. Właśnie tak.
Ramiona do tyłu, głowa do góry, twarzą do świata.
Tak jest. Lepiej się czujesz?
Nie bardzo.
Ale lepiej wyglądasz.
Należy wyglądać na dumnego z siebie.
...o połowę w górę.
W porządku.
W jak złej jesteś sytuacji? Tędy.
Aż tak, co? Chcę ci pomóc.
Twój tata zrobiłby to samo w odwrotnej sytuacji...
gdybyś był moim synem.
Ale musisz pomóc sam sobie, tak?
A jeśli nie mogę?
Napnij tylko cięciwę odwagi, a nie chybimy.
Zawsze mówi pan zagadkami?
To pentametr jambiczny. Szekspir.
Rozumiem, czemu mu zaufałeś.
Naprawdę.
Był wszystkim, czego wtedy potrzebowałeś.
Życzliwość. Wskazówki. Ucieczka od wydarzeń w Nowym Jorku.
Ale to samo mogę powiedzieć o Icchaku. gdy się pojawił.
I Arianie.
Właśnie o tym mówię.
Wszyscy są w to zamieszani.
Emigrant z Izraela, biznesmen z Londynu i Amerykanka. I twój ojciec.
Arianę pewnie wciągnęli w to później.
Wykorzystali ją, by do mnie dotrzeć.
Ma pani lepszą teorię?
Uważa pani, że to ja pociągam za sznurki?
A jeśli tak uważam?
Nie pociągam.
A jeśli tak? Tylko nie...
Nie pociągam!
Danny.
Potrzebowałem pomocy.
Potrzebowałem kogoś.
Ale niektórzy ludzie, gdy widzą kogoś w potrzebie,
dostrzegają tylko szansę do wykorzystania.
- Icchak? - Załatwione?
- Jeszcze jeden dzień. - Załatw to.
A jeśli jest sposób, by twój tata ci pomógł?
Mówił pan, że nie wie, gdzie jest.
Bo nie wiem.
Gdy masz problem, czego najbardziej potrzebujesz?
Pieniędzy, prawda?
Pewnie.
Dobrze to rozegraj, a dostaniesz 3000 funtów.
Nie będzie łatwo.
Okej. O co chodzi?
Mężczyzna z rolls-royce’a to Reggie Silver.
Jest winny twojemu ojcu sporo pieniędzy.
Ten zagraniczny interes twojego ojca
to był nielegalny import dla Reggiego.
Twój tata, Icchak i ja mieliśmy się podzielić zyskiem.
Z powodu serii niefortunnych zdarzeń, nie będę cię zanudzał...
twój ojciec przyciągnął uwagę władz.
Zostałby aresztowany, gdyby wrócił do Anglii.
Więc nigdy nie odebrał zarobku.
Reggie wciąż go ma.
Okej, więc...
Reggie to wredny skurczybyk, ale rodzina jest dla niego ważna.
Najpierw rodzina, potem interesy.
Jeśli się zjawisz, skóra zdjęta z Pete’a, poprosisz o pieniądze,
myślę, że honor nie pozwoli mu ich zatrzymać.
Pan nie może go poprosić?
To nie ja powinienem.
I nie do końca się ze sobą zgadzamy.
Jedyną osobą, która może prosić o te pieniądze, jesteś ty.
Dlatego wczoraj tamtędy szliśmy?
To dużo pieniędzy. Aż 6000 funtów.
Mówił pan 3000. Co...
To moja prowizja.
Nie patrz tak. To koszt robienia interesów.
Chcę ci pomóc.
Te 3000 funtów pozwolą ci się ukryć
albo szukać ojca.
Mógłbyś zacząć w Paryżu.
Danny, 3000 funtów otworzą przed tobą możliwości.
A tego ci teraz potrzeba.
Rozumiem.
Reggie jest niebezpieczny. Wymagałoby to wiele odwagi.
Świetnie to rozumiem.
- Nie winiłbym cię... - Zrobię to.
Świetnie.
Dobry chłopak. Tata byłby z ciebie dumny.
Dość tych zgarbionych pleców w stylu męczennika, jasne?
Ludzie tacy jak Reggie źle na to reagują.
Masz tam wejść wyprostowany
i mówić donośnym głosem.
I zażądać tego, co twoje.
Tak?
Dobrze.
Pokaż, co potrafisz.
Idź już. Wypierdalaj.
Będę tu czekał.
Przepraszam.
Mop i wiadro są pod barem.
Przepraszam.
Jestem Danny Sullivan. Syn Pete’a Sullivana. Pańskiego znajomego.
Nie znam go. Spieprzaj.
Wykonał dla pana robotę.
Ukrywa się. Przyszedłem po jego zapłatę.
Jaką robotę?
Kto cię przysłał?
Jack.
Słuchajcie, chłopcy. Jack go przysłał.
Mów dalej.
Jaki Jack?
Nie znam nazwiska.
Niech mi pan da to, co jest winny mojemu ojcu.
- Nie dotykaj mnie! - Nie.
Niech mówi.
Chodzi o zasady.
Jestem jego jedyną rodziną
i z pańskiego powodu nie mogę się z nim spotkać.
Z powodu tego, co zrobił.
Niech mi pan da pieniądze
i zostawię pana w spokoju.
Zabierzcie go stąd.
Nie... Zabierajcie łapy. Hej!
Wiem, że go pan zna!
Przestańcie! Zabierać łapy!
Wiem, że go pan zna.
Spieprzaj.
Jack?
Proszę o połączenie z Londyńskim Biurem Podróży.
Doreen, cześć. Tu Danny Sullivan. Jest Jack?
Szukam przyjaciela, Jacka.
Jest stałym bywalcem.
Wynoś się.
- Ale szukam... - Wynoś się stąd
albo zadzwonię na policję.
Cześć, facet, z którym ty byłem. Dał ci napiwek...
- Nie oddam go. - Kurwa, nie chcę go.
- Ja... - Nie mów tak do niej.
Przepraszam. Nie chciałem...
Przepraszam.
Nie ma pan numeru do faceta, z którym byłem tu wczoraj?
Ludzie tutaj cenią dyskrecję.
Okej, mogę... Mogę zapłacić. Mam...
Spierdalaj.
Okłamałeś mnie. Pieprzony...
Podobno mnie szukasz.
Dokąd poszedłeś?
Pomyślałem, że dam ci czas na refleksję.
Proszę, przestań udawać, że cię obchodzę,
gdy cały czas chodziło o pieniądze.
Jestem zawiedziony twoją postawą.
Zostawiłeś mnie, gdy zobaczyłeś, że się nie udało.
Tak uważasz? Że ci się nie udało?
- Nie. - Dokąd mam iść?
- Nie mam pieniędzy. - Uspokój się.
- Nie chcę! - Hej!
Posłuchaj.
Wiem, że nie miałeś łatwego życia. To przykre.
Ale przeszłość to przeszłość.
Musisz znaleźć sposób, by przestać się nad sobą użalać.
Druga strzała to twoje dzieło, pamiętasz?
Chodź. Usiądź.
To była dla ciebie lekcja odwagi.
Lekcja, której potrzebowałeś.
Czemu wciąż tu jesteś?
- To znaczy? - Czemu nie wróciłeś do domu?
Bo mnie aresztują.
Tak, no i?
Co najgorszego może się stać?
Bałeś się Reggiego, prawda? A i tak to zrobiłeś.
- Spuścili mi łomot. - Przeżyłeś.
Stałeś tam wyprostowany. Poprosiłeś o to, co twoje.
Nie osiągnąłeś tego, co chciałeś.
Ale to i tak zwycięstwo. Bałeś się. Zrobiłeś to. Poniosłeś konsekwencje.
Przestań uciekać.
Twój tata uciekał.
Prawda?
Uciekł od ciebie, od twojego brata.
Co cię to obchodzi?
Danny.
Bądź mężczyzną, którym on nie był.
Spójrz życiu prosto w oczy.
Wiem, że dasz radę.
Pozbądź się paszportu. Wszystkiego, co cię ze mną łączy.
I wracaj do domu.
Wtedy ostatni raz widziałeś Jacka?
A gdy wróciłeś, po Arianie nie było śladu?
Nie.
A Icchak?
Nie.
Nie było ich, gdy wróciłem.
Czemu mieliby zniknąć i zostawić wszystkie swoje rzeczy?
Nie wiem.
PASZPORT
Policja! Wyjdźcie wszyscy z domu z rękami w górze!
- Wychodzi. - Wyjdź stamtąd!
Idź dalej!
Ręce do góry! I to już!
- Ruszaj się! - Powoli!
- Dalej. - Idź dalej!
- Na ziemię! - Już!
Na ziemię!
Zapytam znowu. Dlaczego mieliby to zrobić?
Zniknąć i zostawić wszystkie swoje rzeczy.
Uważa pani, że ją zabiłem? Że zabiłem ich oboje?
Czemu miałbym to zrobić? Kochałem ją.
- Czas przeszły. - Kocham. Kochałem.
Co to, kurwa, za różnica? Nie ma jej, tak?
Wiem, co pani sobie myśli.
To mi powiedz.
Uważa pani, że zabiłem ich oboje.
Że wróciłem i zabiłem Icchaka i Arianę...
z zemsty za to, że mnie oszukali.
I wysłali do Jacka.
Tylko że ja tego nie zrobiłem.
Czemu ktokolwiek miałby to zrobić?
Poświęcić lata. Przeprowadzić się do mojej dzielnicy.
Pilnować mnie. Udawać, że mnie chroni. Dbać o mnie.
Po co? Dla 3000 funtów? I lekcji odwagi?
To nie ma sensu.
Nie, nie ma.
Chyba że nie chodziło o 3000 funtów.
Chyba że stawka była większa.
Danny, co się stało z Adamem?
Rozmawialiśmy o nim.
Nie. Nie bardzo.
Umarł.
Jak umarł?
Mam dość.
Skończyłem.
Przepraszam, mam dziś małe opóźnienie.
Nie podoba mi się to, że musiałem tu przyjść.
Miło cię znowu widzieć, Jack.
Doprawdy?
Mimo twojej niechęci do bycia tu,
Danny ma kłopoty. Mam nadzieję, że mi pomożesz.
Sprawiłem, że wrócił, prawda?
Kazałem mu ponieść konsekwencje.
Czas, by poznał prawdę.
Uważam, że to katastrofalny pomysł.
Czyżby?
A jeśli to jego jedyne wyjście? Co wtedy?
JEŚLI TY LUB KTOŚ, KOGO ZNASZ, POTRZEBUJECIE POMOCY,
ODWIEDŹ STRONĘ APPLE.COM/HERETOHELP
Napisy: Agnieszka Otawska