Dus ik ga hem vragen of ik de...
Je gaat interviewvragen stellen aan de talkshowgasten.
Ik weet niet of ik dat met een stalen gezicht kan doen.
Hij zal het door hebben.
Ook met een stalen gezicht weet hij dat het een grap is.
FaceTime Matt Wolf.
FaceTime-gesprek met Matt Wolf.
Hé, kun je even met me meedenken?
Wat vind je ervan om... Ik zou graag...
mijn eigen vragen hebben en vragen stellen
bij de tv-interviews...
Kan ik erbij zijn en wanneer jij je ding gedaan hebt...
Of dat ik om de vraag een vraag kan stellen?
Ik denk dat je het antwoord al weet.
Wat? Vind je dat geen goed idee?
- Nee. - Waarom niet?
Ik vind het een goed idee dat je me voorbereidt
met dingen waarvan je denkt dat het goede verhalen zouden zijn
zodat ik dat in de context van het interview kan krijgen.
Kan ik de vragen niet zelf stellen?
Nee.
Laat mij dat doen, maar ik vraag je feedback terwijl ik het voorbereid.
Oh, mijn God!
Als de documentaire niet gemaakt werd, wat zou er dan verloren gaan?
Waarom wil ik een documentaire?
Is dat een betere formulering
of is dat een andere vraag?
Zeg me wat je denkt.
Je bent geen therapeut. Je mag dat soort dingen niet zeggen.
Dat hoef ik niet te ontdekken. Jij moet me dat zeggen, jij moet me leiden.
Oké. Als je geen documentaire had gemaakt
en je 1000 uur aan beeldmateriaal en tienduizenden foto's niet had gebruikt,
zouden sommige van die dingen, of de meeste, nooit gezien worden.
Prima.
Het boeit me niet als dat allemaal nooit gezien zou worden.
Oh nee? Is dat waar? Misschien niet.
Ik verzamel nu
waarschijnlijk minstens 50 jaar,
sinds mijn tienertijd.
Ik besloot om alles uit de opslag te halen
en het naar één ruimte te brengen
en dat project op te nemen in de documentaire.
En dat is wat er is gebeurd.
Het is compleet overweldigend,
de hoeveelheid spullen en de omvang als het allemaal uitgestald is.
Het is ongelooflijk om al die dingen uit het verleden uit te pakken.
Paul Reubens overleed op 30 juli 2023.
De filmmakers wisten niet dat hij al zes jaar tegen kanker vocht.
Voor zijn dood werd Paul 40 uur lang geïnterviewd.
Mensen kennen me nog steeds niet echt. Ik bedoel, vrienden kennen me,
maar ik wilde dat het publiek me kende.
Ik wilde... ik denk dat het tijd is dat ik...
bekender word en mezelf uitleg.
Zoals Desi altijd tegen Lucy zei: "Je bent wat uitleg verschuldigd."
Ik heb het gevoel dat mensen dat een beetje over mij denken.
En zo niet, dan zou ik dat graag willen
en ik wil graag wat vragen beantwoorden
over wie ik werkelijk ben en wat mijn verhaal is
en hoe het allemaal is gegaan.
Kijk, het is Pee-wee Herman.
Hij loopt over een touw tussen de torens van het World Trade Center.
Hé, kijk.
Dit geloof je niet.
- Oh, mijn God! - Gevaar, gevaar.
Hij valt.
Live vanuit New York, dit is Saturday Night.
Wil de heerser van de Melkweg zijn
Wil de koning van het universum zijn
Geen moment in de jaren 80 waarop het niet geweldig was om mij te zijn.
Ik wil zo graag met sterren omgaan. Echt.
Hallo, ik ben Pee-wee Herman.
Er is iets heel opwindends en leuks aan succes.
Weet je, Pee-wee, je bent echt zo lief.
Wat je zegt, ben je zelf.
Als ik naar een feestje ging,
wilden mensen me begroeten en naar me toe rennen.
Ik nam de cheque die ik had verdiend met Pee-wee's Big Adventure,
ondertekende de achterkant en dat was de aanbetaling op mijn huis.
Er waren twee dingen aan dit huis die interessant waren
en me het laatste zetje gaven.
Het ene is dat ik naar een heuvel keek naast het huis
en een hert zag, een bok, met een gigantisch gewei.
Heel even dacht ik bijna dat ik hallucineerde.
Ik was me er niet echt van bewust dat er herten in Los Angeles waren.
En er was een zwembad,
en ik liep naar de kant van het zwembad waar de duikplank was.
Ik keek omhoog en besefte dat je van de duikplank kon duiken
en tegelijkertijd de Hollywood-letters kon zien.
En daarom heb ik het gekocht.
Bij de première van Pee-wee's Big Adventure
kwam er een leidinggevende van CBS naar me toe die zei: "Weet je wat?
"We willen heel graag
"een kinderprogramma maken met Pee-wee."
Ik zei: "Echt?"
Het is nu toevallig tijd voor je tekenles.
Kom eens hier.
Ik dacht altijd dat ik een nachtprogramma zou hebben.
Er ontbreken twee dingen in deze tekening.
In The Pee-wee Herman Show
zaten allemaal toespelingen, er zaten dingen in voor volwassenen.
Ik weet het, ik weet het. Oorbellen.
Nee, Pee-wee.
Ik had nooit gedacht aan een kinderprogramma,
maar het klonk meteen goed.
Het idee om kinderen te beïnvloeden
op de manier waarop televisie invloed op mij had als kind
vond ik enorm opwindend.
Ik dacht: "Dit is zo'n buitenkans
"om echt invloedrijk te zijn en veel bekeken te worden."
CBS stelde een productiepartner voor
en we zagen wat dingen die ze deden
en dat ze mensen hadden
die stop-motion fotografie deden en dat soort dingen.
Hun perceptie was dat het 90% animatie zou zijn en 10%
Paul Reubens die alleen de animatie zou aankondigen.
Ik denk dat de producenten hun wil een beetje probeerden op te leggen.
en ik kwam er snel achter dat Paul het programma runde.
Op een gegeven moment zei ik:
"Haal Gary Panter. Dit is belachelijk."
Paul geloofde vanaf het begin in mijn kunst.
Ik had mijn hele leven gewijd aan het voorbereiden op deze baan.
Ik ging erheen en uiteindelijk namen ze me aan
omdat Paul al hun tekeningen bleef afwijzen.
Ik wilde Ric Heitzman en Wayne White,
dus heb ik ze in ons team opgenomen.
We tekenden maar door.
We waren allemaal underground striptekenaars.
We gingen naar die ruimte, blowden en maakten de hele dag tekeningen
en het was een droombaan.
Gary, Ric en ik hebben honderden, misschien duizenden tekeningen gemaakt
omdat Paul graag veel alternatieven wilde.
Hij koos altijd de raarste dingen die ik maakte,
geweldig, meestal is het het tegenovergestelde.
Iedereen was onervaren. "Laten we een programma maken."
Er zat een soort gammelheid en onschuld in,
en het voelde gewoon goed.
Ik leerde Wayne White kennen als poppenspeler.
Hij schreef me een brief en zei:
"Als je in New York was, werkte je aan dit Pee-wee Herman-programma."
Alison.
Zelfs bij de auditie wist ik dat het bijzonder werd
en toen we begonnen, werd dat wel bevestigd.
Ik herinner me de eerste keer dat ik Chairry zag en langsliep
en dacht: "Godzijdank hoef ik daar niet in."
Dus ik ging erin en liet hem bewegen. Het was een erg lastige pop.
Ik had een piepkleine zijmonitor, net een walkietalkie,
binnen in Chairry.
Dus ik kon zien wat er gebeurde.
Het geweldige van Pee-wee's Playhouse
was dat ze ze niet op Muppets lieten lijken.
Het waren meer kunstzinnige of cartoonachtige poppen.
Gary was zijn aanspreekpunt.
Gary was het bewustzijn van het Playhouse.
Hij was de ontwerpgoeroe.
Het speelhuis is net een speelgoedkist
en je ontsnapt in een popart-wereld.
Geestverruimend in de beste zin des woords.
Als kunstnerd probeerde ik te zien
wat de toekomst was door naar het verleden te kijken.
Ik vond Gary zo visionair en in staat om werelden te creëren.
Ik kon gewoon zeggen: "Ontwerp het speelhuis."
Daarom werkte het. Als je zo'n visie hebt,
verenigt het de hele wereld op een manier die de wereld echt maakt.
De openingsscène was een fly-through. Het was niet gemakkelijk.
Niets was direct zoals het nu is.
Zeven weken lang, tweemaal per dag,
namen we een zwart-wit video op zodat Paul die kon zien.
Dan zag hij een verkeerde beweging en kwamen we 's middags terug.
Dan zei hij: "Nee, je wilt hier naar boven.
"Hier wil je naar beneden."
En elke keer als we het deden, was het beter.
Ik wilde dat de opening van Pee-wee's Playhouse
zou zijn van: woe...
Ik wilde gewoon in de tv en in deze wereld getrokken worden...
en elk ander element weg laten vallen...
zodat je gewoon opgeslokt werd.
- Kom binnen en pak een stoel... - Net als Chairry!
Laat de pret beginnen Het is tijd om te ontspannen
Pee-wee is zo opgewonden omdat al zijn vrienden zijn uitgenodigd
- Dat ben jij! - Doe lekker gek in Pee-wee's speelhuis
Er is een gek ritme afkomstig uit Poppenland
Wat is dat?
Dirty Dog, Cool Cat, Chicky Baby vormen de poppenband
Hij heeft een paar pratende vissen en een geest die een wens vervult
Jeetje, het is koekoek in Pee-wee's Speelhuis
We hebben je gewaarschuwd
Het wordt zo'n ochtend om gek te zijn, om maf te worden
Jeetje, het is koekoek in Pee-wee's Playhouse
Als je een kinderprogramma gaat maken, kun je maar beter iets geweldigs doen.
Hallo, jongens en meisjes.
Globey, Magic Screen en ik
zijn onze oude rommel aan het bekijken.
Hallo, jongens en meisjes.
Kijk, een van mijn favoriete oude platen.
Herinner je je deze nog, Globey?
Oh, ik ben dol op die plaat.
Ik ga wel!
Ik had het gevoel dat ik dit prachtige cadeau aan kinderen kon geven.
Met Pee-wee. Met wie spreek ik?
Hallo, Pee-wee!
- Hoi, kinderen. Raad eens wat. - Wat?
Ik geef een feestje en jullie zijn uitgenodigd.
Ze konden in de tv en in een wereld springen
die echt vol schoonheid en plezier zat.
Kom binnen.
- Hoi, Elvis. Hoi, Cher. - Hoi, Pee-wee.
We hebben een nieuw lid.
Het was net alsof ik in een tekenfilm zat of zo.
Geen idee waarom ze dachten dat ik excentriek was of ertussen paste.
Ja, je weet wel, een kleine Paul Giamatti.
Ik herinner me dat ik op de set was
en dat het het leukste was wat ik ooit had gedaan.
Het voelde alsof ik mezelf mocht zijn.
Het geheime woord van vandaag is...
"Plezier." Het geheime woord van vandaag is "plezier".
Zin om naar buiten te gaan en met Pterri te spelen?
Dat klinkt leuk!
- Goedemorgen, Chairry. - Goedemorgen.
Ik was zo opgewonden en zo enthousiast
dat ik Miss Yvonne zou zijn voor de camera.
- Goedemorgen, meneer Venster. - Hallo, Miss Yvonne.
Goedemorgen, jongens en meisjes.
Ze was altijd aardig en liefdevol
en ze wilde altijd dat iedereen gelukkig en mooi was.
- Dit is de nieuwe Mrs. Steve. - Laat me kijken.
Oké.
Je hebt gelijk. Ik ben mooi.
En als je je mooi voelt, ben je mooi.
Ik kwam aan bij die auditie.
Ze zeiden: "Dit is Paul." En ik zei: "Oh, hallo."
Het was een kleine, magere jongen
met lang haar, een snor en sik, en een korte broek.
Hij leek iemand uit de jaren 60. Ik begreep niet dat hij Pee-wee was.
- Alsjeblieft. - Ah, brieven van penvrienden!
Wat ik zo leuk vind aan Reba is dat ze
de enige normale persoon was van de crew.
...bij het kampvuur zitten en opdrogen?
- Welk kampvuur? - Dat kampvuur.
Oh ja, dat. Nee, ik word toch weer nat.
Zij is de enige die zag hoe vreemd het speelhuis was.
Oh, hé, wie wil er een toffee? Oké, hier.
Ik zag Paul voor het eerst als Pee-wee
in 1980, 1981 in The Groundlings Theater
en ik begreep het niet.
Ik had zoiets van: "Wie is dat mannetje met dat vlinderdasje
"en waarom gooit hij toffees naar mensen?"
Ik werd gebeld. "Pee-wee Herman wil je zien
"over een cowboyrol."
Ik had geen ervaring met performancekunst, als het ware.
Ik had geen ervaring met optreden voor kinderen.
Cowboy Curtis was een ander soort cowboy.
Ik denk omdat hij
net zo'n buitenstaander en net zo anders was als Pee-wee.
Bedankt, Jambi.
Hier, Pee-wee! Zet me op!
Ik wilde dat kinderen leerden wat non-conformisme was.
Je kunt je ook niet conformeren aan de regels van de maatschappij.
Je kunt het tegenovergestelde doen. Je kunt doen wat je maar wilt.
Ik heb veel in Pee-wee's Playhouse gestopt waarvan ik dacht, waarom niet?
Ik ga rondlopen op de hoge hakken van mijn moeder,
want dat is wat ik wil doen.
Achteruit.
En heb ik mijn moeders hoge hakken aangedaan? Ja. Oké?
Oh, man, oh, man. Wat een schoonheid.
Ik voelde vanaf het begin
dat ik iets zou kunnen doen wat erg belangrijk en erg subliminaal was,
gewoon het programma erg inclusief maken
en daar niets over zeggen.
Captain Kangaroo,
Soupy Sales,
Howdy Doody, in geen van die programma's
zag ik mezelf weerspiegeld.
Dus dat ik de kans had om deel uit te maken van een programma
dat zwarte kinderen zouden zien die dan zouden denken:
"Oh, hier is iemand die op me lijkt"
betekende veel voor me.
Oprijzend uit zijn graf om de nacht met afschuw te vullen.
William Marshall had het titelpersonage Blacula gespeeld.
Dracula's zielenbroeder.
En voor veel van de zwarte acteurs die in het programma kwamen,
was hij een soort popster, een god.
Jongens en meisjes, Speelhuisvrienden,
cowboys en mensen die bubbelbaden nemen,
laat de tekenfilm beginnen.
We voegden een Spaanse tekenfilm toe, genaamd "El Hombre".
Ik wilde dat het eruit zag als een fluwelen schilderij.
Mensen bleven maar tegen me zeggen:
"Je moet het ondertitelen." Ik zei: "Waarom?"
Je had Penny die een kleine feminist moest zijn.
We interviewden zevenjarigen en vertelden zo hun verhalen.
Hallo. Ik ben Penny.
Kinderen moeten kunnen bepalen waarheen ze verhuizen
en hoe ze willen leven.
Niet of ze om één uur 's nachts willen gaan slapen
of al dan niet naar school gaan.
Ik zeg niet... Ik zeg dat ouders niet moeten zeggen:
"Nou, wij bepalen dat,
"wij betalen de huur."
Ik wilde educatief zijn op een meer undercover manier,
zodat je niet door zou hebben
dat er educatief gezien veel gaande was.
Ouders moeten niet het leven van kinderen bepalen.
Het is alsof ze kinderen behandelen als kinderen. Snap je?
- Randy, wat ben je aan het doen? - Niets. Ik rook. Wil je een trekje?
Nee, Randy, ik rook niet. Roken is slecht voor je.
Nou en? Zo zie ik er stoer uit.
Nee, zo zie je er niet stoer uit.
Je ziet er dom uit. Je bent al stoer.
Zaterdagochtendtelevisie was in die tijd
niet een beetje wetteloos, het was extreem wetteloos.
Het was het Wilde Westen.
We konden echt alles doen wat we wilden.
- Oef. - Alles goed, Miss Yvonne?
Oh, ja. Dank je, Pee-wee.
Oh, en jij bedankt, grote jongen.
Als het op repareren aankomt
van mechanische dingen
kun je het beste een gekwalificeerde reparateur nemen.
Hij heeft goed gereedschap en weet hoe hij het moet gebruiken.
Johnny, kun je bij me langskomen?
Er moet vast iets gerepareerd worden.
Anders maken we iets kapot.
Ik ontwierp dingen die kinderen te boven moesten gaan.
En zo niet, dan betekende dat dat het kind
iets leerde, hetzij van jou als ouder, hetzij van de straat.
Het hebben van een kinderprogramma op zaterdagochtend
leek me subversief op een excentrieke, kunstzinnige, geweldige manier.
Handen gewassen?
Brave hond!
Ik wilde iets toevoegen waar ik van hield
in de vroege Andy Warhol-films waarvan ik dacht dat het erg high concept was.
Ik had een hond die in het speelhuis kwam,
en we hebben hem twee minuten gefilmd terwijl hij dat bakje voer opat.
Bedankt, Miss Yvonne.
We houden een binnenpicknick midden in de nacht.
Ik had nog wat fruitsalade in de koelkast.
Ik dacht dat ik een baken kon zijn en kon zeggen:
"Het is oké om anders en creatief te zijn."
- Fruitig. Ik hou van fruitsalade. - Waarom trouw je er dan niet mee?
Oké, dan doe ik dat.
Neemt u, Pee-wee Herman, deze fruitsalade
aan als uw wettige echtgenote,
vanaf heden,
in ziekte en gezondheid, tot de dood u scheidt, zo waarlijk helpe u God?
- Wilt u dat? - Ja.
Anders zijn is niet alleen goed, maar laten we het vieren.
Hoi. Terwijl de tekenfilm speelde,
nam ik een gewone aardappel en stak er wat potloden in.
En ik heb een dier gemaakt dat er zo uitziet.
Ik herinner me de eerste aflevering van Pee-wee's Playhouse.
Ik kreeg een opmerking van de zender.
Ik was creatief bezig. Ik gebruikte mijn verbeelding.
Je kunt dit ook thuis doen.
"Je kunt geen potloden in aardappelen steken."
Ik zei: "Waarom niet?"
En ze zeiden: "Oké, dat kan."
In vijf seizoenen van Pee-wee's Playhouse kreeg ik vijf opmerkingen.
Ik zette mijn hakken in het zand. Dit ben ik, dit is wat ik ga doen.
Ik was op de juiste plaats op het juiste moment.
Dit Hawaïaanse feest was echt geweldig.
Ik hoop jullie plezier hebben gehad.
Aloha.
Seizoen één werd gefilmd in een loft in SoHo.
De producenten wilden niet al dat geld aan een echt podium uitgeven.
Ze wilden liever beknibbelen.
Het programma is gemaakt ondanks wat de productiemaatschappij wilde.
Het was waanzin. Paul verbood ze toegang tot de set.
Aangezien we er nog aan werkten,
was ik niet bij de montage, dus ik had het niet gezien.
Voor de eerste aflevering bleven de we hele vrijdagnacht op.
Het zou zaterdag om 9 uur worden uitgezonden,
dus ze belden: "Waar is het programma?"
We waren rond 5 of 6 uur 's ochtends klaar.
Ik herinner me dat ik met Rich Abramson naar CBS liep...
om de opnamen naar hem toe te brengen.
"Dit is voor de satellietverbinding."
Dat was 20 minuten voordat het werd uitgezonden.
Ik was benieuwd of het oké was.
Ik had er echt hoge verwachtingen van en godzijdank was het goed.
- Klop, klop. - Wie is daar?
- Harry. - Welke Harry?
Handige Harry.
Omdat ik mezelf was, ging ik over naar: "dit zijn mijn eigen opmerkingen.
"Dit moet ik herstellen. Dit ga ik nu doen."
Na de uitzending belde de zender op maandag en zei:
"Hoge kijkcijfers. De critici vinden het geweldig. Dit is een enorm succes."
We hebben een ader van de psyche aangeboord
die op dat moment naar voren moest komen.
Er keken niet alleen vierjarigen naar.
Studenten keken. Mensen onder invloed keken. Iedereen keek ernaar.
Het was alsof er in 1986 een bom viel
op de televisiewereld die ontplofte.
Ik had niet echt door dat ik een populair tv-programma had.
Er waren nog weken werk te doen. Het was nog niet voorbij.
Dus zei ik: "Ik kan het zo niet langer."
Ik wil dat het in Los Angeles is
in een soundstage met alles erop en eraan.
En dat is wat we deden.
Mijn telefoon waarschuwt dat het tijd is voor een verjaardags-sms.
En vandaag is een volle verjaardagsdag
omdat ik vandaag 12 verjaardagen heb, inclusief mijn oogarts.
Ik stuur de hele dag verjaardags-gifjes, om de twee of drie uur,
van zonsopgang tot zonsondergang, vanaf het moment dat ik opsta.
Je lijkt het druk te hebben. Geef me even een minuutje, want
ik heb het erg druk met deze sms'jes.
Mijn God, waarom doe ik dit eigenlijk? Dit is veranderd in...
En nu sms'en mensen me terug,
"Ha ha, leuk. Ik hou zo veel van je Paul."
"Hoe onthoud je mijn verjaardag?"
Dat begrijp ik niet, omdat ik...
Pee-wee Herman krijgt een eerbetoon op de Hollywood Walk of Fame.
Een gekkenhuis op Hollywood Boulevard
terwijl honderden fans en mediamensen de straat in stroomden
om de onthulling te zien van de ster van Pee-wee Herman.
Laat me dit zeggen: ik heb geen ster op de Walk of Fame gekregen.
Pee-wee Herman kreeg een ster op de Walk of Fame.
Beetje ironisch. Wel logisch.
Meer mensen kenden die naam.
Ik klaagde niet. Ik klaag nu ook niet.
Zo heb ik nog een doel, iets om nog waar te maken.
Een ster voor Paul Reubens. Ik zeg het alleen maar.
Oké, hou je mond!
Iedereen op wie ik heb getrapt om de top te bereiken
kan voortaan elke dag hier komen en op mij trappen.
Bedankt. Bedankt.
Mijn hele leven was 24 uur per dag gewijd
aan Paul Reubens en aan de Pee-wee Herman-franchise.
We raakten bevriend omdat we altijd samen waren.
En zoals dat gaat met vrienden hadden we soms ruzie.
Er was zeker veel spanning tussen mij en Rich op dat moment.
De productie in New York was gewoon meedogenloos hard
en ik gaf Rich tot op zekere hoogte de schuld.
Paul werd vrij snel erg beroemd.
Ik denk dat hij vreselijk advies heeft gekregen en dat volgde hij op.
Ik voelde dat de deal die ik had gesloten
in mijn nadeel was,
dat ik niet echt de slimste deal had gesloten.
Ik had mijn ziel en zaligheid erin gelegd en toen zei hij: "Dit was het."
Ik liep van het podium af en dacht: "Het is bekeken.
"Hij wil niet meer met me werken."
Ik verliet de bespreking en belde een advocaat
en we klaagden elkaar een paar jaar aan.
Vreselijk. Het duurde lang voor ik ervan hersteld was
en in zekere zin weet ik niet of dat wel gelukt is.
Paul had conflicten met bijna iedereen met wie hij werkte.
Dat was gewoon zijn aard.
Hij was zo'n perfectionist, zo gedreven om iets te maken dat ertoe deed.
Het vergt ook negatieve energie om dat te bereiken.
Je moet mensen benadelen.
Alles is transactioneel.
Paul kan wrok koesteren. Hij vergaf niet gemakkelijk.
Een paar van de dingen die ik zou willen doen bij Saturday Night Live.
Ik zou graag "Playhouse 90" doen. zeer intense drama's van 90 seconden.
Zoals: "Johnny, Johnny, de politie is hier.
"Hou je mond, wil je? Ik probeer na te denken." Dat soort dingen.
In die periode was Phil Hartman mijn beste vriend,
maar we werkten samen voor het welzijn van Pee-wee.
Toen hij bij SNL kwam, was dat een enorme kans.
Dit is Saturday Night Live met Phil Hartman.
Hij zei: "Ik ga naar SNL en we gaan beginnen."
Hallo, Captain Carl.
Ik wilde dat geweldige personage niet verliezen, maar het gebeurde wel.
We brachten geen tijd meer samen door
en hij steeg naar de top en werd een van de sterren van SNL. Fijn voor hem.
Dus ja. Ik bleef maar doorgaan.
Ik voel me als een personage in The Bad and The Beautiful of zo.
Het was showbusiness.
Ik haal mijn viool.
Hoi, Coco.
Ik had het zo druk, dat ik niet echt een sociaal leven had.
Ik had heel weinig buiten het werk om.
Er gebeurde zoveel op professioneel en creatief gebied
dat ik iemand nodig had die alle andere dingen kon afhandelen.
Ik was vanaf het begin veel meer betrokken
bij het inrichten van zijn tuin.
Ik heb al die bomen met Paul geplant en al die cactussen.
Ik denk nog steeds dat je... Wat denk je van Acapulco?
Til niets zwaars, doe niet te veel, man.
- Deze gasten zijn relaxed. - Laat Art het doen.
Hij is echt goed. Hij is een heel goede tuinman.
Hij kan dingen laten groeien uit stukken stok.
Ik dacht: "Oh, dit is iemand die van dezelfde dingen houdt."
Elke vorm van spiritualiteit die ik heb, heeft te maken met de natuur.
We voelden ons erg aangetrokken tot planten en dieren van de wereld,
maar vooral van waar hij woonde.
We voerden de vogels en de eekhoorns.
We hebben daar heel wat wilde dieren gekregen.
Niet te veel nu.
Kom op nou, liefje. Kom op. Kom naar me toe.
Paul is iemand die spinnen redt.
Het is alsof je in het bos woont,
ook al is het midden in Hollywood.
Je hebt niet genoeg licht hier.
Spring er nu in.
Warren Montgomery begon met me te werken
als een soort assistent op de set en hij deed de beveiliging.
Ik wist wie hij was. Ik was geen fan.
Ik was te macho om fan van Pee-wee te zijn.
Ik was jong en atletisch. Ik kwam sterk over.
Dat vond Paul leuk.
Je bevocht geen vrouwen die hem wilden
uitkleden,
ook al denk ik dat in zijn hoofd
dat was wat er op dat moment gebeurde.
Naarmate de tijd verstreek, werd ik meer het commandocentrum.
In het begin dacht ik:
"Ik moet zorgen dat ik mijn baan behoud."
Daarna moest hij zorgen dat hij mij zou houden.
Soms
zou het leuk zijn om je assistent te zeggen:
"wil je dit doen?" en dat ze zeggen: "ja, doe ik"
in plaats van erom heen te draaien
en heel arrogant te gaan doen over iets.
Allison heeft bijna 40 jaar voor mij gewerkt.
Het lijkt erg op het hebben van een vrouw.
We waren een surrogaatfamilie.
Warren en Allison waren een beetje een barrière,
niet om mensen weg te houden, maar om ze wat op afstand te houden
of om situaties onder controle te houden.
Tegelijkertijd had ik heel veel geheime relaties.
Waarschijnlijk hebben veel mensen met aanzien
die iets te verliezen hadden door als homo geïdentificeerd te worden
hetzelfde gedaan.
Hé, stop even.
Ik herinner me dat ik toen dacht:
het is interessant om te zien welk effect dit heeft.
Ik besefte dat het feit dat ik in de kast zat
enig effect op me zou hebben.
Ik dacht: "oké, zet je oogkleppen op.
"Je hebt geen enkele traditionele relatie.
"Je gaat gewoon verder met je carrière." Ik leidde een extreem afgeschermd leven.
Begin je me te vertrouwen?
Nee.
Je begrijpt het niet.
Als je denkt dat ik je ga vertrouwen... Dat gebeurt niet.
Nee, zo ben ik. Ik vertrouw niemand.
Ik denk niet dat ik je ooit zal vertrouwen.
Ik geloof je niet helemaal. Er is wel een element van vertrouwen.
Hoe moet ik bewijzen dat ik je niet vertrouw?
Je hebt gelijk. Er is een klein beetje. Een klein beetje.
Laat het niet naar je hoofd stijgen.
Ik wil niet dat je ook maar enigszins het gevoel hebt dat ik je vertrouw.
We waren hier niet als je niet een beetje vertrouwen had.
Van je zes documentaires vond ik er één goed.
Heb ik het gevoel dat ik controle heb door geïnterviewd te worden? Ja en nee.
Ik bedoel, je hebt de vragen.
Veel vragen komen van wat ik je verteld heb, daar heb ik controle over.
Ik kon kiezen wat ik...
ik kon kiezen wat ik je zou zeggen om me te vragen
of welke verhalen ik vertelde en wat ik zou weglaten.
Ik heb het gevoel dat ik na dit hele proces zal zeggen:
"Ik zei het toch. Ik had deze documentaire kunnen regisseren."
Bij Bonnie?
Oké, dan doen we dat.
Ik was enthousiast over de mogelijkheid om nog een film te maken.
Bovenste verdieping. Rex.
Bij Big Adventure had ik geen erkenning gekregen voor mijn creatieve rol
en dat zou ik niet weer laten gebeuren.
Ik was altijd geobsedeerd door circusfilms
en ik was enthousiast over de mogelijkheid om er zelf een te maken.
Onmiddellijk
leek het circus een goede wereld en een goede achtergrond.
Wat nu als Gina een act doet?
Ik vroeg George McGrath van het eerste seizoen van Pee-wee's Playhouse
om met mij de film te schrijven.
We hebben veel circusfilms bekeken
en gingen toen uitzoeken wat bij mij paste.
Het circus is geworteld in de werkelijkheid
en toch is het een wereld van fantasie, flitsen en magie.
Ik heb kans na kans gehad om gewoon mijn ding te doen.
Ik had een film gemaakt. Ik had een succesvol tv-programma.
De studio zei zo ongeveer:
"Succes. Doe maar wat je wilt."
Ja.
Iemand meldde zich en begon campagne te voeren om de film te regisseren,
een regisseur die Randal Kleiser heette,
die een zeer getalenteerd filmmaker was.
Hij had een kleine film gemaakt, genaamd Grease.
Ik produceerde de film officieel,
wat ik niet had gedaan bij Big Adventure,
en ik was enorm betrokken als producent.
Ik vertrouw mensen niet snel.
Ik zwem niet met de stroom mee.
Ik ben iemand die controle wil hebben.
Ik vroeg: "Zou ik een beetje in je nek kunnen hijgen, Randal,
"terwijl jij het regisseert?"
En hij stond open voor dat idee.
Ja, het klinkt zo bekend.
Mijn grootste medewerkers van Big Adventure
werkten niet aan de film,
maar ik wilde dat het fantastisch was en aan de verwachtingen voldeed.
Ik dacht: "misschien ga ik dat Pollyanna-idee uitvoeren
"waar Pee-wee een treurige stad weer vreugde brengt."
We zeiden dat we hier geen circus wilden.
En jullie artiesten zijn niet welkom in deze stad.
Stadsbewoners, luister naar me.
Jullie worden erg slaperig.
Jullie oogleden worden erg zwaar.
Jullie gaan genieten van het circus.
Veel mensen schreven veel grappige dingen
over Pee-wee's relatie met Dottie in Big Adventure.
Er zijn veel dingen over mij waar je niets van weet, Dottie,
dingen die je niet zou begrijpen, die je niet zou kunnen begrijpen,
dingen die je niet moet begrijpen.
Hij lijkt zijn vriendin niet leuk te vinden,
het lijkt alsof hij van haar af probeert te komen en zo.
Dus ik dacht: "oké, wat is de keerzijde daarvan?"
Pee-wee heeft duidelijk een groot libido in Big Top Pee-wee.
Ik besloot de romantische kant van Pee-wee Herman te versterken.
Een ding waar ik me een tijdje op concentreerde
was dat de kus van Pee-wee met zijn hoofdrolspeelster
de langste kus in de filmgeschiedenis zou worden.
Ik hoopte dat het grappig zou zijn
dat het maar door bleef gaan.
Ik had, tot dan toe, enorm veel controle gehad
en een gebrek aan inmenging of input
van mensen met wie ik werkte.
Er was gedoe met de studio
over de duur van zijn pijnlijk lange kusscène,
omdat hij de eindmontagerechten had. Ze konden hem niet inkorten.
Dat schiep een situatie waarin hij er arrogant over kon zijn.
Hij saboteerde zichzelf doordat hij elk element van de film bepaalde.
Ik gaf op een gegeven moment toe.
Ik was buiten mezelf dat iets waar ik zo hard aan gewerkt had
en waarvan ik dacht dat het zo goed was, gewoon buiten mijn bereik viel.
Twee sterren van Big Top Pee-wee, Mr. Pee-wee Herman en Valeria.
De film was dus voltooid.
Paramount gaf een feestje met een circusthema voor de première
en ik zat aan een tafel
en al die mensen die mijn vrienden en kennissen waren
en mensen die ik had uitgenodigd, kwamen één voor één naar de tafel.
Nadat de tiende naar me toe kwam en zei:
"wauw, de sets waren... het was prachtig",
dacht ik: "ze vinden de film niet leuk."
Dat was een enorme klap voor me.
Ik...
Hij werd niet goed ontvangen
en dat zag ik niet aankomen.
Het was de eerste keer in mijn reeks van successen
dat ik iets niet in goud had veranderd.
De maandag na het openingsweekend
reed ik het Paramount-terrein op,
en dit klinkt als een verzonnen verhaal,
maar ik reed mijn parkeerplaats op op de directieparkeerplaats
en iemand was mijn naam aan het overschilderen.
En dat voelde verschrikkelijk en eng en vreselijk.
Dit nieuwe Pee-wee-avontuur lijkt conventioneler,
deels eigenaardig, deels circus, deels liefdesverhaal.
Alsof hij de magie kwijt was. - Absoluut.
We hebben allebei Big Top Pee-wee afgekeurd
omdat we teleurgesteld waren om de magie van Pee-wee
verdund te zien door de echte wereld.
Eerste recensie van de film: "Enorme flop."
Ik denk dat ik een beetje in shock raakte en ik was echt teleurgesteld.
Het leek een enorme mislukking.
Ik ga. Had ik al gezegd dat ik ging?
Wat me eroverheen hielp, was dat John Paragon en ik
Pee-wee's Playhouse Christmas Special schreven.
We schreven dat sneller dan alles wat ik ooit eerder had geschreven.
Ik herinner me dat het me uur na uur en dag na dag
uit de depressie tilde
van mijn circusfilm die niet deed wat hij moest doen.
Kerstmis!
Hallo allemaal. Mijn naam is Pee-wee. Hoe heet jij?
Welkom bij mijn speciale kerstspecial, met mij in de hoofdrol, Pee-wee Herman.
Kerst in het Speelhuis en we gaan veel plezier hebben
Vrolijk kerstfeest allemaal...
Ik probeerde nostalgisch te zijn
en beïnvloed te worden door elke kerstspecial die ik ooit gezien had.
Maar eerst, heb je me alle cadeautjes gebracht waar ik je om vroeg?
De gaststerren zijn mijn favoriete mensen en ze zeiden allemaal ja.
Hé, dat is Little Richard op het ijs.
Hoi, Pee-wee.
Mijn hemel!
Ik had,
niet gefactureerd, tot op heden, dat was onderdeel van haar contract,
"stuur me geen rekening", Cher.
Cher, heb je een leuke kerst tot nu toe?
Oh ja, Pee-wee. Kerstmis is mijn favoriete tijd van het jaar.
Hallo, Pee-wee.
Hoi, Pee-wee. Vrolijk kerstfeest.
Zou ik in je kerstspecial kunnen komen?
Fijne feestdagen.
Het magische scherm en ik zijn neven.
Vrolijk kerstfeest.
Vrolijk kerstfeest, Oprah.
Ik maak een heel speciaal gerecht voor jullie:
vruchtencake.
Vruchtencake, mijn lievelings.
Kijk, iedereen,
een nieuwe vleugel aan het speelhuis gemaakt van vruchtencake.
Ja, er zitten homoseksuele onderwerpen in Pee-wee's Playhouse. Ja, zeker.
Ik zeg dit serieus
zodat je er wat duistere muziek, wat prikkelends onder kunt zetten.
Ik schep niet over veel dingen op,
maar ik heb het gevoel dat de special een deel van de popcultuurroem is.
Welkom terug. We leggen net de laatste hand aan de kerstboom.
Ik ben er enorm trots op en geniet van hoe geweldig het is.
Hé, Pee-wee, hoe zit het met die speciale wens?
Mijn wens is dat er vrede op aarde is
en dat iedereen de aller vrolijkste kerst heeft
en een gelukkig nieuwjaar!
Ho ho ho!
Jihaa!
Tegen de tijd dat ik aankwam, zat Paul al in de stoel.
In de make-up stoel en hij bleef daar eindeloos zitten.
Maar hij deed echt een dutje. Hij haalde zijn slaap in.
In die tijd bestelde CBS de laatste twee seizoenen van Pee-wee's Playhouse,
seizoen vier en seizoen vijf, samen.
Dat waren veel afleveringen in een kortere periode.
Ik was een schim van mezelf.
Ik werkte zo hard dat ik geen enkel privéleven had.
Het voelde erg eenzaam en heel bijzonder.
- "Te koop." - Oh, nee! Verkoopt Pee-wee ons?
Welnee. Pee-wee zou dat nooit doen.
En het stond voor het raam van het speelhuis.
Pee-wee zal het speelhuis wel verkopen.
We schreven een aflevering getiteld "Speelhuis te koop."
Verkoopt Pee-wee het speelhuis?
Het was de laatste aflevering en dat wist ik.
Ik had niet het gevoel dat het de laatste aflevering ooit was.
Ik had gewoon zoiets van: "dit loopt ten einde."
Het is tijd om afscheid te nemen...
Toen ik klein was, eindigde mijn favoriete programma, Howdy Doody.
Dit was mijn eerste echte dosis realiteit.
We zeggen "tot ziens" tegen jullie.
"Wat is dit voor wereld?
"Wat voor wereld zou Howdy Doody uit de lucht halen?"
Je weet wel: "wat is er mis met alles?"
En ik wilde net zoiets.
Ik wilde stoppen met een soort mooie knal.
Hé. Bedankt voor het kijken, iedereen.
Voordat ik ga, wil ik afscheid nemen van ieder van jullie.
Tot ziens, jij en jij en jij.
Ik sprak graag rechtstreeks in de camera om me tot de kinderen te richten.
Kom dichterbij,
nog dichterbij, recht in mijn gezicht.
Ik nam mijn werk,
een kinderprogramma maken, zo serieus.
Ik heb altijd gedacht dat wat je interesseert zich vanzelf openbaart.
In veel opzichten bleek het dit te zijn.
- Welterusten, allemaal. - Welterusten, Cowboy Curtis.
Lach naar de camera.
Ik was het niet zat om Pee-wee Herman te zijn. Ik was het niet beu.
Ik had het moeten onderbreken met een kleine vakantie.
Dus ik ging naar huis, naar Florida.
Weet je, er waren zes of zeven jaar achter elkaar,
met een extra 10 tot 15 jaar
daarvoor, waarin ik gewoon geobsedeerd en gedreven was.
Voor een heel groot deel had ik daar controle over.
Ik had daar veel controle over en toen niet meer.
Het was ochtend. Ik was de tuin aan het verzorgen.
Hij belde me bij hem thuis en was
erg rustig.
En hij zei:
"Ik wil dat je de heuvel afgaat naar de supermarkt
"en dat je me terugbelt vanuit de telefooncel."
Ik zei: "wat? Wat bedoel je?" En hij zei: "doe het gewoon."
Hij besefte onmiddellijk
dat het snel bekend zou worden.
In Sarasota, Florida, is acteur Paul Reubens,
beter bekend als Pee-wee Herman van tv,
op borgtocht vrij na beschuldiging van aanstootgevend gedrag
in een pornobioscoop.
CBS heeft gemeld dat gezien de omstandigheden
de zender de geplande herhalingen van Pee-wee's Playhouse schrapt.
Komiek en televisiester Pee-wee Herman
heeft vandaag een paar uur vastgezeten.
Hij wordt beschuldigd van exhibitionisme in een pornobioscoop.
Het ging om een undercoveroperatie.
Agenten benaderden Paul Reubens.
Hij zei, en ik citeer: "dit is gênant."
In het rapport staat dat Reubens zei dat hij Pee-wee Herman was
en aanbood om een benefietprogramma te doen.
De rechercheurs arresteerden hem vervolgens.
Pee-wee Herman, een van de grootste onbeduidende sterren...
Hij was gekleed als iemand die naar de bioscoop gaat
voor een middagje filmplezier.
Ze beseften niet direct
dat ze een beroemdheid hadden opgepakt.
Ik heb gezien hoe hij aan zijn genitaliën zat.
Volgens de verklaring is hij
"emotioneel kapot door de gênante situatie."
Ik was bij John Paragon. We konden het niet geloven
en we waren er erg overstuur en paniekerig over. Ik kon wel huilen.
Het was verschrikkelijk dat dit gebeurd was.
Hermans advocaat zei tegen een krant:
"Als dit de ronde doet, is zijn carrière voorbij."
Ik hield een heel lange tijd geheim wie ik was
en dat was heel gunstig voor me, zoals ik wilde, en toen dus niet meer.
Het werd negatief toen ik opgepakt werd en men nooit een foto van me gezien had
anders dan Pee-wee Herman.
En toen had ik ineens een Charlie Manson-politiefoto.
Ik verloor de controle over mijn anonimiteit en het was vreselijk.
Dit verhaal kon je niet stuiten. Dat moest je accepteren.
Maar hij zei ook
dat de beschuldigingen niet klopten
en dat de feiten niet overeenkwamen met wat ze zeiden.
Zijn pr-medewerker
heeft in een verklaring alle aantijgingen weerlegd:
"Volgens Paul waren de feiten die de zedenpolitie verklaarde onwaar.
"Hij heeft zich nooit blootgegeven of andere ongepaste dingen gedaan."
Pauls gemoedstoestand na de arrestatie was een shocktoestand
en hij wilde dat iemand voor hem zorgde.
Er stonden zenderwagens voor het huis van zijn ouders.
Ik moest uitzoeken hoe ik hem ongezien uit Sarasota kon krijgen.
Paul had neptanden. Ze veranderden de vorm van zijn mond,
zo zag hij er anders uit.
Dus zo en met en een bril en ik geloof dat we hem kaal hebben geschoren
kregen we hem weg uit Sarasota.
Paul was bevriend met Doris Duke.
Paul benaderde haar persoonlijk en zei:
"Ik moet me even verstoppen."
Ze zei: "natuurlijk."
We lieten iedereen geheimhouding zweren.
We brachten hem naar New Jersey waar hij een paar weken onderdook.
Ik belde hem elke dag
omdat ik bang was dat hij suïcidaal zou zijn.
Mijn ouders zeiden tegen hem:
"We hebben je gesteund in alle goede tijden.
"We zijn er nu ook voor honderd procent voor je."
Het is schokkend wat voor vreselijke dingen mensen over me zeggen en denken.
Ik heb recht op een advocaat. Ik heb het recht om te zwijgen.
Kan ik in plaats daarvan liefdadigheidswerk doen?
Pee-wee Herman moest naar het ziekenhuis
na een feest waar hij verkleed was als Edward Scissorhands.
Pee-wee Herman zou geëxecuteerd moeten worden,
omdat hij met kinderen omging.
Ik bedoel, kapitein Kangoeroe,
men vergeet dat hij jarenlang met veel kinderen omging.
Je bent betrokken bij kinderprogramma's,
dat brengt verantwoordelijkheid mee.
Mensen stellen hun vertrouwen in Pee-wee Herman.
We willen niet dat kinderen omgaan met of iets te maken hebben met viezeriken.
Het is nog steeds een enorme voetnoot. Destijds
zeiden mensen met wie ik werkte:
"Het publiek heeft echt een kortetermijngeheugen."
Ik draaide me om en dit is echt waar, ik zei 30 jaar geleden al:
"Het publiek heeft een ijzersterk geheugen.
"Het publiek heeft een olifantengeheugen.
"Mensen onthouden alles, dus hou mij en jezelf niet voor de gek."
Zo werkt het gewoon niet.
En 30 jaar later voel ik de effecten nog steeds.
Toen ze eindelijk besloten dat hij naar huis zou vliegen,
hebben we alle ramen beplakt met zwart plastic
zodat er helemaal niemand naar binnen kon kijken.
Het was bijna symbolisch
dat hij probeerde om een beetje te cocoonen.
Ik wil dat Pee-wee Herman weet
dat ongeacht zijn privéleven
hij nummer één blijft bij onze kinderen.
Hou vol. We houden nog steeds van je.
Je hebt een fout gemaakt. Nou en?
Ik geloof in je. Geef niet op.
Veel mensen belden
en veel mensen wilden hem het beste wensen en zo.
Hou vol. Laat ze je niet onderuit halen.
Mij een zorg of het waar is.
Paul weet waarschijnlijk wie er niet belde
en weet waarschijnlijk wie er nare dingen over hem heeft gezegd.
Ik denk dat hij wreed is tegen de mensen die hem het meest helpen
en hij heeft een soort pathologische behoefte
om de projecten die hij heeft om zeep te helpen.
Was je geschokt toen je zag dat Pee-wee Herman gearresteerd was?
Paul belde me. We waren van elkaar vervreemd sinds...
sinds ik begon met Saturday Night Live.
- Vervreemd? - Gewoon geen contact.
Om een bepaalde reden?
- Een conflict. - Ja.
Omdat je vond dat je Pee-wee's Playhouse hielp ontwikkelen
en je er nooit krediet of geld voor kreeg?
- Onder andere, ja. - Ja?
Je had hem kunnen aanklagen.
Ja. En veel mensen hebben dat gedaan.
Velen vergaven het,
maar ik nog steeds niet.
Ja, het is afwijkend gedrag.
Ik had allerlei afschuwelijke, vreselijke gevoelens.
Ik werd iemand anders.
We namen een pr-bedrijf in de arm
en de pers wilde een foto van hem in het openbaar.
De conclusie was: hij moet uit een restaurant komen met een afspraakje
en dan laten we dat aan een paar uitgekozen persfotografen weten,
maar niemand weet dat het in scène is gezet.
Dat nam de wind uit de zeilen van andere reporters
omdat de foto was gemaakt.
Dus nu moesten we de politiefoto
uit de gedachten van het publiek krijgen.
Ik wist dat de MTV Music Awards eraan kwamen.
Dames en heren, MTV introduceert met trots
iemand met wie we al lang bevriend zijn.
Ik zat in die perstent en hij liep op
en alle verslaggevers reageerden:
"Is dat hem echt?"
Bedankt.
Bedankt. Dank u.
Test.
Test. Argh!
Dank u wel.
Bedankt.
Nog goede moppen gehoord?
Het publiek bij de MTV Awards
kon het niets schelen dat hij gearresteerd was.
Ze gaven om zijn creatieve genialiteit.
Pee-wee! Pee-wee! Pee-wee!
Anderen steunen Pee-wee.
Deze mensen verzamelden zich voor CBS Television in Los Angeles
om te protesteren tegen het besluit om Pee-wee's Playhouse
van de zaterdagochtend te schrappen.
Laat Pee-wee vrij!
De media hebben hem gekruisigd en CBS,
dat geen ruggengraat heeft, liet hem vallen
voor zijn schuld bewezen is.
Pee-wee.
Mensen gingen de straat op om Paul te steunen.
Er waren protesten in het hele land.
Pee-wee heeft ook volwassen fans,
maar ze weten dat dit waarschijnlijk niets uithaalt.
Wie van jullie heeft gemasturbeerd afgelopen week?
Dit is niet om het goed te praten,
maar het is niet de misdaad van de eeuw.
Naar verluidt ging hij een pornobioscoop binnen
en zat aan zichzelf.
Denkt u dat iemand in zo'n tent geschokt was?
Daar is wel erger te zien.
Pauls doel was om het leed van een proces te vermijden.
Hij zou dat ongetwijfeld winnen.
Het zou alleen maar langer duren en we wilden ervan af.
Dus we konden het beste nolo contendere pleiten.
Acteur Paul Reubens wil een boete van 502 dollar betalen
en een anti-drugsreclamespot maken
voor de aanklacht van onzedelijk gedrag.
Hij was aanwezig bij een hoorzitting.
Reubens is vooral bekend om zijn rol als Pee-wee Herman.
Hij werd in juli opgepakt
en beschuldigd van exhibitionisme in een pornobioscoop.
Hij heeft de aanklacht niet betwist.
Meneer Reubens, nu ga ik u vragen
of u het pleidooi begrijpt voor erkenning en afstand van rechten
dat u hebt ondertekend. - Ja.
Snapt u dat u afziet
van uw rechten
inclusief het recht op een proces? - Ja.
Hebben uw advocaten, Dresnick en Gerstein,
u alles uitgelegd, meneer? - Ja.
- Hebt u nog vragen? - Nee.
Goed. Dan vraag ik u nu hoe u pleit.
Nolo contendere.
- We pleiten nolo contendere. - Goed.
Mijn grootste angst, en dat is waar ik denk
dat de kneep zit, geen woordspeling bedoeld,
is hoe ik overkom in dit verhaal
en wat het doel voor mij hierin is
en niet over te komen als een slachtoffer.
Ik heb het gevoel dat het heel makkelijk is om...
mijn verhaal zo te veranderen dat ik een slachtoffer word.
Of dat ik de man achter het masker ben, de tranen van een clown.
Ik weet heel goed wat dat is en ik daar verzet ik me tegen.
Dat wil ik niet zijn.
Ik ga een manier vinden om daarbovenuit te stijgen,
net zoals het voelt alsof ik gedwongen ben
en daar bovenuit moest stijgen in werkelijkheid.
Oh, God, ze is echt mooi. Ze is prachtig.
Bedankt. Oh. Wat denk je ervan?
Elida werd geboren.
Ze kwam elke dag met me mee naar het werk.
Dat was eigenlijk heel erg leuk, denk ik, voor Paul
omdat hij klaar was om zich meer open te stellen,
om zijn zinnen te verzetten en verder te gaan.
Ja.
Ik herinner me dat ik Paul ontmoette.
We hadden gemeenschappelijke vrienden. Ik was een enorme fan.
Het was na zijn arrestatie en de situatie drukte zo zwaar op hem.
Hij was beschadigd. Gebroken.
Als een vogel die was aangereden.
Hij kon zijn huis nog geen minuut uit.
Omdat hij teruggetrokken leefde, was het vaak donker. Hij sliep op rare tijden.
Ik kwam naar het huis, deed de gordijnen open, luchtte het huis.
Ik kon moeilijk door het stampvolle huis lopen.
Ik moedigde hem aan om naar buiten te gaan,
want als iemand die zo creatief is niet werkt, sterft hij.
Coco.
Voor Buffy the Vampire Slayer klikte het gewoon.
Zijn eerste film na de arrestatie, dus moest hij in zijn contract opnemen
dat hij zoveel mogelijk op zijn politiefoto leek.
Ben je een of andere mafkees?
Het was cool om te zien hoe hij zichzelf op die manier beschermde.
Je hebt mijn nieuwe jas verpest.
Maak hem enorm dood.
Toen Paul me in een vampier veranderde, kregen we een band voor het leven.
We hebben altijd die band gehad. We zijn een soort van...
We zijn verbonden in de eeuwigheid.
Documenteer deze hele situatie.
Dit is het soort rotzooi dat bij je terugkomt.
Oh, mijn God, ik kan niet geloven dat we video-opnames... Nemen we op?
Hij had gewoon zijn familie nodig.
Zijn tweede familie die langskwam.
Hij begon langzaam mensen te zien.
Hij begon weer te lachen, het was geweldig.
Start.
Uitstekend.
Maar ik zie geen synchroonzwemmen.
Film, Paul.
- Kijk mijn broek. - ...kinderen of zo.
Kijk naar mijn broek.
We begonnen naar kringloopwinkels, verzamelplaatsen en ruilbeurzen te gaan
en mijn kennis over dingen uit te breiden.
Ik moedigde hem aan een museum op te zetten
omdat hij al die ongelooflijk spullen heeft.
Verzamelen is echt de kern van de dingen waar hij van houdt
en wie hij is.
Hoe meer tijd we samen doorbrachten, hoe gelukkiger hij werd.
Hij werd weer zichzelf.
Mijn eerste gast, bekend als Pee-wee Herman.
Dit is zijn eerste talkshowoptreden als zichzelf.
Graag applaus voor Paul Reubens.
Bedankt voor je komst.
Goed,
je komt meestal op, of je kwam in het verleden op, als Pee-wee.
Ben je zenuwachtig?
Nee. Nee, je bent niet zenuwachtig.
Ga je vanavond nog praten?
MISSCHIEN
Mensen willen weten hoe je bent, je moet spreken.
Oké.
Dat is heel goed. Dat noemen we een begin.
- Dat klonk wel als Pee-wee. - Is dat zo?
Dat klinkt als Pee-wee. Niet als Paul.
Nee. Dit is mijn echte stem.
Oh, heel... Oh.
Paul had geen aandacht gekregen voor een andere rol dan Pee-wee Herman.
Dit was dus een bepalend moment.
- Kom op, sneller, sneller. - Oké, Andrew, tijd om te sterven.
Goed idee. Een zelfmoordpact. Hier, ruk mijn keel eruit.
- Waar heb je het over? - Doe het gewoon!
Paul was een creatief persoon en was in Hollywood.
En het was geweldig.
Ik herinner me dat als er pruiken werden gepast, hij een hele look creëerde.
Graag applaus voor Paul Reubens.
Hij ontwikkelde verschillende personages.
Hij kon zich verschuilen, niet achter Pee-wee,
maar hij stortte zichzelf in iets compleet nieuws.
Barbie.
Maria.
George.
Barbie, hij is lekker. Hij lijkt precies op een Ken-pop.
Ken en Barbie, oh mijn God, het is zo perfect.
Ik ging naar de première van Blow met Paul.
En eindelijk had hij vertrouwen.
Iedereen was er.
Het was Hollywood, het was groot
en Paul was terug.
Je krijgt geweldige recensies.
- Men is erg enthousiast... - De film is geweldig.
En daarin speel je een interessant personage, een biseksuele kapper.
Heb je... Is dat een rol waar je onderzoek voor hebt gedaan?
- Ik kon een klein beetje knippen. - Oké.
Paul en ik waren een paar jaar consequent samen,
dus ik denk dat dat de wenkbrauwen deed fronsen.
Ik heb het altijd dubbelzinnig gelaten omdat ik mensen graag laat raden.
Ik hou van het idee van mysterie.
We volgen Paul...
terwijl hij zijn... Daar is hij.
Je ziet er waanzinnig uit. Laat me terugkomen.
- Hier is mijn 'mani. - Laat me terugkomen.
In het oude Hollywood werden mensen op afspraakjes gestuurd.
Het was net een gearrangeerd huwelijk
en Paul was mijn vriendje.
Ik weet dat mensen misschien zeggen: "Nou, Paul was homo."
Ja, nou en?
Ik ben opgegroeid in het leven, bij wijze van spreken.
Dus ik hoefde nooit echt
ergens een label op te plakken omdat niemand anders dat deed.
Op een dag gaf hij me een vriendschapsring,
je weet wel, een vriend-vriendin-ring.
Die kwam uit een doosje popcorn.
We wisten dat, als we verder gingen, we er altijd voor elkaar zouden zijn.
Bekijk haar hier doorheen.
Er verstreek ongeveer 10 jaar na zijn arrestatie.
- God, dat ding is zo klein. - Oké, oké, oké.
Paul was de Elton John-video aan het opnemen,
dus ik dacht dat het een normale dag was.
Plotseling belden de buren die zeiden:
"Er rijdt politie naar het huis toe."
Er waren waarschijnlijk 25 agenten in het huis.
Ik verstijfde. Ik wist er helemaal niets van.
Ik dacht alleen: "Oh, mijn God. Wat gebeurt er?"
Er loopt een onderzoek naar de acteur, bekender als Pee-wee Herman
nadat de politie zijn kunstcollectie in beslag nam.
Mark Coogan van CBS
met het laatste nieuws hierover.
Harold, het gaat om vermeende kinderpornografie.
Na een klacht van een voormalige kennis
doorzocht de politie Reubens' huis.
Naar verluidt namen ze dozen met erotische video's en foto's mee.
Ik werd gebeld door Paul en hij zei me dat het absoluut niet waar was.
Hij kende Jeffrey Jones
en Jeffrey Jones werd beschuldigd van ongepast gedrag.
En die persoon die hem beschuldigde
was bij Paul thuis geweest met Jeffrey en andere mensen.
En die persoon beschuldigde Paul van het bezit van kinderporno
en daardoor zijn ze toen huiszoeking gaan doen.
Ik vroeg hem op de man af: "wat is er aan de hand?
"Wat is er gebeurd?" Ik kreeg alle duidelijke antwoorden.
Ze hebben vintage homo-erotische kunst gevonden,
maar ga je het leven van deze man ruïneren voor dergelijk kunst?
Ik ging meteen
naar Pauls huis om rechtstreeks te communiceren met de wetshandhaving.
Het was uitzonderlijk en ongewoon om eraan deel te nemen...
voornamelijk omdat Pauls huis ook
in veel opzichten net een museum was.
Hij had buitengewone verzamelingen van dingen,
inclusief materiaal dat de politie in beslag wilde nemen.
En die fotocollecties van vroege homo-erotica,
inclusief letterlijk honderdduizenden oude foto's
en oude achtmillimeterfilms.
Sommige van die archiefdozen waren niet eens geopend.
Tijdens het uitvoeren van de zoekopdracht
waren er geen aanwijzingen
dat dit materiaal was dat Paul regelmatig raadpleegde of bekeek.
Kort daarna kregen we een telefoontje van de Enquirer.
Het nieuws over de politie-inval was uitgelekt.
Nu loopt er een onderzoek naar acteur Paul Reubens
over vermeende kinderporno.
Het onderzoek loopt. Er is geen aanklacht ingediend
en de vertegenwoordiger van de acteur veroordeelt de hele zaak.
Ik kon de exacte collecties vinden
bij de grootste universiteiten van het land, in hun LGBT-archieven.
Ik had mensen verdedigd in kinderpornozaken
en dit was gewoon geen kinderporno.
...Pee-wee Hermans huis. ET bracht het verhaal.
We hebben nieuwe details.
De persaandacht voor deze zaak was niet zo uitgebreid.
We vroegen mensen om te wachten op de resultaten van de zaak,
om niet in het aas te happen.
Beroemdheden steunen hem.
Courteney Cox en David Arquette treden naar voren
en spreken namens hem.
Ik was een beetje verrast
omdat dit grote Hollywoodsterren zijn
en ze spraken echt hun steun uit voor Paul Reubens.
Paul verbleef bij ons
en ik denk dat het voor hem heel rustgevend was
om daar in zo'n zware tijd te zijn.
"We komen er wel doorheen."
Wat de seksualiteit van Paul betreft,
daar is hij terughoudend over, hij zwijgt erover.
Paul is van de oude stempel, hij praat niet over zijn privéleven.
Ik zei: "dit is een teken dat je je ware leven moet leven."
Ik zei dat hij uit de kast moest komen.
Paul was toen niet in het openbaar uit de kast,
dus wat dat betreft was hij een makkelijk doelwit.
Dit was een homofobe heksenjacht.
Er is een cliché dat heel gevaarlijk is over pedofilie
en de LGBTQ-gemeenschap.
Ook nu nog.
Wanneer een kinderartiest beschuldigd wordt van het bezit van kinderporno
en de woorden Paul Reubens, Pee-wee Herman, kinderporno
in een krantenkop staan, is de schade al aangericht.
Het werd heel duidelijk
dat ze hem iets wilden aandoen, problemen wilden veroorzaken.
Oké, goed. Oké. Zwaai nu naar Paul. Zwaai naar Paul.
De politie had alle foto's van Paul meegenomen,
maar toen we eenmaal dingen begonnen terug te krijgen,
bleek dat ze alle foto's van mijn dochter hadden genomen,
Elida, van toen ze jong was.
Ze zijn ook naar haar school gegaan en spraken met de school.
Dat hoorde ik allemaal pas achteraf.
Ik moest een brief ondertekenen dat ik Paul toestond alleen te zijn met Elida.
Het was gewoon zo verschrikkelijk.
De officier van justitie nam deel aan dat eerste jaar van het onderzoek,
een jaar gerekend vanaf het huiszoekingsbevel.
En gebaseerd op hun onderzoek
en hun beoordeling van het materiaal en in beslag genomen bewijsmateriaal,
besloten ze dat er geen aanklacht zou worden ingediend.
En op het allerlaatste moment,
letterlijk een dag voordat
de aanklagers geen aanklacht meer konden indienen,
zei de procureur van LA
dat ze hem zouden aanklagen
voor het bezit van kinderporno.
Wil je het hebben over LA-kampioenen? Deze moet je kennen.
Zijn naam is Rocky Delgadillo.
Rocky Delgadillo was de pas gekozen stadsprocureur.
Hij was erg ambitieus,
had aangekondigd dat hij bijzonder gefocust was
op kindermishandeling.
Het werd ons steeds duidelijker dat dit een politieke zaak was.
Als Paul een gewone burger was geweest,
dan had hij deze aandacht niet gekregen.
Happy birthday dear Milton
Happy birthday to you
Help me ze uit te blazen.
Zijn vader begon achteruit te gaan,
dus vanaf toen
ging hij naar Florida.
Toen mijn vader aan het aftakelen was,
hielp Paul mijn moeder met alles,
woonde bij hen in en verzorgde mijn vader tijdens zijn laatste maanden.
Mijn vader was een echte macho en dat was een probleem tussen hem en Paul.
Paul heeft echt gewerkt aan zijn relatie met mijn vader.
Hij deed daar veel moeite voor en dat wierp zijn vruchten af.
Het was een keuze die Paul moest maken.
Ging hij naar de rechtbank
en werd hij mogelijk vrijgesproken en in het gelijk gesteld,
maar nam hij daarmee op de koop toe dat dit in de openbaarheid kwam?
Er werd besloten dat we een overtreding zouden vinden,
letterlijk een overtreding
die betrekking had op materiaal dat aanstootgevend was,
maar op een obsceniteitsnorm, niet iets in samenhang met kinderpornografie.
Een maand nadat hij was aangeklaagd voor bezit van obsceen materiaal
en hij zich moest melden, stierf zijn vader.
Kort daarna moest Paul voor de camera komen om zijn naam te zuiveren
omdat hij niets te verbergen had.
En hij had een geloofwaardig iemand nodig
zoals Stone Phillips om hem alle lastige vragen te stellen.
Was je in het bezit van kinderporno?
Nee. Ik benadruk dat ik dat niet was.
Waar trek je de grens? Voor jou is het kunst.
Voor iemand anders kan het beledigend, aanstootgevend, obsceen zijn.
Ik denk dat waar ik de grens trek is...
Ik woon in een land waar ik kan verzamelen wat ik wil
en zolang ik niemand kwaad doe en ik kinderen niet uitbuit,
mag ik verzamelen wat ik wil.
Nadat ze 30.000 afbeeldingen hadden bekeken,
kwam het uiteindelijk neer op één afbeelding in één vintage tijdschrift.
Ze waren het erover eens dat de foto niet van een minderjarige was.
Toen de aanklacht voor kinderpornografie was verworpen,
was ik bereid verantwoordelijkheid te nemen voor mijn verzameling.
Wat inhield?
Dat houdt in dat je zegt en aanvaardt dat er obscene beelden bij waren.
Zijn straf: een boete van 100 dollar,
verplichte begeleiding, geen contact zonder toezicht met kinderen,
en voor de komende drie jaar moet hij zich registreren als zedendelinquent.
Je kunt veel over me zeggen.
Dat doe je misschien ook, net als veel anderen.
Men mag denken dat ik raar ben.
Men mag denken dat ik gek ben
of wat iemand ook over me wil denken, dat is allemaal prima,
zolang je maar niet denkt
dat ik pedofiel ben, want dat is niet waar.
Paul is erg veerkrachtig.
Dat waren angstwekkende tijden en je moet
bereid zijn om die pijn toe te laten
en om het ook een beetje te uiten.
Dat kostte veel dagelijkse inspanning,
maar Paul weet hoe hij ergens bovenop kan komen.
Applaus voor Paul Reubens.
Ik ben nieuwsgierig.
Het is even geleden dat je Pee-wee Herman was.
We hebben een Pee-wee-outfit gevonden.
De echte Pee-wee Herman-outfit
en we waren benieuwd of hij je zou passen. Denkt u dat?
Nee, dat kan niet.
- Kom op! - Dat kan niet.
- Probeer het eens. - Smeek het me!
Alleen even...
Voel je jezelf nu Pee-wee worden?
Weet je, het gaat niet om de broek. Pee-wee zit echt in me.
- Ja. - Weet je wel?
Paul kreeg de kans om Pee-wee terug te brengen, wat hij erg leuk vond.
En ik denk dat dat een beetje moeilijk voor hem was,
omdat hij besefte dat hij ouder was en er tijd was verstreken.
Maar hij had altijd vertrouwen in Pee-wee.
Paul belde me op en zei: "we doen de podiumshow nog een keer.
"Ik wil graag dat je meedoet."
Ik zei: "Echt waar?"
Hier is post voor je, Pee-wee.
Ik dacht dat je een 25-jarige postbode Mike zou willen,
niet een 60-jarige postbode Mike.
Het is de mooiste vrouw in Poppenland, Miss Yvonne.
Toen ik die deur opende als Miss Yvonne en naar buiten kwam,
had ik alles kunnen doen. Als ik geplast had, had men gezegd:
"Miss Yvonne maakte een statement. Ze plaste daar. Ik hou van haar."
Zijn we al achter het geheime woord van vandaag?
Ja, Miss Yvonne.
Ik heb het plezier gemist.
Kom op, laat me meedoen met het plezier!
Het was een sensatie en een ingebouwde liefdesaffaire met het publiek
omdat ze ons als kind hadden gezien.
De liveversie van de Pee-wee Show op Broadway
was echt zoals je wilde dat het zou zijn.
Ik heb Paul ontmoet
en bad dat hij misschien een Pee-wee Herman-project wilde doen
en het duurde echt jaren om hem te overtuigen het te doen.
Er leek veel angst te zijn
rond het idee om Pee-wee Herman terug te brengen in een film.
We schrijven Pee-wee's Big Holiday.
Paul zat te veel thuis.
Paul ging niet zo vaak op pad. Paul had een avontuur nodig.
Hallo. En ik help mee met schrijven.
Hij moest een andere film gaan maken.
Oh. Appelig.
Cool.
Er was altijd een gevoel dat Paul zoveel had meegemaakt
en daardoor kregen we dit vele tientallen jaren niet.
Op de vriendschap.
Als fans en bewonderaars
wilden we hem het vertrouwen geven om een ander project groots aan te pakken.
En hij vond de film geweldig.
Pee-wee! Pee-wee! Pee-wee!
Het was echt een pandemonium. Mensen lachten om elke grap.
Ik zei het toch? Ik zei toch dat het goed was?
Dan besef je hoe afgestemd hij was op zijn fans
en op wat ze leuk vinden en op zijn relatie met hen.
Hij kreeg echt een speciaal moment van totale waardering.
Als je deze documentaire zelf zou maken, hoe zou die dan zijn?
Ik zou al mijn filmbeelden hebben genomen
en alle foto's die ik heb gemaakt
en alle dingen die mensen nu niet te zien krijgen,
dat ook allemaal,
en zou iets maken wat erg dromerig zou zijn en erg...
Ik zou wat gepraat hebben op camera en hebben gezegd:
"Nu wil ik jullie dit laten zien.
"En toen maakte ik dit en toen deed ik dit." Ik, ik, ik.
"En toen werd ik gearresteerd en het was verschrikkelijk en toen...
"En toen was het leven goed
"en toen moest ik zorgen voor
"mensen die me na stonden die naar de klote waren."
Ik weet niet wat het geworden was.
We zullen het nooit weten of misschien wel. Ik weet het niet.
Na een jaar filmen stopte Paul zijn medewerking aan de productie.
Hij vertraagde het afronden van een laatste interview over zijn arrestaties.
(Regisseur Matt Wolf) Ik voel me niet geweldig vandaag
omdat ik het gevoel heb
dat je me niet vertrouwt
om de film te regisseren.
(Paul) Als je bedoelt voor het grote geheel... en misschien is dat wel zo.
Ik denk... ben ik mederegisseur van de film? Absoluut niet.
Werk ik op een veel grotere manier mee dan je gewend bent? Ja.
Maar dit is een groter probleem aangaande controle.
Ja, je hebt gelijk.
Ik maak me ook zorgen over hoe het wordt.
Hoe zal het gaan in de montagekamer?
In hoeverre zal ik geen controle hebben
over hoe je mijn verhaal gaat vertellen
of hoe het zal worden of wat dan ook?
Ik ga flippen in de montagekamer.
Dan krijgen we ruzie over dingen
en dan wordt het echt riskant.
Dus ik weet niet of dat gaat werken of niet, en natuurlijk,
degene die ik het meest pijn doe ben ik zelf.
Is het het waard om er daarom mee te stoppen? Geen idee.
Paul heeft het laatste interview nooit afgemaakt.
De dag voor hij stierf besloot hij zelf een audio-opname te maken.
Meer dan wat dan ook was de reden dat ik een documentaire wilde maken
dat ik mensen wilde laten zien wie ik echt ben
en hoe pijnlijk en moeilijk het was
om als iets bestempeld te worden wat ik niet was.
Het moment dat ik iemand mij hoorde bestempelen als,
ik ga het gewoon zeggen,
een pedofiel,
wist ik dat het alles zou veranderen, voor de toekomst en het verleden.
Ik wilde praten over en enig begrip krijgen voor
hoe het is om als paria bestempeld te worden,
als mensen bang voor je zijn
of onzeker over je zijn of je niet vertrouwen
of als ze je bedoelingen bekijken
door een soort filter dat niet waar is.
Ik wilde dat mensen begrepen dat af en toe
waar rook is, niet altijd vuur is.
Ik wilde, op de een of andere manier,
dat mensen begrepen dat mijn hele carrière,
alles wat ik deed en schreef, was gebaseerd op liefde
en mijn verlangen om te vermaken
en vreugde en creativiteit te brengen
voor jongeren en voor iedereen.
Paul hield zijn ziekte geheim voor bijna iedereen.
Hij was iemand die zijn hele leven zo op zichzelf was geweest.
Het was een uitdaging voor hem om de documentaire te maken,
maar aan het eind van zijn leven sprong hij in het diepe
en besloot hij dat de film voltooid moest worden.
Hij wilde dat mensen zagen
wie hij was als Paul.
In de laatste maanden van zijn leven had Paul een liefdevolle relatie.
Hij was omringd door zijn beste vrienden.
Hij had veel plezier.
Ik denk dat hij de volheid van zijn leven omarmde in die laatste dagen,
vol ontzag voor het leven dat hij geleid had.
Paul was ongelooflijk dapper.
Al deze verschillende dingen,
al die verschillende emoties, al die verschillende invloeden en factoren,
dingen die ik zag toen ik klein was,
ik had het gevoel dat ik dat op de een of andere manier terug kon geven.
Ik voelde me een goede verzamelaar van dit alles.
Ik was een goed vat voor dit alles.
Niets kon me tegenhouden.
Niets kon me ervan weerhouden dat het in alle opzichten puur zou zijn
en ik denk dat dat het was.
Dat is een deel van de reden dat ik er zo trots op ben, omdat ik...
dat heb afgeleverd.
Dat heb ik waargemaakt, niet alleen voor jullie, maar voor mezelf.
Ik vlieg!
Ik ben de gelukkigste jongen ter wereld.
De vogels zijn allemaal jaloers op me.
Omdat ik Pee-wee ben.
Als je geluk hebt zoals ik, jongens en meisjes, zullen je dromen uitkomen.
Want raad eens, kinderen.
- Ik zei: "raad eens, kinderen." - Wat?
Ik ga al mijn geluk met jullie delen!
Ik ben Pee-wee Herman.
Ik ben de gelukkigste jongen ter wereld.
Tot ziens. Dag, jongens en meisjes.
Ondertiteling: Lidewij Dingemans TransPerfect Media