SADECE ÜYELER
Gitme vakti.
-İyi görünüyorsun. -Öyle mi?
Seninle gurur duyuyorum.
-Seninle gurur duyuyorum. -Seni seviyorum.
Seni çok seviyorum.
Seni de seviyorum.
Ve seni seviyorum.
-Tanrım, git hadi. -Evet.
Böyle yap.
Tamam, 17.15 gibi evde olsan iyi olur.
Sorun değil bebeğim.
Hey, kes şunu. Tüm mahalleyi uyandıracaksın.
Geç kalmasaydın.
-Siktir, unuttum… -Şaka mısın?
Evet, özür dilerim. Bir saniye.
Seni hergele. Lanet olsun.
Siktir… Evet, işte burada.
-İşte burada. -Tanrım.
-Şu arabaya biner misin… -Arabaya mı bineyim?
Bin şu lanet arabaya!
-Arabaya bin. -Tamam, tamam.
Gidelim.
Yüksek sesli bir şey olmasın, tamam mı?
Niye çarpıyorsun?
Niye böyle… Düzgün kapasana.
Çarpmadım.
Çarpmışken çarpmadım deme.
Mikey, böyle yaptım.
Tekrar mı göstereceksin?
-Evet, aynen. -Tamam, kes.
O iğrenç şey ne kadar kötü?
GoGo'dan aldım.
Bence gayet iyi. Ne bu, fındıklı mı?
Artık sadece banka kartı alıyorlarmış.
Ya banka kartın yoksa?
Banka kartın yoksa boku yedin.
Banka kartın varsa ücret ödemen gerek.
-Her hâlükârda sana girecek. -Evet çünkü kredi kartı olursa
kart için yüzde ödemeleri gerekir.
Anlıyorum ama neden müşteriye giriyor? Sebepsiz yere.
Benden söylemesi Mikey,
bu göreve bardağın yarısı boş enerjisiyle başlamışsın gibi.
Çift sıfır yala beni. Ne görevi?
Eyalet sınırı ötesine mal taşıyoruz.
Bantlı bir kutuyu Gary, Indiana'ya götürüyoruz.
Gary, lanet olası Indiana. Oraya gidiyoruz.
Kutuda ne var?
Kutuda ne olduğunu bilmiyorum. Bantlı. Bantlı dedim ya.
Bana söyleyebilirsin.
Tamam, öyle olsun. Bilmeme gerek yok.
Eşeğin tekisin. Sen busun.
Sen busun lan…
Ne aldığını bile bilmiyorsun.
Sadece hareket ediyorsun. Eşek. Sırtı yüklü eşek.
-Ben bir eşeğim. -Evet.
Eşeklerin takım taklavatı hiç gördün mü?
Eşeklerin alt takımı gördün mü?
-Ne oluyor? -Burada kal.
Jimmy mi o?
Mike.
Teşekkürler Michael.
-Ne yapıyorsun? -İyi misin?
Arabada kal demedim mi?
-Ne? -Sana arabada kal dedim.
Niye arabada kalamıyorsun?
-Arabada kal demedin. -Arabada kal dediğimi duymadın mı?
-Demedin ki. -Beni mi izliyordun?
Duymadım çünkü demedin.
Yeter ama Rich.
Köpek değilim.
Ben köpek değilim.
Nereye gideceğimi, ne zaman gideceğimi söyleyemezsin.
Bak, dün gece ne yaptım.
Sen bir… Bunu sen mi yaptın?
Evet, bunu ben yaptım. "Gary için Şarkılar."
Hadi bebeğim, başlıyoruz.
Sesi yavaş yavaş artır.
-Tamam mı? Sadece… -Yavaş yavaş artırıyorum.
-Kapat şunu. -Yavaş yavaş artırmak budur.
Ben de öyle yaptım.
-Yemin ederim, eğer… -Kes şunu.
Kes şunu.
Kenara çekip seni burada bırakırım. Anladın mı?
Bu… Bu sesi kademeli artırmak değil.
Budur.
Ben öyle yapmadım. Arabaya saygı duyuyorum.
Şimdi de müziğe saygı duymanı istiyorum.
Tanrım.
Evet, işte budur. İşte budur.
-İşte bu. -Dur. Dokunma bana. Dur.
Gary hakkında ilginç bilgi ister misin?
Sabırsızlanıyorum.
Nüfusu tahmin et.
Yetmiş bin.
Burası bir Pas Kuşağı şehri.
Eskiden Sihirli Şehir olarak bilinirdi.
Bir zamanlar yüzyılın şehri olarak da bilinirdi.
-Yüzyılın Şehri. -Yüzde 54'ü kadın.
Arabada evli olmayanlarımız için
çok eğlenceli bir bilgi olabilir.
Tabii ki John Cougar Mellencamp.
Michael Jackson, seni orangutan.
-Michael Jackson, Gary'den mi? -Hatta tüm Jackson 5.
John Cougar Mellencamp'ten önce Tito da diyebilirdin.
Pekâlâ.
Hadi be. Koney King pizza puff yapıyormuş.
-Ne? -Koney King pizza puff yapıyormuş.
Chicago'ya özgü bir şey sanıyordum.
Seyahat edeceğin için heyecanlı değil misin yani?
-Seyahat mi? -Evet.
Hep aynı şeylerden bıkmadın mı?
Bundan bahsediyorum Michael. Bu bir görev.
Jimmy bize daha fazla sorumluluk veriyor.
Önümüzde açık bir yol var.
Bugünle ilgili birçok olumlu şey var.
Sorumluluk, ha? Öyle mi?
-Evet. -Saygı mı görüyorsun?
-Evet. -Öyle mi?
Bence zamanla bunun belki de bir dönüşüm günü olduğunu anlayacaksın.
Hadi. Harika bir gün geçiriyoruz. Gary'ye uğrayacağız.
Antin kuntin bir şeyler yapıp geri döneceğiz.
En geç 17.15 gibi evdeyiz.
17.15 mi? Niye 17.15?
Tiff'in batıl inançları var.
Ne batıl inancı?
Annesi 17.15'te doğum yaptı ve kafasında
aynı şeyin ona da olacağı düşüncesi var.
-Bu duyduğum en aptalca şey. -Ben…
-Niye aynı şey… -Biliyorum.
Bir günde cidden kaç dakika var?
Bir günde binlerce dakika var.
-Niye aynı saatte olsun? -Mantıklı demedim zaten.
Yani 17.15'e kadar dönmeliyiz çünkü annesinin onu çıkardığı…
Sorun bile değil.
-Duyduğum en aptalca şey. -Sorun bile değil.
Saat 17.15'e kadar dönmeliyiz diyorsan sorun.
Saat 17.15'e kadar döneriz.
-Bu çok salakça. -Bu yüzden sorun değil diyorum.
Bütün gün biftek satmayı mı tercih edersin?
Hadi ama. Kahrolası açık yol.
CHICAGO SKYWAY ÜCRETLİ KÖPRÜ
Hey.
-Indiana'ya hoş geldin. -İşte böyle.
Dünyayı geziyorsun Rich.
-Tebrikler. -Gidelim.
Farklı mı hissediyorsun?
-Sihirli Şehir. -Yüzyılın Şehri.
Sence bu bir gecede mi oldu?
Evet, düğmeye basmışlar gibi.
-Ve her şey… -Düğmeye bastılar.
Hiç Chicago'ya benzemiyor.
Ne?
Sadece 35 dakika uzakta.
Ne diyeceğimi bilmiyorum.
İşler çabuk değişir.
Jimmy'yi ara.
Sadece…
-Hey! Selam tatlım. Selam. -Selam. Nasılsın?
Ben… Sanırım iyiyim.
Ne demek istiyorsun?
Bilmiyorum. Nasıl tarif edeceğimi bilmiyorum.
-Şey gibi… Sanki… -Ne?
Çok fena sıçmam gerekiyormuş gibi hissediyorum ama bilmiyorum.
Doktorun dikkat etmemi söylediği şey bu muydu, bilmiyorum.
Tamam.
Kasılma mı? Sence bu…
-Braxton Hicks gibi mi? -Tamam.
Evet, muhtemelen. Ama iyi olacağım.
Daha 17.15'e çok var.
-Öyle mi? -Evet, merak etme, iyiyim.
-Tamam. -Teslimatı yaptınız mı?
-Neredeyse. -Seninle gurur duyuyorum.
Seninle gurur duyuyorum. Yolculuk nasıl? Eğlenceli mi?
Evet, iyi vakit geçiriyoruz.
Peki ya Mikey? O iyi mi?
-Evet, iyi. -Tamam, harika.
Ama sigara içme tatlım. Söz ver, tamam mı?
-Pekâlâ. -Tamam.
Seni sonra ararım, tamam mı?
-Bir şeye lazımsa ara. Seni seviyorum. -Tamam. Seni seviyorum.
Tamam, seni çok seviyorum.
Ne oldu? Ne dedi?
Birkaç saate haber verecekmiş.
Bize haber verecek.
"Birkaç" ne demek?
-Üç mü? Dört mü? -Richie, ben söylemedim. O söyledi.
Gary'de birkaç saat oyalanmalıyız. Hâlâ saygı görüyor musun?
Siktir et. Sadece, bilmiyorum… Bir şeyler yiyelim.
Bak? Michael Jackson'ın evi.
Evet.
Hadi!
Koney King 3 Nesil… 1920'den beri
Kapıyı kilitle.
İçeride görüşürüz.
Ne dinliyoruz, Teddy Pendergrass mı?
Evet.
-Biraz TP. -Teddy'yi…
-Evet, Teddy'yi severim. -Sosisli dükkânınız çok romantik.
Eski tarz müzik dinlerim.
-Evet, sana katılıyorum. -Bir anlamı var.
-Evet. -Ne dediklerini anlıyorsun.
Selam. Koney King'e hoş geldiniz.
-Teşekkürler. -Mike, bu Alicia.
-Nasılsın Alicia? -Memnun oldum.
Ben Mike. Nasılsın?
Size ben bakacağım. Bir ihtiyacınız olursa söyleyin.
-Sağ ol. -Sana limonata aldım.
İster misin?
-Çok şey kaçırıyorsun. -Kaçırıyor musun?
-Evet. -Evet.
Ne zamandır burada çalışıyorsun?
-Beş yıldır. -Beş yıl mı? Evet.
-İşler nasıl? İyi mi? -Harika.
-Öyle mi? -Seviyorum.
Seviyor musun? Nesini?
-İnsanlarla, halkla çalışmayı seviyorum. -İşte budur.
-Doğru cevap. -Michael insanlardan nefret eder.
Tanrım.
-Söylediği tek kelimeye inanma. -Kalabalığı sevmem.
İnsanlardan nefret etmem ama kalabalığı sevmem.
Evde yemek yapar mısın?
Gerçeği mi istiyorsun?
Evet, sadece gerçeği.
Hayır. Buradan çıkınca tekrar ocağın başında durmak istemiyorum.
-Bu mu yani? -Siz yapıyor musunuz?
Biraz.
Bazen tencere tava çıkarırım ama bilmiyorum, çok değil.
Ama restoranda yemek yapmam.
Ne tür bir restoran?
-Bunun gibi. Burası gibi. -Tamam.
-Aşçı sen misin? -Arada sırada aşçılık yaparım.
-Evet. -Evet.
-Sen ne yapıyorsun? -Restoranda mı?
Restoranda. Evet.
Evet, ne yapıyorsun?
Sanırım ben biraz… Nasıl derler bilmiyorum,
-gösteri adamıyım. -İşte budur.
Bilmiyorum, halkla ilişkiler, vitrin yüzü falan.
Güzel.
Kuzen, Annie ismine ne dersin?
Bana sevdiğin isimleri söyle.
Söyle.
İstersen deli de ama Althea ismini seviyorum.
-Althea mı? -Althea.
Althea sürekli dayak yiyen
birinin ismine benziyor.
-Yok be. Althea mı? Althea güçlüdür. -Althea.
-İnek biri gibi. -Hayır. Althea mı?
Althea.
Görüşürüz Althea.
-Althea öğlen yemeğinde. -Althea…
Sosyal Bilimler'den döndüğümde…
Althea.
Althea yemekte.
Althea neredesin, Althea.
Bir keresinde Eva diye birinden hoşlanmıştım. Eva.
Şu küçük piçlere bak.
-Küçük piçler gününü görecek. -Tamam.
Ne haber kızlar? Biz… Tamam. Evet, efendim.
Pekâlâ küçük piçler.
Hazır mısınız?
Buradaki ikinci en sevdiğim spor.
Sırada biz varız.
Hey, skor ne?
Basket mi oynuyorsunuz, çiçek mi topluyorsunuz?
Ben ve kankam birinizi alalım. Üçlü oynayalım. Hanginiz?
Tamam, hadi çiçeğim. Kazanmaya hazır mısın?
Öyle mi? Gel buraya genç.
Nasılsın? Ben Mikey.
-Memnun oldum. Ben Jaden. -N'aber dostum?
Böyle sağlam mıyız? Beş puan ister misiniz?
N'aber? Mikey. N'aber? Tamam, hadi bakalım.
Isınmama bile gerek yok.
Hadi Rich. Hadi.
-Hadi be. -Şimdi biraz akışkanlık zamanı.
Gününüzü göreceksiniz.
-Esnemen gerekmediğine emin misin? -Yok.
Seni esneteceğim oğlum. Dur, onu bekleyelim.
-Hazır mısınız? -Evet.
İyi şanslar gençler.
Hadi.
-Hadi. -Buraya.
Özür dilerim. Neredeydin? Tamam, oyna.
Büyük bende. Oraya git.
Onunla kal. Önünde dur.
-Hayır. Bu acıtacak. -Kahretsin.
Hadi. Evet, artık erkekler oynuyor.
Farklı. Hadi.
Turuncu daire, biliyorsun, değil mi?
Turuncu… Turuncu daireye sokmaya çalış.
Buradaki herkes temastan korkuyor. Potaya git.
Öyle bir şey yok.
-Korkma. -Hadi.
Ve bir.
-Aferin sana. -Mike, her köpeğin günü gelir.
Tamam, tekrar indir.
Çünkü üç adamı idare ediyorum Rich.
Hadi. Oyna.
Siktir. Lanet…
Hep aynı şey. Seni arka kapıdan dövüyor.
Kapıyı kapalı tut. İzin verme…
Arkana geçmesine izin verme.
Bu… Hergele. Tamam, hadi.
İyi oyundu. Nereye gidiyorsun?
Evet! İşte budur.
Hey, başardın. Bir. Bu bir.
Hadi.
-Hey. -Hadi. Evet. At bir tane çiçek.
İyi atıştı oğlum. İşler açıldı.
-Bütün gün. -Görüyorum.
Önemli olan atış, değil mi?
Hadi. Savunma yap, yetenekli.
Dikkat et.
Hadi.
-İyi misin? -Hey, büyü artık.
İyi misin?
Hadi. Oyna, devam. Kontrol.
Kontrol. Ağlıyor.
Indiana'da çok yumuşak yetiştiriyorlar, değil mi?
-1980'lerde değiliz. -1980'lerde değil miyiz? Öyle mi?
-Hadi. -Tavrın hoşuma gitmedi.
Maçtan önce bezini değiştirdin mi?
Yoksa sadece oynuyor musun? Altında bez mi var?
Bezle mi oynuyorsun?
Hadi. İlk atan kazanır.
-Hayır. -Siktir git.
Evet, efendim.
-Evet! -Bu iş bizde bebeğim. Hadi.
-Bloku görüyor musun? -Evet!
Aslan yürekli. Bayıldım.
-Seni seviyorum oğlum. -Bütün gün.
Aferin gençler. Aferin.
Şuna bak. Ne yaptığına bakın.
Genç erkek, hiç fena değilsin.
Arka kapıyı mı… Arka kapıyı nasıl kaçırırsın?
Kafasının arkasını görüyorsan kesmen…
-Ve pas atmıyorsun. -Aynen. Demeye çalışıyorum.
Hepiniz berbatsınız.
-Indiana'lılar bok gibi. -Kapa çeneni sürtük.
Negatifsin.
Negatifsin. Biliyor musun? Aslında ben…
Yapma… Hayır, hayır.
Sorun yok. Bırak oynasınlar. Sizi seviyoruz.
Nike'larınız mokasene benziyor.
Beyler, çok güzeldi.
Gary, Indiana.
-Büyük sarı var mı? -Hadi bakalım.
Büyük yok. Senin gibi kısalar var.
Komik.
Burada ne varmış?
Hey, neden sinsice dolaşıyorsun?
OE al bana.
-Ben de birkaç Ides çakayım. -Ides!
Biranı iç ve git.
-Tamam. -Dükkânda bira içme.
-Hey. -Annen için üzülüyorum.
Abi kes sesini artık.
-Annem hakkında ne dedin? -Kapa çeneni…
Arkadaşım için üzgünüm.
-İki tane lütfen. -İki.
Kazı kazan alayım.
Hilal tekme savunma manevrasıdır. Sadece yer açmaktır.
-Sadece… -Ani tekme hız için.
Geldiğini görmezsin bile.
Ama güce ihtiyacın varsa sadece yandan tekme atarsın. Bütün gün.
Adamın dizini kırar, değil mi?
-İşte bu. -Bunu hissettim.
Hareketi söyleyeyim mi?
-Evet. -Seninle dövüşmek istemiyorum.
Eve gidiyorum. O kadar.
-Geriye tekme. -Geriye tekme işte.
-Değil mi? -Geriye tekme.
-Oraya geliyordum. -Bayılır.
Işıklar söner hergele.
Dikkatli ol. Yeni takıma bulaşmasın.
Hey, çok üzgünüm… Güm!
Katır gibi lan.
Katırı düşün. Kocaman bir şey…
Kocaman kaslarla güç üretiyorsun.
-Anlıyor musun? -Evet.
Tam bu yöne giderken, hop bu yöne geliyorsun.
-Evet. -Bak, ben sadece…
Görünüşü bile hoşuma gidiyor.
-Evet. -İşte bu be.
Niye durduk?
Noel, kuzen.
Tabii. Teşekkürler.
Evet, efendim.
-İnanılmazsın dostum. -Anlıyor musun?
Sihirli güçlerimiz var dostum.
Yumuşak bir karışım. Pürüzsüz.
Hadi.
Hey.
Tabelayı görüyor musun?
Kuzen, şu tabelayı görüyor musun?
Evet.
Sanırım…
-Daha önce gördün mü? -Ne diyorsun ya?
Diyorum ki ikimiz de burada
bir saatten fazla otururken
ikimizin de o lanet tabelayı görmemiş olmamız mümkün değil.
Evet Rich, bu bir tabela.
-Sanırım o bar bir anda belirdi. -Kapa çeneni.
-Gerçekten. Harbiden. -Kapa çeneni.
Sanırım o bar bir anda belirdi Michael.
Tamam, bar beliriverdi Rich.
Sence bu delilik değil mi?
Lanet bir bar.
Bir işaret.
-O bir işaret. -"Açık."
O tabela bir işaret.
İçeri giriyoruz.
Geri zekâlı mısın sen? Sen…
Bir saattir burada oturuyoruz. Her an arayabilir.
-Bara falan girmiyoruz. -Ne var ki?
İçeri girip biraz R&B çakarız.
Bara falan girmiyoruz Rich. Otur ve lanet işini yap.
Beni dinle.
-Michael, o tabela bir işaret. -Tamam, bir işaret.
Senden, benden ve lanet Jimmy'den daha büyük şeyler var.
-İçeri giriyoruz. -Bara falan girmiyoruz.
-Otur lan yerine. -Böyle yapmandan nefret ediyorum.
-Böyle… Nefret ediyorum. -Sakın vurma… Ne yapıyorsun?
-Ne yapıyorsun? -Pekâlâ. Haklısın.
-Kahretsin. -Haklısın.
-İçeri giremeyiz. -Evet.
Ne yapıyorsun? Richie arabaya bin.
Rich.
Bayım, lütfen araçtan iner misiniz?
Bayım, lütfen. Bir daha demeyeceğim. Lütfen araçtan inin.
Ehliyet ve ruhsat… Tamam, yeter.
Vajinanı görebileceğim bir yere koy!
-Vajinanı görebileceğim bir yere koy! -Dur. Evler var lan. Dur.
-Hadi ama. -Ne demek hadi?
-Gitmiyoruz. -Hadi, gidelim.
-Yok… Hayır. -Bir burbon, bir shot, bir bira.
Biraz R&B, sonra döneceğiz.
-Yapmıyoruz. -Hadi.
Çek şu lanet elini… Sen…
Bir fırt kokain çektin diye kaplanla dövüşebilirsin mi sandın?
-Hadi. -Dur.
-Bu korkunç. -Korkunç olan ne?
Gerçekten ilham geldi
ama sen hayallerimin içine sıçıyorsun.
Korkunç. Umarım şu an kendini iyi hissediyorsundur.
-Niye bana baskı yapıyorsun? -Hadi.
Tamam, siktir git.
-Ben giriyorum. -Gir.
-Giriyorum. -Gir.
Siktir…
İyi miyim? Nasıl görünüyorum?
Yamyama benziyorsun. Babama benziyorsun.
Tamam, içeri giriyorum. Hey.
Bir şey gerekirse korna çal. Evet!
Göreceksin.
Bu günü hatırlayacaksın.
AÇIK
Bu bir işaret!
-Hey. Hey. -Hey.
Mike sen misin?
Evet.
Öyle mi?
O ne?
Blackhawks kalecilerinden misin?
Öyle mi? AYK mı?
Doğru.
O ne? AYK ne?
Acil yedek kaleci.
Evet. Hiç oynamıyorum ama evet, takımdayım.
Güzel.
Evet, arkadaşın bize senden bahsetti.
Eminim bahsetmiştir.
Ayrıca adam olup
bara yanımıza gelmeni söyledi.
Doğru gibi.
-Tanrım. -Ben sadece elçiyim.
Anladım. Tamam.
-Ama çok eğlenceli. -Tamam.
-Bence seveceksin. -Tamam. Peki, geliyorum.
Tamam, tamam.
Bir gece dışarı çıktıktan sonra beni eve bıraktılar
ama beni yanlış eve götürmüşler.
Onlara söylemeye çok utandım.
Evin kapısını çaldım ve onları biraz içeri girmeme izin vermeye ikna ettim.
-Bu bir gerçek. Gerçek. -Bu doğru!
-Bu bir gerçek! -Bu doğru.
Tamam, peki.
-Sıra sende. Hadi. -Pekâlâ.
Dokuz yaşında. Rahip yardımcısıyım.
-Kurgu. -Hey! Ne…
-Hayır. -Hemen hayır.
Çok iyisiniz.
Bir kez daha deneyebilir miyim?
Pekâlâ.
Tamam, son senemde
okulda oldukça iyiydim
ama siktiğimin matematiğinde,
şeyiyle… Anlarsın ya? Yani…
Hey, bakın kimler gelmiş.
-Selam millet. Nasıl gidiyor? -Görüyor musunuz?
-Böldüğüm için üzgünüm. -Harika.
Büyükannem bana ültimatom verdi.
"Matematik öğretmeni bulmalısın" dedi.
Bana bir kadından bahsetti,
kilise korosunda şarkı söyleyen Roxelana…
Cooks Eyalet Lisesi'nde matematik öğretmeni falanmış.
Ben de "Hayatta olmaz büyükanne. Bunu istemiyorum.
Doksan yaşında bir babuşka'dan
matematik dersi almak istemiyorum."
Anlarsınız ya? Yani…
Ama "Ya alırsın ya evden gidersin" dedi.
Perşembe günü saat 19.30.
-Bu herifin evindeyim… -Evet.
Annesinin altın lazanyasını yiyordu.
Sonra fark ettim ki beş dakika sonra Roxelana'da,
özel derste olmam gerekiyordu.
Kızılcık suyumu içtim ve oraya koşup
kapıyı çaldım.
Ve yemin ederim kapıyı açan kadın
Sports Illustrated'in mayo sayısından fırlamış gibiydi.
Bu zamana kadar gördüğüm en güzel kadın.
Beline kadar siyah saçlı, tam poposunun üstünü öpecek gibi
ve içeri giriyoruz…
-Ne, ne, ne? -Nazik bir öpücük. Tatlı bir öpücük.
Gerçek mi kurgu mu söyleyecek misiniz yoksa hikâyeye devam mı?
Hikâyeyi duymak istiyor musun? Evet, hikâyeyi.
Tamam, pekâlâ, içeri giriyoruz.
Matematik konuşuyorduk ve birden
tüm iç organlarımın sıvılaştığını hissettim
ve çok fena sıçmam gerekti.
Ama hemen orada küçük bir banyosu olduğunu biliyorum, küçücük.
Oraya girersem her şeyi duyacağını biliyordum…
Tanrım.
Ve ben… Yani dışarıdan bakınca çok sakinim.
Matematik konuşuyoruz. Ama içten içe,
"Hadi göt deliğim, beni yüzüstü bırakma bebeğim" diyorum.
Ve bir şekilde, Tanrı'nın yardımıyla
bu siktiğimin özel dersini bitirmeyi başardım, tamam mı?
Hiç sağlıklı değil.
"Roxelana, seninle tanıştığıma memnun oldum.
Haftaya perşembe görüşürüz" dedim.
Dışarı çıktım ve "Evet, başaracağım" dedim.
Hızlıca geri geri yürümeye başladım… geriye
ve birden çıktı.
-İşte bu. -Hayır!
Hepsi… Ve olan şey bu.
Ve ben… Donumu, pantolonumu indirmeye başladım.
Petrolü keşfeden adamların fotoğraflarındaki gibiyim.
Bir şeyler gurulduyor.
Ne çıkacağı belli değil.
Her yerde çamur ve bok falan vardı, her yerdeydi.
İnanılmaz bir rahatlama hissettim, tamam mı?
Verandasının ışığının yaktığını görene…
-Hayır. -…ve zaman yavaşlayana dek.
-Kapı kolu döndü ve kapı açıldı. -Hayır.
Ona bakıyorum, o da bana çabucak baktı
ama sonra hızla başını çevirdi.
Ve…
Çalıların arasından fırladım
ve koşmaya başladım.
Doğruca Michael'ın evine geri gidiyordum.
Üstüm başım otlarla kaplıydı ve hayalarım iki tarafa da çarpıyordu.
Ve arkamda bir iz vardı.
Gülmeden duramıyorum, kahkahadan ağlıyorum
çünkü Milwaukee'de altı sokak sonra
bu herifin evinde olacağım ve ona bu hikâyeyi anlatacağım
ve bu hergele buna bayılacak.
-Gerçek mi, kurgu mu? -Gerçek!
Gerçek.
Maalesef bu gerçek. Ne yazık ki bu gerçek.
-Hergele. -Seni seviyorum kardeşim.
Ben ısmarlıyorum. Bu benden. Mecbursunuz.
Tamam. Durun. Hemen dönerim.
Evet, efendim.
-Bildiğimi biliyorsun, değil mi? -Neyi?
Blackhawks'un kalecisi olmadığını bildiğimi biliyorsun.
Evet. Bu tam bir saçmalık, evet.
Nereden anladın?
Gözlerinde bir şey var.
Evet, doğru. Doğru.
Mike, Mikey, Michael. Hangisini tercih edersin?
Sana kalmış, evet.
Tercihin yok mu?
Tercih müşterinin.
Ya sen? Adın ne? Söyler misin?
Tahmin et.
Tahmin mi?
Tanrım. Daphne.
Bridget, bilmiyorum. Ne?
Tanrım. Shonda. Kahretsin.
-Siktir, bilmiyorum. -Sherri.
Sherri tamam.
Gary'den Sherri.
Hey, bunu ilk kez duyuyorum.
Oynamak istemiyor musun?
Bu bana göre mi, bilmiyorum. Yani sen…
Denemek istiyorsan. Bu…
-Tabii, denerim. -Öyle mi?
Denerim.
Gerçek mi kurgu mu Michael.
Tamam.
Bana bir soru sor.
Buralı mısın?
Indiana'lı değilim.
Portland'lıyım.
Maine, Oregon değil.
Tamam.
Burada ne işin var?
Baştan başlamam, birinden,
bir şeyden uzaklaşmam gerekiyordu.
1988 model Honda Accord'uma bindim ve batıya sürdüm
ve arabam buraya yakın bir yerde bozuldu.
Annemin en sevdiği film Gary Cooper'ın oynadığı Öğleden Sonra Aşk'tı.
Erkek olsaydım adımı Gary koyacağını söylerdi.
Tabelayı görünce "Tamam anne" dedim.
Bir gece kaldım. Sessizdi.
Hayalet kasabaları severim, anlatabildim mi?
Kalmaya devam ettim.
Bir caz barda çalıştım.
Broadway'deki Dirties adlı bir caz bar.
-Dirties mi? -Evet, barda çalışıyorum.
-Beğendin mi? -Harikaydı.
Niye?
Hadi ama, Gary, Indiana'daki köhne bir caz ve blues mekânının
nesi sevilmez ki?
Bakalım… Bu gerçek.
-Kurgu. -Hadi be, gerçekten mi?
-Evet. -Siktir.
Şu Gary Cooper olayı. Acayip şüpheliydi.
-O gerçek. -Hayır, gerçek mi?
-Hayır, değil. -Siktir.
Sana asla inanmayacağım.
-Tiff, benim. Richie. -Bekle. Hayır, seni duyamıyorum.
Tiff benim, Richard!
Selam! Neredesin?
Siktiğimin Gary'sindeyim.
Çok gürültülü.
Çok iyi gidiyor.
Sesin bardaymış gibi geliyor. Barda mısınız?
Bardayız.
Niye bardasınız?
Müşteriler yüzünden.
Ne müşterisi? Orada hangi müşteriyle buluşacaksın?
Jimmy'nin müşterileri.
Tiff, çok iyi gidiyor.
Mikey o kadar iyi ki, ağzı çok iyi laf yapıyor.
-Gerçekten… -Mikey mükemmel!
Tamam.
Çok iyi vakit geçiriyoruz.
Tamam, beni duyabiliyor musun? Çünkü seni duyamıyorum.
-Alo? -Nasıl hissediyorsun?
Tekrar yapalım mı?
-Evet. -Pekâlâ.
Gary, Indiana'da doğup büyüdüm. Hayatım boyunca burada yaşadım.
Seyahat etmeyi severim, her yere gittim ama hayatım boyunca burada yaşadım.
Trenleri severim. Ama tekneye binmem.
Bakalım, iki ablam var.
On bir yaşıma kadar Noel Baba sandığım farklı bir babaları var.
O konuda dalga geçmiyorum.
Yirmi iki yaşında yumurtalık kanseri oldum.
Annem iyi. Babam değil.
Lucky adında üç bacaklı bir köpeğimiz var. Şehrin en havalı adamı.
-Dostum. Yani, bu… -Ağaç uzmanı eğitimi aldım.
-Ağaç uzmanı mı? -Evet.
-Ağaçları sever misin? -Evet.
Öyle mi? Niye? Ağaçları niye seviyorsun?
Sessiz, sağlam ve güvenilirler. İhtiyacın olduğunda hep oradalar.
Evet.
Ve güzeller.
Bu gerçek.
Belki.
Gerçek.
Belki, belki değil. Niye gerçek olduğunu söylüyorsun?
Sadece…
Bilmiyorum, kalbinden konuşuyorsun.
Değil mi?
Ne arıyorsun Michael?
Ne olursa.
Demek buradasın Sarah.
Şerefe.
Sanırım bana Sarah dedi.
Tam onluk bir hareket.
Bana neler diyor, bir duysan.
Tamam, saat şu an 15.17.
Yani 17.15 gibi evde olacak vaktim var, değil mi?
-Evet. -İyi miyim?
-Evet. -Tren çalışmıyorsa…
Tren ne olacak?
Yetişemezsin. Bu…
-Tamam. -Uzun sürüyor…
-Tamam. Pekâlâ. Teşekkürler millet. -Kendine biraz vakit bırak.
Tüm operasyon böyle işte.
Yani onun için mi çalışıyorsun?
Ben serbest çalışıyorum.
Evet, yani patron sensin.
Evet, sanırım patron benim.
Ve birçok insan sana güveniyor.
Ben de bir sürü insana güveniyorum.
Eminim iyi bir lidersindir.
İnsanlar…
hakkımda bir sürü şey söylüyor.
Ne diyorlar?
Hiçbir şeyi bitirmediğimi.
Gerçek mi, kurgu mu Michael?
Bir fırt çekebilir miyim?
Kendin olmanı istiyorum.
Bu…
Bu duyduğum en süper şey.
-Orada olmayı planlıyor musun? -Evet. Yok, döneceğim.
Sadece bir iki işi halledene kadar buradayız
sonra geri döneceğim.
Beyzbol eldivenimi taktım, gitmeye hazırım.
-Evet. -Adı ne?
Söyleyemem.
Doğum günü dileği değil ya.
Hayır, söylerdim ama karım…
Bu konularda batıl inançları var ve…
Bunları paylaşmamı istemiyor.
Kızımız olacak. Bunu söyleyebilirim.
Evet.
-Sen… -Almayayım.
Hayır mı?
Şöyle bir şey vardı…
-Ben çocukken… -Evet.
Annem içtiği her şeyin
mükemmel bir karışımına ulaştığında,
yaptığı bir şey vardı.
Tam mükemmel olduğunda
gecenin bir yarısı odama gelirdi,
upuzun tırnaklarıyla sırtımı kaşırdı.
Ve o… Bilirsin, eskiden…
Bana o gün ne yapacağımı
en ufak ayrıntısına kadar anlatırdı.
O günün her bir dokusunu
tarif eder gibi.
Ne yiyeceğimizi, ne zaman uyanacağımızı,
ne giyeceğimi, radyoda ne çalacağı gibi.
Her şeyi işte. Şey gibi…
Kendimi şey gibi hissederdim, bilmiyorum… Çok rahatlardım.
-Kucaklanmak gibi? Gerçek sarılma? Evet. -Evet.
O gün ne olursa olsun, bir sınav varsa ya da her ne bokla
uğraşmak zorundaysam da hiç umurumda olmazdı.
Biliyordum ve benim için planlamıştı.
Harikaydı ve bir keresinde şöyle dediğimi hatırlıyorum,
"Hey anne.
Hey anne, içeri gelip yarınki günümü anlatır mısın?"
O da şöyle dedi…
Biraz sinirlendi, şöyle dedi…
"Mikey, ne fark eder ki? Sıradan bir gün işte."
Bunun nasıl olabileceğini anlayamıyordum…
Sanki…
Nasıl aynı kişi olabileceğini?
Çok korkunç.
Evet, bunu yapmamalıydı.
Elinden geleni yaptı.
Yanına oturabilir miyim?
Evet, gel otur.
-Hadi gir, su çok güzel. -Tanrım.
İlk tepkisi film oldu. Anlıyor musun?
Anlıyor musunuz? Anlatımsız olan, işte o.
-Tamam. -Tamam mı?
-Amcamı aramalıyım. -Ara.
-Pekâlâ. -Ara onu. Hadi…
Herkes amcasını arasın.
Jimmy, ben Rich. Hangi cehennemdesin?
Pekâlâ. Beni ara.
Sanırım sadece…
Dünyayı böyle görüyorum, böyle bir bakış açısı,
hep baktığım bir mercekten.
İnsanları rahatsız eden, inciten,
hüsrana uğratan, kızdıran şeyler…
Benim için… Hiç olmadı.
-Beni öyle etkilemedi. -Önemli değil.
-Yok, değil… -Hiçbir şeyin önemi yok.
-Hiçbir şeyin önemi yok.
Hiçbir şeyin önemi yok ve bunu anlıyorum.
-Evet. -Ve anlamsız.
O zaman neden…
O kafaya geldiğimde bu havayı yakalayabiliyorum.
Bazen haftalarca, bazen de aylarca.
Bu mutluluğu yaşıyorum.
Ve evet, biliyorum…
Burada, lanet bir tuvalette
bir bebek gibi zırvalıyorum
ama çok eğlenceli olabiliyorum.
Paylaşabilirim yani. Sonra birdenbire,
bir anda aynı düşünceler,
her şeyin anlamsızlığı, anlıyor musun…
-Beni üzüyor. -Evet.
Hiçbir şeyin önemi yok. Seni özgür kılıyor ama sonra neredesin, değil mi?
-Aynı şey. -Hiçbir yerdesin.
-Aynı şey. Sonra ben… -Evet.
Çok üzgünüm, boğuluyor gibiyim.
Çenem bir milyon kilo gibi.
Ve… Şey yapmak istemiyorum…
Kulağa yorucu geliyor.
Çok yorgun olmalısın.
Evet. İyice abart.
Evet. Elden ele uzatın.
-Mike, içeride misin? -Evet Rich, iyiyim. Geliyorum.
Tamam. Gitmeliyiz.
-Evet. -Böldüğüm için üzgünüm.
Kuzen, gitmeliyiz.
-Tamam, gidiyoruz. -Gitmeliyiz. Hemen.
Yapma. Geliyorum dedim.
-Mike, ciddiyim. -Tamam, gidiyoruz!
Kuzen, Jimmy bütün gün senden haber alamadığını söyledi.
-Adamı bekliyor. -Tamam! Seni duydum!
-Kuzen, geliyorum. -Pekâlâ.
-Siktir dostum, bu… -Dışarıda olacağım.
Hey, sonra gelirim.
Kurgu.
Kuzen, gitme vakti. Gitmeliyiz.
Ronald McDonald'a benzemişsin. Ne oldu?
Hayır.
Telefonunun şarjı bitmiş.
-Hadi Michael. -Telefonu niye vurdun?
İdamlık bir suç mu? Sorun ne?
-Kuzen, on dakikaya orada olmalıyız. -Ne bu acele?
-Gidiyoruz. Tamam. -Pekâlâ.
-Hadi gidelim. -Evet.
Hey, biz gidiyoruz.
-Hani benim sıram? Gerçek mi, kurgu mu? -Memnun oldum.
-Sizinle tanışmak bir zevkti. -Dur, dur.
Dur. Hey, Amerika'dayız, değil mi?
Son baktığımda Gary, Indiana egemen ABD'de.
Değil mi Vanessa?
Değil miyiz? Herkese sıra gelmeli.
-Herkese sıra gelmeli. Siktir… -Tamam.
Ne kadar harikasınız millet? Bu lanet yer ne kadar harika…
Bu manyak yer…
-Bu mekânın kalbi var. -Söylemeye çalıştığım buydu.
Sihir. Burası sihirli.
Pekâlâ.
Biz sadece fazla enerjik ve endişeli iki gezginiz
ve burayı çok sevdik. Teşekkürler.
Sana teşekkür ediyoruz Gary, Indiana. Teşekkürler.
Sihir.
-Teşekkürler. -Bu fırsatı kullanıp
çünkü şu anda benim güzel,
tüylü kuzenim, en iyi arkadaşım…
Her an baba olabilir.
Hey!
-Sadece o da değil. -Dur.
Hey, o mutlu.
Mutlu. Rich, mutlusun.
Yemin ederim, bu gördüğüm en…
En sağlıklı durumda ve dolusun.
Dolusun ve buna bayılıyorum.
O âşık, biliyorsunuz.
Baba olmak için de sabırsızlanıyor.
Yani, sabırsızlanıyor… Hayvan gibi sabırsızlanıyor.
Çok gururlu.
Parlıyorsun Rich.
Parlıyorsun. Seni seviyorum. O benim kankam. Seni seviyorum.
Seni seviyorum. Seni çok seviyorum. Seni seviyorum.
Şuna bak, baba olacak. Şuna bak.
Şuna bak… Baba olacak.
O. O bir baba olacak, değil mi?
Lanet çocuk tıpkı onun gibi terk edilmiş ve yalnız olacak.
Ama en azından bu işe iyi bir zihniyetle girdin.
Değil mi evlat?
Hayır, sorun değil. Hayır, seviyorum. Olay da bu.
Rich'le ilgili bilmeniz gereken tek şey bu.
Bu herifle ilgili kesinlikle güvenebileceğiniz tek şey
bir işe karışırsa her şeyi mahvedeceği.
Sıçıp batıracak ve bunu herkes biliyor.
Kimse söylemiyor, değil mi?
Kimse söylemiyor çünkü herkes korkak ve yalancı.
Ama bu farklı olmayacak.
Yani, o bunu sıçıp batıracak…
Bütün hayatı, içine sıçtığı bir yataktan ibaret
ve her yere sıvıyor. Güzel olan da bu.
-Hey. -Şuna bak. Çok güzel.
Ama bunu da batırmalı, değil mi?
Hayır, sorun değil. Sorun yok. Herkes biliyor.
Söylemiyorlar ama… Bak.
Gözlerine bak. Şu küçük boncuk gözlere bak. O da biliyor.
-Olay bu. -Tamam.
-O da biliyor.
-Ne? "Tamam" ne? -Gitmeliyiz.
Gitmeliyiz… Nereye gidiyoruz?
-Nereye gidiyoruz? -Toplantımız var.
Evet. Bizim… Ne yap biliyor musun?
Arabaya bin ve sürmeye başla.
-Pekâlâ. -Bas git Rich.
Çocuğuna bir iyilik yapmak ister misin?
Bas git. Yola çık, siktir git ve geri gelme.
-Ona iyilik yapmak istersin, değil mi? -Tamam.
Hayır, sorun değil. Önemli değil.
Önemi yok. Gerçek bu.
Gerçek bu. Ne? İyi bir baba mı olacaksın?
Öyle mi olacaksın?
Ronald McDonald? İyi bir baba mı olacaksın?
İyi bir baba olacak mısın? Önemli değil.
Önemi yok. Söyle gitsin. Sıçıp batıracağını söyle, tamam mı?
Hadi ama, kızmadın. Kızma.
-Kızmadın. -Kızmadım…
-Kızmadın. Kızdın mı? -Dur.
Kızmadın. Hayır, söyle…
-Aman Tanrım. -Kes şunu.
-Hayır, hayır. -Kes şunu.
Sonunda doğruyu söylüyor.
Doğruyu söylüyor. Bir daha söyle.
Benden nefret mi ediyorsun? Nefret mi, Rich?
Bu işi batıracaksın Rich. Bunu söyle de gidelim. Söyle de gidelim.
Hey, hey…
Pekâlâ. Yeter.
-Dur. -En azından artık yalan söylemiyorsun.
-Niye yapıyorsun? -Seni seviyorum.
Bunu neden yapıyorsun?
-Seni seviyorum. -Sadece…
Sen bir korkaksın Rich. Tam bir korkaksın.
-Ben mi korkağım? -Sen bir korkaksın.
Ben bir korkağım.
Korkak.
Ben bir korkağım.
Çocuk senden nefret edecek Rich.
Çocuk…
İşte bu.
Hayır.
Selam. Biriniz Mikey mi?
Bu Jimmy için.
Kutuda ne var?
Plastik pompa pervanesi.
Ne…
Plastik pompa pervanesi ne yapar?
Döner.
Görüşürüz.
Muhtemelen hayır.
FedEx grevi bitti.
Gary için Şarkılar
Hayır, hayır…
Alt yazı çevirmeni: Burcu Erbakan