Ας ξεκινήσουμε.
Φανταστείτε τον εαυτό σας σ' ένα ταξίδι σε μέρη απέραντα και μαγικά,
όπως το Έβανστον και το Πίλσεν και ίσως, μια μέρα,
αν σταθούμε τυχεροί, το Σόμπουργκ.
Το πακέτο επέκτασης μέσω φραντσάιζ του The Original Beef of Chicagoland
θα επιτρέψει στο όμορφο και μεγαλοπρεπές σάντουιτς της λεωφόρου Όρλεανς
να διανέμεται σε όλο το Ιλινόι.
Εκ μέρους εμού και του Τσι-Τσι Ζάκερο,
του Τσάκι Ντεβαλεντίνο, του Άλμπερτ Σνερ και της Τσιζ,
σας υποσχόμαστε ότι θα προσφέρουμε την ίδια φοβερή ποιότητα Μπερζάνο
μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει,
χωρίς την ταλαιπωρία της σάλας και του σερβιρίσματος σε καλάθια.
Όχι.
Μη μιλάς άλλο, Κάρμεν. Δεν με τρομάζουν τα γαλανά σου μάτια.
Περιμένω την υπογραφή σου αμέσως.
Δέχομαι.
-Μπουοντζόρνο, Νατάλια. -Μπουοντζόρνο, γκράτσιε.
Είμαστε ζωντανοί;
Μετά βίας.
Η Τίνα είναι στη λαϊκή. Είμαστε στριμωγμένοι,
αλλά θα μας φτάσουν για μια δυο μέρες.
Οι παραδόσεις κρέατος ξανάρχισαν μειωμένες…
-Εντάξει. -…και θα βγάλουμε τη μισθοδοσία.
Απίστευτο.
-Ναι. -Τι; Δεν είναι απίστευτο;
Αν κάθε νύχτα της υπόλοιπης ζωής μας ήταν όπως χθες,
τότε, ναι, θα ήταν απίστευτο.
Τι κέρδος είχαμε;
Καθόλου.
Καθόλου;
Πώς σκατά γίνεται αυτό;
Πληρώναμε κόσμο και αγοράζαμε διάφορα.
Αγοράσαμε ένα σωρό σωλήνες. Φτιάξαμε έναν τοίχο.
Τα περιθώρια κέρδους είναι χάλια. Είμαστε ήδη στα 190 δολάρια το άτομο.
Αν το ανεβάζαμε;
Τα 190 τα δίνεις για μια ειδική περίσταση, τα 200 τα θεωρείς υπερβολικά.
Θυμάσαι ένα ζευγάρι που αρραβωνιάστηκε εδώ;
-Ναι. Κάναμε την τελετή εγώ κι ο Νιλ. -Δουλεύουν στην Pellegrino,
και σε κάλεσαν σ' ένα διεθνές σεμινάριο φιλοξενίας.
Διεθνές;
Πού;
Στην Ιαπωνία.
Ναι.
Θ' απαντήσω στην πρόσκληση, εντάξει;
Πρέπει να δω το πρόγραμμά μου.
O Σουίπς κι εγώ βάζουμε
τις τελευταίες πινελιές στον Δρόμο προς την Επιτυχία,
-και είναι κι ένα σωρό άλλα που… -Ρίτσαρντ…
πρέπει να πας.
Πότε μπήκες τελευταία φορά σε αεροπλάνο;
Θα το σκεφτώ.
Εντάξει. Σκέψου το και πες μου.
Πόσες αλλαγές απόψε;
Απίστευτο.
-Kαλό βγήκε. -Ναι.
-Ακριβώς.
-Σου είπα να το κάνεις εσύ. -Πάω να…
-Να δω την ταράτσα. -Καλώς.
-Θέλεις βοήθεια; -Όχι.
-Εντάξει. -Εντάξει.
Όχι. Το παίρνω εγώ.
-Δεν το είπα; -Θα το 'κανα.
-Ένα κλειδί θες, είπα… -Όχι. Η ταινία θα άντεχε.
-Όχι, αποκλείεται. -Θα άντεχε.
-Δεν είχα εργαλεία. -Δεν αντέχει.
Τι συνέβη ακριβώς;
Δεν ξέρω. Πέρασε μέσα απ' το ταβάνι.
-Ποιος πέρασε απ' το ταβάνι; -Ο Τεντ.
Τι έκανε στην ταράτσα;
Ειλικρινά, δεν έχω ιδέα.
Απλώς, ξέφυγε τελείως.
Εντάξει. Αυτά είναι όλα;
-Ναι, σεφ. -Περισσότερα απ' όσα είχαμε χθες.
-Αυτός είναι ο στόχος. -Λίγο παραπάνω κάθε μέρα;
Ναι, αλλά…
-Τι; -Άσ' το, είναι χαζό. Τίποτα.
Εντάξει, όχι. Θέλω να πω… Τι είναι;
Χθες δεν είχαμε με τι να δουλέψουμε.
-Ναι. -Και όλο χειροτέρευε.
Αλλά ήταν ό,τι καλύτερο.
Θέλω να το ξανακάνω.
-Είμαι αλλόκοτη; -Όχι, καθόλου.
Και μετά ήμουν στην τσίτα. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ.
-Ούτ' εγώ. -Ναι.
Αλλά μετά σκεφτόμουν ότι, εντάξει, παρά τα προβλήματα,
παρά το ότι ήταν όλα εναντίον μας, τα πήγαμε καλά.
Κατάλαβες; Σκεφτόμουν συνέχεια ότι δεν τελειώσαμε εδώ.
Δεν το ξεγράφω. Όχι ακόμα.
Ναι. Θα…
Θα παλέψουμε. Όλοι μαζί.
Μ' αρέσει αυτό.
-Κι εμένα. -Ναι, το ξέρω.
Κι εγώ το ξέρω.
-Γι' αυτό σ' έκανα αρχιμαγείρισσα. -Έτσι.
Έτσι, λέμε!
Καλημέρα.
Για δες ποιος ήρθε.
-Από πού ήρθε το παγκάκι; -Απ' το υπόγειο. Το 'βγαλαν οι υδραυλικοί.
Μπορώ να καθίσω;
Μπορείς.
-Συγγνώμη που δεν είπα… -Συγγνώμη που είπα να πας να γαμηθείς.
Ξέρεις…
έχω…
Ο μισός μου εγκέφαλος,
ο επιχειρηματικός, που δεν πάει και τόσο καλά τώρα,
σκέφτεται "Αυτός ο ανιψιός μου
έριξε την επιχείρησή μου στα τάρταρα".
Με στενοχωρεί.
-Το ξέρω. Είναι… -Περίμενε λίγο.
Έχω πολλή οργή μέσα μου.
Μια καυτή οργή που πετάει σπίθες απ' τον πούτσο μου σαν αστραπές,
και δεν υπερβάλλω.
Σαν κάποιος που επένδυσε σ' εσένα. Καλά δεν λέω;
Και τον πήδηξαν κανονικά απ' όλες τις μπάντες, έτσι;
Για να το ξεκαθαρίσουμε, ήταν δική μου απόφαση
να μπω σ' αυτόν τον παρδαλό κόσμο της γαμημένης της εστίασης.
Όσο με αφορά, λοιπόν, το πρόβλημα είναι δικό μου.
Κι αυτό σημαίνει…
Δηλαδή, δεν ήταν αυτή η πλευρά του εγκεφάλου μου
που σου είπε να πας να γαμηθείς.
Ποια πλευρά του εγκεφάλου σου το είπε;
Η άλλη πλευρά.
Η πλευρά που σε…
Σ' αγαπώ τόσο πολύ, γαμώτο.
Καρμ, δεν…
δεν θέλω να τα παρατάς.
Εντάξει;
Δεν μπορείς να σταματάς να κάνεις κάτι επειδή είναι δύσκολο
ή επειδή ο θείος σου θύμωσε ή επειδή νιώθεις λυπημένος.
Έχουμε σοβαρό πρόβλημα στην οικογένεια με την παραίτηση.
Όχι η χαζοχαρούμενη οικογένεια του εστιατορίου.
-Η δική μας, λέω. -Καταλαβαίνω.
Εγώ παράτησα κάθε δουλειά που δοκίμασα,
μία προς μία. Ναι.
Δεν μ' ενδιαφέρει τίποτα.
Πάω όπου έχει φράγκα, που είναι φοβερή στρατηγική.
Και κοίτα πόσο άφραγκος είμαι τώρα. Ξαναλέω, δεν φταις εσύ, εγώ φταίω.
Είμαι τόσο ταπί, διάολε,
που βασίζομαι στην καλή διάθεση
της μεγάλης εταιρείας επενδύσεων Κομπιούτερ, Τσιζ
και Χέσε Μας, για να με χρηματοδοτήσει με τον Ίμπρα.
Εκεί βρίσκομαι τώρα. Οπότε, κομμένες οι παραιτήσεις.
Τι παίζει με τον Ίμπρα;
Είπε ότι θα σου μιλούσε.
Δεν σου μίλησε; Μια παπαριά για ένα φραντσάιζ.
Τι εννοείς; Για το The Bear;
Για το The Beef.
Κουζίνα-φάντασμα στα προάστια, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.
Διάολε. Αυτό…
Είναι πανέξυπνο.
Αλήθεια;
Ναι, αλήθεια.
Κοίτα, θείε Τζέι, όλα όσα λες…
Συμφωνώ με όλα.
Και γι' αυτά ακριβώς που λες…
πρέπει να φύγω.
Ο Λι είχε δίκιο.
Πρώτη φορά το λέει κάποιος αυτό εδώ και πολύ καιρό.
Ναι.
Πού είχε δίκιο αυτό το ποντικομούρικο σπυρί;
Για να σπάσεις μοτίβα, σπας μοτίβα.
Πολύ ψαγμένο.
Το μαγαζί θα τα καταφέρει.
Θεέ μου, πάλι με τρομάζεις.
-Η τύπισσα είναι άλλο πράμα. -Αυτό το ξέρω. Τα εστιατόρια, όμως, όχι.
Αυτό εδώ είναι.
Πώς το ξέρεις, νεαρέ;
Έχω βρεθεί σε αρκετά.
Να σε ρωτήσω κάτι;
Για να την πέσω στην Ντίντι, πρέπει να σου ζητήσω το χέρι της;
-Δεν το συζητάω. -Έλα!
-Θέλω να κάνω το σωστό. -Δεν συζητάω.
Για φαγητό θα τη βγάλω.
Ευχαριστώ που με πήρες. Είμαι…
Σοβαρά;
Ξέρω ότι τηλεφώνησα εκεί κι άφησα μερικά μηνύματα,
αλλά βρήκα δουλειά ως σομελιέ.
Τρελό, ναι. Είναι μια οικογενειακή επιχείρηση.
Μια ζωή στο ίδιο μέρος. Ξεκινάω σήμερα.
Όχι, έχω καλό προαίσθημα. Καλό.
Θα του δώσω μια ευκαιρία. Και σ' ευχαριστώ που με σκέφτεσαι.
Συγγνώμη αν σ' απογοήτευσα. Θα ενημερώσω αν βρω κάποιον να σου στείλω.
Και πάλι ευχαριστώ.
-Έτοιμος γι' απόψε; -Ναι!
-Πάμε. -Θα σκίσω.
-Μάλιστα. -Ναι.
Αυτό σ' έχει έτοιμο για τις επόμενες πέντε μέρες.
Και το ακολουθείς σαν δίχτυ ασφαλείας κάθε Δευτέρα.
Θα 'ναι παιχνιδάκι να το τρέχεις μόνος.
Ωραία.
Να διπλασιάσουμε το μπριός;
-Ναι, πράγματι. Μπορούμε; -Ναι.
-Μη μας σώσει ξανά ο Κάρμι στο παρά πέντε. -Όχι.
Σ' ενέπνεε και σ' εξευτέλιζε μαζί.
Έχει κάνει και πιο τρελά πράματα.
Δεν θέλω καν να ξέρω.
Πω, ρε φίλε. Γάμησέ με.
Άντε, λοιπόν.
-Κλείσε την πόρτα. -Τι…
Τι κάνεις;
Γαμώτο. Νομίζω ότι παθαίνω κρίση πανικού.
Γαμώτο…
-Θες να φύγω; -Όχι, μόνο μη μιλάς.
Εντάξει.
Τι σκέφτεσαι;
Δεν ξέρω. Διάφορα.
Τον θάνατο. Δεν ξέρω.
Καλά, αλλά…
Ποιο ήταν το πρώτο που νομίζεις ότι το πυροδότησε;
Μπορώ να πάω στην Ιαπωνία.
Αυτό είναι καταπληκτικό.
Δεν έχω πετάξει ποτέ.
Δεν έχεις πετάξει ποτέ.
Μπα.
Αυτό είναι…
-Είναι τρομακτικό. -Ναι.
Λογικό. Το αεροπλάνο είναι ό,τι χειρότερο.
Εσύ είσαι ο χειρότερος όλων σ' αυτές τις μαλακίες.
Όχι. Θέλω να πω…
Πήγες παντού με το αεροπλάνο. Πες κάτι χρήσιμο.
-Τα αεροδρόμια είναι χάλια. -Χέσ' το. Φέρε την Τίνα.
-Συγγνώμη, μισό. -Φέρε την Τίνα.
Περίμενε. Κοίτα. Μια χαρά είναι το αεροπλάνο.
Τα αεροδρόμια είναι χάλια.
Εκεί είναι το άγχος. Εκεί είναι όλοι οι άνθρωποι.
Αυτό σε κάνει να νιώθεις άσχημα. Η πτήση πάλι…
Ναι.
Έτσι είναι, ναι.
Η πτήση είναι μια χαρά.
Είναι κάπως…
κάπως γαλήνια, βασικά.
-Το καταλαβαίνω. -Ναι, είσαι στον κόσμο σου.
Ακούς μουσική.
Εγώ ακούω ηχητικά βιβλία, αλλά…
-Άκου τέτοια. -Όχι μυθοπλασία. Ναι, αυτά.
Ναι, σίγουρα.
Υπάρχει και κάτι άλλο, λες;
Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω, εγώ…
Σ' εμένα, καμιά φορά, το άγχος μου
εμφανιζόταν όταν ένιωθα ότι έβγαινα από μια ζώνη ασφάλειας.
Και έμπαινα σε μια ζώνη που θεωρούσα επικίνδυνη.
Μπορεί κι αυτό.
Ναι.
Μπορείς να το δεις και σαν άσκηση.
Εντάξει.
-Μ' αρέσει αυτό. -Ναι.
Άσκηση, για τι πράμα, ας πούμε;
Τι να πω. Σαν να είσαι διεθνής επιχειρηματίας.
Γιατί στην ουσία, κάτι τέτοιο δεν είσαι;
Θέλω να πω, είσαι διεθνής επιχειρηματίας.
Δεν με βλέπω έτσι εγώ,
αλλά ναι, μάλλον είμαι διεθνής επιχειρηματίας…
θεωρητικά.
Ναι.
Εντάξει.
-Εντάξει. -Ωραία.
-Φύγε τώρα. Ευχαριστώ. -Φυσικά.
-Ευχαριστώ. -Τίποτα.
Γαμώτο.
-Θεέ μου. -Κλείδωσε.
-Πλάκα μου κάνεις. -Κλείδωσε, γαμώτο!
-Πλάκα σου κάνω. Αλήθεια. -Ρε συ.
-Ρε μαλάκα… -Άντε γαμήσου.
-Πάρε δρόμο. -Θα βγεις;
-Μια… -Σου δίνω μια στιγμή.
Δώσ' μου μια στιγμή, μια στιγμή.
Ξαναβρήκα τον αυτοέλεγχό μου.
Σήμερα θα μιλήσω στον Κάρμεν.
Και γαμώ. Κοίτα τον στα μάτια και πες του τι παίζει.
-Συμφωνώ απολύτως. -Αδύνατον να πει όχι.
-Αδύνατον. -Χάρη τού κάνεις.
Η μόνη κατάλληλη απάντηση είναι ευχαριστώ. Κι αν δεν το πει,
το μόνο που θα του πεις είναι "Γαμήσου".
-Αν πει όχι, πλάκωσέ τον. -Πλάκωσέ τον.
-Θα τον πλακώσω, θα φάει τα δόντια του. -Θα τον κάνω κομματάκια αν αρνηθεί.
Δεν θα του ξαναμιλήσω ποτέ.
-Αν πει όχι, είναι τελειωμένος, γαμώτο. -Χίλιες μαχαιριές στον λαιμό θα φάει.
Σοβαρολογώ. Θα τον σκοτώσω.
Δεν θέλω να τον σκοτώσω. Θέλω να πει ναι.
Μην τον σκοτώσεις εσύ. Εγώ θα τον φάω.
Κύριοι, θα παρουσιάσω σ' εσάς την πρότασή μου.
-Πώς νιώθεις; -Καλά. Εσύ;
Ναι, καλά.
Ωραία.
Τι θα κάνεις;
Θα σου ετοίμαζα μερικά κρεμμύδια.
Όχι, σε παρακαλώ, όχι άλλα κρεμμύδια.
Τι;
Εννοώ,
τι θα κάνεις
στη ζωή σου για δουλειά;
Βασικά…
δεν ξέρω, δεν το 'χω συζητήσει ακόμα, μα έχω μια ιδέα.
Μπα;
Ναι.
Θα μου πεις; Ή…
Καλύτερα μόλις γίνει.
Καταλαβαίνω.
Έχεις κάποιο ταλέντο;
Συγγνώμη. Θέλω να πω, πέρα απ' αυτό.
-Δεν ξέρω. -Ωραία.
-Ναι. -Σπουδαίο ατού για την αγορά εργασίας.
Πώς σχεδιάζεις να γράψεις βιογραφικό;
Χρειάστηκες ποτέ κανονικό βιογραφικό;
Όχι, μπορώ απλώς να γράψω "άγχος".
-Ωραία, ναι. -Εντάξει; Καλό;
-Και; -"Συγγνώμη".
"Συγγνώμη".
"Βοήθεια".
Ναι, δεν ξέρω.
Αν αυτό δεν τους αφήσει άφωνους,
γιατί για μένα, θα τους άφηνε.
Αν το 'βλεπα σε χαρτί, θα 'λεγα, ναι, χρειαζόμαστε δέκα τέτοιους.
Τότε, τι να πω. Πάντα θα υπάρχει μια θέση εδώ.
-Εδώ; -Ναι.
Ευχαριστώ, σεφ.
Δεν θα δουλεύεις μαζί μου,
-αλλά στον πάγκο του The Beef… -Φυσικά.
-…υπό την καθοδήγηση του Ίμπρα. -Σωστά. Ναι.
-Με τον Ίμπρα. -Ένας μέντορας.
Ναι.
Ξέρεις κάτι; Επιστρέφω αμέσως. Εντάξει;
Εντάξει.
-Λοιπόν, τι λέτε; -Με καθήλωσε, ρε.
-Είναι πολύ μεγάλο. -Εξαιρετικά δεδομένα. Μεγάλο, αλλά καλό.
Οδυνηρό. Κόψε κάτι.
Θα 'κοβε η Άιν Ραντ το Κοντά στον Ουρανό;
Αν είχε πέντε σελίδες για χαρτοπετσέτες; Θα της έλεγα να κόψει, ναι.
Όχι χαρτοπετσέτες. Πετσέτες φαγητού.
Μ' έκανες να πω EBITA. Τι σκατά είναι αυτό;
Μην ανησυχείς. Θα προετοιμαστούμε, θα 'μαστε όλοι συντονισμένοι.
-Γεια. Πώς πάει; -Τι λέει;
Κάρμεν, σε παρακαλώ.
Ας ξεκινήσουμε.
-Φαντάσου μας σε ταξίδι σε μέρη μαγικά… -Ναι. Θέλω να το κάνεις.
-Τι; -Το φραντσάιζ.
-Να μην κάνω την παρουσίαση; -Δεν χρειάζεται.
Το μαγαζί είναι όπως είναι χάρη σ' εσάς.
Πάρτε τους τα σώβρακα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, Κάρμεν.
Η μόνη απάντηση.
-Και κανείς δεν πλάκωσε κανέναν. -Εγώ θα το έκανα.
-Εντάξει η ταράτσα. -Ναι.
Δοκιμάστε τον νεροχύτη.
-Εντάξει. -Ευχαριστώ.
Ναι.
Θα σου δώσω την κάρτα μου, όπως είπα.
Εντάξει.
-Έφυγε. -Φεύγει.
Τέλεια. Θα δοκιμάσεις τον νεροχύτη;
Ναι. Εσύ είσαι πιο κοντά, νομίζω. Δοκίμασέ τον εσύ.
Βέβαια, επειδή δουλεύω εδώ κι έχω διάφορα να κάνω
κι εσύ είσαι ντυμένος υδραυλικός…
-Ξέρω. -Έτσι δεν πάει το πράμα;
-Εγώ είμαι ντυμένη σεφ. Εσύ υδραυλικός. -Το ξέρω.
Οι δουλειές είναι ανάλογες.
-Ναι. Το ξέρω. -Ωραία.
-Ευχαριστώ. Χέστη. -Ναι.
-Τι είπες στο τέλος; -Ευχαριστώ.
Όχι, κάτι άλλο είπες.
-Ότι πρέπει να το κάνεις εσύ; -Άκουσα "χέστη".
-Μα ίσως κάνω λάθος. -Όχι.
-Όχι; -Όχι; Καλά.
-Όχι. -Ναι.
-Η σεφ μας είναι. -Εννοείται. Μπορώ… Ναι.
-Παπάρα. -Ναι.
Το ξανάκανες, σεφ.
-Είπα ότι… Θεέ μου. -Αποκλείεται.
-Τι; -Διψάω.
Διψάω γιατί δεν ξέρουμε αν δουλεύει ο νεροχύτης.
-Θες νερό; -Ναι.
Ναι, να σου φέρω.
-Ωραία. -Θα το κάνω.
-Να επέμβω εγώ; -Μάλλον, ναι.
Μπορώ να το κάνω.
Σας είμαι πραγματικά ευγνώμων.
Είστε εδώ κυρίως λόγω των Μπερζάτο,
αλλά είστε μαζί μας, ωραία φάση. Είμαι ευγνώμων…
Εντάξει, ευχαριστώ. Εννοείται.
Για ποιο πράγμα;
Για τον μονόλογό σου τώρα δα.
-Ευγενικό. -Ποιο;
-Τίποτα. -Καλώς.
-Εντάξει. Ναι. -Θα ξεκινήσω αμέσως.
-Εντάξει. -Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ, παπάρα.
Σεφ, τι…
Σεφ, τι ήταν αυτό;
Γεια.
-Ξέρεις κάποιον Πίτερ Κλαρκ; -Τι;
Ξέρεις κάποιον Πίτερ Κλαρκ;
Μου άφησε μήνυμα ότι σε θέλει για να μιλήσετε για το εστιατόριο.
-Σχετικά με; -Δεν ξέρω.
Είπε ότι σε πήρε πέντε φορές χθες.
-Δεν έχω ιδέα ποιος είναι. -Εντάξει, λογικό.
Ο Στίβι μού έστειλε το άλλο νούμερο, μήπως το ξέχασες.
Δεν το ξέχασα.
Της τηλεφώνησες;
Αύριο.
Φεύγεις στ' αλήθεια;
Δεν μπορώ να μείνω.
Δεν σ' το ζητάμε, καλέ μου.
Παίρνω τον Άλμπερτ.
Μάρκους.
Δεν είδες τίποτα.
Εσύ είσαι το κάθαρμα.
-Είμαι σεφ. -Γιατί μου το έκανες αυτό;
Μια φορά χρειάστηκα κουτάλι να δοκιμάσω κάτι.
Δεν είχα κουτάλι, οπότε ορκίστηκα να μη βρεθώ ποτέ χωρίς κουτάλι.
Κι οι άλλοι ξέμειναν από κουτάλια.
Δεν θ' ανησυχούμε γι' αυτούς.
Κι αν χρειαστώ εγώ κουτάλια;
Κάποια λύση θα βρούμε.
Γεια σου, Ίμπρα.
Τι συμβαίνει;
Ίμπρα;
Εσύ είσαι η αλεπού.
Ακριβώς.
Πέταξες κάτω την καρδιά μου και την πάτησες.
Συγγνώμη, Λούκα, πρέπει να βρω τη σκούπα να μαζέψω την καρδιά μου.
Ναι, ασφαλώς.
Γέμισε το πάτωμα!
-Είδε το συρτάρι με τα κουτάλια, ε; -Ναι.
Είναι η αέρινη υφή τους που νομίζω ότι…
-Το δυνατό τους σημείο. -Το φως περνάει από μέσα τους.
Οπωσδήποτε. Δεν θες κάτι μπουκωμένο…
Όχι, δεν θες τίποτα
να χαλάσει το πανέμορφο φαγητό σου.
Διόρθωσέ με αν κάνω λάθος, μα δεν είναι η εποχή των χρυσανθέμων;
-Ναι. Πώς το ξέρεις εσύ αυτό; -Ναι.
-Σωστά τα είπα; -Τα χρυσάνθεμα;
-Χρυσάνθεμα, ε; -Ή χρυσά.
-Χρυσά; -Ναι. Εμείς του χώρου έτσι τα λέμε.
Να ένας τρόπος να μεγιστοποιήσουμε.
Οπωσδήποτε.
Κι οι τουλίπες δεν είναι κακές, αλλά τα χρυσάνθεμα… Και κρατάνε.
Περιμένεις μια στιγμή; Επιστρέφω.
-Εδώ θα είμαι. -Ευχαριστώ.
-Σεφ. -Σεφ, είσαι καλά;
Ναι, καλά είμαι.
Βασικά, χέσ' το αυτό. Είμαι μια χαρά.
-Εσύ; -Ναι, τα ίδια.
Ωραία.
-Ναι, με το καλημέρα… -Εντάξει.
…δύο θαμώνες, ένας αρραβώνας.
Ώρα;
Στις 7:30. Θα κάνει πρόταση αφού φάνε, και ζήτησε ξενάγηση στην κουζίνα.
Εντάξει, Ρωμαίε.
Έχουμε VIP;
Ναι, τρεις. Στις 5:45, στις 6:30 και στις 8:00.
Τέλεια.
Καλώς. 90 λεπτά για κάθε τραπέζι.
-Ναι, χθες βράδυ πήγε τέλεια. -Ας το ξανακάνουμε.
-Εντάξει. -Σεφ.
Σεφ.
Το 'χω ακόμα. Το 'χω.
Λοιπόν.
-Βλέπεις; Αυτό είναι τέλειο. Ναι. -Ναι; Σου κάνει;
-Γεια. Πώς πάει το πράμα; -Γεια.
Καλά σχεδόν.
-Αρκεί, σ' αυτήν τη φάση. -Ναι.
Κρατάμε μικρές μερίδες για κάθε ενδεχόμενο.
-Εννοείται, ναι. -Εντάξει.
-Ωραία. -Ήθελες κάτι;
-Όχι, είμαι εντάξει. -Όχι;
-Ευχαριστώ. -Ευχαριστώ.
Σιντ.
Τι είναι;
Ήσουν φοβερή χθες βράδυ.
Εντάξει, όλοι φοβεροί ήμασταν.
-Η Τίνα και τα λαχανάκια; Τρελό. -Ξέρω. Ναι.
Ο Μάρκους και η Σύγκρουση Τιτάνων.
Ναι, ήταν τέλειοι, αλλά εσύ ήσουν γαμάτη,
και κάθομαι εδώ και κοιτάω τα νούμερα,
κι αυτή είναι συνήθως η πιο δύσκολη στιγμή της μέρας μου.
Είναι αγχωτική. Είναι δυσάρεστη. Και συνήθως είμαι τρομοκρατημένη.
Μα σήμερα δεν ανησυχώ.
Επειδή έχουμε κάποιου είδους αλεξίπτωτο;
Επειδή έχουμε καπετάνιο.
Η χθεσινή βραδιά ήταν σαν βγαλμένη απ' την κόλαση.
Ναι, πράγματι.
Αλλά δεν ξέρω. Ξέρεις εκείνο το συναίσθημα…
ότι βρίσκεσαι εκεί που πρέπει;
Ναι.
Το ξέρω.
Φακ, συγκεντρωθείτε.
-Σεφ. -Σεφ.
-Κρύβεστε; -Όχι, περιμέναμε…
-Περιμέναμε το σινιάλο σου. -Το σινιάλο.
-Εντάξει, πάρτι αρραβώνων απόψε. -Εντάξει.
Στις 7:30, τραπέζι 20.
Θα της κάνει πρόταση μετά το επιδόρπιο.
-Ας το πάμε ένα βήμα παραπέρα, παιδιά. -Ναι.
Θα στήσουμε το τραπέζι του μπαρ έξω, με φώτα, λουλούδια, όλο το κλίμα.
Αυτή δουλεύει στο υδάτινο καταφύγιο.
Εντάξει. Ωραία.
Έχω τραπεζομάντιλο με θέμα τα ψάρια.
-Σκέφτηκα να το φέρουμε. -Έγινε.
Ας το ζήσουν,
και μετά τους στέλνουμε στην κουζίνα για πρόποση.
-Ναι. -Εντάξει;
-Εντάξει. -Ξεκινήστε.
-Σεφ. -Σεφ.
-Θα υπογράψω για μια παράδοση. Επιστρέφω. -Ναι, έγινε.
Άγνωστος Αριθμός
Εμπρός;
Ο Κάρμεν Μπερζάτο;
Ναι, ο ίδιος.
Είμαι ο Πίτερ Κλαρκ.
Δύσκολα σε πετυχαίνει κανείς.
Σε πήρα επτά φορές.
Περί τίνος πρόκειται;
Έλα τώρα. Πού είναι το γαμήλιο κουτί;
Μετακίνησε κανείς το κουτί για τις ειδικές περιστάσεις;
Μακάρι να 'βλεπες το μαγαζί, αμίγκο.
Τι συμβαίνει;
-Τίποτα δεν συμβαίνει. -Καρμ.
Ήταν ο Πίτερ Κλαρκ.
Αυτός των Michelin.
Κιόλας; Από χθες βράδυ;
Δεν ήρθε χθες βράδυ.
Πότε ήταν εδώ;
Πριν από δυο μήνες.
Θυμάσαι που κάναμε το χιόνι;
Γαμώτο, εντάξει. Πω πω.
Στάσου.
Μισό. Ποιος ήταν εδώ χθες βράδυ;
Ένας πελάτης.
Θέλω να μάθω τι είπε;
Είπε…
Είπε πολλά. Είπε…
Συγγνώμη, είπε…
Είπε ότι το φαγητό ήταν συνολικά εξαιρετικό.
Και δημιουργικό.
Είπε ότι το ταλέντο είναι αδιαμφισβήτητο.
Αλλά;
Ότι υπάρχει ένα πιάτο με χτένια που δεν σταματά να σκέφτεται,
η φιλοξενία ήταν υπέροχη.
Είπε ότι ο χώρος είχε ζωντάνια χωρίς να είναι επιτηδευμένος.
Πήραμε αστέρι;
Πήρες δύο.
Σκεφτόμουν ότι πρέπει…
να τελειώσει πρώτα το σέρβις…
Ναι, λογικό.
Έτσι, όλοι θα μείνουν προσηλωμένοι, θα μείνουν…
-Συγκεντρωμένοι. -Ναι.
-Συγχαρητήρια. -Ευχαριστώ.
Ναι. Ναι, σπουδαίο πράμα. Και σ' εσένα.
Καλά, εντάξει.
Εντάξει.
Τα κατάφερες.
Τα πήρες όλα;
Έτσι νομίζω.
-Ευχαριστώ που μ' έφερες. -Τίποτα.
Ξέρω πολύ κόσμο στην Κοπεγχάγη, μπορώ να σε συστήσω.
Ευχαριστώ. Το εκτιμώ.
Αρκεί να μη με ντροπιάσεις.
Ο Κάρμι είναι εκτός, κάποιος απ' τους δυο θα πάρει τη θέση του.
Κάτι σαν μάχη έως θανάτου.
Ναι, δεν γίνεται αλλιώς.
Δεν θα μ' άρεσε, αλλά θα σε σκότωνα σίγουρα.
Μπα.
Πάω στο εστιατόριο να κάνω εξάσκηση στο ρεπό μου.
Δεν με ξαφνιάζει.
Δεν τίθεται θέμα, φίλε. Κέρδισες ήδη.
Παραλογίζεσαι. Άντε στην πτήση σου.
Θα πάω.
Πρέπει να σου πω κάτι, φίλε.
Ξέρεις, έχω δουλέψει πλέον στα καλύτερα μέρη, με τους καλύτερους σεφ.
Και…
το The Bear…
είναι το καλύτερο απ' όλα.
Και διαθέτει κάτι που τα άλλα μαγαζιά δεν έχουν.
Τι πράμα;
Οικογένεια.
Φεύγω.
-Σ' αγαπώ, φίλε. -Κι εγώ.
-Μη χαθούμε. -Εντάξει.
Είμαι μεγάλο κορίτσι.
Πες "Πάμε, Μπέαρ".
-Ναι, μαμά, τα κανόνισα όλα. -Πάμε, Μπέαρ.
Ναι, κανονίσαμε την τούρτα, τα μπαλόνια.
Όχι, δεν χρειάζεται να το φορτώσεις κι άλλο.
-Έχουμε ήδη αρκετή λάμψη. Να 'σαι βέβαιη. -Τρώω τα ποδαράκια;
Όχι. Όχι ντι τζέι, εντάξει; Κάνουμε κάτι απλό.
Ούτε καν. Είσαι πολύ παράξενη.
Εντάξει. Κι εγώ σ' αγαπώ.
Τι έχεις εκεί πέρα; Τι έχεις;
Τι συμβαίνει;
Τίποτα.
Αρχιμαγείρισσα. Ωραίος τίτλος.
Είναι επίσημο.
Είσαι μεγάλη μούρη.
Δεν σ' το είπα;
-Δεν είπες ψέματα. -Δεν χρειάζεται.
Άρα, μπορείς να ουρλιάζεις στον κόσμο και να πετάς πράματα εδώ κι εκεί;
Ναι. Έχω αλλάξει. Είμαι εντελώς ψυχάκιας τώρα.
-Να πάρει, είναι τέλειο. -Ψέματα;
Ναι, τέλειο.
Κι επίσης, βοηθάει πολύ.
-Γιατί τα βγάζω όλα από μέσα μου. -Ακριβώς.
Ναι, και δεν θα χρειάζεται να σε πρήζω, να ξεσπάω πάνω σου.
Βλέπεις; Αυτή η νέα δουλειά είναι ήδη ευλογία.
Αυτό είναι σίγουρο.
-Πιστεύεις ότι μπορώ να το κάνω, έτσι; -Το ξέρω ότι μπορείς, μωρό μου.
-Λες ψέματα, παπάρα. -Δεν ήθελα να ξεφύγεις.
Είμαι αρχιμαγείρισσα. Είμαι πολιτισμένη.
-Δεν ξεφεύγω εγώ. -Ποιος λέει ψέματα τώρα;
Θα 'σαι η καλύτερη αρχιμαγείρισσα.
Δεν λες ψέματα;
Ποτέ.
Φιλάκια.
ΠΟΛΥΧΡΗΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ & ΚΟΥΖΙΝΑ - ΚΑΛΕΣΤΕ ΤΟΝ ΤΟΝΙ
Αυτό είναι. Φραντσάιζ, μωρό μου.
-Βάζετε τις εστίες εκεί. -Μια χαρά.
Αλλαντομηχανή πίσω.
-Ψυγεία στο κάτω μέρος εδώ. -Δεν υπάρχει τίποτα εδώ!
Τώρα κατάλαβα. Κουζίνα-φάντασμα. Αόρατη. Εδώ είναι, απλώς δεν τη βλέπεις.
Γιατί τόσο αρνητικός; Όλο κάτι λες και το χαλάς. Όλα θα πάνε καλά.
Άλμπερτ, ξεκινάμε.
Είναι τέλειο.
Θα σου στείλω…
όλα τα έγγραφα με μέιλ αμέσως.
Τίποτ' άλλο;
Όπως επιθυμείς.
Δεν λέω ψέματα. Όχι. Πήρα προφυλάξεις.
-Θεέ μου! -Δεν της είπα το αληθινό μου όνομα.
-Ο ξάδελφος Μούντι. -Ο ξάδελφος Μούντι.
Καλά. Το επόμενο τώρα.
Ήταν άσχημη.
Τόσο άσχημη, που όταν πήγε στον ζωολογικό κήπο,
της έδωσαν ένα εισιτήριο να μπει
-κι ένα να βγει. -Να βγει.
Ναι, είναι ο θείος Ρεντ.
Όχι, είναι ο αδερφός μου, ο Ζικ.
-Τι; -Ο Ζικ είναι.
Όχι, αυτό δεν μετράει. Είναι δίδυμοι.
Εντάξει, το τελευταίο.
Ένα άλογο, το βασίλειό μου για ένα άλογο.
-Προφανώς, είναι ο σερ Ντέρεκ Τζάκομπι. -Σωστά.
"Η Ρώμη είναι όχλος. Φέρ' τους θάνατο, και θα τον αγαπήσουν".
-Είσαι καλή. -Δηλαδή…
Τι θα κάνεις σήμερα;
-Ευχαριστώ. -Ευχαριστώ.
Για να δούμε. Είναι το πρώτο μου ρεπό μετά από εκατό χρόνια.
Οπότε, αράζω μαζί σου, τρώω αυτά μέχρι να πέσω σε κώμα
και δεν θα πω κουβέντα την υπόλοιπη μέρα.
Ακούγεται τέλειο.
Ευχαριστώ. Συμφωνώ.
Προσπάθησα πολύ να μην το αναφέρω αυτό.
Θεέ μου, σταμάτα.
Γιατί χαμογελάς έτσι; Σταμάτα.
Εντάξει, θα το βάλω…
Θα το κρύψω. Θα το κρύψω.
Απλώς, είμαι πολύ περήφανος,
κι αυτό εδώ είναι ό,τι καλύτερο.
Και σ' αγαπώ πάρα πολύ.
Είπα ό,τι είχα να πω.
Τέλεια, ωραία.
-Τελειώσαμε; -Ναι.
-Τέλος; -Τέλος.
-Τέλεια. -Δεν το αναφέρουμε ξανά.
Τι ν' αναφέρεις, δηλαδή;
-Τίποτα. -Όχι.
Ό,τι καλύτερο.
-Θεέ μου. -Τρώω το φαγητό μου.
-Φυσιολογικά; -Ναι.
-Έχω ένα χέρι για να κόβω.
Εντάξει, δεν… Δυσκολεύεσαι, νομίζω.
…με δύο αστέρια
Τη Σου την ξέρω πάνω από μια δεκαετία.
-Είναι πολύ καλός άνθρωπος. -Ναι.
Θα πήγαινε ήδη τέλεια, μα είναι θείο δώρο που θα μιλήσετε.
Είναι τέλεια.
-Δεν ξέρω. -Τι δεν ξέρεις;
Δεν ξέρω. Δεν το έχω ξανακάνει.
Κάρμι, θα είναι παιχνιδάκι, ρε φίλε.
Είσαι καλός άνθρωπος, αλλά και παράξενος.
Κάνεις περίεργη δουλειά με πολλούς περίεργους, απωθητικούς ανθρώπους.
Έχεις πολλές ιστορίες.
Όταν πρωτογνώρισα τη Μισέλ, προσπαθούσε κάπως να κρύψει
πόσο ψυχωτική είναι η οικογένεια. Εσύ πρέπει να το αποδεχτείς.
Έχεις ιστορίες, τραύμα, σκοτάδι, φαγητό.
-Ναι. -Θα το λατρέψουν.
Το αντίθετο της πώλησης ενός σπιτιού. Εδώ ξεκινάς με τα φαντάσματα.
Ένα θα σου πω, ζηλεύω. Μακάρι να ξεκινούσα μ' όσα έχεις εσύ.
Έχω μια πολύ συνηθισμένη δουλειά.
Έχω μια όμορφη σύζυγο. Οι γονείς μου είναι καλούτσικοι.
Δεν έχω τίποτα. Εσύ έχεις έναν θησαυρό.
Όλα θα πάνε καλά.
Εντάξει, ναι, αυτό βοήθησε. Ευχαριστώ.
Είτε χαμογελάς είτε όχι, δεν έχει σημασία.
-Εντάξει. -Ξεπερασμένο.
Εντάξει.
Θα περιμένεις;
-Εδώ; -Ναι.
Ναι.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
-Καλή τύχη. Το 'χεις. -Ναι.
Γεια.
Ήρθα να δω τη Σου.
Το όνομά σας;
Κάρμεν Μπερζάτο.
Θα της πω ότι ήρθατε.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
-Ο Κάρμεν; -Γεια. Ναι.
-Σου. -Γεια σου, Σου.
-Χαίρω πολύ. -Παρομοίως.
-Κάθισε. -Σ' ευχαριστώ.
Χαλάρωσε.
Ώστε, ξέρεις τον Στίβεν.
Ναι, είναι ξάδερφός μου. Ναι.
Από ποια πλευρά; Μαμά; Μπαμπά;
-Έχω μεγάλη οικογένεια. -Ναι, είναι δύσκολο να το εξηγήσω.
Κατάλαβα. Έχω κι εγώ μερικούς τέτοιους.
Είπε ότι είσαι σεφ.
Ήμουν σεφ.
Ναι, όχι πια. Ναι.
Διάβασα ότι ήσουν πολύ καλός.
-Καλός ήμουν, ναι. -Για πες πώς είναι.
Όπως το δείχνουν στην τηλεόραση; Με τις φωνές, όλη αυτήν την τρέλα;
-Μπορεί να φτάσει εκεί. -Φαντάζομαι.
Όταν βλέπω σόου μαγειρικής, στο τέλος φωνάζω στην τηλεόραση.
Λέω "Βουλώστε το πια.
-Και…" -Ναι.
-Δεν κάνεις λάθος. -"…ακούστε".
-Πολύ δράμα. -Ναι.
Οπότε, Κάρμεν… Κάρμεν σε φωνάζουν, ε;
Ναι, βέβαια. Ή Κάρμι.
Κάρμι.
Λοιπόν, Κάρμι, τι σε φέρνει εδώ;
Βασικά…
Νομίζω πως πάντα μ' ενδιέφερε το…
το…
Συγγνώμη, έχω απλώς λίγο άγχος.
-Δεν υπάρχει λόγος να έχεις άγχος. -Εντάξει.
Ναι, συγγνώμη, απλώς…
νομίζω ότι πάντα έψαχνα για κάποιες…
δημιουργικές διεξόδους.
Ξέρεις, μ' αρέσει πολύ να σχεδιάζω…
Αγαπώ την τέχνη.
Γι' αυτό ασχολήθηκα με το φαγητό.
Αρχικά, εννοώ. Επαγγελματικά.
Μήπως λέω βλακείες τώρα; Συγγνώμη, είναι…
Όχι, εδώ λες ό,τι θέλεις.
-Εντάξει, ευχαριστώ. -Ναι, φυσικά.
-Ναι. Οι δικοί μου είχαν εστιατόριο και… -Υπέροχα.
Μεγαλώνοντας, νομίζω ότι…
Δεν ξέρω, αγάπησα τα…
τα χρώματα του φαγητού.
Ο τρόπος που άλλαζαν όσο το φαγητό ετοιμαζόταν και…
Ναι, πήγαινα με τον άντρα μου σ' ένα εστιατόριο, το Ever.
Το ξέρεις;
-Ναι, δούλευα εκεί. -Σιγά μη δεν δούλευες.
Το πρώτο πιάτο έρχεται στο τραπέζι, μια παρουσίασή του, βασικά.
Στην ουσία, παραγγείλαμε μόνο αρακά και κρέας.
Και το κοιτούσαμε, σοβαρά τώρα, και λέγαμε μεταξύ μας:
"Δεν έχω ξαναδεί τέτοια απόχρωση πράσινου".
Ήταν…
Ζωντανό.
Αυτή είναι η σωστή λέξη.
Οπότε, αφήνεις πίσω τη μαγειρική.
Αυτό είναι…
μια μεγάλη αλλαγή οπωσδήποτε.
Έχεις κάποια ιδέα τι είναι αυτό που θέλεις να πετύχεις ή να εξερευνήσεις;
Ναι.
Κάναμε ένα σέρβις την προηγούμενη βδομάδα,
και όλα πήγαν στραβά.
Απ' την πρώτη στιγμή. Ο καιρός, τα πάντα.
-Ήταν άσχημο. Ναι. -Λυπάμαι.
Βασικά, δεν ήταν κάτι που δεν έχω ξαναδεί. Όλα πάνε στραβά στα εστιατόρια.
Ξέρεις, από τη φύση τους,
έχουν κάτι εντελώς μη βιώσιμο.
Επικίνδυνο επάγγελμα.
Σου τσακίζει τα νεύρα.
Είναι πολύ…
Πολύ σκληρό.
Ναι, αλλά τα εμπόδια, οι δυσκολίες,
αποτελούν κάπως…
-το ζουμί της υπόθεσης. -Ναι.
Και νιώθεις πραγματικά μια αίσθηση ολοκλήρωσης και επιτυχίας
που κρατάει μια στιγμή. Μετά κάνεις ακριβώς το ίδιο, με τον ίδιο τρόπο,
με νέα εμπόδια, την επομένη.
Και νομίζω ότι για πολύ καιρό…
Καλύτερα να πω
ότι όλο αυτό το διάστημα που κάνω αυτήν τη δουλειά…
νομίζω ότι απλώς…
ήθελα να τελειώσει η μέρα.
Ήθελα να βγάλω απλώς τη μέρα.
Λες και ήθελα…
να επιβιώσω.
Και δεν…
Δεν ήθελα να γνωρίζω τους συναδέλφους μου,
δεν μ' ενδιέφερε να νοιαστώ γι' αυτούς.
Τους έβλεπα σαν…
εργαλεία που θα με βοηθούσαν να επιβιώσω
στην κουζίνα.
Και τις προάλλες,
δηλαδή, πραγματικά,
ήταν το χειρότερο σέρβις που συμμετείχα ποτέ.
Μιλάμε για σκέτο χάος, εντάξει;
Και δεν έφταιγε το προσωπικό, έφταιγαν…
αυτές οι συνθήκες.
Και…
ξέρω πως αν ήμουν…
αν ήμουν υπεύθυνος…
αν ήμουν ο επικεφαλής σεφ…
θα τα 'κανα χειρότερα.
Θα είχα επιβιώσει, αλλά…
θα το 'κανα δυσάρεστο γιατί έτσι μ' έκανε να νιώθω η δουλειά.
Έτσι είχα μάθει να νιώθω
γιατί νομίζω, πολλές φορές,
γίνεται όλος αυτός ο χαμός μέσα μου.
Γιατί πολλές φορές
επικρατεί ένα χάος μέσα στο κεφάλι μου, και…
Σ' αυτό το σέρβις…
όλοι νοιάζονταν πολύ.
Κι η προσπάθεια όλων ήταν μεγάλη
κι η αγάπη τόσο δυνατή.
Δεν έδινε την αίσθηση…
ενός ανθρώπου που προσπαθούσε να επιβιώσει.
Έδινε την αίσθηση μιας ομάδας ανθρώπων που αλληλοϋποστηρίζονταν,
που προσπαθούσαν να ανεβάσουν ο ένας τον άλλον.
Ξέρεις. Και…
κι όσο τρελά κι αν έγιναν τα πράγματα,
κι όσο κι αν μπορούσαν να βγουν όλα εκτός ελέγχου…
αυτό δεν έγινε, και…
Και απλώς…
Μπόρεσα να τους βλέπω όλους να τα πηγαίνουν θαυμάσια.
Αυτό ήταν…
τέλειο.
Παρότι ήταν όλα χάλια,
εγώ διασκέδασα περισσότερο από ποτέ.
Μάλιστα.
Τι να πω. Αυτό…
Αυτό που εννοούσα όταν ρώτησα, ήταν
τι ήλπιζες να πετύχεις ή να εξερευνήσεις εδώ…
Συγγνώμη.
…ως ασκούμενος σε αρχιτεκτονικό γραφείο.
Ναι, συγγνώμη.
Είσαι καλά;
Ναι.
Χωρίς Όρια
ΚΑΡΜΙ - THE FRENCH LAUNDRY EVER
ΚΟΠΕΓΧAΓΗ ΚAΡΜΙ ΝEΑ ΥOΡΚΗ
Ξέρω ότι έχεις γενέθλια.
Ακούς;
Θέλω να σου δείξω τη δουλειά μου μια στιγμή,
και μετά θα κάνουμε κάτι διασκεδαστικό.
-Σύμφωνοι; -Ναι.
Εντάξει.
Αλλά πρέπει να σου πω ότι το εστιατόριό μου είναι πολύ σοβαρό.
Είναι πολύ κυριλέ. Πολύ επαγγελματικό.
Οπότε, όχι γέλια.
-Σαν τον θείο Κάρμι; -Όχι πλάκες. Τι;
Σοβαρό σαν τον θείο Κάρμι;
Ακριβώς σαν τον θείο Κάρμι, ναι.
Λοιπόν. Στρίψε δεξιά.
Τώρα είσαι στην κουζίνα.
Κοίτα εδώ. Περίμενε, κοίτα. Αυτό.
Μισό, περίμενε. Εδώ γίνονται όλα τα γλυκά.
-Πώς σου φαίνεται; -Εντάξει.
Μωρό μου, από την άλλη πλευρά του τοίχου έχει έναν διακόπτη.
Μπορείς να τον ανάψεις;
Ευχαριστώ.
Να ζήσεις, Ίβα
Και χρόνια πολλά
Μεγάλη να γίνεις
Με άσπρα μαλλιά
Σβήσ' τα!
Ναι!
Ελάτε, παιδιά! Ελάτε!
Ορίστε.
Τι είναι αυτό;
Ό,τι χρειάζεσαι στο ταξίδι.
Μόνο μια φορά βγήκα απ' τη χώρα, και το μίσησα.
Οπότε, εδώ είναι όλα όσα με βοήθησαν ή όσα θα ήθελα να είχα μαζί.
Δραμαμίνες για τη ναυτία, Tylenol για τον πονοκέφαλο,
αντιόξινα αν πονέσει το στομάχι σου
και Alka-Seltzer αν το στομάχι δεν πονάει πολύ,
αλλά πρέπει να ρευτείς.
Και μισό Xanax. Ειλικρινά, μόνο αυτά χρειάζεσαι.
Εντάξει.
Ωτοασπίδες μήπως σ' ενοχλήσουν τ' αυτιά στην απογείωση.
-Βιταμίνες; -Βιταμίνες.
Για τις πτήσεις μπρος πίσω.
-Ευχαριστώ, σεφ. -Εννοείται.
Δεν έχεις ιδέα, γαμώτο.
Ούτε καν.
-Τούρτα! -Θέλεις το πρώτο κομμάτι;
Θέλεις;
Εντάξει, σεβασμός.
Τέλεια. Θα την κόψουμε…
-Πες το και ακυρώνω το ταξίδι. -Τι;
Το συνέδριο είναι τέσσερις μέρες, μα θέλει πάνω από δύο μέρες για το πηγαινέλα.
Με τη διαφορά της ώρας, ίσως χάσω άλλη μια μέρα.
Επίσης, υπάρχει ένα μουσείο νίντζα έξω από το Τόκιο,
όπου θα 'θελα ν' αφιερώσω μια μέρα.
-Μα νιώθω άσχημα που σας αφήνω. -Σε καταλαβαίνω.
Αλλά το 'χουμε,
και το 'χουμε χάρη σ' εσένα.
Όλα θα πάνε καλά, φίλε. Θα περάσεις καλά.
Έτσι νομίζω. Ευχαριστώ.
Λοιπόν, θες μεγάλο κομμάτι;
-Να σου φέρω κάτι από κει; -Ναι.
Λοιπόν.
-Αυτοκόλλητα. -Αυτοκόλλητα.
Και καραμέλες, ό,τι περίεργη γεύση υπάρχει.
-Με περίεργη γεύση. -Ναι,
-ή τίποτα συλλεκτικές. -Εντάξει, συλλεκτικές.
Κι αν βγάλεις φωτογραφία σε θάλαμο,
μπορώ να την έχω; Μία που η μούρη σου να είναι σαν…
-Ναι. -Ωραία.
Κι ένα σπαθί σαμουράι.
Ευχαριστώ.
Μάικι Είχες δίκιο για την Κλερ Μπέαρ
Σε σκέφτομαι σήμερα Δεν Παραδόθηκε
Όλα καλά Δεν Παραδόθηκε
ΝΤΕΜΙ ΠΑΠΙΑΣ - ΓΟΥΑΓΚΙΟΥ ΑΡΑΚΑΣ - ΠΟΥΡΕΣ ΣΠΑΝΑΚΙ
ΜΟΥΣΤΑΡΔΑ ΤΟΥΡΣΙ
Είναι βανίλια.
Ο μπαμπάς έχει αναλάβει τα κεράκια.
Όχι, όχι!
Πάμε γρήγορα.
Θεέ μου. Το 'χω. Το 'χω.
Κανείς δεν την πείραξε; Αλήθεια;
-Ναι. -Πώς είναι;
-Εγώ κόβω, εσύ σερβίρεις. -Ναι. Εντάξει.
-Μπορεί να πέσει και… -Άντε.
-Πάρε, αγάπη μου. -Καλά.
-Ναι. -Θέλω μια γωνία.
Ναι, όχι. Οι γωνίες για τα παιδιά.
Η μέση για τους μεγάλους. Κανόνας.
Μα είναι το καλύτερο.
Θέλεις μεγάλο κομμάτι;
Πολύ μεγάλο. Μπορώ να το φάω.
Θες αυτήν τη γωνία ή μήπως θες…
Πάρτε τη γωνία, πριν την πάρω.
Είναι βανίλια.
Τα πόσα έκλεισες; Έχει πολλά κεράκια.
-Τα πενήντα. -Πενήντα! Συγχαρητήρια!
-Εντάξει. -Έμιλι, η μαμά σου είπε όχι ζάχαρη.
Συγγνώμη. Δεν είναι στο χέρι μου.
-Σιντ. -Α, μισό. Τα δώρα.
Εντάξει, κανείς δεν με βοηθάει.
-Την κόβω μόνη μου. -Θα σε βοηθήσω.
-Δεν ξέρω. Είναι κοφτερό το μαχαίρι. -Θες άλλο;
Μα αυτή είναι η δουλειά σου.
-Έλα. -Μπορείς να το κάνεις.
Βοηθήστε να σερβίρω τουλάχιστον.
Μαζί. Οι δυο μας…
Οι δυο μας. Έτσι.
Εντάξει, πάμε.
Εσύ το επόμενο κομμάτι.
Θα πηγαίνω γύρω γύρω.
Εγώ πάω από δω. Καλά;
Υποτιτλισμός: Λένα Ταχμαζίδου