SERIAL NETFLIX
Byliśmy za nich odpowiedzialni.
A oni ich zabili.
- Jeśli wejdą, to go wydajemy. - To zakład karny.
Nie wydajemy więźniów.
No jasne. Lepiej dać ich zabić.
Hugo.
Blok czerwony.
Wzywam strażników z bloku czerwonego.
Nie wiem, czy mnie słyszycie.
Jeśli tak, udajcie się do naziemnych i podziemnych wejść do bloków.
Jeżeli w świetlicach są więźniowie, przenieście ich do cel.
Każ słuchać rozkazów.
Nie ruszamy się stąd, póki nie powiecie, co jest grane.
Teraz!
Musimy zachować kontrolę. Nie opuszczać stanowisk bez rozkazu.
Diego!
Uciekać!
Wsparcie już jedzie.
Mamy coś do obrony?
Sprzęt do pacyfikacji jest w rejestracji.
Tarcze i pałki przeciwko nim?
Wracamy na stołówkę.
Graj dalej.
Dzwońcie na policję!
Mówisz, że to Emma raniła ludzi?
Prosiłam, żeby przestała.
Zawsze ją prosiłam, ale…
nie słuchała mnie.
Rozumiem. Dlaczego tak postępowała?
Nie chciałam, żeby to robiła.
Wiem, że nie chciałaś.
Dlatego to tak ważne, żebyś dalej brała leki.
Rozmawiała z tobą, odkąd tu jesteś?
Nie.
Nie, zniknęła.
Zadam ci pytanie, Manuela, i proszę, żebyś była szczera.
Zwłaszcza wobec siebie.
Tęsknisz za nią?
- Wszystko dobrze? - Tak.
Czemu ukrywają, co się stało?
Musi się dać stąd wyjść i sprowadzić pomoc.
Tylko przez rejestrację. Ale kto wie, ilu mają tam ludzi.
- Czemu generator nie działa? - Bo stał nieużywany.
- Nie da się go włączyć? - Jeśli jest sprawny, to na pewno.
Gdzie on jest?
Na dole, w garażu.
Trzeba by było wyjść z bloku. Kto wie, co tam czeka.
Ale mielibyśmy kamery.
Wgląd w to, co się dzieje w czerwonym i w rejestracji.
Idziemy na dół.
- Ile to potrwa? - Nie wiem.
Czyli trzy godziny? Sześć? Dziewięć lat? Ile?
Wiesz, jak grube są te drzwi?
Ja też nie.
Ruso.
Tak?
- Jesteś w rejestracji? - Zgadza się.
Namów funkcjonariuszy do kooperacji. Potrzebujemy innego wejścia.
Mówiłeś, że masz plan.
Plan się zmienił.
Jak wejść do bloku zielonego?
Zadałem pytanie. Jak wejść do bloku zielonego?
Trzeci raz nie zapytam. Wszyscy chcemy mieć to za sobą.
Jest tylko jedno wejście. Przez spacerniak.
Wstawaj.
No już. Idziemy.
Do przodu.
Daj krzesło.
Usiądź.
Jak masz na imię?
No jak?
Raquel.
Dobra. Dyrektor mówił coś o przejściach podziemnych.
Co o tym wiesz?
Raquel, im szybciej mi powiesz, tym szybciej…
Co robisz?
Gdzie jest, kurwa, wejście?
Suka!
Patrzeć na ziemię!
Albo łeb rozjebię!
- Ktoś się zna na elektryce? - Ja.
BLOK ZIELONY – GODZ. 20.11
Generatory, instalacje elektryczne…
Tak. Jestem specem.
Na końcu korytarza jest szafa z narzędziami.
Weź, co potrzebujesz.
Chodźmy.
Bastos, kiedy przyjedzie policja?
Policja już tu jedzie. Spokojnie.
Willy.
Staram się pomóc.
Jeszcze chwila, a zacząłbyś się kłaniać.
Nuria.
Taka jesteś lepsza?
To dlaczego wszyscy mają cię w dupie?
Nikomu nie powiedzieli.
O czym ty gadasz?
Gdyby policja już jechała, nie zależałoby im tak na prądzie.
Co nie? Po prostu by… zaczekali.
Masz rację.
Idę po dzieci.
A jeśli cię złapią?
Jeśli go złapią… to koniec.
Nie zostawię ich tam. Potrzebuję dziesięciu minut.
Atakują twoje więzienie, Hugo. Opanuj sytuację.
Kolec idzie z nami.
Nie umie się uczesać, a generator to naprawi?
Masz lepszy pomysł?
Kamery mogą i tak nie działać.
- Myślałeś o tym? - Nie mamy innego wyjścia.
Mamy.
Tak? Jakie?
Nawet o tym nie pomówimy?
Nie.
Który tydzień?
Dwudziesty siódmy.
Obróć się.
Ręce za plecy.
I siadaj.
Róbcie wszystko, co każemy, a jutro będziecie w domu z rodziną.
Nic do was nie mamy.
Gdybyś potrzebowała łazienki albo czegoś, to mów.
Uratowałem ci dupę. Suka była gotowa się bić.
Morda, debilu. Chciałeś pobić ciężarną? Zabić?
Co ty, kurwa, chciałeś?
- Nie chciała gadać. - Stul ryj.
Naucz się nad sobą panować.
Będziesz nad sobą panował?
- Powiedz. - Będę nad sobą panował.
Chodźmy.
- Przeszukaj piętro. - Dobra.
Sprawdź, czy nie ma strażników.
Ruchy.
Sara, potrzebujemy planów bloku.
- Gdzie mogą być? - W biurze dyrektora.
Chodźmy. Ty przodem.
Co ona robi?
Pilnuj swojego nosa. Chodźmy.
Tak powiedziałem.
Więzień jest pod naszą pieczą. Mamy wobec niego obowiązek.
Nie chodzi o nasze bezpieczeństwo.
Musimy myśleć o personelu i reszcie więźniów.
Robisz w gacie, a nawet nie weszli.
Chcesz go wydać?
Chcę to omówić. W rejestracji są twoje dzieci.
Dobrze o tym wiem. I są dla mnie najważniejsze.
Ale nie wydamy więźnia.
Zgadzasz się?
- Czego od ciebie chcą? - Nie wiem.
- To po co przysłali armię? - Tego też nie wiem. Ale przysłali.
Czas ucieka.
On tu teraz rządzi? Więzień?
Nie, ja rządzę.
Do generatora idziemy Kolec, Montes, Willy i ja.
Elisa zamknie za nami drzwi.
Chodźmy.
Willy.
Nie chcę cię zmuszać.
Idę z wami. Ale popełniasz błąd.
Jeśli mają narażać życie, powiedz im prawdę.
I nie daj sobą manipulować.
Powinienem pójść z wami.
- Nie, zostań. - Jest jeszcze nowa.
- Potrzebuję zaufanego człowieka. - Dobra.
- Obserwuj go. - Bez obaw.
- Nawiąż kontakt z innymi blokami. - Dobra.
Co robisz? Manuela!
Wyjrzyj za okno.
Zabili ich.
O kurwa.
Nie możecie tu być.
Przyszłyśmy po wodę.
Przyniosę wam.
Wracać na miejsca.
Idź, Nuria.
Nie waż się z nikim rozmawiać.
- Gdzie plany? - W schemacie ewakuacji.
Poszukaj tam. Niebieski notatnik.
O ile taki mają. To miejsce to jakaś dziura.
Mam.
My jesteśmy tutaj, a Simón tutaj.
Czekaj.
Każdy blok ma dwa wejścia.
Jedno na zewnątrz, ze spacerniaka,
a drugie wewnątrz, pod ziemią.
Nazywają to łącznikiem. To tunel między blokami.
Można nim dość wszędzie.
Problem w tym, że podziemne drzwi też są zbrojone.
- Lepiej wejść górą czy dołem? - Górą. Łącznik to pułapka.
Chodź.
Może znajdziesz inne wejście.
Ruso do grupy pierwszej.
Słyszę.
Podam Sarę.
Obok was jest garaż z wejściem do bloku zielonego.
- A drzwi? - Zwykłe, garażowe.
Dopiero te do bloku są zbrojone.
Daj mi Ruso.
- Słucham. - Co sądzisz?
Nie mamy nic do stracenia.
Chodź. Wchodzisz ze mną.
Diego, słyszysz?
Rejestracja. Jest tam kto?
- Poważnie? - To więzień.
Nie gap się na niego!
Więzień przebrany za strażnika.
- To po niego przyszli. - Mówiłam, że to ucieczka.
- Ilu jeszcze jest? - Kogo?
Przebranych więźniów.
Zero, Said. Ogarnij się.
- Jeśli go wydamy, to pójdą. - Co? Kto wyda?
- My! - Nie.
- Diego. - Szlag.
Diego. Bez odzewu.
Kurwa, schowaj to!
Jest nas więcej.
Kto w to wchodzi?
Dajesz. Zgłoś się.
Nikt. Daj spokój.
Banda frajerów.
Mówiłaś, że to alarm próbny.
Musimy iść do taty.
- Ale tata mówił… - Nic nie mówił.
Kłamałam. Komórka nie działa.
Co robisz?
Lepiej na niego poczekajmy.
Też się boję.
Ale nie możemy tu zostać.
Chodź.
Zostawię mu wiadomość, na wypadek gdyby nas tu szukał.
Jestem głodny.
- Kiedy kolacja? - Później, Kolec.
- Kiedy? - Później.
Chodźmy.
Zamknij i idź na stołówkę. Willy da znać, kiedy wrócą.
A co z tobą?
Idę po dzieci.
- Dobra. Co robić, jeśli tu wejdą? - Nie wejdą.
Wielu osobom grozi śmierć.
Wiem.
Tędy.
Spadajmy.
Nie. Potrzebujemy kamer.
Muszę do łazienki.
Wytrzymaj.
SŁABA BATERIA
Ali…
Kurwa.
Na zewnątrz!
Willy!
Ruso, spadamy!
Co to było?
Spokojnie. Cisza. Już.
- Javi, siadaj. - Weszli?
- Spokojnie. - Wszystko gra.
- Nie weszli. - Nie kłam!
Gadaj, co się odpierdala, bo…
Nuria!
Odwrót!
- Dawaj! - Wycofujemy się!
- Powiedzcie, co się dzieje! - Cisza!
Jedziemy.
Jedź! Szybciej!
Nuria! Dość! Uspokójcie się!
Zamknij ryj!
- Nie weszli. - Spokojnie.
- Jesteśmy tu bezpieczni. - Suka!
Usiądźcie.
Nie można ich zamknąć w celach?
Wracaj na stołówkę.
Bastos…
Rób, co mówię. Tu jesteś jak każdy inny więzień.
Wyglądam ci na zwyczajnego więźnia?
Nie boję się ciebie.
Ale oni tak. I mają przewagę liczebną.
- Dlatego powinniśmy… - Wracaj, kurwa, na stołówkę.
Javi, jeśli jeszcze nie weszli, to niedługo to zrobią.
I co wtedy?
Strażnicy będą tylko chronić własne dupy.
Myślisz, że cię obronią?
Kurde, ale masakra.
Willy.
Generator.
Chodźmy.
Widziałeś to pobojowisko? Ale masakra.
Zaczekaj tu.
Do góry!
Nie, dzięki.
BLOK CZERWONY – GODZ. 20.42
Wiem, że niektóre chłopaki ci się… naprzykrzały.
Ten czas minął.
Jeśli ktoś cię tknie, powiedz.
Zajmę się tym.
Ale jeśli znów pójdziesz do Bastosa lub innego strażnika,
to zostaniesz sam.
Rozumiemy się?
Kardynał!
Musisz to zobaczyć.
Co tu robicie sami?
Chcemy zobaczyć strażnika.
Szukamy mojego taty.
A kim on jest?
- Dyrektorem. - Guille. Ja będę mówiła.
Weszli przez łączniki.
Nie widzieliśmy tu waszego ojca.
A co ze strażnikami?
Odsuńcie się trochę.
Dzieci nie widzieliście?
Spokojnie. Jesteście tu bezpieczni.
Wiecie, co tam się dzieje?
Przyjechały jakieś samochody.
A telefony nie działają.
Zarygluj drzwi.
Póki to się nie wyjaśni, nikt nie wchodzi.
Dajcie mi parę minutek. Znajdę go i was odprowadzę.
Nie możecie tu się wałęsać sami.
Dziękuję.
Zaraz wracam.
Otwórz cele.
Niech wszyscy wyjdą.
Zwłaszcza Kuternoga.
Ja i Blondas mamy z nim rachunki do wyrównania.
Idziemy?
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje…
Dziwne, że prądu wciąż nie ma. Powinni nas już zabrać na stołówkę.
Kolacja to świetna okazja, żeby się wyrwać.
- Możemy uciec kiedy indziej. - A jeśli znajdą tunel?
Nie wiem, co tu się odpierdala.
Ale coś tu śmierdzi, Carmelo. Podaj mi nogi.
- Trzeba go wziąć do szpitala. - Kiedy wyjedziemy.
Dasz mu tu zdechnąć jak psu?
Słuchaj, Ruso. Musimy to załatwić, rozumiesz?
Inaczej wszyscy mamy przesrane.
Ktoś zobaczy ogień.
Cześć, Hugo.
Ktoś zobaczy ogień i zadzwoni po służby.
Nie odjedziemy stąd.
Czterech twoich ludzi nie żyje.
Pięciu.
Pośpiesz się.
Stresuję się przez ciebie. Potrzebuję do pracy ciszy.
To cholerna chińszczyzna.
- Kurwa, skup się! - Odwal się!
Willy!
Idę po dzieci.
Kiedy wróci prąd, zamknij drzwi.
Idę z tobą.
Skinheadka.
Nuria.
Co z nią?
Wie, kim jestem. I chyba powiedziała już reszcie.
I… co ja mam z tym zrobić?
- To twoi pacjenci. - Tak.
Porozmawiaj z nimi, żeby nie zrobili nic groźnego.
Dobrze.
Goście zaraz będą. Nie przebierasz się?
Za chwilę.
Wszystko gra?
Dowiedziałam się, że mój klient popełnił samobójstwo.
Spadł w samochodzie z parkingu.
Przykro mi.
Znam go?
To Chema López.
Chyba się poznaliście?
Na polowaniu.
Świetny facet. Bardzo zabawny.
Nie rozumiem.
Idź już. Zgaś to i się przebierz.
Dobrze.
Goście zaraz będą.
SPRAWA Z CHEMĄ JUŻ SIĘ WYDAŁA.
WIEMY COŚ?
JESZCZE NIE.
- Ktoś tu jedzie. - Policja?
Nie, straż pożarna.
Fede, znajdź jakieś gaśnice i zagaś ten ogień.
- Słyszałeś? - Tak.
Sara, chcę wiedzieć, co oni robili w garażu.
- Dobra. - Gdzie szafki pracowników?
- Tam. - Richi, za mną.
Kurwa! Co ty robisz?
Chcesz, to mnie zastąp, a ja poświecę.
Rejestracja, słyszycie? Halo!
- Tu Diego! - Nareszcie. Gdzie jesteś?
W bloku czerwonym. Nie…
Powtórz, nie słyszę.
Dwóch strażników nie żyje. Zamknęli nas w bibliotece.
Straciliśmy kontrolę nad blokiem. Powtarzam…
Teraz!
- Nie ruszaj się. - Nuria!
- Co robicie? - Klucze!
Spokojnie. Puść ją.
- Dajcie klucze. - Javi, puść go.
Klucze, kurwa!
- Puść ją. - Javi.
Proszę, puść ją.
Nuria, popatrz na mnie. Puść ją.
Spokojnie. Javi, puść go.
Puszczaj ją!
- Manuela! - Stój!
- Manuela! - Nie ruszaj się!
Said, klucze!
- Nie ruszaj się! - Już!
Nie rób tego, Nuria. Javi!
- Posłuchaj. Nie rób tego. - Nie ruszaj się!
Otwórz drzwi. Kurwa, szybko!
Javi! Zostaw go!
Nie rób tego!
Uciekaj!
- Łapać go! - Nuria!
Zamknij się!
Biegają wolno.
- Otwierają drzwi. - Strażnicy?
Nie. To samowolka.
Cherokee! Chodź na dół, jest impreza.
- Za nimi! - Szybko!
REJESTRACJA
Musimy iść na tył i zgasić ogień.
Kurwa, szybciej! Ruchy!
Kurwa! Jak oni włączyli prąd?
Jeśli działa światło, to kamery też. Chodźmy do wartowni.
Hugo, oni mieli mundury strażników.
Widziałem.
TATO, JESTEŚMY CALI. SZUKAMY CIĘ.
- Wiesz, gdzie mogą być? - Nie.
Ogień. Ktoś wezwał straż pożarną.
Ali!
Nie!
Ali!
Napisy: Juliusz P. Braun