SERIAL NETFLIX
Pakują się w pułapkę. Powinniśmy ich ostrzec.
Wtedy nie pozwolą im odjechać.
Guille.
Byłaś policjantką.
Jeśli wyjmą broń, strzelaj.
Ojcu nikt nie chciał dać roboty.
Bo był złodziejem i ćpunem.
A że zawsze był spłukany,
na dragi zarabiał nielegalnie.
Nie musiałem zaiwaniać do szkoły, do kościoła ani do jebanych dziadków.
Uważałem go za zajebistego ojca.
Chciałem kiedyś być taki jak on.
W wieku 12 lat wciągałem kreski.
W wieku 14 lat włamałem się do domu i mnie złapali.
Kiedy miałem 16 lat, zajebałem typa z rodziny zastępczej.
Popytałem o nią.
To nie panna Blondasa. Przysłał go Kardynał.
Szmugluje dla nich kontrabandę, bo ma jakiś dług czy coś.
- Zmuszają ją? - Tak.
Czego?
Jest w zielonym taka panna. Manuela, pomaga w bibliotece.
I co z nią?
Od dziś nie wciągasz jej w interesy.
Bo co? No, Kuternoga?
Puszczaj go, Cherokee!
Przestań, Cherokee!
Kuternoga!
Spokojnie.
Kuternoga!
Powiemy reszcie o ucieczce?
Ni chuja. Sami odwaliliśmy robotę.
SPACERNIAK WEWNĘTRZNY, GODZ. 21.03
Śmierdzi tu jakby…
Czym właściwie?
Dymem.
- Spierdalamy stąd. - Chodźmy.
Sprawdź drzwi.
Co teraz?
Niech twój kumpel Jezus rzuci nam z nieba klucz.
Nie bluźnij, stary.
Ani drgnąć, póki nie dam sygnału. Ja z nimi pogadam.
Od pół godziny próbujemy dać wam znać przez centralę,
ale nie było jak.
Odcięło nam telefony, nie mamy prądu…
Co się stało?
Pożar w garażu. Ale już ugaszony.
Niepotrzebnie przyjechaliście.
Skoro już tu jesteśmy, to rzucimy okiem.
Nie trzeba, pożar już ugaszony.
- Gdzie Straż Obywatelska? - Richi.
Nie!
Cholera!
Idziemy!
Kurwa!
Wracamy do zielonego łącznikiem.
REJESTRACJA – GODZ. 21.07
- Numer 324 do centrali. - Mów, 324.
Jesteśmy w Baruce.
Ogień już pod kontrolą, ale mamy awarię i tu utknęliśmy.
Przysłać pomoc?
Nie trzeba, kolego.
Są święta.
Za parę godzin będziemy na chodzie.
Poradzimy sobie.
Przyjąłem, 324. Powodzenia i wesołych świąt.
Wesołych świąt.
Widział twarze.
Hugo, widziałeś, do czego oni są zdolni?
Strzelaj bez wahania albo stąd nie wyjdziemy.
Tu Sara.
Do grupy pierwszej.
Słyszycie mnie?
We wszystkich blokach jest prąd. Uruchomili generator.
Kamery w rejestracji nie działają, ale pozostałe…
Rozłącz się.
A teraz odwróć się z rękami z dala od tułowia.
Bez wygłupów, bo odstrzelę ci łeb. A palec mnie świerzbi.
Gdzie moje dzieci?
- Słucham? - Moje dzieci.
Były na górze, w biurze.
Nie wiem, o czym mówisz.
Przysięgam.
Gdzie, kurwa, moje dzieci? Jeśli kłamiesz…
Gdybyśmy je mieli, wymienilibyśmy je za Simóna.
Po co wam Simón Lago?
Chcę wiedzieć, za co ci ludzie zginęli.
Żeby nie zeznawał. Żeby nie rozmawiał z sędzią.
- Bo co mu powie? - Tego nie wiem.
Richi, góra!
Strzelaj!
Szybko!
Kto was zatrudnił?
Zmusili mnie! Nie wiem, kto to i co tu robię!
- Teraz! - Hugo, musimy iść.
Uwaga!
Richi, strzelaj!
Osłaniaj mnie!
Kurwa, teraz!
- Kurwa, dalej! - Ruszamy!
Szybko!
Idziemy.
Zaraz wejdą!
Kurwa mać.
Gdzie on zniknął?
Macie go?
Kurwa, drzwi!
Całe piętro przeszukałam!
Na kamerach go nie widać. Co teraz?
- Gdybyś go nie puścił… - Ugryzł mnie w rękę!
Miałeś, kurwa, jedno zadanie!
Maszyna. Oni zaraz tu wejdą. Otwierają drzwi!
- To był twój pomysł! - „Twój pomysł”!
Ile masz lat? Dwa?
Ja pierdolę.
- Mówiłem. - Dobra, słuchajcie.
Jeśli go nie znajdziemy, wszystkich nas zabiją.
Może w celach na górze?
Poszukaj tam. Ja sprawdzę kamery.
Teraz chcesz nam rozkazywać?
Wolisz wrócić do Bastosa?
Zarąbiście.
Kretyni nie zamknęli szafy z narzędziami.
A co z tym, po co przyszedłeś?
Kluczem do siłowni? Pracuję nad tym.
Z jakim kluczem?
Żadnym. Powiedz mu o dzieciach.
Jakieś bachory przyszły łącznikiem.
Dzieci dyrektora.
I co dalej?
Nie wiem. Kardynał wziął je do ojca.
Wiesz, za co go zamknęli?
Puściłeś dzieci z pedofilem?
Debil.
Trzeba znaleźć te dzieci. Nie można mu pozwolić… no wiesz.
To dzieci. Tak nie wolno.
Luz, pełna zgoda.
- Naprawdę? - Pewnie.
Gdybyśmy mieli takich zakładników, wszyscy tańczyliby, jak im zagramy.
Zwłaszcza strażnicy.
- O czym ty mówisz? - O buncie.
Jakim buncie?
Kurwa, koleś!
Pomogę ci.
Guille!
Chciałem tylko popatrzeć.
Zamierzałem go puścić.
Nie tknąłem go.
- To nie moja wina. - Ani drgnij!
Jesteś cały?
Ty skurwysynu…
Nic mu nie zrobiłem.
To był… To był błąd.
Ale chłopcu nic nie jest.
Będę cię chronił.
Tylko proszę… nie mów nikomu.
Nic ci nie jest?
- Gdzie Willy? - Wrócił do środka.
Mieliśmy konflikt z więźniami.
Trzeba było siedzieć i robić, co każą,
a nie słuchać tej wariatki.
Zacznij od końca.
Said!
Nie wierzę. Nawet ich nie szukaliście?
- Nie mogliśmy zostawić reszty. - Kazałem go pilnować!
Simón powinien był zostać w celi, ale ty go wypuściłeś.
Kurwa, puszczaj!
Odepnij mi to!
- Szefie! - Znaleźliśmy ją w dyżurce.
Gdzie Javi i Said?
Te drzwi nie wytrzymają.
Kamery działają?
Chyba tak. Mamy dostęp do całego kompleksu.
Kurwa, puśćcie mnie.
No zdejmijcie mi to cholerstwo!
- Czego szukasz? - Moich dzieci.
A co z tymi?
Nie ma sygnału. Odcięli kamery w rejestracji.
Na pewno nic im nie jest.
Pewnie się schowali.
Trzeba znaleźć Simóna i chłopaków.
Uwolnij mnie, Kolec.
Nie mam klucza.
Znajdź coś, żeby to rozwalić.
Oni zaraz tu wejdą.
Zabiją nas, Kolec.
Popełniasz błąd.
Wyciągnij mnie stąd.
Proszę.
Javi?
Kurwa.
Uwaga. Raz, dwa, testuję.
Raz, dwa.
Dzisiaj w Betlejem, dzisiaj w Betlejem Wesoła nowina
Że tu strażnikom, chujom strażnikom Jaja się obcina
Chrystus się rodzi, nas oswobodzi
Anieli grają, króle witają
Nie wydurniaj się. Trzeba znaleźć te dzieci.
Za stary jestem. Jak to działa?
Słuchajcie, towarzysze.
Niniejszym ogłaszam niepodległość tego bloku.
Od teraz jesteśmy Wolną Republiką Moich Pieprzonych Jaj.
Obowiązują w niej dwa prawa.
Po pierwsze: wszyscy jesteśmy wolni.
Po drugie: nie ma tu miejsca dla tyranów.
Umiesz biegać na tych nóżkach?
To było głupie. Wszystkim narobisz problemów.
Zawołaj swoich kumpli, strażników. Niech zaprowadzą ład.
Carmelo, nic mu nie powiesz?
Wiesz, w co się pakujesz?
W rewolucję. A ty?
Bo słyszałem, że widziano cię z dziećmi dyrektora.
- Wziąłem je do ojca. - „Wziąłem je do ojca”.
Nie takim tonem.
Ciężko się wyzbyć nawyków, co?
Zamknij ryj! Milion razy mogłem cię zniszczyć!
Usiądziemy sobie.
Będziecie żałować pedofila?
Po czyjej jesteś stronie?
Po twojej.
Nie ma musu.
Po twojej.
A ty?
Dzieci dyrektora gdzieś tu są.
Znajdźcie je. Gdy przyjadą gliny, muszę mieć kartę przetargową.
Ty.
Wynieś śmieci.
Co jeszcze mam powiedzieć?
Nie wiem, co się stało.
Poszliście z Saidem na drugie piętro.
Co było potem?
Mam w głowie pustkę.
Ty nas w to wpakowałeś. Postaraj się bardziej.
Zaniki pamięci to symptom jego choroby. Wywołują je załamania nerwowe.
To co zrobimy? Muszę znaleźć Simóna.
Wiem.
Javi.
Co pamiętasz jako ostatnie przed naszym spotkaniem?
Krew.
A wcześniej?
Nie wiem.
Zastanów się, proszę. No?
Kobieta…
Kobieta mnie opluła.
- Cele kobiet. - Tak.
Weź więźniów na stołówkę.
- Ja znajdę Simóna. - Idę z tobą.
Hugo!
Kamery w czerwonym działają.
Mamy bunt. Cherokee rządzi.
Ma zakładników i zabił Kardynała.
Chodźmy.
Wrócili do zielonego łącznikiem.
Rozumiem. A gdzie Simón?
Pewnie na drugim lub trzecim piętrze.
Co tam jest?
Gabinety lekarskie, stołówka, cele.
Gdzie mogą go trzymać?
Logicznie byłoby na stołówce.
Ale mogli go też zamknąć w celi.
Nie. Nie pozwoliłby się zamknąć.
BLOK CZERWONY – GODZ. 21.39
Kto śpiewał przez głośniki?
Jest z mojego bloku. Chyba nazywa się Cherokee.
Cherokee? Jak ci Indianie?
Tak samo.
Mówi dużo brzydkich słów.
Tata na pewno się martwi.
Dziękujemy za pomoc.
Nazywam się Rey.
Ja jestem Guille. A to Alica.
- Naprawdę nazywasz się „król”? - Fajnie, co?
Odłóż to.
Strzykawa!
Zostaw mojego brata.
- Czemu cię przebrali za…? - Anioła. To na jasełka.
Chodźcie no.
Otwórz drzwi.
Nie ma szans.
- Nie? - Nie.
Znacie się? To syn dyrektora.
- Ma na imię… - Guillermo.
Guillermo gra anioła w jasełkach.
Ten pan to kumpel twojego taty.
Pokaż mu, co potrafisz. No.
„Bądź pozdrowiona,
pełna łaski,
Pan z Tobą”.
A potem Jenifer, która gra Maryję,
coś tam odpowiada.
Ale nie bardzo pamiętam co.
Mam! Ja potem mówię…
Otworzę.
„Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga.
Duch Święty zstąpi na Ciebie i…”
- Cherokee. - Dalej nie pamiętam.
Rośnie z ciebie Al Pacino.
- Weźcie go do siostry. - Idziemy.
Stać!
Dosyć.
Dupku.
Klucz do siłowni.
- Co? - Dawaj klucze do siłowni!
Nie wiesz?
Po zakończeniu warsztatów klucze są u szefa ochrony.
- U Bastosa. - Tak.
No chodźmy.
Jego poproś, pieprzony psychopato.
Do celi z nim.
- Chodź, Murzynku. - Idziemy.
Chodźmy!
Dobra, wszyscy jesteśmy.
Zbrojone drzwi zaraz ustąpią.
Macie być gotowi.
Bo teraz…
w końcu wejdziemy.
Said!
Trzeba było wziąć mnie ze sobą.
A gdyby mnie wydali?
Wie o twojej córce?
Tym lepiej.
Ludzie, którzy mają Laurę, czekają na telefon.
- Jaki telefon? - Na dowód, że żyję.
O pierwszej mają uznać, że zmarłem.
Wiesz, co to znaczy.
Ale telefony nie działają.
Masz trzy godziny, żeby coś wymyślić.
Albo zadzwonię, albo ją zabiją.
Hugo, to manipulacja.
- Nie słuchaj go. - Hugo.
- Proszę. - Słyszysz mnie?
Jeśli to słyszysz, to wydaj tego człowieka.
Uniknijmy kolejnych niewinnych ofiar.
Drzwi bloku zielonego puszczą.
Za jak długo?
Za pięć minut? Dziesięć?
A kiedy to nastąpi,
jak myślisz, co się stanie?
Jest tu jakiś schron?
- Tutaj nie. - Nie słuchaj go.
Nie chcę dalszych ofiar.
I ty też nie.
Hugo. Gdzie?
W bloku czerwonym. To blok o ostrzejszym rygorze.
Odpowiedz, Hugo.
Chodźmy tam.
Pomocy!
Stać!
Proszę mi pomóc.
Musi mi pan pomóc. Potrzebuję pomocy!
- Co się stało? - Zostałam porwana.
Musimy stąd uciec. Proszę.
Wsiadaj.
Jedźmy stąd.
Proszę odpalić silnik.
Proszę odpalić.
Proszę odpalić. Kurwa, już!
Zabierajmy się stąd!
Laura.
Laura!
Jedźmy do domu.
- Wygląda to na ucieczkę. - Czemu wszyscy chcą się stąd zmyć?
Ty, tego się nie spodziewałem.
Ciekawe, co u dyrektora.
Idziemy!
- Nie stawiaj się! - Ruchy!
- Cherokee! - Kurwa, nie rzucaj się.
- Zabierz go do dzieci. - Już.
A pozostali… za mną.
Tato!
Nic wam nie jest?
Wpuść nas, Cherokee.
Nie rozkazujesz mi.
PRZEJŚCIE WZBRONIONE
Co robi tata?
To nie czas na bunt.
Pójdę po kalendarz i znajdziemy inny termin.
Na co się gapisz?
Zanim zrobisz coś, czego byś żałował,
wiedz, że mamy tu aniołka z Betlejem.
Hugo!
Wyluzuj. Dzieciakom nic nie jest.
- Przepuść mnie. - Mówiłem, że mi nie rozkazujesz.
Hugo, zostaw to mnie. Dobrze?
Cherokee.
- Pomóż nam. - Nie.
Wiesz, ilu ludzi jest w zielonym?
- Pozwolisz ich zabić? - Widzę tutaj tylko was.
Wszystkich przyprowadzimy.
Manuela tam jest.
Zabiją ją, jeśli zostanie.
Proszę.
Niech cię szlag, doktorko.
Blok zielony, słyszycie?
Zielony, ktoś mnie słyszy?
Nie ma łączności.
Pójść po nich?
Pamiętaj, dyrektorze. To my tu rządzimy.
Ty i twoi ludzie jesteście uchodźcami.
Weszli.
Ruchy!
Napisy: Juliusz P. Braun