SERIAL NETFLIX
Otwórzcie! To ja, Elisa.
- Gdzie Hugo? - Zaraz wejdą. Do czerwonego!
Idziemy!
Musimy zabrać pozostałych z cel.
Willy, idź z nią. Montes ze mną.
Tu nie ma Simóna.
Przechwycimy ich.
Sara, zostań tu. Będziesz moimi oczami.
Idziecie ze mną. Reszta z Ruso.
Najpierw stołówka. Sara nas poprowadzi.
Ruszamy.
Idziemy.
Leżał pijany na chodniku.
A jeśli ktoś mnie z nią widział?
W hotelu wszędzie są kamery.
Zajmę się tym.
Pana tu nie było.
Może pan iść.
Możemy umieścić cię w sektorze kobiet.
Ej.
No?
Wiem.
Wolisz sektor mężczyzn?
Lepiej to przemyśl.
Omów z adwokatem.
Jak chcesz.
Nic nie zrobiłem. Nie powinno mnie tu być.
Jasne, że nie.
Nie powinno.
Czemu miałby być w sektorze kobiet?
Jest trans. Może wybrać.
Łapię.
Język za zębami.
BLOK CZERWONY – GODZ. 22.12
Tata!
- Wszystko dobrze? - Tak.
Widziałeś karteczkę?
Tak. Bardzo mądrze zrobiłeś.
- Prawda? - Bardzo.
- Czego chcą? - Nie wiem.
- Czegoś muszą. - Mówię, że nie wiem.
- A ty kim jesteś? - Nowym.
Od kiedy?
Od dziś.
Kurwa, cała armia.
Musimy bronić łącznika. Potrzebujemy strażników.
Na górę!
BLOK ZIELONY – GODZ. 22.15
Ukryli się przed kamerami. Wracajcie na dół.
Idziemy!
Wypuść je wszystkie.
Szybciej!
Wstawać! Idziemy!
- Co się dzieje? - Chodźcie.
Tylko spokojnie.
Idziemy do bloku czerwonego. Chodźcie za nami.
Szybko. Idziemy.
Cicho.
- Chodźcie. - Szybko!
Idziemy.
Tędy.
Chodźmy.
Do przodu, po prawej.
Sara.
- Chwila. - Sara!
- Idą do łącznika. Wycofajcie się. - Obie grupy?
Ukrywają się w bloku o ostrym rygorze.
Kurwa, musi być tam.
Zawróć i idź w prawo. Wszyscy na dół.
Ruso, do łącznika.
Chodźcie. Wszyscy na dół!
Ruso, tutaj.
Ruchy!
- Strażnicy? - Kazałem ich wypuścić.
Ale po wszystkim wracają do cel.
To teraz mój blok. Ja tu rządzę.
Jasne?
Jasne.
A teraz mów, po co przyszli. Tylko żadnego „nie wiem”.
Nie wiem.
- Skąd to masz? - Od jednego z tamtych.
Jak mu to zabrałeś?
Podpaliłem go.
- Jak się nazywasz? - Simón.
Nowy Simón.
Zgadza się.
I pojawiłeś się tu akurat dzisiaj?
Widać mam pecha.
Znam się na pechu i to na niego nie wygląda.
- Macie słuchać Cherokeego, jasne? - Nie dotykaj mnie.
Zamykamy ich, wypuszczamy…
Nie drażnij mnie, Strzykawa.
Co się dzieje?
- Szturmują więzienie. - Jak to?
Zamkniemy się tu, aż przyjdzie pomoc.
Trzeba zakryć kamery w bloku, żeby nie widzieli, co robimy.
Diego, chodź ze mną.
Słyszeliście.
Szybko! Biegiem!
- Szybko! - Dalej!
Ruchy!
Szybciej!
Nie zatrzymywać się!
Szybko! Ruchy!
Dalej!
- Tędy. - Chodźcie!
Idziemy!
Montes!
- Willy! - Kurwa!
Wyciągnijcie ich.
Ruchy!
Już!
Naprzód!
Ostrożnie. Bastos!
- Zeszli po schodach. - Za nimi.
Bastos!
Biegiem.
Dalej!
Szybko!
Masakrują ich.
Otwórz drzwi.
Hugo, nie.
Montes, osłaniam cię!
Naprzód!
Szybko!
Manuela, idziemy!
- Gdzie Elisa? - Została z tyłu!
- Jak to? - I Willy też. Chodźmy!
Kurwa, Hugo!
Idziemy!
Diego, zamykaj!
Idziemy!
Nic ci nie jest?
Spokojnie.
To twoja wina, do chuja!
Czemu nie spełnisz żądań?
Wydaj go im. Po prostu.
Chwileczkę. Kogo ma wydać?
Jego. To nie strażnik.
To więzień.
Jak to „więzień”?
- Kim ty, kurwa, jesteś? - Hugo…
Diego.
Odpowiadaj, bo ryj ci rozjebię.
Cherokee. Wracacie do cel.
Takiego chuja. Chcę wiedzieć, kto to.
Cherokee. Do cel.
Szefo! Nie taki był układ.
Cherokee. Teraz.
Nie denerwuj mnie.
Do cel!
Diego, znajdź Reya.
I sprawdź, czy kogoś jeszcze brakuje.
Tato.
Nie ruszaj się.
Nie!
Usta nie! Bo się udusi.
Nikt cię tu nie usłyszy. Nie ma sensu krzyczeć.
Zrozumiano?
- Co wy mi zrobicie? - Zrozumiano?
Nie zostawiajcie mnie tu.
Proszę!
Nie…
- Proszę. - Zostaw.
Nic ci się nie stanie.
Ojciec zrobi, co trzeba, i wrócisz do domu.
Proszę…
Wiesz coś o tym typie w mundurze?
Pojawił się dzisiaj, kiedy zaczęła się strzelanina.
Powiedzieli nam, że jest nowy i tyle.
Dzięki, że mnie wydostałeś.
Nie ma za co.
Tyle mi pomagasz. Blondas…
Skurwielowi lepiej z jednym okiem.
- Nawet mnie nie znasz. - Często cię widuję.
Tutaj albo sobie pomagamy, albo…
Wszystko popsułam.
Napadłam strażnika.
Pierdolić go.
- Już miałam stąd wyjść. - Jest inny sposób.
Przygotowałem ucieczkę, a ty idziesz ze mną.
Jeśli chcesz.
- No jasne. - Serio. Przez ścieki.
- Poważnie? - Tak.
Harowaliśmy jak woły, ale już gotowe.
Pojedziemy na plażę.
Do Benidormu.
Co?
Zaraz by nas złapali.
Musielibyśmy uciec dalej.
Do Brazylii.
No to do Brazylii.
To jak? Idziesz ze mną?
Zajebiście.
Jego też biorę.
Carmelo.
Brazylia.
Jest koleś, który coś wie.
O tych, co tu wparowali.
Zabili Charliego i Ropucha.
Widział ktoś, czy Tere się przedostała?
Kolejna zabita.
Strzelali do nas jak do zwierząt.
Nie. Hugo pozwolił, żeby do nas strzelali.
To nie to samo.
On ma nas w dupie.
- Zaczekaj. - Co?
Krwawisz.
Na co się gapisz?
Na nic.
Dzięki.
Do ilu gangów należałaś?
Do ilu, kurwa, chciałam.
- Wszystko gra? - Tak.
Powiesz mi teraz parę rzeczy.
- O czym? - O tamtych.
I nie rób mnie w chuja. Wiem, że ich znasz.
Powiedziałem coś.
Jednego rozpoznałem.
Świetnie. I?
To policjanci.
- Co? - Policjanci.
Chwila.
Po tego typa przyszły psy?
Dyrektor wie?
Chyba nie.
To paru świrów i strażnicy, którzy w życiu nie strzelali.
- Dwa razy nas zatrzymali. - I oby tylko dwa.
Przyszliśmy tu po Kajmana.
Oni nas tam ostrzelają.
Potrafimy przypuścić szturm.
Dwóch do głównego wejścia. Odciąć drogę ucieczki.
Przyjąłem.
Otwierać.
Jak się nazywała ta lekarka?
Elisa.
Przykro mi z jej powodu.
Cześć, Guille.
Dzień dobry.
Nie mów do niego.
Alicia.
- A ty to kto? - Simón.
Kolega twojego taty.
Oni nie odpuszczą.
Musimy się przygotować.
Szefie.
- Willy? - Tak, to ja.
Gdzie jesteś?
W łączniku. W kotłowni.
Hugo.
Elisa. Jesteś cała?
Tak.
Kogo zabili?
Kto zmarł w łączniku?
Charlie, Tere,
Ropuch, Sabino, Arrabal…
A to pewnie nie koniec.
Dobrze.
Zostańcie tam. Ukrywajcie się.
Dobrze.
- Elisa. - Tak?
Wyciągnę was stamtąd.
Kiedy drzwi puszczą, strzelamy.
Bądźcie gotowi.
Ile jeszcze wytrzymają drzwi?
Nie wiem. Teoretycznie są najmocniejsze w więzieniu.
Skoro muszą, to je sforsują.
Będziemy czekali uzbrojeni.
Hugo.
Jestem.
Jesteś sam?
Nie.
- Musimy porozmawiać. - Teraz nie mogę.
Proszę, tylko przez chwilę.
Chodźcie.
Hugo, jesteś sam?
- Tak, jestem. - Dobrze.
Zabili 11 osób. Może więcej.
Wiem.
Ile muszą zabić, zanim go wydasz?
Nie mogę tego zrobić.
Hugo, 11 osób nie żyje.
- Elisa… - To byli moi pacjenci.
Wszystkich znałam. Ich historie, ich losy, wszystko.
I wiesz co?
Nie chodzi tylko o nich.
Chodzi też o lekarzy, o strażników.
Wydostanę was.
Wiem, że nie chcesz tego słyszeć,
ale musisz pomyśleć o tych, których narażasz.
To nie czas na taką rozmowę.
Potrzebujemy więcej ludzi.
Teraz nas potrzebujecie.
Wejdą tu, Cherokee.
A wtedy nas zabiją.
Nas, ale i was.
Wiesz w ogóle, kim są ci goście?
- Nie. - Nigdy nic nie wiesz.
Zgrywasz przyjemniaczka, ale ni chuja nie wiesz.
O co chodzi?
Prowadzisz w tańcu, a nie masz pojęcia, kto gra muzykę.
Ci z zewnątrz to gliny.
Czemu na niego patrzysz? On tu rządzi czy jak?
Nieważne, kim są. Ważne, że wejdą do środka.
Musisz być ważny, że idą po ciebie psy, nie?
Jestem ważny.
I co zamierzacie?
- Co robisz? - Potrzebujemy ludzi.
- Wszystko się posypie. - Już się posypało.
Dotąd się chowaliśmy i uciekaliśmy.
Dosyć.
Zaatakujemy ich.
Zaatakujemy.
Tak jest.
Kiedy będzie po wszystkim, możemy porozmawiać.
Zrozumiesz, że lepiej być po mojej stronie.
A to dlaczego?
Jeśli dożyję ranka i przyjazdu sędziego,
będzie jak z tym dżinem od lampy.
Typ ma gadane.
Cherokee, jeśli oni tu wejdą, zarżną nas jak zwierzęta.
Masz coś, co przypomina plan?
Znaleźć wszystko, co może stanowić broń.
- Uwaga! - Otwórz.
Rzućcie wszystko, co robicie, i chodźcie!
Sprzymierzymy się ze strażnikami.
Idziemy do sal warsztatowych po broń!
- Ruszamy! - Tak!
Za dziesięć minut mają być gotowi.
Dobrze. Hugo, mam nadzieję, że wiesz, co robisz.
Ja też.
Bastos.
Tak, Montes?
Więźniowie staną do walki?
- Taki jest plan. - Pasuje ci to?
Jest, jak jest.
- Nie. Tak mówi Hugo. - O tym mówię.
Posłuchaj.
Możemy wydać Simóna. Ty i ja. Złapiemy go i wyprowadzimy.
To jest więzienie. Tu się nie wydaje więźniów.
Wiem, że się zgadzasz.
Udam, że ta rozmowa nie miała miejsca.
Czemu nie mówiłeś, że to policja?
Bo to nieistotne.
Więźniowie nie żyją. To istotne.
Dlaczego nie chcą, żebyś rozmawiał z sędzią?
Chcę wiedzieć, co tu się dzieje.
Im mniej wiesz, tym lepiej dla ciebie i twoich dzieci.
Postępujesz słusznie. Chronisz Laurę. Tak trzymaj.
Jeszcze tylko parę godzin.
Zapomnij, kim są i czego chcą.
Skup się na tym, co liczy się teraz.
To jest walka.
I musimy ją wygrać.
Nie zrozum mnie źle,
ale jeśli mamy się z nimi bić, to lepiej trzymaj się za mną.
Co?
Wiesz, za co siedzę?
Nie.
Cherokee.
To chyba twoje.
Przerwijcie na chwilę.
Wyjdziemy z tego żywi.
Jeśli ktoś ma się przekręcić, to niech to będą strażnicy.
- Tak jest. - Racja!
Carmelo.
- Jedziemy! - Dobrze gada!
Willy.
- Szefie. - Sforsują drzwi czerwonego.
- Musicie nam pomóc. - Jak?
Możecie się wymknąć z kotłowni?
Chyba tak. Gdzie mamy pójść?
Do drzwi zielonego.
Wiem, że Hugo ma jakiś powód. Powiedz, że wciąż mogę mu ufać.
Wciąż możesz mu ufać.
Dobra.
Nawet jeśli się uda,
to za tę rozpierduchę będziemy mieli przejebane.
Nie zostawiaj odcisków.
Będzie dokładne śledztwo i nas z tym powiążą.
Wkurzasz mnie. Skoro tak się boisz, to idź.
- Myślałem o tym. - Serio?
- Po co tu jesteś? - Dla kasy.
Gówno prawda.
No powiedz. Czemu…
Chodź.
Wyceluj w nią. Elisa!
Pani doktor. Proszę.
Nie opuszczaj broni.
- Szefie. - Tak, Willy?
Jesteśmy.
Do dzieła.
- Wszystko gotowe? - Są gotowi.
Trzymasz się?
Gdybyś nie strzeliła, zabiłby nas.
Richi!
Dym! Kurwa!
Sara!
Sara, zgłoś się!
Do wejścia do bloku! Już!
Wychodzimy! Ruchy!
W pierwsze lewo! Szybko!
Po schodach w górę. Już!
Idziemy!
Zaryglować drzwi! Stołem!
Co tam się odpierdoliło?
Skąd to się, kurwa, wzięło?
Richi, zamknij ryj!
Kurwa!
Hugo. Nie pozwól na to.
Kolec. Otwórz drzwi.
Naprzód!
Cherokee!
Bastos! Weź jednego żywcem.
To szaleństwo. Musisz to zatrzymać.
Zaczekaj!
Chodź, Diego.
Hugo.
Do biblioteki.
Simón. Nie.
- Chcę z nim porozmawiać. - Nie teraz.
Idź do wejścia.
Ktoś będzie musiał zebrać ciała.
- Willy, możecie przyjść. - Pójdziemy spacerniakiem.
Chodźmy.
Co z nią zrobimy?
- Idzie z nami. - Dobrze.
Idziemy.
- Co się dzieje? Weszliście? - Tu grupa pierwsza. Jeszcze nie.
Użyli granatów dymnych i musieliśmy się wycofać.
Jesteśmy w biurze przy łączniku.
Wejdę na dach. Osłaniajcie mnie.
- Nie ruszać się! - Rzućcie broń!
Powiedziałem coś!
Do tyłu.
Na ziemię. Leżeć, kurwa!
Otwórzcie.
Elisa.
Teraz też taki mam!
Baruca!
Baruca, skurwysyny!
Baruca!
- Zaraz wracam. - Dobrze.
Cześć, Cherokee.
Co ty tu robisz?
Po co wam Simón Lago?
Wiemy, że jesteście glinami.
Kto to zorganizował?
Villar? Andújar? Kto?
Kto za tym, kurwa, stoi?
Nie ruszajcie się.
Co ty robisz?
Mów, jaki masz z nim układ.
Opuść broń.
Powiedz prawdę.
Proszę. To już prawie koniec.
Masz trzy sekundy.
Trzy, dwa…
Zrobi to.
- Jeden… - Mają moją córkę.
Porwali moją córkę.
Tato…
Przepraszam.
- Mówią, że… - Odrzuć broń. Daleko.
- Montes, proszę. - Broń!
Pod filar.
Mogę to zatrzymać.
Nie możesz. Ale ja tak.
Ty! Podnieś opaskę zaciskową i krótkofalówkę.
Co zamierzasz?
Zadbam, żeby nas wszystkich nie zabili. Zwiąż go.
Montes.
Porwali moją córkę. Zabiją ją, jeśli go wydasz.
Zamknij się.
- Zabiją Laurę. - Stul ryj!
Ręce razem.
Proszę.
Zamknij się. Idziemy.
Montes!
Nie!
Montes!
Jak się nazywasz?
Rosa.
- Ja Laura. - Wiem.
Tacie nic nie jest?
Nie wiem.
Co wam zrobiliśmy?
Nic. Nic nie zrobiliście.
A więc?
Mieliście pecha.
Przykro mi.
Że zostaliście w to wplątani.
W co wplątani?
No w co?
Zadanie wykonane?
Straciłem kilku ludzi.
Nie możesz zostawić żadnych ciał.
- Ani odcisków palców. Nic. - Wiem.
Czegoś tu nie rozumiem.
Dyrektor woli dać nam wszystkich wymordować,
niż wydać Simóna Lago.
To bez sensu.
Mam gdzieś, czy to ma sens.
Tej nocy ma stamtąd zniknąć. Żywy.
Tego nie mogę zagwarantować.
Myślisz, że teraz jest źle?
Jeśli zacznie gadać, to dopiero się zacznie.
Dla mnie, ale i dla ciebie.
Tak? A co niby powie?
Rób swoje.
Myślisz, że teraz jest źle?
Jeśli zacznie gadać, to dopiero się zacznie.
WIADOMOŚĆ GŁOSOWA – ZAPISZ
Dzień dobry. Z kim rozmawiam?
Kto mówi?
Chcę mówić z dowodzącym.
- Kim jesteś? - Kimś, kto ma Simóna Lago.
Słucham.
Dobrze rozumiem, że jeśli go wydam, odejdziecie?
Zgadza się.
- Reszta przeżyje? - Nie chcieliśmy ofiar.
Czekaj przy wejściu na spacerniak.
Dobrze.
Grupa, ruszamy.
Pomocy!
Napisy: Juliusz P. Braun