SERIAL NETFLIX
Hugo. Oni czekają na telefon.
Musimy iść.
- Dokąd? - Na zewnątrz.
Żebyś uciekł?
To jest twój plan? Twój prawdziwy plan?
Tutaj telefony nie działają.
Jeśli nie zadzwonimy, pomyślą, że nie żyję.
I Laura zginie.
Powinien cię obejrzeć lekarz.
Dałby ci też coś na ból.
Jak to znosisz tak spokojnie?
I gotowe.
- Kawy? - Chętnie.
’NUMER ZASTRZEŻONY
Ustawić barykadę z aut i strzelców przy drzwiach.
Jeśli wyjdą, strzelać, żeby zabić.
Pozostali do łącznika.
- Mają córkę dyrektora. - Co?
Porwali ją, a teraz go szantażują.
- Kto? - Nie wiem?
Simóna Lago aresztowano o 17.30. Nigdzie nie mógł dzwonić.
Jak zorganizował porwanie?
I skąd wiedział, że trafi tutaj?
Nie wiem.
Przyprowadź zakładników. Idą z nami.
Cherokee postrzelił Espadę.
- W jakim jest stanie? - Chyba nie żyje.
Musisz przyjść, Bastos.
Miałaś się ukryć z dziećmi Hugo.
- Mam pacjentów. - Nie możemy tam wejść.
Pozabijają się nawzajem. Zajmij się dziećmi.
Gdybyś zrobił swoje, Espada by żył.
Przyjdziesz, proszę?
Diego, słyszysz?
- Słyszę. - Masz Simóna?
Jeszcze nie.
Pospiesz się. Potrzebuję was tu.
Diego.
- Willy! - Poczekaj, Bastos.
Gdzie Montes?
Na spacerniaku.
Zepchnąłem ją.
Chciała mnie wydać.
Co?
- Willy! - Skurwysynu, zabiję cię!
- Skurwysynu! - Willy!
- Przestań! - Zamorduję cię!
Kurwa, uspokój się!
Mamy Simóna. I dyrektora też.
Bastos.
- Gdzie Montes? - Nie wiem.
Znalazłem Simóna samego.
Mówi, że zepchnął ją z dachu.
Kurwa.
Słuchaj. Co do gościa, którego przyciągnąłeś z łącznika.
Rozmawiałeś z nim? Powiedział coś użytecznego?
Nic. Ale mamy kogoś jeszcze.
Dziewczynę, byłą więźniarkę.
To ona rozstawiła zagłuszacze sygnału.
- Może je wyłączyć? - Stąd nie.
Mówi, że z wysokiego punktu dałoby się gdzieś zadzwonić.
- Stąd już próbowałem. - Trzeba spróbować z zielonego.
Jak chcesz się tam dostać?
Hugo. Potrzebuję cię na dole.
Zrozumiałem.
Chodźmy.
Kurwa.
- Kiedy zaczęli? - Dopiero co.
Odsuńcie się od drzwi!
Otwieramy i zamykamy.
Otwórz!
Nie!
Strzelać!
Zamykaj!
Spokojnie. Tutaj, szybko!
- Oberwałaś? - Nie.
Chodź. Na kolana!
Ruchy! Na kolana, mówię!
- Proszę. - Richi. Pozwól jej usiąść.
- Ile jeszcze? - Już prawie.
W łazience siłowni jest podkop. Już skończony.
Prowadzi do kanalizacji. I zrobimy tak.
Znajdziemy Bastosa, zabierzemy klucz do siłowni i spadamy.
- Dokąd? - Zobaczy się.
- Próbowałeś już iść rurami? - Nie.
To skąd wiesz, że nie utopimy się w gównie?
- A po ucieczce? - Każdy dba o siebie.
Nikogo nie zmuszamy.
Kto chce, ten idzie. Kto nie, zostaje.
Ufasz mi?
Manuela i Carmelo idą ze mną.
Ją też bierzemy, na wypadek, gdybyśmy wpadli na jej kumpli.
- Ktoś chce się przyłączyć? - Ja pójdę.
Ja też.
A ty?
- Zastanowimy się. - Byle szybko.
- Bastos i strażnicy mają broń. - Kolec.
My też.
Myślisz, że odda ci klucz?
Zrób coś dla mnie.
Jeśli mam ci pomóc, nie możemy tu zostać.
To co robimy? Cherokee mówił…
Widziałeś, co zrobił Espadzie. Jeśli zostaniemy, pewnie nas zabije.
W hotelu, w którym cię aresztowali, w którym ci to zrobili…
to ja zajęłam się kamerami.
Mówili, że nie ma nagrań.
Zachowałam kopie.
Mam ci pomóc czy nie?
Dobra. Ale najpierw musimy się pozbyć tych ludzi.
I potrzebujemy broni.
O pierwszej w nocy zadzwoni Simón.
Jeśli tego nie zrobi, zabijcie ją.
Zadzwonią.
Nie wiemy, kim jest ten Simón,
czego chce ani kto wysyła te wiadomości.
Wiemy, co grozi za nieposłuszeństwo.
Rosa! Nikogo nie zabijemy.
Zadzwonią. Zobaczysz.
Bastos!
Co się stało?
Próbowaliśmy ich zatrzymać. To moja wina.
- Gdzie dzieci? - Z Elisą. Kazałem im się ukryć.
Musimy przejść łącznikiem do zielonego.
Stój tu.
Nie możemy się poddać.
Jakoś musi się dać przedostać.
Jaja sobie robisz.
Jeździ? Znasz się na autach, nie?
Nawet jeśli odpali, to po otwarciu drzwi zaczną strzelać.
Nie zdążą. Pojadę sam.
Dasz się za niego zabić? On zamordował Montes.
- Ja za niego nie zginę. - Ja też.
Mamy ich ludzi. Widzieliśmy ich twarze.
- To ich wypuśćmy! - To policjanci.
Nie zostawią świadków. Wiesz, że mam rację.
Nie ma pewności, że tam będzie zasięg.
Muszę spróbować.
Kolec.
- Jest z Cherokeem. - Co tu robi?
Nic dobrego. Skurwiele są od nas lepiej uzbrojeni.
Diego, zabierz go. Ty idziesz ze mną.
Willy.
Lupe mówi, że zostaje.
Za dwa lata dostaje przepustkę i nie chce problemów.
A ty?
Mnie zostało siedem.
Ale nie zamierzam ich spędzić w tej dziurze.
Czyli idziesz.
A ty?
Ile ci zostało?
Szesnaście.
Kurwa.
Zabiłem sześć osób.
Serio? Dlaczego?
Nie zrobili nic złego. Przyjaźniliśmy się.
Czasami…
robię coś i tego nie pamiętam.
Na procesie pokazali zdjęcia ich ciał.
Nie wyobrażasz sobie, co im zrobiłem.
I chyba znów tak było.
Z Saidem.
Lepiej tu zostanę.
A co zrobisz, jak tu wparują i zaczną strzelać?
Chcesz umrzeć?
Nie.
Jeśli chcesz, to jutro,
kiedy będzie po wszystkim, możesz sam pójść na policję.
Ale na razie trzeba stąd spadać.
Kolec wrócił.
Bastos i reszta są przy drzwiach bloku.
A ci z zewnątrz?
- Zaraz wejdą przez łącznik. - Cholera.
Teraz albo nigdy.
Bastos nie pozwoli ci uciec.
To się okaże.
Popełniasz błąd.
Siedź tu minimum pół godziny, zgoda?
I co zamierzasz?
Cherokee, Javi i ja idziemy z wami.
Dobrze.
Przygotujemy się i stąd spadamy.
Dobra.
- Co jest? - Nic.
- Chodzi o Espadę? - Nie.
Byłaś pewna. Nie mów, że…
Cieszę się, że to zrobiłeś.
- Tylko… - No co?
Nikt nigdy nie zrobił dla mnie czegoś…
tak miłego.
Nigdy nie przytrafia mi się nic dobrego.
Idziesz ze mną.
Emma też.
Nie pozwolę, żeby ktoś was skrzywdził.
Nigdy więcej.
Szykujcie się.
Marnujemy czas. Jeśli wejdą, trzeba go zabrać.
Jeśli wejdą, to koniec.
Poparłem cię, ale nie wypuszczę go.
Zabił naszą koleżankę. Cokolwiek się stanie, zapłaci za to.
Chcę cię o coś zapytać. Czy ktoś na mnie doniósł?
On mówi, że toczy się śledztwo. Był donos czy nie?
Był.
To Willy?
- Nie. - To kto?
Ja doniosłem.
- Ty? - To nie mogło trwać.
Nie mogło trwać? Co ty pierdolisz?
Wypuść go.
Niech wejdą i myślą, że się poddajemy.
Wycofam donos.
Teraz mam to w dupie. Zadzwoń w końcu, gdzie trzeba.
To klucz do dachu zielonego.
Hugo!
Jeśli nie usłyszą mojego głosu…
Zrobiłem wszystko, czego chciałeś. Nawet zabiłem.
Teraz musisz mi zaufać.
Nie.
Masz lepszy pomysł? Jeśli tu wejdą, to cię złapią.
Pod jaki numer zadzwonić?
Zadzwoń do córki.
Co powiedzieć?
„Valentina na was czeka”. Zrozumieją.
Jeśli coś się stanie mojej córce… Jeśli to podstęp…
Po co miałbym cię oszukiwać?
Ufam ci. Ty też mi zaufaj.
Sam tak mówiłeś.
Było ich sześciu. Dyrektor i jakiś półżywy typ.
- I Bastos. - I Bastos.
Jest nas więcej.
- A jeśli nie oddadzą klucza? - Oddadzą.
Manuela, trzymaj się z tyłu.
Nuria, Javi, idźcie razem.
A ty dokąd, panienko? Nie podskakuj, bo…
Do ciężkiego chuja.
- Co teraz? - Idziemy, nim plan się posypie.
Wychodzić.
- Kurwa, ruchy! - Idziemy.
- Ukryj się. - Powodzenia, młody.
- Uważaj. - Jasne.
Idziemy! Tędy! W lewo!
- Gotowa? - Tak.
Na wszelki wypadek.
Ale trzymaj się z tyłu.
Co robisz?
Upewniam się, że dotrzymasz słowa.
Zanim otworzę drzwi, porozmawiasz z szefem.
Nikt więcej ma nie zginąć.
Zrozumiano.
A donos na mnie znika.
Prowadź do Simóna.
Popatrz.
Powodzenia.
- Gdzie dyrektor? - Pewnie się ukrywa.
Gdy go znaleźliśmy, był sam. Zabił strażniczkę, która chciała go wydać.
Nakłonisz więźniów, żeby wypuścili dziewczynę?
- Nie pójdą na to. - Dasz radę czy nie?
Nie. Nie ufają mi.
Daj krótkofalówkę. Szybko.
Tu Ruso. Słyszysz?
Ruso.
- Nic ci nie jest? - Nic. Słuchaj.
Mam Simóna Lago.
Dogadałem się ze strażnikiem. Otworzymy drzwi.
Tylko nie strzelajcie. Ani jednego strzału, słyszysz?
Co z Sarą?
Był bunt więźniów. Jest zakładniczką.
Przyjąłem.
Panowie! Szykować się. Otworzą nam.
Kto wie, co tam czeka.
Strażnicy naprzód. Już!
Ruchy!
Daj klucze.
Nie ruszać się. Na ziemię. Teraz.
Powiedziałem! I do rogu.
Bastos, otwórz drzwi.
Odsunąć się. Na ziemię.
Wszyscy na kolana. No już.
Ruchy!
- Jak się trzymasz? - Ani drgnij!
Na kolana. Tam!
Przysięgam, że zapłacisz za tę noc, skurwielu.
Jak to zrobiłeś?
Nikt nie wiedział, że tu jesteś. No jak?
Musimy zabrać Sarę.
Mamy sobie wiele do wyjaśnienia.
Na mój znak biegnijcie.
Nie, Bastos, nie mogę.
Co robimy?
Zabierzmy Sarę i spadajmy.
Co z nimi robimy? Wiedzą, że jesteśmy glinami.
Zostawimy ich?
Bastos!
Gdzie Simón Lago?
Gdzie on jest? Znajdźcie go!
Bastos.
Klucze.
Biegnij! Nuria!
Pierdolone klucze.
Co robisz? Rosa!
Przestań.
Przestań, Rosa!
Nie. Musimy być gotowi. Jeśli ty nie dasz rady, to pozwól mnie.
Proszę.
Już czas.
To koniec.
Nie.
To koniec, Rosa.
Trzeba zadzwonić na policję.
Nie. Oni ją skrzywdzą.
Nie. Odzyskamy ją.
Zobaczysz. Zaufaj mi.
BRAK SIECI
Nie.
Valentina na was czeka.
Chcę rozmawiać z córką.
To jej ojciec.
Zrobiłem, co kazaliście.
Co wy, kurwa, robicie?
Laura.
Co się dzieje?
Nie.
Co się dzieje?
Co jej jest?
- Co jej jest? - Ostrożnie.
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Co się dzieje? Co…
Serce.
- Ojciec nie może wejść. - Jestem jej ojcem!
Chcę wejść z córką!
Szybko!
SZEŚĆ GODZIN WCZEŚNIEJ
Co robicie? Chodźcie, bo babcia nas zabije.
- Jeszcze pięć minutek. - Nie. I wstaw rower do domu.
Słuchaj mamusi.
Dobry wieczór. Przerywamy program, aby…
- Gdzie prezent? - W samochodzie. Ukryty w torbie.
Jaka mądra. Mógłbym cię schrupać.
Nie, chodź, spóźnimy się.
Ale jej się spodoba.
…i aresztowano Kajmana.
Mrożąca krew w żyłach historia tego zabójcy…
Valentina.
NUMER NIEZNANY
Gotowa?
Co się stało? Rosa!
Valentina!
Rosa!
Nie!
- Rosa. - Valentina, nie!
Rosa, uspokój się!
Jeśli masz broń, odrzuć ją.
No już.
Gdybyś powiedział mi o córce,
coś byśmy razem wymyślili.
Zamordowałeś trzech więźniów. Jak miałem z tobą, kurwa, rozmawiać?
Próbowałem negocjować.
Ale ty nie.
Odkryłeś, że jesteśmy z policji, ale nie skorzystałeś z tego.
Zrobiłem, co musiałem.
Zrobiłeś, co musiałeś?
Co musiałeś?
Gdybyś ze mną porozmawiał,
posłałbym całą armię na poszukiwania twojej córki.
Wszystko byłoby dobrze.
Ale ty wolałeś całą noc kłamać
i wszystkich oszukiwać.
Usłać całe to miejsce trupami więźniów i strażników!
I moich przyjaciół, skurwysynu.
A moi ludzie…
są dla mnie ważni.
Dla kogo pracujesz?
Czemu nie chcesz, żeby Simón zeznawał?
Co ci do tego?
Chcę wiedzieć, czemu tylu ludzi zginęło.
Bo ich zabiłeś.
Bez mrugnięcia okiem.
Bez wahania.
Nieprawda?
Potrzebujesz mnie.
Potrzebowałem cię cztery godziny temu. Teraz już nie.
To nie są strażacy.
Chciałeś negocjować? Negocjujmy.
Jeśli chcesz stąd wyjść żywy.
Tu Ruso, grupa pierwsza.
Powiedziałem służbom,
że Barucę szturmuje grupa uzbrojonych napastników.
Nie wspomniałem o Simónie.
Ani że jesteście policjantami.
Tu Ruso. Słyszysz?
Masz dwie opcje.
Możesz mnie zabić i spróbować uciec sam.
Albo się ze mną dogadać.
- Ruso. - Tak? Słyszę cię.
Zamknij blok.
Co ty pierdolisz? Musimy się stąd zabierać!
Za pięć minut będzie tu pełno glin.
Zamknij drzwi.
Szybko! Tędy!
Zamknij bramę.
Jebany, udało mu się.
Chodźmy. Tędy.
CHEMA SAM SIĘ ZABIŁ.
CO Z JEGO KOMÓRKĄ?
ZAJĄŁEM SIĘ NIĄ. ZOSTAŁA DRUGA SPRAWA.
Twoja rodzina wychodzi. Przynajmniej się pożegnaj.
Tak?
O której?
Będę tam.
Co się dzieje?
Był napad na więzienie. Muszę jechać.
Dołącz do nich. Na ziemię!
- Żyjesz? - Tak.
Mamy ostro przejebane.
Kurwa.
Trzymaj się.
Nie, proszę!
- Zajmij się nią. - Chodź.
Nikt nie wiedział, że trafi do Baruki.
Rozumiesz, co to znaczy?
Ktoś mu pomaga.
Napisy: Juliusz P. Braun