Dae? Halo?
Słyszysz mnie?
Lato w Portland, każdy ma swoją drugą połówkę.
Ja wciąż próbuję skontaktować się z moją.
To niełatwe, gdy jest 16 stref czasowych i 8000 kilometrów dalej.
- Kitty, jesteś tam? - Cześć.
Cześć.
- Słyszę cię. - W końcu.
- Mam tu kiepski zasięg. - To trudne.
Chciałbym tam być.
Gdybym nie pływała akurat w basenie, siedziałabym w domu w ciepłych skarpetach.
Tęskniąc za tobą.
Nienawidzę tego, że jesteśmy daleko od siebie.
Ja też. Zobaczymy się jeszcze kiedyś?
- Kitty? - Dae?
Spytałam, czy się jeszcze kiedyś zobaczymy. Halo?
Tak, zobaczymy. Dałbym wszystko, by być teraz z tobą.
KISS KOREA POŁUDNIOWA
Muszę kończyć. Zadzwonię później. Pa.
Halo? Przy telefonie.
O Boże.
Tak.
Dwadzieścia cztery godziny. Rozumiem.
Tak. Przyjmuję.
Bardzo dziękuję.
Tak!
Kitty i Dae, miłość wbrew wszystkiemu.
MIŁOŚĆ WBREW WSZYSTKIEMU
O co tu chodzi?
Pod koniec będzie czas na pytania.
Wiem, gdy dwie osoby są sobie pisane.
- Wyczuwam to. - Cześć.
Czułam to u Lary Jean i Petera. U was też.
Cześć.
Czuję to u mnie i Dae.
PRZEZNACZENIE BIERZE ZA RĘKĘ
Przeznaczenie.
Pamiętacie, jak pomagałam dziadkom sprzątać strych?
Znalazłam stare rzeczy mamy i odkryłam, że wyjechała do Korei
do szkoły z internatem w liceum.
Babcia powiedziała mi o stypendium
dla Koreańczyków mieszkających za granicą.
- To brzmi uroczo. - To było ekstra. Opowiadała mi.
A mnie nikt nie mówił.
Całe życie opierałam się na tym, co inni mówili mi o mamie.
- Kitty, ja... - Przerywasz jej, skarbie.
Mów dalej.
Próbowałam poskładać te fragmenty życia mamy do kupy.
Co to za koleś?
Miłosna składanka?
Tato nie był twoją pierwszą miłością?
I nagle coś mi zaświtało.
Mama chodziła do Niezależnej Koreańskiej Szkoły w Seulu,
jednej z czołówki międzynarodowych szkół. Do tej samej szkoły chodzi Dae!
To dopiero zbieg okoliczności.
To coś więcej. To przeznaczenie.
KOREO, NADCHODZĘ!
Złożyłam podanie do KISS i dostałam się. Mam to samo stypendium, co mama.
To byłby...
twój pierwszy rok studiów.
Liceum. Jak u mamy.
Liceum? Lekcje zaczynają się za tydzień.
Wiem, że to szaleństwo, ale dziś zwolniło się miejsce.
- Ponownie, przeznaczenie. - Co...?
Tato, nie było mi dane poznać mamy.
I ciągle tęsknię za Dae.
Za LJ i Margot też, ale one są zajęte swoimi sprawami.
To co innego. One poszły na studia.
Dla mnie to żadna różnica.
Bo tylko ja zostałam w domu.
Z wami, rzecz jasna.
Kocham spędzać z wami czas.
Ale nie chcę już za nikim tęsknić.
Chcę zacząć doświadczać nowych rzeczy.
- Chcę przeżyć swoją przygodę. - Rozumiem.
Ale szkoła z internatem to nie nasze wakacje.
Agencja wszystko załatwiała...
Wiem, ale będę miała Dae.
Będzie moim przewodnikiem i tłumaczem.
- Sam nie wiem. - Kochanie, zaczekaj...
To super, że chce dowiedzieć się więcej o mamie i jej kulturze.
W jej wieku spędziłam lato w Indiach z kuzynami
i to otworzyło mi oczy.
Kiedy tak dojrzałaś? Miałaś zawsze mieć 9 lat.
Tato, skup się.
To ważne.
Żadna część mamy nie należała tylko do mnie.
W ten sposób będę mogła poznać ją na swój sposób.
Jeśli odnajdę tam część jej, odnajdę też część siebie.
Mama byłaby z ciebie dumna.
Czyli mogę lecieć?
Możesz.
Mogę? Boże, dziękuję! Kocham cię!
- Będzie się świetnie bawić. - To prawda.
Czy właśnie pozwoliłem najmłodszej córce lecieć do Korei na seks z chłopakiem?
Nie!
Może.
LINIE LOTNICZE KI-OK
Katherine Song Covey.
Dla przyjaciół „Kitty”. Lecę do Seulu.
Widzę, mam to w systemie.
„Drogie Laro Jean i Margot,
nie wierzę, że Operacja KISS doszła do skutku.
Margot, wiem, że mi nie wierzysz, ale nie chodzi o chłopaka.
Robię to dla siebie. XO, Kitty”.
Przepraszam.
Chwila, chodzisz do KISS?
Ja lecę do KISS.
Angielski nie.
Trochę niegrzecznie.
„Cześć, to znowu ja.
Może po części lecę do Korei dla Dae.
Ciężko o porządnego chłopaka.
I zrobię mu niespodziankę. Nie wie, że przylatuję.
Zjawię się na imprezie powitalnej i bum, pierwszy pocałunek.
Te usta nie będą już dziewicze.
XO, Kitty”.
LOTNISKO INCHEON
Dzięki!
Chwila, to mój autobus!
KOMUNIKACJA MIEJSKA
LINIE METRA
Przepraszam.
Niezależna Koreańska Szkoła.
Cześć. Czy...?
Słyszałam, że twój tato otworzył nowy hotel w Dubaju.
Ładnie mi w tym.
Twojemu tacie się nie spodoba.
Co?
Nie chcę podpaść panu Hanowi.
Raczej nie chcesz podpaść jego jedynej córce.
Tak... Oczywiście, Yuri.
Skasuj to wszystko.
Yuri Han! To Yuri Han!
KOTEK: DO ZOBACZENIA NIEDŁUGO!
Jesteś cała?
Wszystko w porządku? Potrzebujesz pomocy?
Podwieziecie mnie?
Dobrze.
Zbierz jej rzeczy. Pojedzie z nami.
Dziękuję.
Dlaczego obcokrajowcy zawsze patrzą w złą stronę na ulicy?
- Dokąd cię zabrać? - Niezależna Koreańska Szkoła.
- Nie może być. - Znasz ją?
- Tam jedziemy. - Bez jaj.
Też tam chodzę.
Zabierz nas do szkoły.
Twoi rodzice są dyplomatami?
Nie.
- Biznesmeni? - Przyleciałam sama.
Jest tu mnóstwo Amerykanów. Poczujesz się jak w domu.
- Połowa szkoły to obcokrajowcy. - Jestem w połowie Koreanką.
Serio? Masz tu rodzinę?
Nie, tylko chłopaka.
Poznaliśmy się w Seulu kilka lat temu. Chcę go zaskoczyć.
Nie wie, że się tu przeniosłaś?
Nie, to mój plan. Znajdę go na imprezie,
stuknę w ramię i powiem: „Przepraszam,
widziałeś mojego chłopaka?”.
I wtedy się po raz pierwszy pocałujemy. To będzie ogień.
Nie znam nikogo, kto by tak zrobił.
Teraz znasz. Jestem Kitty.
Yuri.
A co z tobą?
Spotykasz się z kimś?
MAMA
Jeśli nie, pomogę. Jestem swatką.
Spotykałam się z kimś przez lato, ale to nic poważnego.
- Dlaczego? - Bo nie może być.
- Dlaczego? - Bo to skomplikowane.
Dlaczego?
Jesteś taka przy każdej nowej osobie?
Tylko przy tych ciekawych.
Mam fart.
WITAMY W KISS
- Dziękuję. I dzięki za podwózkę. - Jasne.
Powodzenia.
GDZIE JESTEŚ?
POMOC FINANSOWA
Spóźniasz się dwa tygodnie.
Wiem. Zebrałem już prawie całość. Naprawdę.
Dae. Co kwartał odbywamy tę samą rozmowę.
Wiem.
I wiem, że zawsze pani o mnie dba.
Ale wie pani, jak jest...
Proszę o ostatnią szansę. Załatwię to.
Wiesz, że chcę ci pomóc, ale mamy listę oczekujących.
Może pani coś zrobić? Proszę.
Dam ci czas do wieczora.
Jeśli nie zapłacisz, zostaniesz wydalony.
Bardzo dziękuję. Jest pani najlepsza.
MAM DLA CIEBIE NIESPODZIANKĘ.
BAW SIĘ DOBRZE NA IMPREZIE POWITALNEJ!
Profesorze.
Potrzebuje pan asystenta? Bo ma pan szczęście, jestem do dyspozycji.
Profesorze...
DZWONI: MAMA
ODRZUCONO
DO ZOBACZENIA NIEDŁUGO! GDZIE JESTEŚ?
WITAMY W KISS
Przepraszam, moja wina. Jesteś cała?
Tak.
Kurczę, muszę podszkolić koreański.
Dzień dobry. Jestem nowa.
Witam w KISS. Nazwisko?
Katherine Song Covey, „Kitty” dla przyjaciół.
- Będziesz mieszkać w akademiku? - Tak.
Tu jesteś. Byłaś w złej grupie.
- Wypełnij to. - Dziękuję.
JINA LIM DYREKTORKA
- Chciałaś mnie widzieć? - Usiądź.
Jeszcze się szkoła nie zaczęła,
a już jestem u dyrektorki.
Yuri...
Znam tę minę.
To nie rozmowa uczennicy z dyrektorką, a matki z córką.
- Tak. I to poważne. - Co znów zrobiłam?
Dzwonili do mnie rodzice Juliany.
Dobrze.
Ich pokojówka widziała ciebie i Julianę...
w objęciach.
W objęciach.
Poważnie tak powiedziała?
Przytulałam koleżankę na pożegnanie. To nic romantycznego.
Ona mówi co innego.
Wierzysz pokojówce, a nie córce?
Zwykle nie, ale całe lato się wymykałaś.
Coś się z tobą dzieje.
Skąd możesz to wiedzieć? Ciebie i taty ciągle nie ma.
Jesteście pochłonięci rozwijaniem „Imperium Hoteli Han”.
Zależy wam tylko na fuzji z Millerami.
Madison Miller dołącza do KISS.
Nie potrzebuję plotek o tobie i Julianie.
Yuri, powiedz mi prawdę.
Co jest między wami?
Dobrze. Spotykałam się z kimś przez lato.
Juliana pomagała mi to ukrywać.
Kto to taki?
Ktoś, kogo ty i tato nie zaakceptujecie.
Wyjaśnisz rodzicom Juliany, że to nieporozumienie?
Muszę powitać pewne rodziny.
Ale gdy skończę, zadzwonię do jej rodziców.
Yuri...
chcę poznać tego tajemniczego chłopaka.
Jina.
EVE I JINA
Jina. Czy to...? Tak sądzę!
Poznam przyjaciółkę mamy.
Dzień dobry. Uczyła się tu pani w latach 90.?
Tak. Rocznik 94.
A teraz zarządzam tą szkołą. Dyrektorka Lim. Witam.
Kitty Song Covey, nowa uczennica.
Moja mama uczyła się tu w tym samym czasie.
Eve Song.
Nie kojarzę.
To pani, prawda?
Wygląda pani świetnie.
Prawie się pani nie postarzała.
Przepraszam. Muszę z kimś porozmawiać.
Czy to było dziwne?
ZACHODNI AKADEMIK
Halo?
Cześć, tato.
Hej, kociaku. Wszystko w porządku?
Zadomowiłaś się?
Tak. Współlokatorów nie ma, ale są tu ich rzeczy.
Pokochają cię.
Chyba poznałam kogoś z albumu mamy.
Ale udawała, że nie pamięta mamy.
- To było dawno temu. - Może masz rację.
Nie wierzę, że spotkam ludzi, którzy znali mamę.
Będziesz chodzić do tych samych klas,
do tej samej biblioteki.
Może jesteś nawet w tym samym akademiku.
Mam ciarki.
Bo pewnie zaraz zobaczysz się z Dae.
To prawda. Mam motyle w brzuchu.
Zobaczę się z nim za około 184 minuty.
Na imprezie powitalnej.
Baw się dobrze i pamiętaj...
Nie będę znów rozmawiać z tobą o antykoncepcji.
Jeszcze się nawet nie całowaliśmy.
Chciałem powiedzieć,
że jeśli chcesz pokonać jet lag, musisz jak najdłużej nie spać.
Tak, nie spać. Zapamiętam.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Dobrze. Nie spać.
Nie śpię. Jestem przytomna.
Gdzie jestem? Kim jestem?
IMPREZA POWITALNA O 19.00
Boże, Dae!
To nie przypomina potańcówek w liceum Adler.
WITAMY
- Boże, przepraszam. - Patrz pod nogi.
Czyli mówisz po angielsku.
Przyłapany.
Witaj w KISS.
Nie smuć się. To jego stała zagrywka.
Mnie też to zrobił.
Cholera, Q. To było na zamówienie!
Zamknij się i spójrz na naszego ziomka.
- Skąd Dae wytrzasnął ten garnitur? - Dae!
To się dzieje.
Jest tu. Wygląda lepiej, niż sobie wyobrażałam.
Jesteś zaskoczony, że mnie widzisz?
Żartujesz? Zatkało mnie.
- Co tu robisz? - Przeniosłam się do KISS.
Dostałam stypendium. Spędzimy ze sobą cały rok.
A teraz pocałunek.
Zaczekaj. Muszę ci coś powiedzieć.
- Kitty? - Czy ona go obejmuje?
Wyglądasz świetnie.
Dlaczego ona go obejmuje?
To Dae.
To o nim mówiłaś mi w samochodzie?
Tak. To mój chłopak.
Przepraszam.
To się nie dzieje naprawdę.
W TYM SEZONIE
Zakochałam się w kłamcy.
Zależy mi na tobie. Jesteś moją przyjaciółką.
To fałszywy związek.
WIĘCEJ DRAMATÓW
Przeleciałaś pół świata dla Dae, nie mówiąc mu.
- Co się dzieje? - Dae cię zdradzał.
WIĘCEJ PIERWSZYCH
- Zostaw mnie. - Też nie chcę być obok ciebie.
Uważaj, komu powierzasz sekrety.
Nasze mamy znały się w KISS.
WIĘCEJ UCZUĆ
- Kto chce dzielić z kim pokój? - Ja z Kitty.
Tak?
Co robisz?
To, co powinienem był zrobić, gdy przyjechałaś.
Napisy: Michał Urbaniak