Przykro mi, że przypisano cię do złego akademika.
Nie szkodzi.
Zwykle nie dochodzi tu do takich pomyłek.
Rozumiem, że jako nowa uczennica bałaś się odezwać,
dlatego też Min Ho uprzejmie nas o tym poinformował.
Tak, jest taki bezinteresowny.
Na pewno zaprzyjaźnisz się z nową współlokatorką.
Możesz odejść.
Dziękuję.
Co...?
Zostaw jedzenie na łóżku.
Co?
Zostaw jedzenie na łóżku.
Nie jestem dostawcą. Jestem twoją współlokatorką.
Kto tak mówi?
Profesor Lee.
Nie było cię od początku roku,
więc nie chcę słuchać żadnych roszczeń odnośnie stron.
Na razie cały pokój wygląda jak twoja strona.
W lewo!
To nagrywa?
Działa!
POZOSTAŁO 5 WROGÓW
DATA URODZENIA
Wyśpisz się po śmierci.
Proszę, musi mi pan pomóc.
Rozumiem, że to trudna sytuacja.
Profesorze Finnerty, widział pan wieżę Jengi z kartonów po pizzy?
A wąchał pan wieżę Jengi z kartonów po pizzy?
- W sumie... - Jest pan doradcą.
Może pan coś zrobić?
Wybacz, ale żeński akademik jest pełny.
Nie mogę spać, nie mogę się uczyć.
Nie mogę wyczyścić dywanu z mozzarelli.
Obleję zajęcia.
Zawsze jest biblioteka.
Wierzę, że dasz radę.
Przetrwałaś pierwszy tydzień.
Jestem tu w razie potrzeby. Spójrz na to inaczej.
Ta sytuacja mogłaby być dużo gorsza.
Jak?
To mógł być niebieski ser.
Sama nie wiem.
Wytrzeszczone oczy i gnijące ciała.
Kitty, to przecież klasyk.
Wiesz, z kim powinieneś to oglądać? Z Florianem.
Jest między wami chemia!
Sam nie wiem. Byłem z wieloma chłopakami...
ale żadnego tak nie lubiłem. To stresujące.
Może umówimy się jutro na grupowe oglądanie?
Zaprosimy Floriana. Wkręci się w serial.
I w ciebie.
Będziemy oglądać kolejne odcinki w mniejszym gronie. Nocą.
- Krok po kroku. - Jasne.
Jak przylot na drugi koniec świata dla Dae bez uprzedzenia.
Gdybym tego nie zrobiła, nie poznałabym cię.
I nie odkryłabym, że mam tu przyrodnie rodzeństwo.
Racja.
Do bani, że nie mogę powiedzieć o tym Dae,
bo Yuri ciągle jest przy nim.
Brakuje mi przyjaciela.
Znam miejsce, gdzie Dae będzie, a Yuri na pewno nie.
Natura. Ona nie lubi przyrody,
a ja jestem przewodniczącym Klubu Przyrodniczego.
Jutro pierwsza wędrówka.
Dziś pełen relaks?
Może maseczki i skrzydełka?
Nie pozwalałem Prześladowczyni z Portland
używać moich kosmetyków.
Ona nawet tu nie mieszka. Ani nie dba o cerę.
Muszę lecieć.
Pogadamy później.
Dzięki. Super.
Ciągle jesteś zajęty. Wiecznie cię nie ma.
MAMA
Kochanie!
Cześć, mamo. Co słychać?
Właśnie idę na plan.
Tęsknię.
Ale ponieważ jesteś ważniejszy...
Kazać im zaczekać?
Nie trzeba.
Pogadamy innym razem.
Dobrze. Buziaki.
No dobra, widzimy się po wędrówce.
Q, zaczekaj.
Dae idzie na wędrówkę?
Tak.
Może też pójdę. Nie mam okazji z nim pogadać.
Co? Nie.
To znaczy... nie.
Q, spójrz na mnie.
Patrzę.
- Czego mi nie mówisz? - Niczego.
Dae idzie na wędrówkę.
No i?
Kitty też.
Niefajnie.
To żadna zbrodnia,
gdy dwójka przyjaciół należy do klubu.
Wiesz co?
Nie zgadniesz, czego się dowiedziałem.
Witajcie w Klubie Przyrodniczym KISS.
Pierwsza zasada klubu:
proszę, mówcie o klubie.
To nam pomoże,
bo straciliśmy tego lata kilku członków.
Borelioza.
Dobra, zacznijmy od rozciągania.
- Przepraszam. - Hej.
Plan działa. Ja i Dae, platonicznie.
Co tu robisz, Kitty?
Liczyłam, że porozmawiamy. Jako przyjaciele.
- Oczywiście. - Moja mama chodziła do KISS.
- Serio? - Do tego
w tym samym czasie, co mama Yuri...
Co z moją mamą?
Wybaczcie spóźnienie.
Muszę dowiadywać się od Min Ho, że spotykasz się z Kitty?
Ludzie patrzą, uśmiechaj się.
To nie tak, jesteśmy przyjaciółmi.
Nieważne. Mój udawany chłopak powinien zachowywać się jak prawdziwy.
Dobrze?
Dobrze. Wiem, że rozmawiacie o mnie.
Gotowi na wędrówkę?
Min Ho! Co tu robisz?
Nie mogę spędzać czasu z przyjaciółmi?
Hej.
Chyba się nie znamy. Madison.
Min Ho.
Wiem.
Pogadamy w drodze. Idziemy.
- Często tu przychodzisz? - Niezbyt.
Nawadniajcie się.
I mam nadzieję, że skorzystaliście z toalety.
Mamy dobre tempo. Nie zwalniajmy.
Robale!
To przyroda. Ciesz się.
Jest na mnie? Gdzie on jest?
Dae, jak mówiłam...
Kontynuuj.
Gdy moja mama tu chodziła, chyba...
Jesteś cała?
- Tak. - Na pewno?
Bo w tym klubie poważniej od wytrzymałości traktujemy tylko
bezpieczeństwo.
Nie martw się, Kitty. To pikuś w porównaniu z babeczkami.
Bardziej martwią mnie te robale.
- Były wielkie. - Jasne.
Przynajmniej umiem patrzyć pod nogi.
Pokonam cię z zamkniętymi oczami.
Nie pokonałabyś mnie z otwartymi i mając przewagę.
Tak? Założymy się?
Tylko trzymajcie się razem!
Co tu robisz?
Dbam o ciebie, dlatego dałem znać Yuri.
Sam się tym zajmę.
Same dramaty.
Mam dość.
Ciekawe, czy moja mama tu była.
Uwielbiała wędrówki. Ciągle zabierała moje siostry.
Tak mi mówiły.
Moja mama zabierała mnie do sklepu
i zapominała o mnie.
Przysyłała po mnie nianię.
Wiesz, że nasze mamy znały się w KISS?
Obłęd, co?
Tak.
Obłęd.
- Zrobisz nam zdjęcie? - Co?
Później.
- Jedno zdjęcie. - Nie chcę. Później...
Jedno zdjęcie. No już.
- Proszę, tylko jedno. - Teraz?
Tak. Zróbmy serce.
- Nie. - Nie kłóćmy się.
No już. Tylko jedno. Szybko.
- Musimy robić takie rzeczy... - Załatwione. Już.
To ten sam szpital.
Zrobiłaś?
Zobacz. Muszę lecieć.
- Kitty! - Dokąd idziesz?
Powiem później, baw się dobrze. Będę z tobą duchem!
Przepraszam!
Skup się, Kitty!
Boże.
SZPITAL PARK KYUNG HUI
Przepraszam.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
INFORMACJA
Szukam informacji o byłym pacjencie.
Obecnie?
Nie. W 1993.
Przykro mi. Dokumentacja pacjentów jest poufna.
Dobrze.
ODDZIAŁ POŁOŻNICZY
ARCHIWUM
Chwila, czy on...?
Boże, ona też go lubi.
Kitty, wiesz, co robić.
Cześć.
To od niego.
Lubi mnie!
Nadal to potrafię.
Wiesz, jak długo o tym marzyłam?
Ja też.
Zostawię je tutaj.
To po koreańsku.
Rozgryzę to.
Akta...
To nie to.
Może tutaj?
Tak.
MATKA: EVE SONG DATA URODZIN: 12 SIERPNIA 1993
To prawda.
Mam brata.
CHŁOPIEC ADOPTOWANY W AUSTRALII
Kim jesteś?
Co tu robisz?
Dzień dobry.
Ochrona!
Mogę zadzwonić?
Przedstawiam...
Córkę diabła.
To niełatwy seans, więc bez gadania.
CÓRKA DIABŁA
Moja mama w tym wystąpiła. Gra drugą córkę króla.
Tak? Nadal występuje?
Tak. Daje czadu w LA.
Ubiega się o rolę syreny w mafii.
Obejrzałbym to.
Suń się.
Mogę sprzedać wam kilka plotek zza kulis.
Uwielbiam brudy.
Będziesz pracować tutaj.
Dziękuję. Ta okazja to spełnienie moich marzeń.
- To twoje biurko. - Tak.
Za godzinę zjawią się dziennikarze,
zrobić sesję podczas przerwy.
Oczywiście.
Panie Han?
Mam coś robić? Sprawdzać umowy? Plany zagospodarowania?
Siedź tu i nic nie mów.
Cofnij się. To niebezpieczne.
Gość potrzebował na to 20 ujęć.
Super.
To moja mama.
Śliczna.
Wiem. Dobrze, że mam jej rysy.
Czy twoi rodzice nie przechodzili paskudnego rozwodu?
Wyolbrzymiono to, żeby się lepiej sprzedało.
Ale tak, rozwiedli się.
Moi rodzice właśnie to przechodzą.
Nie mogę się na niczym skupić.
To smutne.
Przykro mi. Nie wiedziałem.
Tak.
Widzisz tego gościa? W realu to prawdziwy dupek.
Mama nie mogła się doczekać, aż go zabije w finale.
Spoiler!
Super, znamy zakończenie.
I tak powinienem teraz uczyć się w bibliotece.
Rodzice czepiają się moich ocen.
Dzięki za pokaz.
Q?
Może następnym razem we dwójkę?
Dziękuję za ratunek ze szpitala.
- Co tam robiłaś? - To długa historia.
Na szczęście zdołałem ugłaskać ochroniarzy.
Pana koreański jest równie kiepski, jak mój.
Nie oceniaj.
Ty miałaś przewagę.
Przewagę?
Jedno z twoich rodziców jest z Korei?
- Moi są biali. - Naprawdę?
Tak. Byłem adoptowany.
Super.
Tak. Adoptowali mnie niesamowici ludzie.
- Poznał pan biologicznych rodziców? - Nie.
Nie jest pan ciekawy? Ja pewnie bym była.
Bo ciekawska z ciebie osoba.
- Zawsze wiedział pan o adopcji? - Tak. To było oczywiste.
No tak.
Zastanawia się pan czasem, mijając ludzi na ulicy:
„Ta osoba ma takie uszy jak ja.
Może to moja mama”? Albo: „To mój tato”.
Albo: „Mamy takie same uszy”.
W sumie mamy.
Zadajesz sporo pytań, a ja nie znam się na uszach.
Adoptowany przez Australijczyków.
Dwadzieścia dziewięć lat?
Kiedy ma pan urodziny?
Zaraz będzie padać.
Pospieszmy się.
- Metro jest w tamtą stronę. - Dobrze.
Tu jesteś.
Jak minął ci dzień?
Do bani.
Odnośnie wcześniej...
Przepraszam.
Ostatnio sporo się dzieje.
Wiem.
Dlatego chcę ci pomóc.
Dlaczego masz przede mną tajemnice?
Nie mówiłeś, że umawiasz się z Yuri.
I dlaczego powiedziałeś Kitty o Zafajdanym Bobasie?
Jesteś moim przyjacielem?
Jestem do bani.
Chociaż to wiesz.
Overwatch?
Dobrze. Ale najpierw skrzydełka. I maseczki.
- Ty zamawiasz. - Ty zamawiasz.
Jest tu Q?
Mam osiem minut do ciszy nocnej.
W swoim pokoju.
Proszę.
Hej. Nadal coś do niej czujesz?
Widziałem coś dzisiaj w internecie. Przez przypadek!
Mów.
Spójrz, co znalazłam w szpitalu.
Adoptowany przez australijskich rodziców,
jak profesor Finnerty.
Urodzony w tym samym czasie.
- Może być moim bratem. - Co?
Wszystko się zgadza.
Sam nie wiem.
To może być przypadek.
Australijczycy adoptowali wiele koreańskich dzieci.
A co innego robiłby w KISS?
Pewnie też szuka odpowiedzi.
Możemy znaleźć je razem, jak brat i siostra.
Chyba potrzebujesz więcej dowodów.
To może być dla niego szok,
w tym to, że jego biologiczna mama...
nie żyje.
Tak, masz rację.
Ale mam przeczucie, że mama zachowała tę opaskę z jakiegoś powodu.
Chciała kiedyś znaleźć to dziecko.
Musimy ci coś pokazać.
SŁODKICH SNÓW
Co?
Współlokatorka wrzuciła nagranie, jak śpię?
- Boże. - Co w tym atrakcyjnego?
A mimo to jakoś to znalazłeś.
Wyprowadź się.
Nie możesz z nią mieszkać.
Zgadzam się. To podejrzane.
Próbowałam. Nie ma wolnych pokoi.
To może hotel? Mój kierowca cię zawiezie.
Nie stać mnie na cały semestr.
Dae załatwi ci zniżkę w Hotelu Han.
Zamknij się.
Dobra, tylko próbuję pomóc.
Mam pomysł.
Powinna zamieszkać tu.
Z kim? Dae?
- Nie! - Nie!
Wysłuchajcie mnie.
Zamienimy się pokojami.
Kitty ze mną, a ty z Dae.
Co wy na to?
Dam radę.
Chyba.
Napisy: Michał Urbaniak