- Przepraszam. - Moja wina.
Dzień dobry, kolego.
Dzień dobry.
Nosisz skarpety na pocieszenie.
Co się dzieje? Stresujesz się?
Tak. To znaczy... nie.
To dziwne, że wiesz to o mnie, choć jesteśmy tylko...
Przyjaciółmi.
Chodziło mi o współlokatorów.
Przyjacielskich.
Tak, dla mnie to też dziwne.
Może zbyt dziwne.
Co to znaczy?
Przyjaźń może nie wypalić.
Kitty...
Odbierz.
Jestem umówiona z Q.
Nie martw się.
Na pewno znajdziecie sposób, by mieszkać ze sobą w zgodzie.
Albo nie.
Ale nie mówmy już o Dae.
Dobra. To ty o nim wspomniałaś.
Spójrz.
Przed kawą nie zdołam tego przeczytać.
„Nie udostępniamy informacji o prywatnych adopcjach”.
To jedyne, co umiem przeczytać po koreańsku.
Zostawmy już Alexa. Wróćmy do ciebie i Dae.
Przeczucie podpowiada mi, że Alex to mój brat.
- Dobra. - Jestem prawie pewna.
Pogadaj o tym ze swoim prawdziwym rodzeństwem.
Chcę, ale nie mogę.
Jeszcze nie. Alex musi dowiedzieć się pierwszy.
No i jest też maleńka szansa, że jestem w błędzie.
Zapytaj go. Zerwij ten plaster.
Większość szkoły wyjedzie na Chuseok,
więc będziesz miała dobrą okazję.
Jasne. I co mu powiem?
Coś wymyślisz.
Jesteśmy spóźnieni.
- Tak? Bardzo? - Bardzo.
- Profesor Lee mnie zabije. - Wiem.
Chuseok to koreańskie święto plonów.
To czas, w którym dziękujemy przodkom za dobrobyt
i okazujemy szacunek tym, którzy odeszli.
Robimy to, jadąc do domu.
To wyjątkowe święto w naszym domu,
bo rodzina to najcenniejsza rzecz na świecie.
Nie lekceważymy jej.
Miłego wypoczynku i udanego Chuseok.
Dziękujemy.
Dziadkowie mówili mi o Chuseok, ale nigdy go nie obchodziłam.
- To koreańskie Święto Dziękczynienia? - Bez ludobójstwa.
Ona mówi do mnie?
To to samo.
Jedziesz do domu, obżerasz się i kłócisz z krewnymi.
Nie mam tu krewnych.
Wykorzystaj ten czas na naukę.
Uczyłam się.
Doprawdy?
NIEZALICZONE
Chyba jestem w szoku.
Twój szok mnie martwi.
Może ta dziarskość ujęła amerykańskich nauczycieli,
by wystawiali ci dobre oceny, ale tu musisz się bardziej przyłożyć.
Moje oceny są do bani. Życie z byłym też. Co ja tu robię?
Jestem tu dla mamy.
- Muszę odnaleźć siebie. I rodzinę. - Patrz przed siebie.
Wesołego Chuseok. Chuseok?
Chuseok.
- Jak leci? - Źle.
Źle, źle i źle.
Oblałam literaturę.
Przez całe życie nie zeszłam poniżej piątki z minusem.
Ja oblałem wiele rzeczy.
Egzamin na prawo jazdy.
Test z filozofii. Test na obecność narkotyków.
Żartuję.
To część nauki.
Poradzisz sobie.
Dzięki. Ma pan plany na Chuseok?
- Nie, brak rodziny w Seulu. - Ja też.
Zjedzmy kolację.
Proszę przyjść na kolację.
Organizuję ją dla wszystkich obcokrajowców.
Święto z przyjaciółmi.
Ekstra. Przyjdę.
On przyjdzie. Super.
Mogłaś oblać test, ale dostałaś piątkę za charakter.
Myślisz o innych, którzy nie mają planów. Szykujesz ogromną ucztę...
Uczta.
Dobra.
Jest tyle rodzajów sosu sojowego?
Jesteś dosłownie wszędzie.
Jak moja własna sasaeng.
Czym jest sasaeng?
Ty, moja obsesyjna fanko.
Co w ogóle robisz w sklepie?
Nie powinieneś irytować kogoś na jachcie?
Mój tato robi to z żoną numer trzy.
Ja zostaję tu i wyświadczam przysługę kobietom,
które chcą mnie skosztować.
Truskawki i czekolada? Niedobrze mi.
- Lulu to doceni. - Lulu? To jedna z Min-hołoty?
Urocze.
To najpopularniejsza gwiazda pop w kraju.
Flirtujemy od jej pierwszych dni.
Ma przerwę w trasie.
Nawet K-Pop obchodzi Chuseok.
Dobra.
Wiesz w ogóle, co z tym zrobić?
Wkraczam na nowe terytorium,
ale dzięki TikTokowi i pozytywnemu nastawieniu
poradzę sobie.
A jeśli nie, robię świetne purée ziemniaczane.
Nie. Jako Koreańczyk
nie mogę pozwolić ci na bezczeszczenie mojej kuchni.
Co?
Chcesz otruć uczniów? Czy mam ci pomóc?
Dobrze, ale i tak zrobię purée.
Mam swój system.
- Nie zepsuj tego. - Chodź za mną.
Przestań.
Kto pracuje w Chuseok?
Cóż...
Co mam zrobić? Mam 300 hoteli na świecie.
Myślisz, że Millerowie robią sobie wolne?
Hotele poradzą sobie bez ciebie przez trzy dni.
Ty też poradzisz sobie beze mnie.
Miałam nadzieję, że w tym roku spędzimy czas w rodzinnym gronie.
Dawno nie spędzaliśmy czasu we trójkę.
Dlatego teraz siedzimy razem.
Myślisz, że to wystarczy?
Szkoda, że moja klasa nie widzi naszej doskonałej rodziny.
Yuri Han.
Jak śmiesz tak lekceważyć matkę?
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Powiedz, co u ciebie słychać. Coś nowego?
Niezbyt.
Właśnie.
Kitty mówi, że chodziłaś z jej mamą do KISS i znałyście się.
Naprawdę? Mieszkałyśmy razem, ale nie byłyśmy zbyt zżyte.
Mieszkałaś na kampusie? Mówiłaś...
Tylko przez rok. Skąd ta nagła ciekawość?
Sama mówiłaś, że powinniśmy spędzić razem czas.
Chodziło ci o siedzenie w ciszy?
Yuri Han.
Wystarczy.
Masz rację. Mnie też już wystarczy.
Wyglądasz rano anielsko.
Od kogo to?
Od mojej matki. Prezenty to język miłości.
To by się zgadzało.
Pepero.
Przysłała to z Los Angeles, bo nie może tu być.
Zwykle spędzamy Chuseok razem.
- Do bani. Będzie sama? - Nie. John Cho organizuje imprezę.
Lulu, w samą porę.
Niczego nie dotykaj.
Mam swoje metody.
Jesteś ostatnim, którego podejrzewałabym o umiejętność gotowania.
Albo bycia pomocnym.
Są takie krótkie momenty,
gdy rozumiem, dlaczego Dae się z tobą przyjaźni.
Gdzieś tam kryje się człowiek.
Nie przeciągaj mnie na swoją stronę. Jestem anty-Kitty.
Bez względu na starania Dae.
Odzywał się dziś? Wszystko gra?
Chuseok, rodzina, przodkowie.
Nie odzywał. To dla niego trudne święto.
Tak.
A ty?
Co ja?
Pewnie też myślisz o mamie.
Często.
Tak.
Ale czuję ją wokół siebie.
- Dzięki, Min Ho. - Nie ma za co.
Może powinnam odezwać się do Dae, choć to niezręczne
i nie wiem, co ani jak powiedzieć.
Ale to chyba ważniejsze.
Zgadzam się.
Prezenty są zawsze mile widziane, nawet od byłych.
Podaj gochugaru.
Co dać chłopakowi, który mnie zdradził i złamał serce,
ale pozwolił mi z nim zamieszkać i chce się przyjaźnić?
Tylko trochę sosu.
Wiem! Zawsze to powtarzasz.
- Dae, co to jest? - Miałem to wyciągnąć później.
Niespodzianka.
Gruszki, które lubiła mama.
Ale czy one nie są drogie?
Kupiłeś je w sklepie za pełną cenę?
Na rynku można dostać taniej!
Chciałem kupić te, które mama lubiła.
Nie jedliśmy ich, odkąd zmarła.
Nawet ich nie spróbuje. Strata pieniędzy.
Chciałem zrobić coś miłego.
Gdy zarabiasz pieniądze, trzymaj je na prawdziwe potrzeby.
Kto to?
Yuri Han.
Niespodzianka! Wesołego Chuseok!
Mogłeś powiedzieć, że panna Yuri przyjdzie.
Dae też nie wiedział. Zajrzałam, bo się stęskniłam.
W porządku.
Wejdź.
Co tu robisz?
Musiałam się wyrwać i nie miałam dokąd iść.
Juliana wyjechała. Mam tylko ciebie.
Kupiłam nawet Sulwahsoo dla twojej mamy.
Co?
Pewnie za tym szaleje.
Zmarła trzy lata temu.
- Nie wiedziałam. - Oczywiście.
Mam potwierdzenie. Lulu będzie o 20.
Na pewno ucieszy się z czekoladek.
Czekoladki były dla kogoś innego.
Nie oceniaj.
Nie wszyscy muszą być sobie przeznaczeni, by pasować do siebie.
Przykładowo seksowni ludzie.
My wolimy grać na kilka frontów.
Bo nie znalazłeś jeszcze idealnej połówki.
Znalazłem ich wiele.
Widziałam magię, gdy znajduje się tę jedyną osobę.
Moi rodzice myśleli, że znaleźli taką osobę.
Byli słynną parą. Piękna, młoda gwiazda i dziedzic Chaebolu.
Tabloidy nazywały ich parą idealną.
A teraz?
Przykro mi.
Masz. Spróbuj tego.
Dobra.
Musi być dziwnie, gdy wszyscy wiedzą o twojej rodzinie.
Ale tak naprawdę jej nie znają. I o to mi właśnie chodzi.
Ostatecznie liczy się tylko jedno.
Co takiego?
Prawda.
Tak. Masz rację.
W końcu ktoś mnie docenia.
NAUCZYCIEL ALEX: DO ZOBACZENIA NIEDŁUGO!
DOSTARCZONO
Dziś powiem Alexowi prawdę.
Tego się nie spodziewałam.
- Ludzie nazywają to Chin-gu-seok. - Co?
To gra słów z „chinggu”, czyli „przyjacielem”, i Chuseok.
Zaczęłaś nową tradycję.
O nie. Dlaczego profesor Lee tu jest?
Bo jest smutny i samotny.
Nienawidzi mnie. Z wzajemnością.
Bez obaw. Nie musisz z nim siedzieć.
Min Ho.
Hej.
- Cześć, Madison. - Nie spodziewałam się tu ciebie.
Boże. Gotowałeś?
Tak, ale nie zostaję na długo. Mam randkę.
- Kto jest tą szczęściarą? - Lulu. Słyszałaś o niej?
Tak. Nie denerwujesz się?
Dlaczego?
Bo jej fani są mocno wybredni, jeśli chodzi o jej partnerów.
Jeśli cię nie polubią...
Jest taki meosisseoyo.
Nie wiem, co to znaczy, ale pewnie się nie zgadzam.
Tak.
Kitty.
To niesamowite.
Witam! Jest pan głodny?
Profesorze Lee, cieszę się, że udało się panu przyjść.
Tak. Nie planowałem tego,
ale takie spotkanie uczniów wymaga nadzoru nauczyciela.
- W sumie... - Ty się nie liczysz.
Proszę zaczekać.
Min Ho chciał usiąść z profesorem Lee.
- Musisz usiąść z Lee. - To twój problem.
Min Ho. Gdzie siedzisz?
Z Lee.
Alex.
Dziękuję.
- Dobrze. - To może toast?
Dobrze.
Dziękuję wszystkim za przyjście.
To mój pierwszy Chuseok
i rozumiem, że nie powinno spędzać się go samemu.
Może wasza rodzina jest tysiące kilometrów stąd.
A może nie macie rodziny albo po prostu lubicie tę szkołę.
Nie oceniam.
Jestem wdzięczna, że możemy tu razem być
i mamy okazję uhonorować przodków.
Oto toast.
Za tych, którzy byli przed nami.
Dzięki, mamo. Gdziekolwiek jesteś.
Bez ciebie nie byłoby mnie tu.
Dosłownie na Ziemi, ale też w KISS.
I nie chciałabym być teraz nigdzie indziej.
Zdrowie.
Zdrowie!
To był najlepszy posiłek, jaki jadłam.
Naprawdę dużo jesz. Zaskoczyłaś mnie.
Nie. Nie tak dużo.
Włóż trochę z powrotem.
W ten sposób...
Nałóż trochę na skórę.
W ten sposób.
Uwielbiam gruszki. Dawno ich nie jadłam.
Częstuj się.
Dae je kupił. Mama też je lubiła.
Dobry z ciebie syn.
Oczywiście.
Bardzo dobry.
- Możesz podać japchae? - Jasne.
Dziękuję.
To mój pierwszy Chuseok,
ale obiecuję sobie, że nie ostatni.
Ja też. Zabawne, że musieliśmy przebyć pół świata,
by poznać nasze korzenie.
Doskonale to znam.
To znaczy tę sytuację.
Jestem w połowie Koreanką, ale czasem się nią nie czuję.
Tato się stara, ale to nie to samo.
A twoja mama?
Zmarła, gdy byłam mała.
Nie zdążyła nauczyć mnie i sióstr wielu rzeczy.
I o wiele rzeczy nie zdążyłam ją zapytać.
Przykro mi.
Byłaby z ciebie dumna.
Ja jestem.
I cieszę się, że oboje wylądowaliśmy w KISS.
A jak tu trafiłeś?
Rzuciłeś lotką w mapę Korei?
Niezupełnie.
Znałem kogoś, kto tu chodził.
- Tak jakby. - Spadam...
wypełnić przeznaczenie.
Jutro chętnie o tym poczytam.
- Wychodzisz? - Randka z gwiazdą.
Na razie, sasaeng.
Przez Min Ho nie zdążyłam pogadać z Alexem.
- Masz jakieś hobby? - Tak.
Ale nie poddam się.
- Nie chcę o tym mówić. - W porządku.
Wiem, że nie jestem Kitty, ale chyba mnie polubili.
Tak.
Cały dzień się nie odzywa.
Może tak będzie lepiej.
Dzięki, że wpadłaś.
To był najlepszy Chuseok w moim życiu.
Wesołego Chuseok, udawana dziewczyno.
Wesołego Chuseok, udawany chłopaku.
Na razie.
Cześć.
Tu mieszka Dae Heon Kim?
Tak, mogę mu to zanieść.
- Proszę. - Dziękuję.
„Dae, zawsze możesz na mnie liczyć.
Nikt nie zna mnie lepiej niż ty. Skarpetki i całą resztę.
XO. Kitty”.
LULU: BĘDĘ ZA PIĘĆ MINUT
Nie.
To się dzieje.
Próbowałeś? Kitty je zrobiła.
Są smaczne. To przepis taty.
- Sekretny składnik to kozi ser. - Nie, dziękuję.
Nie toleruję laktozy.
To powszechne u Azjatów.
- Zjem japchae Mina Ho. - Nie wiedziałam.
Bo nie zwracasz uwagi.
Gdybyś bardziej uważała, twoje oceny byłyby lepsze.
Mój organizm przywykł do sera. Był we wszystkim tam, gdzie dorastałem.
Niezwykłe.
Spędziłeś dużo czasu za granicą?
- Robiłem licencjat w USA. - Fajnie. Gdzie?
- New England Conservatory. - Poważnie?
Studiowałeś muzykę?
Młodzieńcza pycha. To niezbyt praktyczna kariera.
Niepotrzebnie wybrałem międzynarodową szkołę.
Zachodnie nastolatki zapominają o manierach.
To dlaczego zdecydowałeś się tu uczyć?
To moja Alma Mater.
Ciszej!
Proszę.
Czy profesor Lee może być bardziej podły? I dlaczego Alex z nim rozmawia?
Dlatego nigdy nie miałem dzieci.
Przepraszam.
KITTY! SOS! TO TWOJA WINA.
POMÓŻ MI. NATYCHMIAST.
Boże.
Min Ho!
Gdzie jesteś?
Co dodałaś do tych ziemniaków?
Dużo laktozy. Mleko, ser...
Boże.
Zafajdany Bobas, czy to ty?
Zamknij się.
To Lulu. Spław ją. Nie może mnie tak zobaczyć.
Jeśli jej fani się dowiedzą, już po mnie.
Zrób coś. Jesteś mi to winna.
Dobra.
Ale nie zawal tego. Nie zniechęcaj jej.
- Jak? - Nie wiem. Ty jesteś swatką.
Minny! Jestem!
Min Ho ma lekkie opóźnienie.
- Kim jesteś? - Dziewczyną z 18.00.
Dupek umówił się z inną?
Chyba nie myślałaś, że zatrzymasz go dla siebie?
To najseksowniejszy chłopak w szkole.
Taki seksowny, że...
Nieważne.
Powiedzmy, że zbrukał mnie
dla innych chłopaków i mężczyzn.
Intrygujące.
Ale nie będę numerem dwa.
Powiedz mu, że wrócę tu jutro o 18.00.
Oby wyczyścił kalendarz.
Po nocy ze mną nie będzie spotykać się z innymi.
Dobrze.
Jesteś genialna! Mógłbym cię przytulić.
Proszę, nie.
Cześć!
Przepraszam.
Myślałam, że tato z tobą zostanie.
Naprawdę? Ja nie.
Nie szkodzi.
Jeśli chcesz...
mam teraz trochę czasu.
Jestem zmęczona.
Powinnaś się wyspać.
Alex, zaczekaj.
Ten wieczór nie poszedł zgodnie z planem.
Chciałam o czymś z tobą porozmawiać.
O czymś ważnym.
ROCZNIK 1993
Podejrzewałam to od jakiegoś czasu, a ten wieczór to potwierdził.
- Wiem, co powiesz. - Tak?
EVE SONG I JINA LIM
Nie byłaś zbyt subtelna.
Wiem, co wiesz.
- Lee to mój ojciec. - Jesteś moim...
Dlatego tu przyjechałeś.
On nie wie i nie chcę, by wiedział.
Moja mama? Nasza mama i Lee?
Nasza mama?
Napisy: Michał Urbaniak