Boże. Min Ho, możesz zakładać koszulkę, kiedy jem?
Nie moja wina, że nie możesz się temu oprzeć.
Masz rację.
Nie mogę się oprzeć.
Mam rację?
Jesteś zbyt seksowny.
O Boże.
Alex! Zaczekaj!
Wszystko gra?
Nie odzywałeś się i myślałam, że coś złego się stało.
Nie, wszystko gra. Miałem sporo na głowie.
We włoskim akademiku uciekła iguana
i jeśli jej nie znajdę, przerobią ją na pasek.
Poza tym przygotowania do egzaminu. Uczyłaś się?
Tak, ale próbowałam też rozgryźć,
co mama widziała w koreańskim Snapie.
Kitty, skup się na nauce.
- A profesor Snape okazał się dobry. - Racja.
A może z nim porozmawiamy?
- Poznamy go i rozgryziemy. - Nie teraz.
Dlaczego? Tu jest jego dom. Możemy pójść razem.
Po to tu przyjechałeś.
Przyjechałem, by go poznać,
przekonać się, czy chcę nawiązać z nim relacje.
Kocham mojego tatę, który mnie wychował. Nie muszę się z tym spieszyć.
Rozumiem.
Ale znam kogoś, z kim zechcesz nawiązać relacje.
Moje siostry. Nasze siostry. Moglibyśmy do nich zadzwonić.
Margot może być oschła...
Kitty, nie możemy wywracać ich życia do góry nogami.
- A jeśli się mylimy? - A jeśli nie?
- Poprawimy ich życia. - Przestań.
Wiem, że chcesz pomóc, ale nie każdy idzie twoim tempem.
Ja muszę przygotować testy, a ty musisz się uczyć.
Nie poddawaj się. To dla mamy. Nie przegrałaś jeszcze tej bitwy.
Chciałam z nim pogadać,
a Alex powiedział, że nie każdy idzie moim tempem.
Teraz rozmyślam o profesorze Lee...
Może zamiast skupiać się na Aleksie,
skupimy się na tym, co nałożysz na Szaleńczą Imprezę Mina Ho.
- Nie idę. - Co?
Dlaczego? To wydarzenie roku.
Dae i Yuri pewnie tam będą.
Yuri będzie. Jest DJ-ką.
Ale Dae nie chodzi na imprezy, więc nie martw się.
Nie martwię się. Nie chcę spędzać czasu z kimś,
kto nie docenia pięknego gestu.
Zaczyna się.
Nawet nie podziękował za naszyjnik.
Nie przysłał choćby emotki.
To był naszyjnik mojej mamy. Dałam go Dae, gdy jego mama zmarła.
Chętnie posiedziałbym tu i znów to tym pogadał,
ale wolę wbić sobie nożyczki w uszy.
Tak.
Przez cały tydzień słyszę tylko
„Dae, naszyjnik, Yuri, Alex, naszyjnik, Alex, Yuri, Dae, naszyjnik”.
Jesteś jak robot, który się zaciął.
Przyjechałaś tu dla nowych doświadczeń.
Wiesz, czym jest impreza Mina Ho?
Nowym doświadczeniem.
Boże, nie wierzę, że w piątkowy wieczór chciałam dąsać się z powodu chłopaka.
- Tak. - O nie.
Zmieniam się w LJ.
Jasne.
Dziś otworzymy się na wspaniały świat
i będziesz nową Kitty.
Nową Kitty, która...?
Która znajdzie kogoś do pocałowania?
Zawsze myślałam, że Dae będzie pierwszym.
A teraz jest jedynym, który nie może nim być.
Wiem, ale pomyśl o wszystkich możliwościach.
Poważnie. Użyj swoich umiejętności na sobie.
Zaszalej.
Dobrze.
Mogłabym dziś kogoś pocałować.
Tak! Dziś kogoś pocałuję.
Brawo.
Spotykasz się dziś z Dae?
Tak. Właśnie wychodzę.
Kolacja, może kino. Nie martw się, nie wrócę za późno.
Nie martwię się, gdy jesteś z Dae.
Ten związek służy wam obojgu.
- Mamo. - Oceny ci się poprawiły.
Nie pakujesz się w kłopoty.
Jestem dumna.
A przede wszystkim...
cieszę się twoim szczęściem.
Baw się dobrze.
Coś nie tak?
Mama uważa, że jestem szczęśliwa.
Mimo że nigdy nie czułam się gorzej.
Wszystko idzie zgodnie z planem, ale...
Nie zna cię zbyt dobrze.
Dziwnie będzie prowadzić imprezę bez Juliany.
Będę cię dopingować.
Ale ty musisz zrobić to samo. Pierwszy raz będę w takim miejscu.
We wściekłym tłumie.
Altan tak na to mówi. Ja nie mam o tym pojęcia.
Bez obaw, nie jest tak strasznie.
Olbrzymi ten lokal.
I głośny!
Tak! O to chodzi!
Choć raz się rozluźnij.
Wynająłem ten klub dla nas.
Moje zasady, moja lista gości.
Serio?
Jak ona się tu dostała?
A kim ty jesteś?
- Chcesz zatańczyć? - Nie teraz.
Nie! Moje oczy! Jakbym patrzył na słońce.
- Boże. - Dobrze wyglądasz.
Sportowe ciuchy na wydarzenie roku?
Muszę pogadać z odźwiernym.
Mówiłem, że wszyscy oszaleją.
Dae tu jest.
Boże. Dlaczego jest taki przystojny?
Dlaczego idzie w moją stronę?
Dlaczego nadal mi tak zależy?
Nawet stąd pięknie pachnie.
Nie. Przyszłam poznać i pocałować nowego chłopaka.
Co robisz?
Szykuję się na poznawanie nowych ludzi.
Nigdy nie piłam alkoholu, ale to odwaga w płynie, prawda?
Nie ma w tym alkoholu.
Wszystko jest bezalkoholowe.
Picie przez nieletnich jest zabronione w Korei.
Na szczęście...
jestem Francuzem.
Dziękuję.
Za nowe doświadczenia.
Do dzieła.
Kitty, wyglądasz wspaniale.
Wybacz.
Zbyt posępny.
Nie moja prędkość.
Może?
Widzę twoje spojrzenie. Szukasz chłopaka.
- Uwielbiam nową ciebie. - Świetnie się bawię.
Ja też.
Tego mi było trzeba. Ucieczki od rodzinnych dramatów
- i głupiej, szkolnej presji... - Tak.
Dlaczego szkoła jest nagle taka ciężka?
- Nie wiem. - Masz.
Dziękuję.
Śliczne.
Dziękuję.
Nie.
- Nie? Dobra. - Spadamy.
- Szybko. - To dziwne.
Uroczy.
I zajęty.
Ja byłam zajęta.
I odkryłam, że to kłamliwy dupek, który nie potrafi nawet podziękować.
Kitty, zaczekaj.
Dziękuję.
Raz jeszcze dzięki.
Facet, który umie dziękować. To mi się podoba.
Geon.
Kitty.
Miło cię poznać.
To zaszczyt. Najładniejsza dziewczyna rozmawia ze mną.
Prześladowczyni z Portland jest atrakcyjna?
Nie nazywaj się tak.
Zaczynam to lubić.
Nie lubię oceniać, dopóki kogoś nie poznam.
A skoro poznałem, jestem pewny, że te plotki to kłamstwa.
Mów mi więcej.
Niemożliwe, by ktoś zostawił cię dla Yuri.
Cóż...
Poważnie, nawet nie jest ładna.
A jej nos jest trochę... za duży.
To niemiłe.
Dziewczyny jak Yuri muszą sobie coś rekompensować, a ty?
Jesteś cudowna i mądra.
Myślisz, że mówiąc źle o Yuri, zdobędziesz u mnie punkty?
Cóż...
To nie robi na mnie wrażenia.
Serio? Nie znacie tu Shanii Twain?
Boże, gdzie jest Q, gdy go potrzebuję? Nieważne.
Yuri i ja się nie przyjaźnimy,
ale nie masz prawa tak o niej mówić.
Kobiety nie są tu dla twojej przyjemności.
Poza tym widziałam Yuri z bliska
i mogę ci powiedzieć, że jej nos jest idealny.
Dupek.
Jestem po twojej stronie.
L-O-V-E. To „miłość”.
Proszę tylko o wieczór dla siebie, by popracować nad moim życiem miłosnym,
ale nie, znów muszę pracować.
Do mnie mówisz?
Do was obojga.
Macie to, czego potrzebujecie. Obgadajcie to.
Masz to, czego potrzebuję.
Wiem, że nigdy nie byłeś na takiej imprezie, ale...
Chodź.
Ja...
Chodź tu.
Tańcz.
Nie, odpadam.
Obserwuj mnie.
Nigdy tak nie zrobię.
Jesteś na imprezie.
W ten sposób.
Właśnie tak.
Co to jest?
Co? Gdzie się tego nauczyłeś?
Dlaczego się tak uśmiechasz?
Bo cię lubię.
Nie. Nie bądź taki.
Nie w ten sposób.
Dziękuję, że mnie tu zabrałaś
i pomagasz mi zapomnieć o innych sprawach.
Dlatego cię lubię.
Jak przyjaciółkę.
Dobrze.
Kitty!
Nie okazuj słabości. Zero uśmiechu.
- Jak leci? - Wspaniale.
Zeswatałam kilka osób,
a teraz wykonam najlepszą sztuczkę
i zeswatam siebie z kimś, kto umie mówić „dziękuję”.
- Co? - Dobra.
- Pora napić się wody. - Tak.
Nie. Wypiłam tylko 13.
Trzynaście drinków?
Łyków.
Trzynaście łyków.
Poza tym to nie twoja sprawa.
Chcę zatańczyć. Chodźmy.
- Nie. - Zatańczmy!
Chcę spędzić trochę czasu z Florianem.
- A ja chcę tańczyć. Teraz. - Kitty.
Dasz nam chwilę?
Nie każdy dostosowuje się do ciebie.
Mówisz jak Alex.
Telefon do Alexa to dobry pomysł.
Jestem pijana?
- Napij się wody! - Nie, to dobry pomysł.
Halo?
Hej, muszę to powiedzieć.
Przepraszam, że mieszałam,
naciskałam i męczyłam.
Byłam podekscytowana, że mam brata.
Brata.
To śmieszne słowo, gdy je w kółko powtarzasz.
Ale dziś zapominam o Dae.
Czy cierpię? Tak.
Ale mama zapomniała o tajemniczym mężczyźnie i znalazła tatę,
więc ja też mogę.
Kitty?
Wszystko gra?
Chciałam przeprosić.
Piwo? To nie impreza w Londynie.
Jesteśmy w Seulu. Żadnego picia przez nieletnich.
Dawaj to.
Kitty, jesteś na imprezie z alkoholem?
Odmawiam zeznań!
Nie jesteśmy w Stanach Zjednoczonych.
Powinnaś być w akademiku. I masz problemy z ocenami.
- Możesz mieć kłopoty. - Kiepsko cię słyszę.
Rubik wymiata!
Rubik?
Kitty? Halo?
Alex?
- Alex! - Kitty?
- Kitty! - Nie słyszę cię.
Zamiast tego napiszę do ciebie.
Żegnaj.
Jesteś świetny. Mama by się zgodziła.
A Eve Song zna się na ludziach.
Poza profesorem Lee.
A teraz impreza wzywa.
Pa, pa.
Zrymowało się.
Cześć.
JESTEŚ ŚWIETNY. MAMA BY SIĘ ZGODZIŁA.
A EVE SONG ZNA SIĘ NA LUDZIACH. POZA PROFESOREM LEE.
A TERAZ IMPREZA WZYWA. PA, PA.
Mamy problem.
Nie pogarszaj mojego wieczoru. Już mam migrenę.
Jest impreza. Nie wiem gdzie.
Ja wiem.
Kolacja i kino, jasne.
Dziękuję, że uświadomiłaś mnie,
że nie powinienem tak mówić o innych, szczególnie o kobietach.
Dziękuję.
Fakt, że dziękujesz mi za coś,
to miła odmiana w moim życiu.
Zdrowie.
Chcę kogoś pocałować.
Jestem gotowa.
Pocałuję kogoś.
Nie.
Pamiętasz, jaki był obrzydliwy, zanim byłaś pijana?
Aż tak się nie zmienił przez godzinę.
Nieważne.
Stać cię na więcej. Zaufaj mi.
Dobra, przekąski. Natychmiast.
Zjedz to.
I wypij...
to.
A potem przyjdź mnie posłuchać.
Jakby zależało jej na mnie.
Jestem aż tak pijana czy Yuri Han to dobra osoba?
Uwaga!
Wracajcie do akademików!
Alex! Bogu dzięki.
- Pomóż mi powstrzymać barbarzyńców. - Próbuję.
Rok temu skandal z piciem przez nieletnich pogrążył rodzinę idola.
Nie narażę na to matki.
- Ja biorę lewą stronę, ty prawą. - Dobra.
Jasne.
Chłopaki.
Wybacz, Q. Wiesz, czym zdenerwowałem Kitty?
Poza drugą dziewczyną,
gdy ona przebyła dla ciebie pół świata?
Tak, poza tym.
Mam wrażenie, że nagle bardziej mnie znienawidziła...
Nie wiem, co zrobiłem.
Nie chcę się w to mieszać.
Stary, jakaś wskazówka.
Pomóż biedakowi.
Tak.
Naszyjnik, Dae.
Titanic?
Co?
Przykro jej, że nie podziękowałeś,
że zwróciła ci naszyjnik.
Zwróciła mi go?
Tak. W Chuseok.
Wysłała go kurierem.
Powitajmy na scenie Yuri!
W Chuseok.
Proszę zabrać swoje rzeczy i wracać na kampus!
Nie mów, że jesteś tu jako gość,
a zaniepokojony nauczyciel, który chce położyć temu kres.
Tak. Zdecydowanie to.
Spokojnie, prawie to zakończyłem.
Wcale nie.
Nie szanują cię.
Przestańcie natychmiast!
Musimy znaleźć głośniki i je odłączyć.
Złaź ze stołu.
Widzę głośniki.
Chodź.
Jest niesamowita.
Co ja wygaduję? To Yuri, mój wróg.
Ale dlaczego czuję się jak rażona prądem, gdy na nią patrzę?
Kitty.
- Yuri chyba zabrała naszyjnik. - Wiem, że zapiera ci dech.
- Nie... - Już rozumiem. Kochasz Yuri.
Złamałeś mi serce, ale nie winię cię.
Słuchajcie!
Hej.
Nie szkodzi, że tego nie chcesz.
U nas byłaby to wyłącznie zabawa.
Nie szkodzi. Jestem gotowa znaleźć kogoś nowego.
- Jestem teraz zajęta. - Ty zabrałaś mój naszyjnik?
Kitty przysłała go w Chuseok.
Na moment mnie nabrałaś.
Myślałem, że się przyjaźnimy.
Twój występ był epicki.
Dzięki.
Co zrobimy z tym napięciem?
Z nienawiści?
Chyba powoli przechodzi.
Nie.
Z tym napięciem.
Napisy: Michał Urbaniak