Co się dzieje?
Q! Muszę coś ci powiedzieć.
- Wstawaj! - Q!
Wypiłeś moją wodę kolagenową?
Czy to ty?
Co? Nie.
Moja woda kolagenowa służy do zraszania mojej skóry.
A nie nawadniania osób na kacu!
Boże, dlaczego krzyczysz?
Jest środek nocy i jestem pijany.
Wcale nie, jest 8 rano.
Dzięki jakiemuś idiocie
moja imprezowa dynastia dobiegła przedwczesnego końca.
Nie mam nastroju.
A masz nastrój, by zrobić mi kawę?
Tak, ale będę cię nienawidzić.
- Mogę z tym żyć. - Q, mam pytanie.
Tak, wypiłem jego wodę.
Nie o to.
Jestem zbyt zmęczony na twoje pytania. Całą noc nie dawałaś mi spać.
- Słyszałem cię przez ścianę. - Byłam głośna?
Gadałam przez sen?
Ludzie mówią szalone rzeczy przez sen.
Raz poprosiłam LJ o kanapkę BLT z majonezem,
a nienawidzę majonezu.
Nie gadałaś.
Chrapałaś.
Byłam pijana. Pijani często robią rzeczy,
których zwykle nie robią, jak chrapanie i dziwne sny.
Śniłaś o seksie. Z Dae?
- Nie. - Nie Dae.
Nie mówiłam, że śniłam o seksie.
Nie musiałaś. Gadaj.
To nieistotne, bo sny nie mają znaczenia.
Ma rację. Nie mają znaczenia.
Można śnić o seksie z kimś, kto cię odrzuca.
Tak, dokładnie. Dziękuję.
Min Ho mógłby śnić o mnie.
- Śniłeś o Kitty. - Nie.
Gdyby tak było, to byłby koszmar.
- Boże. - Nie słyszę zaprzeczenia.
To bez znaczenia. Sny są nieważne.
- Właśnie. Nienawidzę majonezu. - A ja Kitty!
Dziękuję.
Sny o seksie coś znaczą.
Doradca akademicki.
Używam swojego klucza.
Mam nadzieję, że impreza była tego warta,
bo wszyscy macie kłopoty.
Do kozy w sobotę?
Przestań.
Macie szczęście, że na tym się skończy.
Wiesz, jaki przyniosłaś mi wstyd?
I szkole?
Sprawdzałaś telefon?
YURI ŚCIĄGA DAE NA ZŁĄ STRONĘ
Ja nawet wczoraj nie piłam.
To bez znaczenia. Ludzie o tym mówią.
I nie chodzi tylko o szkołę. To naraża interesy twojego ojca,
gdy tak mocno pracowaliśmy, by poprawić wizerunek rodziny.
Musimy zorganizować ci sesję z Dae.
Może jutro w kościele?
Lepiej daruj sobie te fochy,
jeśli chcesz odzyskać kartę.
Przepraszam. Masz rację.
Zrobię, co chcesz.
Co to oznacza dla Islandii?
Masz tupet, żeby pytać mnie o to teraz.
SPOTKAJMY SIĘ. MUSIMY POGADAĆ.
Co znowu?
Mam kiepski poranek. Możemy pogadać po...?
Zerwijmy.
Przepraszam za naszyjnik, ale to nie...
Nieważne, to nie moja sprawa.
Oboje tego potrzebujemy. Ja muszę zobaczyć Julianę, a ty...
Nie. Odłożyłem trochę pieniędzy
i nie chcę stracić przez ciebie Kitty.
Dlaczego?
Dlaczego go zabrałaś?
Bo byłam zazdrosna.
- Co? - Bałam się, że cię stracę.
W Chuseok miałam wrażenie, że się zaprzyjaźniliśmy.
Gdy zobaczyłam naszyjnik Kitty,
pomyślałam, że zechcesz do niej wrócić.
- I zapomnisz o mnie. - Przyjaciele?
- Tak postępuje przyjaciółka? - Wiem. Popełniłam błąd.
Naprawię to, dobrze?
Widzimy się w kozie.
Umieram, chodź tu!
Zostaw jedzenie na łóżku!
Cześć, szukam Kitty... Twojej współlokatorki?
Tak, nie ma jej tu.
Od tygodni jej nie widziałam.
Nie wiem, gdzie sypia.
Ja wiem.
Do bani.
Chciałem poćwiczyć i odpocząć.
A potem znów poćwiczyć.
- I tak miałem się uczyć. - Serio?
Egzaminy coraz bliżej.
Muszę mieć dobre oceny, żeby utrzymać stypendium.
Też muszę się uczyć.
Kujony.
Niektórzy mają rozwodzących się rodziców, którzy tylko czekają
na nasze potknięcie.
Na przykład urocze rozrywki
zamiast pisania prac.
Właśnie.
Twoja praca o poezji Chinui Achebe była doskonała.
Naprawdę?
Gdybyś tylko oddał ją na czas.
Telefony.
Flo, masz przeze mnie zaległości?
Trochę, ale nie przejmuj się profesorem Lee.
- Jestem ulubieńcem. - Uwaga, uczniowie.
Dostaniecie telefony z powrotem po zakończeniu kozy.
Za osiem godzin.
Możecie za to podziękować pannie Song Covey.
Zgadza się.
Uprzejmie doniosła mi o wczorajszych wygłupach.
To byłaś ty?
Może być wesoło.
Jak w Klubie winowajców.
Hej, kotku.
To była pamiętna noc.
Co ty tu robisz?
Nie przyłapali cię na imprezie.
Jakim cudem?
Wymykałam się z każdej szkoły z internatem
stąd po Antarktydę.
Panno Miller, to nie czas na socjalizację.
Rozmawiałaś z Yuri?
Dlaczego miałabym z nią rozmawiać? Ledwo ją znam.
Nie chcę z nią rozmawiać ani nic robić.
BIBLIOTEKA
Ten naszyjnik. Miałaś go zwrócić Kitty.
Dlaczego go nosisz?
- I co zrobisz? - Co?
Nie możesz ze mną zerwać.
Albo doniosę, że Kitty mieszka z tobą.
Zostałaby za to wydalona.
- Yuri Han... - Rozumiem.
Ty, Min Ho i Q ratujecie słodką Kitty
przed złą Yuri.
Powiedziałeś, że się przyjaźnimy,
bo chciałeś czegoś ode mnie.
- Przepraszam... - Za co? Że nie powiedziałeś?
Że czułam się źle? Czy że cię przyłapałam?
Dlaczego masz mój naszyjnik?
- Dałeś go jej? - Nie.
- Ukradła go, zanim go dostałem. - Dae. Panie.
Na miejsca.
Profesorze Lee, musimy omówić...
Skąd masz mój naszyjnik?
To mój naszyjnik.
Należał do mojej mamy.
Pomyliłam się.
Widzę, że to nie mój.
Przepraszam.
Najpierw udaje, że nie zna mojej mamy, a teraz myśli, że to jej naszyjnik?
Wszyscy na miejsca.
Już.
Wszystko gra?
Oczywiście.
Poznaję ten naszyjnik.
Ty i Eve Song kupiłyście je razem.
Dlaczego nie mówiłaś, że Kitty to jej córka?
A dlaczego miałabym?
Czy to ważne?
CHCESZ BYĆ MOIM CHŁOPAKIEM?
1) OUI 2) TAK!
Niepotrzebnie piłem tę kawę.
Uwaga.
Jestem potrzebny w sali gimnastycznej.
Chce mu się kupę.
Zdecydowanie.
Madison Miller, jesteś godna zaufania.
Odpowiadasz za porządek.
Dopilnuj, by wszyscy uczyli się w ciszy.
Tak jest.
Słyszeliście. Głowy w dół.
Żartuję. Róbcie, co chcecie.
Ale jeśli chcecie palić, uchylcie okno.
Ty, pilnuj drzwi i wypatruj Lee.
Co? Nikt z was nie spędzał soboty w kozie
i nie imprezował, gdy nauczyciel wyszedł?
Jesteście uroczy.
Poker w dziale Historii Świata,
a amory przy rzadkich książkach.
Lubię zorganizowany chaos.
Idźcie!
Chodź ze mną do roczników.
Dlaczego?
Proszę.
Ty, ja, rzadkie książki.
Chodź.
Co?
Wiem, że mieszkasz z Dae, a ty, że ukradłam naszyjnik twojej mamy.
Możemy to na razie odłożyć?
Muszę odkryć, dlaczego mama świruje, gdy pojawia się temat twojej mamy.
Tak, ja też.
Pierwszego dnia przedstawiłam się twojej mamie
i udawała, że ledwo znała moją.
A w albumie jest wiele ich wspólnych zdjęć.
Wiesz, że były współlokatorkami?
- Tak? - Tak.
Mówiła, co się stało?
Nie, tylko że nie były blisko.
Ale może kłamała.
Dlatego musimy znaleźć więcej zdjęć.
Muszę wiedzieć, co ukrywa.
By lepiej ją zrozumieć?
Nie, by ją zniszczyć.
Cholera, to przerażające.
Ale wchodzę w to.
Musimy znaleźć rok 1993.
Jedyny, którego brakuje.
Może ktoś odłożył go w złe miejsce?
Albo mama się go pozbyła.
To był dziwny poranek.
Myślała, że to jej naszyjnik.
Może obie takie miały i nosiły je jak naszyjniki przyjaźni.
A potem coś je poróżniło.
Tak, jak... profesor Lee.
Może on je skłócił.
Trochę z czapy, ale słucham.
Uwielbiam trójkąty miłosne.
Co tu robicie?
Mieliśmy się całować.
To oficjalne.
Oświadczyłem się.
Ale to też brzmi ciekawie.
Widziałam intensywną mowę ciała między twoją mamą i Lee rano.
- Chodzili razem do KISS. - Wiem.
To ma sens.
Jina kochała Lee, ale Lee wybrał ostatecznie Eve.
Tragedia.
Dlaczego zakładamy, że wybrał Eve?
Może wybrał moją mamę, a Eve była tą tragiczną.
Mniejsza z tym, musimy znaleźć ten rocznik.
Mama może mieć go w gabinecie.
Wiem, że jest na zebraniu zarządu.
Im szybciej odkryję jej sekret, tym szybciej go wykorzystam.
Wchodzisz w to?
Tak.
Sprawdź półki, a ja biurko.
Dobra.
JINA LIM ODPOWIEDŹ: JULIANA
Boże, to moje akta.
...JULIANA MA ZŁY WPŁYW NA MOJĄ YURI.
PO INCYDENCIE W TWOIM DOMU NIE MAM WYBORU.
MUSZĘ CIĘ PROSIĆ, BYŚ ZNALAZŁA JULIANIE INNĄ SZKOŁĘ.
Nie do wiary.
Ma nekrolog mojej mamy.
Spójrz.
Rety. Moja mama kłamie lepiej niż ja.
Ukrywa coś ważnego.
Ale co?
Mam pomysł.
Wraca.
Na miejsca.
Dziękuję.
Utrzymałaś porządek.
Nie ma za co.
Pora obiadowa. Zapiszcie zamówienia.
I zwróćcie mi je jak najszybciej.
Możecie rozprostować ręce i nogi.
Mamy tylko jedną godzinę.
- Co chcesz jeść? - Nie wiem.
Jak mam teraz myśleć o jedzeniu?
Martwię się, co Yuri i Kitty knują.
To nie twoja sprawa.
Kitty chce dowiedzieć się więcej o mamie.
Nie przyjechała tu tylko dla ciebie.
- Masz rację. Zamówię im obiad. - Dobra.
IMIĘ
Nie, kimbap z tuńczykiem woli bez majonezu.
Jesteś nagle ekspertem od Kitty?
Mieszkam z nią, dzięki komuś.
Wolałbym nie wiedzieć tyle o tej, która zniszczyła moją imprezę.
Wiem, co ty zamówisz.
Co? Wcale nie.
Nigdy razem nie jedliśmy.
Kimbap z bulgogi i dodatkowym kimchi.
Uczniowie, sprawdźmy obecność przed obiadem.
Jeszcze nie wróciły. Przyłapie je.
Zajmę się tym.
Nie, nie możesz odzyskać telefonu.
Nie potrzebuję telefonu.
Jestem w bibliotece,
otacza mnie wiedza.
Zauważyłem, że czyta pan Gilgamesza.
Mam obsesję na punkcie sumeryjskiej poezji.
Tłumaczenie Benjamina Fostera?
Umieram.
- Florian. - Tak?
Nie przestajesz zadziwiać.
Mam cudowny album pokazujący oryginalne,
klinowe tablice.
Chciałbym to zobaczyć.
Nie odmówię podzielenia się książką z ciekawskim uczniem.
Pójdę po nią. Jest w moim gabinecie.
Panno Miller, ty tu rządzisz.
Dziękuję, profesorze Lee.
To oficjalne, chłopaku.
Jesteś tak słodki, że zwymiotuję.
Halo?
Q, słyszysz mnie?
Kitty?
Gdzie jesteś?
Dzwonię z domu profesora Lee.
Dobrze, że nie zabrał ci zegarka.
Zapamiętałaś mój numer?
Lee chodził do klasy z naszymi mamami.
Może mieć rocznik, którego szukamy.
Kitty.
Niedługo wrócę. Kryjcie nas.
Co?
Tablice.
- Poszedł do domu. - Tak.
Dla wolności i przyjemności...
Mój Boże. Szybko.
To Lee.
Co on tu robi?
Tędy.
...rządzić światem
Nie wytrzymam tego wahania
Przeplatanego z brakiem wizji
Każdy chce rządzić światem
...brakiem wizji
Każdy chce rządzić światem
To ulubiona piosenka mojej mamy.
Moja mama też ją uwielbia.
Spójrz.
To 1993.
To one...
W naszyjnikach.
Jak przyjaciółki.
Chociaż twoja wygląda ładnie.
Moja wygląda grubo.
Właśnie skrytykowałam jej wagę. Powiedz coś.
Rety. Wszystko pomyliłam.
Rozumiem.
Tak?
Powinnam była dać ci to rano.
Albo w ogóle nie zabierać.
Musimy wrócić do biblioteki przed Lee.
Tak. Znam skrót.
Mój Boże.
Proszę.
Uczniowie, sprawdzam obecność.
- Kon. - Tutaj.
- Mihee. - Tutaj.
- Min Ho. - Tutaj.
- David. - Tutaj.
- Florian. - Tutaj.
- Eunice. - Tutaj.
- Leo. - Tu jestem.
Zrób coś.
- Jiyung. - Tutaj.
Patrz.
Profesorze Lee?
To nagły wypadek.
Tak?
To sprawa osobista.
Panna Miller chciałaby zapytać, czy któraś z dziewczyn...
któraś z kobiet...
mogłaby pożyczyć jej kobiece przybory.
Mam tampony.
Ja podpaski.
Niesamowicie.
Dziękuję.
Niesamowicie.
Niesamowicie. Dziękuję.
Dlaczego zabrałaś naszyjnik?
Bo jestem idiotką.
Ale już z tym skończyłam.
Pożyczysz mi Apple Watcha?
Muszę gdzieś pilnie zadzwonić.
- Jasne. - Dzięki.
A niech mnie.
Śniłaś o Yuri, prawda?
I kto jest teraz swatką?
- Ja. - Wiem.
Mam nadzieję, że zrozumieliście
konsekwencje swoich działań.
Picie przez nieletnich to poważne przewinienie i zła decyzja.
Zrozumiano?
Dziwny dzień.
Tak sądzisz?
Dobrze, że nic ci nie jest. Martwiłem się wczoraj.
Jako nauczyciel i przyrodni brat.
Właśnie. Muszę ci coś pokazać.
Spójrz. To maj 1993.
To moja mama, nie w ciąży, ale Jina...
O Boże.
Dyrektorka Lim.
Dyrektorka Lim...
może być moją matką.
Paparazzi tu są.
Wiem.
Zadzwoniłam po nich.
Z zegarka Q.
Dlaczego?
Zobaczysz.
Co się dzieje?
Mam tego dość.
Ewidentnie kochasz Kitty.
Nie wypieraj się.
Przepraszam.
Jesteś wolny.
ZORGANIZOWAŁAM TĘ SESJĘ, MAMO.
WIEM, ŻE ODESŁAŁAŚ JULIANĘ I NIGDY CI NIE WYBACZĘ.
Co robisz?
To, co powinienem był zrobić, gdy przyjechałaś.
Sny to tylko sny.
Ale to jest prawdziwe.
I właśnie się dzieje.
Napisy: Michał Urbaniak