‎นี่มันอะไรกัน
‎คิว ฉันมีอะไรจะบอก
‎- ตื่นสิ ‎- คิว
‎นายกินน้ําคอลลาเจนของฉันรึเปล่า
‎หรือว่าเป็นเธอ
‎อะไรนะ เปล่า
‎น้ําคอลลาเจนน่ะกินเพื่อให้ผิวเปล่งปลั่ง
‎ไม่ใช่ชดเชยน้ําให้คนที่กินเหล้าไม่เป็น
‎โอ๊ย จะโวยวายทําไมเนี่ย
‎นี่มันดึกแล้วและฉันเมาด้วยนะ
‎ไม่ใช่ นี่มันแปดโมงเช้าแล้ว
‎และเพราะไอ้โง่บางคน
‎ปาร์ตี้ของฉันเลยต้องจบก่อนเวลา เพราะงั้น
‎ใช่ ฉันอารมณ์ไม่ดี
‎นายพอมีอารมณ์จะชงกาแฟให้ฉันมั้ย
‎ได้ แต่ฉันจะไม่พอใจนายสุดๆ เลย
‎- ฉันรับได้ ‎- คิว ฉันถามอะไรหน่อยได้มั้ย
‎ใช่ ฉันดื่มน้ําคอลลาเจนเองแหละ
‎ไม่ใช่เรื่องนั้น
‎งั้นไม่ต้องถาม ฉันเหนื่อยเกินกว่าจะตอบคําถาม ‎เธอทําให้ฉันไม่ได้นอน
‎- ฉันได้ยินเสียงเธอผ่านผนัง ‎- ฉันเสียงดังเหรอ ยังไง
‎ฉันละเมอเหรอ
‎เพราะคนเราจะพูดอะไรแปลกๆ ‎ได้ทุกอย่างเวลาหลับ
‎เหมือนครั้งหนึ่งที่ฉันขอให้แอลเจ ‎ทําแซนด์วิชเบคอนใส่มายองเนสให้ฉัน
‎แต่ฉันเกลียดมายองเนส
‎เปล่า เธอไม่ได้ละเมอ
‎เธอกรน
‎เพราะฉันเมาไง ‎และคนเมาก็ทําอะไรได้มากมาย
‎ที่ปกติไม่ทํา อย่างกรนเนี่ยแหละ ‎แล้วก็ฝันประหลาดมากด้วย
‎ฝันวาบหวิวเหรอ กับแดรึเปล่า
‎- ไม่ใช่ ‎- ไม่ใช่แด
‎เปล่า ฉันไม่ได้บอกว่าฉันฝันวาบหวิว
‎ก็ได้ ไม่ต้องบอก แต่เล่ามาเลย
‎มันไม่สําคัญหรอก ความฝันไม่มีความหมายอะไร
‎จริงของเธอ ความฝันไม่มีความหมายอะไร
‎เราอาจฝันวาบหวิว ‎กับคนที่ไม่ชอบหน้าในชีวิตจริงได้
‎ใช่เลย ขอบใจนะ มินโฮ
‎มินโฮอาจจะฝันวาบหวิวกับฉันก็ได้
‎- นายฝันวาบหวิวกับคิตตี้ ‎- เปล่านะ
‎ถ้าฉันฝันวาบหวิวกับคิตตี้ มันต้องเป็นฝันร้ายแน่ๆ
‎- โอ้ พระเจ้า ‎- ฉันไม่ได้ยินนายปฏิเสธนะ
‎ไม่สําคัญหรอก ความฝันไม่มีความหมาย
‎- ใช่ ฉันเกลียดมายองเนส ‎- ฉันก็เกลียดคิตตี้
‎ขอบใจนะ
‎ฝันวาบหวิวมีความหมายนะ
‎นี่อาจารย์ที่ปรึกษาเด็กหอ
‎ไขกุญแจเข้าไปนะ
‎ฉันหวังว่าเมื่อคืนจะคุ้มค่านะ
‎เพราะนายทุกคนโดนเข้าแล้ว
‎(ด้วยรัก จากคิตตี้)
‎กักบริเวณวันเสาร์เนี่ยนะ
‎ไม่เอาน่า
‎ลูกกับเพื่อนๆ โชคดีมากแล้วที่โดนแค่นี้
‎รู้มั้ยว่ามันทําให้แม่อับอายแค่ไหน
‎โรงเรียนก็เสียชื่อ
‎ลูกเช็กโทรศัพท์หรือยัง
‎(ยูริจะพาแดเข้าด้านมืดมั้ย)
‎อะไรเนี่ย เมื่อคืนหนูไม่ได้ดื่มด้วยซ้ํา
‎ไม่สําคัญหรอก คนเขาเอาไปพูดกันแล้ว
‎และไม่ใช่แค่โรงเรียนนะ ‎ธุรกิจของพ่อก็อาจมีผลกระทบด้วย
‎หลังจากที่เราพยายามอย่างหนัก ‎เพื่อกอบกู้ภาพลักษณ์ครอบครัว
‎เราต้องจัดฉากถ่ายรูปลูกกับแด
‎พรุ่งนี้ไปโบสถ์ดีมั้ย
‎ลูกไม่ฉลาดเลยที่ชักสีหน้าแบบนี้
‎ถ้าอยากได้บัตรเครดิตคืนน่ะ
‎ขอโทษค่ะ ถูกของแม่
‎หนูจะทําอย่างที่แม่ต้องการ
‎แล้วเรื่องไอซ์แลนด์ว่าไงคะ
‎กล้ามากนะที่มาถามเรื่องนี้ตอนนี้
‎(แด - มาเจอกันก่อนโดนกักบริเวณ ‎เราต้องคุยกัน)
‎อะไรอีกล่ะ
‎นี่ เช้านี้ฉันเจอแต่เรื่องเซ็งๆ ไว้ค่อยคุยหลัง...
‎เราเลิกกันเถอะ
‎ฉันขอโทษเรื่องสร้อย แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลา...
‎ช่างสิ ไม่เกี่ยวกับฉันสักหน่อย
‎เรายังต้องเล่นละคร ‎ฉันจะได้ไปหาจูเลียน่า ส่วนนาย...
‎ฉันไม่มีปัญหา ฉันพอมีเงินเก็บ
‎ฉันไม่อยากเสียคิตตี้ไปเพราะเธอ
‎ทําไม
‎เธอเอาไปทําไม
‎เพราะฉันอิจฉาน่ะสิ
‎- อะไรนะ ‎- เพราะฉันกลัวจะเสียนายไป
‎ช่วงชูซ็อก ฉันรู้สึกว่าเราเป็นเพื่อนกันจริงๆ
‎แต่พอเห็นสร้อยของคิตตี้
‎ฉันก็คิดว่านายอาจอยากกลับไปหาเธอ
‎- แล้วเลิกคบกับฉัน ‎- เพื่อนเหรอ
‎- เพื่อนเขาทํากันแบบนี้เหรอ ‎- ฉันรู้ ฉันผิดไปแล้ว
‎และฉันจะแก้ไขเอง โอเคมั้ย
‎ไว้เจอกันตอนโดนกักบริเวณนะ
‎ฉันตายแน่ มานี่เลย
‎รู้แล้ว วางอาหารไว้บนเตียงเลย
‎หวัดดี ฉันมาหาคิตตี้... รูมเมทของเธอน่ะ
‎อ๋อ ใช่ นางไม่อยู่หรอก
‎ไม่อยู่มาหลายอาทิตย์แล้ว
‎ไม่รู้เหมือนกันว่านางไปนอนที่ไหน
‎ฉันรู้
‎บ้าชะมัดเลย
‎ฉันอยากออกกําลังกายและพักผ่อน
‎แล้วก็ออกกําลังกายอีก
‎- ฉันกําลังจะอ่านหนังสืออยู่แล้ว ‎- จริงเหรอ
‎ใช่ ใกล้สอบปลายภาคแล้ว
‎ฉันเป็นนักเรียนทุน จะให้เกรดตกไม่ได้
‎ฉันก็ต้องอ่านหนังสือ
‎พวกเนิร์ด
‎นี่ พวกเราบางคนมีพ่อแม่กําลังจะหย่ากัน ‎พร้อมที่จะหลุดปาก
‎บอกให้เราย้ายกลับบ้าน
‎และทําเรื่องสนุกเล็กๆ น้อยๆ น่ารักๆ ‎ที่เราทํากันอยู่
‎ในเวลาที่ควรจะทํารายงานให้เสร็จ
‎ใช่เลย ฟลอเรียน
‎รายงานของคุณเกี่ยวกับบทกวีสงคราม ‎ของชินัว อาเชเบน่ะดีมาก
‎จริงเหรอครับ
‎ถ้าเพียงแต่คุณไม่เอามาส่งช้าไปวันนึง
‎ขอโทรศัพท์ หนุ่มๆ
‎ฟลอ นายส่งงานไม่ทันเพราะฉันรึเปล่า
‎ก็นิดหน่อย แต่ไม่ต้องห่วงเรื่องอาจารย์ลีนะ
‎- ฉันเป็นศิษย์โปรด ‎- ฟังทางนี้ นักเรียน
‎อวัยวะดิจิทัลอันล้ําค่าของพวกคุณ ‎จะคืนให้เมื่อสิ้นสุดการกักบริเวณ
‎แปดชั่วโมงนับจากนี้
‎ต้องขอบคุณคุณซง คัฟวีย์นะ
‎ใช่แล้ว
‎เธอมีน้ําใจมาแจ้งผมให้รู้เรื่องเหลวไหลเมื่อคืน
‎เธอเองเหรอ
‎แต่วันนี้อาจจะสนุกก็ได้
‎เหมือนหนังเรื่องเบรคฟาสต์คลับ ใช่มั้ยล่ะ
‎ไง ที่รัก
‎เมื่อคืนตราตรึงใจมาก
‎ทําไมเธอมาอยู่ตรงนี้
‎เธอไม่ได้ถูกจับในงานปาร์ตี้นี่
‎เธอไม่ถูกจับได้ยังไง
‎ฉันปีนหน้าต่างทุกบานในโรงเรียนประจําทุกแห่ง
‎ที่นี่ยันแอนตาร์ติกา
‎คุณมิลเลอร์ นี่ไม่ใช่เวลาสังสรรค์นะ
‎นี่ เธอได้คุยกับยูริหรือยัง
‎ยูริเนี่ยนะ คุยทําไม ฉันแทบไม่รู้จักเธอด้วยซ้ํา
‎ฉันไม่อยากคุยกับยูริหรือทําอะไรกับเธอทั้งนั้น
‎(ห้องสมุดคิส)
‎นี่เธอ... สร้อยนั่น ‎เธอยังไม่ได้เอาไปคืนคิตตี้เหรอ
‎เธอเอาไปใส่ทําไม
‎- แล้วนายจะทํายังไงล่ะ ‎- ว่าไงนะ
‎นายจะเลิกกับฉันไม่ได้
‎ไม่งั้นฉันจะแฉเรื่องที่คิตตี้ไปอยู่กับนายที่หอชาย
‎แล้วเธอก็จะโดนไล่ออกจากโรงเรียน
‎- ฮันยูริ... ‎- ไม่ ฉันเข้าใจ
‎นาย มินโฮ คิว ‎ทุกคนช่วยคิตตี้ สาวใสไร้เดียงสา
‎จากยูริ คนร้ายกาจ
‎นายพูดว่านายเป็นเพื่อนฉัน
‎ก็เพียงเพราะนายหวังอะไรจากฉัน
‎- ยูริ ขอโทษ... ‎- เรื่องอะไร ที่ไม่บอกฉันน่ะเหรอ
‎ที่ทําให้ฉันรู้สึกแย่ หรือที่ถูกจับได้ว่าโกหก
‎ทําไมสร้อยฉันถึงไปอยู่กับเธอ
‎- นายให้ยูริเหรอ ‎- เปล่านะ
‎- เธอขโมยไปก่อนที่ฉันจะได้รับอีก ‎- แด สาวๆ
‎ขอให้กลับไปนั่งที่ด้วย
‎อาจารย์ลีคะ ฉันต้องขอคุย...
‎ลูกเอาสร้อยแม่มาจากไหน
‎เดี๋ยว นั่นของหนูค่ะ
‎ของแม่หนูน่ะ
‎ฉันจําผิดเอง
‎ฉันเห็นแล้วล่ะว่าไม่ใช่ของฉัน
‎ขอตัวนะ
‎ตอนแรกก็ทําเป็นไม่รู้จักแม่ ‎ตอนนี้เธอคิดว่าสร้อยของแม่เป็นของเธอเนี่ยนะ
‎ทุกคน ไปนั่งที่
‎เดี๋ยวนี้
‎ไม่เป็นไรนะ
‎แน่นอน
‎ผมจําสร้อยเส้นนั้นได้
‎คุณกับอีฟ ซงซื้อมาพร้อมกัน
‎ทําไมไม่บอกผมว่าคิตตี้เป็นลูกสาวอีฟ
‎ทําไมฉันต้องบอกด้วย
‎มันสําคัญนักเหรอ
‎(เป็นแฟนกันมั้ย)
‎(1.ได้ ‎2. ตกลง)
‎ไม่น่ากินกาแฟนั่นเลย
‎ฟังทางนี้ นักเรียน
‎ผมมีธุระด่วนที่โรงยิมสักประเดี๋ยว
‎เขาปวดอึ
‎แน่นอน
‎แมดิสัน มิลเลอร์ ผมเห็นแล้วว่าคุณไว้ใจได้
‎คุณคอยคุมที่นี่ตอนผมไม่อยู่
‎ดูแลทุกคนให้อ่านหนังสือเงียบๆ นะ
‎ค่ะ อาจารย์
‎ได้ยินแล้วนะ ก้มหน้าอ่านไป
‎ล้อเล่นน่ะ จะทําอะไรก็ทําเลย
‎แต่ระวังนะ ถ้าจะดูดเวปก็เปิดหน้าต่างด้วย
‎นายไปคอยดูต้นทางและเตือนเราเมื่อลีกลับมา
‎อะไร ไม่เคยมีใครโดนกักบริเวณวันเสาร์
‎แล้วยังสนุกต่อเวลาอาจารย์ไม่อยู่เหรอ
‎โอ้ ทุกคนน่าเอ็นดูจังเลย
‎โป๊กเกอร์จะเริ่มที่โซนประวัติศาสตร์โลกนะ
‎จะกุ๊กกิ๊กกันก็ไปด้านหลังตรงหนังสือหายาก
‎ฉันชอบความวุ่นวายที่เป็นระบบ
‎ไปเลย
‎ไปกับฉันที่โซนหนังสือรุ่น
‎ทําไม
‎ขอร้องล่ะ
‎นายกับฉัน ไปโซนหนังสือหายาก
‎ไปกันเลย
‎เดี๋ยว อะไรนะ
‎ฟังนะ ฉันรู้ว่าเธอไปอยู่ห้องแด ‎และเธอก็รู้ว่าฉันขโมยสร้อยของแม่เธอ
‎แต่เราพักดราม่าไว้ก่อนได้มั้ย
‎ฉันอยากรู้ว่าทําไมแม่ฉันถึงคุมสติไม่ได้ ‎เวลามีอะไรเกี่ยวกับแม่เธอ
‎ใช่ ฉันก็อยากรู้
‎วันแรกที่ฉันแนะนําตัวกับแม่เธอ
‎แม่เธอทําเหมือนไม่รู้จักแม่ฉัน
‎แต่ถ้าดูอัลบั้มรูป ‎มีรูปที่พวกเขาถ่ายด้วยกันเยอะเลย
‎แล้วเธอรู้มั้ยว่าพวกเขาเป็นรูมเมทกัน
‎- จริงเหรอ ‎- จริง
‎แม่เธอบอกมั้ยว่ามีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้น
‎เปล่า แค่ว่าพวกเขาไม่สนิทกัน
‎แต่แม่อาจจะโกหกก็ได้
‎เราถึงต้องหารูปแม่ๆ เพิ่มอีก
‎ฉันต้องรู้ว่าแม่มีอะไรปิดบังฉัน
‎จะได้เข้าใจแม่มากขึ้นเหรอ
‎เปล่า จะได้เล่นงานแม่ต่างหาก
‎ให้ตายสิ น่ากลัวชะมัด
‎แต่ฉันเอาด้วย
‎โอเค เราต้องหาเล่ม 1993
‎นั่นเป็นปีเดียวที่หายไป
‎อาจมีใครเอาไปวางไว้ผิดที่รึเปล่า
‎หรือไม่แม่ฉันก็กําจัดมันไปแล้ว
‎เมื่อเช้านี้แปลกมาก
‎แม่เธอคิดว่าสร้อยฉันเป็นของแม่เธอ
‎พวกเขาอาจมีกันคนละเส้น ‎และใส่คู่กันเป็นสร้อยคอมิตรภาพก็ได้
‎แล้วเกิดอะไรสักอย่าง เลยเลิกเป็นเพื่อนกัน
‎ใช่ อย่าง... อาจารย์ลี
‎เขาอาจเข้ามาแทรกกลาง
‎ไร้แบบแผน แต่ฉันฟังอยู่
‎ฉันชอบรักสามเส้าจัง
‎พวกนายมาทําอะไรตรงนี้
‎จะมากุ๊กกิ๊กกันน่ะสิ
‎เราคบกันแล้ว
‎ฉันขอเองแหละ
‎แต่เรื่องนี้ก็น่าสนุก
‎ฉันเห็นภาษากายที่ร้อนแรง ‎ระหว่างแม่เธอกับลีเมื่อเช้านี้
‎- พวกเขาเรียนที่คิสช่วงเดียวกัน ‎- ใช่ ฉันรู้
‎ทุกอย่างลงล็อก
‎จีนารักลี แต่สุดท้ายลีเลือกอีฟ
‎เศร้านะ
‎ทําไมถึงสรุปว่าเขาเลือกอีฟล่ะ
‎เขาอาจเลือกแม่ฉัน และอีฟเป็นฝ่ายเศร้าก็ได้
‎ไม่ว่ายังไง เราต้องหาหนังสือรุ่นเล่มนี้
‎แม่ฉันอาจมีอยู่ในห้องทํางาน
‎และตอนนี้แม่ประชุมบอร์ดอยู่เลยออกมาไม่ได้
‎ยิ่งฉันรู้ความลับนี้เร็ว ‎ฉันก็ยิ่งใช้มันเล่นงานแม่ได้เร็วขึ้น
‎ตกลงเธอจะเอาด้วยมั้ย
‎ฉันเอาด้วย
‎ไล่ดูตามชั้นนะ ฉันจะดูที่โต๊ะ
‎ตกลง
‎(ลิมจีนา ตอบ:จูเลียน่า)
‎โอ้ พระเจ้า มีแฟ้มฉันอยู่ตรงนี้ด้วย
‎(เอลล่า...)
‎(ลูกสาวคุณ จูเลียน่า มีอิทธิพลทางลบต่อยูริ)
‎(เหตุการณ์ล่าสุดที่บ้านคุณ ‎ทําให้ฉันเหลือทางออกเดียว)
‎(ฉันต้องขอให้คุณหาที่เรียนใหม่ให้จูเลียน่า)
‎ไม่อยากจะเชื่อเลย
‎แม่เธอมีข่าวเสียการชีวิตของแม่ฉันด้วย
‎ดูสิ
‎ว้าว ดูท่าแม่ฉันจะโกหกเก่งกว่าฉันอีก
‎แม่ต้องปิดบังเรื่องใหญ่แน่
‎แต่อะไรล่ะ
‎ฉันนึกออกแล้ว
‎เขามาแล้ว
‎โอ๊ะ กลับไปนั่งที่
‎ขอบใจนะ คุณมิลเลอร์
‎ท่าทางคุณดูแลทุกอย่างได้เรียบร้อยดี
‎ยินดีค่ะ
‎ได้เวลาพักเที่ยง จะสั่งอะไรก็จดมา
‎แล้วเอามาส่งให้ผมโดยเร็วที่สุด
‎ยืดแข้งยืดขา ยืดเส้นยืดสายได้ตามสบาย
‎ให้เวลาหนึ่งชั่วโมง แค่หนึ่งนะ
‎- นายจะกินอะไร ‎- ไม่รู้สิ
‎ตอนนี้จะคิดเรื่องอาหารได้ไง
‎ฉันร้อนใจจะแย่แล้ว ไม่รู้ยูริกับคิตตี้ทําอะไรกัน
‎จะอะไรก็ช่าง ไม่ใช่เรื่องของนายซะหน่อย
‎คิตตี้อยากรู้เรื่องแม่ของตัวเอง
‎เธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อตามนาย
‎- ก็จริง ฉันจะสั่งเผื่อพวกนั้นด้วย ‎- ได้เลย
‎(ชื่อ ‎แมดิสัน - แคทเธอรีน)
‎ไม่ เธอชอบคิมบับทูน่าไม่ใส่มายองเนส
‎อะไร นายรู้จักคิตตี้ดีงั้นเหรอ
‎ใช่ ฉันอยู่กับเธอนี่ เพราะคนบางคนเลย
‎เรื่องผู้หญิงที่ทําปาร์ตี้ฉันพัง ‎ฉันไม่น่ารู้มากขนาดนี้เลย
‎ฉันรู้ว่านายจะสั่งอะไร
‎ว่าไงนะ เธอไม่รู้หรอก
‎เราไม่เคยกินด้วยกัน
‎คิมบับบุลโกกิ เพิ่มกิมจิ
‎นักเรียน ขอขานชื่อก่อนพักเที่ยงนะ
‎นี่ พวกเธอยังไม่มาเลย เขาต้องจับได้แน่
‎ฉันเอง
‎ไม่ได้ ยังรับโทรศัพท์กลับไปไม่ได้
‎ผมไม่ต้องใช้โทรศัพท์
‎ผมอยู่ในห้องสมุด
‎รายล้อมไปด้วยความรู้
‎และผมอดสังเกตไม่ได้ว่าอาจารย์อ่านกิลกาเมช
‎ผมบ้าบทกวีมหากาพย์สุเมเรียนมาก
‎อาจารย์มีฉบับแปลของเบนจามิน ฟอสเตอร์
‎ผม... ผมสู่ขิตเลย
‎- ฟลอเรียน ‎- ครับ
‎คุณทําให้ผมทึ่งไม่หยุด
‎ผมมีหนังสือภาพสวยๆ ที่มีภาพดั้งเดิมของ
‎แผ่นหินจารึกอักษรรูปลิ่ม
‎ผมอยากเห็นครับ
‎ผมไม่หวงหนังสือกับนักเรียนที่ตั้งใจหรอก
‎เดี๋ยวไปเอามาให้ อยู่ในห้องทํางานที่บ้านน่ะ
‎คุณมิลเลอร์ ฝากดูเพื่อนด้วยนะ
‎ขอบคุณมากครับ อาจารย์ลี
‎เราคบกันเป็นทางการแล้วนะคุณแฟน
‎นายน่ารักจนท้องไส้ฉันปั่นป่วนเลย
‎ฮัลโหล
‎คิว ได้ยินฉันมั้ย
‎คิตตี้เหรอ
‎เธออยู่ไหน
‎ฉันใช้โทรศัพท์บ้านอาจารย์ลี
‎ยังดีที่เขาไม่ได้ยึดนาฬิกานาย
‎เดี๋ยว เธอจําเบอร์ฉันได้ด้วยเหรอ
‎อาจารย์ลีเรียนห้องเดียวกับแม่เราสองคน
‎เขาอาจมีหนังสือรุ่นที่เรากําลังหาอยู่ก็ได้
‎คิตตี้
‎เดี๋ยวฉันกลับไป แก้ตัวแทนเราด้วย
‎อะไร
‎อักษรรูปลิ่ม
‎- อะไร จริงด้วย ‎- เขาไปที่บ้าน
‎ทั้งหมดก็เพื่ออิสรภาพและความสนุกสนาน...
‎โอ๊ะ แย่แล้ว ไปๆๆ
‎พระเจ้า อาจารย์มา
‎เขามาทําอะไรที่นี่
‎ทางนี้
‎ครองโลก
‎ฉันทนไม่ได้กับความโลเลนี้
‎ซ้ํายังไร้วิสัยทัศน์ที่ควรมี
‎ทุกคนอยากครองโลกใบนี้
‎ไร้วิสัยทัศน์ที่ควรมี
‎ทุกคนอยากครองโลกใบนี้
‎นั่นน่ะเพลงโปรดของแม่ฉันเลย
‎แม่ฉันก็ชอบเพลงนั้น
‎ดูสิ ดูนั่น
‎ปี 1993
‎นี่ไงล่ะ
‎ใส่สร้อยด้วย
‎เหมือนเพื่อนซี้กันเลย
‎อย่างน้อยแม่เธอก็น่ารักนะ
‎แม่ดูเหมือนอ้วนกว่าตอนนี้สัก 30 กิโล
‎ฉันเพิ่งบูลลี่คนอ้วนนะ เธอน่าจะเตือนฉัน
‎โอ้ ว้าว ฉันเข้าใจผิดถนัดเลย
‎ฉันเข้าใจแล้ว
‎เข้าใจเหรอ
‎ฉันควรคืนให้เธอเมื่อเช้า
‎หรืออีกที ไม่น่าเอาไปตั้งแต่แรก
‎เราควรกลับไปที่ห้องสมุดก่อนอาจารย์ลี
‎ใช่ ฉันรู้จักทางลัด
‎โอ๊ะ แย่แล้ว
‎- อ่านให้สนุกนะ ‎- ขอบคุณ
‎นักเรียน ขานชื่อกันเลย
‎- ก็อน ‎- อยู่ครับ
‎- มิฮี ‎- อยู่ค่ะ
‎- มินโฮ ‎- อยู่ครับ
‎- เดวิด ‎- อยู่ครับ
‎- ฟลอเรียน ‎- ครับ อยู่ครับ
‎- ยูนิซ ‎- อยู่ค่ะ
‎- ลีโอ ‎- อยู่ครับ
‎ทําอะไรสักอย่างสิ
‎- จียอง ‎- อยู่ครับ
‎ดูนี่นะ
‎อาจารย์ลีคะ
‎หนูมีเรื่องฉุกเฉินค่ะ
‎ว่ามา
‎เรื่องส่วนตัวน่ะ
‎คุณมิลเลอร์อยากจะถามว่าเด็กคนไหนในที่นี้...
‎ผู้หญิงคนไหนในที่นี้...
‎มีผลิตภัณฑ์ผู้หญิงให้เธอยืมได้บ้าง
‎- ขอใช้น่ะ ‎- ฉันมีแบบสอด
‎ฉันมีแบบแผ่น
‎สุดติ่ง
‎ขอบใจนะ
‎สุดติ่ง
‎สุดติ่ง ขอบใจนะ
‎ทําไมเธอถึงเอาสร้อยไป
‎เพราะฉันงี่เง่าน่ะสิ
‎แต่จะไม่เป็นงั้นอีกต่อไป
‎ขอยืมแอปเปิ้ลวอชของนายได้มั้ย
‎ฉันมีสายสําคัญมากที่ต้องโทรน่ะ
‎- เอาสิ ‎- ขอบใจ
‎อึ้งเลยนะ
‎ฝันวาบหวิวของเธอเกี่ยวกับยูริใช่มั้ย
‎ไหนใครเป็นแม่สื่อนะ
‎- ฉันไง ‎- ฉันรู้
‎โอเค ใช่เลย
‎ผมหวังว่าวันนี้จะทําให้ทุกคนเข้าใจ
‎ผลที่ตามมาจากสิ่งที่คุณทําลงไปนะ
‎การดื่มก่อนวัยอันควรเป็นความผิดร้ายแรง ‎และไม่ใช่การตัดสินใจที่ดีเลย
‎เข้าใจมั้ย
‎วันนี้พิลึกดีนะ
‎เธอว่างั้นเหรอ
‎ฉันดีใจที่เธอปลอดภัย เมื่อคืนฉันเป็นห่วงเธอมาก
‎ในฐานะครู และพี่ชายแม่เดียวกัน
‎ค่ะ เรื่องนั้นน่ะ หนูมีอะไรจะให้ดู
‎ดูสิ นี่เดือนพฤษภาคมปี 1993
‎และนี่แม่หนู เห็นชัดว่าไม่ได้ท้อง แต่จีนา...
‎พระเจ้า
‎ครูใหญ่ลิม
‎ครูใหญ่ลิม...
‎อาจเป็นแม่ฉัน
‎นี่ ตรงนี้มีปาปารัสซี่นะ
‎ฉันรู้
‎ฉันเรียกมาเอง
‎ด้วยแอปเปิ้ลวอชของคิว
‎ทําไม
‎เดี๋ยวก็รู้
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ฉันสุดจะทนแล้ว
‎นายยังรักคิตตี้อยู่เห็นๆ
‎อย่าพยายามปฏิเสธเลย
‎ขอโทษทีนะ
‎นายเป็นอิสระแล้ว
‎(แม่ - หนูจัดฉากถ่ายรูปให้แม่แล้ว)
‎(หนูรู้ว่าแม่ส่งจูเลียน่าไปที่อื่น ‎และหนูไม่มีวันให้อภัยแน่)
‎นายจะทําอะไร
‎สิ่งที่ฉันควรทําตั้งแต่เธอมาถึง
‎ความฝันก็แค่ความฝัน
‎แต่นี่ต่างหาก นี่คือความจริง
‎และมันเกิดขึ้นจริงๆ
‎คําบรรยายโดย ขีดขิน จินดาอนันต์