Koreański dramat dobiegł końca i sprawy mają się idealnie.
Mogłabym cię wiecznie całować.
- Ja też. - Więc dlaczego się tak nie czuję?
Ale...
powinniśmy porozmawiać.
Rozmawiamy od lat. W końcu możemy nie rozmawiać.
To prawda.
Ale nadal mam wiele pytań.
Kiedy uznałeś, że chcesz być ze mną?
Jak Yuri się dowiedziała?
- Cały czas byłeś zakochany we mnie? - Tak, cały czas.
To dlaczego w ogóle byłeś z Yuri?
Ponieważ...
popełniłem błąd.
Dae...
chcę być znów twoją dziewczyną.
Na serio. I na żywo.
Ale... jaką mam pewność, że mogę ci ufać?
Czas na nas.
Autobus rusza za 20 minut.
- Boże. - Stary, jedziemy na obóz.
Pod namioty. Na łonie natury przez dwa dni.
Wiem. Dlatego tak mało spakowałem.
Między tobą i Kitty zgoda?
Nie do końca. Chce wiedzieć, co dokładnie zaszło z Yuri.
Nie brnij w to. To pułapka.
Najpierw mówią, że chcą znać szczegóły,
a potem ci to wypominają.
- Taka jest Madison? - Madison?
Nie, ona jest nieskomplikowana.
I całkiem fajna.
Musimy uporać się z przeszłością, ale tylko się całujemy.
Co? Gość hetero nie chce gadać o swoich uczuciach?
Gdy byliśmy daleko od siebie, mówił o uczuciach.
Na żywo jest inaczej. Jest mniej komunikatywny.
A planujesz zakomunikować mu swoje zauroczenie Yuri?
To nie zauroczenie. To był jeden sen.
Dobra.
Dziękuję.
Chcę uszanować sytuację.
Bez obaw. Już o mnie zapomniała.
Zapomniała?
Tydzień temu wylała na ciebie smoothie.
Nie możemy się przy niej całować.
Ani na osobności?
Najpierw musimy to omówić.
Nie wierzę.
To znak. Jesteśmy zgranymi kompanami.
Tak. Pozwolę ci nawet usiąść przy oknie.
W sumie to ci je odstąpię.
- Wolę przy przejściu. - Tak?
Bo ja też. Długie nogi.
Przy oknie mam klaustrofobię. Dostaję ataków paniki.
Dobrze.
Tydzień temu powódź zniszczyła ogród mojej babci.
Ale teraz moja babcia i jej wioska mają szansę odzyskać ogród.
Dziękuję Madison Miller i wszystkim uczniom w KISS.
Do zobaczenia w ten weekend.
Ocean Park żegna.
- Boże. - Wymienił cię z imienia.
Wiem. To zasługa Mina Ho i jego słynnej mamy.
Ocean Park grał jej pasierba
w Pieśni o zaklętym amulecie.
Dyrektorka Lim odwołała weekend na nartach,
byśmy mogli pojechać do wioski jego babci.
Dyrektorka chce zadowolić mojego tatę i godzi się na wszystko.
- Wiesz? - Oczywiście.
Dzięki temu dostałam się do szkoły.
- Twoja mama umie pociągać za sznurki. - By czynić zło.
Widzieliście? Ale czad.
Hej, usiądę z Alexem.
Dobrze. To widzimy się na miejscu.
Cześć.
Nie chcesz usiąść z chłopakiem?
Nie, bo nie chce rozmawiać o tym, o czym ja chcę.
A tylko z tobą mogę porozmawiać
o tej drugiej sprawie.
O adopcji?
Wciąż próbuję to sobie poukładać.
Zaczynam myśleć, że Lee nie wiedział o ciąży Jiny.
Zgadzam się.
Czyli najpierw muszę porozmawiać z Jiną.
I wywrócić jej życie do góry nogami.
Jesteś pewna, że Yuri nic o tym nie wie?
Tak, jestem pewna.
Yuri myśli, że nasze mamy kochały się w Lee,
- dlatego przestały się przyjaźnić. - A ty jak się trzymasz?
Co czujesz w związku z Jiną i mamą?
Czuję się niesamowicie.
Przyjechałam tu, by dowiedzieć się więcej o mamie.
Stając w miejscach, w których ona stała,
mogłabym uchwycić jej esencję.
Choć oczywiście nie spodziewałam się takich odkryć.
Ale jestem pełna podziwu, jak dobrą przyjaciółką była.
Pozwoliła Jinie użyć swojego nazwiska w szpitalu.
Jeśli twoja matka była tak życzliwa i lojalna...
masz jej esencję.
Myślałam, że zachowała to, bo chciała cię pewnego dnia odnaleźć.
Ale zachowała to, bo w głębi duszy wiedziała,
że Jina zechce cię kiedyś odnaleźć.
Dzięki, Kitty.
Hej, pobudka. Zamieńmy się miejscami.
Nie jesteś zbyt szczęśliwy.
Wszystko między wami dobrze?
Nie. Chyba mi nie ufa.
Wie, że nie mówię jej wszystkiego.
A skoro nie mogę jej powiedzieć, tylko ją całuję.
Przez co myśli, że jestem zupełnie inną osobą.
Unikający faceci są najgorsi.
A co z tobą? Chyba czujesz się lepiej.
Mama jest przerażona, co jeszcze mogę zrobić,
skoro wiem, że to ona odesłała Julianę.
I dostałam sporo kasy od tabloidów.
Dodatkowe pięć stów za tego smoothie.
Stać mnie na lot do Islandii.
Świetnie.
Nie przeszkadza ci, że twoje fanki mają nową idolkę?
Ani trochę.
Już ich nie potrzebuję, bo mam prawdziwych przyjaciół.
Choć jednemu z nas się układa.
Nie...
Pomogę ci.
Jak?
Jeszcze nie wiem.
Jesteśmy w lesie. Jest tu niebezpiecznie.
Żyją tu dzikie zwierzęta.
I czy możecie powiedzieć, z kim chcecie mieszkać?
Ja zamieszkam razem z Kitty.
Tak?
Tylko nie wygadaj się kumpeli, że jestem jej bratem. Jasne?
Obiecuję. I nie jesteśmy kumpelami.
Ona planuje mnie zamordować.
Mamy pierwszą parę. Kto jeszcze?
Wy dwaj? Śmiało. Wy też? Dalej.
Przyroda.
Ale razem damy radę.
Zetniesz mi włosy we śnie? Taki masz plan?
Co?
Nie. Nie żywię do ciebie urazy.
Dae też tak mówi, a to nie ma sensu.
Ja żywiłam urazę, gdy cię wybrał.
Mocną.
- A ty jesteś podlejsza. - Kitty...
To nie ma sensu.
Na początku myślałam, że to udawany związek.
Nie patrz na mnie jak na paranoiczkę.
To przez akcję z Larą Jean i Peterem Kavinskym...
A gdy w końcu pogodziłam się, że na serio jesteście razem,
- Dae do mnie wrócił. - Kitty.
Ale jego nowa wersja nie chce ze mną rozmawiać.
Mam dość tego, że nie wiem wszystkiego.
Kitty!
Jesteś taka sympatyczna i szczera.
To irytujące.
I sprawia, że ciężko mi cię okłamywać.
Okłamywać? W jakiej sprawie?
Cały czas miałaś rację.
To był udawany związek.
Wiedziałam.
Dlaczego mi to zrobiliście?
Jaki mogliście mieć powód?
Jestem lesbijką.
A przy mojej rodzinie nie mogę nią być.
Miałeś być na obozie.
Jestem, ale w namiotach nie ma Wi-Fi.
Pozdrów ode mnie Oceana.
Osiągnął niezły sukces.
Niezły? Obserwuje go 20 milionów ludzi.
Doprawdy?
- Opowiadaj. - Postanowiłem...
dać Madison szansę. Zacznę się z nią umawiać.
Uwielbia mnie.
Tak było, gdy się za tobą uganiała. A skoro cię dopadła...
Bez obaw, mam nad nią przewagę.
Dziesięć kielichów!
Wiesz, co to oznacza?
Miłość unosi się w powietrzu.
Wystraszyłam cię, że jestem lesbijką?
Nie. Wystraszyłam się...
bo tydzień temu byłaś moim wrogiem i ukradłaś mi chłopaka.
Potem było mi cię żal,
bo ci go odbiłam.
A teraz...
Co?
Rozumiem cię.
Naprawdę?
Zrobiłaś to z miłości.
Rozumiem miłość.
Więc teraz...
kibicuję ci.
Ale... jestem też zła na ciebie i Dae.
Wciągnęłaś mnie w to i ucierpiałam.
On próbował mi pomóc.
Wiesz, że jest dobrą osobą i cię kocha.
Nie pociesza mnie, że z taką łatwością mnie okłamuje.
To nie było dla niego łatwe.
Ja go do tego zmusiłam.
Możesz mnie nienawidzić, ale jemu wybacz.
Chcę mu wybaczyć.
Nadal go kocham, ale nie wiem, jak mu wybaczyć.
Przykro mi, że twoja mama wygnała twoją dziewczynę.
To... smutne.
Tak.
A wiesz, co jest najgorsze?
Nie mam z nią kontaktu w Anglii.
Jeśli pomyśli, że o niej zapomniałam?
Moja siostra Margot mieszka w Anglii. W Londynie.
Miło.
A może ona zdoła odnaleźć Julianę?
- Wiesz, do jakiej szkoły chodzi? - Tak.
Przez taki gest
poczujecie, że czas się zatrzymał.
Pogadam z Margot.
Twoja siostra odnalazłaby obcą dziewczynę,
bo ją o to poprosisz?
W naszym domu słynę z siły perswazji.
Choć Margot nazywa to inaczej.
Zrobiłabyś to dla mnie?
Oczywiście.
Jestem swatką.
Poza tym nie doceniałam faktu, że mam niesamowitą rodzinę,
która zawsze mnie wspiera.
Musi być ci ciężko.
Że...
tego nie masz.
To prawda.
Dzięki.
Yuri powiedziała, że o wszystkim już wiesz.
- I nie jesteś zła. - Nie na nią.
To nie jej ufałam całą sobą.
Naprawdę chciałem ci powiedzieć...
Jak mogłem? To nie mój sekret.
Oczywiście.
Ale mimo to jestem zła. Mogłeś powiedzieć cokolwiek.
Możesz...
powiedzieć, co mam zrobić?
Dae, którego znałam, sam by do tego doszedł.
Uwaga, zbierzcie się.
Szybko.
Dziś mamy sprawić,
by ten ogród wyglądał równie pięknie, jak przed powodzią.
W nagrodę
otrzymacie cenną świadomość,
że pomogliście uleczyć społeczność.
Ekstra.
Dostaniecie też dodatkową godzinę przed ciszą nocną.
- Czad. - Tak.
Tak? Super. Zabierajmy się do pracy.
Mam tu grabie.
Proszę.
Dziękuję.
Super, sporo tego.
O rety.
Florian.
Halo?
Co?
Tu seksowny drwal.
Cały czas gapisz się w telefon.
Wiem. Muszę odpisać na tę wiadomość. To ważne.
Ostatnio masz sporo ważnych wiadomości.
Czekaj.
Cześć, mamo.
Moje oceny są w porządku. To zbędne!
Tata dzwoni. Zaczekaj.
Tak, tato?
Wiem. Właśnie dzwoniła.
Nie, nie chcę wracać do Paryża.
Nie ma powodu, by wysyłać mnie do babci i dziadka!
Bo nie mogę...
Rozłączyłeś rodziców?
Gdybym zrobił to tacie...
Florian.
Moje życie to bajzel.
Poza tobą... to bajzel.
Co się dzieje?
Moi rodzice kłócą się o prawa do opieki i alimenty.
Chcą, bym wybrał stronę.
Moje oceny się pogarszają, a rodzice tego nie tolerują.
Teraz mama grozi, że zabierze mnie do Grecji,
bym mieszkał z nią i moimi dziadkami, którzy nie wiedzą, że jestem gejem.
I nie mogą się o tym dowiedzieć...
Yuri! Siostra mi odpisała.
Znalazła ją.
Juliana zadzwoni później i pogadacie.
Boże, jesteś niesamowita.
Urodzona ze mnie swatka.
Czasem wystarczy tylko gest.
- Boże, to Ocean Park! - Już jest!
To ja, Madison Miller. Pomagam twojej babci.
Fanka numer jeden.
Byłam na występie w Nowym Jorku, Stambule i Tokio.
W Dubaju było słabiej, ale nadal niesamowicie!
Dziękuję.
Moja mama, Dami, pozdrawia.
Dami.
To niezwykła kobieta.
Mówiła, jak wpadłem na nią w Sundance?
Ogrzewała mnie w zimną noc.
Słucham?
Zróbmy zdjęcie.
Pomożesz mi?
Muszę się postarać.
Dokąd mnie zabierasz?
To niespodzianka.
Nałóż błyszczyk.
I zaszalejmy z twoimi włosami.
Dobrze.
Boże! Pająk! Pełza!
Zwykle tak robią.
Już sobie poszedł.
Wszystko gra.
Uratowałaś mnie.
Wszystko dobrze?
Tak.
Wiesz, że nie będę się przystawiać.
Wiem.
Puk, puk.
Twój partner.
No jasne. To mój partner.
Cześć.
Wyglądasz ślicznie.
Cześć.
Dziękuję.
DO MADISON: GDZIE JESTEŚ? MAM NIESPODZIANKĘ W NAMIOCIE.
Daleko jeszcze?
Dam ci znać, gdy dojdziemy.
Oby to, co zaplanował, pomogło mi wybaczyć mu
i przegoniło dziwne uczucia wobec Yuri.
Dwa stopnie.
I... jesteśmy.
Nikt nie zrobił dla mnie nic tak miłego.
Chciałbym... wrócić na tę imprezę powitalną.
Gdy zobaczyłem cię po raz pierwszy w tamtej sukience.
Bym...
mógł cię pocałować.
Najpierw mnie nakarm, a potem zobaczymy.
Dobrze.
Cześć.
Gdzie byłaś? Dlaczego nie odpisałaś?
Byłam u Oceana Parka...
Wystawiłaś mnie dla niego?
Pozwól dokończyć.
Byłam u jego babci. Zaprosiła mnie na kolację.
Parka nawet tam nie było. I nie jestem psychofanką.
Mam uwierzyć, że wystawiłaś mnie dla babci?
Tak.
Jeśli nie wierzysz, to mnie nie rozumiesz.
Dobrze, wystawiłaś mnie dla babci. To gorsze.
Co cię to obchodzi?
Nie jestem twoją dziewczyną.
Prawda?
Myślałam, że jesteśmy zgodni.
Dlatego cię polubiłam.
Nie rozumiem. Miałaś fioła na moim punkcie.
Tak już mam.
Kręci mnie pościg, a potem...
Wybacz.
Ale nadal chcę się zabawić.
Nie wierzę, że to mówię, ale chyba... chcę czegoś więcej.
Jestem gotowy na związek.
To ty pomogłaś mi to zrozumieć przez ten tydzień razem.
Zawsze będę ci wdzięczny.
Żegnaj, Madison Miller.
Widzimy się jutro w autobusie.
No dobrze...
Martwisz się, że nie jestem tą osobą,
za którą mnie miałaś.
Martwiłam się, ale...
Pozwól mi dokończyć.
Nie jestem.
Nie jestem tą samą osobą.
Podobnie jak ty.
Bo jak możemy być?
Gdy się poznaliśmy, byliśmy dziećmi, a minęły cztery lata.
- Uwierzysz? - Wiem.
Przez cały ten czas... myślałam tylko o tobie.
Ja też.
Nigdy nie zauroczyłeś się nikim innym?
Ani razu?
- Raz, na jakieś pięć minut. - W kim?
Mihee, w dziewiątej klasie.
Zaczęła używać...
cieni do powiek z brokatem. To nic nie znaczyło...
Nie musisz się bronić. Rozumiem.
Dobrze.
Może to naturalna część dorastania.
Tak.
Ale...
Gdy szukałaś kogoś do pocałowania na imprezie Mina Ho,
czułem, jakby mi ktoś wyrywał żołądek.
To więcej niż zwykłe zauroczenie.
Sądzę, że to...
miłość.
Kocham cię, Kitty.
Zawsze kochałem.
Też cię kocham.
- No i? - Było idealnie.
Cieszę się twoim szczęściem.
I Dae.
To Juliana.
Znalazłaś mnie?
Liczyłam na to, ale nie wierzę.
Boże.
Przepraszam, że tyle to trwało.
- Tęsknię za twoją buzią. - Ja za tobą całą.
Podziękuj ode mnie tej Kitty.
Tak zrobię.
Wyglądasz fantastycznie.
Yuri zasługuje na całe szczęście.
Jak ja i Dae.
Wszystko jest tak, jak powinno.
Jesteś szczęśliwa?
Tęsknię.
Ja za tobą też.
I tak bardzo cię kocham.
To dlaczego czuję się, jakby to mi wyrywano żołądek?
Napisy: Michał Urbaniak