WSCHODNI AKADEMIK
Powód, pora roku albo wieczność.
O czym ty mówisz?
Czytałem, że każdy związek podchodzi pod jedną z tych kategorii.
Między mną i Madison skończone.
I po namyśle uważam, że byłem z nią z jakiegoś powodu.
Długie nogi?
Nie, pokazała mi, że jestem gotowy na coś prawdziwego.
Tylko ty potrafisz czuć się podbudowany po rzuceniu.
Jak sprawy z Florianem?
Ma sporo na głowie, ale jestem przy nim.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Wyglądasz dziś pięknie.
- Zrobię kawę. - Wezmę kubki.
Za wcześnie, by być tak radosnym.
Jestem radosna nie tylko dlatego, że mam idealnego chłopaka,
ale dotarło do mnie, że zawalam większość przedmiotów.
Jeśli nie wykażę się na egzaminach, wylecę ze szkoły.
A to powód do radości, ponieważ...?
Bo jeśli pomyślę, że w domu byłam najmądrzejsza,
a tu nie daję rady, zacznę płakać.
Mamy tydzień do egzaminów.
Rozplanujemy naukę i wszyscy ci pomogą.
- Jestem zajęty, więc... - Wszyscy.
Kitty i ja w końcu jesteśmy razem.
Nie pozwolę, by wyrzucili ją ze szkoły.
Wchodzę w to.
- Pomogę z chemią. - Dziękuję.
Musi podszkolić swój koreański.
Jak mnie nazwałeś?
Właśnie.
Ja wezmę inne przedmioty.
Dae co semestr był najlepszy na roku,
więc jesteś w dobrych rękach.
Albo obleję, opuszczę miłość życia
i przyniosę hańbę dziedzictwu mamy, które jest większe, niż myślałam.
Zatem...
zero presji.
Profesorze Finnerty.
Dyrektor Lim. Dzień dobry.
Co za przypadek.
W sumie to szedłem za panią.
Chciałem porozmawiać.
Jeśli chce mnie pan błagać, bym wystąpiła na pokazie talentów,
to nauczyciele niestety nie mogą.
Nie, ja...
Nie da się tego ładnie powiedzieć.
Jestem pani synem.
Choć wcale pani nie pytała.
Ale bez obaw, miałem szczęśliwe dzieciństwo.
Adoptowali mnie niezwykli ludzie.
Kocham moich rodziców.
Co?
Dlaczego myśli pan, że jestem pańską matką?
Byłem ciekawy,
więc kilka lat temu zrobiłem test.
To doprowadziło mnie do bratanka Lee.
Po jakimś czasie
zrozumiałem, że Lee musi być moim biologicznym ojcem.
Dlatego zacząłeś pracę w KISS.
By go poznać?
Tak.
Lee nic nie wie.
Tak myślałem.
Wiem tylko ja i...
Kitty Song Covey.
Powiedziała ci, że jestem twoją matką?
Tak, ale...
To bez znaczenia.
Dała mi też to.
Dobrze, że jesteś.
Millerowie przylatują i przyjdą na szkolny pokaz talentów.
Madison ma tańczyć.
Tak. Dwa razy.
Dobrze, że Madison dobrze sobie radzi.
To pokaże Millerom, że otaczamy się najlepszymi ludźmi.
Kochanie...
Musimy wykorzystać okazję i sfinalizować to przejęcie.
Wszystko musi pójść gładko.
Ojcze Yuri.
Musimy porozmawiać.
Jasne.
Siadaj.
Chodzi...
o moją przeszłość.
Yuri jest w domu?
Nie słychać nieznośnej muzyki, więc pewnie nie.
Będę szczera. Mam syna.
Gdy miałam 16 lat...
podałam się za swoją przyjaciółkę,
by szpital to zatuszował.
Nie sądziłam, że mnie znajdzie.
Ale dziś to zrobił.
Chciał pieniędzy?
Nie.
Chce mnie poznać.
I dowiedzieć się, jakim człowiekiem jest jego ojciec.
- Zapłać mu, żeby zniknął. - Ale...
To nie może wyjść na jaw! Nigdy.
Wiem o tym.
O czym ty mówisz?
Masz syna?
Yuri, zaczekaj!
Yuri!
Mam brata, którego nie poznałam, o którym nie miałaś zamiaru mi powiedzieć.
Profesor Lee jest ojcem?
Co ty robisz?
Kto jest moim bratem?
- To nie twoje zmartwienie. - Dlaczego?
Bo zapłacisz mu, jakby był problemem do rozwiązania.
I dlaczego?
By ta żałosna rodzina wydawała się idealna?
Nie miałaś się o tym dowiedzieć.
Jak o tym, że odesłałaś Julianę.
- To było dla twojego dobra. - Nie.
Wstydziłaś się.
Całe życie myślałam, że to moja wina,
ale ty wstydzisz się siebie.
Jesteś młoda i rozpuszczona.
Ty też byłaś, gdy miałaś dziecko. I jak na tym wyszłaś?
Musiałam to ukryć.
Myślisz, że było mi łatwo?
Byłam ciężarną nastolatką.
To zrujnowałoby halmeoni i hal-abeoji.
Musiałam zatroszczyć się wtedy o rodzinę.
Teraz robię to samo.
Nie wychodzi ci!
Kocham Julianę.
Rozumiesz to?
Odesłałaś ją, by chronić swój wizerunek.
Zależy ci na tym bardziej niż na mnie
albo na synu, który chce cię poznać.
To bardziej skomplikowane. I to już przeszłość.
Wcale nie.
On tu jest.
I ja też tu jestem.
Teraz.
Jestem lesbijką.
Kropka. Bez dyskusji.
A ty i Dae...
Lubiłaś go. Możesz znaleźć innego chłopaka.
Nigdy go nie lubiłam.
To wszystko było udawane.
Musiałam udawać, byś nadal mnie kochała.
Ale mam tego dość.
Jakie są trzy naturalne prawa
termodynamiki statystycznej?
- Brak naturalnych praw. To podchwytliwe. - Tak.
Teraz związki chemiczne.
Powinnam być dobra z chemii. To jak swatanie.
Tak, tyle że ludzie to nie związki chemiczne.
Tak.
Po związaniu nie zostają na zawsze w tym stanie.
Dobra. Co się dzieje?
Nic.
Jestem szczęśliwa z Dae.
Tak długo chciałam z nim być i w końcu jestem.
- Nie ma snów o...? - Nie.
Jestem z Dae.
W pełni, na sto procent.
I nie tłumisz zauroczenia Yuri?
Nie. Po prostu jej unikam,
bo Alex kazał mi obiecać, że nic jej nie powiem.
Jestem przezorna, by nie wygadać się przypadkiem.
Jasne.
Yuri błyszczała i przykuła moją uwagę,
ale nie jestem szopem.
Mogę ignorować błyskotki.
Idę!
Yuri.
Co się dzieje?
Ujawniłam się przed mamą.
Jestem lesbijką.
Boże, witaj.
Czuję się niesamowicie.
Przerażona, ale wolna.
I wprowadzam się do was.
Tak, mam tajemniczego brata.
Uwierzysz?
Nie potrafię.
Trzymasz się?
Wiesz, kim on jest?
Nie. Spytałam wprost, czy profesor Lee jest ojcem,
a ona nic nie powiedziała.
Odważnie z twojej strony.
Ona chce go zepchnąć na bok, jak zrobiła z Julianą.
Do bani.
Jestem na nią wściekła.
Ale cieszę się z jego powodu.
Zawsze chciałam rodzeństwo.
Chciałabym znaleźć go samodzielnie.
Obiecałaś, że nie powiesz.
Może on cię pewnego dnia znajdzie.
Mam nadzieję.
- Chcę być dobrą przyjaciółką... - Jesteś nią.
Pamiętasz, jak znalazłyśmy rocznik ze zdjęciem naszych mam.
Moja mama miała obcisłą koszulkę, a twoja...?
Boże, tak.
Nosiła te luźne ciuchy, żeby ukryć ciążę.
Wszystko układa się w całość.
Twoja mama pewnie wiedziała.
Tak. Pewnie były dobrymi przyjaciółkami.
Jesteśmy następnym pokoleniem.
Okres Trzech Królestw?
890 do 936.
- Pierwsze królestwo? - Gojoseon.
- Gojoseon.
Co się dzieje?
Wprowadziłam się.
Co? Dlaczego?
Jesteście trójkątem?
- Nie. - Nie.
Jestem lesbijką.
Ujawniłam się przed mamą. Wyprowadziłam się z domu.
Przerażona i podekscytowana.
Cały czas byłaś lesbijką?
To nie wybór.
Wiem, ale...
Ty i Dae...
byliście w udawanym związku?
Kitty miała rację?
Mówiłam, że znam się na swataniu.
Nie jesteś zła na Dae?
On cały czas kłamał.
Byłam zła, ale wybaczyłam mu.
Jesteś ufna jak trzecia żona mojego taty.
Między nami wszystko gra.
Odpuść.
Ale między nami nie.
Mnie też okłamywałeś.
Nie zrobiłbym tego przyjacielowi lub bliskiej osobie.
Po prostu.
Kurczę, nie znałam Mina Ho z tej strony.
Przez egzaminy wszyscy wariują.
BIBLIOTEKA
HISTORIA KOREI
Dłużej tego nie zniosę.
Pozwól mi umrzeć.
- Jeszcze trzy dni. Dasz radę. - Potrzebuję przerwy.
Nie przetrawię więcej faktów.
Dość tego. Chodź.
Przywróćmy ci krążenie. Robimy pajacyki.
Szklanka zimnej wody załatwi sprawę.
Chętnie ją na ciebie wyleję.
- Wiem, czego nam trzeba. - Nie Adderallu.
Nie. Widziałeś mnie i Eunice po tym?
Potrzeba nam muzyki.
I kawy. Kto idzie ze mną?
Po co poszedłeś, skoro tak się zachowujesz?
Jak?
Jestem na ciebie zły.
Przepraszam, że cię okłamałem, ale to nie ma związku z tobą.
Jak mogłeś zrobić to Kitty?
Dlaczego tak się nią przejmujesz?
Hej.
Czy to nie Florian?
Chyba tak.
Q mówił, że Florian dziwnie się ostatnio zachowuje.
Myślisz, że przez Bicepsa?
Wyślemy to zdjęcie?
Nie, musimy się upewnić.
Może nigdy nie wrócę do domu.
Coś wymyślę,
ale na razie zostaję z Kitty.
- Słyszy nas? - Nie.
Słucha składanki do nauki ode mnie.
Zrobiłaś jej składankę?
To przyjaciółka.
Nie martw się.
To składanka „Nie wyleć ze szkoły”, a nie „Podobasz mi się”.
Sporo o niej mówisz.
A teraz razem mieszkacie, więc...
To tylko przyjaciółka. Daję słowo.
To samo mówiłaś o mnie.
Przestań.
Poza tym ona jest hetero.
Jeśli uczyliście się przez cały semestr, egzamin pójdzie gładko.
Jest sprawiedliwy.
Ciężki, ale sprawiedliwy.
Tak?
A jeśli nie uczyłam się przez cały semestr?
- Czeka cię zagłada. - Dobrze.
Ale jestem rozsądny.
Każdy uczeń, który weźmie udział
w pokazie talentów,
dostanie 10 punktów do najniższej oceny.
Dobrze. Nauczyłam się tańca z TikToka.
- Ja mogę żonglować. - Nie.
To musi być tradycyjna, koreańska forma sztuki. Z godnością.
Mama wysyłała mnie na lekcje tańca z wachlarzem.
Mogę cię nauczyć.
Taniec z tobą? Super.
Uwielbiam zapach egzaminów o poranku.
Bo jesteś świetnym sportowcem
i wiesz, że zaliczysz wszystkie przedmioty.
Zapewne.
Chłopaki. Siadajcie z nami.
Cześć.
Florian, jak idzie nauka?
Siedziałeś całą noc z nosem w książkach?
Tak, całą noc.
- Interesujące. - Tak.
Potrzebowaliśmy przerwy i poszliśmy po kawę.
Lepiej wrócę do nauki.
- Na razie. - Cześć.
Cześć.
Co z wami? Zachowujecie się dziwnie.
Nie wiedzieliśmy, jak ci powiedzieć.
Dziękuję.
A zatem chodzi o to, by wachlarze,
hanbok, choreografia i muzyka
stworzyły obraz motyli i kwiatów wiosną.
To cudowne.
W ten sposób.
Otwórz. Zamknij.
Nie wiem, czy dam radę ukrywać tyle rzeczy przed Yuri
i być tak blisko niej.
Co?
Stresuję się.
Spokojnie. Tylko cała szkoła będzie patrzyć.
Nie będzie gorzej, niż gdy wpadłaś w babeczki.
Kitty...
przeleciałaś pół świata,
by zdobyć to, czego chcesz.
Co może cię stresować?
Ty.
Ja? Niby dlaczego?
KOTEK
- Chcesz odebrać? - Nie szkodzi.
Zadzwonię później. Teraz jesteś ważniejsza.
Musisz opanować ten taniec.
Potrzebujesz tych punktów. Nie mogę cię stracić.
Ja ciebie też nie.
Kitty, co ty...?
Wybaczcie spóźnienie.
- Dlaczego na mnie patrzysz? - A jak myślisz?
Na pewno mogę założyć hanbok?
W tym kontekście tak.
Zdradzasz mnie?
Co?
Nie.
- Min Ho i Dae uważają, że tak. - Są w błędzie.
Kłamiesz. Widzieli cię.
Miałem nadzieję, że masz wytłumaczenie.
Tak.
Kocham cię.
Co?
Kocham cię, Q.
- To nie wytłumaczenie. - Posłuchaj.
Kocham cię tak bardzo,
że zawaliłem inne rzeczy w życiu.
Jak prace domowe.
Nie potrafię sobie wyobrazić życia bez ciebie.
Ja też cię kocham.
Chcę ci wierzyć, ale powiedz mi, co się dzieje.
Oszukuję...
ale nie ciebie.
Kitty!
Widzimy się wieczorem. Nie zapomnij wachlarzy.
- Jasne. - Dobra.
Wszystko gra?
Tak. To tylko trema przed występem.
I martwię się ocenami.
Na pewno tylko to?
Słyszysz to?
To chyba z laboratorium.
Muszę pogadać z Alexem, ale potem się spotkamy.
Znam tę muzykę.
Wyjeżdżasz?
Tak. Dziś wieczorem.
Przegapisz pokaz talentów.
Będzie lepiej, jeśli odejdę po cichu.
Ale wrócisz w kolejnym semestrze?
Nie.
Przyleciałem do Korei, by poznać biologicznych rodziców.
I zrobiłem to.
Ojciec nie wie, że istnieję.
Nie chcę wywracać jego życia.
Matka poprosiła o czas do namysłu
i ignoruje mnie od tamtej pory.
Czuję się niechciany.
Przykro mi.
A co z Yuri?
Ona nie jest jak Jina.
Chce nawiązać z tobą relacje.
Yuri wie, kim jestem?
Nie, ale wie, że ma przyrodniego brata,
i chce go poznać.
To nie ja jej powiedziałam.
Było mi ciężko, wierz mi,
ale wiem, że nie mogę się wtrącać.
Wiesz nie tylko to.
Zdałam.
Jeden z głowy, zostało sześć.
Przemyśl to.
Dla Yuri.
Państwo Miller, dzień dobry.
- Miło państwa widzieć. - Wzajemnie.
Lubię łączyć interesy z przyjemnościami.
To oszczędza czas.
Może dopniemy dziś tę umowę.
- Zgadzam się. - Najpierw drinki.
Potem znajdźmy Madison.
Możemy się zabawić choć przez chwilę?
Wiesz, że twoja córka nie sypia w domu?
Oczywiście.
Każ jej natychmiast wrócić.
I ufam, że zajęłaś się drugim problemem.
Problemem?
Nie mówiłam, że to problem.
Wiesz, jak ciężko pracuję nad wizerunkiem rodziny?
Ale nie wiem, dla kogo się tak staram.
Yuri, ty, ja.
Nikt z nas nie jest szczęśliwy.
Jesteś nieszczęśliwa?
Jesteś rozpuszczona.
To samo powiedziałam Yuri.
Że jest rozpuszczona.
Nie powinnam była tak mówić.
Idę znaleźć córkę.
Po tym jest taniec z wachlarzami.
Przestań.
Oszukałem na egzaminach.
By nie wylecieć i nie wrócić do Grecji.
Nie zaraziłem cię opryszczką.
Jestem sportowcem.
Wierzę w sportową postawę i że oszukiwanie jest złe.
Nikogo nie krzywdzę.
Pomagam sobie.
Fajerwerki. Na mój drugi występ.
K-Pop! Dziękuję.
Źle zawiązałaś kokardę. Mogę...?
Przedtem, na próbie...
- Ja... - Yuri!
Chcę, byś wróciła do domu.
Porozmawiam z Alexem.
Dopilnuję, byś go poznała.
Alexem? Jakim Alexem?
Założyłam, że Kitty...
Alex jest moim bratem?
Nasz nauczyciel?
Wiedziałaś o tym?
Mogę to wyjaśnić.
Nie powiedziałaś mi?
Myślałam, że to mój brat
i to moja mama była w ciąży.
Dopiero gdy poszłyśmy
- do domu Lee... - Wiedziałaś od tamtej pory?
Jak mogłaś to ukrywać?
- Nie mogłam... - Być szczerą?
Próbuję się skupić.
- Nie byłam nieszczera... - Tylko to pominęłaś.
Ty cały semestr kłamałaś o Dae,
a ja ci wybaczyłam i się przyjaźnimy.
Przyjaźniłyśmy.
O nie!
Ogień!
Nie!
O nie.
Nie wierć się.
Już dobrze.
Dziękuję.
Jesteś cała?
Tak. Min Ho mi pomógł.
Pomógłbym jej.
- Byłem tu szybciej. - Też już jestem.
O co wam poszło na scenie?
Nie jestem pewna.
Ogarnij się!
Idę poszukać Millerów.
Nie wyjechał.
Danielu, chodź za mną.
- Dlaczego? - Mamo, co robisz?
Nie mam pojęcia.
Co się z tobą dzieje?
Zawsze możesz mi o wszystkim powiedzieć.
Dobrze.
Wzbraniałam się przed tym,
ale...
Powiedz to.
Czuję coś do kogoś innego.
Wiedziałem.
Widziałem, jak na ciebie patrzy.
Zabiję go.
Napisy: Michał Urbaniak