Czuję coś do kogoś innego.
Wiedziałem.
Zabiję go.
Dae, stój! Zaczekaj!
Uważasz się za mojego przyjaciela?
- O czym ty mówisz? - Nie udawaj, że nie wiesz.
Co ty robisz? Puść.
Dae, przestań. To nie Min Ho.
To nie ma z nim związku.
Przepraszam. Myślałem...
A ja myślę...
że było lepiej, gdy nie byliście razem.
Ona chyba też tak myśli.
Co on powiedział?
Nic.
Przepraszam.
Nie sądziłam, że mogę coś poczuć do kogoś innego.
To nie czuj.
Próbowałam.
Dae.
Naprawdę próbowałam.
Kto to?
Yuri.
Yuri?
- Jak to możliwe? - Nie wiem.
Po prostu...
stało się.
Kiedy zaczęłaś coś do niej czuć?
Na imprezie Mina Ho.
Tak dawno temu?
To dlaczego wróciłaś do mnie?
Nie mogłam inaczej. Przyleciałam tu, by być z tobą.
- Ale nagle wolisz dziewczyny. - Nie.
Może, ale chłopaków też lubię.
Wiem, że ciężko to zrozumieć.
- Sama ledwo to rozumiem... - Przestań.
Nie teraz.
Ani nigdy.
Jesteś moim synem?
Tak.
- Jak? - Danielu, przepraszam.
Nie mówiłam, bo nie chciałam cię ograniczać.
Dostałeś szansę na studiowanie muzyki w Stanach...
Nie chciałam, byś rezygnował z przyszłości.
Z czego? Bycia gwiazdą rocka?
Nie było na to szans.
Słyszałam, jak pan śpiewa. Jest pan dobry.
Jesteś bardzo dobry.
Uwierz, że chciałam dla ciebie jak najlepiej.
Alex.
Możemy gdzieś porozmawiać?
- Chętnie. - Dobrze.
Zaczekaj.
Możemy wszyscy porozmawiać?
- Jestem teraz zbyt zły na ciebie. - Wiem.
Dlatego powinniśmy porozmawiać.
Proszę.
- Kochanie, wszystko gra? - Nie.
Przylecę następnym lotem. Gdzie mój paszport? Tree, wstawaj.
Nie, to nic pilnego. Nie budź Triny.
Tree, śpij dalej.
Co się dzieje?
Pokłóciłam się z Dae.
Bo czuję coś do Yuri. To dziewczyna.
Bogu dzięki.
Bogu dzięki, że jestem bi? Czy pan? Czy płynna?
Cokolwiek to znaczy, Bogu dzięki, że jesteś cała i zdrowa.
Jestem cała i zdrowa, ale...
jestem też smutna.
I mam mętlik w głowie.
To chyba normalne u 17-latki,
która uczy się za granicą.
Przykro mi, że jesteś przybita,
ale nie znam twardszej osoby.
Teraz nie czuję się twarda.
A jesteś taka.
Jak twoja mama.
A smutek i mętlik to część dorastania.
Bo słyszę, że dorastasz.
A przy okazji zawalam wszystkie przedmioty.
Wszystkie?
Dobra, to...
A poza nauką,
dowiedziałaś się tam czegoś ważnego?
Dowiedziałam się, że mama miała wielkie serce.
Może była tu krótko,
ale wpłynęła na życia innych osób.
Poleciałaś ją odnaleźć.
Odnalazłaś siebie. Zrobiłaś, co chciałaś.
Jestem dumny.
Dzięki, tato.
Po co taka duża walizka?
To tylko ferie, możesz zostawić część rzeczy.
Zakładam najgorsze.
Wiem, że może to wyglądać źle, ale jutro będzie lepiej.
Zdasz egzaminy, pogadasz z Dae.
Ułoży się.
Nie wiem, jak miałoby się to ułożyć.
Nienawidzę tego, że go zraniłam.
Ale czuję coś do Yuri i to nie minie.
Ona nadal ignoruje moje wiadomości.
Może jednak nic nie wiem o miłości.
Pamiętasz, jak przyjechałaś i wciąż miałaś dziewicze usta?
Nikogo nie pocałowałaś, nie piłaś soju.
Przylot do Korei otworzył mnie na wiele sposobów.
- Jeśli obleję... - Nie oblejesz.
Bo potrzebuję tu swojej swatki.
Przechodzę na emeryturę. Jestem na to za stara.
Dość tego. Pora na herbatę na dobranoc.
Z miodem.
Choć jedną parę tu zeswatałam.
Ciebie i Floriana.
No właśnie.
Myślałem, że Florian mnie zdradza.
Okazuje się, że tylko oszukiwał.
O czym ty mówisz?
Nasz związek tak go pochłonął, że zaczął zawalać naukę.
Przeżywałam to.
To bardziej skomplikowane.
Mama chce, by wrócił do Grecji, a tato chce ściągnąć go do Francji.
- Kłócą się o niego przy rozwodzie. - Tego nie przeżywałam.
Błagał ich i zgodzili się, by tu został,
o ile utrzyma dobre oceny, a przeze mnie...
zapomniał o nauce.
Spotkał się z byłym uczniem KISS i...
kupił od niego egzaminy.
Florian oszukiwał na egzaminach?
To nawet romantyczne. Nie sądzisz?
Zrobił to, by zostać ze mną.
Czy ja wiem?
To niegrzeczne, gdy inni tak ciężko się uczyli.
Oceniasz.
Nie jestem zachwycony, ale...
Kocham go.
- Ale to trochę paskudne. - Chwileczkę.
Dae i Yuri okłamywali cię. Miesiącami wariowałaś, a wybaczyłaś im.
Dlaczego nie możesz wybaczyć Florianowi,
gdy tylko oszukał na egzaminach?
- Nie zrobił nikomu krzywdy. - To oznaka złego charakteru.
Nie chcę, byś ucierpiał.
Jesteś hipokrytką dla mojego dobra?
Tak, bo mi zależy.
Nie zasługujesz na herbatę.
Co robisz?
Patrzę, jak śpisz.
To chore.
Nie, to matczyne.
To słowo w twoich ustach też jest chore.
Gdy byłaś mała, stale patrzyłam, jak śpisz.
Dlaczego?
By upewnić się, że oddychasz i jesteś bezpieczna.
Nigdy nie przestało mi na tobie zależeć.
Ale pilnowałam cię w niewłaściwy sposób.
Nie chcę w wieku 50 lat spoglądać na swoje życie z żalem.
Nie mam 50 lat.
Nie żałuję dziecka.
Żałuję tego, jak rozwiązałam tę sytuację.
Zadzwoniłam do Alexa i poprosiłam, by spędził z nami trochę czasu.
Skontaktowałam się też z rodzicami Juliany.
Porozmawialiśmy o...
Możesz powiedzieć to na głos.
Waszym związku.
Doszliśmy do wniosku, że chcemy szczęścia naszych córek.
O ile u nastolatek to możliwe.
Juliana już tu wraca.
- Przylatuje wieczorem. - Boże!
Dziękuję.
A co z tatą? Co on powie?
Nie wiem.
I przestało mnie to obchodzić.
Ty też zasługujesz na szczęście, mamo.
Wywiesili oceny!
11. KLASA
Jesteś pierwszy.
Boże, zostaję.
Zająłeś miejsce Dae.
- Nie chciałem, Q. - Ale zrobiłeś to.
Dae to mój najlepszy przyjaciel. To popaprane.
Q! Jaki wynik?
Zdałaś! Zostajesz na kolejny semestr!
- Nadal jestem zły. - Ja na ciebie też.
- Co ona tu robi? - Mieszka w tym akademiku?
Katherine Song Covey.
Co robisz tu tak wcześnie rano?
I dlaczego jesteś w piżamie?
Dzień dobry.
Nie jestem pewna, co mówicie, ale chciałabym powiedzieć tylko jedno.
Mieszkałam w męskim akademiku.
Przyznaję.
Ale moja przypisana współlokatorka
przez całą dobę miała włączoną kamerkę internetową.
I wszędzie rzucała chusteczki.
Raz nawet na moją poduszkę.
Dziękuję.
Jeśli wpadnę przez to w kłopoty...
Kitty.
Nie rozmawiamy tu o twoich kłopotach.
A o wydaleniu ze szkoły.
Wydaleniu? Ale...
Zdałam wszystkie egzaminy.
Wiemy.
Ale przy twoim stypendium obowiązują jasne zasady zachowania...
Mieszkając z chłopcami, złamałaś je.
Przykro mi, ale nie wrócisz do KISS.
To mój ostatni posiłek.
Wywalają cię, to nie cela śmierci.
I jak możesz jeść tak pikantne rzeczy tak wcześnie?
Madison, skup się.
Wszyscy są na mnie wściekli.
Obowiązek spada na ciebie.
Musisz mnie dopingować i przekonać, że mogę z tym walczyć.
Dobra.
Że mogę się bronić
i udowodnić, że to moje miejsce.
Możesz.
Że zasługuję na drugą szansę!
Idź na całość albo wracaj do domu? Może zrobię to i to.
Profesorowie, uczniowie...
Dyrektorko Lim.
KISS znaczy dla mnie więcej,
niż mogę wyrazić, stojąc na tym stole.
Ale spróbuję.
Tu poznałam swoją mamę.
Znalazłam jej ulubione drzewo.
Uwielbiała je nawet, gdy nie kwitło, bo jakimś cudem...
zawsze dostrzegała piękno.
Nawet gdy go nie było.
Dowiedziałam się, że grała na gitarze.
Zejdziesz?
Wychowali mnie biali ludzie,
ale wiem, że Koreańczycy nie lubią, gdy stajesz tam, gdzie jesz.
To dopiero zaskoczenie.
Ja wyjeżdżam.
Nie wierzę, że mieszkałaś w tym akademiku
przez cały czas.
Profesor Lee miał rację.
Żaden ze mnie autorytet.
Masz inne zalety.
Będę tęsknić.
Zawsze zostaje nam KakaoTalk.
Ale żadnych połączeń z nocnych klubów.
Dopóki nie skończysz 21 lat.
Zgoda.
- Używałaś mojego kremu do rąk? - Nie.
- Zabrałaś moje serum odmładzające? - Nie. Wynocha.
- Zabrałaś jego serum? - Nie.
Ale używałam jego kremu do rąk.
Przepraszam.
Za wcześniej.
Ja też.
Florian przegiął.
I teraz muszę zdecydować, co z tym zrobić.
Ciężko wyłączyć uczucia do bliskiej osoby.
Rozumiem to.
Nie wierzę, że naprawdę nie wrócisz.
Wiem.
Ciebie będzie mi brakować najbardziej.
Nie rozklejaj mnie, wiedźmo.
Spadam.
Na razie. Do zobaczenia po feriach.
Cześć, Kitty. Bądź grzeczna.
Może nie wie, że nie wracam.
Wie, ale to...
- Min Ho. - Min Ho.
Podobała mi się twoja przemowa na stołówce.
- Tak? - Tak.
To dlaczego pani wyszła?
Jestem dyrektorką szkoły.
Nie mogę publicznie płakać.
Przypominasz swoją matkę.
Nigdy się nie wycofywała, gdy w coś wierzyła.
- Dziękuję. - Mam coś dla ciebie.
Twoja mama przysłała mi to, gdy wróciła do domu.
Nigdy nie odpisałam.
Teraz żałuję.
Też mam coś dla pani.
Moja taśma.
Daniel, profesor Lee, nagrał mi to po pierwszej randce.
Ściągnęłam piosenki, gdy myślałam, że to mojej mamy.
Daniel ma całkiem niezły gust.
Nie chciałam pani zasmucać.
Nie, to nostalgia.
Smutek i szczęście naraz.
Daniel był moją pierwszą miłością.
I bez względu na upływ czasu...
to się nie zmieni.
Chyba to rozumiem.
Nie jesteś pierwszy...
ale drugie miejsce też jest dobre.
Nie. Ani trochę.
Jeśli nie jestem pierwszy w klasie, tracę pokój i stypendium.
Przykro mi.
Kitty...
Zdała.
Może zostać.
Nie wyobrażam sobie tej szkoły bez niej.
Muszę powiedzieć jej wszystko, czego nie powiedziałem wczoraj.
Będę o nią walczyć.
Właśnie, odnośnie tego...
Chciała pożegnać się osobiście,
ale musiała jechać na lotnisko.
Zostawiła ci to.
Dam ci trochę czasu.
TO TWOJE. XO. KITTY.
- Dae Heon? - Tato? Potrzebuję pomocy.
Nie wiem, czy zdążymy.
Możemy się poddać.
Kimowie nie poddają się.
Trzymaj się!
Proszę przygotować paszporty do odprawy.
Witamy w Seulu.
Lot 74 do Los Angeles, proszę kierować się...
Kitty!
Bałam się, że już cię nie zobaczę.
- Muszę ci coś powiedzieć. - Ja pierwsza.
Nie żałuję niczego między nami.
Nie żałuję, że przyjechałam.
Ani ostatnich kilku lat.
Było warto.
Dae.
Dla mnie...
byłeś doskonałym pierwszym chłopakiem.
Byłem?
Cokolwiek przyniesie przyszłość...
będziesz pierwszą dziewczyną, którą pokochałem.
A ty chłopakiem, którego ja pokochałam.
Yuri?
Kitty.
Nie wierzę. Co tu robisz?
Może to przypadek, a może los, ale jesteś tu.
Mogę cię więcej nie zobaczyć, więc muszę ci to powiedzieć.
Zanim przyjechałam do KISS, myślałam, że wiem wszystko o miłości.
Ale...
wtedy poznałam ciebie.
Yuri!
Juliana!
Jesteś tu.
Tęskniłam.
Boże.
Kitty tu była.
Widziałam ją. Poszła sobie.
- Chciałam was poznać. - Nie przyleciałam tu dla Kitty.
- A dla ciebie. - Wiem.
Czekałam miesiącami na tę chwilę.
Nie wierzę, że tu jesteś.
Ale muszę zadzwonić do mamy.
Szybko.
Mamo. Tak, Juliana przyleciała.
Wszystko w porządku, ale...
nie powinnaś wywalać Kitty.
Chłopaków też wyrzucasz?
Czas spędzony w KISS był inny, niż się spodziewałam.
Znacznie lepszy.
Nawiązałam nowe przyjaźnie,
które utrzymam do końca życia.
Uczyłam się, dorastałam, dojrzewałam.
Mój świat jest teraz większy.
Dzięki tobie. I Simonowi.
Simonowi?
Kim jest Simon?
Miałam rację.
Mama kochała kogoś przed tatą?
- Co tu robisz? - W tym samolocie?
Czy w klasie ekonomicznej?
Jedno i drugie.
Lecę do mamy do LA.
A klasą ekonomiczną, bo...
myślałem, że przyda ci się przyjaciel.
A ja myślałam, że ci nie zależy.
Kto powiedział, że zależy?
Pogodziłaś się z Dae?
Tak.
Pogodziliśmy się, ale też zerwaliśmy.
To nic.
Byliśmy tylko kumplami.
Zawsze będzie mi bliski, ale przyszedł już czas.
Tak?
Tak.
Muszę ci coś powiedzieć.
Moje pory wyglądają lepiej, bo ukradłam twój balsam?
Kitty.
Chyba się w tobie zakochałem.
Trochę.
Albo...
mocno.
Proszę zapiąć pasy.
Szykujemy się do startu.
Napisy: Michał Urbaniak