SERIAL NETFLIX
Papi!
Paloma! Co się stało, kotku?
Na zewnątrz jest potwór.
Kolejny?
Agent nieruchomości obiecał mi, że to okolica wolna od…
potworów.
Nie widać żadnych potworów. Idź już. Ubieraj się. Idź.
Hej!
- Alejandro? - Juan?
Cześć, bracie.
Paloma myślała, że to potwór.
Nie, to ja.
To ja. Odłóż ten kij.
Dzień wciąż jest młody.
Ogarnij się.
Nie śpię. Głupi telefon.
DZWONIŁ BRIAN YAKE 1 WIADOMOŚĆ GŁOSOWA
Kiedy on dzwonił?
Sydney, tu Brian.
Chyba znalazłem przyczynę skutków ubocznych.
To błąd białka.
Co jest błędem białka?
Oddzwoń, jak to odsłuchasz.
No dobra.
Brian, tu Sydney. O co chodzi z błędem białka?
Oddzwoń.
Jestem wykończona. Chcę do domu. Zabarykaduję drzwi i pójdę spać.
Ktoś jest na dole z Burke.
Co?
Serce jej szybko wali.
O mój Boże.
Hej, wiemy, że tam jesteś!
Broń. To niemiłe.
Niszczycielski rezonans.
Super. Pokaż mi swoją moc. Chcę ją zobaczyć.
Zaraz zobaczysz.
To jakaś hipnoza?
Masz moc alergii?
Nie podoba mi się to.
Ma alergię na moje feromony.
Nie mam alergii, Jill Nye. Jestem niezniszczalny.
Owen Schultz?
To ja.
Program Dobrego Życia.
- Fistaszek. - Nie nazywaj mnie tak.
To nie nazywaj mnie Jill Nye.
Super, ktoś jeszcze wymaga naprawy.
Tylko pamiętaj, Fistaszku.
Ja będę pierwsza, Abbi druga…
A ja nie chcę, by mnie naprawiano.
Chcę dołączyć do super ekipy Abbi.
Super ekipy?
To nie mój pomysł.
Gówniany zasraniec.
Możesz nie tępić moich noży na swoich prezentacjach?
Widzicie? Niezniszczalny.
Widzę lekkie nacięcie, więc to nie niezniszczalność.
Bardziej wzmocnienie.
Jedno i to samo.
W młodości miałeś niedobory miedzi?
Tak, początkowo myślano, że to zespół rogu potylicznego.
Potem doktor Burke wykryła u mnie ZORG.
Prawdopodobnie komórki macierzyste
próbują nadrobić niedobór.
- Co to znaczy? - Że jesteś chory, nie niezniszczalny.
Ale nie jestem chory.
Powinniśmy sprawdzić poziom zatrucia.
Jeśli miedź utwardza mu skórę, na pewno jest olbrzymi.
Odczuwasz zmęczenie? Masz migreny, gorączkę, wahania nastroju?
Bóle żołądka? Biegunki?
Nie, nie, nie, na pewno nie.
Wymiotowałeś krwią?
Nic o tym nie wiem.
Wciąż chcę zrobić testy.
Okej. O ile to nie wpłynie na moje moce.
Olympia mnie potrzebuje.
Tak, chyba słyszę wezwanie Zeusa.
Wiesz co?
Olympia to prawdziwe miasto, które na mnie polega.
Możesz mnie nazwać…
superbohaterem.
Raczej nic z tego.
Okej. Owen, do laboratorium.
Mogę popatrzeć?
Jasne.
Ja posiedzę tu, może Juan zadzwoni i powie nam, czy żyje.
Jeśli zadzwoni, pewnie żyje.
Widziałam dziś potwora przez okno.
Może to był szop.
Wiem, jak wygląda potwór.
Masz talent.
Potwór cię zaatakował?
Tak, ale nie ten. Inny.
Dlatego byłeś dziś rano w moim garażu?
Byłem w twoim garażu, bo jestem twoim tío Juanem.
Nie mam tío Juana. Papi mówi, że mam tío Pendejo.
Dobra, ptaszyno. Śniadanie na stole.
Muszę pogadać z naszym gościem.
Masz naleśniki.
Fajna dziewczynka.
Aha. Powinieneś z nią spędzać więcej czasu.
Znowu to samo?
Wolisz wyjaśnić, co robiłeś w garażu?
Zakrwawiony, półnagi? Paloma myślała,
- że to potwór. - Mówiłem.
- Okradli mnie. - Na przystanku.
Tak.
Wiesz, że kłamanie to forma egoizmu?
A osądzanie to forma kontroli.
Znowu to samo.
Stary, byłem chory całe dzieciństwo.
Jak zacząłem czuć się lepiej, rodzice zmarli.
Chciałeś, bym się przeniósł do Portland…
Miałeś tam rodzinę.
Ale miałem życie w Seattle.
Ja miałem życie w Meksyku, zanim zacząłeś leczenie w Seattle.
Rodzina umie się poświęcić.
Zjedz coś, zawiozę cię na autobus.
- Możesz odesłać koszulę. - Pożyczysz mi telefon?
Muszę dać znać przyjaciołom, gdzie jestem.
Jasne. Niech Bóg broni, by twoi przyjaciele musieli czekać.
Pospiesz się, bo Paloma wchłonie twoje naleśniki.
Tak, wysłałem ci trzy nazwiska. Abbi Singh, Juan Ruiz, Tilda Weber.
Natychmiast zacznij ich śledzić.
Mam gdzieś przykrywkę.
Powiedz, że jacyś ekoterroryści
zniszczyli laboratorium i badasz sprawę.
Ekoterroryści? Juan nie jest ekoterrorystą.
Jeśli pani pozwoli, ja to osądzę.
Nie pani. Sędzia to osądzi.
Wie pani, gdzie teraz jest pani chłopak, czy nie?
Nawet gdybym wiedziała, nic bym nie powiedziała.
Czyli nie wie pani.
Często tak robi? Znika bez wyjaśnienia?
Nie.
Ale ma przed panią sekrety?
Nie chcę osądzać pani związku.
Ale powiem, że jak nie ma zaufania,
to nie można mówić o związku.
Dziękuję, pani doktor.
Jak się z panią skontaktuje, proszę do mnie zadzwonić.
Cholera, Juan. Gdzie jesteś?
Juan?
- Tilda? - Dzięki Bogu. Gdzie jesteś?
Jestem… w Portland.
W domu brata. Chupacabra mnie tu przyprowadził.
Nie zjadłeś go, prawda?
Nie. Jest cały.
To idiota, ale żyje.
DZWONI: RENATA
Zaczekaj.
Alejandro. Twoja żona dzwoni.
Zadzwonię do niej z biura.
- Już jestem. - Czemu dopiero teraz dzwonisz?
Szukałyśmy cię po całym Portland.
Dopiero dziś się przemieniłem.
Martwiłaś się o mnie?
Jasne. Tak jak o zgubionego psa, gdy miałam 12 lat.
Gdzie jesteś? Przyjadę po ciebie.
Alejandro zawiezie mnie na autobus.
Im szybciej wyjadę, tym lepiej. Zadaje za dużo pytań.
„Co robiłeś w moim garażu półnagi? Co ci się stało w rękę”?
- Co mi się stało w rękę? - Nie pamiętasz?
Nie pamiętam nic, co robi chupacabra.
Ocaliłeś mi życie.
Jak?
Trochę…
rozerwałeś Qamarę na strzępy.
Nie obwiniaj się.
Qamara na to zasłużyła. Tak samo Nate i Melanie.
Wszyscy nie żyją?
- Też ich zabiłem? - Nie.
Melanie zabiła się, by zaimponować Abbi, a…
ja chyba zabiłam Nate'a.
Chyba? O mój Boże.
Juan!
- Oddzwonię. - Renata jest w szpitalu.
Ktoś podpalił mieszkanie, jej stacja przyjęła wezwanie.
Weszła, by sprawdzić, czy ktoś został, i… Jest w szpitalu.
Jedź. Sam wrócę do domu.
Nie mogę zabrać Palomy.
A jeśli…?
Nie będzie jak z rodzicami.
Tego nie wiemy.
Dzwoniłem do niani, zapasowej niani,
przyjaciół, sąsiadów, nielubianych sąsiadów.
Mogę się nią zająć.
Nie możesz mnie zawieść.
Uczelnia artystyczna nauczyła mnie odpowiedzialności.
Wszystko będzie dobrze.
Uczelnia artystyczna.
Będzie dobrze.
Gdzie poszedł papi?
Musi załatwić parę spraw,
a to oznacza, że spędzisz dzień z tío Juanem.
Będę twoim niñero. Co ty na to?
Nie jestem dzieckiem.
Jasne, że nie jesteś.
Co tak duża dziewczyna jak ty chce dziś robić?
Zapolować na potwory.
W końcu.
Niezniszczalność jest super.
Okej, co teraz?
Teraz zrobimy badania.
Jeśli wyjdzie wysoki poziom miedzi,
podamy ci leki, żebyś nie umarł.
Nie wezmę niczego, co odbierze mi moce.
Moce nie pomogą, jeśli umrzesz.
Nie pomogą bardziej, jak nie będę ich miał.
Nie musimy decydować teraz.
- Dajcie mi zrobić testy. - Jasne.
To trochę potrwa.
Możesz pozwiedzać dom i tereny wokół, jeśli potrzebujesz zajęcia.
Mogę tak…?
Okej.
Jak wizyta w Portland?
Trochę rozczarowująca.
Maxwell nie był sobą, jeśli wiesz, o czym mówię.
Nie bardzo.
Nie pomoże nam znaleźć Sarkova.
W niczym nam nie pomoże.
Faktycznie rozczarowujące.
- O mój Boże. - Wszystko dobrze?
Tak. Zapomniałam o wizycie u dentysty.
Wiesz co?
W pobliżu jest piękne jezioro, otoczone super trasami spacerowymi.
Można tam chodzić godzinami.
Brzmi ślicznie.
To mikroskop?
Opowiedz wszystko o Maxwellu.
Miał dziwne mieszkanie.
Jego „współlokatorzy” chyba lubili „fluksje”.
- Jesteś pewna? - Tak.
Znalazłam to u nich i pomyślałam o tobie.
Mam więcej ich badań w samochodzie.
Tyle wynieśli z jednej próbki?
Kto wyniósł co?
Owen, proszę. Próbujemy pracować.
Tilda, zejdziesz i zajmiesz się Owenem?
- Spokojnie. - Jestem spokojny.
Fistaszek. Chodź ze mną do kuchni
i opowiedz o swoich super przygodach w Olympii, co?
Nie nazywaj mnie tak.
To dziwne, że chce ci się o tym słuchać.
Też mnie to dziwi,
ale wybiorę sobie dowolne wino z piwniczki Burke.
Chodźmy.
Dobra.
Tylko z dolnej półki, Tilda.
To pierwsza akcja.
Zacząłem od drobiazgów, ale właściciele Miau-Miau byli wdzięczni.
MŁODZIENIEC Z OKOLICY RATUJE KOTA
- To ptak, to samolot, to Owen. - Aha.
To z dalszego etapu kariery.
Wyprzedaż na Dzień Prezydenta.
Upał. Samochody.
TRZYKROTNY BOHATER
Sama się domyślasz.
Chyba nie chciałem widzieć, ile mocy mam tak naprawdę, ale…
tego dnia się dowiedziałem.
CZŁOWIEK KONTRA MASZYNA
Wspiąłeś się na drzewo, stłukłeś szybę
i przepchnąłeś samochód z torów?
Pociąg szybko jechał.
Wiesz, że nic z tego nie czyni cię superbohaterem.
To wszystko mnie czyni superbohaterem.
Nie musisz być niezniszczalny, by to robić.
Wystarczy być życzliwym.
Ale gdybym nie był niezniszczalny, nie mógłbym tego zrobić.
Więc to kwestia pewności siebie.
O co ci chodzi?
Próbuję zrozumieć,
czemu musisz czuć się wyjątkowy, zanim komuś pomożesz.
Wcześniej też bym pomógł.
Na serio.
Ale teraz mam supermoce, więc mogę robić to lepiej.
- Jak? - Ja chcę pomagać ludziom.
Inaczej co bym tu robił?
Ojciec cię tu wysłał, zanim twoja planeta wybuchła?
Wiesz co, Tilda?
Chyba nie chcę być w super ekipie z tobą.
Owen, nie. Czekaj. Wróć, proszę.
Jestem bohaterem.
Przepraszam.
A ty kim jesteś?
Telefon Juana.
Kto mówi?
Skąd masz telefon Juana?
Gdzie on jest?
Hej, Darcy. Jestem Tilda.
Cześć, Tilda.
Jestem dziewczyną Juana
i nie odpowiedziałaś na żadne z moich pytań.
Racja. Tak.
Abbi, Juan i ja pojechaliśmy do Portland znaleźć jednego doktorka.
Ale nie wyszło.
Postanowił wpaść do brata i zostawił telefon.
Juan mówił o osobach z Programu Dobrego Życia.
Właśnie.
Abbi i ja byłyśmy w programie z Juanem.
Ale obie jesteście dziewczynami, co?
„Osoby” nie muszą oznaczać towarzystwa mieszanego płciowo,
ale to szczegół.
Nic się nie dzieje. Musieliśmy jechać do lekarza.
Ja nas zawiozłam, tyle.
Czy Juan jest słodki? Jasne.
Ale on jest w związku i ja jestem w związku.
Czaisz?
Czaję, że gdybyś była singielką, podrywałabyś mi faceta.
Tak.
Nie, mówię, że nic się nie działo w Portland.
A on musiałby być co najmniej…
trzy lata starszy, zanim bym w ogóle go wzięła pod uwagę.
Czemu go szuka detektyw Benning?
Detektyw?
Mówi, że Juan to ekoterrorysta, zniszczył jakieś laboratorium.
Wybacz, Darcy, wsiadam do windy.
Hej, Darcy… Je… tam?
Matka do mnie napisała.
Szuka cię det. Benning. Byłaś w Portland?
- Muszę wymyślić jakiś mandat. - Do tego potrzeba prawa jazdy.
Czemu nie w Oksfordzie?
Przechodziłam na czerwonym? Za to dają mandaty?
To tylko twoja nadopiekuńcza matka.
Ja gadałam z podejrzliwą dziewczyną Juana.
Była u niej ta sama detektyw.
Myślisz, że znalazła nasz bajzel?
Myślę, że ktoś tu przyjechał.
Czy to radiowóz? To radiowóz.
- O Boże. - Abbi, wyluzuj.
Nie mogę. To policjant.
Jak zapyta o Portland, wszystko wygadam.
Zaferomonuj go i każ mu iść.
Jak tylko się ulotnią, wróci tutaj.
- Zaśpiewasz mu pieśń banshee? - Nie zaatakuję policjanta.
Nie możemy go olać.
Gadałam z Darcy.
Pewnie pan detektyw Benning.
Detektyw Ortiz. W policji Seattle nie ma Benninga.
To kim jest Benning?
Skąd mam wiedzieć?
Jako gliniarz powinieneś wiedzieć, że ktoś się pod was podszywa.
Mieszka tu Sydney Burke?
Proszę zaczekać, zawołamy ją.
Skoro Benning to nie glina, to kto?
I czemu wypytuje o nas?
Spierdalaj.
Proszę spierdalać?
Albo odpowie pan na moje pytania, albo wrócę z nakazem.
To proszę pytać.
- Nie wpuści mnie pan? - O nie.
Gliny są jak wampiry. Drugi raz nie popełnię tego błędu.
Szukam Tildy Weber.
To coś nowego?
Jak ją pani znajdzie, proszę przekazać, że chcę samochód.
SONIA BENNING, DETEKTYW
Benning.
Mówi Darcy Cobourg. Juan jest u brata w Portland.
Jak się brat nazywa?
- Alejandro Ruiz. - Ma pani jego adres lub numer telefonu?
Nie, nie mam adresu ani numeru. Wie pani, czemu?
Juan powiedział mi, że nie ma kontaktu z Alejandro.
Więc czemu nagle jest u niego?
Nie wiem.
A ja wiem.
Najwyraźniej Juan uznał, że może kłamać o wszystkim.
Że zmienia się w potwora, że jedzie do Portland z dwiema dziewczynami.
Zmiana w potwora to metafora?
Niech pani pyta jego, co?
Mam namiar na jednego z nich. Jest w Portland.
Czysto.
Okej. Pamiętaj, to ostatni pokój.
Potem pójdziesz do siebie,
zamkniesz drzwi i pobawisz się sama, po cichu.
- Zgoda? - Ty pierwszy.
Jak zaatakuje potwór, pomogę ci.
Może ty pójdziesz pierwsza, zobaczysz, czy tam jest?
Jesteś ekspertką.
Papi trzyma miętówki w biurku. Nie wolno ich dotykać.
Trzy, dwa, jeden, teraz.
Macie przerąbane, nieszczęsne potwory.
Nie żyją. Już po nich…
To okładka Sugar Skull 1?
Papi kupił ją w necie.
Nie dotykaj plastikowych.
Wybacz, że mnie tu częściej nie było.
Że nie byłem dla ciebie lepszym tío.
Ja…
Byłem bardzo…
samolubny, jak byłem młodszy.
Zawiodłem twojego papi.
Bardzo i…
I jest mi przykro, bo…
twój papi chyba już we mnie nie wierzy.
A ja bym tylko…
Chciałbym tylko, żeby…
Chyba za dużo gadam.
Papi też tęskni.
Będę lepszym tío.
Przyrzekam.
Mogę zjeść lody na obiad?
Pewnie.
Paloma, zaczekaj.
Słuchają wiadomości głosowej na telefonie Burke.
Coś o skutkach ubocznych.
- Co dokładnie? - Coś naukowego.
Burke nie poznaje damskiego głosu z wiadomości.
On mówi: „Jak coś się pani przypomni”…
A teraz wychodzi.
- Nie zapytał o Portland? - Nie.
To kto się interesuje Portland?
Zamordowano mojego dawnego kolegę z pracy, doktora Briana Yake'a.
- Wiemy. - Bardzo mi przykro.
Dzięki. Ale niepotrzebnie.
Jak to mówi Tilda, był z niego gówniany zasraniec.
- Nieźle. - Zostawił mi wiadomość,
tuż przed morderstwem.
- Jakim morderstwem? - Kolegi Syd.
Słychać głos mordercy.
Może nie mordercy, na pewno świadka.
- Jak ona wyglądała? - Skąd wiesz, że to kobieta?
Bo chyba ją złapałem.
Ktoś powie temu palantowi, że nie jestem zła?
Jak tego nie usłyszałaś?
Skupiłam się na Burke, reszta to był hałas.
Wino do tolerowania Owena nie pomogło.
- Ej. - No co? Przynudzasz.
Myślałam o tym, co mówiła mi Abbi.
Chcę pomóc jej znaleźć Sarkova.
Abbi mówiła, że ją tu znajdę.
Zgadza się.
Abbi cię zaprosiła, to czemu się skradałaś?
Dobre pytanie.
- Zgubiłam się. - Idąc z podjazdu?
Wiesz, co ja myślę?
Myślę, że chcesz zabić dr Burke,
tak jak zabiłaś tego drugiego naukowca.
- Co ty na to? - On nie żyje?
Nie mamy na to czasu.
Abbi, zaferomonujesz ją i miejmy to z głowy?
Nie, nic z tego.
- To załatwmy to inaczej. - Owen, co ty wyprawiasz?
Powiedz, co tu robisz, to cię puszczę.
Co robisz?
Bohaterowie tak nie postępują!
A ty skąd wiesz, co robią bohaterowie?
Tilda.
Sarkov zmienił nas w bogów,
a wy tylko użalacie się nad sobą.
Jego oczy.
Widzę.
Jesteście żałośni.
Miał co do was rację.
Co do was wszystkich.
Cud, że jeszcze żyjecie.
Rozmawiałeś z Alexem?
Okłamałeś nas.
On widzi mój potencjał.
Wysłał mnie, bym was chronił.
Kto wie, co by zrobiła, gdyby nie ja.
Miałam wam pomóc, ale to gówno…
Nie. Siedź. Nigdzie nie idziesz.
Owen, to jedna z nas. Jedna z ofiar Sarkova.
Nie jestem ofiarą!
Okej. Uciekamy, szybko.
Cholera.
Nie traktujcie mnie jak złoczyńcy!
Czemu jej bronisz?
To ona jest zagrożeniem!
Przebij to! Co za typ.
Wygodne.
Czasem dobrze móc kogoś nie wpuścić. Albo nie wypuścić.
Dzięki za pomoc. Zawsze miałam Schultza za ćwoka.
Nie wiedziałam, że to świr.
Co tak naprawdę tu robisz?
Koniec kłamstw. Zapytałaś, czy Yake nie żyje.
Pytałam, kto nie żyje.
Jesteś zła na to, co cię spotkało.
Świetnie znam to uczucie.
Myślisz, że miałam farta, siedem lat bez choroby,
ale tak naprawdę to ci zazdroszczę.
Chciałabyś umrzeć koło czterdziestki?
Chciałabym, żeby Sarkov nie rozwalił mi życia
i żeby inni naukowcy nie próbowali porwać mnie do swoich eksperymentów.
A najbardziej, żebym nie musiała unikać rodziny,
bo obrzydza mnie, że własna matka by ze mną flirtowała.
Masz rację. Przepraszam.
Sukkubujesz mnie teraz?
Psikała się, twoje odczucia to twoja sprawka.
Możemy się skupić?
Próbuję jakoś nam pomóc.
Nieważne, jak bardzo jest niezniszczalny. Każdy ma jakiś kryptonit.
Płuca…
Gdyby miał zajęte płuca, nie mógłby oddychać.
Chlor koroduje miedź.
AMONIAK
Potrzebujemy wiader.
POLICJA - AGENT SPECJALNY FBI
- Umyj twarz, jak skończysz. - Czemu?
W czym mogę pomóc?
Juan Ruiz? Agent specjalny Jim Sponson.
Możesz wyjść na chwilę?
Pilnuję bratanicy. To nie może zaczekać, aż brat wróci?
Nie, nie może.
Zeszłej nocy doszło do wandalizmu w magazynie.
Od kiedy FBI zajmuje się wandalizmem?
Jesteś prawnikiem?
Rysownikiem.
To była placówka rządowa.
Sądzimy, że zaatakowali ją ekoterroryści.
Wolisz porozmawiać tutaj czy w naszym biurze?
Mam wezwać opiekę społeczną do bratanicy?
Mądra decyzja.
Na przyszłość bądź mądrzejszy.
Nie jesteś z FBI, prawda?
Ale mam prawdziwego gnata. Mów, co się wydarzyło w laboratorium.
Przydałaby mi się supersiła.
Złap nas, Fistaszku!
Nie nazywaj mnie Fistaszkiem!
Hannah?
Nie krzycz. Wyszła, jak otworzyłyśmy drzwi.
Ale musimy wiedzieć, co tu robiła.
To może zaczekać.
Czy on zmarł?
Chlor nie powinien go zabić,
tylko szybko zbić wysoki poziom miedzi w jego ciele.
Co mogło go zabić.
Ale nie zabiło. Widzisz? Żyje.
Co się stało?
Musiałyśmy szybko wymyślić, jak obniżyć ci poziom miedzi.
Zatrułyśmy cię chlorem.
Chlor jest moim kryptonitem.
Superman nie potrzebował kryptonitu, by nie być królem palantów.
Co z moimi mocami?
Nadal je masz.
Serio?
Coś jeszcze chcecie zniszczyć w moim domu?
Wiecie co? Nie odpowiadajcie. Idę zniszczyć butelkę wina.
Co?
Jak dowiedzieli się o komórkach,
Nate, Qamara i Melanie zwabili nas na kolejne eksperymenty.
Więcej nie wiem.
Co zrobiły ci te komórki?
I nie okłamuj mnie.
Widziałem martwego ryboczłowieka.
Posłuchaj. Nie wiem, kim jesteś, nie wiem, z kim pracujesz.
Ale nie chcesz mieć z tym nic wspólnego.
Kurwa, co?
Co zrobiły ci komórki macierzyste?
No dalej, głupia bestio. Z czym masz problem?
Z tym, że mam dosyć twoich wykrętów.
Mówię do innej głupiej bestii.
Zostaw mojego tío!
Paloma.
Jeszcze tego brakowało.
- Nie. - Świadka.
Więc to wtedy się przemieniam.
„Przemieniasz”? Ja pierdolę, co to?
Tío!
Naprawdę mi uwierzcie,
cokolwiek tam się ze mną działo, to przez miedź.
To nie byłem ja…
Jeśli nie będziesz brał lekarstwa od doktor Burke,
to będziesz ty, Owen.
No tak.
Jeśli będziecie potrzebowały…
Czegokolwiek, jakiejkolwiek pomocy, od razu mówcie.
Mów, gdzie jest Sarkov.
Nie wiem. Ale mam pomysł, jak możecie go znaleźć.
- Jeśli tylko… - Dzięki.
Będzie łatwiej, jak będzie myślał, że to ty.
- Ale to… - Nie.
Jeśli kiedyś zmienicie zdanie odnośnie super ekipy…
- Pa, Owen. - No tak.
- Pa. - Na razie.
Skąd ta obsesja w ludziach, by stać się superbohaterami?
Może Owen ma rację.
Może nasze zdolności zależą
od tego, jak je postrzegamy.
Może to nie taka klątwa, jak nam się wydaje.
Może masz rację.
Kurwa mać.
Paloma, jestem.
Halo?
Paloma.
Juan.
Co jest grane?
Paloma!
Co słychać?
Nic jej nie jest.
Komu?
Mama miała ciężki dzień w pracy.
Bardzo kaszlała przez dym w płucach.
Ale jest zdrowa?
Pewnie, że tak. Twoja mama to superbohaterka.
Co się stało z moim salonem?
Polowanie na potwory 2022.
Jak mi nie wierzysz, zapytaj jej.
Paloma, jak ci minął dzień z tío Juanem?
Całkiem spoko.
Tak.
Całkiem spoko.
Naprawdę doceniam…
To wiele dla mnie znaczy, że tu jesteś.
Tak.
Cieszę się, że cię nie zawiodłem.
Jesteś jakiś inny. W pozytywny sposób.
Ostatnio czuję się inaczej.
Papi, pokazać nowy rysunek?
Czekałem na to cały dzień.
Mogę wyjaśnić.
Co tu wyjaśniać?
Na przyszłość uważaj z opowieściami o potworach.
To dziecko.
Na przyszłość?
- Serio? - Serio.
- Pożyczyłeś drugą koszulę? - Sí.
Co ci odwaliło, bracie?
Hej.
Jak ci minęła reszta weekendu?
Walczyłam z metalowym potworem, którego słabością był chlor.
A ty?
Jestem wykończony.
Po raz pierwszy od lat widziałem się z bratem,
zająłem się bratanicą i odgryzłem nos fałszywemu gliniarzowi.
Odgryzłem mu nos.
Tak mówiłeś.
Pamiętam, co robiłem jako chupacabra.
- Poważna sprawa. - Sí! Tak!
Chyba ktoś na nas poluje.
Że co?
I jak widzę, już o tym wiesz.
Wszystkich odwiedzili fałszywi gliniarze.
Abbi myśli, że to organizacja rządowa o nazwie Flux.
- Zaraz ci wszystko opowie. - Bo jej nie słuchałaś?
Słuchałam jednym uchem.
Aha. Zanim zapomnę.
Dzięki. Ratujesz mi życie.
Chyba ty. Dosłownie ocaliłeś mi życie.
Do usług.
Nie rób tego.
- Czego? - Nie umniejszaj tego.
Qamara miała broń. Mogła mnie zabić.
Mogła ciebie zabić.
Myślałam, że cię zabiła. Czemu od nas zwiałeś?
Strasznie się martwiłam.
- Tilda… - Naprawdę się martwiłam.
Przepraszam, że cię zmartwiłem.
Jest za co.
I dzięki za uratowanie mi życia.
Proszę.
Tak lepiej.
Muszę odebrać.
Jeśli chodzi o vana, jestem zarejestrowana jako właścicielka, więc…
nie ukradłam go.
Tilda Weber we własnej osobie.
Miła odmiana od poczty głosowej.
Byłam zajęta szukaniem kogoś, kto mnie naprawi,
żeby mnie nie wywalono z zespołu.
Nikt cię nie wywala z zespołu.
Nie o to mi chodzi. Jakaś policjantka cię szukała.
Benning?
Tak. Znalazła cię już?
Nie, ale wiem, że mnie szuka.
T, wszystko w porządku?
Wiesz, chyba po raz pierwszy, od kiedy to się zaczęło,
myślę, że chyba tak.
Muszę kończyć.
Hej, T…
Chcę cię przeprosić za tę sprawę z zespołem.
I za wszystko. Byłem strasznym samolubem.
To się zgadza.
I wiesz…
jakbyś potrzebowała jakiejś pomocy, możesz na mnie liczyć.
Kocham cię, T.
No raczej. Jestem zajebista.
Muszę kończyć.
Buty ze stołu.
Skurwiel zjadł mi nos.
Mówią, że w pełni wyzdrowiejesz.
Nie w pełni.
Nie bez jebanego nosa.
Znalazłaś pozostałą dwójkę?
Nie.
Zapadli się pod ziemię.
Rodzina i znajomi nie pomogli.
Nikt nie szanuje już władzy.
Kiedyś lipna odznaka coś znaczyła.
Dlatego potrzebujemy lepszych przykrywek.
Możemy mówić, że jesteśmy z Prewencji Chorób Zakaźnych…
Znajdziemy ich.
Powinieneś wiedzieć…
Mózgowcy na dole dostali świra na punkcie tego ryboczłowieka z Portland.
Dr Crain chce dostać wszystkie trzy obiekty żywe.
Będzie musiała zadowolić się dwoma.
Napisy: Joanna Kaniewska