‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎- เราจะไม่ปรึกษากันเลยเหรอ ‎- ไม่มีอะไรต้องปรึกษา
‎คุณวางแผนไปยุโรปโดยไม่บอกผม
‎ฉันเคยบอกแล้วว่าฉันคิดจะไป
‎ใช่ คิดจะไป
‎แล้วฉันก็ให้คุณดูโรงแรมในปารีสที่จะจอง
‎แล้วฉันก็มาถกข้อดีข้อเสียเรื่องยูเรลพาสกับคุณ
‎คุณก็เห็นฉันไปต่ออายุพาสปอร์ต
‎คุณไม่เคยพูดเลยว่าจะไป
‎และสามเดือนก็นานมาก
‎ถ้าคิดว่านานมันก็นาน
‎แค่นั้นเหรอ จะทิ้งผมไว้ที่นี่เหรอ
‎ก็แล้วแต่จะคิดนะ
‎อย่าเล่นลูกไม้เดิมน่า เจฟฟ์
‎บ้าเอ๊ย
‎เจฟฟ์ พระเจ้า
‎เจฟฟ์
‎ช่วยด้วย
‎ใครก็ได้
‎ฉันช่วยได้
‎แฟนฉันเอง
‎ฉันว่าเขา...
‎พระเจ้า
‎นี่
‎รู้สึกยังไงบ้าง
‎เธอกำลังพูดถึงแผลถูกยิงของฉัน
‎หรือที่ถูกเปลี่ยนเป็นสัตว์ประหลาด
‎ไม่ใช่สัตว์ประหลาด
‎เธอทำให้ฉันฟื้นจากความตาย
‎นั่นแหละนิยามสัตว์ประหลาดในตำรา
‎เธอยังไม่ตาย
‎ใช่ เยี่ยม รอบแรกเป็นอะไรที่วิเศษมาก
‎ถ้ามีทางอื่นที่จะช่วยเธอได้ ฉันก็คงทำไปแล้ว
‎ฉันรู้ว่าเธอแค่พยายามทำสิ่งที่ถูกต้อง แต่...
‎บ้าเอ๊ย เจ็บชะมัด
‎ตั้งแต่ห้าขวบ มีคนบอกว่าฉันจะตายตอนอายุ 40
‎ฉันเตรียมตัวว่าจะตายไวมาทั้งชีวิต
‎ทำใจกับเรื่องนี้
‎ฉันเข้าใจ
‎หลังจากเตรียมใจไว้ขนาดนั้น
‎พอพบว่าตัวเองเป็นอมตะ ‎มันต้องปรับความคิดครั้งใหญ่
‎หมายความว่ายังไง เป็นอมตะ
‎นึกว่าเธอเข้าใจแล้วตอนที่เราคุยกัน
‎แสดงว่าฉันต้องอยู่กับความเจ็บสุดๆ
‎- จากแผลถูกยิงนี่ตลอดไปเหรอ ‎-ไม่ตลอดไปหรอก
‎- ซาร์คอฟกำลังหาทางแก้ ‎- ทางแก้
‎สเต็มเซลล์สังเคราะห์ที่จะไม่มีผลข้างเคียง
‎เธอไว้ใจเขาจริงเหรอ
‎ไม่ ฉันจับตาดูเขาอยู่
‎เราทุกคนนั่นแหละ ถ้าเขาทำไม่ได้ ‎ฉันจะหาทางช่วยเธอเอง
‎เธอทำมามากพอแล้ว
‎ไม่ใช่ความผิดของเธอ
‎เหมือนจะใช่
‎ใช่ แต่ก็ไม่ใช่ สิ่งที่เธอทำมันผิด
‎- แต่เธอทำไปเพราะเจตนาดี ‎- ลองบอกแฮนนาห์แบบนั้นสิ
‎เธอจะทำใจได้แน่
‎เธอแค่ต้องการเวลา ‎ที่จะยอมรับว่าตัวเองเป็นอมตะ
‎ซึ่งตอนนี้เธอมีเวลาเยอะมากเพราะเธอ
‎ไม่ตลก
‎ก็ตลกนิดหน่อย
‎เธออารมณ์ดีนะ
‎แน่นอน ฉันจะหายแล้ว
‎เราจะหายแล้ว
‎- เราจะหายแล้ว ‎- ใครจะหาย
‎- เราจะหาย ‎- ใช่
‎ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ อย่าคาดหวังเกินไป
‎เธอจะได้ร้องเพลงอีกครั้ง ได้ทัวร์
‎นายจะได้หยุดฆ่าคนไม่เลือกหน้า
‎รู้ใช่มั้ยว่าการยอมทิ้งพลังก็มีข้อเสีย
‎มีข้อเสียที่จะไม่ฆ่าคนเหรอ
‎มันจะยากขึ้นมากถ้าจะช่วยดร.เบิร์ค
‎แล้วมันต่างกันยังไง ‎เธอไม่ได้ใช้ฟีโรโมนสักหน่อย
‎ฉันใช้
‎- แบบไม่ค่อยเต็มใจ ‎- ไม่สำคัญ
‎ซิดพูดชัดเจน
‎ห้ามช่วย
‎เราต้องทำอะไรสักอย่าง
‎ซิดตกลงกับฟลักซ์เพื่อปกป้องเรา
‎ถ้าเราตามเธอไป เราจะตกเป็นเป้าอีก
‎แปลกจัง
‎และน่ารำคาญ มันเอาไว้ทำอะไร
‎แจ้งเตือนที่ฉันตั้งไว้ถ้ามีใครเห็นชูปาคาบรา ‎สัตว์ประหลาด และบิ๊กฟุต
‎บิ๊กฟุตไม่มีจริง
‎"วายร้ายแห่งทาโคมาโจมตีอีกครั้ง" เหรอ
‎ค่อยยังชั่ว เป็นคุณแล้ว
‎เราไม่เป็นไร
‎ที่นี่ไม่ใช่คุกนี่
‎ไม่ใช่อยู่แล้ว
‎คิดว่าเราทำอะไรกันที่ฟลักซ์ล่ะ
‎ฉันคิดว่าคุณเป็นองค์กรลับกึ่งรัฐบาลที่มีอำนาจ
‎ระงับความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ ‎ที่คุณเห็นว่าเป็นภัยต่อความมั่นคง
‎เราไม่ได้จับนักวิทยาศาสตร์กดน้ำ
‎แต่เพิ่งเอาถุงดำออกจากหัวฉัน
‎ใช่ เรามีหน้าที่ยับยั้งวิทยาศาสตร์อันตราย
‎แต่เราก็ดูแลนักวิทยาศาสตร์ ‎ที่มีไอเดียสร้างสรรค์ด้วย
‎ไม่มีหน้าต่าง
‎ดูแลดีมาก
‎เพื่อความปลอดภัยของคุณ
‎และของคุณใช่มั้ย
‎อาจจะนิดหน่อย
‎เราสนใจสเต็มเซลล์สังเคราะห์ของคุณ
‎ศักยภาพของมันชัดเจนมาก
‎มันอาจเป็นยาครอบจักรวาล ‎รักษาโรคทางพันธุกรรมทุกชนิด
‎คุณถามว่าที่นี่ทำอะไร
‎สุดท้ายแล้ว มันขึ้นอยู่กับคุณ
‎นี่อาจเป็นห้องขังของคุณก็ได้
‎หรืออาจจะเป็นช่วงเวลาให้คุณโชว์ฝีมือ
‎ฉันแค่ต้องพิสูจน์คุณค่าของสเต็มเซลล์สังเคราะห์
‎เห็นมั้ย
‎ว่าแล้วว่าคุณฉลาด
‎คุณคิดจะให้ฉันพิสูจน์ยังไง
‎ชัดแล้วไม่ใช่เหรอ
‎เป็นหมอรักษาตัวเอง
‎ทิลด้า นั่นมันเทปกั้นของตำรวจนะ
‎สัตว์ประหลาดแน่นอน
‎ดูผนังนี่สิ
‎อะไรสักอย่างข่วนผนัง
‎แต่ใครล่ะ ไม่มีตัวอย่างทดลองไหนเลย ‎ที่มีผลข้างเคียงคล้ายฮวน
‎เท่าที่รู้จักซาร์คอฟมา ‎นี่อาจเป็นการทดลองอีกอย่าง
‎ไม่ว่าจะเป็นใคร ‎รับรองว่าเขาเหงาแน่ และกลัว
‎ดาร์ซี่
‎ดาร์ซี่ ดาร์ซี่จริงๆ ด้วย
‎ไง มานี่มา ไง
‎อะไรกัน คุณมาทำอะไรที่นี่
‎- มาดูว่าคุณยังไม่ตาย ‎- ใช่
‎รู้ได้ยังไงว่าผมอยู่ที่นี่
‎หลังจากที่พอร์ตแลนด์ ‎ฉันก็เปิดฟายด์ มาย เฟรนด์
‎ในโทรศัพท์คุณ
‎แต่ทำไมล่ะ ทำแบบนั้นทำไม
‎เพื่อให้แน่ใจว่าคุณยังไม่ตาย
‎ไหนๆ ก็พูดพอดี
‎- ดาร์ซี่ ‎- โทษฐานที่หายหัวไปสองวัน
‎ช่วยบอกได้มั้ยว่าคุณไปทำอะไรมา
‎สองวัน
‎ผมจะบอกคุณ ผมสัญญา ‎แต่เราต้องกลับบ้านเดี๋ยวนี้
‎มีสัตว์ประหลาดหลุดออกมา
‎ชูปี้อีกตัวเหรอ
‎- ไม่มีชูปี้อื่นแล้ว ‎- เราไม่แน่ใจว่าคืออะไร
‎เราจะไปคุยกันที่บ้าน
‎เร็วเข้า มาเถอะ ดาร์ซี่
‎ลาก่อน ทุกคน แล้วเจอกันนะ บาย
‎คงเหลือแค่เราแล้วสินะ
‎เราควรไปคุยกับคนที่รอดดีกว่า
‎(ย้ำ ทัวร์ต้องใช้รถตู้)
‎- บ้าจริง พีเจ ‎- ฉันทำคนเดียวไม่ได้ ทิลด้า
‎- โทรหาแฮนนาห์ ‎- แฮนนาห์ต้องการทำใจ
‎อย่างน้อยแวะไปส่งฉันได้มั้ย ฉันต้องเปลี่ยนชุด
‎ก็ได้
‎ผมไม่คิดว่าจะได้คุยนะ
‎หมอบอกว่าเธอมีอาการประสาทหลอนตลอด
‎มีอะไรให้ผมทำอีกมั้ย
‎วิ่งไปซื้อกาแฟให้หน่อยสิ
‎ได้เลย
‎ฉันใช้ฟีโรโมนน่ะ
‎ร่องรอยสารพิษต่อระบบประสาท
‎ไม่รู้คุณทำได้ไง คุณไม่ควรเข้ามาที่นี่
‎บริเวณนี้ห้ามเข้า
‎- ขอดูบัตรหน่อย ‎- ใช่
‎โอเค รอเดี๋ยวนะ
‎- เดี๋ยวนี้ ไม่งั้นผมจะช็อตคุณ ‎- ทำอะไรน่ะ กำลังหยิบ
‎ผมจะรู้ได้ยังไงว่าคุณไม่มีอาวุธ
‎คุณกลัวเพราะฉันกลัว
‎โอเค
‎ใจเย็นๆ กันก่อน
‎ใจเย็นๆ
‎ไม่ต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่
‎ผมแค่ขอดูบัตรประจำตัว
‎นี่ไง เห็นมั้ย
‎แอบบี้ ซิงห์
‎ชื่อเพราะจังเลย
‎ขอบคุณค่ะ คุณตำรวจ
‎หวังว่าน้ำมันเต็มถังนะ
‎เราไม่ได้คุยกันหลายวันแต่คุณสนใจแค่นี้
‎คุณแสดงออกชัดเจนว่าไม่อยากคุย
‎ฉันยุ่งน่ะ
‎ใช่ ก็เห็นอยู่
‎โอเค
‎ใครวาดน่ะ
‎เขาเก่งนะ
‎นี่เป็นของฮวน
‎- เขาเป็นแค่เพื่อน ‎- แน่นอน
‎ใช่ เขาแอบปิ๊งฉัน
‎เห็นชัดเลย
‎แต่มันก็แค่นั้นแหละ
‎อีกอย่าง เขามีแฟนแล้ว
‎ดอกเตอร์คนนี้มีจริงหรือเปล่า
‎หรือเป็นข้ออ้างให้พักร้อนกันแน่
‎คุณคิดแบบนั้นเหรอ
‎ซาร์คอฟต้องมีตัวตนสิ ไอ้งั่ง
‎- ในที่สุดฉันก็เจอเขา ฉันจะหายแล้ว ‎- ไปตายซะ
‎- คุณจะหายเหรอ ‎- ฉันจะหาย
‎- จริงเหรอ สุดยอด ‎- ใช่
‎เมื่อไหร่ คุณจะไปทัวร์กับเราได้ใช่มั้ย
‎ก็อาจจะ ไม่รู้สิ ฉัน...
‎พระเจ้า ฉันเสียใจจริงๆ
‎ฉันขอโทษที่เย็นชาใส่คุณ
‎ฉันแค่...
‎วงนี้สำคัญกับคุณมาก
‎คุณต่างหากสำคัญสำหรับฉัน
‎คุณไม่มีอะไรต้องขอโทษ
‎คุณมีนะ
‎ผมหึง เข้าใจมั้ย
‎ไม่เข้าใจ
‎ฮวนเป็นแค่เพื่อน
‎ขอให้จริงเถอะ
‎หุบปากแล้วขอโทษเลย
‎ได้สิ ราชินีของผม
‎(อิตชี่นิปเปิลส์)
‎ใช่
‎ฉันไม่ต้องการพี่เลี้ยง
‎ดีแล้ว ฉันไม่ได้มาเปลี่ยนผ้าอ้อมให้คุณ
‎ซิดนีย์บอกให้ฉันรักษาเธอ ฉันก็จะทำ
‎เก็บงานวิทยาศาสตร์ปลอมๆ ของเธอซะ ‎แล้วไสหัวไป
‎ไม่ปลอมนะ ฉันกำลังตามรอยสัตว์ประหลาด
‎ขึ้นไปจัดการข้างบน ‎อย่าพยายามใช้ฟีโรโมนกับฉัน
‎ฉันทำตัวลบล้างไว้ใช้เองแล้ว
‎อยากให้ฉันไปใช่มั้ย
‎ออกความเห็นสิ
‎เทโตรโดท็อกซิน
‎ลาก่อน
‎ฉันก็คิดแบบนั้น
‎เว้นแต่ว่าเทโตรโดท็อกซินนี้ ‎ทำให้ประสาทหลอนต่อเนื่องได้
‎ถ้าเราไม่ตายซะก่อน
‎ต่อเนื่องแค่ไหน
‎นานกว่า 15 ชั่วโมงแล้ว
‎- เอามาจากไหน ‎- สัตว์ประหลาดตัวนี้ทำร้ายคู่รัก
‎สารพิษตัวนี้ฆ่าหนึ่งในนั้น
‎และทำให้อีกคนอยู่ในฝันร้ายที่ไม่มีวันจบสิ้น
‎เคยเห็นอะไรแบบนี้มั้ย
‎มีสัตว์ประหลาดหลุด ต้องเป็นของฉันแน่
‎ฉันไม่ได้จะกล่าวหาคุณ
‎โชคดีกับการล่าสัตว์ประหลาดนะ
‎มันไม่ใช่การล่า
‎ยิ่งฉันเข้าใจ ฉันก็ยิ่งช่วยมันได้
‎เธอทุ่มเทเหลือเชื่อกับการทำความเข้าใจมัน
‎ต้องมีคนช่วยมัน
‎ทำให้ฉันสงสัยว่า ‎ทำไมเธอไม่ใช้พลังที่มีทำแบบเดียวกัน
‎ฉันต้องไปบอกฮวนกับทิลด้า
‎คุณทำตัวไม่มีเหตุผลเลย คุณรู้ใช่มั้ยว่าการฆ่าชูปี้
‎ก็เหมือนเฉือนจมูกตัวเอง
‎ดาร์ซี่ สิ่งนี้มันอันตราย
‎ทำไมคุณไม่เข้าใจนะ
‎มันเหมือนเขาปกป้องคนที่คุณรัก
‎คุณควรให้โอกาสเขา
‎ผมรู้ว่าคุณชอบสัตว์ประหลาด
‎เดี๋ยว "ชอบ" สัตว์ประหลาดเหรอ
‎- คุณคิดว่ามีแค่นั้นเหรอ ‎- ใช่
‎ศิลปะของฉันไม่ใช่ความหลงใหล
‎มันคือความงามจากภายใน ข้อบกพร่อง ทุกอย่าง
‎ฉันยอมรับชูปี้เพราะเขาคือคุณ
‎- ดาร์ซี่ๆ ‎- รู้อะไรมั้ย
‎- คุณอยู่ไปเถอะ ‎- อย่า ดาร์ซี่
‎ดาร์ซี่
‎ผม...
‎ไม่นึกถึงคนอื่นเลย
‎ไร้หัวใจ เจ้าโง่
‎ชูปี้
‎คุณทำอะไรกับผม
‎ฉันทำแผลให้แล้ว ไม่เป็นไร
‎ดาร์ซี่ๆ เธอเป็นอะไรมั้ย
‎เธออยู่บนรถบัสไปแวนคูเวอร์
‎ยังมีชีวิตอยู่มั้ย
‎ถ้าไม่มี งั้นคงเป็นเที่ยวที่เหม็นหึ่งน่าดู
‎เดี๋ยวเธอก็กลับมา
‎เธอแค่กบดานจนกว่าจะปลอดภัย
‎ผมต้องคุยกับเธอ
‎เธอไม่อยากคุยกับนาย
‎เธอพูดแบบนั้นจริงเหรอ
‎เธอบอกฉันเอง หลังจากนายถูกพิษ ‎นายก็พยายามกัดหน้าเธอ
‎เธอบอกว่าอยากอยู่คนเดียว
‎- รู้สึกยังไงบ้าง ‎- รู้สึกไงเหรอ
‎แฟนผมเพิ่งทิ้งผมไว้กับนักวิทยาศาสตร์
‎เปล่า ฉันหมายถึงร่างกายน่ะ
‎ใช่ ฉันไม่สนเรื่องความรู้สึกทางใจ
‎ผมปวดเมื่อยตัวนิดหน่อย
‎และผมคิดว่ายาพิษนั่นทำให้สมองผมปั่นป่วนมาก
‎ผมเห็นปีศาจ
‎แต่หน้าอกเขาคือกรงขัง
‎ส่วนพ่อกับแม่ผมก็ติดอยู่ข้างใน
‎ผมอยากช่วยพ่อแม่ แต่ขยับตัวไม่ได้
‎สารพิษนั่นทำให้เป็นอัมพาตและเห็นภาพหลอน
‎แถมนายยังได้รับมากพอที่จะฆ่าแรดตัวนึง
‎- ทายสิว่าฉันรู้ได้ยังไง ‎- ไม่รู้ดีกว่า
‎สรุปว่านายปวดตัวนิดหน่อยและฝันร้าย
‎ผมคงโชคดีน่ะ
‎ไม่เกี่ยวอะไรกับโชคเลย
‎ชูปาคาบราของนายเผาผลาญพิษได้เอง ‎สเต็มเซลล์ของฉันช่วยชีวิตนายไว้
‎ขอบคุณครับ
‎คงงั้น
‎เราออกเดินทางสาย
‎พีเจเร่งความเร็วเพื่อทำเวลา
‎แน่ใจนะว่าไม่อยากดื่มเบียร์
‎โรสกับพีเจกำลังเถียงกันเรื่องรายชื่อเพลง
‎ตามเคย
‎แล้วจู่ๆ พีเจก็เริ่มกรีดร้อง
‎"เอาพวกมันออกไป"
‎ฉันก็บอก "ไม่มีอะไรอยู่บนตัวนาย"
‎เขาคิดว่ามีแมงมุมเกาะตามตัวเขา
‎เขาขับรถตู้ตกสะพาน
‎รู้ตัวอีกที น้ำก็เข้ามาในรถตู้
‎พอฉันไปถึงฝั่ง ฉันหันกลับไปดู
‎รถตู้ไม่อยู่แล้ว
‎ส่วนโรส...
‎หายไป
‎พีเจ...
‎ตายแล้ว
‎ไม่เป็นไร
‎บ้าเอ๊ย
‎ฟินช์ อีกแล้วเหรอ
‎ไง
‎ถอยไป เธอไปแล้ว
‎และทำความสะอาดด้วย
‎เธอทำลายเครื่องจัดลำดับอีกแล้ว
‎ฉันอยากรู้นะว่าทำไม
‎คุณไม่รู้เหรอว่าเธอคิดจะทำอะไร
‎น่าสนใจมาก
‎เธอรู้ดีว่าคุณทำอะไรอยู่
‎เธอไม่พอใจเลย
‎คุยกับเธอแล้วรึ
‎สั้นๆ แต่ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน ‎ไม่งั้นคุณคงไม่ใช้เครื่องตัวที่สี่
‎ฉันสงสัยว่าทำไมข้อมูลที่คุณมีร่วมกัน ‎ถึงเป็นการส่งทางเดียว
‎คุณรู้เหรอว่าจิตใต้สำนึกต้องการอะไร
‎ก็จริง
‎ถ้าจะรักษาตัวเอง ขอแนะนำให้รีบหน่อย
‎เพราะเครื่องที่เรามีใกล้จะหมดแล้ว
‎มีปัญหาเหรอ
‎ใช่ เธอ...
‎ดูเหมือนจะเกลียดภาพนี้เข้าไส้
‎และฉันก็เห็นด้วยกับเธอ
‎งั้น
‎"เรียกชื่อฉัน"
‎ช่างหัวผีบ้าเหลวไหลนี่
‎พื้นที่นี้ห้ามเข้า
‎ขอดูบัตรหน่อย
‎- หวังว่าเขาจะไม่เป็นไรนะ ‎- หัวใจเขายังเต้นอยู่
‎ทำอะไรน่ะ
‎ไซม่อนบอกว่าพีเจขับรถตกสะพาน
‎เพราะเขาคิดว่ามีแมงมุมเกาะตามตัวเขา
‎พีเจกลัวแมงมุมเหรอ
‎ตั้งแต่เขายังเด็ก
‎นี่ไง
‎ฝีมือสัตว์ประหลาดตัวนั้น
‎มีทางเดียวที่จะรู้ได้
‎พิษจากมัน ฉันรู้
‎กันไว้ดีกว่าแก้
‎ลาก่อน ที่รัก
‎ฉันเป็นไงบ้าง นายจะถามแบบนี้ใช่มั้ย
‎ฉันมาบอกว่าเสียใจด้วยเรื่องพีเจ
‎แล้วก็มาดูว่าเธอโอเคมั้ย
‎ฉันโอเค ฉันยังต้องนั่งกระดิกเท้ารอ
‎ให้แอบบี้บอกสิ่งที่ฉันรู้อยู่แล้ว
‎ถึงสัตว์ประหลาดนั้นจะเป็นต้นเหตุ...
‎เราไม่รู้ว่ามันจงใจหรือเปล่า
‎ใช่ ฉันเลิกเห็นใจมันทันทีที่หัวใจของพีเจหยุดเต้น
‎ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ตั้งใจพูดแบบนี้
‎เรารู้จักกันมานานแค่ไหนแล้ว
‎อย่างน้อยก็เจ็ดปี
‎ไม่ เราแค่เคยเจอกัน
‎เรารู้จักกันสองอาทิตย์
‎คิดว่าแค่นั้นนายก็รู้จักทิลด้าทุกอย่างแล้วเหรอ
‎ฉันรู้ละกันว่ามันเป็นยังไงที่ต้องเสียคนที่รักไป
‎ความเกลียดชังจะกัดกินเธอจากข้างใน ‎แต่เธอต้องหาทางให้อภัย
‎เพื่อตัวเธอเอง
‎การให้อภัยจะทำให้พีเจกลับมามั้ย
‎ไม่
‎แล้วมีประโยชน์อะไร
‎แอบบี้ทดสอบเสร็จแล้ว
‎ทิลด้า หูฟังของเธอ
‎ฉันไม่ต้องการมันอีกแล้ว
‎หลังจากทดสอบอย่างละเอียด
‎ฉันแทบมั่นใจว่าพีเจตาย ‎เพราะสารพิษชนิดเดียวกัน
‎กับที่พบในตัวเหยื่อ
‎ฉันก็บอกได้ ฉันบอกแล้ว
‎ไม่ใช่แค่นั้นนะ
‎พิษของสัตว์ประหลาดตัวนี้ ‎มีเครื่องหมายสเต็มเซลล์สังเคราะห์
‎งั้นทั้งหมดนี่เพราะซาร์คอฟ
‎ใช่และไม่ใช่ ‎มันไม่ตรงกับตัวอย่างของซาร์คอฟเลย
‎มันตรงกับที่เจอที่พอร์ตแลนด์
‎- เนท ‎- เนท
‎แต่ทำไมเขาถึงตามล่าเราตอนนี้
‎เพราะเขาคือสัตว์ประหลาด
‎ผิด
‎ภายนอกเหมือนสัตว์ประหลาด ‎แต่ความเป็นมนุษย์ต่างหากผลักดันเขา
‎คุณจะรู้อะไร
‎ใช่ ฉันจะรู้ได้ยังไง
‎เราฆ่าเมลานีกับคามาร่า
‎เดี๋ยว ขอ "ความเดิมตอนที่แล้ว" ด้วย
‎เพื่อนๆ ของเนท
‎งั้นนี่ก็เป็นการแก้แค้นสินะ
‎น่าเบื่อชะมัด
‎เขาพุ่งเป้าไปที่คนที่เรารักเพื่อทำให้เราเจ็บปวด
‎แม่กับเบน เขาตามล่าคนที่เรารัก ‎ครอบครัวฉันต้องเป็นรายต่อไป
‎เรายังบอกไม่ได้หรอก
‎ฉันเสี่ยงไม่ได้
‎- ก็ได้ ฉันจะไปด้วย ‎- ฉันด้วย
‎- ฉันว่าอย่าไปเลย ‎- ฉันไม่ได้ขอ
‎นี่ เด็กๆ
‎มันอาจน่าตกใจ
‎ฉันไม่สนเรื่องลึกลับของพวกเธอหรอก
‎ถ้าอยากรักษา ฉันต้องการอาสาสมัครชื่อทิลด้า
‎ทำไมเป็นฉัน
‎ฉันตรวจดีเอ็นเอพวกเขาแล้ว เหลือของเธอ
‎ก็ได้
‎เริ่มเลยนะ
‎พ่อแม่เธอเป็นเจ้าของทั้งสองที่เหรอ
‎บ้านเราอยู่บนสตูดิโอสอนศิลปะการต่อสู้ของพ่อ
‎ส่วนแม่เป็นเจ้าของร้านเบเกอรี่
‎ต้องดีแน่ๆ ที่โตมาข้างร้านเบเกอรี่
‎กลิ่นขนมปังอบใหม่
‎ได้ยินแต่เสียงถาดขนมปังใบใหญ่
‎กระแทกพื้นตอนตีสี่น่ะสิ
‎ฉันคิดถึงเสียงนั้น
‎ทั้งสองร้านขายดี
‎เรามีความสุขกันมาก
‎ครั้งนี้ฉันอยู่ใกล้บ้านที่สุดตั้งแต่เกิดเรื่อง
‎แค่เห็นสายตาหื่นของเพื่อนก็แย่พอแล้ว
‎ถ้าเห็นมันบนใบหน้าคนในครอบครัว...
‎อย่างน้อยที่บอกว่าอยู่ออกซ์ฟอร์ด ‎ก็เป็นการโกหกที่มีความสุขนะ
‎นั่นคือสิ่งที่แม่ต้องการเลย
‎เธอไม่เคยเหมือนเดิมตั้งแต่พ่อฉันตาย
‎คนที่แข็งแรงที่สุดในโลก ‎แล้ววันหนึ่งก็ตายเพราะหัวใจวาย
‎ตอนนี้เราให้ร้านหนังสือ ‎เช่าสตูดิโอเพื่อเป็นค่าใช้จ่าย
‎แม่ฉันกับเบนลำบากมาก
‎ฉันก็ด้วย
‎ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนเป็นเด็กห้าขวบ
‎ที่ร้องจะหาแม่
‎ฉันเข้าใจความรู้สึกนั้น
‎ทำไมพวกเมาแล้วขับถึงรอดตัวไปได้ตลอด
‎- นายกับพี่ชายเป็นยังไงบ้าง ‎- เรากลับมาคุยกันแล้ว
‎และ...
‎ใกล้จะถึงวันเกิดพาโลม่า
‎ฉันตั้งตารอที่จะได้ไปร่วมงาน
‎- โดยไม่มีชูปาคาบรา ‎- ใช่
‎มันแย่มากที่ต้องปกป้องครอบครัวจากตัวเอง
‎แด่ซาร์คอฟที่จะรักษาเรา
‎ฮวน เตรียมตัว
‎นั่นเนทเหรอ
‎ดูไม่ออกเลย เขาใส่ฮู้ดตอนทำร้ายดาร์ซี่
‎- เขากำลังไปที่ร้านเบเกอรี่ ‎- เขาจะไม่มีวันได้เข้าไป
‎(ทางเข้าเฉพาะพนักงาน)
‎แย่แล้วๆ
‎- นั่นไม่ใช่สัตว์ประหลาด ‎- นั่นน้องชายฉัน
‎พอตกเย็นเขามักจะหิว แม่ต้องฆ่าเขาแน่ที่กลับดึก
‎อย่างน้อยเธอก็ได้เจอเขา
‎ขอบใจที่ไม่กินเขานะ
‎- หันไปหน่อยได้มั้ย ‎- ได้
‎คุณไม่ได้ต้องการฉันจริงๆ หรอกใช่มั้ย
‎ตามหลักแล้ว ฉันไม่ต้องการใคร
‎แล้วให้ฉันอยู่ทำไม
‎เพราะฉันอยากแสดงความเสียใจกับเธอ
‎แน่อยู่แล้ว
‎ฉันจริงใจนะ หรือฟังดูเหมือนประชดเป็นนิสัย
‎โอเค ก็ได้
‎คุณเสียใจที่พีเจตาย
‎- ขอบคุณ ‎- เธอเสียไปกี่คน
‎ความสูญเสียที่แท้จริงน่ะ
‎ไม่ใช่ปู่ย่าตายายหรือแฮมสเตอร์
‎แค่พีเจ
‎ตอนฉันสองขวบ ฉันเสียทุกคนไปแล้ว
‎- มันเกิดขึ้นยังไง ‎- นั่นไง
‎นั่นไง นั่นแหละประเด็น
‎เราจมอยู่กับปริมาณ ‎ตัวแปรเล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับความตาย
‎จนเราไม่สนใจเรื่องปกติที่สุดของมัน
‎เพราะมนุษย์อ่อนแอ
‎เราเป็นสปีชีส์ที่อ่อนแอ
‎คุณรักษาความตายไม่ได้
‎ที่จริงได้
‎แต่คุณไม่ควรทำ
‎ฉันไม่อยากทำ
‎ความเป็นอมตะ นึกภาพสิ
‎ไม่มีวันทำอะไรสำเร็จ เพราะคิดว่า ‎"มีวันพรุ่งนี้เสมอ"
‎ก็จริง
‎สิ่งที่เกิดขึ้นกับพีเจเป็นเรื่องเศร้าไร้เหตุผล
‎ซึ่งยิ่งไร้เหตุผลเมื่อเกิดขึ้นผิดจังหวะเวลา
‎เพราะว่า ทิลด้า ฉันใกล้ที่จะรักษา ‎ความอ่อนแอของมนุษย์ได้แล้ว
‎คุณคิดจริงๆ เหรอว่า ‎สเต็มเซลล์ของคุณจะช่วยเขาได้
‎เธอก็เห็นว่าฮวนเผาผลาญ ‎สารพิษนั้นได้เร็วแค่ไหน
‎ไม่มีอะไรรับประกันว่าพีเจจะทำได้แบบฮวน
‎จริง
‎ผลข้างเคียงบางอย่างของสเต็มเซลล์ ‎เกิดขึ้นเฉพาะบุคคล
‎แต่บางอย่างก็เป็นสากลได้ ดูสิ
‎มีการต่อสู้กันดุเดือดในจานเพาะเชื้อ
‎สารพิษในตัวเนทกับเซลล์เม็ดเลือดขาวของเธอ
‎ทายสิว่าใครชนะ
‎เยี่ยม งั้นสเต็มเซลล์สังเคราะห์ของคุณ ‎ก็เหนือกว่าของเนท
‎เห็นๆ อยู่
‎ก็ยังไม่รับประกันว่ามันจะป้องกันความตาย
‎ฉันไม่ได้ต้องการหลักประกัน
‎ฉันแค่มองหาโอกาสสู้
‎และเธอ ฮวน แอบบี้
‎ทุกคนมีโอกาสที่จะสู้
‎สิ่งที่คุณเสนอคือทุกคนจะเป็นเหมือนเรา
‎สัตว์ประหลาด
‎นั่นเป็นคำพูดของเธอ ไม่ใช่ของฉัน
‎คุณคือคนที่จะฆ่าการทดลองที่ล้มเหลวของตัวเอง
‎ฉันคิดว่าพวกเขาทรมาน
‎และที่สำคัญกว่านั้น พวกเขาคิดอย่างนั้น
‎ทีนี้ เป็นเพราะเธอ ‎ฉันถึงได้เห็นข้อผิดพลาดของตัวเอง
‎ดีเอ็นเอไม่ได้ทำให้เราเป็นสัตว์ประหลาด ‎การกระทำต่างหาก
‎คุณน่าจะคิดเรื่องรักษาเราไม่ใช่เหรอ
‎พรุ่งนี้เช้าก็จะเสร็จแล้ว
‎สเต็มเซลล์สังเคราะห์ที่แก้ไขแล้ว
‎ถูกออกแบบมาให้เธออ่อนแอ
‎เป็นมนุษย์น่ะ
‎ไชโย
‎ฉันเป็นห่วงทิลด้า
‎เออ ฉันรู้
‎ฉันก็เหมือนกัน
‎เธอจะไม่เป็นไร
‎แน่ใจได้ยังไง
‎เพราะเธอมีนายคอยดูแลอยู่
‎(ทิลด้า: ยารักษาสำเร็จแล้ว)
‎(ซาร์คอฟพร้อมแล้ว)
‎- ให้ตายสิ แอบบี้ ‎- พระเจ้า
‎- แอบบี้ ‎- พระเจ้า
‎- โทรหาใครน่ะ ‎- แฮนนาห์
‎เช้าไปหน่อยมั้ย
‎ข่าวดีแบบนี้ นายอยากรอเหรอ
‎ก็จริง
‎แอบบี้ เช้าไปหน่อยนะ ว่ามั้ย
‎ซาร์คอฟทำได้ ยารักษาพร้อมแล้ว
‎- พร้อมแล้วเหรอ ‎- พร้อมแล้ว
‎เขาจะรักษาเรารึ
‎เขาจะรักษาเรา
‎ใครจะรักษาเธอ
‎- แฮนนาห์ นั่นใครน่ะ ‎- ไม่นะ ไม่
‎ไม่นะ ได้โปรด
‎แฮนนาห์
‎ไปเร็ว ไปๆ
‎แฮนนาห์
‎- แฮนนาห์ ‎- แฮนนาห์
‎แฮนนาห์
‎บ้าเอ๊ย
‎แอบบี้
‎แฮนนาห์!
‎(สายเรียกเข้า แฮนนาห์ มัวร์)
‎เธออยู่ไหน
‎อยากได้เพื่อนคืนใช่มั้ย
‎ฉันต้องการยารักษาที่เธอพูดถึง
‎เนท
‎แฮนนาห์
‎ประตูซ้ายมือ เขาอยู่คนเดียว
‎- เอามาหรือเปล่า ‎- เธออยู่ไหน
‎ถ้ากลับเป็นมนุษย์แล้ว ฉันจะบอก
‎ขอหลักฐานก่อน
‎เราต่างก็รู้ว่าเธอไม่ตาย
‎ไม่มีอะไรฆ่าเธอได้
‎และฉันพยายามแล้ว
‎เร็วเข้า
‎ไม่ใช่เธอ นังตัวเหม็น
‎นังปากพล่อย
‎จำไว้ ถ้าฉันตาย หล่อน...
‎ตายแน่
‎พระเจ้า
‎เขายังไม่ตาย
‎อัลเตือนแล้วว่าอาจเป็นแบบนี้ก็ได้
‎อัลเหรอ
‎ฉันไม่...
‎(เรียกชื่อฉัน)
‎เรียกชื่อฉัน
‎(เรียกชื่อฉัน)
‎เรียกชื่อฉัน
‎อิซาเบล ฟินช์
‎ตลกจริง
‎เธอใช่มั้ย
‎ฉันไม่กลัวเธอ ฟินช์
‎กว่าจะเรียกได้นะ
‎ฝันร้ายเฮงซวยพวกนี้
‎ไม่บอกก็รู้
‎ฟินช์เหรอ
‎ใช่ ในที่สุด
‎ไม่ต้องกรีดร้องคนเดียวอีกแล้ว
‎เธอต้องหยุดทำลายแล็บนี้
‎เธอกำลังทำให้ฉันเป็นอันตราย เราทั้งคู่
‎- ฉันไม่ใช่คนทำ เธอต่างหาก ‎- อย่าพูดบ้าๆ
‎ที่นี่ทันสมัยที่สุด มีทุกอย่างที่ฉันต้องการ...
‎เพื่อให้เราถูกฆ่า
‎เครนบอกว่าถ้าฉันรักษาตัวเองได้
‎เธอจะเห็นว่าสเต็มเซลล์สังเคราะห์ของฉันมีค่า
‎และลึกๆ เธอรู้ว่าหล่อนโกหก
‎โอเค ทีนี้เราจะทำยังไงกันดี
‎บอกมาสิ
‎เธอเป็นเจ้านาย
‎เขาฟื้นแล้ว
‎มันได้ผล
‎ฉันเป็นมนุษย์
‎ฉันเป็นมนุษย์แล้ว
‎เวียนหัวด้วย
‎แฮนนาห์ล่ะ อยู่ไหน
‎เริ่มใช้ถนนไอห้ามุ่งลงใต้
‎ฉันจะส่งที่อยู่ของเธอไปให้ใน 15 นาที
‎ฉันฆ่านายตอนนี้เลยก็ได้
‎ถ้างั้น เธอจะไม่มีวันเจอหล่อน รับรอง
‎- ถ้าเขาโกหกล่ะ ‎- ฉันเสี่ยงไม่ได้
‎แอบบี้คิดถูกแล้ว
‎ทิลด้า เราต้องช่วยแฮนนาห์
‎นายฆ่าพีเจ
‎งั้นเธอก็รู้ว่าฉันไม่พูดเล่น
‎เราไม่ใช่สัตว์ประหลาด
‎พวกโง่
‎ดร.เครน ดร.หลางพูด
‎ดร. เนท หลาง
‎จากพอร์ตแลนด์ ใช่
‎ผมยังมีชีวิตอยู่
‎และผมมีสิ่งที่คุณต้องการ
‎เธออยู่ตรงนั้น
‎- แฮนนาห์ ‎- แฮนนาห์
‎นี่ แอบบี้เอง ไม่เป็นไร ‎เรามาแล้ว ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
‎ช่วยด้วย
‎ไม่เป็นไร แฮนนาห์ เธอปลอดภัยแล้วๆ
‎ไม่ได้รู้สึกปลอดภัยเลย
‎ฉันตายไปนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว
‎บอกมาว่าเธออัดไอ้เวรนั่นจนน่วมแล้ว
‎ประมาณนั้น
‎เราแลกยาของดร. ซาร์คอฟกับเธอ
‎มันหนีไปได้เหรอ
‎มันเป็นทางเดียวที่จะเจอเธอ ‎มองในแง่ดี เรารู้ว่ายาได้ผล
‎เธอจะเป็นคนแรกที่ได้ยา
‎ขอโทษที่ไม่ได้อยู่ปกป้องเธอ ‎ฉันไม่นึกว่าเขาจะหมายหัวเธอ
‎- ฉันไม่คิดว่าเธอกับฉัน... ‎- เธอรู้ว่ามันอาละวาด
‎ใช่
‎แล้วเธอไม่คิดจะเตือนฉัน ‎เรื่องเจ้าสัตว์ประหลาดตามล้างแค้นเหรอ
‎ฟังนะ ฉันแค่จะให้เธอมีเวลาทำใจ
‎ฉันนึกว่าเขาคงตามล่าครอบครัวฉัน
‎ฉันไม่รู้ว่าเธอทำได้ยังไง ไม่รู้จริงๆ
‎ฉันต้องไปแล้ว
‎เธอเองก็ด้วย ‎ก่อนที่บางอย่างหรือบางคนจะฆ่าเธอ
‎ไม่ ฉันไปไม่ได้ ยังไม่ได้
‎แอบบี้
‎ที่นี่ไม่มีอะไรดีเลย
‎จะต้องมีแน่
‎ต่อจากนี้ไป
‎ถ้ามีสัตว์ประหลาดอาละวาด เตือนฉันด้วยนะ
‎ดาร์ซี่
‎ไม่ต้องย้ายออกหรอก
‎ผมหาที่อื่นก็ได้
‎ฮวน นี่ห้องของคุณ
‎แล้วเฟอร์นิเจอร์คุณล่ะ
‎เดี๋ยวฉันจะมาเอาทีหลัง
‎แล้วภาพวาดของคุณล่ะ
‎ก็แค่ภาพวาด
‎ดาร์ซี่ๆ ได้โปรด
‎ฉันรู้ว่าคุณจะพูดอะไร
‎อย่าพูด
‎ดาร์ซี่
‎ผมรักคุณ
‎ผมกำลังอ้อมไปด้านหลัง
‎สักครู่
‎ผมเห็นคุณแล้ว ผมอยู่นี่
‎(สายเข้า แอบบี้ ซิงห์)
‎แอบบี้ อย่าบอกนะว่ายังตามหาแฮนนาห์อยู่
‎ไม่ต้องห่วง เราเจอเธอแล้ว
‎ทิลด้า
‎ดี ฉันดีใจ
‎มันตลกดี สิ่งที่ฉันยินดีทำตอนที่เป็นสัตว์ร้ายนั่น
‎ฉันชักเริ่มเสียใจแล้ว
‎พอเจอแฮนนาห์ บอกหล่อนว่า "ไม่โกรธกันนะ"
‎ที่จริงฉันมีข้อความจากแฮนนาห์มาบอก
‎ดาร์ซี่ด้วย
‎พีเจด้วย
‎ใช่ มันคือ...
‎ดร.หลาง
‎ดร.เครนให้ผมมารับคุณ
‎คำบรรยายโดย Kittipoan Eamkamoan