Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Jesteś szczęśliwy?
Tal w ogóle?
W tej chwili.
Co?
Mówiłaś coś?
Pewnie coś mi się śniło.
- Która godzina? - 5:10.
Dlaczego nie śpisz?
Już nie ma sensu.
Pamiętasz tamto święto pracy w Villa Pamphili?
Nie.
Z TOBĄ CZY BEZ CIEBIE
WYSTĘPUJĄ
REŻYSERIA
- Godzinę, tak bez ruchu? - Tak
Dobrze, że wolno oddychać!
Próbujesz nawiązać więź ze wszechświatem,
z czymś większym niż my sami.
- Możliwości są nieograniczone. - Z zamkniętymi oczami
i w pomieszczeniu?
Z zamkniętymi oczami lepiej widać.
Lu, nieograniczone możliwości daje nam świat, a nie myśli w głowie.
Przykro mi.
Porozmawiajmy o tym, kiedy stopnieje wieczna zmarzlina.
Nie drukuję potwierdzeń transakcji w bankomatach.
Też kocham przyrodę.
Dlatego twoje związki trwają góra dwa miesiące?
Za dużo możliwości?
Szukam właściwej partnerki.
Dokonuję starannej selekcji i wybieram z namysłem.
Zdaniem Wiecznej Zmarzliny, homo sapiens czeka zagłada.
Nie widzę więc nic złego w takim podejściu. Nikogo nie krzywdzę.
- Jesteś seksistą! - Tak.
Jestem facetem, czemu miałbym wspierać kobiety?
Gdzie wino, które przyniosłem? Co to za szajs bez siarczanów?
Chcę pestycydów w winie.
Zupa z dyni.
Przez te nietolerancje pokarmowe, alergie i refluksy
- nie wiem, co gotować. - Masz refluks?
Jedzcie na zdrowie.
Używają tego w pornosach zamiast spermy, przy finiszu na twarz.
- Poważnie? - Tak!
Skąd wiesz?
Nie zdołasz poznać kobiety w dwa miesiące.
To mnóstwo czasu!
Ludzie z wiekiem nie stają się lepsi,
jak to ten sikacz,
którego ktoś przyniósł.
- A oni? Są razem 15 lat. - I co z tego?
Należą do dawno minionej epoki, jak walki byków.
Biedne zwierzęta, nie wspominaj o nich!
Stresują mnie.
Chcielibyśmy wam coś powiedzieć.
Wiedziałem.
- Słuchamy! - Zaraz się popłaczę.
A zatem...
dużo i długo o tym myśleliśmy...
i wreszcie podjęliśmy decyzję.
Postanowiliśmy się rozstać.
Co?
Popełniłeś właśnie iście freudowską gafę, przyjacielu.
Będziesz za nią przepraszał już do końca życia.
Powiedziałeś, że postanowiliście się rozstać.
- Bo to prawda. - Chcecie się rozejść?
- Tak. - Tak po prostu?
Nadal jesteśmy sobie bliscy.
- Co tu się odpierdala? - Pozostaniemy przyjaciółmi.
- W naszym gronie nic się nie zmieni. - Jakim cudem?
- Przejdziemy stopniową separację. - Tak.
To naturalny proces.
Co to, kurwa, jest, separacja bez kłótni?
Wiesz, jak się zwykle mówi:
"To koniec, ale pozostaniemy przyjaciółmi."
Ale...
w prawdziwym życiu to nie wychodzi.
My chcemy spróbować.
A co z mieszkaniem?
Szukaliśmy tego cholerstwa kilkanaście miesięcy,
wzięliście na niego ogromny kredyt.
Nawet tamten sympatyczny menadżer banku powiedział wam, że wspólny kredyt
wiąże mocniej niż ślub. Jak miał na imię? Massimo, Augusto?
Nieważne, rzymski cezar jakiś! Miał rację!
- Sprzedamy je i kupimy dwa mniejsze. - Tak.
Liczyliśmy...
- że się tym zajmiesz. - Ja?
- Dzięki. - No dobrze.
Co teraz?
Jedzmy!
- Nie? - Pałaszujcie!
To był jego pomysł?
Nasz wspólny.
Rolnicy, od których kupujemy kompletnie powariowali!
- Weź warzywa. - Ma romans.
Na pewno.
Z jakąś kelnerką z tych spelun, w których grają.
Oni wszyscy są tacy sami!
Wystarczy, że zobaczą zgrabne cycki i kompletnie głupieją!
Nie układało nam się, co mieliśmy robić?
Tkwić razem na siłę? Ze strachu?
- Nie rozumiem. Uprawiacie seks? - Tak!
- Ale nie o to chodzi. - Więc o co?
Mam dość walenia głową o ścianę.
Zaraz... To był twój pomysł?
Nie mogłam patrzeć, jaki jest nieszczęśliwy.
Cholerne pory! Jest sezon, ale żeby aż tyle? Litości.
Alice, nie możecie pozostać przyjaciółmi. Koniec to koniec.
Powinnaś o tym wiedzieć. Pamiętasz Mathieu?
Rzuciłaś go niemal natychmiast. "Wóz albo przewóz," a potem, co?
Rok o nim śniłam.
Tak sobie myślę.
Dobrze robicie.
Pomyśl, ile czasu zajmie ci zapomnienie o Tommym.
- Chcesz kapustę? - Nie!
Organiczna.
Wybacz stary, ale muszę ci to powiedzieć.
To zły pomysł.
Mogę to nawet powiedzieć wspak
"łsymop yłz ot"
- Oszalałeś! - Co oznacza "naturalna" separacja?
Jeśli to, że może podymać na boku, kiedy najdzie go ochota
i nie ma z tego afery, to jestem za.
Też przerzucę się na organiczne jedzenie bez pestycydów!
Tommy!
Masz inną?
Nic z tego nie rozumiem.
Rozstajemy się, ale nie znikamy.
Wiele razem przeżyliśmy, zawsze będziemy sobie bliscy.
Ale już nie jako para.
Ciasto!
Czas na ciasto!
Chyba powinniśmy zacząć funkcjonować osobno.
Samodzielnie robić zakupy, pranie.
Jeśli któreś zaprosi znajomych, lub rodziców, uprzedzi drugie?
Tak.
W nowe związki wejdziemy, gdy już przestaniemy razem mieszkać.
- Zgoda? - Tak.
Dziękuję.
- Fajerwerki! - Jesteśmy w Rzymie. Dzień jak co dzień.
- Chodź, popatrzymy! - Jestem zmęczony.
Ja w sumie też.
Dobranoc.
- Chcesz koc? - Nie, dzięki.
DZIEŃ 1.
45 DNI DO SPRZEDAŻY MIESZKANIA
To irytujące. Jest jak tik nerwowy,
jak drgająca powieka,
kiedy jestem zmęczona, tyle że... tam.
Chwileczkę, Muszę jeszcze...
pobrać wymaz do cytologii.
- Ile ma pani lat? - 37, prawie.
- I boi się pani bawełnianego wacika? - Nie!
Już.
Wszystko wygląda w porządku.
Ale zaczekajmy na wyniki laboratoryjne.
Świąd? Podrażnienie?
Pieczenie?
Znam te problemy, ale już dawno mam je za sobą.
Wypróbuj Vagigel Fast, z kwasem hialuronowym.
Poczuj się dobrze
dzięki Vagigel Fast!
Świetnie. Opowiedz nam coś osobie.
Mam na imię Alice i jestem aktorką.
Co jeszcze?
Po 15 latach rozstaję się z facetem,
bez kłótni.
Jesteśmy przyjaciółmi!
Dobrze,
stań do mnie prawym profilem, proszę.
Tak.
Jak się masz, skarbie?
Tu mama.
Od trzech dni próbuję się do ciebie dodzwonić.
Zaraz zaczynam zajęcia tanga,
będę miała wyłączony telefon.
Zadzwoń. Całusy.
Przepraszam, mam dużo pracy.
Niedługo zadzwonię.
U mnie wszystko gra.
NA SPRZEDAŻ
Jest dobrze.
Cześć!
- Poradzisz sobie sama? - Szczerze?
Rodzice mi pomogą. Inaczej nie dam rady.
Sprzedali domek nad morzem.
Varigotti? Nie!
Mieliśmy go 30 lat.
Pamiętasz, pisałyśmy tam sztukę o autyzmie.
- Kiedy to było? - Osiem lat temu, gdy zerwałam z Tommym.
Zaczęłam pracować z tatą z poczucia winy.
Nie mówiłam jeszcze rodzicom.
Tata się wścieknie. Był zły, że się nie pobraliśmy.
Jakby to było do czegoś potrzebne!
Boże, przepraszam.
Idiotka ze mnie.
To jak żałoba.
Widziałam na Facebooku jego ciężarną dziewczynę,
zabrał ją na wakacje tam, gdzie jeździł ze mną.
Dbaj o siebie, bo inaczej zwariujesz.
Mój Boże... Nie miałam pojęcia.
Masz, weź.
Co to?
Na uspokojenie w nagłych wypadkach. Tylko naturalne składniki!
Dziś pierwszy raz nie przyjdę na jego występ.
Pozwól mi rozkwitnąć, lub zostań tu na zawsze
Koniec nigdy nie następuje, gdy tego chcesz
Natchnij mnie poczuciem sensu istnienia, niech wypełni mnie
Pozbaw samokontroli i roznieć ogień, którego tak mi brak
Książka zagubiona na uniwersytecie
Zbyt wiele papierosów i brak osobowości
Nasze oczy wpatrzone w siebie a ciała nieważkie
Jasne drobiny rozświetlające mrok
Nuda nie boli, ale zabić umie
A jeśli akurat uprawia z kimś seks?
Niemożliwe! Znam ją.
Nie udawaj, że ci to zwisa. Napisałeś o was trzy płyty.
O naszych problemach, nie o nas.
Nie umiem pisać piosenek o miłości.
W sylwestra mówiłeś, że chcecie mieć dziecko.
Nie wyszło.
Dzięki niej wyrwałeś się ze swojej dziury i przeniosłeś do Rzymu.
- Cześć, Rocco, świetny koncert! - Cześć, dziewczyny!
NIE CHCĘ BYĆ JUŻ SMUTNA
Nie jestem obiektywny.
Wasz związek to klasyk, jak Springsteen albo Oreo.
- Rozstanie to jeszcze nie tragedia. - Ale się go nie świętuje!
Są kultury świętujące pogrzeby.
I takie, w których faceci noszą pierścienie na fiutach.
Byłem żonaty rok,
a potem przeżyłem trzy lata piekła.
Rozstania to kanał. Droga bez powrotu, choćbyś pękł.
- Zapamiętaj moje słowa, będzie bolało. - I tego chcecie.
- Kto, my? - Jeśli rozejdziemy się pokojowo,
będziecie w szoku.
Nie poradzicie z tym sobie.
Fakt, za dużo myślimy.
Kiedyś było inaczej.
Moja babcia w twoim wieku miała już wnuki.
Ty masz 44 lata i nie wiesz, czy chcesz być ojcem.
Bo zamiast działać, za dużo myślisz.
Kiedyś faceci nie bali się odpowiedzialności.
Odpowiedzialność.
Wiesz, co powiedział mój stary, gdy matka
wykopała go za dwuletni romans?
"Co ci szkodzi, jeśli zostanę?"
Daj spokój.
Kiedyś faceci słuchali rocka a teraz to pułapka. Patrz!
Zestarzeliśmy się, nie wiadomo kiedy!
Spójrz na nas!
Kolczyki, skóry, T-shirty.
Żyjemy jak w telenoweli, ale nasze życie się wali.
Co robisz?
Odbiło ci?
- Ludzie patrzą. - Obsikuję tę twoją pułapkę, Sugo.
Możesz mi obciągnąć! Ssij, Sugo.
Chodź, odwiozę cię.
DZIEŃ 2.
Zostaw ją, nie widzisz, że jest zmęczona?
Położę ją spać. Przepuść mnie.
Daj mi ją!
- Dawaj ją, suko! - Zostaw ją, proszę!
- Boję się ciebie! - Nie rób tego więcej! Jasne?
Wystarczy.
Co powiesz?
Dużo basów, w tle instrumenty strunowe z wysokimi tonami
żeby podkreślić nastrój postaci, crescendo.
Muzyka musi stopniowo narastać, wraz ze złością męża.
- Tak. - Zaproponuj coś.
- Ile trwa ta scena? - 3 minuty i 10 sekund.
Słyszałem twoją piosenkę w Wenecji,
- w filmie Barbary... - Tak.
Powiedziałem jej wtedy, że to najlepsze, co zrobiła od 15 lat!
- To twoja zasługa. - Dziękuję.
Odwykłem od komplementów.
Tommy, jesteś tu?
Rozstania nigdy nie są łatwe
nadciąga czas niepokoju
Rozstanie sprawia, że staję się słaby
Mówię, że nie wrócę
lecz co, jeśli zmienię zdanie?
Rozstania rządzą się własnymi zasadami
Tylko głupcy, tacy jak my, próbują je lekceważyć
Rozstając się w ten sposób...
Jeszcze jedno, dobrze, żebyś wiedział.
Luca Orioli też nad tym pracuje.
Odkąd dostał nagrodę David di Donatello pisze na jedno kopyto!
Ja chcę się wyróżniać, podobnie jak moja sztuka.
- Poważnie. - Rozumiem.
Dziękuję. Przepraszam.
- Słucham? - Zapomniałeś.
Cholera! Już jadę.
Starałem się
Wierzyć, że jednak
Uda nam się to,
Co innym nie wychodziło
Lecz nie...
Ferdi dzwonił.
- To dzisiaj. - Cholera!
- Lecę. - Odbiorę cię.
Powiedziałeś matce?
Uzgodniliśmy, że zrobimy to razem.
To nie jest najlepszy moment.
Pięknie!
Wujek Tommy!
Jesteście! Najwyższy czas!
- Zaraz zaczynamy! - Przepraszam!
- Witaj, skarbie. - Dzień dobry.
- Przepraszam! - Wiem, że to nie twoja wina.
Wyjściowa kreacja!
- Pracowałem. - Naturalnie.
- Cześć! - Wybaczcie spóźnienie!
- Alice! - Hej!
Mogliście zabrać tatę, mieszkacie w jednym mieście.
To twój syn, ty go przywieź.
Patrz, wykapany Tommaso.
Masz, nabieraj wprawy.
Teraz twoja kolej!
Jaki piękny chłopiec, prawda, Leo?
- Ma życie jak marzenie! - Ostrożnie, nie upuść!
Dom na wsi, zero smogu, wielki ogród!
Po co mu ogród? Przecież nie jest psem!
W jego wieku Tommy był taki sam.
Zawsze pogodny, uśmiechnięty.
A teraz... Jak żołądek?
Może chcesz ryżu?
- Herbatkę z kopru? - Boli go brzuszek...
- Jak wasz bar? - To nie bar,
tylko nowatorski sklep spożywczy.
Żywność najwyższej jakości oraz coś dla ducha.
Nie płacisz, za to co jesz, ale za czas, który tam spędzasz.
- Zostałeś przedsiębiorcą? - Jesteśmy wspólnikami.
- Nie! - Tak!
- Mówiłam ci. - Nikt mi nic nie mówił.
Rozmowy o porządnej pracy
- go peszą! - Moja praca nie jest porządna?
- Wiesz, czym się zajmuję? - Grasz do kotleta,
- czasem coś zaliczysz. - Ferdinando!
Wybacz mu, skarbie.
Bełkoczą, nie potrafią wstać...
zupełnie jak pijani.
Pewnie już przywykłaś. W końcu to trzecie.
Skąd. Jestem wykończona!
Przepraszam, za to co powiedziałam.
Mówienie "twoja kolej" było wredne.
- Po prostu ci zazdroszczę. - Ty mnie?
Kiedyś życie było takie piękne.
Randki, kino, pijaństwo!
Muszę się napić.
Zaczyna się!
Tommaso, patrz, jaki Leo jest do ciebie podobny.
- Idź do stryjka na ręce! - Weź go!
Pięknie!
Porządna praca pozwala spłacić kredyt,
- skoro już pytasz. - A ty dalej?
- Przecież to mama spłaca twój. - Tommy, Laura chce zrobić zdjęcie.
Uśmiechnij się!
Jesteś taki przystojny!
Weź go.
- Co z tobą? - To tylko dziecko!
- To nie jest dobry moment. - U niego nigdy nie jest.
Tak na marginesie, zerwaliśmy. Zapomniałem wam powiedzieć.
- Idziemy? - Tak.
Co takiego? Rozstali się?
Przepraszam.
Nie wiecie kiedy się zamknąć.
PRZYJACIELE
Statek wypływa jutro o 15:30. Nie, o 15:00!
Naprawdę nie mówiłam wam o firmie bliźniaków?
Nie.
To jego dom?
- Nie wiem. - Tak, to tutaj!
Zatrzymaj się.
- Tutaj? - Tak.
Na pewno śpi, jest późno. Jedźmy do domu.
- Co ty wyprawiasz? - Mamo, proszę!
Zawsze miał lekki sen.
Widzicie?
Możemy już jechać.
Nie rozmawialiśmy od 30 lat.
Nigdy nie było go w domu.
Dziennikarz, podróżował po świecie.
Nie mogłam jeździć za nim z trójką dzieci.
Byłam taka zazdrosna!
Tommy prawie go nie widywał.
Próbowałam aranżować spotkania, ale unikają się jak ognia.
Nic dziwnego, są tacy sami!
Miał dokładnie tyle samo lat, co Tommy teraz,
kiedy mnie zostawił.
Kryzys wieku średniego jest chyba dziedziczny!
- Dobranoc. - Dobranoc.
DZIEŃ 3.
To ja,
mam tu potencjalnego nabywcę.
Wysłałem wam dwa e-maile, esemesa i nagrałem wiadomość.
Wchodzimy.
To jest ten dom. Ogromny przedpokój.
Mamy tu klimatyzację,
kominek, tworzący romantyczny nastrój,
no i najlepsze.
Taras o powierzchni 50 m kw. Z przejściem na taras obok.
Jest gdzie robić imprezy.
- Tak, taras jest ładny! - Chodźmy dalej.
Sypialnia, przedpokój, kuchnia, łazienka.
- Witaj, pszczółko! - Cześć.
72 m kw. Cena 310.
Nie ma windy.
- Cześć. - Fakt, to dużo schodów!
Zostanę chwilę, zmachałem się.
To defibrylator, nie domofon.
- Jasne. - Cześć.
310 000?
- Zapłaciliśmy 350! - Pięć lat temu.
Teraz powinno być droższe!
- Z czasem wartość spada. - Trochę...
- Ale nie o 40 000 euro! - Mamo!
- Wykluczone! - Moglibyście je zamienić
na dwa mniejsze, ale to potrwa
No i koszty będą większe. Wasz wybór.
Powalcz jeszcze kilka tygodni.
Wtedy zastanowimy się, co dalej.
Czułam się niewidzialna. Mówiła, jakby dom należał do niej.
A kupujący patrzył na mnie,
jakby mnie tam nie było.
Kiedyś przynajmniej zaszczycali mnie spojrzeniem.
Aż tak się zmieniłam?
Nie, po prostu są dupkami. Dlaczego im wolno się starzeć, a nam nie?
Czemu, w wieku 35 lat my jesteśmy za stare, a oni mają 70,
jądra obwisłe do kolan i bzykają dwudziestolatki?
Wykorzystują fakt, że skrycie kochamy naszych ojców.
Być może napiszę muzykę do filmu Rigoniego.
Jaki jest?
O swoich filmach mówi "moja sztuka". A tacy ludzie...
Kiedy kupowaliśmy mieszkanie, byliście tacy szczęśliwi!
- Ale? - To nie pierwszy raz.
- Już kiedyś cię zostawiła. - Osiem lat temu.
- To ona nie chce mieć dzieci? - Co?
Jeśli kobieta chce dziecka, zawsze znajdzie sposób.
Spójrz na mnie i na ojca. Nawet mimo rozwodu
wyszliście na ludzi.
Staraliśmy się jakiś czas.
Powiedziałem: "Nigdy nie będę gotów, zróbmy to".
Co odpowiedziała?
Żebyśmy jeszcze zaczekali. Zniechęciłem się.
Jak sobie poradzisz finansowo? Już jest ci trudno.
Oddam ci zadatek, nie bój się.
Nie o to mi chodziło. Nie spieszy mi się.
Staram się pomóc, ale jeśli nie chcesz...
Poradzimy sobie.
Czułem się wystarczająco niezręcznie prosząc cię o pomoc poprzednim razem.
Gryź, nie połykaj w całości!
- Nic dziwnego, że masz zgagę! - Chodźmy, spóźnisz się na pociąg.
Tommaso...
- Tak? - Masz kogoś innego?
Możesz powiedzieć, nie będę cię krytykować.
Nie jestem taki jak ojciec.
Cóż...
Laura pojechała?
Niestety.
Chodzisz na siłownię?
Drugi kredyt nie wchodzi w grę.
Moi rodzice nie mają pieniędzy.
To mieszkanie to mój spadek po nich.
Połowa mieszkania.
- Wynajmijmy je. - Tylko za gotówkę.
Inaczej stracimy ulgę podatkową za pierwszy kredyt.
Czyli wynajmiemy przyjaciołom,
albo musimy komuś zaufać.
Same problemy!
Co robimy?
Nie zrywajcie ze sobą!
Przecież się dogadujecie.
- Tak. - Więc w czym problem?
Niech ci gotuje, prowadzi dom,
a ty ją rozpieszczaj, zabieraj do spa,
i zawsze we wszystkim pytaj o radę!
- Rigoni. - Dobry wieczór.
- Jest ze mną. - Dobrze.
- Proszę. - Dziękuję.
Jestem z moją projektantką kostiumów
już 30 lat. Znaleźliśmy równowagę!
- Zdjęcie! - Doby wieczór.
Cześć.
Czekaj, chodź do mnie.
Cześć!
Nie opowiadamy sobie o swoich romansach.
I tak jest dobrze.
Komfort i podniecenie są przeciwnościami.
Nie da się mieć obu!
- Rigoni! - Witaj!
Chodź...
Trudniej znaleźć dobrą partnerkę na życie
niż dobrą kochankę.
Związki są jak polityka.
Każda rewolucja jest tylko na gorsze.
- Mój drogi. - Maria! Przyszłaś!
Przecież ci obiecałam.
Cudownie, cieszę się. Chodźmy.
Napiszesz muzykę. Widzimy się w poniedziałek w montażowni.
Tu poczta głosowa.
Zostaw wiadomość po sygnale.
DZIEŃ 4.
Zasnęłam w twoim łóżku.
Słucham?
Chyba coś sobie znalazłem.
Dawną salę prób Rocca.
- Pamiętasz? - To straszna nora.
- Tylko na jakiś czas. - Jasne.
Myślałam o mieszkaniu. Urządziliśmy je pod siebie.
Może po prostu tu zostańmy.
- Będziemy się mijać. - Myślisz?
Chodź.
Ja wezmę sypialnię,
a twoje łóżko wstawimy ci do gabinetu.
Nie chcę pochopnie sprzedawać.
- Zostaniemy tu razem? - Przez jakiś czas.
Życie osobno będzie dwa razy droższe. Kogo na to stać?
Niedługo powinienem coś zarobić.
Piszę muzykę do filmu Rigoniego.
Naprawdę? Gratuluję!
- Tak się cieszę. Wiedziałam! - Tobie też się ułoży, zobaczysz.
Mam nadzieję.
DZIEŃ 11.
Wszystko ma swój początek,
środek
i koniec.
Najważniejsze, to przejść przez wszystkie etapy.
W aikido problem pojawia się,
kiedy myślimy o tym, co będzie potem,
zamiast doskonalić w tym, co jest teraz.
Koniec...
jest kluczowy, by rozpocząć
poprawnie kolejną formę.
Życie.
Jak myślisz, dobrze to kończymy z Tommym?
Niczego nie kończycie.
Dlaczego? Czuję, jak rośnie dzielący nas dystans.
Na przykład ty. Co nam mówisz
tym gestem?
Że już muszę iść.
Mam coś do załatwienia, przepraszam.
Dziękuję.
Nic i nikt nas nie powstrzyma.
Domo arigato.
Doso.
- Może coś z tego stulecia? - Dobra muzyka umarła z końcem lat '90.
Co?
Co pijesz? Jesteś chora?
To herbata ziołowa.
Luisa,
nie słyszałaś? Świat się kończy!
Herbatki ziołowe i komosa nas nie uratują.
Najpewniej to właśnie nimi ludzkość zasłużyła sobie na zagładę.
Spróbuj, to werbena.
Wolę inne zioła.
Cześć.
- Cieszę się, że jesteś. - Ja też.
- Gdzie Alice? - Tam.
- Cześć! - Cześć!
Jak się witamy?
Chodź!
O co ci chodzi?
Jestem pod wrażeniem, naprawdę zrywacie.
- Więc wy nie... - W ogóle!
- I? - Wysypiam się.
Nie rozumiem.
Odkąd zerwaliście, uprawiam o wiele mniej seksu.
Mam dziwną ochotę
chwycić dziewczynę za rękę
i obejrzeć z nią "Kochane kłopoty".
Słowo honoru. Mówię poważnie!
Co mam wam powiedzieć?
Układ działa.
- Czekaj, aż zobaczysz ją z innym! - Znowu?
Nikomu przed nami się to nie udało.
- Przyznaj. - Przyznaję.
Pewnych rzeczy nie da się wytłumaczyć. Ja w każdym razie...
nie będę ich zgłębiał.
Idę spać.
To był miły wieczór.
Tak.
Nie wiem, czy mam się czuć szczęśliwy, czy nieszczęśliwy.
Bądź szczęśliwy.
Dobranoc.
Przepraszam.
Nie robisz tego z poczucia winy?
Przepraszam.
- Nie. - Nie?
- Nie przerywaj. - Na pewno?
Nie przestawaj!
DZIEŃ 12.
Wszystko gra?
Ty mi powiedz.
Nieświeży oddech?
Cholera!
- Szlag! - Co się stało?
Przesłuchanie! W mordę!
Powodzenia!
Obróć się w swoją lewą stronę.
A teraz powoli w prawą.
- Fantastycznie! Dziękuję. - Przyjemność po mojej stronie.
Możesz polecieć z nami juro?
Dziękuję!
To jest entuzjazm.
Mamo, dostałam rolę.
Jutro lecę do Bułgarii,
zagram badaczkę z firmy produkującej biokosmetyki.
Gratuluję!
Nareszcie ci się układa.
Tak się o ciebie martwiłam.
Zeszłej nocy śniło mi się, że płaczesz.
- Jak się czujesz? - Wszystko gra!
- Przyjedź na trochę do domu. - Może dla odmiany to wy przyjedźcie?
Wiesz, jak tata nie cierpi pociągów.
Barman mi dał.
- Podobno twoje ulubiony. - Tak!
Mój nieżyjący przyjaciel takie robił.
Produkował wina biodynamiczne jeszcze w latach '80.
- Śmierdzi stajnią. - Lubię wina Alice, nie bój się, są dobre.
- Skoro ci smakują, czemu nie pijesz? - Nie mogę,
jestem na antybiotykach. Mam chlamydię.
Kto to był?
- O co pytasz? - Kto cię zaraził?
Nie musi nam mówić, póki nie będzie gotowa.
Przez 15 lat byłaś z jednym facetem. Sypiając z nieznajomymi trzeba uważać.
- Z nieznajomymi? O co ci chodzi? - To ktoś, kogo znamy?
Nie rozumiem. Co to jest chlamydia?
Choroba weneryczna.
Atakuje kobiecy układ rozrodczy, może powodować niepłodność, tak tu piszą!
- Nie sprawdziłaś w Google'u? - Nie lubię się denerwować.
- Pytałam lekarki. - Nie powiedziała ci?
- Idiotka! - Wcale nie,
pomaga kobietom w trudnych sytuacjach.
Uchodźczyniom, ofiarom gwałtów. Jest wyjątkowa
i bardzo zaganiana.
Nagrała mi wiadomość i wyjaśniła, co robić.
Idę do domu.
- Pójdziemy z tobą! - Zaczekaj!
- Zaczęłaś palić? - Sypiasz z innymi?
- Mieliśmy unikać romansów. - Nie teraz, wcześniej.
Nie!
- Rozstajemy się, możesz powiedzieć. - Już powiedziałem, nie.
Zawsze się wybielasz!
Choć raz potraktuj mnie jak dorosłą i powiedz prawdę!
Jakie to ma teraz znaczenie?
Chcesz wiedzieć, jakie? Zaraziłeś mnie chlamydią.
Mogłeś włożyć gumkę, kiedy się puszczałeś!
- Co to jest chlamydia? - Powoduje niepłodność!
- Nie mam żadnych objawów. - Bo może ich nie być!
Nie ochroniłeś mnie.
Chciałam mieć z tobą dzieci.
Idź, ostrzeż kogo trzeba.
- Nie muszę. - Bo to był Duch Święty.
To był incydent.
Jeden raz, bez znaczenia.
Nie uprawialiśmy wtedy seksu od trzech miesięcy!
Nieprawda! Poza tym, co to ma do rzeczy?
Osiem lat wierności w dupę!
15! Było jeszcze siedem wcześniej.
Chcesz o tym rozmawiać? Kiedy osiem lat temu się zeszliśmy,
chciałeś dziecka wciągu dwóch lat.
I co? Najpierw nagrywałeś płytę,
a potem miałeś zapalenie pęcherza, jelit, okrężnicy i prostaty.
Uwierzyłam, że chcesz mieć rodzinę. Rozumiesz to? Dociera do ciebie?
Tak, ale...
Spałem z inną, to prawda, ale to ty się w kimś zakochałaś.
Jutro lecę na dwa dni do Bułgarii na zdjęcia.
Kiedy wrócę, ma cię tu nie być.
Siri, co to jest chlamydia?
Oto, co znalazłam.
Wybacz mi.
Byłem palantem.
Wszystkie trzy?
Chlamydia i przy okazji mykoplazma i zwykłe bakterie.
- Wszystkie trzeba tam włożyć? - Tak, proszę wstrzymać oddech.
Kurwa.
Przepraszam, miałeś kłopoty?
- Na pewno? - Tak.
To mogłaś być tylko ty.
Od kogo mogłam się zarazić?
Obiecujący początek.
To nie mogłam być ja, niemożliwe.
Dlaczego?
- Jestem w ciąży. - Co?
Żartuję, chciałam zobaczyć twoją minę.
To nie jest śmieszne.
- Wezwij karetkę. - Ty poważnie?
Dzwoń po pogotowie!
Co powiedzieli?
Po badaniu EKG, prześwietleniu, USG i morfologii,
mogę z całą pewnością stwierdzić, że nic mi nie jest.
- To dobrze. Chcesz wody? - Nie.
Nawet nie chcę, żebyś tu była. Bez urazy,
ale to nie twoje miejsce.
Idź do domu.
Zostawię ci wodę.
Przepraszam.
- Cześć. - Cześć.
Coś się stało?
Jest po północy, wszyscy już śpią.
- Nie zauważyłem, wybacz. Zadzwonię jutro. - Co się dzieje?
Wszystko gra. Jestem w szpitalu,
- ale to fałszywy alarm. - Masz guza
którego ukrywasz, jak prawdziwy facet?
Nic z tych rzeczy.
Przepraszam za chrzciny.
Wyładowałem na was swoje problemy.
A to przecież był dzień Teo.
- Powinienem zająć się bratankiem. - On ma na imię Leo.
Mieliście dość odwagi,
żeby założyć rodzinę a ja niczego nie zbudowałem.
To ja przepraszam.
Rozstaliście się z Alice, a ja nawet nie zadzwoniłem.
Mam za dużo na głowie. Dzieci trzeba mieć za młodu.
O co poszło z Alice?
Nie umiałeś podjąć decyzji i wszystko schrzaniłeś?
W dużym skrócie.
Szkoda, to wyjątkowa dziewczyna.
Przepraszam, muszę kończyć. Ucałuj ode mnie małego.
- Cieszę się, że zadzwoniłeś. - Ja też.
Nic mi nie jest. Myślałem, że mam zawał, a to atak paniki.
Koszmarnie wyglądasz.
Wszystko spieprzyłem, Rocco.
Tacy są faceci.
Pieprzymy wszystko.
Albo próbujemy.
Ale zawsze chodzi o pieprzenie.
DZIEŃ 14.
Ciało kobiety to system doskonały.
Matsuri Research przedstawia Bio Body.
Jedyną...
terapię...
Cięcie! Jest dobrze.
- Przepraszam. - Nie przejmuj się. Chodź.
Przejdziemy razem przez story board. Nie teraz.
Kiedy docierasz tutaj,
masz się odwrócić, spojrzeć w kamerę, uśmiechnąć i rozluźnić.
- Rozumiesz, co masz robić? - To ja?
Mówiąc "Matsuri Research", spoglądasz w kamerę.
Wchodzisz na stopień, zatrzymujesz się, znów spoglądasz i mówisz. Jasne?
- Tak, ale to jest tyłek. - A potem odchodzisz wzdłuż pleców.
Nie zagram tego.
Zrobię wiele, ale nie to.
- Nie wyjdę z jej tyłka. - Podpisałaś kontrakt.
Nie było w nim mowy o wyłażeniu z tyłka modelki leżącej na plaży.
- Mogę prosić o przerwę? - Jasne.
- Pięć minut przerwy! - Przepraszam.
- Myślałam o tobie. Co u ciebie? - Luisa,
kto ma szkic scenografii do "Temple Grandin"?
Nie wiem.
Tak ciężko nad tym pracowałyśmy. Przepytaliśmy tyle autystycznych dzieci.
Czemu przerwałyśmy? Dlaczego nie wystawiłyśmy sztuki?
- Jak zwykle. Nie było pieniędzy. - Nieprawda. Po prostu zabrakło nam wiary.
Odkładamy wszystko na później, tacy jesteśmy.
A potem tkwimy w gównianej robocie, której nienawidzimy.
Muszę kończyć.
- O co chodzi? - 80 osób czeka aż się zdecydujesz.
Podjęłaś decyzję?
Jesteś szczęśliwy?
Pytasz ogólnie?
Tak, ogólnie. Jesteś?
"Tak".
Spróbuj powiedzieć to jeszcze raz.
Tak.
DZIEŃ 16.
Czemu nadal tu jesteś?
- Nie mam dokąd pójść. - Trzeba było o tym pomyśleć wcześniej.
Nie mogę się teraz wyprowadzić.
Mam stany lękowe. Trafiłem na ostry dyżur.
Ale nic ci nie jest.
Dokończę zlecenie, a w międzyczasie coś sobie znajdę.
Obiecuję.
Proszę.
DZIEŃ 33.
Moje życie to drzwi.
Przez niektóre już przeszłam, przez inne właśnie przechodzę.
Przez jeszcze inne nie przejdę nigdy,
ponieważ
tacy jak ja chcą zastąpić słowo "czuć," słowem "zrozumieć".
Są jednak takie sprawy, jak miłość,
której zrozumieć się nie da.
- Działa? - Zacięły się.
Jak było? Za gwałtownie?
Jak było?
Porywające, prawda?
Dostaję newslettery z galerii.
Zgadnij, kto się wystawia w Rzymie.
- Mathieu jest w mieście. - Ten Mathieu?
Serio? Idealny moment!
- Miał wernisaż. - To musi być karma.
Znikł, kiedy go zostawiłaś. Zrywasz z Tommym - znów się pojawia.
Dlaczego go rzuciłaś? Szalałaś za nim!
Wiesz, jak jest w związkach na odległość.
Jasne.
Faceta trzeba pilnować, inaczej będzie zdradzał.
Byłam z Tommym od 15 lat.
- To nie tak. - Nadal u ciebie mieszka?
Kończy pisać muzykę do filmu, tylko to go teraz obchodzi.
Przetnij to.
A jakie to ma znaczenie? Z nami i tak koniec.
Ja ciągle mam próby, jego nigdy nie ma.
- Omawiamy tylko codzienne sprawy. - Ja codziennie kopałabym go w jaja.
Osłabiła zdolność do reprodukcji.
MOŻEMY POGADAĆ?
Napiszmy przewodnik. "Rzymskie siłownie w jeden dzień".
O CZYM?
Chyba spotkam się z Mathieu.
Widzisz? Miałam rację. Byłym nie sposób się oprzeć.
Przestań.
Rocco nie spotyka się z byłą, są tylko przyjaciółmi i tyle.
Ale jeśli ich nakryję, zatłukę drania.
Masz sklep z olejkami CBD i całą resztą, może zapal skręta i trochę wyluzuj?
Naczelna zasada: handlujesz - nie używasz.
Jak można twierdzić, że się kogoś kocha i mu nie ufać?
To nie jest ktoś, to faceci.
Nie zapominaj o tym.
Przyszedł tata.
Boję się, robi mi krzywdę, doprowadza do łez.
PRZYJDZIESZ NA POŻEGNALNĄ IMPREZĘ?
JESTEM ZAJĘTA
Nie!
- Wiesz, w którym momencie wejść? - Tak,
"Boję się, robi mi krzywdę."
Odbieraj, kiedy do ciebie dzwonię.
Tak.
I co z tego?
- Jest wkurzony? - Tak, ale nie przez film.
Ma problemy w domu. Żona go zostawiła.
Ta kostiumograf?
- Odeszła do kobiety. - Nie!
Zróbmy przerwę.
Trzeba wezwać windę.
- Jestem Tommaso. - Nicole.
Wiem.
Wreszcie ktoś, kto pali normalne papierosy.
Teraz wszyscy sami je sobie zwijają,
- wyglądają jak wiewiórki. - Chcesz?
Tak. Jeszcze przez parę dni mogę palić.
A co, rodzice przyjeżdżają z wizytą?
Zaczynam film. Mam delikatny głos, muszę rzucić.
- Co tu robisz? - Sesja dubbingowa.
To twoją muzykę słyszałam?
Do filmu Rigoniego.
Moja taksówka. Lecę.
Cześć.
Wieczorem robimy pożegnalną imprezę u Santo, jeśli masz ochotę...
Dzisiaj? Nie wiem, zobaczę.
Nie powiedziałaś, czy muzyka ci się podoba!
Bo nie zapytałeś.
- Dużo dziś osób. - Tak.
- Cieszysz się? - Bardzo!
Przepraszam.
Bardzo przepraszam.
Co tu robisz?
Dostałeś wylewu?
Zauważyłeś, że gdy pstrykasz palcami, to palec dotykający dłoni wytwarza dźwięk,
- a nie te trące o siebie? - Poważnie?
Fascynujące.
- Co słychać? Wszystko w porządku? - Tak!
Patrz, ile tu lasek.
Też chcę kręcić filmy, mogę?
- Patrz! - Antonia jest tak we mnie zabujana...
WOLĘ TWOJE PIOSENKI że czuję się winny myśląc o innej.
I czuję się winny myśląc o swojej byłej.
SKĄD ZNASZ MOJE PIOSENKI?
- Napisałem jej, że tęsknię. - A to prawda?
- Czasami. NIE DRAP SIĘ, WYGLĄDASZ NIEPORADNIE
- Przynosisz wstyd naszej płci. - Wiem.
Czy to nie...? Jak ona się nazywa?
Jest sławna.
- Długo tu stoisz? - Jakiś czas.
Napijemy się?
Mają tu koktajl z białek, obrzydliwy.
Normalnie kosztuje 10 euro, ale dziś wszystko za darmo.
Nic dziś nie jadłam, wrócę do domu
i zamówię sobie coś niezdrowego z dostawą.
- Już idziesz? Dopiero przyszłaś. - Jestem głodna.
- A ty, jadłeś? - Nie.
Idziemy?
To nie fair.
Zawiść to potężne uczucie.
Tommaso odjeżdża z Nicole Santini?
Nicole Santini! To nie on.
Daj mi telefon.
Szybciej, mój się rozładował.
Cześć, tak poza tym.
- Dzwonię do Alice. - A PIN?
- Zna. - Jesteś straszny.
Osiągnąłeś swój cel?
Zawodowy? Tak!
Zajęło mi to dłużej niż oczekiwałem, ale tak.
Co u ciebie?
Dobrze.
Robię wszystko to,
na co niegdyś nie starczyło mi odwagi. Sztukę!
- Sama ją wystawiam! - Świetnie!
To ta o autystycznych kobietach?
- Tak. - Gratuluję, bardzo się cieszę.
- Trwało to dłużej niż oczekiwałam, ale... - Ale się udało!
Dużo o nas myślałem.
O tym, co się wydarzyło.
Nie rozumiałem twojego niepokoju i lęku...
Pracuję nad nimi od paru lat,
ale wtedy przerażała mnie myśl o utracie Tommasa.
Był moją rodziną. Dodawał wiary w siebie, wspierał...
Dawał czas, bym zrozumiała kim jestem.
Kiedy się w tobie zakochałam,
bałam się, że stracę go na zawsze.
I dlatego pewnego dnia zniknęłaś bez słowa.
Przepraszam.
Musiałam!
- Mam nadzieję, że nadal jesteście razem. - Poniekąd.
To dość skomplikowane.
Dobrze cię znów widzieć.
I ciebie.
Jesteś światłem mojego życia.
- Nie nazywaj mnie tak. - Dobrze.
- Przepraszam. - W porządku.
Za wszystko.
- Rocco, czemu do mnie wydzwaniasz? - To ja, telefon mi się rozładował.
- Widziałam się z Mathieu. - No i?
Nadal iskrzy.
Jestem w kropce.
- Dlaczego zerwaliśmy? - Muszę ci coś powiedzieć.
Dostawałem po nich
- po dwa komplety używanych ubrań. - Biedaku!
Chciałem założyć klub dla rodzeństw bliźniąt.
Wymyśliłem nawet nazwę: "Niepasujący element".
Jestem niepasującym elementem... urodziłem się...
Znasz tę piosenkę? Nie było cię na świecie, kiedy wyszła.
Moja kuzynka z Turynu była twoją fanką.
- Złapałam bakcyla. - Niemożliwe!
Jak ma na imię ta kuzynka?
- Czemu pytasz? - Znam wszystkie swoje fanki.
Gioia.
Gioia...
- Krótkie, rude włosy. - O, w mordę, tak!
Tak!
- Smakujesz cebulą. - Poważnie?
Jadłam u mamy, do wszystkiego daje cebulę.
- Nie szkodzi. - Mój bohaterze!
Masz gumkę?
Zabrałeś prezerwatywę?
Nie. Nie sądziłem, że będzie potrzebna.
Zaczekaj.
Kiedyś
napisałam do ciebie na MySpace.
To musiało być dawno temu.
Miałam z 16 lat.
- Naprawdę? - Czułam, że piszesz dla mnie.
Odpisałem ci? Wybacz, ale nie pamiętam.
Tak.
Odparłeś, żebym nie traciła czasu
na marne płyty.
Pisałem prawdę.
W prezerwatywie
lubrykant ma być w środku czy na zewnątrz?
- Ile ty masz lat? - Przepraszam.
To ma jakieś znaczenie?
W środku.
Zaczekaj.
Chwileczkę.
Zaczekaj.
Przepraszam, trochę się denerwuję.
Nie wiem, dlaczego.
Możemy bez niej.
Nie chodzi o to.
Ostatnio jestem dość...
Przepraszam.
Nie powinienem tu przychodzić.
Przepraszam.
Nie musisz.
- Co z nią? - Ma atak paniki.
- Odzywał się? - Nie.
Jak się czujesz?
Dzwoniłam 10 razy. Ma wyłączony telefon.
- Nie mogę oddychać. - Wypij, to woda.
Tak jest lepiej. Wasz związek powoli umierał.
- Gdzie spray, który ci dałam? - W torebce.
Wiesz, co myślę? Lepiej nam bez facetów.
Dlaczego "nam"? Czemu mówisz też o sobie?
- Rzuciłam Rocca. - Kiedy?
Wcześniej. Gdy wzięłam jego telefon, by zadzwonić do Alice,
Znalazłam esemesa do jego byłej. Napisał: "Tęsknię".
"Tęsknię"! Dupek! Może sobie do niej wrócić.
Bydle.
- Kogo niesie? - Zobaczę.
Kto tam?
Spierdalaj! Idź w cholerę! Spadaj!
Spadaj!
- Kto to był? - Rocco. Nie chcę go widzieć.
- Jutro lecę do Buenos Aires. - Fantastycznie!
Do pracy czy dla...
- rozrywki? - Do pracy.
Będę tam prawie dwa miesiące.
- Muszę rano wcześnie wstać. - Jasne.
Tak.
Chciałbym cię znów zobaczyć. Kiedy wrócisz.
Koszmarnie smutny tekst.
Przychodzę z wegańskimi croissantami i cierpiącym człowiekiem. Możemy wejść?
Tak.
- Jak leci? - W porządku, dzięki.
Możesz go wysłuchać?
- Nie chcę z nim rozmawiać. - Rzuciłaś mnie, daj mi coś powiedzieć.
- Chcesz być z nią, to do niej idź! - Wiesz, że cię kocham.
- To czemu ślesz jej takie wiadomości? - Przyjaźnimy się, w czym problem?
Nie ufam ci.
Nie chcę już z tobą być.
Jak sobie życzysz!
- Daj spokój. Zawsze do siebie wracacie. - Nie.
Od trzech lat pieklisz się o byłą Rocca.
Nie ona jest tu zołzą. To ty poszłaś do łóżka z żonatym facetem.
Była miła, bardzo sympatyczna.
To ona została zdradzona, nie ty.
Nikt nie lubi słuchać niewygodnych prawd.
- Wypij. - W takiej chwili?
Starczy tych uspokajających herbatek, nie zawsze jest czas na relaks.
Czasem trzeba komuś powiedzieć, żeby się odpierdolił.
On zostawił cię dzień przed ślubem, a ty nawet nie kazałaś mu spierdalać.
- Nie potrafię. - Pora by się odpieprzył.
Każ mu się odpierdolić!
- Co cię opętało? Nie jesteś sobą! - A może cieszysz się, że się rozeszliśmy?
Teraz cierpimy obie, a ty jesteś mniej samotna.
- Pierdol się! - Jednak jest nadzieja!
Ty też się pierdol!
Uważaj, bo się przyzwyczaisz. To wciąga.
15 cholernych lat, 15 lat!
- 15 lat! - Tylko nie gitarę. Nie możesz!
Nie mogę? A branie 10 000 euro ze sprzedaży domu?
To jest w porządku?
Połowę legalnie, połowę pod stołem?
Powinnam ci była powiedzieć, żebyś spierdalał.
Nikt tu nie ma dość jaj, żeby mówić prawdę!
O co ci chodzi?
Niepotrzebnie się wami przejmuję. Wysłałem e-mail,
mamy kupca na mieszkanie. Powodzenia.
Przepraszam. Nie chciałem się z ciebie nabijać.
- Mogę? - Nie.
Daj.
Proszę.
Nie ma za co.
Cześć.
- Cześć. - Spierdalaj.
Co ją ugryzło?
To najmniejszy z twoich problemów. Idź do domu.
Luca mówi, że mamy kupca. Za 330 000.
Przyjmijmy ofertę.
Musisz się wyprowadzić.
Zabieraj rzeczy, zamieszkaj z Lucą, Rocco czy gdzie tam sobie chcesz.
Spakuj się. Kiedy sprzedamy mieszkanie
przyjdziesz zabrać manatki.
Dlaczego wyrzucasz mnie akurat dzisiaj?
Gdzie byłeś?
Mieliśmy żyć osobno.
- Jaka ona jest? - Kto?
Nicole Santini.
Nie przeleciałem jej, jeśli chcesz wiedzieć.
Boże.
- Wyszłam na kompletną kretynkę. - Nie.
Poza tym, to ty pierwsza odeszłaś.
Jak możesz tak mówić?
- Staraliśmy się o dziecko! - Nie kochaliśmy się trzy miesiące!
Lekarka powiedziała, że to ostatni moment. Potem będzie za późno.
Więc czemu kazałaś mi czekać?
Bo miałeś wątpliwości. Nie chciałam cię zmuszać!
Kobiety zrobią wszystko, żeby zajść w ciążę.
Jeżdżą do Hiszpanii, zamrażają jajeczka
Masz 37 lat i mówisz "zaczekajmy". Wiedziałaś, że mam wątpliwości.
Zwlekałaś, bo nie mogłaś wybrać ojca?
- Nie wierzę. Obwiniasz mnie? - Tu nie chodzi o winę. Mówię, co czułem.
- Zrezygnowałaś, bo zwątpiłaś. - Ja?
W ciągu miesiąca? Po 15 latach.
- Trzech miesięcy. - Chciałam urodzić ci dziecko.
Dwoje, troje, Tylko tego pragnęłam.
Może i jestem staromodna, niedzisiejsza. To ty się zmieniłeś.
Nagle jestem nie dość dobra, bo awansowałeś do pierwszej ligi!
Jak możesz tak mówić? Zawsze byłem z ciebie dumny!
Wiecznie się zadręczasz! Wiecznie brakuje ci odwagi!
Mnie brakuje? Mnie brakuje odwagi?
Gdybyś urodziła dziecko, przestałbym mieć wątpliwości.
W ogóle mnie nie znasz.
Zawsze taki będę, niezdecydowany. Ale chciałem założyć z tobą rodzinę.
Nie było widać.
Nie jestem typem kobiety, która usidla faceta.
Po co rodzić dzieci, przy tym co je czeka za 10 lat?
- To nie przyszłość. - Nie boisz się o nie.
Ty boisz się mieć dzieci. Przyznaj to wreszcie!
Bez ciebie straciłam wszystko.
Rozumiesz, jaka ciąży na tobie odpowiedzialność?
Powiedz mojemu ojcu, jeśli masz jaja.
- Czułem się odrzucony. - Dlaczego?
- Dorośli rozmawiają o takich rzeczach. - Kto dorosły mówi: "Powiedz mojemu ojcu"?
Ile ty masz lat? 13?
Wiecznie przerzucasz odpowiedzialność na mnie!
Mam tego dosyć!
Zakochałaś się w innym, nigdy ci tego nie wypominałem, nigdy!
To było osiem lat temu, całą wieczność. Co to ma do rzeczy?
Dlaczego nie powiedziałeś, co czujesz? Dlaczego ze mną nie porozmawiałeś?
Przepraszam.
Nie umiem mówić ci nieprzyjemnych rzeczy.
Nie umiem cię ranić. Bo cię kocham!
- Kochasz mnie? - Tak.
I nie umiesz powiedzieć mi, tego co ważne?
Nie jesteś ze mną szczęśliwa.
- Ja powinnam o tym zadecydować. - Nie.
Za bardzo się boisz, że mnie stracisz.
Skąd wiesz, że osobno będzie nam lepiej?
Nie wiem.
Ale razem też jest źle. Jestem chory, mam objawy somatyczne.
I faktycznie pociągają mnie inne kobiety.
Ale nie w tym rzecz. Przy mnie nie spełnisz marzeń.
Ale ja chcę je spełniać z tobą. Z nikim innym.
Jesteś moją miłością.
Zawsze możesz na mnie liczyć.
Zrobię wszystko, żeby ci pomóc.
Nie chcę się rozstawać.
Do wczoraj liczyłam, że do siebie wrócimy.
Stopniowa separacja była wybiegiem, żebyśmy zostali razem?
Tak. Nigdy nie dostrzegasz tego, co dobre.
Nie da się z tobą mieć normalnych, bezpośrednich emocji.
Chodź.
Nie wiem, co robić.
Jezu, Tommy...
Tym razem to już chyba naprawdę koniec.
Musiałem ruszyć w drogę,
żeby docenić, czym jest mój dom
Czasami szukamy szczęścia
w tym, czego nie mamy
Byliśmy niemal idealnie dobrani
i właśnie to nas zniszczyło
Fantazje o kimś nowym
w końcu wzięły górę
Trzeba było zdecydować
Mogę u ciebie pomieszkać? Tylko przez parę dni.
- Nieważne. - W porządku.
Tylko się nie przyzwyczajaj.
Nie wiesz, czym są ataki paniki, złość, ból...
Ile bólu musiała znieść moja córka.
Starałam się ją nauczyć, by swą odmienność
przekuła w siłę.
Jest inna, ale nie gorsza.
Czego byśmy nie zrobiły dla naszych córek?
Mama?
Co tu robisz?
Nie jestem sama.
Tato!
Pojechałeś dla mnie pociągiem?
Przez ciebie się rozpłaczę.
Nadal palisz?
- Tylko cudze. - Pijawka!
Dwa układy wchodzą w interakcję
ale po pewnym czasie zostają
rozdzielone.
Nie da się ich już opisać jako dwóch osobnych układów,
stały się jednością.
To, co spotyka jeden z nich, przekłada się na drugi.
Nawet jeśli dzielą je kilometry lub lata.
Czy to jest właśnie równanie miłości?
Rzeczywistość spiskuje przeciwko nam
Z wiekiem jest tylko coraz gorzej
Natrętna fantazja
życia cudzym życiem
Patrzyłem prosto w przyszłość,
a teraz słońce ciemnieje
Ciało kobiety to system idealny.
Matsuri Research przedstawia Bio Body,
jedyną terapię ujędrniającą,
która pobudza potencjał regeneracyjny komórek
przez całą dobę.
Nie bój się.
DZIEŃ 45.
Luca?
Luca jest w drodze, z notariuszem i kupcem.
Cześć.
Muszę wyjść wcześniej.
Zostanę. Nie ma sprawy.
Wiesz, że Luca i Luisa do siebie wrócili?
Co?
- Poważnie? - Dzwoniłam do niej,
wypytać o szczegóły, ale nie odbiera.
Co u ciebie?
Tego nie da się opowiedzieć.
Mam nadzieję, że kiedyś mi wybaczysz.
Wysłałem ci piosenkę.
Napisałem ją dla nas.
- Za bardzo się bałem, żeby ci ja dać. - Już ją znam.
Nowa melodia, stary pesymizm.
Nie.
Ta jest nowa. Nagrałem ją wczoraj.
- Cześć. - Cześć.
Za wiele uśmiechów dla takiego gościa jak ja
Zabierasz mi kieliszek, bo wiesz, że nie powinienem już pić
Gasisz światło, gdy chcę czytać książkę
Leżymy odwróceni do siebie plecami
Zimno ci w stopy, więc rozgrzewasz je, pocierając moje
To rzeczy, których nie chcę stracić
Lecz czego ty naprawdę chcesz?
Czy naprawdę patrząc w przyszłość, wciąż widzisz nas razem?
I skoro taki już jestem, i nigdy się nie zmienię,
Czy wiesz, ilu twoich życzeń nigdy bym nie spełnił?
Kocham cię, taką jaką jesteś i kocham z tobą być
Jedyne, czego pragnę, to byś rozkwitała
Nie twoja wina
Nie moja wina
Kiedyś byłaś ty
A teraz jestem ja
Nigdy się nie nauczymy
ZDJĘCIA
MUZYKA
Gdy płaczesz, złościsz się, kiedy pocieszam cię
Wiem, musisz się wypłakać, lecz łamiesz mi tym serce
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Witold Buchwald