Coś nam grozi. Polują na nas.
Powiedz nam o Mózgu. Musimy wiedzieć to, co ty.
Na akcji jechałaś drugim autem.
Dokąd? Co z Dianne?
Nie dotarła. Zabili ją.
Azar Mizouni.
- Nic ci nie jest? - Ma Youssefa.
Nie!
Chodźmy. Azar, ty pierwsza.
- Sprowadziłaś go tu. - Jeśli damy mu Dianne…
Dianne nie żyje!
- Sprowadziłaś go do nas? - Musiałam.
- Nie jest ci przykro. - Lubię cię, Davidzie.
Ale nie możesz oczekiwać, że dla ciebie zginę.
- Kurwa! - Skurwiel postrzelił mnie w lesie.
Nawet nie poczułam.
Zauważyłem, że za tobą tęsknię.
To była prawda?
Używasz nas tylko jako kryjówki?
Dość tego. Mam dość.
PARYŻ, FRANCJA
SZEŚĆ DNI TEMU
Przestań.
Czekaj. Mówisz po angielsku?
Jakoś to rozwiążemy.
Nie musisz mnie zabijać.
Mogę ci się przydać. Mogę ci pomóc.
Cokolwiek zechcesz. Tylko mi powiedz.
WINNI
LONDYN, ANGLIA
TERAZ
Davidzie, puść mnie. Proszę. Jeśli mnie tu znajdzie…
- Po co mnie tu ściągnąłeś? - Rusz się.
- Wszystko gra? - Jak ta lala.
Trzymaj się. Muszę wziąć torbę.
Zostaw ją. Umrze, jeśli nie zatamujesz krwawienia.
Mam tam osiem kawałków i pistolet.
Po co ta gadka? Bierz torbę.
Co ty robisz, David? Nie. David!
Musimy ukraść samochód.
Zajmiesz się tym?
I nie odcinaj jej.
- David, proszę. - Nie uwalniaj jej.
Zajmiemy się tobą.
- Pięć minut, dobrze? - Tak.
Chodź.
- Przepraszam. - W porządku.
POCZTA GŁOSOWA
Boże, Joe.
Wiesz, jaki jestem głupi?
Złapałem się na tym, że za tobą tęsknię.
Wolałbym nie tęsknić.
To okropne, że chcę cię usłyszeć.
Okropne.
Jak śmiesz mnie ostrzegać?
Jakby to przeze mnie coś nam groziło.
To nie moja wina.
Ty to zrobiłeś. Pojawiłeś się w naszym życiu.
Składałeś obietnice, robiłeś plany…
WYKRYTO RUCH W KAMERZE NR 1
WYKRYTO RUCH W KAMERZE NR 2
O cholera.
OSTATNIE POŁĄCZENIA
Cholera.
Odbierz.
TYLKO DLA PERSONELU
Jezu, Joe, jest środek nocy.
Jules! Posłuchaj. Rób, co mówię.
O czym ty mówisz?
Idź po dzieci. Musisz uciekać.
Teraz? Ja nie…
Dwie osoby są na dole.
Widzę ich.
Zainstalowałem kamery.
Masz mało czasu. Idź po dzieci.
- Kurwa, Joe. - Musisz być cicho.
Wydostaniemy cię. Rób, co mówię.
Idą do schodów.
Bądź cicho.
Minęli mnie.
Hej. Czas wstawać. Chodźcie.
Idziemy.
Jest środek nocy.
- Dlaczego tak późno? - Szybko. Ani słowa.
Idź do łazienki.
Do środka. Chodź tu.
Nie. Nie zamykaj drzwi.
Zostaw uchylone.
- Co robimy? Bawimy się? - Nie.
Musimy być bardzo cicho. To bardzo ważne.
Na dole schodów.
Tatusiu, Króliczek.
- Potrzebuję Króliczka. - Później.
Chodź. Nie. Bud.
Kurwa! Jules, idą na górę.
Bądźcie cicho. Nie ruszaj się.
Cholera. Kurwa.
Jules, schody.
- Już! - Szybko.
- Bądźcie cicho. - Schodami w dół.
Nie, nie od frontu.
Ktoś tam czeka. Do kuchni.
Weź kurtkę. Musisz mieć klucze.
Tylne drzwi. Szybko.
Nie ma czasu. Idą. Schowajcie się za kontuarem.
Chyba wiedzą, że jesteśmy w domu.
Tato.
Na mój znak skręć w prawo.
Okrąż wyspę.
Teraz.
Stój.
Zszedł do piwnicy.
- Otwórz tylne drzwi. - Zostańcie tu.
- Chodźcie. - Chodź.
Tu są!
Do samochodu!
Kurwa. Idą, Jules.
Pospiesz się.
Na ziemię!
Tato!
- Jules! - Tato!
Nic nam nie jest.
Joe!
Zgaś światła
i jedź na północ.
Niech dzieci zapną pasy.
Dzieci, zapnijcie pasy.
Jules, musisz wyrzucić telefon.
Mogą go namierzyć.
W bagażniku jest telefon na kartę.
Masz tam mój numer. Zadzwoń, jak dojedziesz do granicy.
- Granicy? - Nie możesz wrócić do domu.
Ukryjecie się w Kanadzie.
Nie mogę, Joe.
Możesz. Świetnie ci idzie.
Włącz GPS. Masz tam zapisany adres.
Jedź tam. Pilnuj, czy nikt was nie śledzi.
Tato, dokąd jedziemy?
Joe.
Przepraszam.
Strzelali do nas.
Przepraszam, Jules.
Świetnie ci idzie.
Tato, dokąd jedziemy?
Wyrzuć telefon przez okno.
Jedziemy na wakacje.
Otwórz okno.
Otwarte?
Otwarte.
Rzuć telefon.
O Boże.
Kocham cię.
Kocham was wszystkich.
- Hej! Chodź! - Wsiadaj!
- Pomocy! - Jedź!
Ukradli mi samochód!
Musi jechać do szpitala.
Nie, to zbyt niebezpieczne.
Ma rację. Żadnych szpitali.
Masz broń? Pieniądze?
Co teraz zrobimy?
Znam pewne miejsce. Skręć w prawo.
Zabójca będzie nas śledził.
Dowie się, że jesteśmy w Londynie.
Dobrze. To nasz jedyny trop po śmierci Dianne.
Pilnuj jej, ale nie słuchaj. Zaraz wracam. Daj mi klucz.
- Dokąd idziesz? - Daj mi klucz.
-Dokąd idziesz? -Azar, daj mi klucz.
- Hej. Hej! - Zaraz wracam.
Nie rozkuwaj jej.
Halo?
To ja.
David.
- Hej. - Cześć.
Mogę wejść?
Wszystko pozmieniałeś.
Jakiś czas temu.
Co tu robisz?
Ja…
Byłem w pobliżu i chciałem cię zobaczyć.
Masz jeszcze ekspres ode mnie?
- Chcesz latte? - Flat white, chętnie.
Pójdę do łazienki.
Wiesz, gdzie jest.
- Gdzie byłeś? - Azar, poprowadzę. Przesuń się.
Przesuń się!
Jesteś fatalnym kierowcą.
Azar, tam są światła.
- To twój dom? - Klub byłego.
Możemy się tu ukryć.
Daj mi kluczyki.
Zostań z nią.
Posłuchaj mnie. Zrobiłbyś to samo.
Posłuchaj mnie!
Daj ręce.
Davidzie.
Robiłaś to już kiedyś?
Podaj tabletki i wódkę.
Dobrze.
Trzeba zdezynfekować.
Osusz.
Mogę o coś spytać?
O co?
To prawda, że wygrałaś kiedyś z lwem?
Podaj mi klej.
Proszę.
Chodź tu.
Ściśnij…
po bokach.
Właśnie tak. Mocno.
- Kto ci powiedział o lwie? - Oficerka.
Wierzysz jej?
Brzmi prawdopodobnie.
Broń, proszę.
Dziękuję.
To nie był prawdziwy lew.
Tylko…
puma.
Więcej wódki.
Ale była piękna.
Nie chciałam jej zabijać.
Ani umierać.
Zastrzeliłaś ją?
Nie, byłam nieuzbrojona.
Musiałam użyć rąk.
To był pamiętny dzień.
Wysusz i nałóż opatrunek.
WTEDY
Kurwa.
Przyjechała ochrona. Powtarzam, przyjechało wsparcie. Są za wcześnie.
Musicie spierdalać!
Halo. Przepraszam.
Proszę się odsunąć.
- Co się stało? - Doszło do strzelaniny.
To miejsce zbrodni.
Jesteśmy prywatną ochroną, a to nasz budynek.
Musimy tam wejść.
To niemożliwe. W budynku są uzbrojeni funkcjonariusze,
więc proszę się odsunąć.
Na drugą stronę pojazdu!
Musimy wejść.
Nie mogę na to pozwolić.
Poproszę nazwiska, muszę was spisać…
Powinna być tu masa policji.
Jednostki są w drodze.
Byłam tu pierwsza.
- Do środka! - Czekajcie!
- Bardzo proszę… - Wchodzimy!
- …przejść na bok. - Do środka!
- Już! - Usuńcie się!
Nie możecie tam wejść!
Gdzie odznaka?
Stójcie. Dobrze?
Przyślijcie wsparcie. Grożą mi uzbrojeni ludzie.
- Dalej! - Kurwa!
Hej! Zatrzymać ją!
To nie policjantka!
Mam Włamywaczkę i Oliwiarza.
- Wysadź wyjście. - Wysadzam za trzy,
- dwa… - Lont, zaczekaj.
Proszę pani! Ty tam!
Stój.
Davidzie, proszę. Puść mnie.
Puść mnie, a zniknę.
Na co się umówiłaś?
Z tym kolesiem.
Namierza telefon?
Jeśli to włączę, zobaczy nas?
Nie, wysyłałam mu wiadomości.
- Jakie wiadomości? - Mapy.
Wrzucałam zrzuty ekranu.
Nie miałam wyboru.
Ciągle to powtarzasz.
Po co w ogóle z nią rozmawiasz? Wszyscy przez nią zginiemy.
- Jej śmierć nam pomoże. - Może.
Może.
Ale teraz jej potrzebujemy.
Do czego?
Diane nie żyje.
Nie wiemy, kto za tym stoi.
- Spotkajmy się z nim i zapytajmy. - Co?
Wyślemy mu to i zastawimy pułapkę.
Z przynętą.
Nie, nie. To bardzo zły pomysł.
Ja to zrobię.
Będę przynętą.
- Co? Chcę pomóc. - Na pewno?
Co mam zrobić?
Będziemy na otwartej przestrzeni.
Ukryję się w pobliżu. Przyjdzie.
Obezwładnimy go.
Przywieziemy go tu i…
zmusimy do gadania.
To szaleństwo.
To zawodowy zabójca. Nawet nie masz broni.
Davidzie, proszę. On cię zabije.
A potem zabije nas wszystkich.
Dobrze.
Davidzie.
Nie chcę cię zmuszać.
Mięśniaku.
Mam miejsce
w Londynie i to nie tak daleko.
Mam tam broń.
Świetnie, zgarniemy je.
Nie. Tylko Mięśniak.
Tylko ty.
Dobra.
W porządku.
Dzwonię do Julesa.
Wybrany numer nie istnieje.
Dzwonię do Julesa.
Wybrany numer nie istnieje.
Dzwonię do Julesa.
Wybrany numer nie istnieje.
ZAKAZ PARKOWANIA
Hej.
Proszę.
Przyjacielu.
Mam coś dla ciebie.
Chodźmy.
Powodzenia.
Dobra.
Zaczynamy.
Potrafisz je obsługiwać?
Nie.
Wciskasz tutaj, a potem…
pociągasz za spust.
Celuj w szyję i klatkę piersiową.
Uważaj.
Tak.
Ogłusz go.
Padnie, ale nie na długo.
Jak padnie, biegnij.
Będę na miejscu w dwie sekundy.
Ogłusz go.
A potem wiej.
Poradzę sobie. Ogłuszę go i ucieknę.
- Tak. - Ogłuszam i uciekam.
- Dobrze. - Tak.
BRAK WIADOMOŚĆI
Nie! Potrzebujemy go żywego!
To nie on. To nie zabójca.
Jesteśmy blisko.
Spadajmy stąd.
Pomóż mi. Złap go za nogi.
Nie możemy go zostawić.
Musi zniknąć.
Posłuchaj.
Mamy kłopoty. Poważne, kurwa, kłopoty.
- Okej? - Tak.
Mamy samochód.
Okej.
- Żyjesz? - Tak.
- Wstawaj. - Dobra.
Złap za nogi.
Do kurwy nędzy.
Jezu Chryste.
Czemu to zrobiłaś?
Mieliśmy przewagę.
Po raz pierwszy mieliśmy przewagę…
i ja pierdolę.
Kurwa, mieliśmy plan.
Ty miałeś plan. Ja miałam inny.
Odebrał mi wszystko.
Wszystko.
Nie. Zrobili to ci, którzy go nasłali.
To ich szukasz,
a on może nas do nich doprowadzić.
Widziałeś, co zrobił mojemu dziadkowi.
To był on.
Zabicie go nic nie da.
Gdy już zaczniesz, musisz zabić wszystkich.
Wszystkich. A to niemożliwe.
Mogę spróbować.
Musisz znaleźć sposób, by to przetrwać.
Nie możesz się zatracić.
Kto to, kurwa, jest?
Przeszukajcie go.
Masz szczęście, że cię lubi.
Gdybym ja tu rządziła…
wyprułabym ci flaki.
- Timothy Hutchins. - Chcesz tam jechać?
- Gdzie twoja broń? - Kurwa.
- On tam jest. - Co robimy?
- Spójrz na siebie. - Czekaj!
- Już czas. - Czekaj. Jestem najlepsza.
- Już dobrze. - Czekaj.
O to chodzi.
Proszę.
Żyje.
Mamy go.
Mała.
Cześć.
Cholera.
Dobra, tak trzymaj. Nic ci nie będzie.
- Gdzie twoja broń? - Nie mam.
Dobra. Weź to. Odbezpieczony. Pójdziesz tam.
Dobrze się bawimy?
- Wchodzimy! - Bawimy się?
- Chodźmy. - Ruszać się! Ruszać się!
Włamywaczka i Oliwiarz w drodze do wyjścia.
NIEZNANY NUMER
Hej. Tak, jestem blisko.
Kurwa!
Na pewno?
- Prawa ręka do Lontu. - Przyjąłem.
Włamywaczka i Oliwiarz w drodze do wyjścia.
Wysadzam wyjście za trzy, dwa…
Lont, zaczekaj!
Tutaj.
Za mną, tędy. Idziemy! No dalej!
Nie, nie, nie. Zostaw to. Wsiadaj do samochodu.
Do auta.
Gdzie Mózg?
Prawa Ręka?
Mam cię.
Mam cię, kurwa.
Tak czy nie?
Masz nas zabić.
Przytaknij głową.
Z powodu akcji trzy lata temu?
Skarbiec Morello.
Kto cię wynajął?
Nie uciekniesz od tego.
Odpowiedz na pytanie.
Nieważne, co zrobisz i powiesz.
Nie uciekniesz nam.
Kto ci płaci?
A jak myślisz?
Ci, których okradliśmy.
Chodzi o ludzi, których okradliśmy?
Wiecie w ogóle, kogo okradliście?
Będziesz musiał mnie zabić. Wiesz o tym.
Nie musi tak być.
Wszyscy możemy odejść. Ubić interes.
Wszystko mi powiesz.
- I się rozejdziemy. - Nie sądzę.
Dlaczego?
Bierzesz robotę i ją kończysz.
Powiedz mi.
Powiedz, co chcę wiedzieć.
Nawet nie wiesz, co zrobiłeś.
Co wzięliście.
Wzięliśmy pieniądze. Dużo pieniędzy.
Nawet nie wiesz.
To mi powiedz.
Gdybyś to miał, wiedziałbyś.
Może chcę to usłyszeć od ciebie.
Masz to?
Powiedz, co ukradliśmy.
Klucz.
Ukradliście klucz.
Jaki klucz?
Jeśli oddasz klucz, może przeżyjesz.
Może twoja rodzina przeżyje.
- Może jest jakieś wyjście. - Powiedz mi.
Jak to naprawić? Jak to zatrzymać?
Bez klucza nie da rady.
- Muszę. - Nie możesz.
Nie. Naprawię to.
Gdzie ten klucz? Jak go zdobędziemy?
Gdybym to wiedział, siedziałbym tu
przywiązany i z tobą rozmawiał?
- Kto cię zatrudnił? - A ciebie?
Pytałeś o to Dianne Harewood?
Dianne nie żyje.
Ach tak?
Widziała, jak umiera.
Nie sądzę.
Została przygnieciona w wybuchu.
Pod gruzami znaleźliśmy 13 ciał.
To byli nasi ludzie.
Nie było tam Dianne Harewood.
Dajecie się ograć tak bardzo,
że nawet nie wiecie, w co gracie.
To już coś.
Nie każ mi cię skrzywdzić.
Przecież jestem przyklejony do krzesła.
Zrobię ci krzywdę.
Śmiało. Zrań mnie.
- Mówię poważnie. - Wierzę ci.
Powiedz mi to, co chcę wiedzieć.
Nie.
Mów.
Nie.
Mów!
Gadaj!
Jak się nazywasz?
- Jak się, kurwa, nazywasz? - Nazywam się
David Marking.
- Jak się nazywasz? - Joe Petrus.
Przestań.
Znam twoje imiona.
Znam imiona twoich rodziców. I Julesa.
Znam Frankie i Buda.
Jak twoja rodzina?
- Masz od nich wieści? - Zamknij się.
Ciekawe, czy przekroczyli granicę.
- Kanada, prawda? - Zamknij się.
Znajdą ich, Davidzie.
Znajdą ich i zabiją przez ciebie.
Dla kogo pracujesz?
Zabiją ich, a ich ciała rozpuszczą w kwasie.
Dla kogo pracujesz?
- Może już nie żyją. - Przestań.
- Przez twoją chciwość. - Przestań!
- Przez twój egoizm. - Przestań!
Przez twoją głupotę.
- Kto za tym stoi? - Będą
- ich torturować. - Dla kogo pracujesz?
- Mówił prawdę? - O Dianne? Tak.
Być może żyje. Reszta to bzdury.
- Na pewno? - Tak. Twoja rodzina ma się dobrze.
Blefował.
No to…
co teraz?
Co robimy?
Prawa Ręka?
00:06 MINUT
Lont, wysadzaj.
Jedziemy.
Teraz znajdziemy Dianne.
Napisy: Joanna Goryszewska