Posłuchaj mnie. Rób, co mówię.
Dwie osoby są na dole.
Bierz dzieci i uciekaj.
Wsiadaj do auta.
- Tato! - Jules?
Nic nam nie jest.
Musimy się dowiedzieć, kto za tym stoi.
- Jedno z nas będzie przynętą. - Nie.
- To bardzo zły pomysł. - Ja to zrobię.
Będę przynętą.
To nie on. To nie zabójca.
Teraz cię mam.
Już czas.
- Nie wiesz, co zabraliście. - Pieniądze.
- Ukradliście klucz. - Jaki klucz?
Pytałeś o to Dianne Harewood?
- Dianne nie żyje. - Odkopaliśmy 13 ciał
z gruzów.
Nie znaleźliśmy Dianne.
Jak rodzina?
Dla kogo pracujesz?
Będą ich torturować.
- Dla kogo pracujesz? - Zabiją ich.
- Co teraz? - Znajdziemy Dianne.
WTEDY
- Jeszcze tu wrócę. - Nie ma czasu.
Mamy czas. Dam radę.
Mamy kasę. Idź, Prawa Ręko!
Dobra, to ostatnia.
Idę za tobą.
Powodzenia.
Do zobaczenia.
WINNI
TERAZ
Czekajcie.
Szybko.
Otwórz mu oczy.
Nie, potrzymam telefon, a ty pomacasz trupa.
Otwórz mu oczy.
Jasne.
Czego szukasz?
Wskazówek o Dianne.
Gdyby wiedział,
gdzie jest, od razu by do niej poszedł.
NAGRANIA
Proszę. Nie wiem, gdzie jest Dianne Harewood.
Proszę.
Kto to?
- Doktorka. - Nagrał ją?
Nie. Proszę, przestań!
Dobra.
Musimy iść. Za długo tu siedzimy.
Davidzie.
Tak.
NOTATKA 1
SARNINA. MĄKA. IMADŁO. WINO. GDZIE. KUPIĆ. SŁABE. ZŁOTO.
PRZYBŁĘDA. FOTEL. SYN. ŻYŁA. BUT. ROZDZIELACZ.
STÓŁ. TYMIANEK. CZAPKA. PATRZEĆ. JABŁKO. KRADZIEŻ.
Davidzie.
Musimy załadować ciała do wozu
- i wypieprzać stąd. - Daj mi chwilę.
Dobra?
SARNINA. MĄKA. IMADŁO.
- Kurwa. - Co?
- Co znalazłaś? - Adresy.
Dom Doktorki, Kierowcy, tam, gdzie znaleziono Żołnierkę.
Mój dom w Stanach, dom Maleka w Hiszpanii.
Ostatniego nie poznaję.
- Gdzieś w Kent. - Kto tam mieszka?
Nie napisali.
Myślisz, że Dianne?
Nie jest napisane.
Ale masz rację.
Posprzątajmy i wynośmy się stąd.
Natychmiast.
WTEDY
Co tu robisz?
- Miałeś wyjść. - Zdążyłem wziąć jeszcze jedną torbę.
Co jest za obrazem?
- Nie mamy na to czasu. - Co masz w kieszeni? Co wzięłaś?
Na pewno chcesz w to grać?
Znamy się od dawna, Dianne.
Powinnaś traktować mnie poważnie.
Przyjechała dodatkowa ochrona. Są za wcześnie.
Spieprzajce stamtąd.
- Puść mnie. - Podziel się.
- Cokolwiek to jest. - Masz kasę.
Znam cię. Dawaj, co masz w kieszeni.
Mogę ci się przydać. Wprowadź mnie.
Dobra, dam ci działkę.
- O jakiej sumie mówimy? - Ośmiocyfrowej.
- I gotówka? - Dobra.
Idź! Ja zamknę.
Potrzebuję wsparcia. Grożą mi ludzie z bronią.
Dlatego cię lubię, Dianne. Zawsze jesteś o krok dalej.
Magik, jesteś już blisko?
Hej. Tak, jestem.
Mamy problem. Prawa Ręka odszedł od planu.
Cholera.
Jest groźny. Musimy się go pozbyć.
Na pewno?
Zrób to.
TERAZ
Żegnaj, Ingo.
Spoczywaj w pokoju.
Kiedy przestaniesz się na mnie wściekać?
Nie wydałam wszystkiego.
Nie zrobiłam tego.
Nie przepuściłam ich w pół roku.
Oczywiście część wydałam.
Nie jestem dziwna…
jak ty.
Kupiłam sobie dom. Nic wielkiego, nic szalonego.
Jest tam sad.
Sad migdałowców.
Cieszę się i smucę jednocześnie, gdy o nim myślę.
Rozumiesz?
NAGRANIE
Nie.
To byłem ja.
Działałem sam.
To mój ojciec.
- Kłamiesz. - Azar, nie.
- Nie słuchaj tego. - Pracuję sam.
- Muszę to przesłuchać. - Kłamiesz.
On ma rację.
- Daj mi telefon. - Cicho!
Wiem, że byłeś z kimś.
Powiedz, kto to.
Nie.
Powiedz, Malek!
Idź do diabła.
Do zobaczenia na miejscu.
To nasz zjazd.
WCZEŚNIEJ
Jesteś gotowy?
- Na akcję? - Na to, co będzie później.
Zrzucenie skóry i stanie się kimś innym.
Nie dosłownie.
Nie jesteś…
taka, jak sobie wyobrażałem.
A co myślałeś?
- Trochę się nasłuchałem. - Powiedz mi,
co słyszałeś.
Nie.
Zabaw mnie.
Ty…
zabiłaś całą ekipę,
bo myślałaś, że ktoś może być kapusiem.
Dalej.
To ty torturowałaś gliniarzy w Berlinie rok temu.
Dalej.
Siostra cię zdradziła.
Zamknęłaś więc samochód z nią
i podpaliłaś go.
Ciekawe.
- Myślisz, że zabiłbym rodzinę? - Nie wiem.
To częściowo prawda.
Moja siostra zginęła w płonącym aucie,
ale to nie przeze mnie.
Auto było uszkodzone.
Zginęła też jej córka.
Moja siostrzenica.
Jedyna rodzina, jaką miałam.
Nie wierz we wszystko, co słyszysz, Mięśniaku.
Prawda jest zawsze gorsza od fikcji.
KENT, ANGLIA
Który to?
To tu, po prawej.
Czekaj.
Nie wiesz, co tam jest.
- Może być źle. - Tak.
Musimy znaleźć coś, co doprowadzi nas do Dianne,
a nie mamy nic innego.
Idziesz ze mną.
Zostań tu…
na czatach.
Może będziemy musieli uciekać.
Możesz to dla mnie zrobić?
Tak.
Dobra.
Jaki mamy plan?
Zapukamy do drzwi
i wkręcisz nas do środka.
Ktokolwiek by nie otworzy…
Ma nas zaprosić.
Rozumiesz?
Jednak mi ufasz?
Proszę cię o pomoc.
Dobrze.
- By nie „otworzył”. - Co?
Ktokolwiek by nie otworzył.
- Wcale nie. - A jednak.
Rób to, co ja.
- Hej. Jest tata? - Nie ma taty.
A co z mamusią?
Mamo!
Mamo?
PANI GWEN IRVING
Spójrz. Prawa Ręka.
- Mogę pomóc? - Mam nadzieję.
- Pani Gwen Irving? - A wy to kto?
Nazywam się Lorna Bowers. To George La Rochelle.
Witam.
Pracujemy w firmie Elgin-Lewis i Partnerzy
nad prawem spadkowym.
- Nie potrzebuję prawnika. - Oczywiście, że nie.
Wiedziała pani, że dwie trzecie osób
umiera bez testamentu?
To znaczy, że co roku
miliony funtów nie trafiają do spadkobierców.
- Dobrze. - Tu wkraczamy my.
Szukamy ludzi takich jak pani, którym należy się spadek,
i walczymy w ich interesie.
- Za małą prowizję. - Należą mi się pieniądze?
Tak.
Ale musimy potwierdzić pani tożsamość.
Możemy chwilę porozmawiać?
- Przykro mi, to nie jest dobry moment. - Tak, ale…
Co ty robisz?
Rzuć nóż.
Co?
Proszę, odłóż nóż.
Daj mi telefon.
Telefon.
A teraz telefony dzieci.
Nie róbcie krzywdy moim dzieciom.
To zależy od ciebie.
Zabierz im telefony.
Już.
- Kelly, Jake. Telefony. - Po co?
- Dajcie mi je. - Robiłam coś. Jezu…
- A ty to kto? - Nikt.
Nie, nie wstawaj. Zostań tu.
Wszystko ok. Grajcie dalej.
Udawajcie, że nas nie ma.
Gwen?
Grajcie dalej. Już.
Telefony.
Proszę.
Kto to?
- Mój mąż. - Jak ma na imię?
Anton.
Zaraz wróci, więc…
Nie wróci, Gwen. Nie okłamuj mnie.
Wiem, że nie żyje.
Skupcie się na grze.
Twój mąż był przestępcą, Gwen.
Wiem, bo pracowaliśmy razem.
- Nie. - Był zawodowcem.
I to dobrym.
Albo mnie okłamujesz, albo to przed tobą ukrył.
To jak?
Wiedziałaś o tym.
Dobrze.
Proszę…
nie kłam więcej.
Rozumiesz?
Znasz Dianne Harewood?
Zatrudniła mnie.
Zatrudniła twojego męża.
Znali się, pracowali razem.
Może kilka razy.
Znasz ją?
Nie.
Zastanów się.
Dianne Harewood.
Znasz to nazwisko?
Nie.
Paul uważa, że super wyglądasz.
Mówię do ciebie.
Pieprz się.
Spójrz na zdjęcie.
Poznajesz tę kobietę?
Nie.
Przyjrzyj się.
Straszycie dzieci. Wyjdźcie.
Byliśmy na akcji z twoim mężem.
Okradliśmy niebezpiecznych ludzi.
Teraz polują na nas, na nasze rodziny.
- Chcą odzyskać to, co zabraliśmy. - To oddajcie im to.
Cokolwiek ukradliście, oddajcie.
Taki mam plan.
Dlatego muszę znaleźć Dianne Harewood.
Nie znam nikogo o imieniu Dianne.
Ona kłamie.
Przysięgam, że nie kłamię.
- Nie znam… - Kłamie.
Już dobrze, rozumiem.
Nie chcesz kłopotów.
Nie znasz nas.
Mówię, że z nimi pracowałem.
Mogę kłamać.
Mogę być gliną, ofiarą Antona
albo sprawdzać cię dla Dianne.
Nie wiesz tego.
Problem w tym, że…
Gwen.
Mówię prawdę.
Nie wyjdę stąd, póki nie powiesz mi prawdy.
Bo zbliża się niebezpieczeństwo.
Do ciebie.
Pomóż mi je powstrzymać.
Dlatego zapytam…
jeszcze raz.
Spójrz na zdjęcie
i powiedz mi.
Znasz tę kobietę?
Nie otwieraj.
Odpowiedz.
Pozbądź się ich.
Pospieszcie się.
- Kim jesteś? - Jest z nami.
Gwen, spójrz na mnie, nie na nią.
Mówiłaś coś.
- Co tak długo? - Gwen, proszę. Spójrz na zdjęcie.
Znasz ją, prawda?
- Kto to? - Wdowa po Ręce.
Gwen, proszę.
- Gwen, uspokój się. - Nie mogę.
Spójrz na mnie. Mów.
Powiedz mi, co wiesz.
Powiedz mu. Proszę.
Powiedz mu.
Już dobrze.
Pieprzyć to.
- Mów. - Nie! Odłóż broń.
- Odpowiedz. - Azar, odłóż broń!
Nic ci nie zrobi.
- Jasne, że zrobię. - Zamknij się
- Odłóż broń. - Powiedz, gdzie jest Dianne.
Azar. Uspokój się.
Nie mów, co mam robić.
- Dobrze. - Nie ty decydujesz.
Tak?
Gadaj.
- Teraz. - Ja…
- Mów. - Proszę.
Gadaj.
Gwen, nie chcę cię skrzywdzić.
Kim jest, kurwa, Gareth?
To nie do mnie.
Ten telefon.
Nie do mnie.
- To do ciebie. - Słucham?
Dzwoni do ciebie. Odbierz.
Czemu miałby do mnie dzwonić?
Odbierz.
Halo?
To ty trzymasz broń?
Kto mówi?
Wyjrzyj na zewnątrz.
Nie spuszczaj jej z oczu.
- Co jest? - Pilnuj jej.
Oddacie pani broń i wyjdziecie
z podniesionymi rękoma.
Rozumiecie?
Kim jesteście?
Konsekwencjami waszych czynów.
Nie.
Odejdź albo zrobię im krzywdę.
Widzisz?
Musiałeś to powiedzieć?
Byłem rozsądny.
Wycofaj się i odejdź!
Straciłeś ostatnią szansę.
Co to kurwa…
POMÓŻ, MAMA SIĘ BOI
Nie powinnaś była tego robić.
- Spierdalaj. - Ruchy.
Mów, gdzie ona jest. Już!
Dzieci, uciekajcie!
Dalej, ruchy!
Na ziemię!
- Zamknięte! - Podejdź do drzwi.
- Odsuń się. - Tam!
Odsuń się!
Weź garnek.
Przez okno. Już!
Uciekaj!
- Kluczyki. - Masz.
Co ja mówiłam? Wpakowaliśmy się.
Jezu Chryste!
Azar, miałaś zostać w aucie.
Chciała mówić.
Gdybyś tam nie weszła z bronią,
powiedziałaby nam.
Kurwa. Teraz nie mamy nic.
Azar?
KAPRAL ROBERT YATES
„Kapral Robert Yates”.
Kim jest kapral Robert Yates?
Lont.
To jest Lont. Kapral Robert Yates. Lont i Prawa Ręka się znali.
Lont znał Dianne sprzed zlecenia. Lont miał wtyki.
Cholera.
WTEDY
Prawa Ręka?
Lont, bądź w pogotowiu. Wychodzę.
Nie czekamy na Mózg.
Nie możemy jej zostawić.
Lont, do roboty.
O Boże, Dianne.
Chodźmy.
Dzień dobry, jestem Joanne Fullerton. Pracuję dla BBC.
Robimy program o pojednaniu starych przyjaciół
z wojska i szukamy informacji o kapralu Robercie Yatesie.
WITAMY
No tak.
Kiedy ostatnio rozmawiałaś z wujkiem Robertem?
Och, Bobem.
Tak. Przepraszam.
Jasne. Tak.
- Halo? - Jules, halo?
- Joe? Zasięg… - Jules?
- Nie słyszę… - Żyjesz??
Gdzie jesteś?
- Halo? - Jesteś tam?
Dotarłeś do domu?
- Joe? - Dotarłeś do Kanady?
Kurwa! Kurwa.
- Bardzo dziękuję. - Ten numer
- jest niedostępny. - Prześlę je.
Czekam na maila. Dziękuję.
Davidzie, znalazłem go.
- Jedziemy, mam adres. - Minuta!
Chodźmy!
Numer jest niedostępny.
Dobrze. Rozejrzyjcie się w środku.
Ja zajrzę na tyły.
Uważajcie.
To koleś od bomb.
Nie wyglądał na Roberta.
Lont.
Bardziej przypominał Nigela albo Barry'ego.
Co sądzisz?
Spoko.
Lont.
Nikogo tu nie ma.
Lont.
Robert.
Lont.
Lont!
Nie ruszaj się!
Ręce na głowę!
- Rzuć broń! - Na ziemię!
- Stój! - Ręce za głowę!
- Ty pierwsza. - Ja?
Co to było?
David?
Mięśniaku?
Jesteś tu?
Wejdź.
Davidzie?
Jesteś tu? Słyszysz mnie?
Davidzie.
To jego broń.
- Taką miał broń. - Dużo krwi.
Musimy iść.
Tak traktujemy gości? Wyjmij to.
W porządku? Chcesz wody?
Daj mu wody.
Przepraszam.
Wszyscy chcą się popisać.
Rzadko mają okazję.
Dziękuję.
Woda.
Lepiej?
Myślę, że powinniśmy porozmawiać.
Davidzie.
Nie sądzisz?
Kim jesteś?
Ja?
Okradłeś mnie.
Zniszczyliście mój budynek, wdarliście do skarbca…
i okradliście mnie.
To nieprawda.
Możemy to pominąć? Wiem, kim jesteś.
Wiem, co zrobiłeś, gdzie się ukrywałeś,
znam twojego narzeczonego.
I jego dzieci.
Wiem, że przekroczyli kanadyjską granicę,
używając fałszywych paszportów.
- Posłuchaj… - Wiem o wszystkim.
Wiem.
Wiesz, gdzie są?
A ty nie?
Masz ich?
Dziękuję.
Moi pracownicy są tuż za nimi.
STANY ZJEDNOCZONE
Proszę, proszę.
Błagam!
Oni nie mają z tym nic wspólnego. Proszę.
Jak Boga kocham, jak ich, kurwa, tkniesz, to cię zabiję.
To właśnie lubię w facetach z rodziną. Mają tak wiele do stracenia.
Podzieliłbym się,
ale mają Corbeausy tylko w Szwajcarii,
a już mi się kończą.
Czego chcesz?
Odzyskać moją własność.
To ty nasłałeś zabójcę.
Znalazł cię?
A jednak wciąż żyjesz.
To ciekawe.
Zabiłeś go?
Oczywiście, że tak.
Jesteś David Marking, zabójca.
Już nie.
Nie wiem.
Zostało ci ostatnie zabójstwo.
Kawy?
Ja się napiję, a ty?
Poproszę podwójne espresso z cukrem.
Wiesz, co piję.
Widziałaś to?
Wiesz, co to znaczy?
Nie.
Upokorzyłeś mnie.
Ty i twoi przyjaciele…
naruszyliście moje granice.
Byłem bezbronny.
To mnie rozzłościło.
I to bardzo.
Dlatego musisz umrzeć.
Dzisiaj.
Już niedługo.
A potem odnajdę twoją rodzinę
- i ich też zabiję. - Proszę.
Nie. Proszę.
- Nie… - Muszą cierpieć.
Proszę.
Kawa.
Na pewno nie chcesz?
Dziękuję.
Zakładam, że nie chcesz dziś umrzeć.
Prawda?
Chcesz, żeby twoja rodzina przeżyła.
Mogę to szybko załatwić.
Ale żeby tak się stało, musisz najpierw coś zrobić.
Zabij Dianne Harewood.
Co?
Musisz zabić Harewood.
Bo cię okradła?
Próbuje mnie zniszczyć.
- Nie wiem, gdzie jest Dianne. - Ten od ładunków wybuchowych, Lont?
Przed śmiercią dał nam sposób na kontakt z Harewood.
Użyj go. Sam ją znajdź.
Nie jestem zabójcą, tylko biznesmenem.
Ma coś, czego potrzebuję. Ukradła mi to.
Klucz.
- Wiesz o tym? - Twój człowiek o to pytał.
Wiesz, co to jest?
- Nie. - Marian.
Dziękuję.
Marian śpiewała operę w La Scali.
Tylko raz. W amatorskiej produkcji.
To było piękne.
Oto on.
To klucz. Widziałeś go kiedyś?
Harewood go ma. Nie wiem gdzie.
Ale jeśli pomyśli, że jesteśmy blisko, zniszczy to.
Nie możemy jej na to pozwolić.
Trzeba ją oszukać, by go pokazała.
Ale jak ją do tego zmusić? Mnie nie posłucha.
Powiedz jej, że ekspert od ładunków coś ci powiedział.
Przed śmiercią chciał jej przekazać,
że dowiedział się, gdzie Hawkes ukrywa szkatułkę.
- Kto to jest? - Ja.
- Jaką szkatułkę? - Tę, którą otwiera klucz.
Inni mówili zabójcy,
że cię polubiła.
Coś w tobie dostrzegła. Może nawet ci ufa.
W rzeźni robi się tak,
że wybiera się krowę, której nigdy nie zarzynają.
Wykorzystują ją, by poprowadziła resztę krów
na ubój.
Inne krowy
podążają za zdrajczynią, bo jest jedną z nich.
Z własnej woli, spokojnie i z radością
idą za nią na śmierć.
Znajdź Dianne. Znajdź klucz.
Zaprowadź ją na ubój.
Gdy zabezpieczysz klucz, przyłóż jej broń do skroni,
pociągnij za spust i przynieś mi klucz.
Już nie zabijam.
Kochasz swojego narzeczonego i dzieci? Chcesz ich chronić?
Uważasz, że zasługujesz na tę rodzinę?
Na takie życie?
Człowiek, którego udajesz, ten cały Joseph, to nie ty.
Nie jesteś głową rodziny, jesteś zabójcą.
Jeśli nie zabijesz Harewood i nie oddasz mi klucza,
Jules zginie na oczach waszych dzieci.
A potem Frankie.
Frankie zginie na oczach Buda.
A gdy się załamie, będzie płakał i cię wołał,
zabijemy i jego.
Wybór jest prosty.
Bądź trupem i skaż rodzinę na śmierć…
albo bądź sobą i ich uratuj.
Kim jesteś?
Josephem, który kłamie, czy Davidem, który zabija?
Będę sobą.
- Będę Davidem. - Tak?
Tak.
I zabijesz Harewood.
Zabiję, kogo zechcesz.
Napisy: Joanna Goryszewska