Mam kogoś.
Miał zabrać kasę na Zachód.
- Ty skorzystaj. - Na pewno?
Uratowałeś mi życie, Davidzie.
Coś ty, kurwa, zrobił, Joe?
Zrobiłem coś złego.
Teraz to cofnę.
Malek, powiedz, kto to!
Idź do diabła.
To mój ojciec.
Daj mi telefon.
- Cicho. - Ty też.
Przykro mi, Azar. Znajdziemy Dianne i dorwiemy tych, którzy to zrobili.
Ukryjesz się w Kanadzie. Włącz GPS.
Wpisałem tam adres. Upewnij się, że nikt was nie śledzi.
Nie wiem, kiedy się odezwę. Kocham cię.
Kocham cię.
To Lont. Kapral Robert Yates. Lont i Prawa Ręka się znali.
Lont znał Dianne sprzed zlecenia.
- Lont należy do wewnętrznego kręgu. - Rozejrzyjcie się po domu.
Sprawdzę te budynki.
Lont.
- Rzuć broń! Już! - Nie ruszaj się!
- Stój! - Ręce do góry!
- Co to było? - Davidzie?
- To jego broń. - Musimy uciekać.
- Powinniśmy porozmawiać. - Kim jesteś?
Obrabowałeś mnie.
Zakładam, że nie chcesz dziś umrzeć.
- Ani by twoja rodzina zmarła. - Czego chcesz?
Musisz zabić Dianne Harewood.
Ma coś, czego potrzebuję. Ukradła mi to.
- Klucz. - Musimy ją nakłonić, by go ujawniła.
Wybór jest prosty.
Umrzeć i stracić rodzinę.
Albo bądź sobą i ją ocal.
Zabiję, kogo zechcesz.
24 GODZINY PO NAPADZIE
KONFERENCJA NARODOWA
Przepraszam.
Mogę się dosiąść?
Jasne.
- Proszę. - Dzięki.
Długi dzień?
- Tak. - Świat oszalał.
Bardziej, niż myślisz.
Brzmisz jak ktoś, kto musi się jeszcze napić.
Serio? Faktycznie.
Przepraszam.
- Poproszę coś dla niego. - Nie, nie.
- Ja stawiam. Nie trzeba. - Nie.
Ja zapłacę. Właśnie dostałem wypłatę.
Dobrze.
Poproszę rum z colą i…
Rum z colą? Dzięki.
Joseph Petrus.
Ładne imię.
Julianie. Jules!
Cześć.
Przyjechałeś na konferencję?
ODWOŁANO Z POWODU KORONAWIRUSA
Nie, to znaczy…
- Po prostu tu jestem. - Okej.
Odwołali ją.
Konferencję.
Gdy wylatywałem,
miała się odbyć.
- Tak? - Tak.
Więc przyleciałem.
Bez celu.
Nic do roboty.
Na pewno znajdziesz jakąś rozrywkę.
Tak.
Mam nadzieję.
Panowie.
Dziękuję.
Nazywasz się Joseph?
Czy mówią ci Joe?
Jestem Joe.
Miło cię poznać, Joe.
Za to, że przeżyjemy.
WINNI
Pytanie. Czy w Ratatouille jest szczur?
Powiedziałem, że tak. Odpowiedziała: „Nie”. I rozłożyła nogi.
Drzwi się otworzyły
i kaszlałem jak prosię na festiwalu pieprzu.
Mówię poważnie.
Natura wzywa.
Nie róbcie nic ciekawego.
DWA MIESIĄCE PO NAPADZIE
Znasz żart o facecie, który zamknął pieniądze w szkatułce
i zgubił klucz?
Za drzwiami stoi bardzo zdolny człowiek.
Mogę krzyknąć.
Krzyknij, a dostaniesz kulkę w łeb.
Odwróć się.
Mogę zapiąć rozporek, czy się spieszysz?
Zapnij się.
To musi być frustrujące.
Cała twoja kasa jest zamknięta.
Ale bez kodu, bez klucza, nie możesz jej dotknąć.
Kim jesteś?
Kobietą, która cię okradła.
Myślałeś, że to dobry pomysł,
inwestować wszystko w kryptowaluty.
Elegancki sposób na uniknięcie wścibskich oczu.
- Gdzie to jest? - Mam pytanie.
Jak żyjesz bez pieniędzy?
Sprzedajesz nieruchomości?
Pożyczasz?
Na ile już się zadłużyłaś?
Gdzie mój klucz?
A co? Chcesz go z powrotem? Oddam ci, jeśli chcesz.
Ale najpierw musisz wyznać światu, kim naprawdę jesteś.
Przyznaj, że jesteś oszustem, manipulatorem, przestępcą.
O czym ty mówisz?
Przyznaj się do wyrządzonych krzywd, do niszczenia ludziom życia.
Zrezygnuj ze wszystkich stanowisk i przeproś.
- Za co? - Wiesz, co zrobiłeś.
- Wiesz, kim jesteś. - Co to w ogóle znaczy?
Wiem kim jesteś.
Bez zamka twój klucz jest bezwartościowy.
Ale bez klucza go nie otworzysz.
Jakbyś nie miał pieniędzy.
Czego chcesz?
Masz prosty wybór.
Możesz zachować swoją reputację albo majątek.
Ale nie możesz mieć obu.
Nie.
Nie wiem, za kogo się masz,
ale ktoś taki jak ty nie grozi komuś takiemu jak ja.
Oddaj klucz, albo cię dopadnę.
I zniszczę cię.
Nie, jeśli ja zniszczę cię pierwsza.
Odwróć się, Vincencie.
Odwróć się.
TERAZ
Rozumiesz sygnał?
Sygnał Harewood. Wiesz, jak to działa?
Gdzie to schować? Gdzie się z nią spotkać?
- Pamiętam. - Tak?
- Na pewno? - Poradzę sobie.
Potrzebuję broni.
Jeśli mam zabić Dianne Harewood, potrzebuję broni.
Daj mu swoją broń.
Daj ją.
Pamiętaj, znajdź ją.
Przekaż jej wiadomość. Podaj lokalizację.
Niech weźmie klucz. Zabij ją.
Nie spieprz tego. Pomyśl o rodzinie.
Odsuń się.
Zrób to, do cholery.
OSTATNIE DNI WYPRZEDAŻY
Masz broń?
Oczywiście.
Czekajcie!
- Chodź. - Czekaj.
Gdzie Dianne?
Ty?
Ty wysłałeś sygnał?
Co tu robisz, Mięśniaku?
Gdzie Mózg?
Nie pytaj mnie o to.
O nic nie pytaj. Powinieneś być teraz w Ameryce.
Przystałeś na zasady.
Ktoś nas zabija.
Ktoś morduje całą załogę.
Dlatego twoja obecność tutaj to bardzo zły pomysł.
Skąd wiedziałaś o sygnale?
Lont.
Lont ci powiedział?
Umierał, więc tak.
Powiedział mi.
Lont nie żyje?
- Zabiłeś go? - Nie.
Tamci ludzie go znaleźli.
Muszę porozmawiać z Mózgiem.
Nie możesz tu być. Musisz zniknąć.
Nie kontaktuj się więcej.
Chwila. Mam wiadomość.
Robo chciał coś przekazać Dianne.
- Co takiego? - Powiem jej.
Nie, ja jej przekażę.
To wiadomość do niej.
Będzie chciała to usłyszeć.
Gwarantuję, że będzie chciała.
Zdejmij worek.
Wstawaj.
Obciąłeś włosy.
Dobrze ci.
O co chodzi, Mięśniaku?
Nie nazywaj mnie tak.
- Powiedz, o co chodzi. - Najpierw powiedz prawdę.
O zadaniu.
O kluczu.
Wykorzystałaś nas.
- Oszukałaś nas. - Co mówił Lont?
Nie żartuję, Mięśniaku.
Powiedz, albo ktoś tu przyjdzie i cię zabije.
Wiedział, gdzie Hawkes ukrywa szkatułkę.
Co to znaczy?
Co to jest?
- Kim jest Hawkes? - Mówił, gdzie?
- Powiedział ci? - Kim jest Hawkes?
- Powiedz, gdzie to jest. - Kim jest Hawkes?
Dowiesz się, jeśli powiesz mi prawdę.
Vincent Hawkes.
Bogaty człowiek.
Najgorszy typ bogacza.
Właściciel skarbca Morello.
On nasłał zabójcę.
Bo zabrałaś mu klucz?
Do szkatułki.
Co w niej jest?
Jedyna rzecz, na której zależy Hawkesowi. Jego pieniądze. Wszystkie.
Pieniądze ze skarbca
to nic w porównaniu z miliardami, które ma w skrytce.
Ale bez klucza nie może ich tknąć.
Szkatułka daje dostęp do portfela krypto. Klucz to kod.
Jeśli otworzę skrytkę, wezmę kasę. Wszystko.
Chcę tych pieniędzy, Davidzie.
Jeśli je wezmę, Hawkes będzie skończony. Koniec, pozamiatane.
Więc dość pogaduszek.
Podaj mi adres.
- Podaj mi ten pieprzony adres! - Dobra.
Pokażę ci. Masz telefon?
Otwórz mapę w telefonie, pokażę ci.
- Tam? - Tak powiedział.
Zakończmy to.
Chodźmy tam i otwórzmy szkatułkę.
- Teraz? - Tak.
Ty i ja. Teraz.
Nie chcesz zabrać mu kasy i go zniszczyć?
Bardziej niż myślisz.
Ale potrzebuję 48 godzin na zebranie ekipy.
A to i tak mało.
O co chodzi? Co się stało?
Mam rodzinę.
Nowe życie w Ameryce.
Mam narzeczonego. Mam dzieci. Pasierbów.
Mam rodzinę.
Hawkes już wysłał po nich ludzi.
W nocy włamali mi się do domu. Weszli…
Do sypialni moich dzieci.
Musieli uciekać. Moja rodzina wciąż ucieka.
Oni nie są częścią tego świata.
Boją się.
Popełnią błędy. Nie wytrzymają.
Nie mam 48 godzin.
Musimy się pospieszyć.
Proszę, muszę to naprawić. Pomóż mi.
Ile dzieci?
Dwoje.
Chłopiec i dziewczynka.
Jedenaście i sześć.
Idziesz?
Z rodziną jest tak, że jak byśmy się nie starali,
nigdy jej nie ochronimy przed chaosem tego świata.
Niebezpieczeństwo czai się wszędzie, nawet w najbardziej banalnych miejscach.
Słyszałeś o skandalu z Eden Carre?
Nie.
To historia o pieniądzach.
Prawie 15 lat temu
Eden Motor Company stworzyło nowy samochód.
Miało usterkę, przez którą
mógł stanąć w płomieniach.
Gdy rada Edenu to odkryła,
zastanawiali się, czy wycofać model,
usunąć go z ruchu i zapobiec wypadkom.
Ale to byłoby bardzo drogie.
Być może nawet droższe niż koszt wszelkich ugód
za niepotrzebną śmierć spowodowaną biernością
i zostawieniem samochodów na ulicach, by zabijały ludzi.
Nie przegłosowali wycofania?
Nie, przegłosowali.
Ale Eden Motor Company należało do korporacji
w 52% należącej do jednego człowieka.
Vincenta Hawkesa.
Zobaczył obliczenia, głosowanie nad odwołaniem aut
i je odrzucił.
Samochody zostały na drodze.
Dwa lata później w Austin w Teksasie,
26 kwietnia 2013 roku
jeden z tych samochodów spłonął.
Wszyscy pasażerowie zginęli.
Prowadziła moja siostra.
Obok siedział jej mąż.
Z tyłu siedziała ich córka.
Przykro mi.
Potrzebuję załogi, David.
Nienawidzę Hawkesa z całego serca, ale sami nie damy rady.
Mam kilku dobrych ludzi, ale to za mało.
Przykro mi. Nie przyspieszymy bez załogi.
Ilu jeszcze potrzeba?
Co najmniej dwoje. Zdolnych.
Ale trzeba ich sprawdzić.
Dwoje?
Tak.
Tak, będę tam.
Rozumiem.
WTEDY
Dobrze. Dziękuję.
- Weźmie pieniądze? - Zajmę twoje miejsce.
Będę w Vegas za dwa tygodnie.
Na pewno sobie poradzisz?
Na pewno.
Musisz iść. Nie masz dużo czasu.
Nie martw się o mnie.
Co to?
Jedna dla mnie, jedna dla ciebie.
Ja mam twój numer, a ty mój.
- Ale Mózg mówiła… - Mam w dupie, co mówiła.
Wystawiła nas.
Ale tylko w nagłych wypadkach.
Oby nie były potrzebne.
- Tak, ale… - Ale co?
Będę tęsknić.
To prawda czy kolejne kłamstwo?
Przekonamy się.
Hej.
Nie spieprz tego.
Czego?
Życia.
TERAZ
Myślałam, że nie żyjesz.
Musiałem uciekać.
I teraz się odzywasz?
- Posłuchaj… - A teraz SMS:
„Żyję. Spotkajmy się”. Kutas.
- Wiesz? - Znalazłem Dianne.
- Znalazłeś ją? - Czeka na nas.
- Na nas? - Spotkałem się z nią.
Można to zakończyć.
Kolejna robota.
Ufasz jej? Po tym, jak nas porzuciła?
Możesz odmówić.
Kiedy?
- Dzisiaj. - Dzisiaj? Kurwa.
Potrzebujesz mnie.
Tak.
Więc powiedz to.
Powiedz.
Potrzebuję cię.
Nie.
Nie wierzę ci. Postaraj się.
Oficerko, potrzebuję cię.
Bez ciebie nie dam rady.
Proszę.
Bardzo proszę.
Pomóż mi.
Jasne. Czemu nie?
Tędy.
Porzuciłaś ją?
Chciałam zatankować i wyskoczyła z samochodu.
Nie chciała wsiąść.
- Więc odjechałaś? - Jest dorosła.
Myślałam, że nie żyjesz.
- Pewnie ma się lepiej. - Jest tutaj?
Na pewno jej telefon.
Tam. Chodź.
Cześć.
Co tu robisz?
Po co ją przyprowadziłeś?
Wiesz, że jej nie lubię.
Wszystko w porządku?
W jak najlepszym.
Co tu robisz?
Nie mam dokąd pójść.
Co?
O co chodzi?
Witam ponownie.
- No i? - No i co?
Przeprosisz?
- Za co? - Za kłamstwo.
Za wciągnięcie nas w to.
Nie.
Wykonacie zadanie?
- Czekaj na mój telefon. - Powodzenia.
Nie będzie pociągu?
Na 90%.
Jeszcze trochę.
Czekajcie.
Słyszycie?
Dwóch strażników.
Dobra. Mięśniak, do roboty.
Hej.
- Kto tam? - Cholera.
Kurwa, ale światło. To boli.
Jestem na parkingu? Boże, nie rozumiem.
Kim ty, kurwa, jesteś? Nie powinno cię tu być.
Chyba się zgubiłam.
- Zgubiłaś? Jest najebana. - Cholera.
Musisz już iść.
- Czy to hotel? - Nie.
A gdzie jest hotel?
Hej!
Nic jej nie jest?
- W porządku? - Tak.
Dzięki.
Pomóżcie mi to zdjąć.
Chodźcie.
- To wszystko? - Tak. Azar?
Za tym rogiem jest korytarz, który prowadzi do pokoju ochrony.
Musisz włączyć windy, żebyśmy mogli wyjść.
Tak. Nie ma sprawy.
Oficerko.
Idź z nią.
Powodzenia.
WYJŚCIE
BILETY
ŻÓŁTE BILETY
BILETY
Robo mówił o kasie biletowej, tak?
- Czyli gdzie? - Nie wiem.
Pomóż mi szukać.
Może Lont się pomylił.
PAPIEROSY
- Gdzie to, kurwa, jest? - Dianne.
PAPIEROSY
Czekaj.
PAPIEROSY
Szkatułka.
WŁÓŻ KLUCZ
Daj mi go.
Daj mi klucz.
Co ty, kurwa, robisz?
- Daj mi klucz! - Nie.
O chuj ci chodzi?
Daj mi klucz.
Cokolwiek robisz, popełniasz błąd.
Davidzie. Posłuchaj mnie.
Oddaj mi go.
Oddaj mi klucz. To ci nie pomoże.
- Możemy się dogadać. - Nie.
Koniec układów.
Robię tylko to, co muszę, by ocalić moją rodzinę.
Zamknij oczy, Dianne.
Nie.
Zamknij.
Nie.
Proszę.
Zamknij oczy.
Jeśli chcesz mnie zabić, będę patrzeć, jak to robisz.
Hawkes.
Zajmę się tym!
Dopadł cię.
Hawkes, tu jesteśmy! W kasie! Hawkes!
Proszę cię. Davidzie, nie. Nie pozwól mu wygrać.
Weź pieniądze.
- Chociaż je weź. - Rzuć broń!
Przepraszam, Dianne. Nie miałem wyboru.
Ręce do góry!
- Nie ruszaj się! - Zostaw mnie!
- Ręce do góry! - Zostaw mnie!
Nie ruszaj się!
Co zrobiłeś? David, coś ty mi, kurwa, zrobił?
Ręce do góry!
Ty, tam.
Wprowadziłeś nas w pułapkę.
Po co?
Ruszaj się.
Na kolana. Ręce za głowę.
Dianne Harewood.
Proszę.
Chyba mam coś, co należy do ciebie.
Trochę trwało, zanim odkryłem, kim jesteś.
Twoja siostra Marianne. Brennan, po mężu.
Zgadza się?
To nie moja wina.
To tylko obliczenia.
Wycofanie modelu zakłóciłoby spokój tysięcy ludzi,
- pozbawiając pracy setki osób. - Moja siostrzenica miała 9 lat.
To tragedia.
Ale powiedz mi, droga Dianne.
Ilu ludzi zginęło,
bo stanęli na twojej drodze?
Nigdy nie zabiłam dziecka.
Ja też nie, celowo.
Bo w przeciwieństwie do ciebie nigdy nie zabiłem nikogo celowo.
To, że nie pociągnąłeś za spust,
- nie czyni cię niewinnym. - Wystarczy.
Masz klucz, prawda?
- Tak. - Jeśli go masz,
to dlaczego, do kurwy nędzy, ona jeszcze żyje?
Mieliśmy umowę, David.
Gdzie on jest?
- Gdzie on jest? - W kieszeni.
Davidzie, on cię zabije.
W tylnej kieszeni.
Pospiesz się i mi go oddaj.
Davidzie, proszę, nie rób tego.
Nie dawaj mu tego, czego chce. Davidzie, proszę, nie rób tego.
Widzisz, Dianne?
Pracowałem na te pieniądze. Zarobiłem je.
Nie ukradłem ich ani nikogo nie oszukałem. Zarobiłem je.
Gdzie jest, kurwa, mój klucz?
Odłóżcie broń!
Połóżcie broń na ziemi!
Już!
Zastrzelcie go!
Lepiej im powiedz, żeby odłożyli broń,
bo cię zajebię!
Rozumiesz? Zajebię cię. Teraz.
Masz trzy sekundy.
- Raz, dwa… - Nie, czekaj. Rzućcie broń.
Odłóżcie broń! Połóżcie ją na ziemi.
Już!
Wszyscy na ziemię.
- Na ziemię, wszyscy! - Róbcie, co mówi.
Na ziemię.
Może ich zwiążmy?
Tak, zróbcie to. Zabierzcie im broń. Związać ich.
Odwołaj ich.
Odwołaj ludzi, którzy ścigają moją rodzinę.
Jeśli dasz mi klucz.
Pierdol się. Ty!
Psychiczna! Odwołaj ich!
Słuchajcie mnie! Odwołaj ich!
Kurwa!
Dianne, chodź tu.
Chodź tu, do kurwy nędzy!
Zwiąż mu ręce.
Dianne, proszę.
Skończmy to, co zaczęliśmy.
No dalej. Pomóż mi to skończyć.
- Nie ruszaj się. - Davidzie. Posłuchaj mnie.
- Zamknij się. - Davidzie.
Posłuchaj mnie.
Chcesz, żebym odwołał moich ludzi?
Ale chcesz pieniędzy? Każdy chce pieniędzy.
Będziesz się w nich kąpał. W szkatułce jest ponad pięć miliardów.
Azar?
Jeśli się ruszy…
zabij go.
Z przyjemnością.
Gdzie on jest?
David, gdzie klucz?
Chciałeś to zakończyć.
Zróbmy to, po co tu przybyliśmy.
Zabierzmy mu pieniądze.
Dobra. Daj mi go.
No już.
- Nie! - Nie!
Mam tam wszystko! Nie!
Teraz nikt nie otworzy pudełka.
- Wiem. - Były tam miliardy.
To za dużo.
Robi się z tego trucizna.
Jest biedny, tak?
Masz, czego chciałaś.
To koniec.
Tak?
Proszę. Proszę.
Charlotte była moją siostrzenicą.
Charlotte Brennan.
Powiedz to.
Wypowiedz jej imię.
Charlo…
Twoja kolej.
Nie, proszę.
Mogę ich odwołać, jak chciał. Wszystkich odwołać.
Nie trzymamy się Hawkesa. Nie płaci nam od miesięcy.
Ani nam, ani nikomu innemu. Proszę, mogę pomóc.
Niech ich odwoła.
Muszę mieć pewność.
Tak.
Mogę zadzwonić w tej chwili.
- Zrób to. - Dobrze.
Tak, to ja.
To ja. Natychmiast się wycofaj.
W porządku?
W porządku.
Żegnaj, Dianne.
Żegnaj, Mięśniaku.
Idziesz?
Tak.
Azar?
Co?
Nigdy ci nie powiedziałam, jak mam na imię.
Powiesz mi teraz?
- Jestem… - Nie!
Oficerko.
Nie. Ja pierdolę.
Coś ty zrobiła, Azar?
Mój ojciec.
Mój dziadek.
Zdradziła ich obu.
WINDA
Czekaj. Zamiast zwalniać…
KANADA
Jedź megaszybko.
Zawsze celujesz w róg.
Jak to zrobiłeś?
- Teraz musisz… - A potem…
I znowu.
A tutaj…
Halo?
Hej.
Joe.
To ja.
Dzięki Bogu.
Nic ci nie jest?
Nie.
Już po wszystkim.
Jesteśmy bezpieczni.
- Naprawdę? - Naprawdę.
Naprawiłem to, Jules.
Jesteście bezpieczni.
Obiecuję.
Kurwa.
O Boże.
Gdzie jesteś?
Na zewnątrz.
Gdzie na zewnątrz?
Tutaj.
Widzę cię.
Odwróć się.
Jezu. Długo tu stoisz?
Chwilę.
Nie byłem pewny, czy wejść.
Mam wyjść do ciebie?
A chcesz wyjść?
Tak.
Chyba tak.
Dobrze.
Frankie, uważaj na Buda. Wyniosę śmieci.
Zrób tak.
Jeśli mnie tu nie chcesz, odejdę.
- Jeśli tego chcesz… - Nie chcę.
To ładne miejsce.
Wybrałeś ładne miejsce.
Myślałem, że ci się nie spodoba. Jest daleko.
Tak…
ale jest ładnie.
Dzieci lubią te drzewa.
Przepraszam.
Przepraszam za kłamstwa.
Za to, co przeszedłeś.
Przepraszam.
Widzisz…
chcę powiedzieć, że możesz.
Możesz żyć dalej. Znajdź kogoś innego. Kogoś…
Kogoś lepszego. W porządku.
Tak?
Tak.
Musisz mnie zostawić, Jules.
Tak trzeba. To…
dobra decyzja.
Może masz rację.
Ale czego ty chcesz?
Nie, co należy.
Powiedz, czego chcesz.
Chcę…
Chcę być twoim mężem.
Chcę być ojcem tych dzieci.
Tego właśnie chcę.
Dobrze.
W porządku.
Co teraz?
Napisy: Joanna Goryszewska