Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Губи се! Ајде!
Ајде!
Нека биде тивок!
Што гледаш? Оди напред!
Оди, Чепе!
Доаѓам.
Три... Два...
Еден... Одиме!
Напред, Чепе!
РАДИКАЛНИ МЕРКИ
МАТАМОРЕС, МЕКСИКО, 2011 Г.
СПОРЕД ВИСТИНСКИ НАСТАН
Чевли, веднаш.
Нема да повторувам. -Доаѓам!
Побрзајте.
Што правиш?
Чепе?
Чепе!
Две целувки, две чоколадни школки
и две бикови очи. Колку е тоа?
Дванаесет.
Денес е голем ден, зошто да не е 24?
Да, така?
Можам ли?
Побрзај, ајде.
Добро утро, љубов моја.
Појадувавте убаво?
Сите освен тато. Само го испи кафето.
Директно дома од училиште, во ред?
Да.
Каде беше ти?
Седни.
Подобро да слезеш овде.
Чепе, мора да одам?
Што кажавме?
Само неколку дена.
После тоа, никој нема да доаѓа.
И тогаш ќе можам да работам со тебе?
Ќе видиме, Нико.
Добро утро, директоре. -Добро утро.
Остани блиску до другите.
Погледни! Играчки! -Врати се!
ДОБРЕ ДОЈДОВТЕ НАЗАД, УЧЕНИЦИ!
Тишина!
Тишина, молам.
Тишината е основа на послушноста.
Послушноста е основа на дисциплината,
а дисциплината е основа на учењето.
Значи, да ги повториме правилата. Може?
Да!
Добро утро! Донесов доволно за сите.
Мило ми е што гледам дека сите се...
Г. Хуарез?
Па, скоро сите се тука.
Како што знаете, г-ѓа Алварез роди момче
и пред два дена реши да биде дома со него.
За среќа, го најдовме г. Хуарез.
Тој е од тука, од Матаморос
и љубезно ја прифати работата во последен момент.
Ако дише, примен е.
Во суштина, веќе знаете се и ќе бидам краток.
Иако основното училиште е задолжително и бесплатно,
повеќе од пола од шестоодделенци паднаа. Не успеавме.
На самото дно сме од државната мала матура.
Од друга страна, веројатно сите веќе го знаете тоа,
оваа година одобрија стимулативен бонус
за сите што ќе постигнат одредени резултати.
Ако не мотивира да ја завршиме работата малку подобро...
Да не заборавиме на нашите деца, добро?
Значи... Нека ни биде добра оваа година!
Го чувствувате тој мирис? Мириса на нешто...
Мириса на... ѓубре.
Побрзајте! Брзо!
Нема многу време! -Што се случило со клупите?
Тоа не се клупи. -Зошто се превртени наопаку?
Тоа се чамци за спасување!
И тоа не е под...
Тоа е океан!
Секој чамец може да прими само ист број луѓе.
Кој нема да влезе во чамецот, ќе се удави!
Но бидете внимателни,
затоа што ако некој има повеќе патници, ќе потоне
и сите на него ќе се удават.
Ние сме 23, а има само шест бродови,
па сметајте. Подготвени сте? Одиме!
Пет, четири...
Качете се! Три, два...
Еден!
Ајде!
Не грижете се! Јас ќе ве спасам!
Помош!
Помош! Ве молам, помогнете!
Помогнете ми...
А сега, осум бродови!
Што, по ѓаволите, се случува овде?
Има уште еден последен патник! Спасете го!
Пет, четири, три, два...
Не, тој е премногу дебел! Нема да плови!
Ќе го потопи чамецот!
Чекај, чекај...
Зошто тој би го потонал?
Тоа е интересно прашање.
Што прави чамецот да плови?
Или што одредува колкава тежина може да носи бродот?
Дали некој знае?
Никој?
Знаете вие?
Не... -И јас не знам.
Да, ниту јас.
Каде ги наоѓаме одговорите на работите што не ги знаеме?
Можеби на интернет?
Верувам дека имаме компјутерски кабинет? -Да.
Во моментов не е во функција.
Добро.
Каде на друго место можеме да најдеме одговори?
Го прашуваме учителот.
Го пробавме тоа, но видовме дека ние навистина не знаеме многу.
А книгите?
Библиотеката работи?
Да одиме во библиотеката! Да одиме!
Каде е библиотеката?
Ајде, да одиме!
Можам ли да ви помогнам? -Да, ве молам, госпоѓо... Флорита.
Денеска немаме закажани посети на одделенија.
Немате ништо закажано денес.
Правилото е, за посетата треба да кажете најмалку ден претходно,
како и да ги наведете саканите материјали.
Да, но ќе бидеме брзи. Каде се енциклопедиите?
Таму одзади, но... -Дојдете!
Ваму. -Еј!
Без трчање, ве молам!
1974 г.
По што дојдовме?
Чамци, бродови...
Нема Ч.
Нема Ч. Каде на друго место можеме да погледнеме?
Што велите за П, за пловење?
Знаете што?
Не ни треба енциклопедија.
Тоа можете сами да го откриете.
Кажете ми.
Што мислите, зошто...
Зошто нештата пливаат?
Знае некој?
Кој било! Само обидете се да погодите.
Не е важно ни ако грешите,
важно е да се обидете.
Всушност, повеќе би сакал да згрешите.
Да, затоа што кога грешиме,
учиме каде сме згрешиле.
И тоа веднаш ни помага да научиме што е точно.
Но како да добиеме добри оценки?
Зошто се важни оценките?
Ни требаат добри оценки за да матурираме
и нашите родители нема да ни се лутат.
Само затоа?
Добро, тоа е лесно.
Отсега сите имате петки. Добро?
И на крајот на годината, кога ќе ги добиете свидетелствата,
сите ќе ги најдете вашите петки таму.
Ветувам.
Навистина. Добро?
Сега можеме да се посветиме на важни работи.
Кој сака да биде првиот што ќе згреши?
Ајде, кој?
Никој?
Дали некогаш сте имале таков час?
Никогаш не сум имала таков учител.
Што требаше да научиме? -Очигледно за чамците.
Мислиш?
Прошетај со нас, Ромео. -Што е?
Не грижи се, знам да чувам тајна.
Не, само...
Забележа дека Палома е некако поинаква оваа година?
Тоа се нарекува пубертет.
Тешко е, нели? Може да биде вистинско сребро.
Можете да го замените огледалото.
А и ќе го задржам.
Што сакаш за него?
Мислиш дека тоа го мислеше?
Зошто би лажел за такво нешто?
Се сеќаваш што рече? Сака да грешиме.
Ако не треба да бидеме во право, во ред е да грешиме.
А ако е во ред да грешиме, не можеме да добиеме лоша оценка.
Никогаш претходно не сум добил петка.
Тато, твојот нос.
Не е ништо.
Помогни ми да растоварам.
Добро.
Петнаесет минути цртани додека правам ручек
и потоа е време за домашно.
Не работиш ноќна смена, мамо?
Зошто си будна?
ТЕСТ ЗА БРЕМЕНОСТ
Нико!
Убавец.
Прв училиштен ден... Како беше?
Лани го суспендираа првиот ден, нели?
Не е тоа за него, како и брат му.
Не може да биде мирен, секогаш е во движење.
Тоа е мојот Карлитос.
Зјапа низ прозорецот, чкрта, се тепа...
Се само да не слуша, во право сум?
Но во ред е, Нико. Не имаш нас да се грижиме за тебе.
Сакаш да учиш од книги...
Или сакаш да учиш од животот?
Тука е вистинското училиште, нели?
Мора да одиме. -Само малку.
Нека го носи.
Г. Хуарез.
Не бевте на состанокот утрово.
Да, бев...
Морав да преуредувам многу работи во училницата.
Да, видов.
Имате нешто против мебел?
Не, само против некој.
Како вашата катедра, на пример.
Само мислам дека не ми треба.
Мора да имате. Сите наставници ја имаат.
Дали има пишано правило дека морам да имам?
Тоа не е пишано правило,
но како децата ќе знаат кој е главен?
Кој е авторитетот?
Кажете ми...
Ако училницата ја претворите во игралиште, што е следно?
Ќе го претвориме игралиштето во училница?
Која е вашата приказна, професоре? -Како тоа мислите?
Знаете како го викаат ова место?
Казнено училиште. -Токму така.
Да.
И вашето име беше прво на трансфер листата.
Единствено, всушност.
Вие сте побарале да дојдете овде.
Зошто?
Па...
Можеби сум луд?
Бегате од нешто.
Не, само сакам да пробам нешто поинакво.
На пример?
Не знам.
Се уште се обидувам да го сфатам тоа.
И, можеби ова е местото за тоа.
На крајот, на сите им е гајле за тоа што се случува овде.
Ве молам само едно. Не допирајте во осилник, во ред?
Не, зошто би...
Нема.
Катедрата...
останува внатре.
Ќе ми помогнете да ја вратам?
Ајде...
Еј...
А што се случи со кабинетот со компјутери?
Ги поставија пред четири години,
а два месеци подоцна беа украдени.
Тоа било пред четири години?
И тука нема други компјутери?
Единствениот што работи е во мојата канцеларија.
Добре дојдовте во ОУ Хозе Урбина Лопез, г. Хуарез.
МЕГА ЈАХТИ НА БОГАТИТЕ И ПОЗНАТИТЕ
Што беше тоа?
Што е ова?
Го најдов во ѓубре.
Требало да го оставиш таму.
Каква корист имаме од такви фантазии?
Ајде, влези.
Седете каде што сакате, тука нема одредени места.
Всушност, не ни мора да седите ако не сакате.
Што прави?
Брзо, влезете!
Ќе правиме фантастични работи овде секој ден.
Но, ако задоцните, ќе ги пропуштите.
Сте ја слушнале приказната за магарето кое паднало во бунарот?
Не?
Ќе ви ја кажам.
Еден ден едно магаре паднало во многу длабок бунар.
За чудо, не му било ништо, но не можело да излезе.
Неговиот сопственик, земјоделец,
заклучил дека неговото спасување би било многу скапо
и дека магарето не вреди доволно.
А бунарот пресушил и бил опасен за неговите други животни,
решил да ги затрупа и двете.
И магарето и бунарот.
Така почнал да фрла земја во бунарот.
Земјата паѓала врз магарето, кое врескало,
но земјоделецот не обрнувал внимание и продолжил.
По некое време, магарето престанало да рика.
Фармерот мислел дека животното е мртво,
но морал да го наполни бунарот за да не падне некој друг.
Така продолжил да фрла земја.
Замислете го неговото изненадување кога ги видел
врвовите на двете уши како излегуваат од бунарот.
Ја фрлал земјата се побрзо и побрзо,
и полека се појавила главата на магарето кое ја тресело земјата.
Наместо да дозволи да го закопа,
магарето ја искористило фрлената земја за да застане на неа
додека тумбата од земјата не била доволно висока
и можело да скокне од бунарот.
Отсега сите ќе бидеме како тоа магаре.
Без разлика колку земја и глупости се фрлаат врз нас,
нема да дозволиме да не закопаат.
Ќе го истресеме тоа и ќе го искористиме
да станеме најдобри ученици на светот.
Но има една работа што може да те спречи,
ако му дозволиш.
Тоа си ти сам.
Добро, разбирам дека можеби ви е тешко да верувате во себе
кога во светот има деца на ваша возраст
што можат да решаваат равенки по напредна математика,
кои компонираат симфонии или дури и прават роботи.
Како учениците од ОУ Хозе Урбина може да направат такво нешто?
кога немаме компјутери, интернет...
Понекогаш немаме ни струја.
Но знаете што?
Ништо од тоа не ни треба. Ништо.
Она што ви треба, на секој од вас,
вие веќе го имате.
И тоа се вика...
потенцијал.
Само од вас зависи дали ќе го искористите. Не од мене.
Ниту од вашите родители.
Ваше е да одлучите дали сакате да го искористите
и како сакате да го користите.
Затоа одиме вака:
отсега нема јас да одлучувам што ќе учиме,
вие ќе одлучувате. Добро?
Затоа кажете ми сега:
"Што сакате да учите?"
Тоа може да биде се, апсолутно се.
Што сакате да учите?
Ништо.
Никој? Ништо?
Совршено.
Тогаш ми е лесно.
Тогаш само ќе седиме овде...
и ќе учиме за ништо.
И ако сакате, можеме така цела година.
Што беше ова?
Кој беше тоа?
Никој?
На три сакам сите да ги кренат моливите.
Еден, два, три!
Дојди овде.
Да, ти одзади. -Јас?
Да. Дојди.
Како се викаш? -Нико.
И јас бев одделенски кловн, Нико.
Секогаш ме казнуваа.
Ќе ти дадам еден совет.
Никогаш не менувај се.
Да?
Не треба да креваш рака. Како се викаш?
Донован. -Да, Донован?
Би сакал да продолжам да учам за бродовите и чамците.
Добро. Уште некој размислувал за нашите чамци од вчера?
Сфатив дека понекогаш луѓето ќе умрат
и ние не можеме ништо со тоа.
И тоа е животот.
Леле, длабоко. "Не можеме ништо со тоа".
Значи, треба само да ги оставиме да умрат?
Да? -Јас сум Лупе.
Не мора да креваш рака.
Не се согласувам дека ништо не можеме да направиме.
Мислам дека треба да направиме колку што можеме.
Мора да направиш колку што можеш повеќе за сите што можеш.
Многу добро.
Само што го кажа истото
како и еден од најголемите светски филозофи.
Неговото име е Џон Стјуарт Мил.
Можеби би можела да бидеш филозоф. -Што е филозоф?
Тоа е некој што ја проучува филозофијата.
Кој е методот на истражување
или говорот за комплицирани и длабоки животни прашања,
што често не ги разбираме.
И тоа ни помага да го разделиме доброто од лошото.
Но мене ме интересира зошто бродот плови.
Леле, да.
Размисливте зошто чамецот би потонал ако се качеше директорот?
Затоа што е дебел.
Браво!
Не крена рака, браво!
Многу добро, благодарам.
Но кажи ми, Нико. Зошто бродот би потонал затоа што е дебел?
Можеби затоа што е премногу тежок?
Знаевте дека дебел човек подобро плови на вода?
отколку мускулест човек со иста тежина?
Не?
Може ли некој да ми каже зошто е така?
Зошто?
Ова е тешко, но знам дека можете.
Размислете. Мислите...
Кој сака да се обиде да погоди? Или можеби вака:
"Ако надувам балон,
зошто паѓа низ воздухот, но плива на вода?"
Запомнете дека некој дебел плови подобро
од мускулест маж со иста тежина.
Зошто?
Бидејќи се со различни големини?
Значи, поради големината. Можеби.
Што ако земам кугла за куглање со иста големина како мојот балон
и двете да ги фрлам во вода?
Куглата ќе потоне, потешка е.
А балонот би пловел. -Но како?
Ако се со иста големина?
Значи, дали е големината или тежината?
Ќе ви помогнам.
Тоа е поврзано со тоа како функционираат дропките.
Токму за тоа ќе зборуваме денес.
Дропки, делење и остатоци.
Ајде да видиме...
Се сеќавате на играта со чамците?
Кажете ми, што беа остатоците?
Размислете.
Патници што не ги собра во бродот?
Точно!
Патниците кои не ги собра на бродот и се удавија.
Браво!
Толку сте паметни што мислам дека не ви требам.
Затоа ќе одам да се напијам нешто
и ќе се вратам за 30 минути.
Сигурен сум, додека се вратам, ќе ги имате сите одговори.
Сака некој нешто? Не?
Веднаш ќе се вратам.
Мускулите се потешки од салото. -Од каде го знаеш тоа?
Мајка ми работи во месарница.
Килограм месо изгледа вака, а килограм сало вака.
Можеби има воздух во салото и затоа плови.
Значи, ако тежат исто, дебелиот треба да биде поголем.
Но каква врска има тоа со големината,
ако голем балон плови на вода, а камчето тоне?
Бидејќи во него има воздух. -Да.
Но големиот балон сигурно би бил потежок од камче.
Значи, тоа е.
Дебелиот подобро плови бидејќи во него има воздух.
Како директорот Чучо.
Вие мора да сте нов.
Јас сам Артуро... Г. Гарсија.
Здраво, јас сум Серхио.
Се е во ред, Серхио?
Да, мислам.
Децата ве победуваат.
И така може да се каже.
Не смеете да им дозволите да ги видат вашите слабости.
Финтата е да ги дисциплинирате од почеток.
Да знаат кој има авторитет.
Мислам дека можеби треба да биде токму спротивното.
Па, со среќа со тоа.
Благодарам.
Знаете кои се најмоќните зборови што учителот може да ги каже?
Не знам.
Значи, знаете!
Не треба вие да предавате сега?
Претпочитам да ги оставам да учат.
Господине Хуарез, се е во ред?
Само викајте ме Серхио.
Зарем не треба да бидете на вашиот час, господине Хуарез?
Да, да. -И?
Децата се добро.
Не грижете се. Всушност, можеби се предобро.
Ова е единствениот компјутер во училиштето? -Да.
Може ли да го земам малку? -Што, сега?
Да, тие деца се неверојатни.
Едвај можам да држам чекор со нив.
Мислев дека наставник од средно училиште
ќе биде квалификуван да предава на шестоодделенци.
Да, и јас.
Само што тие толку брзо напредуваат.
Можам само на секунда? Ајде!
Доста, господине Хуарез! Одиме.
Три минути. -Одиме!
Извинете, директоре. Даниел плаче и никако не може да се смири.
Што не е во ред, малечок? Сакаш кловнови?
Види! Нос од кловн.
На што се смееш ти? Како се викаш?
Еј, врати се! Чекај!
И што научивме?
Го решивме проблемот?
ПЛОВЕЊЕ = ТЕЖИНА / ГОЛЕМИНА
Мислиме дека ако дебелиот и мускулестиот имаат иста тежина,
дебелиот би бил поголем,
бидејќи мускулите се потешки од салото.
Точно! Браво!
Што е? Што не е во ред?
Бевме сигурни дека ако две работи се со иста големина,
тогаш полесната ќе плови подобро.
И двајцата сте во право!
Како може тоа?
Тоа се нарекува обратна пропорционалност
и вие ги сфативте двата нејзини дела.
Она што ние го нарековме пловење
е концептот на густина.
Каде што густината е еднаква на односот на масата и волуменот.
Масата е друг збор за тежина, а волумен друг збор за големината.
Како што расте масата, добиваме поголема густина,
но ако волуменот расте, добиваме помала густина.
Јасно?
На шпански, ве молам!
Директоре, би сакале да ни се придружите? -Што правите?
Зарем не е супер? -Мислам, зошто сте тука надвор?
Тоа беше ваша идеја, не се сеќавате?
Да се претвори дворот во училница.
Треба да имате час по физика.
Денес, како што се сеќавам, треба да учите за Сончевиот Систем.
Тоа беше планот, но во моментов повеќе ги интересира физиката.
Физика? -Да.
Колку што знам, на државниот испит нема ништо за физиката.
Ајде, тој испит.
Предавања според тој тест нема да им помогнат на овие деца.
Што тој воопшто оценува?
Наставниците.
Дали некогаш сте размислувале за тоа?
Дојди овде.
Што научи за физиката денес?
Не многу.
Мислам, ја разбирам спротивната врската со густината...
Обратната пропорционалност. -Да, тоа.
Обратна пропорционалност помеѓу масата и волуменот
и како тоа ја менува густината.
Но како тие огромни метални бродови можат да пловат...
Навистина не го знам тоа. Но и вие не знаевте.
Тоа е тешко прашање.
Тоа е тешко. -Гледам...
Кој е тогаш погуст?
Вие или директорот?
Сигурен сум...
дека директорот е многу помалку густ од мене.
Навистина сакате да предизвикувате, а? -Ама ич.
Иако има многу поголема маса и многу поголем волумен,
за да знаеме кој е погуст или помалку, ќе треба да се измериме.
Како би го направиле тоа?
Ако масата е тежината, не би можеле само да ве измериме?
Би можеле. Но што е со волуменот?
Должината помножено со ширина помножено со висина.
Должина по ширина по висина. Многу добро.
Тоа функционира за правилен предмет, како коцка.
Што е со неправилен предмет, како човек?
Која е ширината на директорот? Дали е тоа ова...
Или ова?
Размислете. Толку сте близу.
Ајде, го можете тоа.
Одговорот ви е веднаш под нос!
О Палома. Само секунда.
Ја видов твојата тетратка. Ги знаеш сите одговори,
зошто не ги сподели со твоите колеги?
Види, ти си навистина способна и...
Вселенска инженерка?
Молам?
И кажавте на Лупе дека може да биде филозофка.
Мислите дека јас би можела да бидам вселенска инженерка?
Сакаш да градиш вселенски бродови?
Па, неколку астронаути прво биле вселенски инженери.
Опа...
Астронаутка.
Добро.
Ни претстои голема работа.
Палома...
Ако се обидеш да споделиш малку повеќе со колегите,
сите ние би можеле да научиме многу од тебе.
Би можела да се обидеш?
Зошто одиме на друга страна?
Можам ли да ти помогнам?
Имате книги за филозофија?
Филозофија?
Или за филозофите?
Филозофи?
Можеби за Џон Стјуарт Мил? -Кој?
Џон Стјуарт... -Тоа се предмети за факултет.
Не знам зошто би читала такви работи на твоја возраст.
Во ред, благодарам.
Го сакаше тоа?
Што имаш?
Знае дека можеш да палиш работи со тоа, со помош на Сонцето?
Да. -Да, кој не го знае тоа...
Види, каков пар! Бубалица и хулиган.
Одете по ѓаволите.
Добар ден, директоре. -Добар ден, г. Гарсија.
Овој нов човек, г. Хуарез...
Што знаете за него? -Па...
Ги проверив неговите оценки, препораки, вообичаено.
Тоа е се? -Да.
Интересно.
Бидејќи...
Се јавив на неколкумина...
Каде беше? Бев загрижена.
Претпоставувам дека денес се движев побавно.
Од каде тоа?
Не знам. Имав добар ден.
Ајде, одиме.
Плови!
Добро, победи.
Но што мислиш, зошто плови?
Господине Хуарез, се надевам дека не ви пречи.
Ни најмалку, влезете.
Повелете, влезете.
Како сте? Ваму. -Добро сум.
Пред ова да отиде понатаму,
треба да знам точно што планирате.
Значи, не е точно дека никој не се грижи.
Моја одговорност е да се грижам за моите деца.
Моите деца?
Видете.
Се јавив во вашето старо училиште.
Ми кажаа за инцидентот што сте го имале таму.
Ми се случи една епизода пред учениците.
Еден вид егзистенцијална криза, да се изразиме.
Добро сум.
Што друго ве интересира? -Ништо.
Само се обидувам да разберам што се обидувате да направите.
Мислам, кој е вашиот метод?
Не...
Немам некој метод.
Не разбирам.
Дали сте за пиво?
Не, само сум... -Дојдете, ве поканувам дома. Дојдете.
Душо? Имаме гостин.
Добар ден. -Добар ден.
Ова е мојата сопруга, Лаура. Ова е мојот шеф.
Мислев дека јас сум шефот.
Мило ми е.
Јас сум Чучо. -И мене.
А ова е нашето мало изненадување.
Знае да биде малку дрзок. -Да, забележав.
Одам да го заспијам. Само уживајте.
Ви благодарам. -Извинете.
Прашавте зошто дојдов овде.
"ОУ Хозе Лопез добива поддршка за компјутерски кабинет."
Тоа беше пред осум месеци.
Пишува дека средствата се веќе доделени.
Беа доделени, но никогаш не стигнаа до нас.
Знаете како оди тоа. -Да.
"Ќе пристигнат утре, не морам да ги притискам".
Во Матаморос не притискаш ако знаеш што е добро за тебе.
Се разбира, да.
Зошто опсесија?
Ние пораснавме без компјутерски кабинети и види не.
Вие имате мобилен телефон со интернет?
Да, зошто?
Можам ли да го позајмам? Сакам да ви покажам нешто.
Патем,
има една девојка во мојот клас, Палома Нојола.
Што знаете за неа? -Не, многу. Молчалива е...
Би можела да биде малку поактивна.
Тоа е тоа? -Да. Зошто?
Ова е последното. -Значи...
18 кг железо по 55 центи за кг,
3 кг алуминиум по 11 пезоси за кг,
4 кг бронза по 2,75
и 3 кг бакар по 26 пезоси.
Вкупниот износ е 105 пезоси.
Да одиме.
Те измами.
Што велиш?
Тато, те мами.
Извинете, мислам дека пресметавте погрешно.
Треба да биде 131,9 пезоси.
Заокружено, 132 пезоси.
Ќе проверите повторно? -Секако.
Види го тоа... Во право си. 131,9 пезоси.
Извинете. Сигурно сум притиснал нешто погрешно.
Нико!
Што ти е?
Не дојде кај Начо!
Извини, само...
Каде е твојот ранец?
Внатре.
Мора да размислиш, Нико!
Добро е.
Ќе бидам добро. -Сигурен си?
Што правиш?
Откако паметам, оваа работа беше тука, гниеше.
Мислиш дека можеш да го поправиш?
Можеби.
Учев за пловење на училиште.
За пловење? Навистина?
Како ќе направиш да плови? -Па...
Прво морам да се уверам дека не влегува вода.
Очигледно! -Не, мислам...
Морам да ги закрпам сите дупки бидејќи ако влезе вода...
Што?
Можеби тоа е тоа.
Иако не е затворена како балон,
некако го користи воздухот во овој простор
и бродот има помала густина од водата!
Да, тоа би можело да биде тоа!
Види го ти него.
Вистински научник!
Што е?
Мислиш дека би можел барем уште малку да останам на училиште?
Не знам.
Ќе разговарам со Начо, добро? -Добро.
Децата ќе го научат она што сакаат да го научат.
Ние тука не го форсираме учењето,
туку дозволивме тоа да се случи. Учителот го започнува процесот
и седи отстрана и се воодушевува од резултатот.
И тоа е се.
Велите дека вашиот пристап се заснова на некое видео на Јутјуб?
Повеќе или помалку.
Значи, наставната програма ја испративте по ѓаволите?
Да, повеќе или помалку.
Ќе ја поминеме на крајот,
но кога тие ќе сакаат. Тоа мора да биде нивна идеја.
Иако, од она што го видов денес,
не сум ни сигурен дека им требам.
Ако имаа компјутери,
се би научиле сами.
О Боже.
Еве.
Дали вие некогаш сте предавале? -Да.
Тоа е услов за да станеш директор.
Тогаш се сеќавате зошто решивте да станете учител, нели?
Тоа беше многу одамна.
Како се викаше тој учител?
Професорка Кармона.
Мојот беше професорот Чавез.
Проф. Хуан Антонио Чавез.
Ми рече дека можам да го променам светот
и му верував.
Се сеќавам дека го гушнав пред сите на мојата матура.
Кога почнав да предавам, и моите деца дојдоа да ме гушнат.
Но со времето, секоја година беа се помалку и помалку,
додека минатата година немаше ниеден.
Денешните деца се сменија.
Не.
Децата секогаш ќе бидат деца.
Светот се промени, господине Хуарез. -Да, а и ние.
Ништо во образованието не се има сменето во последните сто години.
Ништо. Од училишното ѕвонче до униформите.
"Бидете тивки! Застанете на ред! Кренете рака!"
Ги тренираме тие деца да бидат запчаници во машината
чија единствена цел е да работи сама за себе.
И ако ги изџвака и ги исплука,
тоа е затоа што не ги следеле правилата на нашата мала игра.
Но овие деца се толку паметни.
Тие многу добро знаат дека таа машина е целосно застарена.
И се исклучуваат, талкаат...
И ние ги губиме.
Ме прашавте зошто дојдов овде.
Повеќе не сакам да губам деца.
Ниедно повеќе.
Не сте малку стар да бидете таков идеалист?
Малку сум премногу стар за повторно да бидам татко.
Во ред, г. Хуарез... -Серхио.
Викајте ме Серхио.
Во ред, Серхио.
Ќе ти дадам шанса.
Само немој да закашкаш, во ред?
Всушност...
Може ли да ви побарам уште една услуга?
Спремно е, влези.
Мамо, време е за станување.
Што е ова? Ајде, помогни ми малку!
Добра вечер.
Појадокот е на маса, кафето е готово.
Благодарам.
Добро, влези.
Не! Што правиш? Не си ги соблекол гаќите.
Еј...
Излези!
Врати се внатре...
Колку?
Седум сантиметри. -Да!
Следниот!
Не, се предомислив!
Добро, еве сум.
"Услуга. "
Тоа е за децата.
За децата... Ова е за децата!
За децата!
Одам, одам...
Десет сантиметри. -Десет сантиметри!
Серхио е погуст!
Можеме да направиме бојлер или рерна...
Имам идеја! Гледајте го ова.
Ќе победиме! -Да!
Поздрав. Можам ли да ти помогнам?
Дали имате некакви книги за филозофијата?
Секако.
Дали сте заинтересирана за одредена област?
Метафизика? Онтологија? Епистемологија?
Морал? Логика? Естетика?
Марлен, можеш ли да ми помогнеш?
Повели.
Ова никогаш не се случува! -Удри го.
Извинете.
Види.
Ништо од тоа не може да се искористи. Земи колку сакаш.
Внимавај да не се исечеш. И со среќа.
Ние мислиме дека паѓаме поради гравитацијата,
но само се чини дека паѓаме.
Ние всушност сме влечени кон Земјата,
бидејќи нејзината маса е толку огромна во споредба со нашата.
Тоа е истата причина зошто сонцето ја привлекува земјата.
Ако Сонцето ја привлекува Земјата, зашто не сме удриле?
Бидејќи орбитата е местото каде што е фатена планетата
помеѓу паѓање кон нешто и паѓање од нешто.
Значи, целиот универзум, сите ние, цело време,
паѓаме низ просторот?
Така нешто. -Колку супер!
Еј, внимавај со тоа. -Извинете!
Добро и...
Секој знае дека лупата може да ги запали работите.
Ова е ненасочена светлина што се рефлектира на мојата рака.
Но, што ако ја насочиме?
Та-да!
Се надевам дека уживавте во нашиот сончев зрак на смртта!
Ако тоа ви се допадна, ова ќе ви се допадне уште повеќе.
Погледнете што ќе направи со ова мало шише со бензин. -Не!
Ротација!
Одиме, сите! Да видам како ротирате!
Ротација!
А сега револуцијата!
ОУ Хозе Урбина доби поддршка за компјутерски кабинет
Зошто си поранил толку, Нико?
Дали е се во ред?
Добро, да слушнам.
Рече дека можеме да те прашаме што било, нели?
Да.
И нема чудни прашања или прашања што не треба да се поставуваат?
Точно.
Добро, тогаш... Еве го моето прашање.
Кажи.
Што треба да направам за да се допаднам на девојка?
Гледаш! -Не!
Тоа е многу добро прашање.
Многу важно прашање, всушност.
Сериозен сум, но...
Како и со сите големи прашања, нема еден одговор.
По ѓаволите.
Затоа што не постои само еден тип на девојка.
За каква девојка зборуваме?
Тоа е работата.
Таа е толку паметна, а јас сум толку глупав...
Еј!
Тоа не е точно.
Секогаш кога се обидувам да ја импресионирам, кажувам глупост.
Па, тоа е проблемот! -Што?
Се обидуваш да ја импресионираш, да покажеш колку си супер.
Тоа функционира кај некои жени, но...
тебе не те интересира каква било, нели?
Гледаш.
Со таква девојка,
треба да и покажеш колку таа е супер, а не ти.
Да ја поддржиш, да ја охрабриш...
Затоа што таа ќе дотурка далеку.
Особено некоја како Палома.
Како... -Беше очигледно.
Види.
Мислев да и го дадам ова,
но мислам дека можеби ти требаш.
Кажи и: "Види што најдов и се сетив на тебе."
Како знаеш толку многу?
Се сеќаваш дека реков дека учиме од нашите грешки?
Направив многу.
Тргни го сега тоа, да не се изгуби. -Не!
Извини, само... Тука чувам важни работи.
Дај да ја видам торбата, Нико.
Зашто? Тука има само работи за на училиште, подарок од брат ми...
Тоа е се. -Нико!
Не. -Нико, дај го ваму...
Те молам, никогаш не го отвораме тоа. Те молам!
Дај ми ја таа торба.
Ако дознаат, ќе ме убијат.
Те молам, те молам. Не отворај ја.
Дај ми го тоа, Нико.
Може?
Што?
Ако ја отворам оваа торба,
дали ќе најдам нешто што не треба да има 12-годишно дете,
а камоли да го носи на училиште?
Не знам.
Можеби.
Нико, ако најдам нешто такво,
Нема да имам друг избор освен да го пријавам
и тогаш се ќе се искомплицира.
И тогаш што ќе правиш?
Ти треба да ми го кажеш тоа.
Добро утро.
Ги погледнав вашите прашања,
на предната страна се со вашите имиња.
Нико, знам дека имаше многу да надоместиш,
но од сите мои ученици, ти постигна најголем напредок.
Знаеш што кажав на почеток на годината за преземањето контрола?
Треба да одлучиш во која насока сакаш да оди твојот живот.
Сакаш да оди во оваа насока?
Или во оваа насока?
Не можеш да ги имаш и двете.
Речиси навреме.
Барем напредувате.
Денеска ја имаме танцовата изведба на Росита.
Ќе биде фантастично.
Но, пред да започнеме, време е за игра.
Внимавајте.
Еднаш одамна имало еден познат математичар по име
Карл Фридрих Гаус.
Во 1777 година, кога бил дете,
неговиот учител сакал да дава задачи на целото одделение,
и им дал да ги соберат сите броеви од еден до сто.
Тоа требало да трае со часови,
но Гаус одговорил веднаш.
Може ли некој да ми каже како го направил тоа?
Тим 2? Палома?
Дали е тоа...
5050?
Како го доби тоа?
Собрав 100 и 1, тоа е 101.
99 плус 2, 101.
98 плус 3, 101.
Има 50 пара од вкупно 101.
Поен за тимот 2.
Морам да пријавам инцидент.
Завршивме овде? -Се чини.
Што се случило?
Можеби еден ученик донел шверцувана стока.
Можеби донел?
Да, не сум сигурен.
Кој е престапникот?
Јас.
Молам?
Да, можеби требаше да го пријавам ученикот.
Не го правиш тоа сега?
Да.
Не.
Не, затоа се пријавувам себеси.
За што?
Затоа што не пријавив нешто што можеби требаше.
Избрав да не гледам во неговата чанта.
И кој е ученикот?
Не можам да го кажам тоа.
Бидејќи технички не се случи никаков прекршок.
И јас сакам да му дадам шанса.
Само не сум сигурен дека постапив исправно.
Ова повеќе личи на исповед отколку на пријава.
Не го направив тоа само за него. Или за неа.
Но, работата е дека учествува целото одделение,
методот функционира.
Ако го пријавам тој ученик, може да ја изгубам довербата од сите.
Тоа би уништило се, а јас не сакам да ги изгубам.
Што да правам тогаш?
Кажете ми, дали постапив правилно?
Серхио,
единственото што направи е што целосно ме збуни.
Може ли да те испратам дома?
Не живееш покрај плажа? -Да, но денеска одам по подолгиот пат.
И ќе бидеш многу побезбедна со мене.
Како сакаш.
Може да изградиш своја ракета. И те стават во бестежинска комора.
И види, има и симулација на неуспешно лансирање,
каде што треба да ја вратиш контролата.
И погледни го ова:
тројца студенти станале вистински астронаути.
Серхио ми го кажа дека... -Чекај малку.
Серхио ти го дал тоа?
Сакаш да видиш нешто?
Добро си, тато? -Да, не грижи се.
Само малку сум уморен денеска.
Кој е ова? -Добар ден. Јас сум Нико.
Ние сме колеги на проект на училиште.
Само да ја однесам торбата внатре, веднаш ќе се вратам.
Како сте?
Добро.
Дојди.
Извини за смрдеата. -Каква смрдеа?
Еве.
Од каде ти е тоа?
Го најдов.
Се уште ништо не си видел.
Види.
Што е тоа? -Мојот статив.
Не треба да биде ноќ?
Види.
Каде? -Таму.
Каде што морето се сретнува со небото.
Чекај, што е тоа?
Спејс икс. Тоа е лансирнате рампа во Бока Чика, Тексас.
Наскоро оттаму ќе се лансираат најголемите ракети на светот.
Можеме да ги гледаме од овде.
Спијат.
Што читаш?
За моралните дилеми.
Не разбирам многу, но многу е интересно.
На пример...
Да речеме дека си капетан на брод што тоне.
Имаш 30 патници, но чамецот за спасување може да собере само 15.
Како ќе избереш кого да спасиш и зошто?
За кој предмет е тоа? -Не е за на училиште.
Го зедов од факултетот. За себе.
Што, те молам?
Таа библиотека е лудница, треба да ја видиш.
Мислев дека би сакала да студирам филозофија,
но откако ги видов сите тие книги... Не знам.
Но, дефинитивно сакам да бидам професорка.
Филозофија?
Професорка?
Душо...
Следната година нема ни да се вратиш на училиште.
Јас морам да работам, кој ќе се грижи за брат ти?
Види, ако ти значи многу и навистина го сакаш тоа,
сигурно можеш да се вратиш на тоа кога ќе тргне во градинка.
Да одиме, Палома.
О тука си. Ден на специјалната презентација.
Твојот клас е прв. Девет наутро. Кабинетот за компјутери.
Добро.
Општината конечно испрати техничар,
ќе им покаже на децата некои основи.
Ќе им објасни како работи компјутерот.
Навистина? -Да, се подготвува.
Што се случи?
Инсистирав, притискав...
Можам да те бакнам.
Те молам, немој.
Не ги измив забите.
Се гледаме таму.
Нико!
Како помина? -Мислам дека е добро.
Што е ова? -Мал подарок.
Сметај го за божиќен бонус.
Јас навистина не сум за тестови, особено оние за вежбање.
Го гледате датумот?
2012 г.? Но тоа е оваа година.
Тоа не е тест за вежбање. Тоа е вистинскиот.
Од каде ви е тоа? -Го има насекаде.
Само треба да знаете каде да барате.
Фала, но...
Не.
Добро е. Сите се согласуваме за тоа.
Може да продолжите со она што го правите, ако ги припремите вака,
на другите учители нема да им пречат толку вашите експерименти.
Фала, но... Оставете ме мене.
Работата е што не оценуваат како целина.
Ако вашите ученици се лоши, ќе не повлечете сите надолу.
Затоа некако мора да учествувате.
А што е со децата? -Тие немаат поим.
Ако се добри, ќе матурираат. Ако се лоши, ќе матурираат.
Без разлика на се, ќе матурираат. Отсекогаш било така.
Единствената разлика е дали патем ќе добиеме бонус или не.
Не, единствена разлика е
дали ќе ги научиме да лажат или не.
Тоа е разликата.
Лаптопи? Уште подобро!
Добро утро. -Добро утро!
Бидејќи смета дека компјутерите се важен дел од економијата,
општина Матаморос... -Прејди на поентата, човек.
Добро.
Ова е процесорот или централната процесорска единица.
Тоа е мозокот на компјутерот.
Процесорот складира податоци и врши операции
за компјутерот да работи...
Знаевте дека компјутерот може да изврши
до четири милиони команди во секунда...
Еј!
Што правите, учителе? -Молам?
Претпоставувам дека вие сте го дале ова на ќерка ми?
Вие сигурно сте татко на Палома.
1200 долари.
Не заработувам толку за една година. -Не...
Нудат стипендии, училиштето би ја препорачало.
Палома има голема шанса.
Можевме да собереме средства за нејзините патни трошоци.
Сигурен сум дека... -Видете, учителе.
Можеби сум сиромашен. Цел живот копам низ ѓубре,
но не сум просјак.
Не, не мислев на тоа.
Видете.
Знам дека ова изгледа како огромен трошок, но...
Палома не е каков било ученик.
Таа може да ја добие таа стипендија. -И што после?
Кога ќе отиде во тој вселенски камп и ги види сите тие лудости
и потоа се врати овде? Во реалноста?
Знаете?
Ги лансирате тие деца како ракети во вселената,
им ги полните главите со сите тие идеи.
Но, кога ќе заминат од вашиот час и ќе се вратат во реалниот свет,
кога ќе паднат на Земјата, каде ќе бидете вие?
Ќе ги чекате тука и ќе им кажете да продолжат да се обидуваат?
Не, нели?
Ќе полните други глави со вашите луди идеи,
потсетувајќи ги на она што не можат да го имаат,
што никогаш не можат да бидат.
Тато?
Те молам, учителе.
Не правете и го ова на ќерка ми.
Дојди, Палома.
Не можете да влезете! -Извинете.
Знам дека сте зафатен. -Се обидов да го спречам.
Извинете што прекинувам, но... -Кој сте вие?
Јас сум Серхио Хуарез Кореа.
Предавам во основното училиште Хозе Урбина Лопез.
Сакав да разговарам со вас за...
За состојбата со...
Со нашите компјутери.
Во ред е, Марта. Пушти.
Секогаш наоѓаме време за нашите војници на линијата на фронтот.
Интересен избор на зборови. -Молам?
Војници, фронт...
Како да сум во војна и се борам со непријателот.
Но, не. Јас...
Целиот ден го поминувам со... деца.
Тогаш, кажете.
Како можам да ви помогнам?
Начо праша за тебе денес.
Кога ќе започне убавецот?
Сега кога училиштето заврши, сака да те запознае со работата.
Што е?
Го гледаш ли тоа таму?
Не гледаш каде завршува водата,
а каде почнува небото.
Знаеш дека сега, технички,
стоиме во средината на вселената?
А?
Да, досега до овде.
Она што го сметаме за небо е само слој од гас.
Изгледа дека нема форма, како да е празно,
но всушност има маса.
Како тежина.
И таа секогаш го влече кон Земјата.
Тоа е заробено овде.
Исто како ние.
Нема да работам за Начо. -Сериозен си?
Но, го мразиш училиштето. Што се случи?
Не знам. Едноставно го сакам.
Има еден учител
што ги прави работите поинаку.
Мислам дека со него би можел да бидам паметен.
А тука е и таа девојка...
Е, тука сме.
Внимавај Дон Жуан!
Види...
Ако имаш други можности, би ти рекол: "Само напред."
Но со Начо, кога еднаш ќе влезеш, никогаш не излегуваш.
Но јас всушност никогаш не сум бил внатре.
Нели?
Еј! Ти треба превоз?
Уживав во прошетката, но може.
Твојот автомобил е на поправка? -Да.
Засекогаш.
Го заменив за нешто покорисно.
Дали е тоа што мислам дека е?
Сега ќе видиш за што се способни.
Не мораше. -Да, морав.
Извини, навистина мислев... -Во ред е, знам.
Всушност, навистина го ценам твојот труд.
Жена ти не беше лута?
Во брак си? -Не.
Добро, бидејќи...
Мислам дека ќе бидам кај тебе некое време.
Неговиот пристап е невообичаен, но резултатите се одлични.
Да, верувам.
Имаме посетители. На што ја должиме честа?
Верувам дека се познавате...
Што правите?
Медитираме.
Имавме дискусија и стана прилично интензивна
и направивме пауза да се оладиме.
Не обрнувајте ми внимание. Само продолжете.
Јас сум тука само да набљудувам. Што разговаравте?
Разговаравме за... морал.
За морал?
Таа тема не ни е позната.
Според наставната програма... Денеска е 20 март...
Треба да се подготвувате за државна мала матура.
Да, но Лупита се заинтересира за филозофија.
За филозофија?
И делеше со класот некои од работите што ги научи.
Минатата година во петто одделение,
резултатите на овој клас беа меѓу најлошите во земјата.
Чудно ми е што имате време за се освен за подготовка за тестот.
Па, како што кажав...
Некој и рекол на Лупита дека е премлада за да чита филозофија.
Затоа се обидовме да одговориме на некои тешки прашања.
Кои, на пример?
Ме интересираше што ќе каже Џон Стјуарт Мил за абортусот.
Абортусот?
И што мислиш дека би рекол? -Па...
Ако го сакаме најголемото добро за најголем број луѓе,
мислам дека ако едвај можеш да платиш кирија и храна,
подобро е да не носиш повеќе деца на светот што ќе страдаат.
И тоа потоа ќе предизвика повеќе страдање за другите.
Затоа, да.
Има случаи кога абортусот може да биде вистинската работа.
Боже.
И што мислиш за тој заклучок?
Па, мислам на моите браќа.
Понекогаш се навистина напорни,
но не сакам ни да замислувам дека никогаш не се родиле.
Не знам.
Многу е комплицирано.
Но, не грижете се.
Сите се согласивме дека кондомите се најдоброто решение.
Кондоми?! -Всушност, не се согласуваат сите.
Имавме голема дискусија за тоа, нели?
Според Стјуарт Мил, нешто може да биде добро или лошо
во зависност од ситуацијата.
Дали има нешто што тој секогаш би го сметал за неморално?
Се што повредува многумина во корист на малкумина.
На пример?
Како ако некој украде нешто наменето за сите?
Многу добро, Нико. Значи нешто како...
корупција?
Штом имате време да разговарате за такви напредни теми на час,
мора да владеете со основните вештини за шесто одделение.
Ти, кажи ми...
Кој е корен од 256?
Што сакате да докажете сега?
Не? Со кого војувало Мексико во 1846 година?
Се уште не го поминал тоа, тој...
Објасни ми ја Дарвиновата теорија за еволуција.
Чекајте...
Како што мислев.
Ова дете го нема основното знаење кое се очекува од шестоодделенец.
Господине Хуарез, тој е дефиниција за...
незнајко.
Чекај малку, не дозволувам... Нико!
И уште е недисциплиниран!
Што ви е? Зошто го направивте тоа?
Кажете ми што сакате, но не зборувајте така со децата!
Коренот на 256 е 16.
Мексико беше во војна со САД во 1846 година.
Дарвиновата теорија за еволуција е опстанок на најсилните.
Фала, г. Хуарез. Се гледаме кај директорот.
Од првиот ден размислувам за нашата игра, се сеќавате?
Чамци и патници?
Постои очигледно решение.
Да не продаваат повеќе карти од што има места во чамците.
Чекај.
Се кладам дека зема мито од тие шупаци! -Чекај, Серхио!
Те молев да не чепкаш во осилник и што направи?
Абортус? Кондоми? Корупција?
Не можам да барам од учениците да учат бестрашно, да прават се,
да одат каде и да ги одведат нивните прашања...
И што тогаш?
Пред нив да се претворам во потпикнувач?
Размислувај на долги патеки.
Важно е да останеш нивен учител.
И што ако треба да се потпикнуваш малку?
Сериозен си?
Г. директор? Чекам...
Веднаш, господине.
Г. Хуарез.
Морам да кажам дека многу ме вознемирија многубројните поплаки
дека вашите деца не се подготвуваат за државната матура,
но не мислев дека ситуацијата ќе биде толку лоша.
Затоа сте суспендиран на две недели.
Молам?!
Додека вашиот клас не се подготви за испитот,
што очигледно е многу неважен...
Видете...
Имате право, нема да негирам.
Мислам дека тестот е бескорисен. Но дали децата се виновни?
Во ред, ќе го направам тоа. Ќе ги подготвам.
Ќе го правиме тоа следните две недели, ќе се спремаме за матура.
Но, ве молам, не суспендирајте ме.
Да се донесе кој било друг да ги подготви би било глупаво.
Заблагодарете се на директорот што ова е само суспензија,
а не траен отказ.
Но, да бидам искрен, ја преиспитувам мојата одлука.
Тоа нема да биде потребно.
Нема да биде потребно.
Имате нешто друго да додадете?
Не.
Збогум професори.
Ова е лудо, Чучо.
Знаеш дека во моето одделение, токму во ова училиште,
има девојче за кое сум сигурен дека е гениј?
Единственото што ти знаеше за неа пред да дојдам беше
дека би можела да биде малку поактивна.
Навистина?
Колку деца во оваа земја би можеле да бидат како неа?
Но се додека го толерираме ова намерно незнаење, нема да знаеме.
Жалам, Серхио.
Рацете ми се врзани. -Да, да.
Сметај го тоа за одмор.
Помини малку време со детето и сопругата.
Еј, добро си?
Знаеш, не си глупав.
Ниту неук, ниту како и да те нарече тој.
Навистина.
Секогаш ги смислуваш најпаметните работи да ги кажеш толку брзо...
што јас никогаш не би можела.
Еве го убавецот!
Чепе вели дека не ти е јасно за кого работиш.
Не можев да верувам и дојдов сам да се уверам.
И? Работиш за мене или не?
Одеднаш ми текна дека си збунет
зашто никогаш не ти посакавме добре дојде во семејството.
Вистинска иницијација, знаеш?
Кој е ова?
Никој, само пријателка.
Оди си дома.
Чекај, душо. -Еј!
Што се случува? -Дали си девица? -Што? -Начо, немој!
Ќе послужи. -Таа е само дете, човеку!
Здраво!
Види си го брат ти, се труди да биде опасен!
Одлично... -Тие се само деца, човеку!
Чекај, Нико! -Што по ѓаволите...
Лупе... Лупе!
Добро си?!
Дали сте сите добро?
Дали си добро?
Палома, добро си?
Нико...
Карлос изел 3/8 пица,
додека Рикардо изел 1/4 од истата пица.
Колку пици изеле Карлос и Рикардо заедно?
Никој?
Добро...
Добро утро, Лора.
Какво изненадување.
Можеби вие можете да го кренете од кревет.
Извинете.
Можеме малку да разговараме?
Серхио, утре е испитот.
Тоа значи дека твојата суспензија заврши.
Имаме недостиг на персонал, би ни годела твоја помош.
Ништо не одговори.
Треба да знам дали се враќаш.
Знаеш дека не можев да направам ништо против тоа што се случи.
Знаеш дека бев против тоа.
Серхио, отвори!
Нема да заминам. Ќе останам овде, кај тебе.
Ќе ти ја јадам храната, ќе серам во твојот тоалет...
Што и да е потребно, но не одам никаде додека не излезеш.
Серхио...
Не можеш да ги напуштиш тие деца.
И вака се доволно истрауматизирани.
Можеби ова е најдобриот начин да се подготват за иднината.
Здраво, како си? -Оди си.
Навистина?
Тоа е тоа? Ќе се откажеш толку лесно?
Да, зошто да не?
Не сакаш да го завршиш она што го започна?
Серхио...
Самиот виде дека ти успева.
Знаеш што ми успеа мене?
Ми успеа да... убијат... еден од моите...
Гледај...
Ако не сакаш, не мора да се враќаш.
Одлично, тогаш зошто си тука?
Поради децата.
Сакам децата да ми се вратат.
Престанаа да доаѓаат?
Сакам да полагаат државен испит. -Тој проклет тест...
Чучо...
Види, како што ти кажав...
Јас ги изневерив.
Јас нив.
И Нико.
Мислев...
Мислев дека постапувам исправно.
Навистина, но...
Требаше да погледнам во ранецот.
Не, ако се вратам, само тие ќе платат на крајот.
Повторно.
Извини... -Само малку, Серхио.
Навистина мислам дека беше на работ на нешто големо со нив.
Сам го видов тоа.
Никогаш не сум видел деца да реагираат така. Никогаш!
Или толку да напредуваат за толку кратко време.
Но, никој од нас не се грижи што ние мислиме за тој метод.
Никој нема да се грижи ако нема мерливи резултати.
За тоа служи испитот!
Сам си кажа. Палома би можела да биде гениј.
Но, како ќе знаеме...
Палома престана да доаѓа? -Да.
Добар ден.
Палома?
Што правиш тука?
Директорот рече дека ќе ме остави на мира
ако те убедам да се вратиш на училиште.
Ти нема да се вратиш?
Не знам дали можам.
Зошто да не?
Можеби татко ти беше во право.
Можеби направив повеќе штета отколку корист.
Не можам да се вратам.
Сега морам да се грижам за него. Болен е.
Многу ми е жал, Палома.
Жалам.
Но, татко ми немаше право.
Ти ни кажа дека имаме потенцијал како секое дете.
Но, пред тебе ја немавме таа вера
дека можеме да успееме.
Не би ги замислила работите што ги правев на твојот час.
Што би можела да ги правам и постигнам...
А тоа е нешто што го имам сега.
Немаше да го имам да не беше ти.
И никогаш...
Никогаш нема да го заборавам тоа.
Но, верата понекогаш не е доволна.
Понекогаш...
Понекогаш реалноста е реалност.
Види наоколу.
Ова е мојата реалност.
Нема спас од тоа.
И луѓето како мене...
како Нико...
не можеме да избегаме.
Разбирам.
Г. Хуарез.
Г. Нојола.
Ова повеќе не и треба на Палома.
Треба да го вратите, тука може да се оштети.
А што е тоа?
Го позајмила од училиштето, за научен проект.
Училиштето не може да си дозволи вакво нешто.
Таа не го позајмила тоа.
Го направила. -Како?
Тоа е невозможно.
Зарем не е се невозможно додека не се направи?
Палома е исклучителна девојка, господине Нојола.
Само се прашувам дали вие знаете колку.
Немојте така, учителе.
Ова е нејзино.
Нејзино е.
Можеме ли да застанеме пак?
Палома?
Треба да одмораш, тато.
Дојди, седни до мене.
Добро си?
Се ќе биде во ред.
Тој твој список... Има телефонски броеви на него?
Професоре?
Види го ти тоа!
Таму.
Седнете каде што сакате.
Побрзајте, сите.
Ајде, луѓе! Доцните!
Како ни оди?
Само уште неколку.
Види.
Што е?
Поради бројни известувања за неправилности,
решиле да го променат овогодинешниот тест.
Можеби добиле многу пријави од загрижени граѓани.
Барем сега сите сме на исто.
Што е?
Седнете сите.
Не допирајте ги материјалите пред вас додека не започне тестот.
Во ред, слушајте. Да замолчиме.
Сега ќе почнеме.
Брзо, дојдете. Слушајте.
Овој тест мери колку знаете, добро?
Можеби оваа година не ве научив се што треба да знаете.
Но, научивте да размислувате.
Можеби има некои работи што не ги знаете,
но нема ништо во овој испит што не можете да го сфатите.
Добро?
Јасно?
Всушност...
Всушност, има нешто што сакам да го знаете пред овој тест:
многу научив од вас.
И многу сум горд на секој од вас.
Добро! Да ги растуриме!
Имате три часа да го завршите тестот.
Обидете се да одговорите на што повеќе прашања.
Сите неодговорени прашања ќе се бројат против вас.
Со среќа!
Да почнеме.
Една година пред Серхио да дојде, само 55 % од неговите ученици
го положиле испитот по математика и 69 % по шпански.
Никој не добил одлична оценка.
Во 2012 година, после една година со Серхио,
93 % од нив положиле математика, од кои 63 % биле одлични,
а шпански го поминале 97,5 %, од кои 72 % со одлична оцена.
10 од учениците биле во првите 0,1 % по математика.
Палома Нојола добила највисока оценка
во цело Мексико.
Стана национална сензација и доби приватна стипендија
со која можеше да се пресели во нов дом.
Серхио Хуарез Кореа се уште живее во Матаморос,
каде што се уште предава во шесто одделение.
ОУ Хозе Урбина Лопез се уште нема кабинет за компјутери.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС
Следниот Стив Џобс
"На моето учењето му пречи само моето образование."
Алберт Ајнштајн