Jeanne.
Miss Charrier.
Bakit?
Kukuha ng gamit si Yves kina Nancy. Maihahatid ka niya.
Puputulin nila ang riles sa Moselle, para mapigilan ang mga Aleman.
Baka huling tren na ito. Kaya 'wag kang pahuhuli. Hihintayin kita.
Alas tres. Sakto.
Sige. Salamat.
Maraming salamat.
Walang anuman.
Kumain ka na. Gutom ka na yata.
Salamat, Yves.
WOMEN AT WAR
Bakit ka narito?
Hudisyal na pulis.
May dinala bang babae rito?
Mga madre sila, at ang sugatan ay mga sundalo.
Puwede ba akong mag-ikot?
Pangmilitar na ospital ito. Bawal iyan.
Bawal ang sibilyan dito. Liban kung pinahintulutan ka? Hindi?
Kung gayon, umalis ka na.
'Wag kang mabahala. Lilinisin ko ang mga sugat mo.
Maupo ka.
Ano'ng pangalan mo?
Hindi mo ba maalala?
Ang dami mo sigurong pinagdaanan…
'Di ka kikitain ng heneral.
Walang kahilingan para sa eksensiyon sa sungko ng mga trabahador n'yo.
Imposible iyan.
Sa Departamento ng Paris nagtatrabaho ang bayaw ko.
Inaprubahan na raw ito.
Dahil sa pangyayari,
imposible yata.
Paalam, ma'am.
Sir.
Kailangan ko sila sa pabrika. Nang wala sila…
Kailangan din sila ng bansa, ma'am!
Alam ko.
Umalis din ang asawa ko.
Hindi maaari.
Makikiraan.
'Di kita mapapayagang mag-imbestiga sa pangmilitar na ospital.
Sabihin mo sa superyor mo.
Ikaw ba?
Puwede kang pumasok, 'di ba?
Madeleine?
Bakit?
Ang tanda niya na.
-Bumati ka sa tito mo. -Hello.
Hello, ano?
Hello, Tito.
-Ilang taon ka na? -Walo.
Walo!
Bigyan mo ako ng halik.
Nakakatuwa ka!
Charles?
Magandang umaga, Caroline.
Magdamag akong bumyahe. Hindi puwedeng wala akong gawin.
Walang ulat ang headquarters sa mga kahilingan natin.
'Di man lang sila nakapagpaalam sa pamilya nila.
Oo, alam ko. Napakasama nito.
-Ano'ng nangyari? -Hindi ko alam.
Salamat, Germaine.
Lumipat ang gobyerno sa Bordeaux,
at magulo ngayon ang Ministeryo.
Baka nailagay nila sa ibang lugar ang kahilingan natin.
Ano'ng magagawa natin?
Wala. Naipadala na sila.
'Di na sila mag-eeksensiyon. Nagsisimula na ang giyera.
Nakipagkasundo ako sa Ministeryo.
'Di ako babalik hanggang 'di ko ito nalulutas.
'Wag kang mag-alala.
Salamat, Charles.
Mabuti at narito ka.
Mama, halika rito, pakiusap?
Paumanhin.
Magpapaliwanag ka ba?
'Di ka pumupunta ng Saint-Paulin.
Mama. Kapupunta lang ni Victor sa giyera.
Kakailanganin mo ako.
Magtiwala ka.
Kahit kaunti, magtiwala ka sa akin.
Malapit na ang trahedya ni John.
Lumitaw na ito mula sa Impiyerno.
Sinasalakay na tayo ng Aleman.
Paano natin ipahahayag ang salita ng Diyos
sa gitna ng kapuotan?
Para labanan ang Demonyo,
lahat ng sundalo ng Pranses ay mahalaga.
Itayo n'yo ang anak ng Pranses
at palayain tayo sa mga kaaway!
Kayo ay mga sundalo ng Diyos.
Ngayon,
buksan ang ating mga puso
para sa alaala ni Lisette
at ng kaniyang pamilya.
Mga biktima sa barbarismo ng Aleman.
Geneviève?
Patnubayan nawa kayo ng Diyos.
Bilisan!
Madre Agnès, ano'ng nangyayari?
Maraming sugatang darating.
Tutulong ako!
Isa akong nurse sa Salpêtrière!
Sumama ka sa akin.
Magtakip ka ng ulo.
Bilis.
May magagawa ba ako?
Wala.
Tandaan n'yo, makakapaghintay ang mga berdeng kard.
Ang mga dilaw ay kay Bruand. Sa akin ang mga pula.
Galingan n'yo! Dali!
Dali!
Tulungan mo ako!
Dalhin natin siya roon.
Sige, lumaban ka!
-Pula, lagyan mo ng tourniquet! -Sige!
-Ang binti ko! -'Wag kang gumalaw!
Ang binti ko!
Bruand!
Dilaw! Sa iyo ito.
Ang binti ko!
Patay na siya. Sa iba ka na.
Sa susunod!
Hoy!
Ano'ng problema n'yo?
Mamatay ka na!
-Isa siyang Kraut! 'Di siya taga-rito! -Wala ka bang awa?
Pinatay nila tayo sa may bundok!
Sister!
Hawakan mo siya para makita iyong ilalim.
Umalis ka na! Utos iyan!
Ang atin ang asikasuhin natin.
Iyon ang sumpa namin sa Diyos,
Ang sumpa ko ay Hippocrates. Mahalaga ang buhay niya.
Ako na.
Sakit sa baga. Puwedeng may gas gangrene.
-Sino ka? -Jeanne Charrier, nurse.
Oras na.
-Uriin natin ang mga sugatan. -Sige.
-Iyong mga pula, kailangang… -Alam ko.
Bruand, sumama ka sa akin. Sa kaniya muna.
Itabi natin siya, baka patayin nila siya.
Doktor!
Papunta na ako.
May mga nakausap ako sa Ministeryo,
at makakakuha tayo ng trabahador sa mga kolonya.
Kailangang palitan ang pabrika.
Palitan ang pabrika?
Oo, para gumawa ng mga bala. Para sa gobyerno.
Sulitin natin ang pagkakataong ito.
Magkaiba ang paggawa ng trak at ng bala.
Mama, kung ito ang paraan para mailigtas ang pabrika…
'Di papayag dito si Victor.
Alam ko iyon.
Oo, gusto kong ipagpatuloy ang ginagawa natin.
Pero naiintindihan n'yo ba ang sitwasyon?
Humanap ng ibang paraan.
Gusto ko sana, Caroline, pero wala nang iba pa.
Mrs. Dewitt,
Si Mr. Delcour na taga-bangko ay narito at kauusapin ka.
Wala na sa aming natitira?
Iyon ba ang sinasabi mo?
Anim na buwan na kaming 'di naglalabas ng pera.
Akala ko ay alam mo.
Hindi.
Hindi ba sa iyo sinabi ni Victor?
Wala akong alam.
Mr. Dewitt,
nagbabangko ang kapatid mo sa mga kikitain.
Kahit kailan, mapagkakatiwalaan namin kayo, palagi.
Kahit noong panahon ng tatay mo. Pero ngayon…
Giyera ito.
Wala kayong mga trabahador para gumawa.
Masyadong alanganin.
-Nakahinto ngayon ang pabrika. -Hindi. Nandito ako.
Mrs. Dewitt…
'Di mo kaya ang trabahong ito.
Ano nang mangyayari? Babawiin mo ba ang planta?
Kung 'di kayo magbabayad, ganooon nga.
Sinuportahan mo ang asawa ko nang palalakihin niya ang pabrika.
Pinursigi mo pa siya!
At ngayon, iiwan mo kami?
Paano kung sabihin ko sa iyo na kaya naming gumawa at magbenta
sa mamimili na kayang-kayang magbayad?
May kontrata ka sa armi?
-Wala pa, pero ginagawa na namin. -Maganda iyan para sa amin.
Palutong, hinto!
Lumansad!
Hoy!
Ikaw!
Ano'ng ginagawa mo rito?
May sinusubukan kang gawin, ano?
Kaya mo pala iyon tinatanong.
Iyong kotse roon, sa iyo ba iyon?
-Oo. -Sinamsam na iyon.
Sa armi na lang iyon kaysa sa bayarang babae.
Sumama ka sa akin. Kakausapin ko ang amo mo.
Hello, Marcel.
Nakakabigla…
Kailangan ko ng pera.
Tulungan mo ako.
Magkano?
Limampung libo.
Naaalala mo sa paaralan,
wala tayong sapatos, at pinagtatawanan niya tayo.
Ngayon, kailangan niya tayo.
Nakakatawa, 'di ba?
Oo, nakakatawa nga.
Aanhin mo ang pera?
Gagawin kong planta ng bala ang pabrika.
Sinira ng kapatid ko ang negosyo.
Nagbibiro ka. Kaya mong magpatakbo ng pabrika?
Paano ang Paris?
Tinanggal ako sa Ministeryo.
Kaya pala.
Sa pabrika ka para 'di ka isungko.
Hindi lahat ay pinalad na isa lang ang mata.
Kung 'di ko ito mapapatakbo, ipadadala ako sa labanan.
Ano ang sabi ng hipag mo?
Siya ang namamahal ngayon.
Wala akong paki sa kaniya.
Denise.
May panukala ako.
'Di ganoon kahirap ang naiwang trabaho sa trak.
Tapusin mo ang trabaho
sa halip na asawa mo.
May utang ka sa amin.
Maipadadala ko ang mga trak, tapos babayaran kita.
'Di na kami magtitiwala.
Sumabak sila sa giyera bilang tumalikod dahil sa iyo.
Pakiusap, Denise.
Pag-usapan n'yo ito.
Kailangan kita.
Lahat kayo.
-Dalhin mo ang sunod! -Hiwang binti na sugat.
Nilinis ko na ito, pero nauubusan siya ng dugo.
Naputol siguro ang femoral na ugat.
Kloroporm.
Hinga.
Buksan mo ang sugat.
Kukuhanin ko ang ugat.
Ayos na.
Klamp.
Oo. Iyan na.
Sige.
Hindi naputol ang ugat, nabutas lang. Tatahiin ko.
Ayos ka lang, Jeanne?
Oo.
Tatanggalin ko ang klamp.
I-disinfect mo.
Sasaraduhin natin.
-Ikaw lang ba ang siruhano rito? -Oo.
Paano mo ito magagawa?
-'Di mo magagawang… -Iligtas ang lahat?
Hindi.
Ipinapadala ko ang ilan sa ospital sa Pont-à-Mousson.
Ang iba, ako ang bahala.
Doktor, tara dito, pakiusap. 'Di ko kaya ito.
Papunta na.
Pakihawakan ang sugat.
Babalik ako.
Ang uli ko!
Kaya mo rin iyan?
Oo.
Dahan-dahan.
Ang laki ng maitutulong mo rito.
May 'di pagkakaintindihan.
'Di ako mananatili.
Ano'ng hindi?
Magte-tren ako pa-Switzerland para kitain ang pamilya ko.
Tren? Nagbibiro ka ba? Nakita mo na ba ang nangyayari sa labas?
-Wala akong pagpipilian. -Tama ka. Mas maganda roon.
Sila naman, kawawa.
-Masasagot mo ba ako? -Oo.
Ibukas mo lang ang mata mo.
-Kailan pa siya walang malay? -Labinlimang minuto.
Buwisit!
-'Di mo ba susubukan? -Ilang oras ito na walang kasiguraduhan.
Itong tatlo, mabubuhay sila. Gagawin ko ang kaya ko!
-Kuhanin mo siya! -'Wag!
Sa akin itong tatlo!
Ibababa ko sila sa ospital bago ako sumakay ng tren.
Ikaw ang bahala rito sa isa.
Sige na. Galingan mo!
Ikaw rin.
Gawin n'yo ang sinabi niya! Taga-dala ng kamilya!
Ilabas n'yo sila! May kotse roon para sa akin.
Bilis!
Tara na!
-Iakyat n'yo siya. -Bilis. Dali.
Ayos lang iyan, tara.
Bilis!
-Saan namin dadalhin? -Sa may pasukan.
-Ano? -Gaya ng sinabi ko, mga sundalo lang.
Walang dinalang babae sa nakalipas na 24 oras.
Iyong mga madre? Tinanong mo ba sila?
Para saan?
Magtatago ba sila ng mamamatay-tao?
Makinig ka,
tumawag ako sa Paris.
Nabigla ang mga superyor mo na nandito ka.
Patay na ang asawa mo. Alam ko.
Baka nasa Switzerland na si Suzanne Faure.
Bumalik ka na sa Paris. Bago ka pa mas mapahamak.
Pakibilisan!
Sandali.
Magiging ayos lang ito.
Nasaan ang drayber mo?
Nandito siya!
Paalis na ako!
Bagong plano.
Dadalhin natin sila sa ospital!
Pero baka maiwan ka ng tren mo.
Ayos lang iyan.
-Taas. -Sige na.
Dahan-dahan.
Ayos lang. Hawak kita.
Iyong dalawa pa.
Pakibilisan!
Nganga.
Malapit na. Ilabas mo ang dila mo.
Iyan,
Sige!
Lintik…
Lintik!
'Wag kang mag-alala. Babalik ka pa.
Manahimik ka.
Ang daldal mo! Manahimik ka!
Iyan…
'Wag kang gumalaw…
Tama na!
At?
Mas maayos ba?
Oo, ayos siya.
Magaling siya.
Medyo malumanay.
'Di ka nakukuntento?
Pinakamagaling iyon.
Sarili kong bayaran.
Libre na.
At 'di man lang ako pinasalamatan.
Walang utang na loob!
Sige na, may kustomer pang naghihintay.
Bukas mo makukuha ang pera.
'Wag mong kalimutan ang bahagi ko sa pabrika 'pag lumagda ka.
'Wag kang mag-alala. Ayos ang lahat.
Sana nga, kaibigan ko…
Cheers!
Kung may makita pa akong bayaran mo sa kampo, ipasasara ko ito.
Naiintindihan mo?
Sumama ka sa akin. Gaston.
'Di naman yata ikaw ang tipo na may gagawin na 'di ko nalalaman.
Pero…
Bakit may anotadong mapa ka ng France?
Ha?
Ito…
Ito ang labanan.
Tama?
At ito, mga lugar ng sundalo. Mali ba ako?
Nagtatrabaho ka para sa mga Kraut?
Kahibangan iyan. 'Di ako ispiya.
Kung gayon, sino ka?
-Tama na! -Ano ka?
-Para saan ito? -Tama na!
May hinahanap akong tao.
-Sino? -Wala ka na roon!
Akin na iyan.
Kabaligtaran iyon.
Kailangan kong malaman ang lahat sa empleyado ko.
Ito ba ang hinahanap mo? Isang Saint-Cyrian?
Sino siya?
Kapatid mo?
Nobyo mo?
Hindi.
Masyado siyang bata.
Kung gayon, sino?
Anak mo, siguro?
Siraulo ka! Aalis na ako!
Hindi. Dito ka lang sa akin.
Ayos ba?
Pananatilihin ko ang kumikita na gaya mo.
Magpasalamat ka.
'Di magiging maawain ang armi kung makikita nila ito.
Ibalik mo sa akin ang litrato!
Michel, tingnan mo ako, magsalita ka lang.
-Ano'ng pangalan ng anak mo? -Rose.
Rose.
Ilang taon na siya?
-Walo. -Walo.
Ano'ng ginagawa niya?
Nilalaro ang pagulong…
Sabihan mo ako.
'Pag 'di ka kumain, 'di ka makakalaban.
Nganga.
Bakit?
Ayaw niya nang lumaban. Siya at iyong tatlo pa.
Ituro mo sila.
Itong isa.
Ito rin.
At iyong huli ay naroon.
Magaling na raw sila sabi ni Doktor Bruand.
'Di ko pa siya nakita.
Nakita ko siya sa gubat.
'Di siya nagsasalita. Na-trauma siya.
Gaya nating lahat.
Pasensiya na. Bawal ka rito.
Babalik kayo bukas.
Hindi! 'Di nila kayang lumaban.
Magaling na sila.
Kailangan ko ng lugar para sa mga sugatan.
'Di pa ayos ang kaluluwa nila.
Mag-ingat ka sa pakikipaglaro sa Diyos.
Siya nga. 'Di ako nagmimilagro.
Pati na rin ikaw.
Mali ba ako, Madre?
Tulungan nawa ako ng Diyos.
Gabayan mo ako.
'Di na nila kayang lumaban.
'Di ko sila mapapalaban. 'Di sila makakaligtas.
Bigyan mo ako ng tanda, nagmamakaawa ako.
Tulungan mo ako.
Ano'ng gagawin ko?
SERBESERYA NG LAVEYRE.
Isa, dalawa, tatlo, dali.
Sandali, 'di pa ako handa.
Pumayag sila na tapusin ang trabaho.
Makakapagpadala tayo bukas ayon sa plano.
At babayaran tayo ng Laveyre.
Magiging ayos naman siguro iyon sa bangko.
'Di na babaguhin ang pabrika.
Maganda iyan, Caroline.
At makakabalik na ako ng Paris.
Kung mababayaran siya, tapos na ako, Marcel…
Maliitin mo ang mga kababaihan.
Tulungan mo ako.
Sino'ng kustomer?
Ang Serbeserya ng Laveyre.
Ako na'ng bahala. Dagdagan mo ng limang porsiyento iyong sampu.
Sige, pero bilisan mo, baka ma-deploy na ako.
Kung katulad mo ang iba, natalo na tayo sa giyera.
Kumalma ka, tapos na ito mamayang gabi.
Salamat, Marcel.
Umaasa ako sa iyo.
Kuhanin mo ito.
Sige na.
-Anak niya ba ito? -Ano naman kung sino ito?
'Di siya mapagkakatiwalaan. Ipapahamak niya tayo.
Ako na kaya ang mag-asikaso?
Hindi, 'wag muna.
May padala ako sa ika-apat na araw. Magtago-tago muna tayo.
Tara na sa kampo.
-Titikman mo? -Oo.
Heto.
Babalik ako nang may bago.
Heroin. Alam mo ba iyon?
Wala ka nang aalalahanin gamit iyon.
Sabihin mo.
Itong lalaki,
saan ko siya makikita?
Si Colin de Rénier iyan. Isang officer sa Saint-Cyrian.
Ingat ka. Kaibigan siya ni Léon, anak ng Heneral.
Iyong may gitara doon.
Sige, salamat.
-Hello sa inyo! -Hello.
-Tabako! -Salamat.
Tabako!
Hello. Tabako.
Regalo mula sa Dumont!
-Hati tayo, Augustin! -Kuha na.
Akin ito!
At para sa kaarawan niya? Mag-kabaret tayo?
Sige, magdiwang tayo.
Magaling!
Magaling, Mrs. Dewitt!
Mga binibini.
Gusto ko kayong pasalamatan at batiin.
Alam kong magtatagumpay tayo.
Nagawa natin gaya ng mga asawa natin!
Sila na ang magluluto!
Mababayaran kayo bukas pagkakuha ni Mr. Laveyre ang mga trak.
Binabati kita, Caroline!
Nakumpleto mo ang order. Nakakabigla iyon.
Salamat, Chrales.
Para sa iyo.
Para sa atin.
Hello?
Sandali lang.
Ma'am.
Si Mr. Laveyre, ng serbeserya.
Bakit?
Paumanhin?
Paanong 'di mo mababayaran ang order?
Ano'ng gagawin ko roon?
Hello?
May problema ba?
Kinansela nila ang order.
Maupo ka.
Doon.
Magiging ayos ka lang,
Hindi ka na sa Estado ngayon…
Pero sa Simbahan na.
'Wag ka nang mag-alala pa.
Nakaligtas ba ang sundalo mo?
Dahil sa iyo, oo.
At ang mga tao mo?
Nasa mabuting kamay sila.
Naiwan ka ba ng tren mo?
Hindi.
Kailangan mo pa ba ako?
Oo.
Jeanne?
Tutulungan niya raw tayo.
Kung ayos lang sa iyo.
Tatanggapin mo ba siya?
Oo naman.
Salamat.
-Salamat. -Pagtibayin n'yo ang mga harang.
Dito at doon.
Marami pang mga tao. Kuha mo?
Doblehin mo sila.
Masusunod, sir.
Magandang gabi.
Nandito ako para sa pamilya ng Porçon.
Sobrang nakalulunos.
Lagi kaming dinadalhan ni Lisette ng gatas sa umaga.
Nakatutuwang bata.
Ibabalik mo n'yo ba sila sa bayan nila?
Dapat silang ilibing.
Naiintindihan ko. Kauusapin ko ang heneral. Ako na ang bahala rito.
Salamat, Ayudante.
Madre?
Binisita kami ng Inspektor mula sa Paris.
May hinahanap siyang takas. Mamamatay-tao.
Ano'ng maitutulong ko?
May kasabwat siya at nakita itong patay sa sakahan ng Porçon.
-Pamilyar ba sa iyo? -Ano'ng itsura niya?
Nasa 20 siya, maganda raw.
Ano'ng pangalan?
Suzanne Faure.
Hindi.
Pasensiya na.
Mabuting nanatili ka.
Kailangan ka rito.
Tamang desisyon ito.
Dito ka matulog.
Salamat.
Malapit ka ba sa pamilya ni Lisette?
Hindi. Hindi ko sila kilala.
Ano'ng ginagawa mo sa sakahan?
Nasa daan ako. Nakarinig ako ng barilan at sigawan.
Tutulong sana ako.
Simple lang ang patakaran rito. Bumangon ng alas-kuwatro at katahimikan sa pagkain.
-Good night, Jeanne. -Good night.
-Bakit? -Ang Salpêtrière sa Paris, pakiusap.
Ikokonekta kita.
-Hello? -Sister Pélagie?
Ako ito.
-Ako si Madre Agnès ng Saint-Paulin. -Hello.
Kailangan ko ng impormasyon ng isa sa mga nurse n'yo.
Sige. Sino'ng nurse?
Jeanne Charrier.
Tatawag ako 'pag may impormasyon na ako.
Paalam, Madre.
Salamat.
May kustomer ka.
Tingnan mo! Nandito siya.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Christianne Osorio-Erni