NETFLIX PRESENTEERT
Jeanne.
Mej Charrier.
Ja?
Yves gaat naar Nancy. Hij kan je afzetten op het station.
Ze gaan de spoorlijnen over de Moezel doorsnijden om de Duitsers te stoppen.
Dit zal zeker de laatste trein zijn. Dus kom op tijd. Ik wacht op het plein.
Om drie uur precies.
Ik zal er zijn. Bedankt.
Heel erg bedankt.
Geen dank.
Eet wat. Je hebt vast honger.
Bedankt.
AFLEVERING 2
Wat doet u hier?
Gerechtelijke politie.
Is hier gisteren een dame opgenomen?
Alle vrouwen zijn nonnen en de gewonden zijn soldaten.
Mag ik even rondkijken?
Dit is een militair hospitaal. Dat mag niet zomaar.
Burgers zijn niet toegestaan. Tenzij u een bevel hebt? Nee?
Dan vraag ik u te vertrekken.
Geen zorgen. Ik maak je wonden schoon.
Ga zitten.
Hoe heet je?
Weet je dat niet meer?
Je hebt vast veel meegemaakt…
De generaal kan u niet ontvangen.
We hebben het nagetrokken. Er is geen ontheffingsverzoek voor uw werknemers.
Dat is onmogelijk.
M'n zwager werkt op het ministerie in Parijs.
Hij zei dat ons verzoek is goedgekeurd.
Gezien de situatie…
…denk ik van niet.
Tot ziens.
Meneer.
Ik heb ze nodig om de fabriek draaiende te houden.
Het land ook, mevrouw.
Weet ik.
Mijn man is net vertrokken.
Onmogelijk.
Pardon.
Ik kan geen toestemming geven voor onderzoek in een militair hospitaal.
Vraag het je meerderen.
En jij?
Jij mag er wel naar binnen, toch?
Madeleine?
Ja.
Ze is al zo groot.
Begroet je oom. -Hallo.
Hallo, wie?
Hallo, oom.
Hoe oud ben je? -Acht.
Acht.
Geef me een zoen.
Je bent zo schattig.
Charles?
Goedemorgen, Caroline.
Ik heb de hele nacht gereden. Ik kon niet gewoon toekijken.
Geen spoor van ons verzoek op het hoofdkwartier.
De arbeiders konden niet eens afscheid nemen.
Dat weet ik. Het is vreselijk.
Wat is er gebeurd? -Geen idee.
Bedankt, Germaine.
De regering is verhuisd naar Bordeaux en het ministerie zit in de problemen.
Ze hebben vast het vrijstellingsverzoek misplaatst.
Wat kunnen we doen?
Niets. De mannen zijn ingezet.
Ze accepteren geen vrijstellingen meer. De oorlog begint net.
Ik regel iets op het ministerie. Ik kom pas terug als ik een oplossing heb.
Geen zorgen.
Bedankt, Charles.
Ik ben blij dat je er bent.
Mama, kunt u komen?
Pardon.
Kun je het uitleggen?
Je komt hier anders nooit.
Victor is net ten strijde getrokken.
U zult me nodig hebben.
Vertrouw me maar.
Heb wat vertrouwen.
Het beest van de apocalyps van Johannes komt.
Het is opgestaan uit de onderwereld.
Het Duitse leger belegert ons.
Hoe verspreiden we het woord van God…
…in deze heerschappij van haat?
Om tegen het Beest te vechten telt elke Franse soldaat.
Help de kinderen van Frankrijk op de been…
…en bevrijd ons van de vijand.
Jullie zijn soldaten van God.
Laat ons nu…
…ons hart openen…
…ter nagedachtenis aan Lisette…
…en haar familie.
Slachtoffers van Duitse barbaarsheid.
Geneviève?
Moge God met jullie zijn, zusters.
Snel.
Wat gebeurt er?
Er komen meer gewonden.
Ik kan helpen.
Ik ben verpleegster in de Salpêtrière.
Kom maar mee.
Bedek je hoofd.
Snel.
Kan ik helpen?
Nee.
De groene kaarten kunnen wachten.
De gele zijn voor Bruand en de rode voor mij.
Succes, zusters. Ga.
Ga.
Kom me helpen. We brengen hem daarheen.
Het is oké, hou vol.
Rood, doe hem een tourniquet om. -Ja, majoor.
M'n been. -Niet bewegen.
M'n been.
Bruand.
Geel. Voor jou.
M'n been.
Hij is dood. Ga verder.
De volgende.
Hé.
Wat is er mis met jou?
Loop naar de hel.
Hij is een mof. Hij hoort hier niet. -Heb je geen medelijden?
Ze hebben ons afgeslacht in de bergen.
Zuster. Til z'n been op zodat we eronder kunnen kijken.
Ga weg. Dat is een bevel.
We moeten onze gewonden verzorgen. We hebben een eed voor God afgelegd.
Ik die van Hippocrates. Zijn leven is net zoveel waard.
Ik doe het.
Emfyseem. Er is een risico op koudvuur.
Wie ben jij? -Jeanne Charrier, verpleegster.
Dat werd tijd.
Help je me met de triage? -Natuurlijk.
De rode moeten… -Dat weet ik.
Bruand, kom mee. We beginnen met hem.
Houd hem apart, anders vermoorden ze hem.
Dokter.
Ik kom eraan.
Ik heb met mensen van het ministerie gepraat…
…en we hebben arbeiders uit de kolonies gehaald.
De fabriek moet dan worden omgebouwd.
De fabriek ombouwen?
Ja, om munitie te maken. Voor de overheid.
We moeten deze kans grijpen.
Vrachtwagens maken is niet hetzelfde als munitie.
Moeder, als dit is wat nodig is om de fabriek te redden…
Victor zou ertegen zijn.
Dat weet ik.
Ik zou ook liever blijven doen wat we altijd deden.
Maar begrijpen jullie de situatie?
Zoek een andere oplossing.
Dat zou ik graag, maar ik zie geen andere optie.
Mw Dewitt…
Mr Delcour van de bank wil u spreken.
Hebben we niets meer? Is dat wat je wil zeggen?
We hebben al zes maanden niks geïnd. Ik dacht dat u het wist.
Absoluut niet.
Heeft Victor jou ook niets gezegd?
Nee.
Mr Dewitt, uw broer rekende op de toekomstige verkoop.
We hebben uw familie altijd vertrouwd.
Zelfs in uw vaders tijd. Maar nu…
Het is oorlog.
Jullie hebben geen arbeiders om de orders uit te voeren.
Er is te veel onzekerheid.
De fabriek ligt nu stil. -Nee. Ik ben hier.
Mw Dewitt.
U bent niet geschikt voor deze baan.
Wat gebeurt er nu? Gaat u de fabriek terugnemen?
Helaas wel, als u de achterstallige rekeningen niet betaalt.
U steunde mijn man toen hij de fabriek wilde verbeteren.
Moedigde hem zelfs aan. En nu laat u ons in de steek?
Wat als ik zeg dat we kunnen blijven produceren en verkopen…
…aan een klant die ons wel kan betalen?
Hebt u een contract met het leger?
Nog niet, maar we werken eraan. -Dat zou ons meer op ons gemak stellen.
Peloton, halt.
Ingerukt.
Hé.
Jij.
Wat doe jij hier?
Je probeert hier te tippelen, zeker?
Nu snap ik waarom je al die vragen stelde.
Is die auto van jou?
Ja. -Hij is in beslag genomen.
Hij is nuttiger voor het leger dan een hoer.
Kom met me mee. Ik wil je baas spreken.
Hallo, Marcel.
Wat een verrassing…
Ik heb geld nodig.
Je moet me helpen.
Hoeveel?
Vijftigduizend.
Op school hadden we geen schoenen en lachte hij ons uit.
Nu heeft hij ons nodig.
Is dat niet grappig?
Ja, best grappig.
Waar heb je 't voor nodig?
Om de fabriek om te bouwen tot een munitiefabriek.
M'n broer ruïneerde het bedrijf.
Dat meen je niet. En kan jij de fabriek runnen?
En Parijs dan?
Ik ben ontslagen bij het ministerie. -Dat verklaart alles.
Je wilt dienstplicht ontwijken door de fabriek over te nemen.
Jij hebt mazzel dat je aan één oog blind bent.
Als het niet lukt, moet ik naar de frontlinie.
Wat zegt je schoonzus? Zij runt de fabriek nu.
Zij kan de boom in.
Denise.
Ik heb een voorstel.
Het werk aan de trucks is niet moeilijk.
Kom de klus afmaken in plaats van jullie mannen.
Je bent ons geld schuldig.
Ik kan de vrachtwagens leveren en jullie betalen.
We vertrouwen je niet meer.
Door jou gingen onze mannen als deserteurs de oorlog in.
Alsjeblieft, Denise.
Bespreek het.
Ik heb jullie nodig.
Jullie allemaal.
Breng me de volgende. -Open beenwond.
Ik heb de granaatscherven verwijderd, maar hij verliest bloed.
Een doorgesneden dijbeenslagader?
Chloroform.
Inademen.
Spreid de wond. Ik probeer de slagader te pakken.
Ik heb hem.
Klem.
Ja. Zo, ja.
Oké.
De slagader is niet doorgesneden, alleen doorboord. Ik hecht 'm.
Gaat het, Jeanne?
Ja.
Ik haal de klemmen weg.
Desinfecteren.
Nu hechten.
Ben jij de enige chirurg hier? -Ja.
Hoe hou je het vol?
Je kunt nooit… -Iedereen redden?
Nee.
Ik stuur wat naar het ziekenhuis in Pont-à-Mousson.
De rest regel ik wel.
Dokter, als u even tijd heeft, kom dan. Ik kan het niet.
Ik kom eraan.
Hou je de wond vast?
Ik kom zo terug.
Mijn hoofd.
Kun jij dat ook?
Ja.
Pas op.
Jij zou hier heel goed helpen.
Er is een misverstand. Sorry, maar ik blijf niet.
Hoezo niet?
Ik moet met de trein naar Zwitserland naar m'n familie.
Een trein? Grapje? Heb je gezien wat daar gaande is?
Ik heb geen keuze. -Inderdaad. Daar is het beter.
Jammer voor hen.
Kun je antwoord geven? -Ja.
Hou je ogen open.
Hoelang is hij al bewusteloos? -Vijftien minuten.
Verdomme.
Ga je het niet eens proberen? -Het duurt uren zonder garantie.
Deze drie komen er levend uit. Ik doe wat ik kan.
We nemen hem. -Nee.
Ik neem deze drie mee.
Ik breng ze naar het ziekenhuis voor ik de trein neem.
Zorg jij voor deze.
Ga je gang. Succes.
Jij ook.
Doe wat ze zegt. Brancarddrager.
Neem ze mee naar buiten. Er wacht een auto op me.
Snel.
Kom op.
Breng hem naar boven. -Kom op. Ga.
We kunnen gaan.
Opschieten.
Waar brengen we hem heen? -Naar de ingang.
Dus? -Zoals ik al zei, alleen soldaten.
Geen vrouwen opgenomen de afgelopen 24 uur.
En de nonnen? Heb je ze ondervraagd?
Waarvoor?
Denk je dat ze een moordenares verbergen?
Luister.
Ik heb Parijs gebeld.
Je superieuren waren verrast dat je hier was.
Je vrouw is dood. Dat weet ik. Suzanne Faure is vast al in Zwitserland.
Ga terug naar Parijs voor je nog meer problemen krijgt.
Schiet op.
Wacht eens.
Het komt goed.
Waar is de chauffeur?
Daar is hij.
Ik zou net vertrekken.
Nieuw plan.
We moeten deze gewonden afzetten in het ziekenhuis.
Maar misschien mis je je trein.
Niet erg.
Omhoog. -Toe maar.
Zachtjes aan.
Het is oké. Ik heb je te pakken.
Breng de andere twee.
Schiet op.
Doe je mond open.
Ik ben er bijna. Steek je tong uit.
Hier.
O, ja.
Verdomme.
Shit.
Geen zorgen. Je komt wel terug.
Hou je bek, hoer.
Je praat te veel. Hou je kop.
Daar…
Niet bewegen…
Stop.
En? Voel je je beter?
Ja, prima. Ze heeft het goed opgenomen.
Een beetje zacht.
Ben je nooit tevreden?
Ik geef hem de beste. M'n eigen hoer.
Een cadeau van het huis. Hij bedankt me niet eens.
Ondankbare klootzak.
Ga maar, er wacht een klant.
Morgen krijg je het geld.
Vergeet niet mijn aandelen in de fabriek te noemen als je tekent.
Geen zorgen. Komt goed.
Ik hoop het voor jou, vriend.
Proost.
Als ik nog meer van je hoeren bij het kamp zie, sluit ik je tent.
Begrepen?
Kom met me mee. Gaston.
Jij bent niet het soort hoer die extra werk doet achter mijn rug om.
Maar…
Waarom heb je kaarten van Frankrijk?
Hè?
Dat…
Dat is een frontlinie.
Toch?
En dit, troepenposities. Heb ik het mis?
Werk je voor de moffen?
Onzin. Ik ben geen spion.
Wie ben je dan?
Stop. -Wat ben jij?
Wat doe je daarmee? -Stop.
Ik ben op zoek naar iemand.
Wie? -Dat gaat je niks aan.
Geef me dat.
Het tegenovergestelde. Ik moet alles weten over m'n werknemers.
Is dit wie je zoekt? Van de militaire academie?
Wie is dat?
Je broer?
Je vriend?
Nee.
Hij is te jong.
Wie is hij dan?
Je zoon misschien?
Krijg wat, klootzak. Ik ben pleite. -Nee. Je blijft hier.
Ik hou liever een goede verdiener als jij.
Wees maar blij.
Het leger zou niet zo toegeeflijk zijn als ze dit zouden vinden.
Geef me de foto terug.
Michel, kijk me aan, blijf praten.
Hoe heet je dochter? -Rose.
Rose.
Hoe oud is ze?
Acht. -Acht.
Wat doet ze graag?
Met de hoepel spelen…
Zeg het als hij bijkomt.
Als je niet eet, heb je geen kracht om te vechten.
Doe je mond open.
Wat heeft hij?
Hij wil niet terug naar het front. Hij en drie anderen.
Laat zien.
Die daar.
Nog een. Daar.
En de laatste daar.
Volgens dr. Bruand zijn ze genezen.
Ik heb hem niet eerder gezien.
Ik vond hem in het bos.
Hij praat niet. Hij is getraumatiseerd.
Zoals wij allemaal.
Het spijt me. Je kunt hier niet blijven. Jullie gaan morgen allemaal terug.
Ze zijn niet geschikt om te vechten.
Ze zijn fysiek hersteld.
Ik moet ruimte maken voor de gewonden.
Hun zielen zijn niet genezen. Speel niet voor God, dokter, pas op.
Inderdaad. Ik verricht geen wonderen.
En jij ook niet.
Had ik het mis?
God sta me bij.
Wees mijn gids.
Die mannen kunnen niet langer vechten.
Ze kunnen niet naar de strijd. Ze overleven het niet.
Geef me een teken, ik smeek U.
Help me.
Wat moet ik doen?
BROUWERIJ LAVEYRE
Eén, twee, drie, nu.
Wacht, ik ben nog niet klaar.
Ze willen de klus wel afmaken.
We zullen morgen leveren zoals gepland.
En dan betaalt Laveyre ons.
Dat zou de bank tevreden moeten stellen.
Geen verbouwing nodig.
Geweldig, Caroline.
En ik kan terug naar Parijs.
Als ze haar betalen, ben ik er geweest, Marcel.
Dat zal je leren om vrouwen te onderschatten.
Je moet me helpen.
Wie is de klant?
De Laveyre-brouwerij.
Ik regel het wel. Maar het is vijf procent bovenop de tien.
Oké, maar schiet op, anders word ik over vijf dagen ingezet.
Als iedereen zo was als jij, hadden we de oorlog al verloren.
Rustig maar, vanavond is het voorbij. -Bedankt, Marcel.
Ik reken op je.
Neem dit.
Ga.
Is het haar zoon? -Wat maakt het uit wie het is?
Ze is niet te vertrouwen. En ze brengt ons in de problemen.
Wilt u dat ik het regel?
Nog niet.
Ik heb een levering over vier dagen. We moeten ons gedeisd houden.
We gaan naar het kamp.
Wil je proberen? -Ja.
Hier.
Ik kom terug met iets nieuws.
Heroïne. Ken je dat?
Met dat spul maak je je nergens zorgen om.
Vertel op.
Deze man.
Waar kan ik hem vinden?
Dat is Colin de Renier. Een officier, van Saint-Cyrien.
Pas op. Hij is een vriend van Léon, de zoon van de generaal.
Die met de gitaar.
Bedankt.
Hoi, jongens. -Hallo.
Tabak. -Bedankt.
Tabak.
Hallo. Tabak.
Cadeau van Dumont.
Laten we delen, Augustin. -Begrepen.
Van mij.
En voor zijn verjaardag? Naar het bordeel gaan?
Goed, we vieren het.
Bravo.
Bravo, Mw Dewitt.
Dames.
Ik wil jullie bedanken en feliciteren.
We gaan samen mooie dingen doen.
We doen het net zo goed als de mannen.
We sturen ze wel naar de keuken.
Jullie worden morgen betaald als Mr Laveyre de trucks ontvangt.
Gefeliciteerd, Caroline.
Je hebt de bestelling afgewerkt. Het was nogal onverwacht.
Bedankt, Charles.
Op jou.
Op ons.
Hallo?
Momentje.
Mevrouw.
Mr Laveyre, van de brouwerij.
Ja?
Sorry?
Hoezo kunt u de bestelling niet betalen? Wat moet ik ermee doen?
Hallo?
Is er iets?
De bestelling is geannuleerd.
Ga daar maar liggen.
Daar.
Het komt goed.
Je bent geen verantwoording meer verschuldigd…
…aan de staat maar aan de kerk.
Geen zorgen meer.
Heeft je soldaat het gehaald?
Dankzij jou, ja.
En je mannen?
Ze zijn in goede handen.
Heb je je trein gemist?
Nee.
Heb je me nog nodig?
Ja.
Jeanne?
Ze besloot te blijven en ons te helpen.
Als je geen bezwaar hebt.
Zou je haar willen onderbrengen?
Natuurlijk.
Bedankt.
-Versterk de wegversperringen.
Hier en daar.
Meer mannen. Begrepen?
Verdubbel de mannen. -Ja, meneer.
Goedenavond.
Ik ben hier voor de familie Porçon.
Wat een tragedie.
De jonge Lisette bracht ons elke ochtend melk.
Zo'n lief kind.
Overweegt u of het leger de lichamen kan repatriëren?
Ze verdienen een begrafenis.
Ik begrijp het. Ik praat met de generaal. Ik zal ervoor zorgen.
Bedankt, adjudant.
Moeder-overste?
Een inspecteur uit Parijs was hier.
Hij zoekt een voortvluchtige moordenares.
Hoe kan ik helpen?
Haar handlanger werd dood gevonden op de boerderij van Porçon.
Zegt u dat iets? -Hoe zag ze eruit?
In de 20 en knap, heb ik gehoord.
Hoe heet ze?
Suzanne Faure.
Nee.
Het spijt me.
Ik ben blij dat je bent gebleven.
Je bent hier nodig.
Het was het juiste.
Je kunt hier slapen.
Bedankt.
Kende je Lisettes familie goed?
Nee. Ik kende ze niet.
Wat deed je op de boerderij?
Ik was onderweg. Ik hoorde schoten en geschreeuw. Ik ging helpen.
De regels hier zijn simpel. Opstaan om vier uur, stilte tijdens de maaltijden.
Welterusten, Jeanne. -Welterusten.
Ja? -De Salpêtrière in Parijs, alstublieft.
Ik verbind u door.
Hallo? -Zuster Pélagie?
Spreekt u mee.
Dit is zuster Agnès uit Saint-Paulin. -Hallo.
Ik wil iets vragen over een van uw verpleegsters.
Ja. Welke verpleegster?
Jeanne Charrier. -Ik bel je terug zodra ik meer weet.
Dag, moeder-overste. -Bedankt.
Je hebt een klant.
Kijk. Daar is ze.
Ondertiteld door: Marianna Stavinga