Sige na, isang hakbang pa. Malapit na tayo.
-Marami pa ba? -Oo! Kayanin mo pa!
Nandoon siya. Sumunod ka.
Kuhanin mo ang gasa.
-Morphine? -10 mg.
Sige. Tara na.
Tara na!
Narito na siya.
Sabayan n'yo ako. Isa, dalawa, tatlo!
Iwanan ko na kayo.
Sino ka?
Ako si Suzanne Faure.
Ikaw ba iyong aborsiyonistang ihahatid ni Jeanne sa Switzerland?
Nasaan si Jeanne?
Patay na siya.
Nakasalubong namin ang mga Aleman. Patawad.
Nagpapanggap kang siya.
Iyon na lang ang kaya ko.
WOMEN AT WAR
'Wag mong hawakan.
Malala ang sugat mo sa ulo.
Ano'ng nangyari?
Binaril ako ng Aleman sa ere.
Pasensiya na, Mr. Charrier.
Nasa bungo mo ang mga piraso ng bala.
Masyadong delikado na operahan.
Mamamatay ba ako?
'Di ito nakamamatay hanggang 'di magagalaw ang mga piraso.
Susuriin kita bukas.
Tatanungin ko ang mga madre ng paglulugaran sa iyo.
Sa inyong dalawa.
Kung sumakit pa, bigyan mo siya ng morphine.
Tahiin mo iyong sugat.
'Di ko asawa si Jeanne Charrier.
Ituloy mo lang ang pagpapanggap mo.
Huwag ka nang magtanong.
O isusumbong kita at bibitayin ka.
Naintindihan mo?
Saan siya nakalibing?
Tulungan mo ako!
Ilawan mo!
Kuhanin mo ito!
Ano'ng ginagawa mo?
-Tara na. -Ispiya ka ba?
Si Jeanne din?
Isang ispiya ang pinapanggap ko?
Gawin mo lang ang sinabi ko, o wala ka nang silbi sa akin.
Kumalma ka. Aalagaan ka namin.
Huminga ka…
Lilinisin ko ang braso mo.
'Wag kang gumalaw.
'Wag mo akong hawakan.
Tanghal 'ta!
Manumbalik!
Pakikiramay, Heneral.
Nakikiramay ako, Heneral. Major.
Gitara ni tenyente.
Gusto nilang mapasakaniya ito.
'Di iyan kasama sa libingan ng Saint-Cyrien.
Binigay ko ito sa kaniya.
Gawin mo ang gusto mo.
Sinamahan mo siya 'gang dulo.
Oo.
Sa susunod na paglusob, sina Léon, Jules, at iba pa,
ipaghihiganti namin.
Ingatan mo ang sarili mo.
Nasa baba si Heneral Duvernet, hinahanap ka.
'Di nakikisama ang heneral sa mga bayaran. Ba't siya narito?
-Nakikipagsiping ka ba sa kaniya? -Nagseselos ka ba?
Gusto mo akong makita?
Salamat sa pagpunta nitong umaga.
Iniisip ko lang, dahil ikaw ang kasama niya sa mga huling sandali,
May sinabi ba siya para sa akin?
Wala.
Pasensiya na.
Salamat at sinamahan mo siya.
Paalam, ma'am.
Paalam.
Dahan-dahan.
Iyan.
Ayos na, Clarence. Tapos na.
Kumusta ka na?
Gaya ng nagluluksang kapatid.
Dapat sinabi mong kasal ka na.
'Di ako ganoong lalaki.
Major. Ipinapatawag ka ng Heneral.
Palagi mo akong maaasahan.
Sige. Tapos na ito.
Pinatay nila ang isa sa mga anak ko. 'Di ko hahayaang makuha nila ang Pransiya.
Nasa may tulay ang lawa.
Kung saan mamamalagi ang mga Aleman
at hayaang makarating ang atilyeriya nila sa Saint-Paulin.
At walang makakapigil sa kanila sa pagpunta ng Paris.
'Wag nating hayaang mailipat nila ang malalaking artilyeriya nila.
Mas maraming tauhan, makakalusob tayo, pero…
Ano'ng akala mo? Araw-araw kong hinihingi ito kay Joffre!
Pero hindi lang ako!
Lulusob tayo sa ika-dalawang araw at babawiin ang lawa!
Masusunod, Heneral.
Gusto mo akong makita?
Magsagawa ka ng inspeksiyon sa kalusugan
sa "hotel."
Sa kabaret?
'Di ko sila mapipigilan sa pagpunta roon, pero…
kung maiiwasan nilang magkasakit…
Gagawin ko.
Joseph?
Kung…
'di ko inilagay itong gitara sa puntod ng kapatid mo,
dahil ito na lang naiwan niya sa akin.
Kukuhanin natin sila, pangako.
Para kay Léon.
May anim na kumpiramadong kaso ka ng sipilis. Alam mo ba kung ano iyon?
Mga binibini.
Nakakahawa ito. Sinumang mayroon nito, 'wag nang magtrabaho.
Pero ayos lang naman kami. Wala kaming sakit!
Ingkubasyon n'yo pa. Hindi pa aktibo ang sakit.
At dahil puwede itong magtagal,
naroon pa rin ang sipilis.
Patawad.
Mga binibini.
Buweno…
Iyong mayroon nito, labas.
At saan pupunta?
'Di ako makakabalik sa magulang ko.
'Di ko iyon problema. Hanggang bukas ka na lang.
Napakasama mo.
Marcel! 'Di ako aalis, 'di ba?
Sana 'di mo ako hinawaan n'on.
Umalis ka. Gaya nila.
Iniwan nila siya nang ganito.
-Nakapaglitas ito ng buhay. -Naging patayan na itong giyera.
Nasa 100,000 tao na ang nawala sa atin noong isang linggo sa Marne.
At wala silang sapat na sasakyan para sa mga sugatan.
Nakakasindak iyon.
Kaya,
ang sinasabi mo na sa susunod, makakagawa na kami ng bala, tama?
Oo, pero para sa mga pampasabog, gaya ng mga fuse o detonator,
mamuhunan ka sa mga bagong makina.
Mamumuhunan kami.
Magaling.
Paalam, ma'am.
Babalik ako.
'Di nila alam ang nakaraan ko. 'Wag kang basta-basta pumasok.
May hihilingin ako sa iyo.
Kailangan nila ng trabaho.
Ano?
Sinuri ang kalusugan namin.
Anim sa kanila ang may sipilis, kaya wala na silang trabaho.
Dahil nasa giyera ang mga tao mo, baka puwede mo silang kuhanin?
Paano ka?
Wala, malinis ako.
Ano'ng masasabi mo?
Iyong mga asawa ng mga tao ko ang kinuha ko.
At ang bayaw ko, gagawin niya itong planta ng mga bala.
Wala na akong kakayahan.
Sa ngayon.
Pumasok ka.
Hello, Madeleine.
Hello, ma'am.
Tingnan mo.
Gagawin kong ambulansiya ang mga trak ko.
Kukumbinsihin ko ang armi na mas maganda ang proyekto ko kaysa kay Charles.
Baka matulungan kita.
Kailangan natin ang mga sasakyang ito, Heneral.
Maraming namamatay sa giyera dahil sa kawalan ng sasakyan.
Ilang trak ang mayroon ka?
Pito.
Iyon ay 28 sugatan kada kalahating oras ng kumboy.
Sa nakikita mo, nasa 10 o 20 papalit-palit iyon na kumboy.
Paano ang mga drayber?
Heneral, maraming babae sa kabaret
ang hindi na makakapgtrabaho dahil sa inspeksiyon.
Sa pagmamaneho, 'di sila makakahawa.
-Sino'ng magbabayad sa kanila? -Ako.
Kung oorder ka sa akin.
-Kaya ba nilang magmaneho? -Oo.
Magagawa mo ba ito sa ikalawang araw?
Oo, Heneral.
Aalagaan kayo.
Alam ng asawa ko ang lahat ng mga kliyente at pamamaraan.
Kilala niya kayong lahat.
May tiwala ako sa kaniya.
Gagawa pa rin ng mga trak ang pabrika.
Iminungkahi ko sa heneral na gagawin natin silang ambulansiya.
Sumang-ayon siya.
Sobrang kahangalan iyon!
Ano'ng mangyayari 'pag itinapon niya ang mga trak niya?
Kung magtatagumpay ang unang ambulansiya, maraming order ang darating.
At matutuwa ang bangko.
Magandang balita pala iyan.
-Hindi. Pag-atras iyon para sumulong. -Bakit?
Ginagawa ko ang lahat para hindi masira itong pamilya,
at ganito n'yo ako pasasalamatan?
Ano ba, Charles!
Dahil nalinlang niya si Heneral Duvernet.
Nakalimutan n'yo na para maka-order,
makikipagkasundo kayo sa Ministeryo ng Digmaan, at iyon
ay 'di mo makukuha.
Makinig kang mabuti. Trabaho mo lang ang gagawin mo, ayos ba?
At wala kang gagawin na hindi ko nalalaman!
Tama na iyan!
Kung mapapanatili natin ang pabrika, ayos iyon!
At kung magbebenta pa rin ng trak, ayos din iyon!
Kumain na tayo.
Oo, Ayudante.
Oo, ako ito.
Alam kong inaasahan ako sa punong-tanggapan.
Hindi. Dalawang araw lang ang hinihingi ko.
Makukuha mo ang patunay ng order ng estado.
Oo, tama iyon.
Pero walang problema.
Oo naman.
Naiintindihan ko.
Oo.
Sige.
Nakakatuwa iyan. Salamat, sir.
Maraming salamat. Paalam.
Eugene!
Ano'ng ginagawa mo rito?
Tara.
Mahiga ka.
Eugene, mahiga ka.
Iyong nakita natin sa sakahan ay isang Aleman.
Ano'ng pinaplano mo?
Ito lang ang magagawa ko.
Sasabihin ko sa medical officer.
Suzanne!
Suzanne Faure.
Isang aborsiyonistang tinutugis ng pulis.
Walang Jeanne Charrier sa Salpêtrière.
Kalimutan mo ang narinig mo…
at kalilimutan ko ang alam ko sa iyo.
Puwede ba?
Sige lang.
Mr. Charrier? Ano'ng problema?
Wala akong makita…
Mr. Charrier?
Kamilya!
Inumin mo ito.
Kumusta?
Dumidiin sa utak mo ang mga piraso ng bala,
kaya lumalabo ang mata mo.
'Di ka na puwedeng lumipad.
Ipapaalis kita sa armi.
Hindi maaari.
Tapos ka na si giyera.
Pasensiya na.
Ganito, kita mo?
Ayos ba?
Magandang umaga, anak.
-Mahimbing ba ang tulog mo? -Oo.
Magdamag kang nagtrabaho?
Patapos na kami. Ipapakita ko sa iyo.
-Hello, Denise. -Hello, Madeleine.
Ang ganda ng ambulansiya mo, Mama!
Salamat, anak.
-Puwede akong sumakay? -Oo naman.
Salamat.
'Di ko magawang gumawa ng bala.
Matutuwa ang asawa mo sa iyo.
Salamat, Jean.
Mga binibini, ito si Mrs. Dewitt.
Caroline.
Florence.
-Alice. -Odile.
-Irene. -Catherine.
Juliette.
Maligayang pagdating.
Pitong drayber dapat.
Ako ang pangpito.
At iyong isa mong trabaho?
Doon ako sa gabi…
Wala masyadong kaibahan sa kotse.
May tatlong pedal ito. Ito ay sa paghinto,
ito ay sa pagpapabilis.
Itong pangatlo ay ang klats.
At itong malaking tungkod ay ang kambiyo.
-Hawakan n'yo… -Alam natin iyan, 'di ba?
Salamat sa paghanap sa amin ng trabaho.
Salamat sa pagtanggap. Hindi ito ligtas…
Mapapahamak tayo para sa kakarampot na bayad.
Ito na ba ang buhay natin?
'Di man lang natin alam ang tutulugan natin.
Ngayong gabi, sa pabrika kayo matulog.
Handa na ba kayo?
Sino'ng mauuna?
Juliette.
Mauna ka na.
Makikita mong madali ito.
Handa na?
Magaling!
Ang galing nila.
Oo.
Bakit ka pumunta ng Saint-Paulin?
Para hanapin ang anak ko.
Unang beses ko siyang nakita noong nakaraan.
Pumunta siya sa kabaret.
-Kilala ka ba niya? -Hindi.
Apat na taon ko nang alam ang tirahan niya.
Kung 'di nagkaroon ng giyera…
'Di ako maglalakas-loob na tagpuin siya.
Baka nasira ko ang buhay niya.
Masyado ka pang bata noon, Marguerite. Mag-isa ka lang.
Para sa kaniya iyon.
Gusto ko lang siyang makita,
makipag-usap kahit papaano.
'Di ko planong sabihin kung sino ako.
Ayokong guluhin ang lahat.
Araw-araw na niyang sinusugal ang buhay niya.
'Wag ka masyadong mawili.
-Ano'ng oras lulusob? -Alas dos ng hapon, Heneral.
Tatlong batalyon ang ipapadala natin sa daan.
Susuportahan sila ng mga 75mm na baril at ng maliliit na Howitzer.
Ang layunin ay ang mapako ang mga Aleman na dumepensa rito.
Tapos, aabante ang isa pang batalyon sa may bundok at gigiliran sila.
Magtatagpo sila ng mga 3:00 pm.
Mga binibini,
mahahati sa dalawa ang kumboy.
Sasabay sa aking umalis ang apat na sasakyan.
Si Sarhento Bouchard ang mangunguna roon sa tatlo.
Pagkarating, maging mabilis kayo. Aalalayan kayo ng mga nagkakamilya.
Isakay n'yo sa ambulansiya, ibaba sila agad, at umalis kaagad.
'Pag mas mabilis kayo, mas marami na puwedeng maligtas.
Magiging mahirap ang laban. Maging matatag kayo.
Mga binibini, oras na.
Galingan n'yo.
Jeanne!
Sasama ka sa akin.
Kailangan ako rito.
Kailangan din kita.
Tara, buhatin natin ito.
Pagpapakamatay iyan.
'Di mo kayang magpalipad. Baka mawalan ka ng malay at bumagsak.
Tama ka, masyadong delikado.
Kailangan ko ng copilot.
-'Di ako sasakay riyan. -Gagawin mo.
Isuot mo iyan.
Maghintay ka rito.
Mga ginoo, oras na!
Sa utos ko,
Pasulong!
-Kumilos na tayo! -Tara na!
Pasulong!
-Tara na! -Sa utos mo, Tenyente!
Tara na! Sige!
Pasulong!
Para sa Pransiya! Pasulong!
Para sa Pransiya!
Tara na! Pasulong!
Kuhanin mo ang machine gun na iyon!
-Para sa Pransiya! -Para sa Pransiya!
Dali!
Granada!
Abante! Tara na!
Colin!
Kamilya! Bilis!
Isa, dalawa, tatlo!
Dali! Bilisan mo, Odile, bilis!
Doon!
Juliette!
Juliette, tulungan mo ako!
Sandali!
Puno na kami!
Puno na ang lahat ng ambulansiya! Umalis na tayo!
At siya?
Iwanan mo na siya. Babalik ka!
Hindi, sandali, sa harap!
Sige, ma'am!
Tutulungan ko siya! Dali!
Bilis!
Tara na!
Sige!
Sige na, sandali!
Sandali!
Salamat.
Matagumpay ang paglusob, Heneral.
Malaki ang nawala natin, pero atin pa rin ang burol.
At naging maayos ang serbisyo ng ambulansiya.
Salamat, Passembec. Makakaalis ka na.
Salamat, Heneral.
DEWITT VICTOR - IKA-14 - KAPITAN
Bilis! Kumilos kayo!
Parating ang mga sugatan!
Sandali!
Babalik pa ako.
Hahanapin ko pa siya.
Mrs. Dewitt, namatay ang asawa mo tatlong araw na ang lumipas.
Binomba ng mga Aleman ang kampong kinaroroonan niya.
Kadarating lang sa amin ng impormasyon.
Nakikiramay ako.
Sobra siyang matutuwa sa iyo.
Lakad!
Pasensiya na.
Ayos lang.
'Di ako napapahamak kapag nariyan ka.
Ikaw ang pampabuwenas ko.
Salamat.
Umalis ka na. 'Di ligtas dito.
Mag-iingat ka.
'Di magandang ideya ang magmahal sa bayaran!
Kumalma ka. Kung kakalma ka, 'di ka mapapahamak.
Hindi na bago ito.
Nagbago na ang plano ng mga Pranses.
Binabalaan kami
na naghahanda kayo nang isang malaking paglusob.
Kahit pa ang presidente Poincaré n'yo ay pumunta sa Saint-Paulin para magsaayos.
Kuhanin mo ang lahat ng impormasyon.
Kapag nasa iyo na, tawagan mo agad ako.
At 'wag kang magbabalak, o…
'di mo na siya makikita pa.
Nag-iispiya ka para sa mga Aleman?
Madaling araw tayo aalis.
Isa kang halimaw.
Agnès?
Ano'ng ginagawa mo rito?
Gusto kong pasalamatan ka.
Ayokong mapahamak ka dahil sa akin.
Kaya 'wag ka na rito.
Sumama ka sa kanila.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Christianne Osorio-Erni