NETFLIX PRZEDSTAWIA
Jeszcze jeden krok. Prawie doszliśmy.
- Jest ich więcej? - Tak! Trzymaj się!
Jest tam. Chodź za mną.
Przynieś gazę.
- Morfina? - 10 mg.
Dobra. Bierzmy go.
Szybciej!
Przyszła żona.
Razem. Raz, dwa, trzy!
Zostawię was.
Kim jesteś?
Nazywam się Suzanne Faure.
Jesteś tą aborcjonistką, którą Jeanne wiozła do Szwajcarii?
Gdzie jest Jeanne?
Nie żyje.
Wpadliśmy na Niemców. Przykro mi.
Podszywasz się pod nią.
Nie mam wyboru.
KOBIETY NA WOJNIE ODCINEK 4
Nie dotykaj.
Masz poważny uraz głowy.
Co się stało?
Niemcy zastrzelili mnie w powietrzu.
Przykro mi, panie Charrier.
Odłamki utknęły w pana czaszce.
Zabieg będzie zbyt ryzykowny.
Umrę?
Nie ma zagrożenia życia, o ile odłamki się nie przemieszczą.
Zajrzę do pana jutro.
Poproszę siostry, aby znalazły panu mieszkanie.
Wam obojgu.
Jeśli ból się nasili, podaj morfinę.
Zszyj ranę.
Jeanne nie była moją żoną.
Musisz dalej udawać, że nią jesteś.
O nic nie pytaj.
Albo cię wydam i trafisz na szafot.
Zrozumiano?
Gdzie jest pochowana?
Pomóż mi!
Przyświeć!
Trzymaj lampę!
Co robisz?
- Chodźmy. - Jesteś szpiegiem?
Jeanne też?
Przyjęłam tożsamość szpiega?
Rób, co ci każę, inaczej nie będę miał z ciebie pożytku.
Spokojnie. Zajmiemy się tobą.
Oddychaj…
Obmyję ci ramię.
Nie ruszaj się.
Nie dotykaj mnie.
Prezentuj broń!
Spocznij!
Moje kondolencje.
Moje kondolencje, generale. Majorze.
Gitara porucznika.
Przynieśli ją koledzy.
Nie można pochować z nią absolwenta Saint-Cyr.
Dostał ją ode mnie.
Rób, co chcesz.
Byłaś z nim aż do końca.
Tak.
W kolejnej ofensywie Léon, Jules i cała reszta…
pomścimy ich.
Uważaj na siebie.
Na dole jest generał Duvernet. Szuka ciebie.
Generał nie zadaje się z dziwkami. Czego chce?
- Sypiasz z nim? - A co? Jesteś zazdrosny?
Chciał pan mnie widzieć.
Dziękuję, że pani przyszła.
Towarzyszyła pani mojemu synowi w jego ostatnich chwilach.
Czy chciał mi coś przekazać?
Nie.
Przykro mi.
Dziękuję, że pani przy nim była.
Do widzenia pani.
Do widzenia.
Powoli.
Tutaj.
Skończyłem. Zabierz go.
Jak się czujesz?
Jak brat w żałobie.
Nie wiedziałem, że masz męża.
To nie w moim stylu.
Majorze. Generał cię wzywa.
Zawsze możesz na mnie liczyć.
Dobrze. Sprawa zamknięta.
Niemcy odebrali mi syna, ale Francji mi nie odbiorą.
Jezioro leży przy przełęczy.
To strategiczny punkt. Niemcy mogą rozbić tam obóz
i umożliwić artylerii dotarcie do Saint-Paulin.
Wtedy nic ich nie powstrzyma przed atakiem na Paryż.
Musimy zablokować ich ciężką artylerię.
Mając więcej ludzi, przypuścilibyśmy ofensywę, ale…
Co wy myślicie? Codziennie proszę o to Joffre'a!
Ale nie ja jeden!
Za dwa dni rozpoczniemy ofensywę i odzyskamy jezioro!
Tak, generale.
Wzywałeś mnie?
Przeprowadź inspekcję sanitarną w…
„hotelu”.
Burdelu?
Nie zabronię chłopakom tam chodzić…
ale lepiej, żeby niczego nie złapali…
Zajmę się tym.
Joseph?
No więc…
Nie włożyłem gitary do grobu twojego brata, bo…
tylko tyle mi po nim zostało.
Załatwimy ich, obiecuję.
Dla Léona.
Macie sześć przypadków syfilisu. Wiesz, co to oznacza?
Drogie panie.
To bardzo zaraźliwa choroba. Zarażone muszą wstrzymać pracę.
Ale czujemy się dobrze. Nie jesteśmy chore!
Jesteście w okresie inkubacji. Choroba śpi.
To może trwać bardzo długo,
ale kiła nie zniknie.
Przykro mi.
Drogie panie.
Cóż…
Zarażone, wynocha.
Gdzie mamy iść?
Nie wrócę do rodziców.
To nie mój problem. Masz czas do jutra.
Jesteś obrzydliwy!
Marcel! Ja mogę zostać, prawda?
Obym nie był zarażony tym gównem.
Wynoś się. Razem z innymi.
Nawet go nie sprzątnęli?
- Uratował ludziom życie. - Wojna zamieniła się w rzeź.
W zeszłym tygodniu straciliśmy ponad 100 000 ludzi nad Marną.
Brakuje pojazdów do przewożenia rannych.
Co za koszmar.
Więc…
twierdzisz, że następna sesja umożliwi nam wyprodukowanie łuski?
Tak, ale żeby wyprodukować zapalniki i detonatory,
trzeba zainwestować w maszyny.
Dokonamy niezbędnych inwestycji.
Świetnie.
Do widzenia pani.
Zaraz wrócę.
Nie wiedzą, kim byłam. Nie możesz tu przychodzić.
Przyszłam prosić cię o przysługę.
Dziewczyny potrzebują pracy.
Jak to?
Miałyśmy inspekcję sanitarną.
Sześć z nich ma kiłę, więc nie mogą pracować.
Twoi ludzie są na froncie, więc może mogłabyś je zatrudnić?
Ty też masz?
Nie, jestem zdrowa.
Co ty na to?
Zatrudniłam już żony robotników.
Mój szwagier zmienia fabrykę w wytwórnię amunicji.
Nie mam już władzy.
Chwilowo.
Pokażę ci coś.
Cześć, Madeleine.
Dzień dobry pani.
Spójrz.
Przerobię ciężarówki na ambulansy.
Muszę przekonać armię, że to lepszy pomysł niż Charlesa.
Mogę ci w tym pomóc.
Generale, potrzebujemy tych pojazdów.
Żołnierze giną na froncie, ponieważ brakuje transportu.
Ile macie ciężarówek?
Dostępnych jest siedem.
To daje 28 rannych na półgodzinny konwój.
Jak pan widzi, to rotacja 10 do 20 konwojów.
Skąd wezmę kierowców?
Panie generale, w burdelu jest wiele dziewczyn,
które od czasu inspekcji nie mogą pracować.
Za kółkiem nikogo nie zarażą.
- Kto im zapłaci? - Ja.
Jeśli otrzymam zamówienie.
- Potrafią prowadzić? - Tak.
Damy radę zacząć w ciągu dwóch dni?
Tak, generale.
Będziecie w dobrych rękach.
Żona zna dokumentację, klientów i procedury.
Zna też każdego z was.
Ufam jej.
Fabryka wznowi produkcję ciężarówek.
Uzgodniłam z generałem, że zmienimy nasze pojazdy w ambulansy.
Zgodził się.
To kompletny idiotyzm!
Co się stanie, gdy wystarczy im ciężarówek?
Jeśli ambulansy się sprawdzą, dostaniemy większe zamówienie.
Bank na pewno się ucieszy.
Niespodziewanie dobre wieści.
Wcale nie. To krok w tył, żeby wyjść na prostą!
Dlaczego?
Dwoję się i troję, żeby ocalić tę rodzinę przed ruiną,
a wy tak mi dziękujecie?
Przestań!
Udało jej się namówić generała Duverneta.
Zapominacie, że na złożenie zamówienia
musi się zgodzić ministerstwo wojny, a do tego nigdy nie dojdzie.
Posłuchaj uważnie. Zostaniesz przy swojej pracy.
I przestaniesz kombinować za moimi plecami!
Charles, dosyć!
Jeśli zdołamy utrzymać fabrykę, to dobrze!
Jeśli utrzymamy sprzedaż ciężarówek, też dobrze!
A teraz zjedzmy.
Z adiutantem.
Przy telefonie.
Wiem, że oczekują mnie w sztabie.
Nie. Proszę tylko o dwa dni.
Zdobędę potwierdzenie zamówienia państwowego.
Tak, zgadza się.
Nie ma żadnego problemu.
Absolutnie.
Rozumiem.
Tak.
Dobrze.
Miło mi. Dziękuję panu.
Bardzo dziękuję. Do widzenia.
Eugene!
Co tutaj robisz?
Chodź.
Połóż się.
Eugene, połóż się.
Mężczyzna z farmy jest Niemcem.
Co zamierzasz zrobić?
Nie mam wyjścia.
Muszę powiedzieć lekarzowi.
Suzanne!
Suzanne Faure.
Aborcjonistka poszukiwana przez policję.
W Salpêtrière nie ma Jeanne Charrier.
Zapomnij o nim…
a ja zapomnę, co wiem o tobie.
Możemy?
Śmiało.
Panie Charrier? O co chodzi?
Nic nie widzę…
Panie Charrier?
Nosze!
Proszę.
Już lepiej?
Odłamki naciskają na mózg, powodując problemy ze wzrokiem.
Nie może pan już latać.
Poproszę, by pana zwolniono.
Wykluczone.
Dla pana to koniec wojny.
Przykro mi.
O tak, widzisz?
Jasne?
Dzień dobry, skarbie.
- Dobrze spałaś? - Tak.
Pracowałaś całą noc?
Prawie gotowe. Chodź, pokażę ci.
- Cześć, Denise. - Witaj, Madeleine.
Ambulans jest niesamowity, mamo!
Dziękuję, skarbie.
- Mogę wsiąść? - Oczywiście.
Dziękuję.
Nie chciałem produkować amunicji.
Twój mąż będzie z ciebie dumny.
Dziękuję, Jean.
Przedstawiam wam panią Dewitt.
Caroline.
Florence.
- Alice. - Odile.
- Irene. - Catherine.
Juliette.
Witajcie, moje drogie.
Brakuje siódmej kierującej.
Ja nią jestem.
A twoja druga praca?
Będę tam tylko wieczorem.
To jak jazda samochodem.
Mamy trzy pedały. Ten hamuje,
ten przyspiesza.
Trzeci to sprzęgło, jasne?
Drążkiem zmieniamy biegi.
- Złapcie za drążek… - Na tym się znamy, nie?
Dziękuję, że znalazłaś nam tę pracę.
Dziękuję, że ją przyjęłyście. Jest ryzykowna…
Ryzykujemy życie za marne grosze.
To nasze nowe życie?
Nawet nie mamy gdzie spać.
Dziś możecie spać w fabryce.
Gotowe?
Kto pierwszy?
Cóż, Juliette.
No dalej, spróbuj.
Zobaczysz, to proste.
Gotowa?
Brawo!
Dobrze nam idzie.
Tak.
Po co przyjechałaś do Saint-Paulin?
By odnaleźć syna.
Kilka dni temu widziałam go pierwszy raz.
Przyszedł do burdelu.
- Wiesz, kim jesteś? - Nie.
Odnalazłam go cztery lata temu.
Gdyby nie wojna…
nie odważyłabym się go poznać.
To zniszczyłoby mu życie.
Byłaś zbyt młoda, Marguerite. Byłaś sama.
Myślałaś o nim.
Chciałam tylko go poznać,
porozmawiać z nim.
Nie powiem mu, kim jestem.
Nie chcę namieszać.
I tak codziennie ryzykuje życiem na froncie.
Nie przywiązuj się do niego.
- O której jest ofensywa? - O 14, generale.
Wyślemy trzy bataliony.
Wesprą ich armaty kalibru 75 mm i haubice z krótkimi lufami.
Celem jest skłonienie Niemców, aby skupili obronę na tym punkcie.
Potem inny batalion przejdzie przez góry i ich okrąży.
Mają czas do 15, by przypuścić szturm.
Panie,
będą dwa konwoje.
Cztery pierwsze pojazdy pojadą ze mną.
Sierżant Bouchard odpowiada za pozostałe trzy.
Na miejscu musicie być szybkie. Pomogą wam sanitariusze.
Szybko załadujcie ambulanse, rozładujcie i odjedźcie.
Im będziecie szybsze, tym większa szansa, że chłopcy przeżyją.
Walka będzie ciężka. Bądźcie silne.
Drogie panie, już czas.
Powodzenia.
BROWAR LAVEYRE'EGO
Jeanne!
Idziesz ze mną.
Będę im tu potrzebna.
Mnie też.
Pomóż mi, przeniesiemy go.
To samobójstwo.
Nie jesteś w stanie latać. Zemdlejesz i się rozbijesz.
Masz rację, to niebezpieczne. Potrzebuję drugiego pilota.
- Nie wejdę do tego. - Myślę, że wejdziesz.
Załóż to.
Zaczekaj tu.
Panowie, już czas!
Na mój rozkaz,
naprzód!
Naprzód!
- Ruszamy! - Idziemy!
Naprzód!
- Idziemy! - Tak jest, poruczniku!
Idziemy! Dalej!
Naprzód!
Idziemy!
Za Francję! Naprzód!
Za Francję!
Chodźmy! Naprzód!
Weź ten pieprzony karabin maszynowy!
- Za Francję! - Za Francję!
Dawaj!
Granat!
Naprzód! Idziemy!
Colin!
Sanitariusza! Szybko!
Raz, dwa, trzy!
Rusz się! Szybciej, Odile!
Zaczekaj!
Juliette!
Juliette, pomóż mi!
Czekaj!
Mamy komplet!
Ambulanse są zapełnione! Musimy odjeżdżać!
A co z tym?
Zostaw go. Wrócisz po niego!
Zaczekaj, z przodu!
Proszę iść!
Pomogę mu! Niech pani idzie!
Szybciej!
Chodźmy!
Musimy odjeżdżać!
Dobra!
Trzymaj się!
Dasz radę!
Dziękuję.
Ofensywa zakończyła się sukcesem, generale.
Mamy duże straty, ale wzgórze jest nasze.
Ambulansy bardzo nam pomogły.
Dziękuję, Passembec. Możesz odejść.
Dziękuję, generale.
DEWITT VICTOR – CZTERNASTY – KAPITAN
Szybko! Ruszcie się!
Mamy rannych!
Zaczekaj!
- Wracam. - Pomożemy ci.
Muszę go znaleźć.
Pani mąż zginął za kraj trzy dni temu.
Niemcy zbombardowali jego obóz.
Przed chwilą otrzymaliśmy informację.
Moje kondolencje.
Byłby z pani dumny.
Ruszać się!
Wybacz.
Żaden problem.
Przy tobie jestem bezpieczny.
Jesteś moim talizmanem.
Dziękuję.
Uciekaj stąd. Tu nie jest bezpiecznie.
Uważaj na siebie.
Miłość do dziwki to zły pomysł!
Jeśli zachowasz spokój, nic ci się nie stanie.
To stare wieści.
Francuzi mają już inne plany.
Nasze służby ostrzegły nas, że wasza armia szykuje ofensywę.
By ją zorganizować, do Saint-Paulin jedzie wasz prezydent Poincaré.
Zbierz wszystkie informacje.
Zadzwoń, gdy będziesz je miał.
I nie próbuj mnie wykiwać, bo…
już jej nie zobaczysz.
Szpiegujesz dla Niemców?
Wylatujemy o świcie.
Jesteś potworem.
Agnès?
Co tutaj robisz?
Chciałem ci podziękować za tamto.
Nie chcę, żebyś przeze mnie miała kłopoty.
Więc odejdź.
Dołącz do pozostałych.
Napisy: Mariusz Bansleben