Suzanne.
Suzanne!
Lucien!
Hindi!
Lucien!
Suzanne!
Tulong!
Sandali!
Suzanne!
Tulong!
-Bakit? -Ispiya siya!
-Ano? -Ispiya siya ng Aleman!
-Atras! -'Wag kang kikilos!
Huwag!
Binabalaan kita.
Ikaw ang dahilan niyan.
Kung hindi mo ako susundin,
isusunod ko iyong doktor.
WOMEN AT WAR
Ito ba?
-Iyong dalawang huli iyon. -Tara.
Kumusta? Babalik ako. 'Di gaanong kalala.
Chloroform.
Gagaling ka.
'Wag kang mabahala.
Ako na, salamat.
Clamp.
Alam mo bang napakaraming emergency?
Saan ka galing?
Kinailangan ako ng asawa ko.
Huli na ito.
May talento ka sa medisina.
Pero kung 'di kita maaasahan, wala rin.
Hinihintay ka ng tatay ko.
Bakit?
Tanungin mo siya.
Umaamin ako sa Panginoong Diyos.
Alam kong nagkasala ako
sa pag-iisip,
salita, gawa at pagkukulang.
Nagmamakaawa ako sa Birheng Maria,
sa mga anghel at sa lahat ng santo
na ilapit ako sa Panginoon nating Diyos.
-Pitong daan at limampu. -Ayan.
Bawas na ang 50 porsiyento.
'Di natin kaya na siyam na babae lang.
Lalo na't walang ginawa ang Marguerite mo kagabi!
-Kauusapin ko siya. -'Di iyon sapat.
Dapat respetuhin ka niya.
Marguerite!
-Tara dito. -Ano iyon?
Nasaan ka kagabi?
Nagliligtas ng nasa 100 sundalo gamit ang ambulansiya.
Wala ka bang oras ng trabaho?
Ano bang mas gusto mo?
Magmadaling umuwi para bumukaka at iwanan sila?
Problema mo na iyon.
Wala akong paki sa pag-aambulansiya mo.
Tama na, Yvonne!
Saan ka pupunta?
-Pinapatawag ako sa kuwartel. -Bakit?
Hindi ko alam.
Balitaan mo kami.
Naku,
napakamakapangyarihan!
Sumusunod ka sa kaniya.
Gulo lang ang dadalhin niya.
Nangako tayo sa isa't isa.
Wala ng babaeng babaliw sa iyo.
Ayoko nang makita na masaktan ka dahil sa babae.
'Di ko hahayaan iyon.
Naiintindihan mo ba?
Oo.
Umalis ka na, Yvonne.
-Naiintindihan mo… -Sabi ko, umalis ka na!
Sa madaling araw, ilang kilometro na ang iniatras ng mga Aleman.
Sa tingin namin nandito sila.
Mag-utos na ba tayo ng pagsulong?
Baka patibong ito.
Tandaan n'yo ang Morhange.
Umatras sila para pigilan ang pag-atake.
Maghintay tayo.
Balitaan n'yo ako mamayang gabi.
-Masusunod, Heneral. -Heneral.
Narito na sila.
Sandali lang.
Maraming salamat sa pagpunta, mga binibini.
Lalo ka na, Mrs. Dewitt,
kahit na sa nangyari.
Si Presidente Raymond Poincaré ay naghahanap
ng matatapang na magtataas sa moral ng bansa.
Tumawag siya kapahon,
at naisip ko ang pag-aambulansiya n'yo.
Bago lang ito, pero magandang simula ito.
Mapupukaw nito ang ibang babae.
Kaya nagdesisyon siyang parangalan kayo
sa ginagawa n'yo para sa bansa.
Paparito siya bukas. Alas dos ang oras ng seremonya.
At may press din para i-promote ang mga naglilingkod sa Pransiya.
Heneral, hihilingin ko sa iyo
na bigyan mo ng matutuluyan ang mga kababaihan.
Wala na silang tirahan mula noong inspeksiyon.
-Titingnan ko ang magagawa ko. -Salamat.
-Salamat.
Mrs. Dewitt, puwede ba kitang makausap.
Nakatanggap ako ng order mula sa Ministeryo
ng sampu pang mga sasakyan.
Salamat.
Sa kabila ng mga pangyayari,
tanggapin mo pa rin sana ang imbitasyon ng presidente.
Pupunta ako.
Maraming sundalo natin ang maliligtas dahil sa ambulansiya mo.
Tatagan mo ang loob mo sa kapighatian.
Salamat.
Caroline.
Si Victor.
Pasensiya na.
Pasensiya na talaga.
Nandito ako.
Naririnig mo ba? Nandito ako.
Wala pa akong sinasabihan.
Madeleine…
sobra siyang masasaktan.
Kukuhanin ni Charles ang pabrika.
Sisirain niya ang mga ginawa ni Victor.
Wala nang matitira sa akin.
Hindi, Caroline, sa iyo ang mga ambulansiya. Okay?
Nagtitiwala sa iyo ang mga trabahador, at kabisado mo ang pabrika.
-Sa legalidad, wala akong magagawa. -Mayroon.
Paparangalan ka bukas ng medalya ng presidente.
'Di ka magagalaw ng mga Dewitt pagkatapos n'on.
Paano nila magagawa?
Sabihin mo sa kanila pagkatapos bumisita ni Poincaré, ayos ba?
Natatangi siyang lalaki.
Gusto kong ipahayag
ang lubos kong pakikiramay.
Sobra akong nalulungkot sa kamatayan niya.
Namatay sa laban ang isa sa trabahador natin.
Si Alphonse Schmitt.
Kawawang Natalie, single mom na siya.
Ba't ka pinatawag sa kuwartel?
Nag-order ng sampu pang sasakyan si Heneral Duvernet.
Dahil sa kaniya mabibigyan tayo ng parangal
para sa pag-aambulansiya. Kaming apat na babae.
Isang parangal?
Mula mismo kay Presidente Poincaré. Pupunta siya sa Saint-Paulin bukas.
May magandang balita rin.
Magandang balita rin iyon para sa iyo. Siguradong hinihintay ka na ng Ministeryo.
Lagot na ako, Marcel.
Buwisit na hipag. Nakumbinsi niya si heneral.
Ayos lang, alam ko iyon.
Paano iyong…
Hati ko? Pinahiram kita ng pera.
Sa 24 oras, nasa labanan na ako.
Liban na lang kung mapahamak ang hipag mo.
Sumama ka sa akin.
Ang pinto, Gaston.
Heto.
Isa itong Luger.
Isang Aleman ang gumamit nito.
Kung duwag ka, sa iba ko ipagagawa.
Ano'ng ginagawa mo sa kuwartel?
Pinapunta ako ni Heneral Duvernet.
Bakit?
Pupunta bukas ang presidente sa Saint-Paulin.
Paparangalan niya kami para sa ambulansiya. 'Di ako pupunta.
Pupunta ka.
-Pupunta tayo. -Masyadong delikado.
Nilinaw ko na sa iyo, 'di ba?
'Di ako magsasalita tungkol sa iyo at susunod ka sa akin.
Gusto kang makita ni Poincaré. Pupunta tayo na mag-asawa.
May mga litratista roon.
Baka makilala nila ako.
Kung babagsak ako,
sasama ka sa akin.
Tingnan mo siya.
Tingnan mo nang mabuti.
Siya si Claudine. Anak ko siya.
Isang linggo na nang kunin siya ng mga Aleman.
Bakit?
Nagtatrabaho kami ni Jeanne para sa kaalaman ng Pransiya.
Ginawa kaming pekeng mag-asawa,
at may nagsumbong sa akin.
Pumunta ang mga Aleman sa bahay ko,
pinatay ang asawa ko, at kinuha ang anak ko.
Kung 'di ko sila sasabihan sa susunod na paglusob ng Pransiya,
'Di ko na siya makikita.
Kaya susunod ka sa akin.
Dapat magtiwala sa akin si Poincaré.
Madre Agnès?
Sandali lang.
Gusto kitang batiin.
Balita ko'y paparangalan ka ng Republika.
Isang karangalan para sa Simabahan.
May problema ba?
Nahuli ka sa misa nitong umaga.
'Di pa iyon nangyayari sa loob ng 20 taon.
Humihingi ako ng tawad.
Napansin ko ring 'di ka na nagkukumpisal.
Ang mga takot mo sa araw-araw
ay pagsubok sa pananampalataya mo.
Tandaan mong ang pangungumpisal ay ang daan papunta sa Diyos.
Gusto mo bang mangumpisal?
Sa susunod. Kailangan ako sa ospital.
Sige.
-Mag-iingat kayo, mga ginoo. -Oo.
Hello.
-Kumusta ka? -Ayos lang.
Ikaw ba?
-At ang mga tao mo? Kumusta kayo? -Ayos lang, salamat.
Pinagpahinga kami ngayon.
Ang galing ng ambulansiya n'yo.
Napakarami raw ang naligtas.
-Kikilalanin ka ng Presidente. -Oo.
Inimbitahan kami sa seremonya.
Gusto mo bang kumain kasama namin?
-'Di ito kasarapan. -Sige.
Ikatutuwa ko.
Sigarilyo?
Salamat.
Puwede bang magtanong?
Oo naman.
Paanong ang babaeng tulad mo ay naging…
buweno…
Bayarang babae, tama?
Higit ka pa roon.
Mahabang istorya.
Fernand!
Tulong!
-Fernand! -Ano'ng nangyayari?
Ano'ng ginawa mo?
-Ano'ng nangyayari? -Alis!
Fernand!
Alis!
Na-overdose siya.
-Sino'ng nagdala nito? -'Di ko alam.
-Ano ito? Saan ito galing? -'Di ko alam.
-Patingin ako! -'Di ako nagdodroga.
'Di ako nagdodroga, Tenyente!
Mga sundalo!
Kailan pa ito dumating sa kampo?
Wala na kayong boses?
Pag ginamit n'yo ito, madali kayong mapapatay ng mga Aleman!
'Pag may mahulihan ako nito, sasagutin n'yo ako!
-Malinaw ba? -Oo.
Malinaw ba iyon?
Oo, Tenyente!
Salamat.
Ikaw ba iyong bagong babae? Ipagtabi mo ako, ha?
Bago ba ang giyera, sa mga bata ka nakikisama?
Sumama ka sa akin. Tara!
Hindi, dito lang ako!
Malaki raw ang bayad sabi ni Yvonne, at kailangan ko iyon.
Sobra ka na!
Kung 'di tayo nainspeksiyon, 'di namin sila tatanggalin.
Makinig ka, menor de edad ka. Makukulong ka.
'Di sila mapapahamak at pagkikitaan ka nila.
'Wag ka na roon. Sigurado akong magsisisi ka.
Sumama ka sa akin.
-'Di yata matutuwa si Marcel. -Makakalimot din siya.
Dahil sinabi mo, Yvonne.
Hayaan mo na siya.
'Wag kang mangialam.
Sige!
Froufrou
Sa kaniyang kamison, ang babae
Froufrou
Kanta!
Froufrou
Siguradong ang babae
Ay nang-aakit
Pero mag-iingat ka
Ang matatamis niya froufrou
Para sa bago nating buhay!
Para tayong mga palaboy!
Tumahimik ka!
Pero malaya tayo, kita mo,
at walang katumbas ito.
At 'di na natin makikita sina Yvonne!
Paniwalain iyong mga lalaki na mahal natin sila sa pagbukaka.
Pero gusto kong bumukaka!
-Kasi isa kang bayaran! -Dati akong bayaran!
Kauusapin kita.
Kinausapp ako ni Yvonne.
'Di niya dapat ginawa iyon. Masyado pa iyong bata.
Para namang ayaw mo.
Marguerite.
Higit ka pa rito.
Puwedeng iba ang gawin natin.
'Di ito ang para sa iyo. Mangalap ka ng mga babae
sa Paris, siguro.
Malamang may kakilala ka.
At bibigyan kita ng porsiyento.
Ano'ng iminumungkahi mo?
Magtulungan tayo?
Ikaw at ako?
Oo.
Ang kapatid mo? Ano'ng iniisip niya?
Wala akong paki sa kaniya.
Hindi ako sigurado riyan.
Buong buhay ko, nagtrabaho ako sa mga kagaya mo.
Ikinama muna ako bago ako tanggapin.
Pero ikaw, hindi.
Kakaiba, 'di ba?
Ni 'di mo ako hinawakan.
Bakit?
Natatakot ka sa akin, 'di ba?
'Wag mong sabihing mahal mo ako?
'Wag kang hibang.
Ginamit mo na dapat ako noong may pagkakataon ka.
'Di ako makikipagtulungan sa kagaya mo.
Naiintindihan mo?
Hindi magpakailanman.
Kaya kalimutan mo na ako.
Kalimutan mo ako.
Mananatili kang bayaran.
Boss, ibalik mo iyong pulang buhok.
Buwisit, nagustuhan niya.
Halatang 'di niya pinepeke.
Iyong iba, bumubukaka lang, pero siya, noong hawak niya ang ari ko…
Marcel, tigil! Tigil, mapapatay mo siya!
Agnès?
Alam kong nariyan ka.
Kailangan kitang makausap.
Iyong ginawa natin,
'di iyon wala lang.
'Di ka maalis sa isip ko.
'Di ko maisip ang pinagdaraanan mo.
Agnès.
Mahal kita.
Pakiusap,
papasukin mo ako, tumakas tayo.
Malayo sa bangungot na ito.
Imposible iyon.
Madre, gusto naming ihayag ang paghanga namin sa iyo.
Ang paghanga n'yo?
Sobra kaming natutuwa sa parangal na ito.
Modelo para sa amin.
At si Jeanne din.
Salamat.
May maitutulong ba ako?
Pabayaan mo ako!
'Di lang basta pasyente ang sundalong ito.
Masaya ako,
nakatali sa Diyos.
Siya lang ang lalaki sa buhay ko.
'Di ko alam ang pagmamahal na iyon.
Ang alam ko, 'di kasalanan ang pagmamahal sa lalaki.
Aleman man siya o hindi.
Kasalanan ang kahalayan!
Nanumpa ako ng kalinisang-puri.
Nagtaksil ako sa salita ng Diyos.
At sa Simbahan!
'Di na ako puwede rito.
Pero kailangan ka namin.
Maraming sugatan ang mangangailangan sa iyo. Giyera ito!
Patatawarin ka naman siguro doon ng Diyos.
'Di ko kaya iyon.
'Di ko kayang makita siya araw-araw.
Hindi ko kaya.
Diyos ko…
Tanghal 'ta!
Mga minamahal kong kababayan,
ang diwa ng pagsakop
ang nagbabanta sa kalayaan ng ating mamamayan.
Sa maraming taon,
ang ating demokrasya ay nagsisikap para sa kapayapaan.
Dapat nating purihin ang lakas ng loob at malasakit
ng mga kababaihang humarap dahil sa kakulangan ng kalalakihan,
at nag-alaga, araw-araw, sa magigiting nating sundalo.
Ngayon, gusto kong pasalamatan si Mrs. Caroline Dewitt,
na siyang namamahala sa bagong pabrika ng ambulansiya sa Saint-Paulin.
Mrs. Jeanne Charrier,
isang nurse sa ospital ng Saint-Paulin.
Madre Superyor Agnès,
ang namumuno sa kumbento,
na ngayon ay ospital na para sa mga sugatan natin
na siyang karangalan ng buong Simbahan.
Mrs. Marguerite de Lancastel,
drayber ng ambulansiya.
Binabati kita sa iyong katapangan.
Salamat.
Magaling!
Binabati kita.
Maraming salamat. Ipinagmamalaki mo ang Pransiya.
Sa ngalan ng Republika, salamat sa iyo.
Maari ba?
Walang gagalaw.
Babalik ako.
Hihintayin kita.
Binabati kita.
Salamat.
Pinag-isipan ko ang sinabi mo kahapon.
-'Wag, walang kabuluhan ang sinasabi ko… -Hindi, hindi lagi.
At…
gusto kong pasalamatan ka.
Umalis na ako sa kabaret,
at dahil iyon sa iyo.
Kaya ganoon.
'Di ko alam kung ano ang mangyayari.
Pakikipagsapalaran ito, pero…
Magiging ayos ka lang.
Tama ang ginawa mo.
Colin…
Gusto kong sabihin…
'Wag, sandali!
-Ano? -Pagkakamali ito.
Marguerite! Sandali!
Hayaan mo ako. Alis!
Bilis!
Marguerite!
Marguerite.
Nagkagusto siya sa akin.
Nagkagusto sa akin ang anak ko!
'Di niya dapat malaman kung sino ako!
-Teka… -Pabayaan mo ako!
Mawala ka gaya dati!
Umuwi ka na, doon sa marangyang buhay na gusto mo!
'Di ka na mapipilitan na makipagsiping sa asawa mo!
Hindi ako napilitan.
Paggalang, Mr. Presidente.
Airman Corporal Charrier.
Nagpapasalamat ako sa karangalang ibinigay n'yo sa asawa ko.
Nararapat lang.
-Piloto? -Dati, naaksidente ako
at natanggal.
Magaling na ako at nais kong magpatuloy na maglingkod para sa bansa.
Dapat kang purihin.
Sumama ka sa amin at kuwentuhan mo kami.
Muna ka, Mrs. Charrier.
Oo naman, salamat, Mr. Presidente.
Ano'ng nangyayari sa iyo?
Ayos ka lang ba, Mrs. Charrier?
'Di ako makahinga. Masama ang pakiramdam ko.
Bumalik na tayo? Paumanhin.
Alagaan mo ang asawa mo.
-Paumanhin. -Pakiusap.
Pakiusap.
Ayos ka lang? May kailangan ka?
Ayos lang ang lahat.
Ano'ng inaarte mo?
'Di ko mapagtataksilan ang bansa ko.
Paano mo ba ako seseryosohin?
Gagawin ko ang lahat para sa anak ko.
Kaya umayos ka na, at bumalik tayo roon.
Naiintindihan mo?
-Naiintindihan mo? -Jeanne?
Jeanne?
-Ano'ng nangyari? -Nahilo lang ako at natumba.
-Sumama ka. Titingnan ko. -Ayos lang ako.
Ayos lang ako, Joseph.
Hinihintay tayo ng Presidente.
Ipinagmamalaki ka namin, Madre.
Masayang makita na kasama ka ng Presidente.
Tama si Sister Clarence.
Perpekto ka.
Inatasan ako na maglipat ng ilang rehimyento para sa paglusob mo.
Paatrasin mo ang mga Aleman gaya nang ginawa ni Joffre sa Marne.
Sana makayanan namin bago iyon.
'Pag bumagsak ang Saint-Paulin, susunod ang Silangang front line.
O Paris.
Iyong piloto kaya ang pasiyasatin mo sa dulo ng teritoryo ng kalaban?
Ani ng medikal opisyal, 'di na niya kayang magpalipad.
Alam ko.
Pero ayos lang daw siya.
At kailangan natin ng tao rito, lalo na ngayon.
At dahil kusang-loob naman ito…
Kumusta ka, Mrs. Charrier?
Mas mabuti na, salamat.
Medyo nahilo lang.
Sabi mo, gusto mong magbalik serbisyo na?
Nasasabik na, Mr. Presidente.
Buwisit!
Hello?
Hello, Mrs. Dewitt, ang Mayor ito.
Hello, Mr. Mayor.
Kumusta ka?
Ayos lang.
Pero ikaw ang tatanungin ko.
Nabalitaan ko ang kay Victor.
Victor?
Hindi mo pa ba alam?
Tatlong araw na nang namatay siya.
Patay na siya?
Lubos akong nakikiramay, ma'am.
Ba't mo itinago sa akin ang kamatayan niya?
Gusto kong sabihin sa iyo…
Isa kang halimaw.
Isang halimaw!
Sino'ng patay?
Ang tatay mo, iha.
Totoo ba ito, Mama?
Agnès,
masakit malamang nahihirapan ka dahil sa akin.
Kaya, aalis ako.
Pupuntahan ko ang pamilya ko sa Switzerland.
Sa Diyos na ang bahala sa akin.
Balang araw, matatapos itong giyera,
at baka puwede ulit tayong magkita.
Hihintayin kita.
Minamahal,
Till Von Hofstatten.
Sige pa!
Geneviève…
'wag kang mabahala.
Umalis ka nang tahimik.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Christianne Osorio-Erni