Tu znowu agent Costopoulos, panie Shorter.
Jak mówiłem w poprzedniej wiadomości,
musimy wejść w posiadanie „kulczowych dowdowów” i to szybko.
Zgodnie z moim obowiązkiem przypominam,
że jest pan „zbobowiązany” do oddania sprzętu nagrywającego
w najwcześniejszym możliwym „mertinie”.
Pański kraj panu dziękuje. Miłego wieczoru.
Do jutra.
Tylko ogień i dym, co?
To chyba coś więcej.
Sięgamy do gwiazd i tak dalej.
Pokażemy inwestorom i marudnym klientom, że mówimy poważnie.
Koniec z problemami. Ceny w górę. I mamy pieniądze.
Jasne. Rozumiem.
Jack.
Ci ludzie zawsze będą nieszczęśliwi.
Jedyne pytanie w ich życiu brzmi: „Kto ich pierwszy obrabuje?”.
Są liczbami na tablicy.
Dobry wieczór. Pomóc z transportem?
Wesołych Świąt. Podać kolejny napój?
Nieźle.
Chciałem pokazać środkowy palec.
Ale nie myśl, że nie jestem wdzięczny, że za to zapłaciłeś.
Cokolwiek wasza dwójka będzie potrzebować, okej?
- Posłuchaj. - Gorącą czekoladę?
Jutro będzie tego dużo więcej.
Idealna pogoda na start.
Hej, nie ma to jak czyste niebo na lot donikąd, co?
Chcę tylko wiedzieć, kiedy dostaniemy kolejną kasę za siedzenie cicho.
Hej, może...
powiedz Shirl, że wciąż uważam was za partnerów
- w kwestii zysków i... - Daj spokój, proszę.
Boże! Te twoje chłopięce marzenia mieszają mi w głowie.
Wesołych Świąt.
Lepiej już idź.
Wyobraź sobie, że macham.
Hej, Shirl.
Hej, cieszę się, że mogłem pomóc.
Robię, co mogę, by naprawić relację z Joeyem po...
Cóż... Sama wiesz.
I nie myśl, że nie pomagam naszym klientom, okej?
Pomagam wszystkim.
Co za różnica, co ty pieprzysz?
Może miętowego schnappsa z gorącą czekoladą?
Wesołych Świąt.
Joe, wciąż się nie odezwałeś, dlatego dalej będę miał nadzieję.
Od pojutrza możemy się nie zobaczyć przez długi czas.
Pewnie wiesz o tym więcej ode mnie.
Ale cokolwiek postanowisz, i gdziekolwiek wyląduję,
jesteś moim synem. I jestem z ciebie dumny.
A czas, który spędziliśmy razem, był...
najlepszym w moim życiu.
To zabawne...
jak dobrze może być, gdy prawda się nie wtrąca.
ZA LEPSZE JUTRO
Zostawię ci to tutaj.
Oby nikt nie miał potrzeby tego przestawiać.
I mam nadzieję, że jesteś prawie gotowa, by do nas wrócić.
Nie wiem, jak długo ci mężczyźni i ich burdel zdołają zaczekać.
No i?
Idealna pogoda na start.
Pasażerowie już się zjawiają.
Lądujecie w Imbrium.
Wasz zespół się tam z nimi spotka.
Jasne. Nie ma się czym martwić.
Wiesz...
Potrzebuję twojej pomocy.
Gdy włączy się światło, jesteśmy gotowi.
Ale to ty ją tam wyślesz.
Jesteś pewien?
- Jestem tchórzem. Utknąłem w przeszłości. - Nie. Dobrze.
Wiesz, Jack. Spodoba im się tam.
Twój tata byłby dumny.
Tak, może.
Dobrze.
- Okej. - Cudowna, kurwa, technologia, co?
Jeszcze raz.
Co? Degradujesz mnie do papieru?
Ale numer. Zgniotłem kubek.
Pan Eddie Nichols, proszę.
Pan Eddie Nichols.
„Dobre wieści”.
- Co? - O Jezu.
Ucieczka nocą, niezapłacone odsetki.
Dobrze. Może załatwmy to wreszcie.
- Puść mnie, kurwa! - Hej! Puść ją.
Odczep się!
- Hej! Puść ją! - Lepiej uważaj.
Ty...
O cholera. Shirley, nie mogę jej zatrzymać.
Nie zabijaj go, do cholery!
Powiedz to tak, żeby ręka zrozumiała. Może językiem migowym.
O Boże.
REZYDENCJE NA KSIĘŻYCU BRIGHTSIDE
TWOJE LEPSZE JUTRO... ZACZYNA SIĘ DZIŚ!
Hej!
Przyszedłeś.
Mój Boże, Joe. No proszę.
- Nie mogę... - Jack, nie.
Proszę. Widzisz to?
To, co z tym zrobię, zależy od ciebie.
Raczej od ciebie.
Nie chcę, byś skończył w więzieniu,
ale nie pozwolę ci ich tam wysłać.
Jasne, że nie. To przyszedłem naprawić.
Rób to, co ja. Pójdzie gładko.
Zwłaszcza z twoją pomocą.
Pan Billings.
Gotowy spełniać marzenia?
Zależy czyje, prawda?
Pani Sellwyn, mój najlepszy sprzedawca, Joe Shorter,
przyjechał upewnić się, że wszystko pójdzie gładko.
Miło pana poznać, panie Shorter.
Mam nadzieję, że kupił pan sobie dom.
Podobno ceny rosną.
Pamiętam, gdy mój ojciec zbudował to miejsce.
Miałem dziewięć albo dziesięć lat...
Uznałem go za głupca, bo miał takie marzenia.
Zmarnowałem sporo życia, nienawidząc go za bycie nieudacznikiem,
ale może miał plan większy, niż wtedy rozumiałem.
Miałem wszystko, czego potrzebowałem, gdybym tylko pomyślał,
żeby otworzyć oczy i na to spojrzeć.
...wymyślić to samo.
- Przyszedł... - Kłamca.
Hej, Jack. Tu jesteś.
Możesz jakoś rozwiązać ten problem?
Co się dzieje, Jack?
Panie Billings, zablokowałem dzisiejszy lot.
- Aresztuję pana. - Co?
Nakaz aresztowania F.
W związku z „naruczeniem” 37B4C.
Wiele oskarżeń o oszustwo.
Jesteś aresztowany.
- Proszę się podporządkować. - Chwila.
Jakąkolwiek sprawę pan dziś bada, nie powstrzyma to tych dobrych ludzi
przed wyruszeniem na Księżyc, by rozpocząć nowe, fantastyczne życie.
I przy okazji...
Lecę tam osobiście, by zagwarantować im szczęście.
Zaprosiłbym też pana, ale pewnie jest pan zbyt zajęty
oczernianiem biznesmena
- bez cienia dowodu. - Panie Shorter...
„dowdów”, proszę.
Hej, po co się na niego gapisz?
On też chce, by ci ludzie byli szczęśliwi.
Dlatego leci tam dziś ze mną.
Będziemy dbać o naszych klientów, jakby byli naszą rodziną.
Panie Shorter...
„dowdów”?
Proszę.
Nie dostarczył pan taśmy.
Bo jej nie ma.
Pozwolił mi pan wierzyć, że aresztowanie jest „niechuronne”.
Rety. Przepraszam, ale źle mnie pan zrozumiał.
No i proszę. Przepraszam państwa za to.
Herb, otwieraj Jetwaya
i zabierzmy tych ludzi w podróż do gwiazd.
Dzięki, Jack.
Ciesz się podróżą.
Zawsze się cieszę.
...zapraszamy na pokład lotu 001 do Brightside.
Tak się pan bawi?
Rujnując wszystko innym?
Mogliśmy być już na pokładzie.
- Hej, jak leci? - Tak się cieszę.
Lester!
Wiedziałam, że przyjdziesz.
Powiedz, że nie możesz beze mnie żyć.
Wciąż brakuje mi „ociążających” dowodów.
Nie. O nie.
Idź już, Lester.
Miłego życia z faktami i tą twoją teczką, i...
pieprzonymi faktami.
Za mną.
Piętnaście minut.
Witamy na pokładzie.
Joseph.
- Witam. - Hej.
- Ludzka obsługa. Z klasą. - Tak. Wielką.
- Alkohol jest za darmo? - Cześć.
- Miał być. - Rozgośćcie się. Siadajcie.
Mamy trzy dni komfortu i luksusu w drodze do nowego życia.
Josephie, wybaczysz mi?
Myliłem się co do ciebie.
Dziękuję, panie Hartoonian. To będzie świetna podróż.
WEJŚCIE NA POKŁAD
Miłej podróży, panie Mason. Pani Mason.
Jules. Scooter. Jackson. Frank. Baby D.
Dziękuję.
- Chodźmy. - Dziękuję, panie Porter.
Idą.
To niesamowite, Herbie. I my to umożliwiliśmy.
Herbert Gaye Porter. Prawie się cieszę, że cię widzę.
Jack kazał nam to załadować. To ważne.
To coś, czym mogę się zająć.
- Chwila. - Nie.
- Co to jest? - Bagaż podręczny Betty.
Wyruszamy w skupioną na karierze i rodzinie podróż międzyplanetarną.
Rozumiem, że nie jest ci łatwo patrzeć na to,
na co zarobiłem ciężką pracą i ambicją.
Nie, Herb.
Jack jest przestępcą, a Księżyc oszustwem, okej?
Więc odpuść, nim stanie ci się krzywda.
Nigdy nie było im komfortowo z twoimi sukcesami, Herbie.
To naprawdę smutne.
Jezu, są beznadziejni.
Tacy nigdy nie będziemy.
Nie, okej. Odnoś sukcesy, Herb.
Skończysz, mieszkając w kopalni,
sprzedając ubrania za ziemniaki w proszku
i błagając jakiegoś rzezimieszka o podwózkę na Ziemię.
O Boże.
Witamy w BrightSiderze.
O Boże. Spójrzcie na to, co?
Takie dni jak dzisiaj sprawiają, że moje dni są tego warte.
I mogę się tym dzielić razem z wami.
Jesteśmy na ostatnim etapie procedury startu,
więc jeśli moglibyście znaleźć
swoje kamizelki bezpieczeństwa V63, byłbym bardzo wdzięczny.
Kamizelki V63.
Nie mam kamizelki.
Nikt mi nic nie mówił.
Mnie też. Potrzebujemy kamizelek?
Chciał nas pan wysłać bez nich?
O nie, proszę pani.
W porządku. To tylko przepisy.
Środek zapobiegawczy. To...
Herb, tu jesteś. Osoba, której potrzebowałem.
Oczywiście.
Na pewno byś tego nie przegapił, Herb,
ale ci ludzie nie mogą znaleźć swoich kamizelek V63.
To brzmi jak problem.
O nie. Nie mów, że zapomniałeś, Herb.
Załatwię to.
Rety. To krępujące.
Ale muszę poprosić, żebyście wyszli.
Musimy iść do magazynu, zmierzyć was i przygotować, okej?
- Co? Musimy wysiąść? - O rety.
Nie wystartujemy, póki nie będziecie mieć kamizelek.
Nie wymyślamy tych głupich zasad, ale, rety, musimy ich przestrzegać.
Bardzo mi przykro.
Herbowi jest bardzo przykro,
ale to ja jestem za to odpowiedzialny.
Ja jestem szefem. Przepraszam.
Spokojnie.
Dziękuję, młodzieńcze.
- Ktoś się o nas troszczy. - Wysiadajmy.
Powiemy centrum kontroli, by wstrzymali start.
- Herb, dowodzisz, prawda? - Nie zawiodę cię.
Dokąd oni idą?
Donikąd...
WYŁĄCZNIK AWARYJNY
...jeszcze.
Ale gdy wyślemy tę rakietę nasi inwestorzy dadzą nam
pieniądze potrzebne do wybudowania domu każdemu z nich!
A to jest warte spędzenia kilku minut w zepsutej windzie!
Hej, to jest to, czego chciałeś,
a ja bym tego nie zrobił bez ciebie.
Sporo nam się udało zrobić, gdy prawda się nie wtrąca.
Nie zachowuj się, jakbyś się bał. Nie po tym, co właśnie zrobiłeś.
Co ja tu robię?
Halo?
Jack! Stój!
- Hej. Miło was widzieć. - Nie możesz tego zrobić.
- Herb tam jest. I wszyscy... - Chwila.
Ludzie we mnie wątpili,
ale sądziłem, że jesteś bystrzejsza.
Wszyscy są tam.
I winią windę za to, że przegapią swoją podróż.
Inwestorzy chcieli startu i go dostaną.
Ale, hej,
jeśli chcesz to powstrzymać, to tutaj wszyscy jesteśmy partnerami.
Oni tam są i o niczym nie wiedzą?
Powiemy im, że to kłopoty techniczne.
Przesuniemy start o kilka miesięcy.
Moje decyzje są zazwyczaj wątpliwe, ale to brzmi jak dobry plan.
Załatw to.
Przepraszam, że pani czekała.
I was też przepraszam.
Ciężki dzień. Idealna pogoda na start.
Cieszę się, że przyszedłeś.
Księżyc to dla nas nowość, ale pani Sellwyn nigdy nas nie oszukała.
Chcemy zobaczyć wykonanie zgodne z twoją wizją
- i harmonogramem. - Boże, chłopcy,
udajecie racjonalnych,
a wiemy, że oszalejecie, gdy rakieta wystartuje.
Zobaczmy, kto jest dość odważny, by pobić resztę i nas wykupić.
Uważają, że są genialni,
a idą jak owce na rzeź.
Uważaj, młody. Wiele się możesz od niej nauczyć.
Co tam robiłeś, Jack?
Wystarczająco dużo, by marzyli dalej.
Zwalniam cię.
Słuchaj...
Zwalniam cię.
Wracaj.
Zwalniam cię.
Zwalniam cię!
Nie idź za mną!
Jack nam to zrobił.
Gdyby nie on, bylibyśmy w rakiecie.
Nienawidzę go.
Nie, Króliczku.
To mój trzeci co do wielkości mentor.
I na pewno stara się nas wyciągnąć.
Poczynisz honory, Joe?
Oczywiście.
Jacky? Chodzi o Marie. Obudziła się!
- Wracaj do domu. Chce cię wiedzieć! - Czekaj, mamo.
Zwolnij. Co?
Mam gdzieś, czy zamierzasz skolonizować Jowisza.
Jeśli cokolwiek kiedykolwiek dla ciebie coś znaczyło, wróć, gdzie twoje miejsce.
Zaraz będziemy.
Przekaż to pani Sellwyn.
Zajmie się resztą bez nas.
Kim jest Marie?
To moja żona.
Jego matka.
Rodziny są opcjonalne, wiesz?
Świetnie sobie poradzisz.
Hej, to dla ciebie okej?
Mogę cię podrzucić i dać ci czas.
Prosiła o ciebie, Jack.
Nie pierwsza rzecz, która nie zależy ode mnie.
Tak, hej, ale tym zajmijmy się razem.
- Chcesz się wymigać? - Nie!
Myślę o tym od 20 lat.
Wierzę.
Utknęliśmy tu, a Jack nas nie uratuje.
Jeśli nie umiesz tego przyznać...
Powiedz to, Herbie. On nam to zrobił.
Powiedz to, nim zacznę krzyczeć.
Okej.
On...
nam to...
zrobił.
Musisz naprawdę tak uważać.
On nam to zrobił!
Jack nam to zrobił.
Jack nam to zrobił!
Chodźcie, sąsiedzi.
Wyciągnijcie nas i wsadźcie do rakiety!
- Wyciągnijcie nas i wsadźcie do rakiety! - Halo!
Jesteśmy w windzie!
- Tu są dzieci! - Hej! Halo!
Pomocy!
Jest tam kto?
Halo?
- Dobrze. - Okej. Chodźcie.
Okej, okej.
Pani...
Myrtle.
Niezależnie od celu podróży...
mam nadzieję pani towarzyszyć.
Okej.
Zobaczmy, o co to zamieszanie.
Dobrze.
Zobaczymy to razem.
Jeśli wystąpią naruszenia, to je pan zgłosi.
Albo...
pozostaną „niezogłszone”.
Inicjuję procedurę startu. Wszystkie systemy gotowe.
Mamo.
- Hej. Cześć. - Cześć.
To ja, Joey.
Joey...
pamiętasz?
Oczywiście. Joey.
Nie szkodzi.
- Przepraszam. - Nic się nie stało.
- Przykro mi. - Nie szkodzi.
Potrzebujesz tylko trochę czasu, tak? Trochę czasu.
Już dobrze, Marie.
Tęskniłem za tobą.
Jack?
Zgadza się.
Cieszę się, że tu jesteś.
Muszę się odlać przed startem.
O Jezu. Kurwa!
No to lecimy.
Pierwszy lot z cennym towarem.
Dbaj o nich tam na górze!
Przyjąłem.
- Stój! - Hej!
- Nie! Czekaj! - Wszyscy tam są!
- Wszyscy są w rakiecie! - Gdzie jest Jack?
Pojechał.
Nie świruj.
Jasne, że nie. Zaraz będziemy bogaci.
- Ja tylko naciskam guzik. - Nie...
Silniki uruchomione. Trzydzieści sekund do startu.
To zjazd absolwentów.
Już jakiś czas się spotykaliśmy.
Byliśmy...
Byliśmy szczęśliwi.
Tak, narodziny Joeya.
Spójrz, młody.
Wyglądamy na szczęśliwych.
Przeżyliśmy razem wiele wspaniałych lat, nasza trójka...
i wiele jeszcze przed nami.
Dobrze. To dobrze.
Dobrze mówisz, Joe.
Wychowałaś wspaniałego chłopaka.
Dobrze.
Szesnaście, piętnaście, czternaście,
trzynaście, dwanaście, jedenaście,
dziesięć, dziewięć, osiem,
siedem, sześć, pięć,
cztery, trzy,
dwa,
jeden.
Start.
Coś pięknego.
Zrobiliśmy to, Joe.
Widzisz, mamo?
Leci na Księżyc.
Pewnego dnia razem tam polecimy.
Jasne.
Mój Boże, tak.
Będziemy oglądać wschód Ziemi.
Wszystkie troski zostaną prawie 400 000 km dalej.
Ty w księżycowym ogrodzie...
Ja i Joe...
rzucamy piłką.
Czy jest coś lepszego? Prawda, kochanie?
Tak. Czy jest coś lepszego?
Jack?
Tak?
Wcale nie byliśmy tacy szczęśliwi...
prawda?
Cześć, dostarczam uśmiechy.
Napisy: Agnieszka Otawska