SERIAL NETFLIX
Gdy ktoś zmaga się z lękiem społecznym,
ma trudności w komunikacji z innymi.
Taka osoba ma problem z nawiązywaniem więzi.
Ale nie znaczy to, że by tego nie chciała.
Podsumowanie.
Tadano chce pomóc Komi znaleźć 100 przyjaciół w liceum.
MISJA 02 „ZNAMY SIĘ OD DZIECKA”
Obiecałem pomóc, ale Komi jest taka popularna,
że nic nie będę musiał robić.
Podejdę do kogoś z klasy i powiem:
Komi chce się zaprzyjaźnić.
O rany! Ja chcę się z nią przyjaźnić!
WYOBRAŻENIE…
PYK!
Plan obmyślony, to teraz do dzieła!
Kogo by tu…
HA, HA, HA
O, proszę!
Ta nowa frappe w Standbakes wygląda cudnie i jest przepyszna.
Próbowałaś, Yamai?
No jasne! Musisz spróbować.
- To chodźmy razem! - Dobrze!
Przepraszam…
Yamai?
ZASTYGŁY
Co takiego, Tadano?
Bo wiesz, Komi…
Mogłabyś…
Co?
Ośmielasz się wymawiać imię czcigodnej?
Mów „Jej Wysokość”, śmieciu.
Może i siedzisz obok niej, ale nadal jesteś śmieciem.
Jesteś nikim, a oddychasz tym samym powietrzem.
Bądź wdzięczny, śmieciu. Śmieć…
Śmieć!
No więc?
Nie, nic takiego.
Naprawdę? Dobrze, tylko więcej już do mnie nie zagaduj.
I znów Tadano odczuł, gdzie jego miejsce w szeregu.
PORA LUNCHU
PRÓBOWAŁ Z INNYMI, ALE BYŁO TAK SAMO.
Nie mam
żadnych przyjaciół.
Obiecałam jej pomóc,
ale nie mogę, jeśli sam nie mam przyjaciół.
Chełpiłem się, że jej pomogę.
Wybacz, Komi.
Jestem
bezużyteczny.
Chociaż jest coś, co mogę zrobić.
Za wszelką cenę chciałem tego uniknąć.
To jest ktoś, z kim Komi na pewno mogłaby się zaprzyjaźnić.
Do zobaczenia!
Pa!
Osana.
Co?
Och!
Co tak nagle podszedłeś?
Masz biznes do przyjaciółki z dzieciństwa, Najimi Osana,
Tadano?
- Komi też tu jest. - Skąd się tu wzięłaś?
To Najimi Osana.
- Moja koleżanka z gimnazjum. - Hej!
Co? Koleżanka?
Ej, ty…
Nosisz spódniczkę?
O co ci chodzi, Tadano?
Jestem dziewczyną!
Oczywiście, że chodzę w spódnicy!
- A może to szkocki ki… - Nie!
W gimnazjum zawsze nosiłeś męski mundurek.
Co? Nie, to nie tak!
- Tadano, to cały ty. - O nie, jestem tego pewien!
Najimi Osana nic się nie zmienił.
Niewiadoma płeć.
Mówi jedno, robi drugie.
Kłamie jak z nut.
I ponad wszystko…
Najimi, widziałaś ten program?
Ten o osuszaniu rzek?
Najimi, zobaczymy, jakie są kluby w szkole?
Ojej, dziś nie mogę. Może jutro?
Dobrze!
Najimi, to ta książka, którą pożyczyłem.
A tak, Jaysus? I jak, dobra?
Oj, Najimi, nie mów przy wszystkich, jaki to tytuł.
Tak, najbardziej imponujące
są te umiejętności interpersonalne.
To było coś nowego.
KOMI JEST ZASKOCZONA
Osana, ci wszyscy ludzie to…
Tak, moi przyjaciele z dzieciństwa.
Wiedziałem.
Wszyscy ze szkoły są moimi przyjaciółmi z dzieciństwa.
BARDZO ZASKOCZONA
W gimnazjum też tak było.
Ponad połowa uczniów przyjaźniła się z Osaną w dzieciństwie.
Podobno ze względu na sytuację rodzinną.
Ale to nie wszystko.
Ma niespotykane zdolności interpersonalne.
W mig zjednuje sobie nowych przyjaciół.
I ma taką silną osobowość, która zapada w pamięć od pierwszego spotkania.
To dosłownie supermoc.
Właśnie o to chodzi.
- Na razie. - Pa.
Osana, mam do ciebie sprawę.
Przysługa dla starego druha? Pytaj śmiało.
- Czy zaspokoję twe cielesne pragnienia? - Przestań, nie przy Komi.
Oj.
To był taki żart.
No więc…
Osana ma specyficzne usposobienie, ale nie jest złą osobą. Tak sądzę…
Jeśli jesteś gotowa, spróbuj powiedzieć to, co ćwiczyliśmy rano.
Nie wie, o co mi chodzi.
„Zostańmy przyjaciółmi.”
Z…
Jesteś w lepszej formie niż rano.
Co tu się dzieje? Co to ma być?
Próbuje ci powiedzieć, że chce się przyjaźnić.
MOŻE…
Co? Poważnie?
To właśnie ta sprawa do ciebie.
Będziesz się przyjaźnić z Komi?
Dla ciebie to pestka, nie?
Aha, to o to chodziło.
Przepraszam, ale…
odmawiam.
ZASTYGŁA W SZOKU
Komi?
Chodź na chwilę, Osana.
Dobrze!
Co ty sobie myślisz? Dlaczego jej odmawiasz?
Jesteś mistrzem świata w relacjach międzyludzkich!
A tam, zaraz mistrzem świata.
Słuchaj, wybacz.
Po prostu nie nadajemy na tych samych falach.
Co?
To możliwe?
Za kogo ty ją masz?
Mówiłem ci. Znam od dzieciaka wszystkich ze szkoły.
Poznałam już Komi.
Ach, tak.
To było w drugiej klasie.
Komi!
Wracasz do domu?
Pobawmy się trochę!
Hej, Komi.
Komi?
Hej…
Cokolwiek mówiłam, ignorowała mnie.
Tylko z Komi nie udało mi się zaprzyjaźnić.
Odchorowałam to przez tydzień w łóżku.
Aha, czyli Komi zawsze taka była.
Jestem dojrzałą osobą i nie mogę powiedzieć, że jej nienawidzę.
Ale gdy patrzę jej w oczy,
dostaję dreszczy.
Już rozumiem.
Ale to było nieporozumienie.
Komi cię nie zignorowała. Porozmawiaj z nią, to zrozumiesz.
Wiem!
Może wrócicie razem z Komi do domu?
Ale na mnie naciskasz, Tadano!
Ale zrobiłam już wszystko, co mogłam.
I się nie udało.
To tyle.
Zresztą, jest bardzo popularna.
Pewnie ma mnóstwo…
Po prostu z nią pogadaj.
O co tu chodzi? Naprawdę masz parcie na tę przyjaźń z Komi.
- Ona ci się podoba? - Co?
Nie ma mowy. To nie moja liga.
Po prostu.
Komi potrzebowała pomocy, więc chciałem jej pomóc.
Czy to dziwne?
CZY RACZEJ NATRĘTNE…?
Co? Nie.
To bardzo spoko z twojej strony.
- Aż mi wilgotno. - Gdzie?
No, dobrze.
Odprowadzę Komi do domu.
Osana.
- Pod jednym warunkiem. - Tak?
Nie mów do mnie „Osana”.
Jesteśmy starymi przyjaciółmi, nie?
Mów mi „Najimi”, jak dawniej.
Pamiętasz te czasy?
Chciałeś się umówić z taką dziewczyną.
Więc napisaliśmy razem na boisku „LOVE”.
Przestań!
A i tak spuściła cię po brzytwie.
Przyjaciele z dzieciństwa znają twoje wstydliwe sekrety.
Dlatego chciałem tego uniknąć.
PO SZKOLE
MISJA 03: „NIE JESTEM ZABÓJCĄ”
Chcesz iść pieszo do domu, Komi?
Ale drętwo.
POWRÓT DO DOMU OCZAMI NAJIMI
Sorki za wcześniej.
Za odmowę, jak spytałaś, czy się zaprzyjaźnimy.
Nie miałam tego na myśli.
A, właśnie!
Już się kiedyś spotkałyśmy. Pamiętasz?
- …K. - ZASKOCZENIE
No, w każdym razie.
Jesteś szalenie popularna.
Jak ty to robisz?
BUCZENIE
DRŻENIE
Wszystko w porządku?
POWRÓT DO DOMU OCZAMI NAJIMI
Sorki za wcześniej.
Za odmowę, jak spytałaś, czy się zaprzyjaźnimy.
Nie miałam tego na myśli.
ZBYT ZDENERWOWANA, BY SPOJRZEĆ
A, właśnie!
Już się kiedyś spotkałyśmy. Pamiętasz?
NIE WYPOWIEDZIAŁA „TA”, TYLKO SAMO „K”.
No, w każdym razie.
Jesteś szalenie popularna.
Jak ty to robisz?
CHCE STANOWCZO TEMU ZAPRZECZYĆ
Wszystko w porządku?
PODDAJĘ SIĘ
Nawet Najimi nie potrafi z nią porozmawiać.
Najimi!
Mam cię, Najimi.
Ojej!
To Maa i Shii!
Co tu robicie?
Wyprowadziłaś się bez słowa.
Maa za tobą tęskni, Najimi!
To znajomi Najimi. Ale niespodzianka.
Naprawdę?
Co tam?
No wiesz…
Dobra!
Posłuchaj.
Zrozumiałem to, jak odeszłaś.
Wiele dla mnie znaczysz.
Dasz radę, Maa!
Najimi,
zostań moją dziewczyną!
- Nie. Poza tym to jestem facetem. - Szybko poszło.
TY TEŻ…
- Najimi - No?
Podjąłem decyzję.
Co?
Zaufam mojemu sercu!
- Maa. - Ale się zabujał.
HA, HA
MOŻE POWINIENEM POMÓC?
Auć! Puść mnie!
Już nigdy cię nie stracę.
Co?
BUCZENIE
Skąd ta presja?
Co?
Jakaś laska. I to niezła!
O co chodzi?
Co? Mój klucz do domu?
Klucz…
ci… zginąć…
Czy ona powiedziała, że czas mi zginąć?
Co się dzieje?
Nie, na pewno nie.
Bez litości zdjęłam typa, który dobierał się do Najimi.
Jego własnym kluczem!
To właśnie powiedziała!
ŚWIDRUJĄCE SPOJRZENIE
- Spadamy, Shii! - Maa, zaczekaj!
CHCIAŁA POWIEDZIEĆ: „KLUCZ CI SPADŁ. MÓGŁ ZGINĄĆ.”
Nie łam się, Komi!
To było zwykłe nieporozumienie.
Będę się z tobą przyjaźnić, Komi.
Co?
Komi, jesteś przezabawna.
Myliłam się co do ciebie.
Chodźmy.
Zdobyłaś drugiego przyjaciela.
Co?
A co zrobimy z tym?
KLUCZ
Odnieśli go na policję.
Przemówiła do obcej osoby!
Komi, dorastasz!
MISJA 04: „MOJE PIERWSZE ZADANIE”
PORA LUNCHU
Hej, Komi!
Zjemy razem lunch?
NAJIMI PEŁEN STRACHU KOMI PEŁNA RADOŚCI
Przed nimi jeszcze długa droga.
A ty co, Tadano!
Jesz sam?
PRZEŁYKA
A wiesz,
że jedzenie smakuje lepiej w towarzystwie!
Dlatego jadam z przyjaciółmi.
A ty?
Muszę cię we wszystkim wyręczać?
Jeśli nalegasz, zjedz z nami.
TROCHĘ SZCZĘŚLIWY
Co ty sobie wyobrażasz?
Jesz z Jej Wysokością? Nie możesz!
Jej lunch to świętość.
- Szpecisz jej widok. - Nie, dzięki.
Tak czy inaczej, Komi, czemu chciałaś się zaprzyjaźnić?
Chcesz mieć więcej przyjaciół?
Wczoraj była wyprzedaż kremu.
Jakiego szamponu używasz?
Co myślisz o Tadano? Wygląda pysznie!
Sama to przygotowałaś?
A wczoraj w sklepie…
Jaką muzykę lubisz? Ja lubię…
GADA
ZA DUŻO INFORMACJI
Komi chce mieć setkę przyjaciół.
Setkę…
Tylko tylu?
Jak możesz! Nie mów tak!
Więc to tak.
Co on knuje?
Komi,
wiesz,
umieram z pragnienia.
Przynieś mi ze Standbakes średnie pistacjowe
mocha frappaccino z chudym mlekiem,
polewą czekoladową i bitą śmietaną.
Jeśli nie, to przestaniemy się przyjaźnić.
Co?
CHWIEJNIE
Idziesz, Komi?
Na razie!
Najimi. Przymusiłeś ją!
Wyluzuj, to niedaleko.
Nie o to mi chodzi.
No co?
Zrobiłam to dla jej dobra.
Nie wiesz nawet, jak mi trudno
- prosić kogoś o średnie pistacjowe… - Nie musisz tego powtarzać.
Zrobiłam to, żeby mogła
poćwiczyć rozmowę z innymi.
Przeżyję przecież bez tej kawy.
Widzę, że dobrze się bawisz.
Co tak stoisz?
Leć za nią.
Tylko się nie zdradź.
Nie idziesz?
Nie mam czasu.
Muszę obskoczyć jeszcze trzy lunche.
Kim ty jesteś?
PODEJRZANY NIEZNAJOMY
Znów to samo.
Mamusiu, ten pan się czai!
Tak, na tę panią.
Co?
KAWIARNIA STANDBAKES
SAKURA
KRĘCI SIĘ
Ojej.
Dasz radę, Komi!
ZBIERA SIĘ NA ODWAGĘ
W KOŃCU KOMI WCHODZI DO ŚRODKA
KOMI WYCHODZI
Wyszła już.
KOMI PRÓBUJE ZNOWU
Dzień dobry! Co podać?
TADANO TEŻ WSZEDŁ
Średnie pistacjowe mocha frappuccino z chudym mlekiem,
polewą czekoladową i bitą śmietaną.
POKAZUJE
Proszę, tu jest menu.
MENU SEZONOWE
NIE MA TAKIEJ KAWY!
BLISKA ŁEZ
Przyjrzyj się, Komi!
Panienko?
Co teraz zrobi?
Ach!
Dostrzegam to.
Pracuję w Standbakes od 15 lat.
Zasłużyłem na zaszczyt przyznawany tylko tym, którzy zdadzą coroczny egzamin.
Zdaje jedna na 12 osób.
Tylko wybrańcy mogą nosić ten czarny fartuch.
Tylko Coffee Master i Barista w Czarnym Fartuchu to potrafią.
Wiem, czego chce ta dziewczyna!
Już się robi!
Proszę zaczekać przy tamtej ladzie.
Wieść o moim geniuszu w obsłudze klienta odbije się szerokim echem na Chwitterze.
Na pewno zgarnę dziesięć tysięcy udostępnień.
Pani zamówienie…
- SPISAŁEM SIĘ. - TO NIE TO.
WIE, ŻE NIE O TO CHODZIŁO
CHCE MU POWIEDZIEĆ
Zapakuję do torby.
Dziękujemy!
Wyszła!
NIE WYDUSIŁA TEGO
Wróciłaś, Komi! Jak poszło? Przeżyłaś?
Dzięki, Komi! Tego właśnie
potrzebowałam.
Ale…
Prosiłam o coś innego.
Co?
Po czym błagali o przebaczenie.
SCENA BONUSOWA
Ojej,
bardzo cię przepraszam, Komi. Nie sądziłem, że tak się przejmiesz.
WCIĄŻ BIJE POKŁONY
Phi!
Komi się dąsa. Ale słodzinka!
Napisy: Karolina Kuczyńska