‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎บน ล่าง
‎ซ้าย
‎เรียบร้อยจ้ะ
‎ต่อไป โอซานะ
‎ขวา
‎ละ ล่างค่ะ
‎ซ้ายเหรอ
‎เอ้า ต่อไป
‎ภาวะสื่อสารกับผู้อื่นยาก ‎คือภาวะของคนที่กังวลกับการเข้าสังคม
‎หรือมีปัญหาในการสื่อสารกับคนอื่น
‎- (ชี้) ‎- (สะดุ้ง)
‎ที่ต้องระวังคือพวกเขาแค่ต้องใช้ ‎ความพยายามในการสร้างความสัมพันธ์
‎ไม่ได้แปลว่าพวกเขาไม่อยากทำ
‎คุณโคมิคือสาวงามที่เป็นที่คลั่งไคล้ที่สุดในรุ่น
‎แล้วก็เทพเจ้า
‎วันนี้ก็เช่นกัน ความงดงามของเธอ
‎นำความสุขล้นมาให้พวกเราสามัญชน
‎อ๊ะ สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก
‎ฉันชื่อยาดาโนะ มาเครุ
‎เป็นแค่สามัญชนคนหนึ่ง ‎แต่ตอนนี้ฉันมีเป้าหมายอยู่นิดหน่อย
‎นั่นก็คือ…
‎เอาชนะคุณโคมิในการตรวจสุขภาพ
‎มีคนจ้องคุณโคมิแบบจะกินเลือดกินเนื้อ
‎การตรวจสุขภาพแบ่งเป็นสี่อย่าง
‎สายตา ส่วนสูง น้ำหนัก และส่วนสูงขณะนั่ง
‎ถ้าเหนือกว่าสามอย่าง ฉันก็จะเป็นผู้ชนะ
‎ชนะผู้ที่สูงส่งที่สุดในรุ่น
‎นี่จะเป็นความสำเร็จยิ่งใหญ่ที่สุดของฉัน
‎แล้วนั่นมันอะไร
‎ไม่ได้ตอบอะไรเลยตั้งแต่เมื่อกี้แล้วไม่ใช่เหรอ
‎เราเองก็ไม่ค่อยมั่นใจเรื่องสายตา
‎แต่แบบนี้อาจจะชนะใสๆ
‎โคมิ สายตาดีกว่าค่าเฉลี่ยนะ
‎(มองไม่เห็นที่คุณโคมิชี้)
‎มันยังไงกัน
‎- คุณโคมิไม่ได้ตอบเลยไม่ใช่เหรอ ‎- คุณยาดาโนะ
‎อย่าบอกนะว่าคุณโคมิ…
‎ติดสินบนคนตรวจเหรอ
‎อภัยให้ไม่ได้
‎- อยากชนะฉันถึงขนาดใช้วิธีสกปรกเลยเหรอ ‎- โอ๊ย เจ็บ คุณยาดาโนะ
‎ก็ได้ ฉันจะสู้อย่างตรงไปตรงมา
‎และชนะอย่างใสสะอาด
‎(สายตาแย่กว่าค่าเฉลี่ย)
‎(ยกที่หนึ่ง ชนะ-แพ้)
‎คุณแพ้
‎(ส่วนสูง)
‎(น้ำหนัก)
‎(ส่วนสูงขณะนั่ง)
‎ตรวจเสร็จหมดแล้ว
‎มาดูกันหน่อย คุณโคมิ
‎(ยกที่สอง ส่วนสูง ‎โคมิ 168 ซม.)
‎(ยาดาโนะ 156 ซม.)
‎อันนี้สู้ไม่ไหวแฮะ
‎แต่ถ้าอันนี้ไม่แพ้ก็ยังมีหวังอยู่
‎เราได้มากกว่า
‎สำเร็จ เสมอกันแล้ว เท่ากับว่า…
‎แต่มันเป็นน้ำหนักกับส่วนสูงขณะนั่งนี่หว่า
‎หมายความว่ายังไง
‎ฉันเตี้ยกว่า แต่ส่วนสูงขณะนั่ง ‎กับน้ำหนักสูงกว่างั้นเหรอ
‎แต่เดี๋ยวนะ
‎ใครเป็นคนตัดสินว่า ‎น้ำหนักและส่วนสูงขณะนั่งน้อยกว่าคือดีกว่า
‎ในที่ทุรกันดารอย่างทุ่งหญ้าสะวันนา
‎คนที่สะสมไขมันได้มากกว่า ‎คือผู้ชนะเมื่อเกิดวิกฤตอาหาร
‎ส่วนสูงขณะนั่งล่ะ
‎ต้องมีสักที่ที่ชอบผู้หญิงขาสั้นสิ
‎แบบนั้นเลย
‎เสมอกันนะ คุณโคมิ
‎ส่วนทาดาโนะคุงอยู่กลางๆ ทุกอย่าง
‎(รู้อยู่แล้วไม่ต้องวัดก็ได้)
‎(ภารกิจที่ 11 คือว่าความรัก)
‎ผมชื่อทาดาโนะ ฮิโตฮิโตะ
‎เป็นนักเรียนมัธยมปลายธรรมดา
‎ถ้าจะมีอะไรไม่ธรรมดา
‎ก็คงเป็นเรื่องที่ผมเป็นเพื่อนกับคุณโคมิที่…
‎ฉันชื่อยามาอิ เร็น
‎เป็นนักเรียนมัธยมปลายธรรมดา
‎ธรรมดาแค่ไหนน่ะเหรอ
‎ฉันไม่ค่อยถนัดเรื่องเรียน แต่ชอบแฟชั่นมาก
‎อรุณสวัสดิ์
‎ฉันก็มีเรื่องไม่สบายใจ ‎แต่พอมีเพื่อนเยอะก็มีความสุขแล้ว
‎นี่ก็ธรรมดาใช่ไหม
‎แล้วตอนนี้…
‎ฉันก็กำลังตกหลุมรักเบาๆ
‎(ตึ้กตั้ก)
‎คุณโคมิเวลาเดิน
‎คุณโคมิเวลาคุกเข่า
‎คุณโคมิเวลายืน
‎คุณโคมิเวลาขึ้นบันได
‎คุณโคมิ…
‎(ระริกๆ)
‎อ๊ะ
‎แย่แล้ว คุณโคมิสวยมากจนเราเสียอาการไปหมด
‎ไม่ได้ๆ
‎จ้องมากไม่ได้ เดี๋ยวจะเสียมารยาท
‎อ๋อย กลิ่นคุณโคมิที่โชยมา
‎สี ความเงา กลิ่นแบบนี้
‎ไม่ผิดแน่ นี่มันเส้นผมคุณโคมิ
‎วันนี้ฉันจะทำให้คุณโคมิเป็นของฉัน
‎ไม่สิ
‎อยากเป็นเพื่อนด้วยจัง
‎ตั้งสติหน่อย
‎ใจเย็นๆ ยามาอิ เร็น
‎ถ้ายิ้มทักทายได้ ‎ก็เข้าใกล้การเป็นเพื่อนได้อีกก้าว
‎เอาล่ะ
‎- อรุณสวัสดิ์ คุณ… ‎- คุณโคมิ
‎รุณหวัดๆ
‎(อาการิเป็นสุนัขของคุณโคมิ)
‎เอ่อ ขอโทษค่ะ
‎หมาไม่ควรพูดกับเจ้าของนี่นะ
‎ขอตัวก่อนนะคะ
‎อะไรของยัยนั่น
‎คนไม่เอาไหนแบบนั้น ‎มีหน้ามาพูดกับคุณโคมิผู้สูงส่งได้ยังไง
‎ต้องดึงสติกลับมา
‎- คุณโคมิ อรุณ… ‎- สวัสดี
‎นี่ๆ เมื่อคืนเห็นพระจันทร์ไหม
‎สีชมพูหวานจ๋อยเชียว
‎แล้วรู้อะไรไหม
‎เอ๊ะ
‎อ้าว ยามาอิจัง
‎หวัดดี
‎อ๊ะ นาจิมิจัง อรุณสวัสดิ์
‎วันนี้ก็ร่าเริงใช่ที่เหมือนเคยนะ
‎ใช่ที่เหรอ
‎คุณโคมิ อรุณสวัสดิ์
‎สำเร็จแล้วโว้ย
‎ถูกขัดจังหวะนิดหน่อย แต่ก็ทักทายท่านโคมิได้แล้ว
‎(คึ่กๆๆ)
‎ไม่นะ
‎ยามาอิจัง คืออย่างนี้…
‎งดงามทุกท่วงท่า
‎เอ๋
‎รู้สึกอุ่นใจอะไรอย่างนี้
‎ก็ต้องแบบนั้นสิ
‎สามัญชนอย่างเราคุยกับท่านโคมิ
‎ถ้าท่านโคมิตอบ ก็เหมือนกับลดตัวลงมา
‎ดีใจมากเลยที่ถูกท่านโคมิเมิน
‎ยามาอิจัง
‎นาจิมิจัง มานี่หน่อยสิ
‎เอ๋
‎ฉันอยากถามมานานแล้ว ‎แกกับคุณโคมิเกี่ยวข้องกันยังไง
‎- ยามาอิจัง ปกติเธอ… ‎- ช่างเถอะน่า ตอบมาให้ไว
‎เราแค่เป็นเพื่อนกัน
‎อ๊ะ ฉันจามน่ะ
‎แบบนี้ก็ได้เหรอ
‎นาจิมิจัง
‎เราเป็นเพื่อนกันใช่ไหม
‎งั้นก็ต้องแนะนำฉันให้คุณโคมิรู้จักใช่ไหม
‎ถ้าปฏิเสธ โดนฆ่าแน่เรา
‎นี่ยามาอิ เร็นจัง
‎จำได้ไหมที่เล่นเกมในตอนสามน่ะ ‎ยามาอิ เร็น ยินดีที่ได้รู้จักนะ
‎(หงึกๆๆ)
‎นี่มัน…
‎(กึกๆๆ)
‎ตายๆๆ
‎ตาโต หน้าจ๋อง
‎ผมเงาสลวย
‎ร่างกายที่สั่นเทา
‎อย่างกับชิวาว่าเลยไม่ใช่เหรอ
‎อยากสัมผัส อยากลูบ อยากเลีย ‎อยากเดตกับเธอ
‎แต่ว่าไม่ได้ ท่านโคมิคือผู้สูงส่ง
‎อดทนไว้ ยามาอิ เร็น
‎อย่าเพิ่ง
‎อะไรทำให้ยามาอิจังเป็นได้ขนาดนี้เนี่ย
‎ทำตัวปกติ
‎แค่ทำตัวปกติก็พอ ยามาอิ เร็น
‎นี่ๆ คุณโคมิ ชอบสเต๊กแฮมเบิร์กหรือเปล่า
‎ฉันทำข้าวกล่องมาเยอะเกินอีกแล้ว
‎ถ้าไม่ว่าอะไร ช่วยฉันกินหน่อยได้ไหม
‎นี่คือวิธีชวนกินมื้อเที่ยงอ้อมๆ ที่เป็นลิขสิทธิ์ของฉัน
‎แน่นอนว่าฉันทำอาหารเอง
‎เนื้อก็หมักเองด้วยมือเปล่า
‎(โต๊ะของทาดาโนะคุง)
‎สู้เค้า
‎อ๊ากกกก
‎อ๊ะ
‎ขอโทษค่ะ ไม่มีอะไร
‎ไม่สิ ไม่ใช่ไม่มี ฉันแค่ดีใจน่ะ
‎ดีใจมาก
‎โฮมรูมจะเริ่มแล้ว
‎ไว้เจอกันนะ คุณโคมิ
‎(หงึกๆๆ)
‎เหวอ
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎อ้าว วันนี้ทาดาโนะคุงไม่มาเหรอ
‎พอทาดาโนะคุงไม่อยู่ ‎เราก็ไม่รู้ว่าคุณโคมิคิดอะไรน่ะสิ
‎ทาดาโนะคุง มาเดี๋ยวนี้เลย
‎ที่นี่ที่ไหน
‎ที่นี่…
‎มีรูปคุณโคมิเต็มไปหมดเลย
‎รูปตัดแปะเหรอ
‎นี่คงเป็นห้องคุณยามาอิ
‎จะโดนอะไรบ้างเนี่ยเรา
‎ใครก็ได้
‎ยามาอิจัง
‎วันนี้ไปบ้านยามาอิจังได้ไหม
‎ทำไมจู่ๆ ถึงถามล่ะ
‎นี่ก็หมดเวลาพักเที่ยงแล้ว ‎แต่เธอยังไม่ลุกจากโต๊ะทาดาโนะคุง
‎เลยคิดว่าคงอยากคุยด้วย
‎ใช่
‎ฉันไม่อยากอยู่ห่างคุณโคมิ
‎มื้อเที่ยงกับคุณโคมิสนุกมาก
‎เราได้คุยกันเยอะเลย
‎(คุณโคมิไม่ได้พูดสักคำ)
‎เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตฉัน
‎ฉันไม่อยากเสียช่วงเวลานี้ไป
‎มันผิดมากเหรอ
‎อ๊ะ แน่นอน คุณโคมิก็ไปด้วยนะ
‎เอ๋
‎คุณโคมิน่ะเหรอ
‎อยู่ในห้องฉัน
‎หมายความว่ากลิ่นคุณโคมิ ‎จะติดเตียงกับหมอนฉันสินะ
‎ได้สิ มาได้เลย
‎จริงสิ เจ้านั่นอยู่ที่บ้านฉัน
‎ทำยังไงดี
‎คุณโคมิ
‎เจ้านั่น…
‎คุณโคมิ
‎ได้สิ ไม่เป็นไรอยู่แล้ว
‎คุณโคมิชนะขาดลอย
‎เย็นแล้วเหรอเนี่ย
‎หิวจัง
‎ห้องฉันรกมากเลย รอแป๊บนะ
‎ได้เลย ขอโทษที่มากะทันหันนะ
‎มาแล้ว
‎เหวอ
‎ตายแน่…
‎(ฟึบ)
‎ทาดาโนะคุงชอบภูเขาหรือทะเลมากกว่า
‎ภูเขา
‎งั้นเหรอ
‎งั้นจะฝังนายที่นั่นให้นะ
‎บนเขาเหรอ
‎ยามาอิจัง เสร็จหรือยัง
‎ใกล้แล้วจ้า
‎คนพิเศษของฉันกำลังมา
‎ถ้าส่งเสียง ฉันฝังนายแน่
‎ถ้าอยู่เงียบๆ ก็จะไม่ฝัง
‎ตกลงไหม
‎จะแบบไหนก็ซี้แหงอยู่ดี
‎จ้า เข้ามาเลย
‎เอาเลย ทิ้งกลิ่นไว้เยอะๆ เลย
‎กลิ่นเหรอ
‎เสียงนี่ นาจิมิเหรอ
‎นาจิมิจริงด้วย
‎นาจิมิ ช่วยด้วย
‎อ๋อ โทษที ข้างบ้านเสียงดังน่าดู
‎ไม่สะทกสะท้านเลย
‎เป็นเพื่อนบ้านที่หนวกหูจริงๆ
‎ฉันฆ่านายแน่ เข้าใจไหม เงียบไว้
‎ภูเขาอยู่ไม่ไกลแล้วนะ หุบปากแล้วก็ทำตัวดีๆ
‎ฮ่าๆ ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก
‎ไม่ห่วงได้ไง
‎ฉันจะไปชงชาให้ รอเดี๋ยวนะ
‎ชามะลิได้ไหม
‎อือ
‎อย่าเปิดตู้เสื้อผ้านะ
‎อือ
‎(นาจิมิไปเปิดทันที)
‎โทษนะ เรามาขัดจังหวะอะไรหรือเปล่า
‎(เล่นอะไรกันอยู่เหรอ)
‎เห็นแล้วสินะ
‎อย่าเข้าใจผิดนะ คุณโคมิ
‎ฉันไม่ได้จะกำจัดทาดาโนะคุง ‎เพื่อเข้าใกล้คุณโคมิเลย
‎- ตะเกียบทำอาหาร ‎- เหลามาเรียบร้อย
‎แต่ฉันทำเพื่อคุณโคมิ
‎ใช่ไหมล่ะ
‎หล่อก็ไม่หล่อ ฉลาดก็ไม่ฉลาด ‎ส่วนสูงกับรูปร่างก็งั้นๆ
‎ไม่ได้น่าสนใจอะไร แถมหน้าก็จืด
‎จะมีก็แค่ทรงผมเชยๆ นั่นแหละ ‎เจ้าคนไม่เอาไหน
‎ไม่มีเหตุผลเลยที่จะอยู่ใกล้ๆ คุณโคมิ
‎โดนตอกย้ำนี่เจ็บนะ
‎ใช่ไหม คุณโคมิ
‎คุณโคมิ ก็คิดอย่างนั้นใช่ไหม
‎ก็นะ…
‎คุณโคมิทั้งสวย หุ่นดี มีระดับ นิสัยก็ดี
‎แต่ไม่รู้ทำไม ฉันกลับไม่รู้สึกอิจฉาเลย
‎คุณเติมเต็มฉัน
‎ทำไมคนที่เลอเลิศอย่างคุณโคมิ
‎ถึงอยู่กับพวกปลายแถวของรุ่น ‎อย่างทาดาโนะคุงได้
‎คุณโคมิก็เห็นด้วยใช่ไหม
‎คุณคงมีความสุขกว่า ‎ถ้ามีเพื่อนที่เป็นที่ชื่นชอบมากกว่า
‎ดังนั้นไม่จำเป็นต้องมีทาดาโนะคุงหรอก
‎มีแค่ฉันก็พอ
‎ฉันพยายามเต็มที่เพื่อให้ทุกคนชอบฉัน
‎เพื่อที่จะเป็นเพื่อนกับคุณโคมิ
‎ใช่ไหม
‎ฉันเป็นเพื่อนที่เหมาะสมของคุณโคมิเลยใช่ไหมล่ะ
‎อยากเป็นเพื่อนกับฉันสินะคะ
‎ใช่ไหม คุณโคมิ
‎เอ๋
‎(ขอบคุณที่ต้อนรับค่ะ)
‎มารยาทดีมาก
‎เดี๋ยวสิ
‎เดี๋ยว คุณโคมิ
‎ฉัน…
‎ฉันทำเพื่อคุณนะ
‎(มองหาที่เขียน)
‎(เขียนกับพื้น)
‎(ฉันตัดสินใจเองค่ะว่าใครเป็นเพื่อนฉัน)
‎เธอไม่แม้แต่จะปริปากคุยกับฉัน
‎โดนเกลียดแล้วสิ
‎ทำยังไงดีล่ะทีนี้
‎ทาดาโนะคุง
‎(วันต่อมา)
‎รู้สึกเหมือนลืมอะไรสักอย่าง
‎ช่างเถอะ
‎ฉากหลังคุณโคมิ
‎เอ๋ โกรธอยู่เหรอ
‎คุณโคมิเนี่ยนะ
‎(มาด้วยกันหน่อยได้ไหม ‎มีเรื่องจะคุยด้วยค่ะ)
‎แย่แล้ว โกรธเราจริงๆ ด้วย
‎คือว่า…
‎คุณโคมิ ที่บอกว่าจะคุย…
‎(คึ่กๆๆ)
‎นานแล้วที่ไม่รู้ว่าคุณโคมิกำลังคิดอะไรอยู่
‎(ฉันไม่แน่ใจว่าควรเป็นเพื่อน ‎กับทาดาโนะคุงไหม)
‎หมายความว่ายังไงเหรอ
‎(ก็เมื่อวานทาดาโนะคุงเจอเรื่องแย่ๆ มา)
‎มันก็นะ
‎(คุณยามาอิบอกว่าทำเพื่อฉัน)
‎(นี่คือทุกคำที่คุณยามาอิพูดค่ะ)
‎เอ๋ จำได้หมดเลยเหรอ สุดยอด
‎(สรุปก็คือเป็นเพราะฉันเอง ‎ทาดาโนะคุงก็เลยเจออันตราย)
‎ไม่จริงสัก…
‎(จริงสิคะ)
‎เร็วมาก
‎(ถ้าทาดาโนะคุงถูกขังในห้องอย่างนั้น ‎แล้วไม่มีใครเจอล่ะ)
‎(ถ้ามีเรื่องเลวร้ายกว่านั้นล่ะ)
‎(ถ้าเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นอีกล่ะ)
‎(เป็นเพราะฉัน)
‎(เพราะงั้น…)
‎(ฉันเลยคิดว่าตัวเองไม่ควรเป็นเพื่อน ‎กับทาดาโนะคุงเลย)
‎อ๋อ
‎อย่างนี้เอง เข้าใจแล้ว
‎แต่ว่านะ คุณโคมิ
‎ผมเป็นคนเลือกเองว่าจะเป็นเพื่อนกับใคร
‎(ฉ่า)
‎อ๊ะ ไม่ใช่แบบนั้น
‎ผมแค่…
‎อย่างที่คุณโคมิพูดเมื่อวาน
‎ผมไม่ได้พยายามจะทำเท่
‎มันออกมาเอง
‎ไม่ได้จะทำเท่เลย
‎ลืมมันไปเถอะครับ
‎ผมรู้ว่าตัวเองทำตัวน่าขนลุก
‎(ขอโทษนะ)
‎ขอโทษเรื่องอะไรเหรอ
‎จะ…
‎จริงๆ…
‎ฉะ ฉันอยาก…
‎ปะ…
‎เป็นเพื่อนกับ
‎ทะ…
‎ทาดาโนะคุง…
‎น่ะ
‎ค่ะ
‎ได้สิ
‎ขอบคุณ…
‎เอ๋ เอ่อ…
‎ผมเอง
‎ก็อยากเป็นเพื่อนกับคุณโคมิ…
‎อยู่นี่เอง
‎ตามหาตั้งนาน
‎นี่ ทางนี้ๆ
‎ยามาอิจังอยากขอโทษน่ะ
‎ทาดาโนะคุง
‎เอ๋ ขอโทษฉันเหรอ
‎คือว่า ทาดาโนะคุง…
‎เรื่องเมื่อวาน…
‎ขอโทษนะ
‎ฉันว่าตัวเองทำเกินไป
‎ฉันน่าจะแค่ขู่ให้นายเงียบ
‎ขอโทษจริงๆ ที่พูดอะไรแย่ๆ
‎ถึงใจฉันจะรู้สึกแบบนั้น แต่ก็ไม่น่าพูดออกไปเลย
‎ฉันเสียใจจริงๆ ขอโทษค่ะ
‎ขอโทษได้ห่วยมาก
‎ขอโทษคุณโคมิด้วยนะคะ
‎ฉันนี่มันอวดดีจริงๆ
‎ฉันไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจว่าใครควรเป็นเพื่อนคุณ
‎ทุกอย่างเกิดขึ้นจากความเห็นแก่ตัวของฉัน
‎ฉันจะไม่ให้เกิดขึ้นอีก ขอโทษค่ะ
‎อือ
‎(ได้สิ)
‎นึกแล้ว
‎ว่าต้องยังไม่ยอมคุยกับฉัน
‎ชีวิตที่คุณโคมิไม่คุยกับฉัน
‎ไม่มีประโยชน์ที่จะอยู่ต่อไป
‎ตะเกียบมาจากไหน
‎- อย่าเพิ่งคิดสั้นสิ ‎- ปล่อยฉัน นาจิมิจัง
‎คุณโคมิ ผมเล่าเรื่องที่คุณโคมิพูด ‎ให้เธอฟังได้ไหมครับ
‎(หงึกๆ)
‎คุณยามาอิ
‎คุณโคมิแค่คุยกับคนอื่นไม่เก่ง
‎แถมยังสื่อสารได้แย่ด้วย ก็เลย…
‎ไม่มีทาง
‎อย่ามาว่าร้ายคุณโคมินะ
‎(อธิบายอย่างละเอียด)
‎ไม่จริง…
‎ทั้งหมดเป็นเรื่องเข้าใจผิดเหรอ
‎ไม่อยากจะเชื่อ
‎คุณโคมิที่มีด้านน่ารักแบบนั้นน่ะ ชอบมากเลยค่ะ
‎เอ๋
‎อยากหาเพื่อนให้ได้ร้อยคนเหรอ
‎คุณโคมิ น่ารักจังเลย
‎ใครก็หยุดยามาอิจังไม่ได้แล้ว
‎อย่างนี้เอง เพื่อน 100 คนสินะ
‎(เหลือบ)
‎มอง
‎เธอเพิ่งพูดว่า "มอง"
‎(ท่าทางจะอยากเป็นเพื่อนด้วย)
‎ว่ายังไงครับ คุณโคมิ
‎(คุณโคมิทำอะไรไม่ถูก)
‎จริงด้วยสินะ
‎(งั้น ฝากตัวด้วยนะคะ)
‎ได้เลย แน่นอน คุณโคมิ
‎(ภาพจินตนาการ)
‎- (ถ้าคุณโคมิเกลียดฉัน ฉันตายดีกว่า) ‎- (โอ๋ๆ พรุ่งนี้ค่อยไปขอโทษด้วยกันนะ)
‎ลองแตะต้องคุณโคมิสิ แม่ฝังแน่
‎(คุณยามาอิคลั่งรักหนักมาก)
‎คำบรรยายโดย: วัชรพล อิศรานนท์