‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ภารกิจที่ 26 คือว่าเทศกาลโอบ้ง)
‎ทุกคนพร้อมกันหรือยัง
‎ออกเดินทางเลย
‎เฮ้อ วันนี้ก็ร้อนอีกแล้ว ‎เห็นว่าอุณหภูมิสูงสุดจะถึง 35 องศาเลย
‎หน้าร้อนมันร้อนแบบนี้ตลอดเลยเหรอ
‎อย่างเมื่อสิบปีก่อนล่ะ
‎แล้วคุณอาโอยามะข้างบ้านก็พูดว่า
‎"เลี้ยงลูกแบบนั้นไม่ได้หรอก"
‎แล้วทุกคนก็โมโหขึ้นมาเลย
‎เป็นไทยากิที่ข้างนอกบางกรอบ
‎แล้วก็ใส่ไส้จนถึงหางเลย
‎แต่แม่ว่านะ…
‎อ๊ะ อมลูกอมเกลือไหม ลูกอมเกลือ
‎ต้องเตรียมรับมือกับลมแดดไว้นะ
‎ครอบครัวโคมิตามปกติ
‎ภาวะสื่อสารกับผู้อื่นยาก ‎คือภาวะของคนที่กังวลกับการเข้าสังคม
‎หรือมีปัญหาในการสื่อสารกับคนอื่น
‎ที่ต้องระวังคือ
‎พวกเขาแค่ต้องใช้ความพยายาม ‎ในการสร้างความสัมพันธ์
‎ไม่ได้แปลว่าพวกเขาไม่อยากทำ
‎คุยกันยาวเลยนะ
‎ไหว้บรรพบุรุษเรียบร้อยแล้วใช่ไหม
‎(ผงก)
‎ไม่ได้เจอกันนานนะคะ คุณแม่
‎(คุณย่าของคุณโคมิ: โคมิ ยุยโกะ)
‎เข้ามาสิ
‎ดูคุณแม่สิ ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะคะ
‎อุ๊ยๆ
‎- คุณชูโกะ มาแล้วเหรอ ‎- (น้า: เรียวโกะ)
‎- อ๊ะ เรียวโกะจัง ‎- (แม่: ชูโกะ)
‎สบายดีนะ
‎- สบายดี ‎- (สนิทกันมาก)
‎(อา: ซาดาโยชิ)
‎(พ่อ: มาซาโยชิ)
‎(ครืน)
‎สนิทกัน
‎เอ๋
‎นั่นโชโกะจังเหรอ
‎ตายจริง น่ารักขึ้นอีกแล้ว
‎(คุณโคมิที่ตอบกลับไม่ถูกเลยพยักหน้า)
‎น่ารัก
‎จริงสิ โชโกะจัง
‎อากิระก็อยู่แถวนี้ด้วย ช่วยเล่นกับน้องหน่อยนะจ๊ะ
‎(ลูกพี่ลูกน้อง: อากิระ ม.1)
‎เด็กคนนั้นไม่ได้เจอโชโกะจังมานานมาก
‎ก็เลยเขินน่ะ
‎(คุณโคมิไม่อยู่แล้ว)
‎(ครืน)
‎(โหยง)
‎(ไม่ได้ตั้งใจทำให้ตกใจ ‎แล้วตัวเองก็ตกใจมากกว่า)
‎- (กลัวอยู่) ‎- (กึกๆๆ)
‎(ไม่อยากให้กลัว)
‎(สะดุ้ง)
‎เดี๋ยว โชโกะจัง ไม่เอา
‎- (จั๊กจี้ๆๆ) ‎- ฮ่าๆๆ โชโกะจัง
‎(ระริกๆ)
‎แล้วระยะห่างของทั้งสองคนก็ลดลง
‎(คุ้นกันแล้ว)
‎(ห้องนั่งเล่น)
‎(สวน)
‎โชโกะจัง
‎(ห้องน้ำ)
‎เอ่อ โชโกะจัง
‎อยากเล่นบอร์ดเกมไหม
‎(ผงก)
‎(น้ำตาไหลพรากทันทีทันใด)
‎ไม่ใช่น่ะ
‎เค้าดีใจที่โชโกะจังที่จะเล่นด้วย
‎ก็ที่ผ่านมาเธอเอาแต่มองทางนี้ไม่พูดอะไรเลย
‎- (โชสุเกะคุง หล่อขึ้นนะเรา) ‎- (นึกไม่ออกว่าจะเข้ากับคุณน้าคุณอายังไง)
‎- (บ้านระเบิด) ‎- (แมวที่เลี้ยงไว้เจอเงินหนึ่งล้านเยน)
‎สาม
‎"กิ๊กกับเจ้านายหนุ่ม ได้สองล้านเยน"
‎โชโกะ ก่อนกินข้าวไปทักทายคุณย่าหน่อยนะ
‎ในครอบครัวโคมิ
‎มีธรรมเนียมพูดคุยขอคำปรึกษา ‎เรื่องชีวิตและเรื่องทุกข์ใจ
‎กับคุณย่าที่เป็นหัวหน้าของครอบครัว
‎(เหมือนโดนคุณย่าดุมา)
‎เข้ามาสิ
‎นั่งลง
‎โชโกะ หลานอยู่มัธยมปลายแล้วสินะ
‎ที่โรงเรียนสนุกไหม
‎มีเรื่องกังวลหรือไม่สบายใจอะไรหรือเปล่า
‎หาเพื่อนได้บ้างไหม
‎งั้นเหรอ อย่างนั้นก็ดีเลย
‎ดีใจด้วยนะ
‎แล้วมีคนที่ชอบหรือยัง
‎ทำไมทำท่าแบบนั้น
‎เอามือถือมาให้ย่าดูหน่อย
‎ทาดาโนะ ฮิโตฮิโตะนี่ใครกัน
‎ย่าไม่อนุญาต
‎- ฮัดเช่ย ‎- เป็นหวัดหน้าร้อนเหรอพี่
‎(ภารกิจที่ 27 คือว่างานเทศกาล)
‎(24 สิงหาคม)
‎ทาดาโนะคุง ‎เจอกันที่งานเทศกาลวันนี้ตอนหกโมงนะ
‎- เอ๋ วันนี้เหรอ เอ๊ะ ‎- ใส่ชุดยูกาตะมาด้วยล่ะ
‎- เดี๋ยว… ‎- เจอกัน
‎มาตามที่บอกแล้ว
‎ชักไม่สนุกแล้วสิ คนใส่ชุดยูกาตะน้อยผิดคาดแฮะ
‎โอ้ว
‎- (กลัวว่าชุดยูกาตะจะไม่เหมาะกับตัวเอง) ‎- ไม่ใช่นะ คือว่ามันดูดีมากๆ
‎ผมก็เลยเผลอส่งเสียงออกไป ไม่เป็นไรนะ
‎เจ้านาจิมิ น่าจะบอกว่าคุณโคมิจะมาด้วย
‎(คุณโคมิที่กำลังหาสมุดจด)
‎(ลืมเอาสมุดจดมา)
‎ลืมเอาอะไรมาเขียนเหรอครับ
‎ยะโฮ
‎ขอโทษที่ให้รอ ทาดาโนะคุง คุณโคมิ
‎หน้าร้อนแล้ว หน้าร้อนมาแล้ว
‎ขบวนแห่นี่อะไรกัน
‎อ๋อ งานเทศกาลฤดูร้อนวันนี้นัดไว้เป็นพันเลยน่ะ
‎นัดไว้เป็นพันเหรอ
‎แต่เพื่อนของเพื่อนก็ยังเป็นเพื่อนใช่ไหมล่ะ
‎ไปกันเถอะ
‎ทักษะการเข้าสังคมที่ผิดมนุษย์มนานี่มันอะไรกัน
‎ไหนๆ แล้ว เราก็ไปด้วยไหมครับ
‎มีอะไรเหรอครับ
‎ทะ ทะ…
‎- ทะ… ‎- หือ
‎ทะ…
‎ทะ ทะ ทะ…
‎นึกถึงเมื่อก่อนเลย
‎อ๋อ ไม่ได้เอาสมุดจดมาก็เลยไม่มั่นใจเหรอครับ
‎ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมอยู่ทั้งคน
‎อ๊ะ ไม่ได้มีความหมายแอบแฝงหรอกนะครับ
‎(ตัดสินใจได้แล้วว่าจะไป)
‎เอ๋ สถานการณ์แบบนี้…
‎มาเที่ยวงานเทศกาลกับคุณโคมิสองต่อสอง
‎- ไม่สิ นาจิมิกับคนอื่นก็มาด้วยหรอกน่า ‎- (ไม่คิดเลยเถิดจะดีที่สุด)
‎อ๊ะ กำลังเต้นโอบ้งกันอยู่เลย
‎- อ๊ะ ไปเล่นยิงปืนกันไหมครับ ‎- (อึดอัดเลยเปลี่ยนเรื่อง)
‎เอ๋ วันนี้เป็นอะไรไปเนี่ยเรา
‎(ช็อกโกแลตอันโดโระ)
‎(ครืน)
‎โดนมองอยู่แบบนี้ไม่มีสมาธิเลย
‎ทำไมถึงถูกจับตาดูอยู่ล่ะ
‎คุณโคมิอยากลองบ้างไหมครับ
‎หวัดดี ไม่ได้เจอกันนานนะทุกคน
‎ยาดาโนะ มาเครุไง
‎วันนี้ฉันจะแข่งยิงปืนกับคุณโคมิ
‎ใครจะกวาดของรางวัลได้มากที่สุด ‎มาตัดสินกัน คุณโคมิ
‎(เกมยิงปืน ชนะสี่ครั้งก่อนเป็นฝ่ายชนะ)
‎- (ยกหนึ่ง) ‎- คุณแพ้
‎- (ยกสอง) ‎- คุณแพ้
‎- (ยกสาม) ‎- คุณแพ้
‎เสมอกันไปนะ
‎ยัยหนู คืนปืนด้วย
‎นี่
‎คุณโคมิ ทาดาโนะคุง
‎มาเล่นแกะน้ำตาลกันเถอะ
‎เกมแกะน้ำตาล
‎เป็นเกมที่ใช้ไม้จิ้มฟันแกะตามรูปร่าง ‎บนน้ำตาลแผ่น
‎หากแกะได้โดยไม่แตกก็จะแลกของรางวัลได้
‎อ้าว
‎- (ยังไม่สำเร็จสักครั้ง) ‎- ติดใจแล้วสิ นี่ครั้งที่ 15 แล้ว
‎ชอบอะไรที่เหมือนการพนันจริงๆ นะ แกนี่
‎ทะ ทะ ทะ…
‎ทะ ทะ… กะ กะ…
‎อ๊ะ เก่งนี่นา คุณโคมิ
‎นี่ สองคนหิวไหม
‎แกเบื่อแล้วสินะ
‎ฉันขอไปซื้ออะไรหน่อยนะ
‎ยังไงดีล่ะ วันนี้คุณโคมิทำตัวแปลกๆ ทั้งวันเลย
‎คงไม่ค่อยสนุกสินะ
‎ลองถามดูดีกว่า
‎- ทะ… ‎- เอ่อ…
‎เปล่าน่ะ คือว่า เชิญก่อนเลยครับ
‎ทะ…
‎ทาดาโนะคุง…
‎ก็…
‎ดะ…
‎ดูดีเหมือนกันค่ะ
‎ดูดีเหรอ
‎อ๊ะ
‎(กำลังหาสมุดจด)
‎(ลืมเอาสมุดจดมา)
‎ลืมเอาอะไรมาจดเหรอครับ
‎ทะ ทะ ทะ…
‎พยายามจะพูดอย่างนั้นมาตลอดเลยเหรอครับ
‎แกะน้ำตาลแผ่นได้เก่งสุดๆ
‎ดูสิๆ ทาดาโนะคุง
‎ลิ้นสีฟ้า
‎เออรู้แล้ว
‎คุณโคมิ
‎ขอโทษที่ให้รอนะ
‎- มาแบบเดิมเด๊ะ ‎- (ไม่ได้รอเลย)
‎คุณ…
‎- ยูกาตะ ‎- (สู่ขิตเพราะคุณโคมิในชุดยูกาตะ)
‎อะไรของเค้าเนี่ย
‎ไปต่อที่ดึงเชือกจับสลากกันเถอะ
‎- ดึงเส้นไหนดีนะ ‎- เป็นห่วงอนาคตเจ้านี่จังแฮะ
‎เกมดึงเชือกจับสลาก ‎เป็นเกมงานวัดง่ายๆ ไม่ซับซ้อน
‎ที่แค่ดึงเชือกก็ได้ของรางวัลที่ผูกไว้ก่อนแล้ว
‎แน่นอนว่าเป้าหมายของฉันคือรางวัลที่หนึ่ง
‎เชือกเส้นนั้นดูเปื่อยกว่าเส้นอื่นชัดเจน
‎ในจำนวนนี้ มันเยินที่สุด
‎เส้นนี้แหละ
‎(ทิชชูห่อ)
‎ทาดาโนะคุง เอาคืนให้ฉันที
‎ฉันออกเงินให้
‎เอ๋
‎ช่วยไม่ได้สินะ
‎ขอบใจจ้ะ
‎เอาเส้นไหนดีนะ
‎เหวอ
‎เหวอออออ
‎เอาล่ะ อันนี้
‎(ทิชชูห่อ)
‎นี่ยาย ไม่มีที่ถูกรางวัลเลยเปล่าเนี่ย
‎ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกจ้ะ
‎ความหวังเหลือแค่คุณโคมิเท่านั้นแล้ว ‎ฝากหน่อยนะ
‎(ดีใจที่มีคนไว้ใจ)
‎แน่นอน
‎ไม่มีหรอกที่จะไม่ถูกรางวัล
‎ยังไงนี่ก็เป็นธุรกิจ
‎ต้องตรงไปตรงมา
‎แต่ว่านะ…
‎มันก็ต้องมีเล่ห์มีเหลี่ยมกันบ้าง พวกละอ่อน
‎ท่าทางของคุณยายเปลี่ยนไป
‎เชือกที่ผูกกับเพลย์สโตร์ห้า
‎ดูเผินๆ อาจดูเหมือนยุ่ย
‎แต่นั่นเป็นกลลวง
‎เพราะมันถูกผูกกับเชือกเส้นใหม่ระหว่างทาง
‎แล้วก็สีหน้าของคุณยาย
‎พวกใจกากไม่มีทางเลือกเชือก ‎เส้นที่ฉันไม่ออกอาการอยู่แล้ว
‎แต่เส้นที่ฉันไม่แสดงสีหน้าก็หลอกเหมือนกัน
‎เปล่าประโยชน์
‎ทั้งสี กลิ่น ความหนา ฉันเตรียมไว้หลายแบบ
‎ยิ่งคิดมากก็ยิ่งถลำลึกมาก
‎มันถูกสร้างมาแบบนั้น
‎(ไม่ได้คิดอะไรเลย)
‎ไชโย
‎(เพลย์สโตร์ห้า)
‎คุณโคมิทำอะไรก็ดูงดงามไปหมด
‎เอ๋ คุณนากะนากะเหรอ
‎เหล่าข้ารับใช้สีชาดแห่งวารี
‎จงมารวมกันเบื้องล่างข้า
‎พึมพำอะไรอยู่น่ะ
‎หึ
‎หวังว่าจะได้พบกันอีกครา
‎- (ไม่ได้รู้เรื่องเลย) ‎- (วืดหมดเลยได้รางวัลปลอบใจ)
‎คุณโคมิ
‎หาตัวเจอสักที
‎อยู่ตรงนั้นแหละ
‎ช่วยนั่งยองๆ หน่อยได้ไหม
‎ใช่ แบบนั้นแหละ
‎ฉันซื้อไส้กรอกมาแล้ว
‎เอ้า กินไส้กรอกของฉันสิ
‎เห็นคุณโคมิเป็นอะไรเนี่ย ยัยนี่
‎ฉันกินแทนเอง
‎(ง่ำๆ)
‎ตรงนั้นท่าทางน่าสนุก ไปดูกันเถอะ
‎(งานแก้ว)
‎- (ตายแน่) ‎- (หงึกๆๆ)
‎คุณโคมิ
‎(จะร้องไห้)
‎ถึงจะหลง ก็ใช้โทรศัพท์โทรหาผมได้ ‎ไม่เป็นไรหรอกครับ
‎(เพิ่งนึกได้)
‎ผมส่งข้อความหานาจิมิแล้ว เรารอกันตรงนี้เถอะ
‎คนเยอะมากเลยนะครับ
‎เอ๋
‎(ค่ะ)
‎ดีใจที่ได้เจอทุกคนใช่ไหมครับ
‎(แต่เวลาอยู่กับทาดาโนะคุงสองคน ‎ก็สนุกเหมือนกันค่ะ)
‎เอ๋
‎- (ลบๆ) ‎- (ฉ่า)
‎(ค่ะ)
‎นี่
‎อ๊ะ นาจิมิกับคนอื่นๆ มาแล้ว
‎คุณโคมิ
‎ดูสิ กล้วยไวต์ช็อกโกแลตของฉัน
‎- อม… ‎- อย่าให้พูดซ้ำอีกนะ
‎(ภารกิจที่ 28 คือว่าหมดช่วงปิดเทอมฤดูร้อน)
‎(31 สิงหาคม)
‎(ทาดาโนะ)
‎ยินดีต้อนรับ คุณโคมิ
‎เข้ามาเลย แต่ว่ารกหน่อยนะ
‎เฮ้ย นี่มันบ้านฉัน
‎ขะ เข้ามาสิ
‎คุณโคมิมาบ้านเรา
‎คุณโคมิอยู่ที่บ้านทาดาโนะคุงเหรอ
‎ไม่มีทาง
‎มายังไง
‎ชะแว้ง
‎นี่คือห้องของทาดาโนะคุงกับน้องสาวแหละ
‎หือ
‎พี่ มีเพื่อนมาเหรอ
‎เอ๋
‎อ๊ะ สวัสดีค่ะ
‎ขอบคุณที่คอยดูแลพี่ชายให้นะคะ
‎ฉันเป็นน้องสาว ชื่อทาดาโนะ ฮิโตมิค่ะ
‎เราใช้ห้องเดียวกัน ‎คงจะเห็นฉันเดินไปเดินมาอยู่เรื่อยๆ
‎ยังไงก็ขออภัยด้วยนะคะ
‎(แบบว่าตื่นเต้น)
‎ไม่เจอกันนานเลย ฮิโตมิจี้ หนึ่งปีได้ใช่ไหมนะ
‎นาจิมิคุง เอ๋ ต้องจังสิ
‎ยามาอิจ้ะ รบกวนด้วยนะจ๊ะ
‎ค่ะ
‎สวยมากเลย
‎หรือว่าคนนี้กับพี่…
‎- นี่พี่ ‎- หือ
‎พี่ทำได้ยังไง
‎- เอ๋ ‎- พี่ใช้วิธีไหน
‎เอ๋…
‎ที่ฉันชวนทุกคนมาวันนี้
‎ก็เพราะว่ามีภารกิจสำคัญ
‎ความจริงก็คือ…
‎ฉันยังทำการบ้านปิดเทอมฤดูร้อน ‎ไม่เสร็จเลยสักชิ้น
‎อือ กะแล้วว่าต้องเป็นเรื่องนั้น
‎ใช่ อย่างที่บอก
‎ฉันคงต้องขอดูการบ้านหน่อย
‎ทำไมยังพูดหน้าด้านๆ ได้อีก เจ้านี่
‎ปีนี้ก็ด้วยเหรอ
‎ไม่รู้จักบริหารเวลาเลย
‎- (สายตามองแบบว่าไม่อยากเชื่อ) ‎- ขนาดนั้นเลย
‎อะไรเนี่ย
‎คนที่จะว่าฉันได้ ‎มีแต่คนที่ทำการบ้านเสร็จแล้วเท่านั้น
‎แน่นอน ฉันทำเสร็จแล้ว
‎ฉันด้วย
‎ถ้าฉันโต้รุ่ง ก็ทำ…
‎- ตามเคย ‎- ตามเคย
‎ทาดาโนะคุงไม่เคยทำให้ฉันผิดหวังเลย
‎ถึงจะพูดอย่างนั้น ‎ยังไงก็ห้ามลอกการบ้านเด็ดขาด
‎คุณโคมิก็ด้วย ไม่ต้องเอาสมุดจดให้นะ
‎หา
‎โอเค เราจะทำการบ้านกัน ‎คุณโคมิกับคนอื่นๆ พักผ่อนเถอะครับ
‎(ฉันก็จะทบทวนการบ้านค่ะ)
‎เยี่ยมเลยครับ
‎งั้น ไหนๆ ก็มาแล้ว
‎ฉันจะดูคุณโคมิให้เอง
‎ฤดูร้อนปีนี้หมดแล้วสินะ
‎เร็วจังเลย
‎นั่นสินะ
‎สนุกกันเต็มที่เลย
‎แต่สัปดาห์แรก เราไม่ได้ทำอะไรเลยนะ
‎อย่างแรกก็สระว่ายน้ำ
‎ปีนี้ปีเดียวฉันไปมา 51 รอบแล้ว
‎เอ๋ เยอะกว่าจำนวนวันหยุดฤดูร้อนอีกนะนั่น
‎คุณโคมิหกล้มเป็นแผลด้วย
‎ตอนนี้ดีขึ้นหรือยังนะ
‎ตอนนั้น ยามาอิจังกับคนอื่นๆ ‎ก็ช่วยกันลับคมตรงที่คุณโคมิล้ม
‎ฉันถ่ายรูปไว้ด้วย อยากดูไหม
‎ไหนๆ อยากดู
‎นี่
‎เอ่อ ผมเอง ผมบังเอิญเห็นคุณโคมิที่ห้องสมุด
‎แล้วก็ที่สวนสาธารณะด้วย
‎- (น่าจะทักกันหน่อย) ‎- นั่นสินะ
‎ไว้คราวหน้านะ
‎เทศกาลฤดูร้อนเราก็ไปมาเนอะ
‎จะว่าไป ทาดาโนะคุง ‎รางวัลที่ได้จากเกมแกะน้ำตาลแผ่นล่ะ
‎ฉันลืมไปแลกน่ะ
‎เอ๋ น่าเสียดายอะ
‎ยามาอิจังไปเที่ยวกับคุณโคมิด้วยหรือเปล่า
‎เอ๋
‎เห็นเคยบอกว่าจะไปเที่ยวกันสองคน
‎เอ่อ เรื่องนั้น…
‎เข้าใจล่ะ ไม่กล้าชวนสินะ
‎- เอ๊ะ คุณโคมิ ‎- มีอะไรเหรอ คุณโคมิ
‎(ขอโทษค่ะ ฉันไม่เป็นไร)
‎(ฉัน)
‎(เป็นครั้งแรกที่ฉันคิดว่า ‎ไม่อยากให้ปิดเทอมฤดูร้อนจบลงเลยค่ะ)
‎(กระซิก)
‎ฉันด้วย ฉันก็ไม่อยากให้จบเหมือนกัน
‎การบ้านไม่เสร็จแน่
‎ครับๆ งั้นก็เลิกพูดพล่ามแล้วลงมือทำเถอะ
‎คำบรรยายโดย: วัชรพล อิศรานนท์