‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎วันที่ 1 กันยายน
‎เปิดเทอมใหม่วันนี้
‎ดูเหมือนจะมีนักเรียนห่อเหี่ยวหลายคน
‎จะเพราะรู้สึกสิ้นหวังที่ปิดเทอมหน้าร้อนจบลงแล้ว ‎หรือกังวลเรื่องสภาพแวดล้อม
‎ก็บอกไม่ได้แน่ชัด ‎แต่นี่คือสิ่งที่ทาดาโนะคุงคิด…
‎- (งื้อ คุณโคมิ…) ‎- "คนในโรงเรียนนี้ก็ดูไม่ทุกข์ร้อนอะไร"
‎- (ไม่ได้เจอกันเป็นเดือน…) ‎- (หันมาทางนี้หน่อย คุณโคมิ)
‎(ดิ่ง)
‎แย่จังเลย
‎ฉันชื่ออินากะ โนโคโกะ
‎พอคิดว่า
‎ตั้งแต่วันนี้โรงเรียนจะเริ่มแล้ว ‎ก็รู้สึกแน่นหน้าอกขึ้นมาเลยค่ะ
‎ยังไม่มีใครจับได้ก็จริง แต่ว่าฉันน่ะ…
‎ฉัน…
‎เป็นเด็กบ้านนอกค่ะ
‎(คุณอินากะเป็นเด็กบ้านนอก)
‎(ภารกิจที่ 29 คือว่าเด็กบ้านนอก)
‎เทอมแรกก็ลำบากน่าดู
‎ถ้าถูกจับได้ว่าเป็นพวกบ้านนอกล่ะก็ ‎มีหวังโดนปาหินใส่แหง
‎ทุกคนท่าทางสนุกกันจัง ‎มีแต่ฉันที่ไม่พูดไม่จาอยู่คนเดียว
‎ทุกคนตัดกระโปรงให้สั้นขึ้น
‎มีเราคนเดียวที่กระโปรงเลยเข่าห้าเซนติเมตร
‎ก็ใส่สั้นแล้วมันไม่เข้านี่นา
‎แต่วันนี้ฉันไม่เหมือนเดิมแล้ว
‎กระโปรงก็แก้ให้เลยเข่าสามเซนติเมตรแล้ว
‎นี่แหละที่เรียกกันว่าชุบตัวช่วงปิดเทอม
‎เขินอะ
‎แย่จังเลย
‎ทำไมเราถึง…
‎- นั่นเทพเจ้าของชั้นเรา ท่านโคมินี่นา ‎- (ท่านเทพ)
‎อ๊า วันนี้ก็สวยอีกแล้ว
‎นั่นสินะสาวเมืองกรุง
‎(สาวเมืองกรุง)
‎ฉันก็อยากเป็นเหมือนท่านโคมิ
‎เป็นสาวเมืองกรุงเดินในย่านออฟฟิศ ‎มือข้างหนึ่งถือกาแฟสแตนด์เบคส์
‎เอ๋
‎เริ่มเรียนวันนี้เลยเหรอ
‎ฉันไม่ได้ซื้อข้าวเที่ยงมา
‎แกนี่นะ
‎งั้นคุณโคมิ
‎ไปซื้อซาโบะเวย์ไก่งวงอะโวคาโด
‎ขนมปังฮันนี่โอ๊ต ชีส ผักกาด ผักดอง เพิ่มมะกอก
‎ไม่ใส่หัวหอม ซอสบัลซามิก ‎มันทอดโหระพากับไดเอตโคล่าให้ทีสิ
‎ปิ้งขนมปังด้วยนะ
‎ไปเองสิ
‎แหมๆ อย่าใจร้ายสิ ทาดาโนะคุง
‎- ซะ ซะ… ‎- ฉันยังทำการบ้านไม่เสร็จเลย
‎พูดว่าซาโบะเวย์เหรอ
‎นั่นมันร้านยอดนิยมในเมืองอีกร้าน ‎เหมือนสแตนด์เบคส์นี่
‎ดีจัง ฉันก็อยากกินแซนด์วิชของซาโบะเวย์
‎"การทำตามกระแสไม่ใช่เรื่องดี"
‎อยากพูดแบบนั้นบ้าง
‎คุณโคมิ เพื่อนกันใช่ไหม
‎ช่วยนาจิมิจังที่กำลังลำบากหน่อยสิ
‎(ผงก)
‎- เย่ ‎- เอ๋ จะไปเหรอครับ
‎(สาวชาวกรุง)
‎ท่านโคมิกำลังจะไปซาโบะเวย์
‎โอกาสดีเลย
‎จะได้ดูที่ท่านโคมิทำ
‎แล้วฉันก็จะเป็นสาวชาวกรุง ‎ที่ซื้อแซนด์วิชซาโบะเวย์ได้เหมือนกัน
‎(ซาโบะเวย์)
‎จ้อง…
‎มีคนตามคุณโคมิมาด้วยแฮะ
‎ท่านโคมิหยุดยืนอย่างสง่างาม
‎หน้าร้านที่ทันสมัยอย่างนั้น
‎เป็นฉันคงตื่นเต้นแล้วรีบเข้าไปเลย
‎- ใจเย็นแล้วก็งดงามจังน้า ‎- (ตื่นเต้นเลยไม่กล้าเข้าร้านซาโบะเวย์)
‎รู้สึกเหมือนจะเข้าใจผิดใหญ่แล้ว
‎(คุณโคมิที่อยู่ๆ ก็ตัดสินใจเข้าไป)
‎ฉันไปด้วย
‎(สติแตกเพราะร้านที่ทันสมัย ‎มีคนท่าทางทำงานเก่งอยู่เต็มไปหมด)
‎ยินดีต้อนรับค่ะ
‎สั่งตรงนี้ได้เลยค่ะ
‎ให้พนักงานรอไม่ได้นะ
‎(คุณโคมิออกไปทันที)
‎สถานการณ์แบบนี้ อยู่ๆ ก็ออกไป
‎- คิดอะไรอยู่นะ ‎- (กลัวเลยออกมา)
‎เท่ไปเลย
‎ไม่สำคัญว่าพนักงานจะทำอะไร ‎ทำตามจังหวะและสไตล์ของตัวเอง
‎ทำตามนั้นทุกอย่าง เท่อะไรอย่างนั้น
‎ได้เรียนรู้เยอะเลย
‎(โคมิกลับเข้าไปข้างใน)
‎(สั่งอาหาร)
‎สวัสดีค่ะ
‎พร้อมสั่งหรือยังคะ
‎(ชี้)
‎แซนด์วิชอะโวคาโดไก่งวงซาโบะเวย์นะคะ
‎กลับบ้านหรือเปล่าคะ
‎ขนมปังแบบไหนคะ
‎รับท็อปปิ้งอะไรบ้างคะ
‎ขนมปังให้ปิ้งไหมคะ
‎ใส่ผักทุกอย่างเลยไหมคะ
‎รับซอสอะไรดีคะ
‎รับเป็นชุดอาหารกลางวันเลยไหมคะ
‎- (สติแตก) ‎- (เวียนหัว)
‎คุณโคมิ…
‎ถ้าไม่มีอะไรที่ต้องการเป็นพิเศษ
‎จะแนะนำให้นะคะ
‎(สมองช็อตเพราะข้อมูลเยอะเกินไป)
‎(เมนูแนะนำ)
‎ขอบคุณมากค่ะ
‎คงไม่เป็นไรนะ
‎(แอบดู)
‎สะ…
‎สุดยอด
‎สั่งอาหารได้โดยไม่ต้องพูดสักคำ
‎พลังของท่านโคมิไร้ขอบเขตจริงๆ
‎ฉันจะติดตามท่านโคมิไปตลอดชีวิต
‎แล้วก็จะเป็นสาวเมืองกรุง ‎เหมือนท่านโคมิให้ได้สักวัน
‎เอาล่ะ ฉันจะทำตามท่านโคมิเลย
‎ลองซื้อซาโบะเวย์ดีกว่า
‎เดี๋ยว…
‎ซื้อได้ราบรื่น
‎เอ่อ คุณโคมิ…
‎นี่มันไม่ใช่…
‎(ภารกิจที่ 30 คือว่าวิดีโอเกม)
‎ภาวะสื่อสารกับผู้อื่นยาก
‎- คือภาวะของคนที่กังวลกับการเข้าสังคม ‎- (สหายสัญญาเลือด)
‎- หรือมีปัญหาในการสื่อสารกับคนอื่น ‎- (ว่างมาที่ปราสาทข้าไหม)
‎ที่ต้องระวังคือ…
‎(ติ๊ด)
‎(ตึ้กๆๆ)
‎(ติ๊ด)
‎- (เหลือบ ขยุกขยิก) ‎- (มือถือ)
‎อ๊ะ
‎(ปัดๆ)
‎พวกเขาแค่ต้องใช้ ‎ความพยายามในการสร้างความสัมพันธ์
‎ไม่ได้แปลว่าพวกเขาไม่อยากทำ
‎(ชวนไปเที่ยวใช่ไหมคะ ฉันว่างพอดี ‎ถ้าคุณนากะนากะไม่ว่าอะไรก็ขอรบกวนด้วยค่ะ)
‎- (ตื่นเต้น กังวล) ‎- (หงึกๆๆ)
‎(คุณโคมิที่ตั้งใจทำให้ดีที่สุด)
‎(นากะนากะ)
‎(คุณนากะนากะเป็นจูนิเบียว)
‎มาแล้วสินะ เจ้าหญิงโคมิเลีย
‎จะเข้ามาก็ได้
‎มาจริงๆ แฮะ
‎นี่คือห้องของข้า
‎(ตื่นตาตื่นใจ)
‎คุณโคมิอยู่ในห้องเรา…
‎เอ๋ แบบนี้ก็สุดยอดเลยไม่ใช่เหรอ
‎เทพเจ้าของชั้นเรากำลังอยู่ในห้องฉัน
‎เท่ากับว่าชีวิตนี้ประสบความสำเร็จแล้วสิ
‎ไม่ได้ๆ ต้องต้อนรับคุณโคมิ
‎คุณโคมิ เอ่อ…
‎อยากนั่งตรงไหนก็นั่งได้เลย
‎(เพื่อนคนแรกที่ชวนมาบ้านตั้งแต่ประถม)
‎- เงียบสงัด ‎- (เงียบสงัด = สงบนิ่ง เงียบสงบ)
‎จะ จริงสิ
‎เกมที่เล่นอยู่กำลังถึงช่วงไคลแมกซ์พอดี
‎จะดูไปด้วยก็ได้นะ
‎(ภาพแบบว่าสุดยอด)
‎ดูกราฟฟิกพวกนี้สิ
‎เกมที่ออกมาช่วงหลังๆ พัฒนามาถึงจุดนี้แล้ว
‎ภาพสวยยิ่งกว่าของจริงเสียอีก
‎สวยตาแตกเลยใช่ไหมล่ะ
‎แล้วก็เนื้อเรื่อง
‎การเดินเรื่องที่ไม่ลืมว่ามีตัวละครเป็นแกนหลัก
‎ขณะที่เรื่องราวและโลกในเกมก็มีความลึก
‎ใช่เลย แล้วก็ฉากสุดท้ายนี่ ‎จะไม่ให้ร้องไห้ได้ยังไง
‎(ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร)
‎จริงสิ
‎คุณโคมิไม่ใช่เกมเมอร์ เป็นคนทั่วไป
‎ถึงให้ดูเทคโนโลยีล้ำๆ ก็คงไม่เข้าใจ
‎- (รู้สึกว่า "สุดยอดจังเลย") ‎- แย่ล่ะสิ แบบนี้โดนคุณโคมิพูดว่า…
‎คนน่าเบื่อ
‎แน่ๆ เลย
‎จบสิ้นแล้ว โอกาสที่คุณโคมิ ‎จะมาเที่ยวบ้านเป็นครั้งที่สอง
‎ทำยังไงดี
‎อ๊ะ
‎ชวนนาจิมิจังมาดีกว่า
‎มากันทุกคนน่าจะสนุกกว่า
‎(คุณนากะนากะหลุดคาแรคเตอร์แล้ว)
‎ชวนปุ๊บก็มาปั๊บเลย แต่นตะแด๊น
‎แต่นแต๊น
‎จังหวะไม่ได้เลย
‎ไม่ได้มาบ้านนากะนากะจังนานแล้วนะ
‎คุณโคมิ หวัดดี
‎อ๊ะ ฉันพาทาดาโนะคุงมาด้วยล่ะ
‎เอ๋ ผู้ชายไม่…
‎อ๋อ นั่นสินะ
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎ทาดาโนะคุงอยู่ก็เหมือนไม่อยู่น่ะ
‎หา
‎เล่นอะไรกันดี
‎- (ทาดาโนะคุงได้อยู่ต่อ) ‎- ไหนๆ ก็มาแล้ว เล่นเกมที่เล่นสี่คนกัน
‎อ๊ะ เล่นนุมะบุระไหม นุมะบุระน่ะ
‎อย่าเลือกตามใจตัวเองสิ
‎นุมะบุระ
‎เป็นชื่อย่อของเกม ‎"มหาศึก นุมะบุคุโระ บราเธอร์ส"
‎จุดขายของเกมนี้คือมีตัวละครเยอะ ‎และระบบพิเศษที่หากทำให้อีกฝ่ายตกบึงก็จะชนะ
‎สมัยประถมมันฮิตมากๆ เลยนะ
‎ทุกคนเคยเล่นกันใช่ไหม
‎นาจิโอ
‎- พูดกับใครน่ะ ‎- จูนิ
‎ก็เคยเล่นนิดหน่อย
‎ทาดาชิ
‎(คนไม่เคยเล่น)
‎อือ ก็น่าจะอย่างนั้นแหละ
‎โคมิวโช
‎- เอ่อ ตรงนี้คือตั้งการ์ด ‎- สาม สอง หนึ่ง
‎- เริ่ม ‎- แล้วก็อันนี้น่าจะ…
‎ยะฮู
‎มหาศึกเริ่มแล้ว
‎คุณโคมิ
‎เป็นเป้านิ่งอยู่นะ ย้าก
‎- อ๊ะ ‎- ไม่ปล่อยให้ลงมือกับพวกพ้องของข้าหรอก
‎ทำได้ดีนี่
‎ปุ่มนี้บังคับการเคลื่อนไหว
‎เข้ามาเลย
‎ใช่ แบบนั้นแหละ
‎แล้วนี่ก็กระโดด…
‎คุณโคมิ
‎กดปุ่มกระโดดรัวๆ
‎ปุ่มกระโดด
‎เพราะข้าเป็นคนเชิญมาที่ปราสาทของข้า
‎ข้าก็ต้องให้คุณโคมิได้สนุกกลับไป
‎ไม่ปล่อยให้เป็นเป้านิ่งหรอก
‎คิดอะไรตื้นๆ
‎ไม่เปลี่ยนไปจากตอนประถมเลยนะ
‎- ช่องว่างชั่วพริบตาจากคอมโบ ‎- เสร็จกัน
‎หึๆ ดูเหมือนฉันจะยังเก่งกว่าขั้นหนึ่งนะ
‎ทีนี้ก็เผด็จศึก…
‎อึก
‎หากนับจนถึงสมัยประถมก็คงจะอย่างนั้น
‎แต่ว่า
‎สำหรับข้าที่มีสิ่งที่ต้องปกป้องในตอนนี้
‎ไม่มีคำว่า "แพ้"
‎เกมนี้มันไม่ง่ายขนาดที่ ‎แค่ใช้ความรู้สึกก็ชนะได้หรอกนะ
‎เออ ถ้าตกลงไปในบึง ‎โคลนจะทำให้เคลื่อนไหวช้าลง
‎กดปุ่มอาร์สอง…
‎ปุ่มอาร์สอง…
‎(ขอโทษค่ะ…)
‎เกมมันเป็นอย่างนี้แหละ ไม่เป็นไรหรอกครับ
‎ตรงนี้ครับ
‎อย่างนั้นแหละครับ
‎เอ๊ย
‎นี่มัน หักล้างด้วยโคลน
‎ใครใช้เทคนิคขั้นสูงขนาดนี้
‎มองไปที่ไหน
‎ซวยล่ะ
‎เคโอ
‎สำเร็จ ชนะนาจิมิจังได้แล้ว
‎แพ้แล้ว
‎เห็นไหม ชัยชนะครั้งแรกของฉัน
‎ไม่ เมื่อกี้มันฟลุกต่างหาก
‎หา
‎ฉันแค่ไม่ทันตั้งตัว เลยโดนท่าโคลนของคุณโคมิ
‎อย่าขี้แพ้ชวนตีสิ
‎ต่อไปเอาจริงล่ะนะ
‎ก็เอาสิ
‎ข้าก็อุ่นเครื่องเสร็จพอดีเหมือนกัน
‎(ภารกิจที่ 31 คือว่างานพิเศษ)
‎(ติ๊ด)
‎ฮัล…
‎โทษทีที่เรียกมาวันหยุดนะ
‎คนที่ทำด้วยกันจู่ๆ ก็มาไม่ได้น่ะ
‎ลองทักไปหลายคนแล้ว แต่ไม่มีใครว่างเลย
‎งั้นเริ่มกันเลยเถอะ
‎งานพิเศษแจกทิชชู
‎(ปฏิเสธคำขอร้องไม่ได้)
‎ต้องแจกให้หมด 5,000 ห่อภายในวันนี้
‎(เป็นท้อ)
‎แต่ว่าแค่แจกทิชชูเอง ‎ถึงจะเป็นคุณโคมิก็สบายมาก
‎ฉันจะไปแจกตรงโน้น ฝากด้วยนะ
‎เชิญจ้า
‎ช่วยรับด้วยจ้า
‎นี่จ้า นี่ ทิชชู มีใครอยากได้ทิชชูไหม
‎(รวมพลัง ฮึบ)
‎นี่ เด็กคนนั้นสวยมากเลยเนอะ
‎จริงด้วย ทำอะไรอยู่นะ
‎- แจกทิชชูเหรอ ‎- ไปเอากันเถอะ
‎แต่ว่าไม่ได้แจกเลยใช่ไหมน่ะ
‎แล้วเธอทำอะไรอยู่
‎งั้นไม่เรียกดีกว่าไหม
‎(รวมพลังอีกรอบ ฮึบ)
‎(จะร้องไห้แล้ว)
‎(รวมพลัง)
‎(ความเสียหายทางจิตใจ 128 จุด เหลือ 22)
‎เอ๋ เมื่อกี้แจกทิชชูเหรอ
‎น่าจะหยิบมาสักหน่อย
‎แย่ล่ะๆ ตอนนี้ฉัน…
‎- อยากได้ทิชชูสุดๆ ‎- (เทชิงาวาระ โฮชิโกะ อยากได้ทิชชูมาก)
‎คันจมูกเหมือนจะจามออกมาเลย
‎เมื่อกี้ก็ทำโคล่าหก มือเหนอะหนะไปหมด
‎เดี๋ยวต้องไปเจอคนด้วย แต่เหงื่อท่วมตัวเลย
‎ไหนจะเหยียบหมากฝรั่งติดรองเท้าอีก
‎แถมยังลืมเอาผ้าเช็ดหน้ามาในเวลาแบบนี้ด้วย
‎- (เทชิงาวาระ โฮชิโกะ อยากได้ทิชชูมาก) ‎- ฉันถึงอยากได้ทิชชูสุดๆ
‎อ๊ะ คนนั้น หรือว่า…
‎กำลังแจกทิชชูเหรอ
‎แต่ถ้าเข้าไปหยิบเองก็ดูเหมือนโลภยังไงไม่รู้
‎เด็กแจกทิชชูหน้าตาสวยกำลังมองมาทางนี้
‎ขอทิชชูหน่อยได้ไหม
‎- ทิชชู อยากได้ทิชชู ‎- (ครืนๆๆ)
‎- (ภาพที่คุณโคมิเห็น) ‎- ทิชชูจ๋า
‎ขอบคุณนะ
‎(เห็นชัดว่าอยากได้ทิชชูก็เลยไปยื่นให้)
‎แจกทิชชูจริงๆ ด้วยสินะคะ
‎ขอหนึ่งห่อได้ไหมคะ
‎ทิชชูห่อหนึ่งครับ
‎ทางนี้ด้วยค่ะ
‎เชิญค่า
‎- รับทิชชูช่วยต่อแถวด้วยค่า ‎- (คุณยามาอิโผล่มาจากไหนไม่รู้)
‎หนึ่งท่านหยิบได้ห้าห่อค่า
‎(เกลี้ยง)
‎แจกหมดแล้ว
‎สุดยอดเลย คุณโคมิ ขอบใจนะ
‎จะแบ่งค่าจ้างให้หนึ่งในสามเลย
‎ไปล่ะ ขอบใจนะ
‎(หนึ่งในสามเหรอ)
‎ระ ร้อนโคตร
‎อรุณสวัสดิ์
‎(ภารกิจที่ 32 คือว่ามีอะไรติดหน้าอยู่…)
‎อรุณสวัสดิ์ คุณโคมิ
‎วันนี้มาเร็วนะครับ
‎หือ มีอะไรเหรอครับ
‎คุณโคมิ
‎(คุณโคมิที่ไม่แน่ใจว่าควรบอกให้รู้ดีไหม)
‎(คุณโคมิที่ตัดสินใจว่าจะลองดูให้ดีๆ ก่อน)
‎(ดูดีๆ แล้วก็ยังไม่รู้ว่าคืออะไร)
‎(ฮึบ)
‎(จึ๋ง)
‎อะไรเหรอครับ
‎- (ใช่ทาดาโนะคุงจริงๆ หรือเปล่าคะ) ‎- เอ๋ หมายความว่าไง
‎(ถ้าเขียนโน้ตบอกเอาล่ะ)
‎(แต่ก็อาจทำร้ายความรู้สึก…)
‎(งั้นไม่ต้องบอกเหรอ)
‎(ถ้าคนอื่นเห็นจะยิ่งเสียเซลฟ์)
‎คุณโคมิ
‎(สับสนแล้วก็ร้องไห้แล้ว)
‎ยะโฮ โคมิเมี้ยว ทาดาโนะเมี้ยว
‎(รอดแล้ว…)
‎หวัดดี
‎คุณโคมิ เป็นอะไรตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว
‎ทำอะไรน่ะ คุณโคมิ
‎อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‎วันนี้อากาศดีนะคะ
‎อรุณสวัสดิ์ คุณโคมิ
‎วันนี้ก็รักนะคะ
‎คุณโคมิมาเร็วกว่าอีกแล้ว
‎วันนี้พลังต้องห้ามก็ส่องประกายเหมือนเคยนะ
‎(เฮือก)
‎ฝันไป
‎(วันต่อมา)
‎อรุณสวัสดิ์
‎อรุณสวัสดิ์ คุณโคมิ
‎วันนี้มาเร็วนะครับ
‎นาจิมิ เมื่อวานแกโดดประชุมอีกแล้วนะ
‎เป็นอะไรไป ทาดาโนะคุง
‎อยากอยู่กับฉันขนาดนั้นเลยเหรอ
‎นาจิมิ เรื่องเอกสารงานเทศกาลวัฒนธรรมน่ะ…
‎นาจิมิ หนังสือที่ให้ยืมไปวันก่อนล่ะ…
‎นาจิมิ แก…
‎นาจิมิ
‎นาจิ…
‎เอ๊ะ
‎มีอะไรหรือเปล่าครับ คุณโคมิ
‎(กระวนกระวาย)
‎(ช่วยเรียกชื่อจริงฉันด้วยสิ)
‎เอ๋ ชื่อจริงเหรอ
‎ว่าแต่จะให้เรียก…
‎"เพราะทาดาโนะคุงกับนาจิมิจังเป็นเพื่อนกัน
‎ก็เลยเรียก 'นาจิมิ' สินะคะ"
‎อ๋อ ใช่
‎(เพราะงั้น…)
‎ครับ
‎(เรียกฉันว่า 'โชโกะ' ด้วยสิคะ)
‎(ฟู่)
‎ไม่ใช่ๆ แบบว่าเรื่องนั้น
‎การเรียกผู้หญิงด้วยชื่อจริงมัน…
‎เฮ้ย ทาดาโนะคุง
‎จะบอกว่านาจิมิจังไม่ใช่ผู้หญิงงั้นเหรอ
‎หุบปากไปเลย
‎(ถ้าไม่อยากก็ไม่เป็นไรค่ะ)
‎ไม่ได้หมายความว่าไม่อยาก…
‎จะให้พูดยังไงดีล่ะ
‎โชโกะ
‎- (โชโกะ…) ‎- (โหยง)
‎(แปลกๆ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกไม่ดีนะ)
‎เอาล่ะ ทาดาโนะคุงก็ลองด้วยสิ
‎โชโกะ โชโกะนี่
‎หยุดเลย
‎ไม่พูดไม่ได้เหรอครับ
‎(เปล่าค่ะ ไม่ได้ให้ฝืนขนาดนั้น)
‎ไม่พูดได้ไง
‎คุณโคมิขอเองเลยนะ
‎โช…
‎(พูดไม่ได้)
‎คุณโคมิ
‎- พูดไม่ได้ ‎- ทาดาโนะคุงนี่ไม่ไหวเลย ป๊อดอะ
‎(เรียกฉันว่า "โชโกะ" ด้วยสิคะ)
‎เอาล่ะ ต่อไป
‎คุณโคมิลองเรียกดูบ้าง
‎เฮ้ย จะให้คุณโคมิทำเรื่องลำบากใจ ‎แบบนี้ด้วยเหรอ
‎ของมันแน่อยู่แล้ว
‎เธอเป็นคนบอกเองว่าอยากให้เรียกชื่อจริง
‎ก็ควรเริ่มจากตัวเองก่อนใช่ไหมล่ะ
‎พูดถูกเกินไปแล้ว
‎ไหน ลองพูดสิ
‎อ๊ะ แล้วก็ชื่อจริงของทาดาโนะคุงคือฮิโตฮิโตะนะ
‎เผื่อว่าอาจจะจำไม่ได้กัน
‎อยากให้จำได้จัง…
‎บอกแล้วไงว่าห้ามเขียนใส่กระดาษ
‎(ฮิโตฮิโตะ)
‎ฮิ…
‎คุณโคมิก็พูดไม่ได้เหมือนกัน
‎(กลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ไหมคะ)
‎เฮ้อ พวกนี้นี่จริงๆ เลย
‎แต่ก็นะ ชื่อฮิโตฮิโตะมันพูดยาก ไม่คล่องปากด้วย
‎อ๊ะ จริงสิ ทาดาโนะคุง ‎หน้านายมีงาติดตั้งแต่เช้าแล้วน่ะ
‎ก็บอกแล้วไงว่ามีงาติดหน้า
‎นาจิมิพูดได้ทุกเรื่อง
‎คำบรรยายโดย: วัชรพล อิศรานนท์