‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ปีหนึ่งห้องหนึ่ง
‎นักเรียนห้องนี้กำลังอยู่ในภาวะวิกฤต ‎อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
‎บรรยากาศตึงเครียดจนใกล้จะพังทลาย
‎- (คุณโคมิ) ‎- ก็บอกแล้วไง
‎เสียงด่าทอที่ดังว่อน
‎(หือ)
‎พวกเกเรปริศนาที่โผล่มาในตอนที่สาม
‎นักเรียนห้องนี้ตอนนี้…
‎เพราะงั้นไงคุณโคมิถึงควร…
‎คุณโคมิ…
‎- ฉันว่าคุณโคมิ… ‎- คุณโคมิ
‎เอ่อ ทุกคน
‎กำลังตัดสินใจว่าจะทำอะไร ‎ในงานเทศกาลวัฒนธรรม
‎ครับ
‎ได้ เข้าใจแล้ว
‎ทุกคนหยุด
‎เสียงส่วนใหญ่จนถึงตอนนี้ ‎ผลออกมาเสมอกันอย่างน่าทึ่ง
‎จะให้นำเสนอแต่ละตัวเลือกสั้นๆ
‎แล้วโหวตกันอีกครั้ง
‎จะถูกใจหรือไม่ถูกใจ
‎ก็เป็นสิ่งที่เราเลือก
‎ที่ว่าไปคือที่อยากพูดใช่ไหม ทาดาโนะคุง
‎เอ๊ะ อือ ก็ตามนั้นแหละ
‎(ข้อเสนอของโอซานะ นาจิมิ)
‎ฉันน่ะไม่ว่ายังไงก็จะเสนอเมดคาเฟ่
‎จริงอยู่ที่มันอาจจะฟังดูเกร่อและเก่า แต่ว่านะ
‎อยากเห็นใช่ไหมล่ะ คุณโคมิในชุดเมดน่ะ
‎อยากเห็นสิ
‎ค่ะ
‎- (ข้อเสนอของยามาอิ เร็น) ‎- ฉันเสนอบ้านผีสิง
‎จริงอยู่ที่เสียเวลาและเงินเยอะ
‎แต่มันก็เป็นสิ่งที่ทำให้ทุกคน ‎ผูกพันกันมากขึ้นใช่ไหม
‎ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าเป็นที่มืดๆ
‎ถึงจะจับโดนก้นคุณโคมิก็ไม่น่ามีปัญหา
‎จริงด้วย
‎ไม่ได้ปะ
‎- (ข้อเสนอของนากะนากะ โอโมฮารุ) ‎- ฉันว่าวงดนตรีก็ดีนะ
‎จริงอยู่ที่มีไม่กี่คนที่เด่น
‎แต่ก็มีคนที่ไม่ชอบอยู่ในสปอตไลท์ด้วยใช่ไหมล่ะ
‎อีกอย่าง…
‎เสียงร้องเพลงของเทพเจ้าน่ะ ไม่อยากฟังเหรอ
‎เอ๋ อยากฟังสิ
‎- (ข้อเสนอของอาการิ ฮิมิโกะ) ‎- ฉันว่าเกมทุบตัวตุ่นก็ดีนะ
‎โอ๊ย
‎ฉันอยากโดนคุณโคมิทุบก็เลย…
‎- อัจฉริยะ ‎- (พวกมาโซคิสม์ของห้อง)
‎- (ข้อเสนอของชิโนบิโนะ โมโนะ) ‎- งานฉายหนังอินดี้ล่ะ
‎ช่วยเจ้าหญิงโคมิที่ถูกนินจาลักพาตัวไป
‎- (หน่วยองครักษ์โคมิ) ‎- เดี๋ยว ถ้าจะทำหนังก็ต้องเป็นยุคกลางสิ
‎นินจาไม่เข้าท่าเลย
‎ปกติงบก็ไม่มีอยู่แล้วครับ
‎- (ข้อเสนอของโอเนมิเนะ เนเนะ) ‎- ฉันเสนอให้ขายข้าวปั้น
‎ยังไงก็ต้องกินอาหารว่างใช่ไหมล่ะ
‎ฉันทำข้าวปั้นเก่งนะ
‎- ข้าวปั้นฝีมือคุณโคมิ ‎- เอ๋
‎ข้าวปั้นฝีมือคุณโคมิ
‎(ข้อเสนอของยาดาโนะ มาเครุ)
‎โบว์ลิ่ง บิลเลียด ปาเป้า
‎อะไรได้ที่เกี่ยวกับการแข่งขัน
‎- (แฟนคลับมาเครุจัง) ‎- ไม่ไหวแล้ว มาเครุจังเท่จังเลย
‎แฟนคลับมาเครุจังเรอะ
‎- (ข้อเสนอของโอนิงาชิมะ อาคาโกะ) ‎- มาดูดวงกันดีกว่า
‎จะได้ดูว่าดวงสมพงศ์กับคุณโคมิไหม
‎เอ๋ อยากรู้
‎- (ข้อเสนอของโอตาคุ ยูจิ) ‎- ฉันเสนอให้จัดงานขายโดจิน
‎ถ้าคุณโคมิแต่งคอสเพลย์มาขายล่ะก็ ‎ขายได้ถล่มทลายแน่
‎ตัวละครใหม่เหรอ
‎- (ข้อเสนอที่สองของยามาอิ เร็น) ‎- ขายไส้กรอกของฉันด้วย
‎ไส้กรอกของฉัน ฉันจะให้คุณโคมิ…
‎ไม่ให้พูดเฟ้ย
‎(ข้อเสนอของอินากะ โนโนโกะ)
‎ดิสโก้
‎ช่วยพูดออกมาด้วยสิ
‎(ร้านเครป ไส้กรอก ดิสโก ดูดวง ละครย้อนยุค ‎โบว์ลิ่ง ร้านข้าวปั้น งานฉายหนัง สามโหวต)
‎ผลโหวตเสมอกัน
‎- (คุณโคมิ) ‎- (ฉันอยากให้คุณโคมิ…)
‎จะเข้าอีหรอบเดิมอีกเหรอ
‎เอ่อ ว่าแต่
‎คุณโคมิโหวตอะไรไปเหรอครับ
‎(คุณโคมิ)
‎เอ่อ จริงๆ ถ้าลำบากใจก็ไม่เป็นไรนะครับ
‎(เมดคาเฟ่ค่ะ)
‎เอ๊ะ โอ้
‎เมดคาเฟ่เหรอครับ
‎(ผิดคาดแฮะ)
‎(เมดคาเฟ่ 36 โหวต)
‎เมดคาเฟ่โลด
‎ทั้งห้องรวมเป็นหนึ่ง
‎มาช่วยทางนี้หน่อย
‎(ภารกิจที่ 37 ‎คือว่าเตรียมงานเทศกาลวัฒนธรรม)
‎ใกล้เสร็จแล้ว
‎ใครก็ได้เอาขยะไปทิ้งที
‎ฉันจะยกของนี่ เอาโต๊ะออกหน่อย
‎(อยากช่วยแต่ช่วยไม่ได้)
‎นี่ ใครก็ได้จับฝั่งนั้นที
‎(ฮึบ)
‎ใครก็ได้
‎ไม่เป็นไรๆ ฉันจัดการเอง
‎คุณโคมินั่งพัก
‎ที่บัลลังก์ตรงโน้นได้เลย
‎(เทพเจ้า)
‎ตรงนี้อุปกรณ์ไม่พอเลย
‎กรรมการงานเทศกาล
‎หือ
‎- ค่า อะไรเหรอคะ ‎- (คุณโอโทริเป็นคนเอื่อยเฉื่อย)
‎อุปกรณ์เราไม่พอ ‎เลยอยากให้ใครออกไปซื้อเพิ่มหน่อย
‎อย่างนี้นี่เอง
‎(วืด)
‎เพราะงั้นช่วยเลือกใครไปทีได้ไหม
‎คุยเรื่องงบและอื่นๆ ด้วยนะ
‎อย่างนี้นี่เอง
‎จะได้เรื่องไหมนะ
‎งั้นเดี๋ยวฉันไปซื้อมาให้นะคะ
‎เอ๋ คุณโอโทริเหรอ
‎น่าจะมีคนไปด้วยอีกสักคนสองคนนะ
‎จริงด้วยสินะคะ
‎งั้นก็…
‎คุณโคมิ ไปด้วยกันไหม
‎เอ๊ะ
‎ชวนคุณโคมิไปจะดีเหรอ
‎เทพเจ้าเลยนะ
‎ท่าทางคุณจะว่างอยู่ ไปเถอะนะคะ
‎(ผงก)
‎- ใจไม่ดีเลยแฮะ ‎- (หงึกๆๆ)
‎- สองคนน่าเป็นห่วง ฉันไปด้วยแล้วกัน ‎- (โอเนมิเนะเป็นเหมือนพี่สาว)
‎คุณโอเนมิเนะ เยี่ยมมากครับ
‎โอ๊ะ ฉันอยากไปด้วย
‎- ฉันด้วย ‎- ฉันด้วย
‎ไม่ได้สิ
‎เรามีหน้าที่ต้องทำให้งานโรงเรียนครั้งนี้ ‎สำเร็จลุล่วงเพื่อคุณโคมิ
‎ไม่มีเวลาไปซื้อของแล้ว
‎เห็นทีคงต้องถอนตัว
‎อ๊ะ งั้นฉันไป…
‎ไม่ปล่อยให้ชิ่งหรอกเฟ้ย
‎เฮ้อ
‎(สุดท้ายก็ไปกันสามคน)
‎ภาวะสื่อสารกับผู้อื่นยาก
‎คือภาวะของคนที่กังวลกับการเข้าสังคม
‎ที่ต้องระวังคือพวกเขาแค่ต้องใช้ ‎ความพยายามในการสร้างความสัมพันธ์
‎ไม่ได้แปลว่าพวกเขาไม่อยากทำ
‎ถึงสักที
‎ใช้เวลาเยอะน่าดู
‎แล้วต้องซื้ออะไรบ้าง
‎แผ่นกระดาน สี ผ้า…
‎เอาล่ะ แยกกันไปดูดีกว่า…
‎ไม่สิ ไปด้วยกันนี่แหละ
‎คุณโอเนมิเนะรู้สึกว่า ‎ถ้าปล่อยสองคนนี้ไปน่าจะอันตราย
‎โฮมเซ็นเตอร์นี่น่าตื่นเต้นจริงๆ
‎อ๊ะ เข้าใจใช่ไหม
‎แผ่นกระดานแบบนี้ใช่ไหมนะ
‎คาเอเดะ
‎อา ก็น่าจะเข้าใจนะคะ
‎เอ๋
‎แต่ว่าฉันเพิ่งจะเคยมาที่นี่ครั้งแรก
‎อ๋อ หมายถึงที่ฉันบอกว่า ‎โฮมเซ็นเตอร์น่าตื่นเต้นสินะ
‎งั้นเหรอ
‎คาเอเดะเพิ่งเคยมาโฮมเซ็นเตอร์สินะ
‎- (คว้าง) ‎- ไม่อยู่แล้ว
‎สถานการณ์ฉุกเฉินแล้ว ‎เราสองคนแยกกันตามหาเถอะ
‎เอ๋
‎- (เฉพาะพนักงาน ห้ามเข้า) ‎- ทุกคนไปอยู่ไหนกันนะ
‎อ้าว คุณโคมิ สวัสดีค่ะ
‎ขออภัยที่ทำให้เดือดร้อนนะคะ
‎โกรธหรือเปล่าคะ
‎ถ้าอย่างนั้นก็โล่งไปทีค่ะ
‎ยังไงดีล่ะ
‎ดูเหมือนว่าจะอยากคุยสินะคะ
‎ค่อยๆ ก็ได้นะคะ
‎เขียนเอาสินะคะ
‎(ทำไมถึงชวนฉันเหรอคะ)
‎อือ ยังไงดีล่ะ
‎ก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ
‎แค่ว่า…
‎พอเห็นคุณโคมิอยู่กับทาดาโนะคุงและคนอื่นๆ
‎ก็เลยอยากเป็นเพื่อนด้วยมั้งคะ
‎หือ
‎(สมัยมัธยมต้น เวลามีกิจกรรมที่ทำกับทุกคน)
‎(ฉันแทบไม่ได้ช่วย ‎หรือร่วมกิจกรรมโรงเรียนเลย)
‎(ฉันรู้สึกแย่ที่ไม่ได้ช่วย)
‎(เพราะงั้นวันนี้ตอนที่คุณขอให้ฉันช่วย)
‎(ก็เลยดีใจมากค่ะ)
‎(คว้าง)
‎คุณโคมิ
‎- อันนี้คืออะไรเหรอคะ ‎- คุณลูกค้า
‎เฮ้อ คาเอเดะ อย่าหาเรื่องให้ฉันสิ
‎คุณโอเนมิเนะ
‎ฉันเป็นเพื่อนกับคุณโคมิแล้วล่ะค่ะ
‎เหรอ ดีนะนั่น
‎แน่นอน คุณโอเนมิเนะก็เป็นเพื่อนฉันเหมือนกันค่ะ
‎อือ ขอบใจนะ
‎คุณโคมิ
‎งานเทศกาลก็มาพยายามด้วยกันนะ
‎ค่ะ
‎พูดแล้ว
‎เห็นทีต้องขอให้ช่วยมากกว่านี้แล้วล่ะ
‎อ๊ะ ทีมซื้อของกลับมาแล้ว
‎ไปช่วยถือกันเถอะ
‎นั่นสินะ
‎เราจะไปแจกใบปลิวงานเทศกาลวัฒนธรรมกัน
‎ถึงแล้ว ถนนช็อปปิ้งอิตันที่อยู่ใกล้โรงเรียนที่สุด
‎เราจะแจกใบปลิวให้เจ้าของร้านค้า ‎และขอให้พวกเขาติดไว้ที่หน้าร้าน
‎เอาล่ะ คุณโคมิ จัดไปเลย
‎นึกแล้วว่าต้องมาทรงนี้
‎งั้นแกก็ทำให้ดูก่อนสิว่าต้องทำยังไง
‎เอ๋ ช่วยไม่ได้นะ
‎หวัดดีฮะ ช่วยติดใบปลิวให้หน่อยได้ไหม
‎คล่องปรื๋อ
‎ยังคุยติดลมอยู่อีกเหรอ
‎เขาจะติดใบปลิวให้ล่ะ
‎อ๊ะ ได้คร็อกเก้มาด้วย
‎สกิลสื่อสารนี่มันอะไรกัน
‎- (ฉันรู้สึกว่าตัวเองก็น่าจะทำได้ค่ะ) ‎- จริงเหรอ
‎งั้นคุณโคมิ ลุยกันเลยเถอะ
‎ยินดีต้อนรับครับ
‎เชิญครับ มีที่ว่างอยู่
‎รับอะไรดีครับ
‎(คุณโคมิที่นั่งแล้วเรียบร้อย)
‎- (คุณโคมิที่กลับออกมาหลังจากกินข้าวแล้ว) ‎- เอ๋
‎เอ่อ งั้นถ้าเป็นร้านที่เคยไปมาแล้วล่ะครับ
‎โชโกะจัง
‎มากับเพื่อนเหรอ
‎ฟุดฟิด
‎อย่างนี้เอง
‎ให้ติดใบปลิวนี้หน้าร้านสินะ
‎สมกับที่เป็นคุณคาริสึ
‎(ราเม็งดาโร่)
‎พูดไม่เก่งเหมือนกันเลยเข้าใจ
‎เหลือแค่แผ่นเดียวล่ะ
‎อ๊ะ แจกให้คนในบ้านนี้ดีกว่า
‎ทำไมถึงมั่นได้ขนาดนั้นนะ
‎สวัสดีค่ะ ใครเอ่ย
‎อ๊ะ ขอโทษฮะ ทำให้ตื่นเหรอฮะ
‎ไม่เป็นไรจ้ะ น้องเป็นแบบนี้อยู่แล้ว
‎พวกเราเป็นนักเรียน ‎โรงเรียนมัธยมปลายอิตันครับ
‎อาทิตย์หน้าจะมีงานเทศกาลวัฒนธรรม…
‎มาเที่ยวให้ได้นะฮะ
‎ขอบใจจ้ะ
‎(ครืนๆๆ)
‎เอ๋ หยุดร้องแล้ว
‎อ๊ะ คกโกะ
‎- คกโกะ ‎- หือ อะไรเหรอ
‎เอ๊ะ
‎แจกหมดแล้ว
‎ทั้งทาดาโนะคุง คุณโคมิ และฉัน ทำได้ดีมาก
‎กลับกันเถอะ
‎คกโกะ
‎ต้องเตรียมงานกันต่อสินะครับ คุณคกโกะ
‎คืนก่อนงานเทศกาล
‎นักเรียนหลายคนยังอยู่ที่โรงเรียน
‎เพื่อเตรียมตัวสำหรับวันพรุ่งนี้
‎แต่ว่าภาพที่ปรากฏคือ…
‎ซากศพ
‎เหมือนห้องที่มีศพกองเต็มไปหมด
‎นี่
‎ทำข้าวปั้นมาให้แล้วจ้า
‎โอ้
‎ศพคืนชีพแล้ว
‎ว้าว
‎- เดี๋ยวนะ ‎- ข้าวปั้นพวกนี้
‎มีที่คุณโคมิทำอยู่ด้วย
‎อันไหน ข้าวปั้นอันไหนนะ
‎- เลือกไม่ถูกเลย ‎- (เล็ก ใหญ่ สวย รูปร่างประหลาด)
‎ใครเป็นคนทำข้าวปั้นพวกนี้นะ…
‎- (คำให้การของนาจิมิ) ‎- ฉันทำอันที่รูปร่างแปลกๆ
‎ทรงสี่เหลี่ยมแล้วก็ข้าวหลามตัด
‎- (คำให้การของคุณโอเนมิเนะ) ‎- ของฉันใหญ่ไปหน่อย
‎แต่ก็ยังกินได้นะ ประมาณนี้
‎(คำให้การของคุณโคมิ)
‎ของคุณโคมิอันที่สวยๆ นี่เนอะ
‎- (คำให้การของคุณยามาอิ) ‎- คุณโคมิทำข้าวปั้นก้อนเล็ก
‎รูปทรงก็ไม่สวย
‎- เพราะงั้นเอาอันที่สวยๆ มาให้ฉันทั้งหมด ‎- (ในนี้มีคนโกหกหนึ่งคน ลองทายดู)
‎เป่า ยิง ฉุบ…
‎- ฉันไม่กินข้าวปั้นนี่แน่ ‎- ปล่อยฉัน
‎ฉันจะเอาไปถวายเทพเจ้า
‎ล้ำค่า…
‎ของฉันน่าจะเป็นฝีมือนาจิมิ
‎เป็นทรงสี่เหลี่ยมที่เนี้ยบมากเลย
‎ทำได้ยังไงนะ
‎งั่ม
‎อืม
‎อ๊ะ อร่อยนี่
‎ว่าแต่
‎ทาดาโนะคุงกินข้าวปั้นของใครไปนะ
‎(คุณโคมิลองทำข้าวปั้นทรงแปลกๆ ‎เลียนแบบของนาจิมิหนึ่งอัน)
‎(เป็นก้อนสวยมาก คุณโคมิ)
‎- (เทศกาลอิตัน) ‎- ยินดีต้อนรับ
‎สู่งานเทศกาลวัฒนธรรม ‎โรงเรียนมัธยมปลายอิตันครั้งที่ 23 ค่า
‎(ปีหนึ่งห้องหนึ่ง เมดคาเฟ่อิตัน)
‎มีอะไรเหรอ คุณโคมิ
‎อ๋อ อยากใส่ที่ยาวกว่านี้เหรอ
‎ฮ่าๆ ไม่มีหรอก
‎- คุณยามาอิร่วงไปแล้ว ‎- สลบเหมือดเลย
‎- อ้าว สลบไม่จริงนี่ ‎- ล้อเล่นจ้า เราทำตัวที่ยาวให้คุณโคมิด้วย
‎- แกล้งสลบจะได้ถ่ายมุมเสยสินะ ‎- เอะอะกันจังเลย
‎(เกาะติดชีวิตคนดัง)
‎(ผู้เชี่ยวชาญด้านสาวเมด: อาคิโดะ ทัตสึฮิโตะ)
‎(อาคิโดะ ทัตสึฮิโตะ อายุ 32 ปี)
‎วันของผู้เชี่ยวชาญด้านสาวเมดเริ่มแต่เช้า
‎หกโมงเช้า เขาจะตัดสินใจว่า ‎วันนี้จะไปเมดคาเฟ่ร้านไหน
‎วันละที่
‎ในวันนั้น
‎เขาจะคิดถึงแต่เมดคาเฟ่ร้านนั้น
‎ทันทีที่ตัดสินใจได้ เขาก็จะชำระล้างร่างกาย
‎"เราต้องไม่ทำให้สาวเมดรู้สึกรังเกียจ"
‎นั่นคือคำพูดติดปากของอาคิโดะ
‎นี่คือที่ที่อาคิโดะเลือกในวันนี้
‎เมดคาเฟ่ของปีหนึ่งห้องหนึ่ง ‎ในงานเทศกาลโรงเรียนมัธยมปลายอิตัน
‎ถึงจะเป็นงานโรงเรียนมัธยมปลาย
‎แต่ถ้าทำแบบชุ่ยๆ ก็คงต้องขอผ่าน…
‎ยินดีต้อนรับกลับมาค่ะ นายท่าน
‎อ๊ะ ขอบคุณครับ
‎อาคิโดะเป็นโอตาคุตามแบบฉบับ
‎พออยู่ต่อหน้าผู้หญิงจริงๆ ก็ป้อแป้ไปหมด
‎หือ ถือว่าใส่ใจรายละเอียดดีมาก ‎สำหรับงานเทศกาลวัฒนธรรม
‎แต่ว่าในหัวก็ยังดูถูกอยู่
‎ขอโทษที่ให้รอค่า
‎ทานอะไรหน่อยไหมคะ
‎เอ่อ งั้นขอข้าวห่อไข่เสิร์ฟด้วยรักจากสาวเมด…
‎รับทราบค่า
‎อา
‎เป็นเด็กที่ร่าเริงจัง ดีมากๆ เลย
‎ความปรารถนาของพวกเจ้าคือสิ่งใด
‎เหวอๆ ขะ ขอโต้ดค่ะ
‎เฮ้อ รีบๆ ตัดสินใจหน่อย
‎เอ่อ…
‎เบียว ซุ่มซ่าม ซึน ร่าเริง
‎มีเมดครบทุกแบบเลย
‎โอ๊ะ
‎เอ่อ
‎ทะ…
‎ทำไมถึงมองแรงอย่างนั้นล่ะ
‎อ๊ะ จริงด้วยสิ
‎เราเองก็เผลอจ้องสาวเมดตาเป็นมัน
‎แน่นอนว่าการที่รู้สึกมีอารมณ์กับสาวเมด ‎ยิ่งเป็นเรื่องไม่เหมาะสม
‎เพราะงั้นเธอถึงโกรธสินะ
‎อ๊ะ
‎ขะ…
‎"ขะ" เหรอ
‎ว่าแล้ว จะพูดว่า "ข่มใจหน่อย" แน่เลย
‎(ขอโทษค่ะ)
‎ข้าวห่อไข่ได้แล้วค่า
‎ผมจะไปแล้วครับ
‎(จ๋อย)
‎(คุณโคมิคิดว่าที่ลูกค้าหดหู่ ‎เป็นเพราะตัวเองบริการไม่ดี)
‎ไว้…
‎เอ่อ…
‎ไม่ได้สิ คุณโคมิ คำทักทายตอนส่งคือ
‎"ไปดีมาดีนะคะ นายท่าน"
‎ใช่มะ
‎การพูดคำพูดตอนส่งผิด ‎ถือเป็นข้อห้ามของสาวเมด
‎แต่ว่า…
‎คงเป็นเมดแนวเย็นชาสินะ
‎หือ
‎ผู้เชี่ยวชาญด้านสาวเมด อาคิโดะ ทัตสึฮิโตะ
‎การพบกันครั้งนี้ ‎จะพาเขาไปยังที่แห่งใหม่อีกครั้ง
‎(เมดคาเฟ่)
‎ทาดาโนะคุง ทาดาโนะคุง
‎มีชุดเมดที่คุณโคมิเพิ่งถอดเมื่อกี้เหลือล่ะ
‎ฝันไปเถอะ
‎ตื่นเต้นจัง
‎บอกว่าไม่ไง
‎(เมดกำลังเปลี่ยนชุด)
‎(ทาดาโนะคุง)
‎- ทำอะไรน่ะ ทาดาโนะ ‎- หาทำจริงๆ ทาดาโนะ
‎- ก็ได้อยู่นะ ‎- ขอเถอะ
‎(จ้อง)
‎ผมถอดออกได้หรือยังครับ
‎ทาดาโนะคุง คิดจะทำแล้ว ก็จริงจังหน่อย
‎แกยัดเยียดให้ฉันใส่ไม่ใช่เรอะ
‎โชโกะ แม่มาแล้ว
‎คุณแม่คุณโคมิมาแล้ว
‎เชิญทางนี้เลยครับ
‎ขอบใจนะจ๊ะ
‎น้ำเปล่าค่ะ
‎เอ๋
‎ทาดาโนะคุงเหรอ
‎อ๊ะ ครับ
‎อ๊ะ อ๋อ
‎ไม่ใช่นะครับ
‎ทำอะไรอยู่ โชสุเกะ มาได้แล้ว
‎- โช… ‎- สุเกะเหรอ
‎อ๊าย ทั้งเท่ทั้งน่ารัก
‎(เอาเมดไปหมดเลย)
‎(โชสุเกะคุงที่รู้สึกอึดอัดและรีบออกไปทันที)
‎พี่ หนูว่าง ก็เลยแวะมาล่ะ
‎อ๊ะ
‎เอ่อ
‎อย่าช็อกแรงดิ
‎แม่คะ เห็นไหม
‎ค่ะ พี่เป็นอย่างว่าจริงๆ ด้วย
‎อย่างว่าอะไรฟะ
‎(เมดกำลังพัก)
‎เจ้านาจิมิ
‎อ๊ะ
‎คุณโคมิ ขอบคุณที่เหนื่อยครับ
‎วันนี้ผ่านไปด้วยดีนะครับ
‎ชุดนี่ไม่เหมาะกับผมเลยใช่ไหมครับ
‎(น่ารักออกค่ะ)
‎เอ๊ะ ขอบคุณมากครับ
‎แบบว่าเขินกันทั้งคู่
‎(เทศกาลอิตัน หรือเทศกาลโคมิ)
‎มีต่อตอนหน้า
‎คำบรรยายโดย: วัชรพล อิศรานนท์