‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎- อยากกินเครปจัง ‎- เมดคนเมื่อกี้น่ารักอยู่นะ
‎นั่นสิ ไปอีกรอบไหม
‎โอ้โฮ
‎(ปีหนึ่งห้องหนึ่ง เมดคาเฟ่อิตัน)
‎- กลับมาแล้วเหรอคะ นายท่าน ‎- กลับมาแล้วเหรอคะ
‎คุณโคมิ
‎มาช่วยทางนี้หน่อย
‎เมดคาเฟ่อิตันตอนนี้รอ 15 นาทีนะคะ
‎- (ทาดาโนะคุง) ‎- คิดอะไรชั่วร้ายอยู่สินะ
‎เชิญค่า ยินดีต้อนรับกลับมาค่ะ นายท่าน
‎ไม่แพงเลย
‎นายท่าน ไม่แพงนะ
‎อ๊ะ นายท่านตรงนั้น ‎เรามีสาวเมดเด็ดๆ ครบเลยนะ
‎ว่าไง แค่แก้วเดียวเอง นะๆ
‎ขอบคุณมากค่ะ
‎แจกคูปองส่วนลดจ้า
‎มาสนุกกับสาวเมดที่เราภูมิใจเสนอได้นะ
‎มีออปชั่นให้เลือกเยอะด้วย
‎นายน้อย อยากได้ประสบการณ์ ‎กับสาวเมดกลับไปไหมเอ่ย
‎พันเดียวก็ฟินได้
‎แถมเครื่องดื่มมูลค่าเท่ากันด้วยนะ
‎มีผ้าเย็นให้ด้วยนะ ข้างนอกร้อนใช่ไหม
‎ทำไมถึงคล่องได้ขนาดนี้นะ
‎(รอ 60 นาที)
‎ผ้าเช็ดมืออยู่ไหน
‎- รับออร์เดอร์ทางนั้นหน่อย ‎- ค่ะ
‎ยังไปได้สุดกว่านี้
‎อะไรเหรอ
‎คุณโคมิ
‎ออกจากห้องเรียนเดินไปเดินมา ‎สักร้อยเมตรหน่อยสิ
‎แพนเค้กนี่อร่อย…
‎โอ้…
‎(ห้านาทีผ่านไป)
‎อ๊ะ
‎ลูกค้าเพิ่มเหรอ
‎นี่แหละ วิธีลูกบอลหิมะคุณโคมิ
‎เวลาที่เมดคุณโคมิเดิน
‎จะดึงดูดคนได้โดยธรรมชาติ
‎เท่านี้ ก็หมุนเวียนได้เพิ่มขึ้นแล้ว
‎ค่ะ หัวหน้าเมด
‎นี่มันหัวการค้าอะไรกัน
‎เป่ายิงฉุบ
‎หันไปทางโน้น
‎- กรอด ‎- แข่งเกมกับสาวเมด
‎- ครั้งละ 300 ตัน ‎- (หันไปทางโน้น)
‎ถ่ายรูปกับสาวเมดรูปละ 500 ตัน
‎เดินเล่นในโรงเรียนกับสาวเมด ‎สามสิบนาที 1,000 ตัน
‎- อ๊ะ ‎- ว้าย
‎- ฉันก่อน ‎- ไม่ ต้องฉัน
‎ให้สาวเมดตบหน้าครั้งละ 2,000 ตัน
‎วะฮ่าๆ
‎- ทาดาโนะคุง ดูนี่สิ ‎- (ครบสูตรเศรษฐีใหม่)
‎กิจการของฉันกำลังรุ่งเรือง
‎ต่อไปก็ลองนวดกดจุดครั้งละ 4,000
‎จับต้นขาได้ครั้งละ 5,000 ดูดีกว่า
‎- ครับ เถ้าแก่ ‎- ค่ะ เถ้าแก่
‎- เฮ้อ หยุดยิ้มไม่ได้เลย ‎- (อาจารย์ รุ่นพี่โกริมิ)
‎- โอซานะ ‎- ฮะ
‎- ออกไป ‎- ฮะ
‎หลังจากนั้นพวกเขาก็ประกาศคืนเงิน ‎ผ่านเสียงตามสาย
‎เอาล่ะ
‎คราวนี้เราจะโฆษณาเมดคาเฟ่อย่างถูกต้อง
‎ใจไม่ดีเลยแฮะ
‎ไม่เป็นไรหรอกน่า
‎คุณโคมิ เหนื่อยแล้วใช่ไหม
‎ออกไปวนดูห้องอื่นกันเถอะ
‎ใส่ชุดเมดไปต้องโฆษณาได้ดีเยี่ยมแน่ๆ
‎อ๋อ
‎นี่ก็เป็นวิธีสร้างลูกบอลหิมะคุณโคมิมหึมา
‎- ใครก็มองไม่ออก ‎- (กำลังสำนึกผิด)
‎ดูข้อความบนหน้าอกด้วย แกน่ะ
‎(ยินดีต้อนรับสู่เทศกาลอิตัน)
‎(หมุนๆ)
‎คุณโคมิควงสว่าน
‎(ปีหนึ่งห้องสี่ บ้านผีสิงสุดผวา)
‎อ๊ะ บ้านผีสิงนี่
‎ลองเข้าไปกันเถอะ
‎(ผงก)
‎- (ไม่ชอบอะไรน่ากลัว) ‎- เอ่อ ถ้าไม่ไหว ไม่ต้องเข้าก็ได้นะ
‎- สามท่าน เชิญค่ะ ‎- อ๊ะ
‎มืดตื๋อเลย
‎จะมีอะไรออกมานะ
‎(โหยง)
‎(ระวังหมี)
‎- (โหยง) ‎- หมีเหรอ
‎- (บุกก้อน) ‎- (แผละ)
‎แค่บุกก้อนเองครับ
‎มากันแล้ว
‎- ใกล้แล้ว ‎- (คนหลอก: โอโดกะ ชิซุกะ)
‎อ๊ะ
‎นั่นมันคุณโคมินี่
‎ทำยังไงดี
‎เทพของโรงเรียนเรา
‎ฉันทำให้คุณโคมิที่เป็นสัญลักษณ์ของอิตัน ‎ตกใจกลัวได้เหรอ
‎ฉันไม่อยากโดนคุณโคมิเกลียด
‎แต่ว่างานของฉันตอนนี้คือทำให้ตกใจกลัว
‎แล้วถ้าฉันไม่น่ากลัวเลยล่ะ ‎คุณโคมิก็อาจจะไม่พอใจก็ได้
‎เอาล่ะ ฉันจะทำให้ตกใจกลัว
‎สู้ๆ นะตัวฉัน
‎- ตอนนี้แหละ ‎- (พวกคุณโคมิผ่านไปแล้ว)
‎(ทางออก)
‎สนุกจังเลยเนอะ
‎เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
‎อ๊ะ มีคนกำลังเล่น "คำสารภาพจากดาดฟ้า"
‎ไปดูกันเถอะ
‎- (มันคืออะไรเหรอคะ) ‎- เอ๊ะ ไม่รู้จักเหรอ
‎ก็เป็นการตะโกนบอกความลับ ‎หรือสารภาพรักบนดาดฟ้าน่ะ
‎คุณวาตานาเบะ ผมรักคุณ
‎ขอโทษนะ
‎- (เพิ่งเคยได้ยินครั้งแรกค่ะ) ‎- เอ๋ เพิ่งเคยได้ยินเหรอ
‎อืม
‎งั้นลองดูไหม
‎เอาอีกแล้ว
‎ยังมีต่ออีกนะกับ "คำสารภาพจากดาดฟ้า"
‎ผู้มีความตั้งใจแน่วแน่คนต่อไป…
‎(ตัดสินใจว่าจะขอดูก่อน)
‎ปีหนึ่งห้องหนึ่ง
‎ยามาอิ เร็น
‎อ๊ะ ยามาอิจังนี่
‎ยามาอิจัง
‎วันนี้ ฉันจะมา…
‎สารภาพรัก…
‎กับคนสำคัญของฉันค่ะ
‎ใครเหรอ
‎คุณโคมิ ปีหนึ่งห้องหนึ่ง รักนะคะ
‎ช่วยคบกับฉัน
‎และพิจารณาเรื่องแต่งงานด้วยนะคะ
‎(วี้ดวิ่ว)
‎(คำสารภาพจากดาดฟ้า)
‎แหม ก็คุณโคมิเป็นคนขี้อายนี่เนอะ
‎เอาล่ะ
‎ต่อไปเชิญคนที่เงียบเฉยอย่างสง่างาม ‎ต่อคำสารภาพเมื่อกี้ครับ
‎คุณโคมิ ปีหนึ่งห้องหนึ่ง
‎โฆษณาเมดคาเฟ่เลย
‎มาแล้ว เตรียมรับแรงกระแทกเลย
‎- ไม่มาแฮะ ‎- เอ๋ ไม่มาเหรอ
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- เดี๋ยวก็มา ต้องมีศรัทธาสิ
‎- (จึ๋ง) ‎- (สาวเมด คุณโคมิ อ้ากกกก)
‎(คุณโคมิ เทพเจ้าของเรา)
‎นี่ คุณโคมิกำลังจะพูดอะไรออกมา
‎- ฟังเสียงเทพเจ้า ‎- เงียบหน่อย
‎(ตั้งใจฟัง)
‎เหมียว…
‎- เหมียวเหรอ ‎- (พยายามพูดว่า "เมด")
‎เหมียว…
‎แมวเหรอ
‎- แล้วยังแต่งตัวเป็นสาวเมดด้วย ‎- คุณโคมิ
‎- แมวเหมียว ‎- สาวเมด…
‎คุณโคมิ…
‎คุณโคมิเป็นสาวเมดแมวเหมียวเหรอ
‎(ว้าว)
‎ต้องไปดูให้ได้
‎(จะเป็นลมเพราะตื่นเต้น)
‎(คำสารภาพจากดาดฟ้า)
‎เยี่ยมเลย คุณโคมิ
‎แผนโฆษณาประสบความสำเร็จสุดๆ
‎แกนี่ อย่ากดดันคุณโคมินักสิ
‎การทำเรื่องน่าอายก็เป็นเสน่ห์ ‎ของงานวัฒนธรรมไม่ใช่เหรอ
‎ชั่วจริงๆ
‎สนุกไหม
‎เอาล่ะ ไปไหนกันต่อดี
‎อ้าว นาจิมิจัง
‎เราอยู่ชมรมนั่งสมาธิ
‎- ตอนนี้มีให้ลองนั่งจริงอยู่ ‎- (ฟาดขับไล่สิ่งชั่วร้าย)
‎- (เพี้ยง) ‎- เอ๊ะ
‎ครูประจำชั้นห้องหนึ่งบอกว่า ‎ถ้านาจิมิจังมา ต้องให้ทำให้ได้
‎เอ๋
‎- เชิญลองทำด้วยตัวเองเลยค่ะ ‎- เดี๋ยว ดะๆ เดี๋ยวสิ
‎รอเดี๋ยว ไม่ เดี๋ยวก่อน
‎- (กำลังสำนึกผิด) ‎- (สาธุ)
‎- (เผียะ) ‎- อ้ากกก
‎- โอ้โฮ ‎- สวยจัง
‎งามงด
‎อ๊ะ มีอะไรเหรอครับ
‎- (รู้สึกว่าวันนี้ถูกมองมากกว่าปกติค่ะ) ‎- อ๋อ น่าจะอย่างนั้นล่ะครับ
‎ก็คุณโคมิแต่งตัวน่ารักนี่นา
‎(กระวนกระวาย)
‎(ฉ่า)
‎- (ป้าบ) ‎- โอ๊ย
‎อะไรเหรอครับ
‎ทาดาโนะคุงนี่เดาใจเก่งแต่ก็หัวช้าจังนะ
‎เอ๋
‎อ๊ะ อุตส่าห์มาแล้วทั้งที ‎ไปเดินเที่ยวงานกับเราเถอะ คุณโคมิ
‎เราเหรอ
‎เอ๋ เมื่อกี้คาเอเดะยังอยู่ด้วยกันเลย
‎- อยู่นั่นเอง ‎- (คุณโอโทริเป็นคนเอื่อยเฉื่อย)
‎ทำไมไปอยู่ในที่แบบนั้นล่ะ
‎มีเรื่องสนุกๆ ให้ทำเยอะเลยนะคะ
‎ใช่
‎งั้นไปเลยไหม
‎ครับ
‎(เทศกาลอิตัน)
‎(เทศกาลอิตัน หรือเทศกาลโคมิ)
‎(ตอบคำถามสุดหินทั่วโรงเรียน)
‎(เลือดร้อน ปาให้ร่วง)
‎- (ถ้ารอดไปได้ จะได้ไอศกรีม) ‎- (เวลาที่เหลืออยู่)
‎(ชมรมศิลปะ วาดภาพเหมือน ‎เราจะวาดรูปคุณ)
‎- (วาดไม่ได้ ฉันไม่คู่ควร) ‎- (โหยง)
‎(ชมรมวิจัยมังงะ ‎นิทรรศการศิลปะ ขายโดจิน)
‎อันดับแต่ละห้องตอนนี้เป็นยังไงนะ
‎อ๋อ พูดแล้วก็นึกขึ้นได้
‎มีจัดอันดับด้วยนี่นะ
‎สนุกจนลืมไปเลย
‎ที่สนามมีวงดนตรีเหรอ ‎เหมือนจะกำลังเล่นอยู่ด้วยค่ะ
‎ดีเลย ไปดูกันเถอะ
‎(เทศกาล)
‎เฮฟวี่เมทัลเหรอ
‎คุณโคมิจะฟังได้ไหมนะ
‎วงนี้เจ๋งดีนะครับ
‎ทำไมใจเราเต้นแบบนี้ล่ะ
‎(เทศกาล)
‎งานเทศกาลวัฒนธรรม ‎โรงเรียนมัธยมปลายอิตันจบแล้วค่ะ
‎ขอให้นักเรียนทุกคนมารวมตัวกันที่โรงยิม
‎อยากรู้ใช่ไหมว่าใครจะได้รางวัลใหญ่
‎ใช่
‎ผู้ชนะรางวัลใหญ่
‎งานเทศกาลวัฒนธรรมอิตันครั้งที่ 23 คือ…
‎ปีหนึ่งห้องหนึ่ง เมดคาเฟ่อิตัน
‎เย่
‎ก็ควรจะเป็นอย่างนั้น
‎แต่เนื่องจากนักเรียนคนหนึ่ง ‎หาผลกำไรอย่างไม่เหมาะสม
‎จึงต้องเพิกถอนรางวัลชนะเลิศครับ
‎แต่ว่า
‎ทุกคนก็เตรียมงานกันเต็มที่
‎กินข้าวปั้น
‎พยายามสุดความสามารถเพื่อรางวัลใหญ่
‎แล้วก็สนุกกันใช่ไหม
‎อย่ามาทำเป็นพูดดี
‎เสียดายนะครับที่เราไม่ได้รางวัลใหญ่
‎เอ๋
‎- (แต่ก็สนุกดีค่ะ) ‎- (ใจฟู)
‎หา
‎ปฏิกิริยาต่างจากของฉันลิบลับเลย
‎สุดท้ายทุกคนก็มีรอยยิ้ม
‎เป็นห้องที่ดีจริงๆ 200 องศาเลย
‎แล้วก็ถึงช่วงที่ทุกคนรอคอย
‎ขอเปิดงานเต้นรำกลางคืนปิดเทศกาลอิตัน
‎เพลิดเพลินกับเพลงอันไพเราะ ‎และช่วงเวลาที่ผ่อนคลาย
‎เราจัดบุฟเฟ่ต์ไว้ให้ด้วย ‎เชิญรับประทานได้เต็มที่เลยครับ
‎คุณโคมิ เต้นรำด้วยกัน…
‎- คุณโคมิ เต้นกับผม… ‎- เต้นรำกันเถอะ
‎อย่ามาขวางฉันนะ
‎ไม่ต้องสนใจหรอกครับ
‎- (อยากลองเต้นบ้าง) ‎- คุณโคมิฮึดแล้ว
‎- (แต่ก็เขินเวลามีคนมอง) ‎- สงบลงแล้ว
‎เอ๋ ทำไมมองมาทางนี้ล่ะ
‎เอ๋ อะไรน่ะ ชวนดีไหมนะ
‎แต่ว่า…
‎คุณโคมิคงไม่ได้อยากเต้นกับเราเป็นพิเศษหรอก
‎ใช่ไหม
‎ตะ…
‎เต้นรำกันไหมครับ
‎- คุณโคมิ ‎- เต้นรำเหรอ
‎- (เต้นไม่เป็นทั้งคู่) ‎- ผู้หญิงคนข้างๆ นั่นใครน่ะ
‎ยังไงก็ต้องจับมือสินะ…
‎ขอโทษนะครับ
‎นี่มัน…
‎- เต้นรำเหรอ ‎- แอ้ก
‎ขอแจมด้วยสิ
‎หือ
‎ไม่จริง คุณโคมิเต้นรำแล้ว
‎(เมดคาเฟ่อิตันประสบความสำเร็จสุดๆ)
‎(ภารกิจที่ 43 คือว่าปาร์ตี้ฉลองจบงาน)
‎ได้เวลางานฉลองความสำเร็จ ‎เมดคาเฟ่อิตันแล้ว
‎ทุกคนมากันครบหรือยัง
‎นับจำนวน
‎- หนึ่ง ‎- สอง
‎- สาม ‎- สี่
‎ที่เหลือฉันนับให้ได้นะ
‎หน้าเดิน สู่ดินแดนแห่งคาราโอเกะ
‎- ได้เลย ‎- พลังเหลือล้นจริงๆ
‎(คาราโอเกะ)
‎คุณโคมิเพิ่งเคยมาคาราโอเกะครั้งแรกเหรอครับ
‎- (เคยมากับที่บ้านหนนึงค่ะ) ‎- เอ๋ คุณโคมิร้องเพลงด้วยเหรอครับ
‎(บ้านฉันมีแต่แม่ที่ร้องเพลงค่ะ)
‎สั่งเครื่องดื่มหน่อยฮะ
‎ทุกคนได้คนละแก้ว จะสั่งอะไรบอกมาเลย
‎- โคล่า ‎- ฉันด้วย
‎งั้นฉันขอจิงเจอร์เอล
‎ซุปข้าวโพด
‎- ชามะนาวร้อน ‎- ชาอู่หลง
‎- ฉันด้วย ‎- กาแฟใส่นม
‎- เมลอนโซดา ‎- อ๋อ
‎ฮัลโหล โคล่า 12 แก้วครับ
‎เจ้านี่
‎เอาล่ะ ทุกคนใส่เพลงของตัวเองได้เลย
‎- ฉันรู้จักเพลงไม่ค่อยเยอะด้วยสิ ‎- เอาล่ะ มาร้องเพลงกัน
‎เอ่อ…
‎- (เริ่มกลัวแล้วว่าจะต้องร้องเพลง) ‎- ไม่ไหวก็ไม่ต้องร้องก็ได้นะครับ
‎พูดเรื่องอะไรน่ะ
‎ในห้องนี้ ทุกคนต้องร้องกันคนละเพลง
‎ถ้าไม่รีบ ฉันจะใส่แต่เพลงของฉันล่ะนะ
‎(เพลงต่อไป: "อัลตรานีโซล" ศิลปิน: บีดส์)
‎ค่อยๆ ใส่ก็ได้ครับ
‎(อินเทอร์ลูด 24 วินาที)
‎เฮ้
‎(เลือกแล้ว แต่ไม่แน่ใจว่าจะดีหรือเปล่า)
‎อัลตรานี
‎ไฮ้
‎(จอง)
‎(กำลังส่ง - ส่งแล้ว)
‎- สนุกกันไหม ‎- หนวกหูน่า นาจิมิ
‎- คนต่อไปก็ฉัน ‎- กลับไปเลย
‎(ใส่เพลงไปแล้ว ‎แต่กังวลว่าจะร้องต่อหน้าทุกคนได้ไหม)
‎ต่อไปตาฉัน เปิดระบบให้คะแนนเลย
‎ฉันขอมอบเพลงนี้ให้คุณโคมิ
‎ความรู้สึกของฉัน
‎ฟังนะ คุณโคมิ
‎ไม่…
‎(กำลังคำนวณ รอสักครู่)
‎- (ผ่าง) ‎- เป็นไงล่ะ
‎(98 คะแนน ‎คะแนนเฉลี่ยทั่วประเทศ: 76.05 คะแนน)
‎- คุณโคมิประทับใจเพลงของฉันจนตัวสั่นเลย ‎- (ใกล้ตาตัวเองแล้วเลยกังวล)
‎ดีใจจัง รักนะ
‎ต่อไปตาข้า
‎หึๆ ถึงเวลาแล้ว
‎ข้าจะพลาดไม่ได้
‎เพื่อวันนี้
‎ข้าเลียนแบบเพลง "เอ็นด์เลสเวิลด์เอ็นด์"
‎จากอนิเมะสุดฮิต "ดินแดนที่สาบสูญ" ‎รวมถึงบทพูดทั้งหมดได้หมดแล้ว
‎จงสั่นสะท้านกับความสมบูรณ์แบบนี้
‎ข้า…
‎สำเร็จ
‎ดีมาก
‎ปฏิกิริยาไม่ค่อยดี…
‎มาจากอนิเมะไม่ใช่เหรอ
‎- สมแล้วที่มีแต่สหายร่วมสาบานที่เข้าใจ ‎- (ทาดาโนะคุงนึกย้อนไปสมัยที่เบียว)
‎- ขนลุกเลยใช่ไหมล่ะ ‎- (กังวลมาก)
‎("สีสันหน้าร้อน" ไลม์)
‎สูงลิบลิ่ว
‎("หมีในป่าใหญ่" เพลงกล่อมเด็ก)
‎วันก่อน
‎("367 วัน" เอ็นวาย)
‎("เอาไปเลย ชุดมิโกะ" จากเลิฟลี่สตาร์)
‎นิ่มไปเหรอ
‎และแล้ว ในที่สุด
‎(ตาคุณโคมิ)
‎คุณโคมิ
‎("ชีวิตที่ส่องสว่าง" กิตรี)
‎(พลาดจังหวะเข้า)
‎(อา)
‎- ได้ยินแล้ว ‎- (หูแว่วไปเอง)
‎เพลงที่จะได้ยินเฉพาะคนที่หัวใจบริสุทธิ์เท่านั้น
‎(กำลังคำนวณ ศูนย์คะแนน)
‎- (จะร้องไห้แล้ว) ‎- หา เครื่องต้องพังแน่ๆ
‎ได้ไงเนี่ย ฉันจะโทรไปหาผู้ผลิต
‎("ตั้งกล้องส่องเฉพาะจุด")
‎ต่อไปตาเรา
‎("ตั้งกล้องส่องเฉพาะจุด" บีฟออร์ชิกเกน)
‎(พรีลูด 15 วินาที)
‎บ่ายสามโมงบนดาดฟ้า
‎ฉันติดตั้งกล้องส่องเฉพาะจุด
‎ไม่มีใครฟังเลย…
‎เสียใจนะ
‎ไม่สิ ถึงจะฟังเราก็ไม่ดีใจอะไรหรอก
‎แต่ก็เจ็บใจอยู่ดี
‎จะขอเปิดกล้องส่องเฉพาะจุดนะ
‎เพื่อตามหาตัวผู้ร้ายไงล่ะ
‎ไปดื่มตั้งแต่หัววัน
‎เป็นความคิดที่เยี่ยมยอด
‎มืออันสั่นเทา
‎หยุดนิ่งไปแล้ว
‎ฉันตกเป็นทาสสุรา
‎พยายามมองหาสิ่งที่ตาไม่เห็น
‎จึงติดตั้งกล้องวงจรปิดระยะไกล
‎สอดแทรกเสียงลงไปหน่อย
‎ไอ้นั่นมากมายก็ถือกำเนิด
‎ไอ้นั่นน่ะ มันเรียกอะไรนะ
‎จำไม่ได้แล้วสิว่าชื่ออะไร
‎คำว่า "ไอ้นั่น" ที่เป็นปริศนา
‎เธอและฉันครุ่นคิดในใจ
‎โอ้เย อะฮ้า
‎- เย่ ‎- น่าอายชะมัด
‎ต่อไปตาฉัน
‎คุณโคมิ มาร้องเพลงด้วยกันเถอะ ‎ทาดาโนะคุงด้วย
‎เอ๋ ฉันเหรอ เมื่อกี้ฉันเพิ่งร้องไปเองนะ
‎เถอะน่า
‎เอาเลย
‎เย่
‎จะเริ่มแล้วนะคุณโคมิ ทาดาโนะคุง
‎บอกแล้วไงว่าฉัน…
‎ไมค์ก็ไม่ได้ถือ
‎ไม่เป็นไร
‎เอ้า เริ่มแล้ว
‎ภาวะสื่อสารกับผู้อื่นยาก
‎คือภาวะของคนที่กังวลกับการเข้าสังคม
‎หรือมีปัญหาในการสื่อสารกับคนอื่น
‎ที่ต้องระวังคือ
‎(ให้คุณโคมิ)
‎พวกเขาแค่ต้องใช้ความพยายาม ‎ในการสร้างความสัมพันธ์
‎- ไม่ได้แปลว่าพวกเขา… ‎- (ทาดาโนะคุง นาจิมิจัง คุณอาการิ)
‎- ไม่อยากทำ ‎- (คุณยามาอิ คุณยาดาโนะ คุณนากะนากะ)
‎(คุณโอนิงาชิมะ คุณคิชิ จิอาราอิคุง โซโนดะคุง ‎ชิโนบิโนะคุง คุณโอเนมิเนะ คุณโอโทริ)
‎(ขอมอบให้แก่ทุกคน)
‎(ที่รู้สึกกดดันเวลาสื่อสารและเข้าสังคมไม่เก่ง)
‎(ฉากแถม)
‎พร้อมนะ แอ็กชั่น
‎(จบ)
‎- คุณโคมิ นั่นมันของคราวก่อน ‎- หน้าต่อไป
‎ครั้งนี้ต้องอันนั้น
‎ใช่
‎(ยังมีต่อ)
‎ฝะ…
‎- เอ่อ คุณโคมิ ‎- ชู่ว
‎- นี่ เหลือแค่ 24 วินาทีแล้วนะ ‎- เชื่อมั่นสิ
‎เอ่อ…
‎ฝะ…
‎ฝากติดตาม…
‎ดะ…
‎ด้วยนะ…
‎นะคะ
‎คำบรรยายโดย: วัชรพล อิศรานนท์