Evliliğimizin anlaşmalı, evet. Belki sen buna itildin ama ben itilmedim.
ÖNCEKİ BÖLÜMLERDE
-Evlendim çünkü bu bir kutsal anlaşma. -Kutsal değil.
Anlaşmalı evlilik bu!
Ne yaparsam yapayım onun gözünde yanlış oluyor.
Evlilik anlaşmasına göre mi davranmalıyım?
En başından beri bunu söylüyorum.
Ama oralı olmadın.
Babamın doğum gününde karımmış gibi davrandın.
Şimdi de ben kocanmış gibi davrandım.
Evlilik anlaşmamız olduğunu aklından çıkarma.
Bian...
Hastaysan ofistekileri arayıp izin al.
Dünden beri öksürüyorsun.
Ballı limonlu çay yapmamı ister misin?
Bian, iyi misin?
İyiyim. Gerek yok.
Selamünaleyküm.
Allah'ım! Bian!
Bian! Ne oldu, iyi misin?
Yanıyorsun. Seni odana çıkarayım canım.
Gel.
Bir, iki, üç.
Yavaş yavaş.
Allah'ım! Bian!
Yavaş ol. Adım adım çıkıyoruz.
Aynen böyle.
Hadi.
Yavaş ol canım.
Bian...
-Battaniye... -Önce üstünü değiştirelim.
-Kötüleşirsin. -Sonra.
Battaniye...
Bekle.
Önce üstünü değiştirelim, tamam mı?
-Doğrulabilir misin? -Şimdi değil.
Önce üstünü değiştirelim Bian. Üstün sırılsıklam.
Tamam mı? Ağır ol.
İki, üç.
Kendin yapar mısın?
Yardım edeyim mi?
Bian...
Bir şey içmek ister misin? Sana ballı limonlu çay yaptım.
Önce bunu iç.
Bismillahirrahmanirrahîm.
Sana masaj yapayım mı?
Bian...
Bian.
Uyan hadi, namaz vakti.
Bian.
İbadet vakti.
Sabah namazını kıl.
Hastayım ama. Hem sabah namazı farz değil.
Kim demiş?
Yaşadığımız sürece ibadet etmeliyiz.
Hadi, namaza.
Önce abdestini al ki uykunu açsın. Tamam mı?
Yardım edeyim.
İki, üç.
Kötü hissedersen oturarak kıl namazını.
Tamam.
Sabah namazı zor geliyor ama telefonunla oynuyorsun.
Ofistekilere hastayım dedim. İşe gitmeyeceğim.
-Neden hastaneye gitmiyorsun? -Bir şeyim yok.
Alt tarafı öksürükle ateş. Hastaneye gitmeye gerek yok.
Al, çayın.
Önce bunu iç.
Yulaf lapası yaptım.
Ne oldu? Kötü mü olmuş?
İyi.
Sana yedireyim mi?
Olur.
-Bir şey mi oldu? -Hayır.
Ben bakarım.
Buyurun?
Bian evde mi?
Bian mı?
Evet, evde mi?
Pardon da kimsiniz?
Adım Sarah.
Evde mi?
Bir dakika, ona söyleyeyim.
Ne oldu?
Bir misafir var.
-Kimmiş? -Bilmiyorum efendim.
Tari Hanım sizi çağırmamı istedi.
-Tari nerede? -Çıktı.
-Nereye? -Hava alacakmış.
Pekâlâ, iniyorum.
-Sarah? -Bian.
Hasta olduğunu duyunca çok korktum.
Bir şeyim yok, iyiyim.
Aman Allah'ım!
Pardon efendim. Benim hatam.
Otursana.
Ne yapıyorsun burada?
Neyin var?
Bugün ofise gelmeyecek dediler.
-Neyin var? -Şimdi daha iyiyim.
İçeceğiniz!
Teşekkürler.
Bian.
Kuyruğu neden parlıyor?
Bilmem. Sence neden?
Bilmem. O yüzden sordum zaten.
Tuvalete gitmem lazım.
Sen bekle. Sakın bir yere gitme ama.
Anlaştık mı?
-Hemen dönerim. -Ben de giderim.
Aklından bile geçirme.
-Evet de! -Kabul et!
-Ben eve gidiyorum efendim. -Bir dakika.
Tari nereye gittiğini söyledi mi?
Hayır efendim. Üzgünüm. Selamünaleyküm.
Ve aleykümselam.
-Neredeydin tüm gün? -Seni ilgilendirmez.
Neredeydin?
Evlilik anlaşmamızı okumadın mı?
Çıkmak için senden izin almak zorunda değilim.
Telefonun kapalı. Şarjı mı yok?
Seni ilgilendirmez. Yoruldum!
-Sözümü bitirmedim. -Ne istiyorsun Bian?
-Sadece soruyorum. Neredeydin? -Tüm gün o kadınlaydın, ne yapacaksın?
Gelmesini ben istemedim. İş arkadaşlarımdan öğrenmiş.
Banane!
Sahte eşin değil miyim sonuçta?
Bir daha gelmemesini söylerim. Seni rahatsız ettiyse özür dilerim.
Bu beni ilgilendirmez Bian.
İstersen çağırırsın. Sana kalmış.
Ben buradayken çağırma kâfi.
Gel.
Sorun yok. Rahatla.
-Ya annen beni beğenmezse? -Ama oğlu seni çok seviyor?
Hadi.
Anne.
Sarah'la tanıştırayım.
Hanımefendi.
Beğenmedim işte. Senin için başka planım vardı.
-Arkadaşsanız sorun yok. -Yapma böyle.
-Sarah'ı seviyorum anne! -Senin için başka planlarım var.
Senin iyiliğini istiyorum!
Kalsın!
Bugünden itibaren evden ayrılıyorum.
Pansiyon kiralayacağım.
İLERİ EVRE KANSER MERKEZİ
-Kinan, babam nerede? -Bir süre önce çıktı.
Kemoterapide yanında olamadığım için özür dilerim.
-Proje teslim etmem gerekiyordu. -Sorun değil.
Babanla Kinan yanımdaydı. Endişelenme.
Yemek yedin mi?
Yemeklerin tadı iyi değil. Her şey acı geliyor.
Mücadele etmen lazım. Direnmen gerek.
Ben pozitifim.
Kanseri yeneceksin, tamam mı?
Sen iyileşince ne istersen...
Yapacağım. Ne istersen.
Ne istiyorsun bakalım?
-Her şeyi mi? -Evet, her şeyi.
Tari'nin annesine söz verdim.
İyileşince
evlenmenizi istiyorum.
Yapacak mısın?
-Kahvaltı mı hazırlıyorsun? -Tövbe bismillah.
Pardon. Korkutmak istemedim.
Ne yapıyorsun?
Muzlu krep.
İçindekiler ne?
Un, yumurta, muz ve süt.
-Yardım edeyim. -Gerek yok Bian.
Masada otur bekle.
Peki.
Ne yapıyorsun?
Pişirmeni izliyorum.
Yasak mı?
-Sana tabak vereyim. -Kendim alırım.
Teşekkürler.
Tadabilir miyim?
Tabii.
Güzelmiş.
-Sen de tat. -Yok, yiyebilirsin.
Tat bir, hadi.
Al.
İyi, değil mi?
Tar...
Özür dilerim.
Sarah'ın gelmesini beklemiyordum.
Bir daha olmayacak, söz veriyorum.
Hâlâ kızgın mısın?
Kızgın olmaya hakkım yok Bian.
Sahte bir eşim sadece.
Neden başörtü takıyorsun?
Evde yani?
-Sıcak değil mi? -Hayır.
Evdeyken çıkarabilirsin.
Kocanım ben sonuçta.
Öğle yemeğini dışarıda yiyelim.
-Emin misin? -Elbette.
Market alışverişi de yapabilir miyiz?
Tabii.
-Birazını ister misin? -Hayır. Sen ye.
Bitirdik, hadi gidelim.
-Tari, hayır. Gel hadi. -Sağ olun.
-Ne oldu? -Alışveriş yaparken sabırlı olun.
Alışverişte sürekli böylesin. Asla bitmiyor.
-Neden böylesin? -Tamam, bitti işte.
-Kolye ister misin? -Alacak mısın?
-Evet, sonra alacağım. -Hadi, bunu alsana.
Kesinlikle eve gideceğim.
-Hadi ama. Bir ya da iki. -Olmaz.
-Stajyer miyim sence? -Ne alaka?
Alışverişte fena yoruldum.
İyi ki klima varmış. Süperdi.
Pazara gitmekten iyi. Sıcak oluyor.
Akşam yemeğine noodle yapacağım.
Noodle yiyeceksek bunları neden aldık?
Canım çekti sadece. Düşünsene.
Yumurtalı, choy sum yapraklı, acılı ekşili noodle.
Ağzımın suyu aktı!
Yapabilir miyim?
-Peki, istemiyorsan. -İstiyorum.
Noodle'a hayır diyemem.
Pansiyonda kalırken favorimdi.
Yaşasın!
Akşam yemeği için noodle yapılsın.
Kimdi o Bian?
-Neden açmadın? -Sonra ararım.
-Tari. -Evet?
Tari.
-Ne oldu Bian? -Tari.
-Nereye? -Çıkıyorum.
-Nereye çıkıyorsun? -Bandung'a.
-Aile buluşmamız var. -Neden bana söylemedin?
-Söyledim. -Ne zaman?
Unutmuşum. Bandung'ta ne yapacaksınız?
Öğleden akşama kadar seminerim var.
İptal et.
Edemem. Yetkili satıcılar gelecek.
-Sen mi süreceksin? -Evet.
-Bu arabayı mı? -Evet.
-Uzun yola uygun değil. -Uygun değil derken?
Bandung'a hep bu arabayla gidiyorum. Hiçbir sorun çıkmadı.
Gitme. Lütfen.
Kocanım ben.
İnanca göre kadınların dışarı çıkması için kocalarının izni gerek.
Şimdi de dindar mı oldun? Daha önce neredeydin?
Annem mutsuz evliliğimizi anlayacak diye korkuyorsun, değil mi?
YETERSİZ BAKİYE TARİFE: 14 BİN
-Olamaz. -Ne oldu?
Kartta para yok.
Sende kart var mı?
Yanıma almadım. Ne yapacağız?
Arkadaki araçtan isteyeyim. Bekle.
Acele et.
Nasıl hazırlıklı olmazsın?
Ne var?
Özür dilerim bayım. Geçiş kartınızı alabilir miyim?
-Benimkinin bakiyesi yetersiz. -Tam bir Endonezyalısın.
Böyle davranmamalısın. Başkalarını rahatsız ediyorsun.
Üzgünüm.
Sakın alıp kaçayım deme. Plakanı aldım.
Geri getireceğim. Teşekkür ederim.
Buyurun, kartınız.
Alın, çok teşekkür ederim.
-Bu kadar mıymış? -Evet, sizin.
Bunu daha sık yapmalıyız.
Tam bir Endonezyalısınız bayım.
Evet, Endonezyalılar böyledir işte.
-Özellikle de Doğu Endonezyalılar. -Ne değişik bir adam.
Arı falan sokmuş herhâlde.
Parayı verince bal gibi tatlı oldu.
Kötü biriymiş.
-Ne oluyor bu arabaya şimdi? -Ne oldu? Ciddi mi?
Bilmiyorum. Bir bakayım.
-Sorun ne? -Hay Allah!
-Allah'ım! -Lastik patlamış.
Neden sorun çıkıp duruyor?
Bian'ı araman lazım. Hadi!
-Ne? -Bian'ı ara!
Olmaz!
Neden olmasın?
Gitmeme izin vermedi.
Gördün mü? Hepsi senin yüzünden.
Senin suçun bunlar! Bunlar başımıza geliyor
çünkü kocan gitmene izin vermedi, anladın mı?
Sadece gerçek kocaların onayı gerekir. O...
Allah!
Cetar, ne yapacağız?
Allah'ım! Duman çıkıyor!
Galiba kocamdan izin almam lazım.
Seni burada bırakıp oraya tek başıma gideceğim.
-Gidecek bir şey bulurum. -Ben de seninle geliyorum!
Neden benimle geliyorsun?
-Bayım? -Bayım, yardım edin!
Bian, neden tek başınasın? Tari nerede?
Burada.
Bian, Tari nerede?
Gelir birazdan.
-Gelir mi? -Evet.
Bi, Tari Bandung'a gitti mi?
Sen nereden biliyorsun?
Seminer vardı, değil mi? Seminerlerine giderim.
Tari harika biri. Onunla gurur duymalısın:
Sarah nasıl?
-Niye soruyorsun? -Hâlâ konuşuyorsunuz, değil mi?
Zavallı Tari.
-Neden karışıyorsun? -Kızma lütfen.
Bian.
-Buradasın. -Tari nerede?
Neden tek başına geldin?
-Tari... -Kavga etmediniz, değil mi?
-Neden kavga edelim ki? -Öyle bir şey değil. Bir yerde okudum.
"Eşler aile etkinliğine yalnız geliyorsa
bu, evlilikleri hakkında bir uyarı işaretidir" diyordu.
Ya da daha kötüsü, tehlike işareti.
-Ne diyorsun? -Doğru.
Selamünaleyküm.
Ve aleykümselam. Bak, sorun yok.
Masumiyet hipotezi ilkesine bu yüzden sahip çıkman lazım.
Masumiyet karinesi ilkesi o.
Anne, baba çok özür dilerim. Anca gelebildim.
-Gerçekten özür dilerim. -Sorun yok Tari.
-Sorun yok. -Size hediye aldım.
Teşekkür ederim, hiç gerek yoktu.
Güzelmiş.
-Teşekkür ederim. -Rica ederim.
Öyleyse yemeğe geçelim. Geliyorsunuz, değil mi?
-Evet, geliyoruz. -Hadi.
Önce aperatifle başlarım muhtemelen.
-Müsaadenle Tar. -Tabii.
Nasıl geldin? Bandung gezini iptal mi ettin?
Kocamın izni olmadan gitmem.
Üzgünüm. Dün çok meşguldüm, unutmuşum.
Sorun yok anne. Tesadüfen buralardaydım.
Gir, Tar.
Gel.
-Otur şöyle. Sana bir şey vereceğim. -Ne vereceksin anne?
-Bana mı? -Evet.
Aslında uzun süredir sana vermek istiyordum.
Verecek şansım olmadı sadece.
Aç hadi.
Bunlar...
Anne, bence...
-Henüz bunları almayı hak etmiyorum anne. -Tari...
Bu bir aile geleneğidir.
Bunları almayı kabul etmezsen beni sevmediğin anlamına gelir.
Ama onlar...
Tari...
Bian'la evlenmeyi kabul ettiğin için çok müteşekkirim.
Ben...
Bunu annenle babana borçluydum.
Velhasıl, Bian'la evlendiğin için çok mutluyum.
Ailenin yardımı olmasaydı ne yapardım bilmiyorum.
Kabul ediyorum anne.
Hediyeni çok sevdim.
-Elhamdülillah. -Sağ ol anne.
-Güzelce sakla. -Merak etme.
Tar...
Bian sana iyi davranıyor mu?
Gayet iyi davranıyor.
Öyleyse
hamileliği erteleme, anlaştık mı?
Bir an önce torun istiyorum.
Benim için dua et anne. Umarım yakında çocuğum olur.
Âmin. Dua edeceğim.
Mi, sence anneme hediyeyi geri vermeli miyim?
-Neden ki? -Hayal kırıklığına uğratmak istemiyorum.
Bian'la ayrılacağız sonuçta.
Bilmem ki. Kafam karıştı!
Bian'la evlendiğinden beri hayatın karmaşıklaştı.
İlişkileri bilirsin. İnişler çıkışlar oluyor.
Bu sabahki gibi, anladın mı?
Genelde bugünkü gibi boş vakitlerinde futsal oynar.
Ama bu sabah şık giyindi.
Sen de
o kızı görmeye gideceğinden şüphelendin?
Adamı rahat bırak.
Seni aldattığı doğru olsa bile bu onun günahı, senin değil.
Üstüne çok düşünme yoksa yüzün kırışır.
Gülümse hadi.
-Ne yemek istersin? -Ne olursa, sana kalmış.
Tar...
Gel Mi!
Hadi.
Yemeğini ye Bian.
-Dünü konuşmak istiyorum. -Saat 07.00 olacak.
Geç kalmak istemiyorum. Cakarta'da trafik yoğun oluyor.
-Selamünaleyküm. -Ve aleykümselam.
Bana kalırsa apartmanın inşaası
yakında tamamlanacak.
Neredeyse tüm kablolar halledildi.
Lamba anahtarlarının montajı da bitti sayılır.
Bence son rötuşlar kaldı sadece.
Pekâlâ.
-Sonra tamam mıyız? -Hayır efendim.
Bunu şuraya koymamız
sonra aşağıya bağlamamız ardından da yana...
Eşit olarak dağıtılacaklar.
Dostum, saçma sapan tutuyorsun şunu! Sakin ol, git bir sigara iç.
Bian...
İyi misin?
Ne oldu? Niye ağlıyorsun?
Seni aradım ama cevap vermedin.
Eve geç geldin. Kimi arayacağımı bilemedim.
Şarjı bitmişti. Daha takmadım.
Ne oldu?
Korktum.
Ailemin yaşadığı kazayı hatırladım birden.
Aynı şeyin başına gelmesini istemiyorum.
Merak etme, iyiyim.
İyiyim. Ağlama artık.
Sakinleş.
Topla kendini.
-Ağladığım için üzgünüm. -Sorun değil.
Sakinleş şimdi.
Ağlama.
Kahvaltı edecek misin?
Tari.
Başörtünü çıkarınca epey değişmişsin.
Çirkin miyim?
Güzelsin.
Yani... Bayağı güzelsin.
Pazar için planın var mı?
-Bilmem, ne oldu? -Hakkımı aramak istiyorum.
-Ne hakkı? -Tazminat.
Tazminat mı? Herhangi bir kuralı ihlal etmedim.
-Ettin. -Hangi kural?
O kadınla umumi yerlerde asla görüşmeyeceğim dedin.
Ama görüştün, değil mi?
Evet.
-Tazminat nedir? -Beni dışarı çıkar.
Dışarı mı çıkarayım? Nereye? Akvaryuma mı?
Nereden bildin?
-Ciddi misin? -Evet.
-Çocuk gibisin. -Kimin umrunda?
-Olur mu? -Tabii, olur.
-Hadi ye. -Tamam.
Bu kaplumbağa mı tosbağa mı?
-Bence kaplumbağa. -Haklısın. Kocaman.
Piranalara bak. Sana benziyorlar.
Ne demek bana benziyorlar?
Şuraya gidiyorum, tamam mı?
Tar, dur.
Önce şuraya gitsek daha iyi.
-Ama yakın. -Orası daha iyi.
-Neden oraya gitmiyoruz? -Hızlıca bir bakalım.
Bugün çok mutlu gibisin.
Çok mutluyum.
Sana bir şey anlatayım mı?
Tabii.
Daha önce kimseye anlatmadım.
Sarah'la ilgili.
Tanıştığımızda, ikimiz de üniversitedeydik.
Farklı bölümlerde okuyorduk.
O muhasebede ben de elektrik mühendisliğinde.
Tanıştığımız gün
Ekonomi fakültesinde Aldi'yle buluşmaya gitmiştim.
O günden sonra onunla yakınlaşmaya başladık.
Ama beni her seferinde reddetti.
Ta ki altı ay sonra
ilişkimiz başlayıncaya kadar.
Sonra Sarah'la annemi tanıştırmaya karar verdim.
Ve sorunlar baş gösterdi.
Annem Sarah'ı asla hoş karşılamadı.
Asla onu sevmedi. Sonra öğrendim ki
annem beni, en yakın arkadaşının kızıyla bağlamış.
O da sendin.
Annem kansere yakalandığında kemoterapiye ihtiyaç duydu.
Ne yapacağımı bilemedim.
Panikledim.
Onu kaybetmekten korktum.
Sadece iyileşmesini düşünüyordum.
Ne isterse yapardım.
O da seninle evlenmemi istedi.
Sarah'a bir yıl içinde onunla evleneceğime dair söz verdim.
Sarah kabul etmedi.
Beni beklemeye karar verene kadar onu ikna etmeyi sürdürdüm.
Sarah benim için çok fazla fedakarlık yaptı.
Onunla evlenmeye söz verdikten sonra onu bırakamam.
Evet, Bayan Mia. Sorun değil, beklerim. Selamünaleyküm.
Teşekkür ederim.
Tari.
Biraz konuşabilir miyiz?
Konuşacak bir şey yok.
Tari, önemli.
DEVAM EDECEK
YENİ BÖLÜM
Bana annesinin seçiminden memnun olmadığını söyledi.
Bian hakkında konuşmaya geldim. Ayrılacağım. Böylelikle mutlu olabilir.
İşinde başarılı ama içi kan ağlıyor.
Umarım kuzenim hayatını zorlaştırmıyordur.
-Kız arkadaşın var mı? -Ne?
Broşür! Broşürün var mı?
Her zaman kalbinin açık olması için dua ediyorum. Ama artık yoruldum!
Ben mücadele ediyorum, sense hep o kadına dönüyorsun.
Ne kadar uğraşırsam uğraşayım her zaman o kadına döneceksin!
Alt yazı çevirmeni: Oğuzcan Balyemez