W POPRZEDNIM ODCINKU
Bian!
Boże. Bian, co się dzieje?
- Zastałam Biana? - Kim jesteś?
- Sarah. - Boże!
Obiecałem Sarze, że za rok ją poślubię.
Odmówiła. Ale nie poddawałem się.
Sarah zbyt dużo poświęciła.
Nie mogę jej zostawić, skoro obiecałem ją poślubić.
Możemy porozmawiać?
- Nie mamy o czym. - Tari, to ważne.
- Czekam na kogoś. - Nie zajmę ci długo.
O co chodzi?
- Cóż za przypadek, że się tu spotykamy. - Raczej nieprzyjemny.
Ja...
- Ja i Bian... - Mówił mi.
Wiesz wszystko?
Nie obchodzi mnie wasza przeszłość.
Został moim mężem w momencie złożenia przysięgi małżeńskiej. To dla mnie jasne.
A mąż powinien być lojalny tylko wobec żony.
Tari, ty tak nie myślisz.
Nie mam złych intencji.
Bian pewnie ci powiedział, że chciałam dać mu odejść po waszym ślubie.
Nie chcę niszczyć niczyjego związku, Tari.
Też jestem kobietą.
- Wiem, jak boli złamane serce. - To czemu wciąż czekasz na Biana?
Ciągle do mnie dzwoni.
Powiedział, że nie jest zadowolony z wyboru swojej matki.
Przyszłam tu dla Biana.
Pozwoliłam mu odejść, żeby był szczęśliwy.
Ale jest inaczej, Tari.
Przy tobie jest nieszczęśliwy.
Bian mi to tłumaczył. Teraz słucham twoich wyjaśnień.
Ale mimo wszystko,
nie można usprawiedliwić tego, co robicie.
Dobra kobieta nie wzięłaby czegoś, co nie należy do niej.
Tak, jestem już w środku.
Ona już tu jest.
Dobrze.
Dziękuję za rozmowę.
Tari! Czemu wyglądasz, jakbyś zobaczyła ducha?
Bo tak właśnie było.
Ducha? Tutaj?
- Żartujesz, tak? - Oczywiście.
Ducha w biały dzień, weź przestań.
Powiedział, że nie jest zadowolony z wyboru swojej matki.
Przyszłam tu dla Biana. Pozwoliłam mu odejść, żeby był szczęśliwy.
Ale jest inaczej, Tari. Przy tobie jest nieszczęśliwy.
Dwa, trzy. Jeszcze nie.
Boże. Gotowi?
Bian.
Cześć!
Tęskniłam za wami.
Bian jest z Tobą nieszczęśliwy, Tari.
Proszę Allaha o przebaczenie...
Proszę Allaha o przebaczenie. Boże...
NAJLEPSZE TOWARZYSTWO
Bian.
Obudź się.
- Bian. - Co?
Obudź się.
O co chodzi?
Musimy porozmawiać.
- O tej porze? - To ważne.
Dobrze, zaraz zejdę.
- Zmówiłeś już modlitwę? - Dopiero się obudziłem.
Najpierw się pomódl, a potem porozmawiamy.
Hmm.
- No, zmów modlitwę. - Boże, ale się czepiasz!
- Dziękuję. - Oczywiście.
Dzień dobry.
- Niech pokój będzie z tobą. - I z tobą również.
Jest pani wcześniej, pani Darmi.
Jeśli zaśpię, kogut wydziobie moje szczęście.
Zjadłbym kurczaka z Semarang, pani Darmi.
Mogłaby go pani kupić?
- Semarang jest daleko. - Tak.
On chce porozmawiać ze mną na osobności.
I chodzi o to, żebym nie słyszała?
- Tak. - Odsyła mnie pan?
O czym chcesz porozmawiać?
O naszej umowie małżeńskiej.
Chcesz coś dodać?
Chcę cię o coś poprosić.
Coś?
Co masz na myśli?
Chcę być twoją żoną.
Co przez to rozumiesz?
Przez czas, który pozostał nam jako małżeństwu...
Chcę, żebyś traktował mnie jak swoją żonę.
Możemy robić to, co inne pary.
Oprócz...
„Tych rzeczy”.
„Tych rzeczy”? Czyli których?
- No, „tych”. - Czyli?
„Tych rzeczy”.
- O co ci chodzi? - Tej jednej rzeczy, Bian.
Ach...
- Oprócz seksu? - Bian!
Chcesz, żebym traktował cię jak żonę?
- Mam rację? - Tak.
- Możesz podać jakiś przykład? - Na przykład...
Możemy wspólnie oglądać filmy, jeść kolację, wychodzić na miasto.
Mogę do ciebie zadzwonić, zapytać, co robisz.
Mam prawo do zajmowania twojego czasu, a ty mojego.
Prosisz o wiele.
- I... - Co jeszcze?
Jeśli proszę, żebyś mnie podwiózł, masz znaleźć na to czas.
Jeśli proszę, żebyś mnie odebrał, masz to zrobić.
To wszystko?
- Dobra, umowa stoi. - Jeszcze jedno.
Co?
Musisz chodzić na poranną modlitwę i nauki do meczetu.
- Mam chodzić tam co rano? - Tak.
- Wiesz, że lubię późno wstawać. - Obudzę cię, nie martw się.
- Umowa stoi. To wszystko. - Jeszcze jedno.
Co jeszcze?
Dam ci wykłady i kazania Ustada.
- Żebyś lepiej poznał religię. - Chcesz, żebym został Ustadem?
- Nie. - Więc?
Przynajmniej czegoś się dowiesz.
- Co jest dobre, a co złe. - To już wiem.
Dobrze.
Jasne.
- Pani Darmi, może już pani wyjść. - Oczywiście, szefowo. Przepraszam.
Cześć, Aldi. Przepraszam, były straszne korki.
Nie ma sprawy. Chcesz coś zamówić?
Nie, zamówimy później. Niech tylko złapię oddech.
- Jak się masz? - Dobrze, a ty?
Niezbyt dobrze.
Jesteś chory?
Nie o to chodzi.
Więc?
Wciąż spotykasz się z Bianem?
Dlaczego pytasz?
Po prostu.
To nie twoja sprawa.
Bian już ma żonę.
- Nie wiesz o nas wszystkiego. - Wiem wszystko.
To ja was sobie przedstawiłem.
I tylko dlatego sądzisz,
że masz prawo oceniać nasz związek?
- To co robicie, jest złe. - Możesz przestać mnie oceniać?
Sarah, proszę. Zostaw go w spokoju.
Oszalałeś, Aldi.
Myślałam, że chcesz porozmawiać o szkolnych czasach.
A okazuje się,
że próbujesz być strażnikiem moralności.
Już nigdy mnie nie zobaczysz!
Bian.
Wstawaj. Czas na poranną modlitwę.
- Co tu robisz? - Budzę cię na poranną modlitwę.
W meczecie trwają poranne nauki.
Mówiłam ci wczoraj.
Więc chcesz po prostu budzić mnie na modlitwę?
Nie chcesz tu spać?
O czym ty mówisz?
Hej, dokąd to?
Idę się przygotować do meczetu.
Dość!
- Nie złość się. - Kto tu się złości?
Wyglądasz na zdenerwowaną, uśmiechnij się.
Szeroki uśmiech, no już.
Wyglądasz słodko. Czyja to żona?
Wystarczy, wstawaj. Czas na modlitwę.
- Przecież wstałem. - Pospiesz się.
Wstawaj.
- Wstałem. - Dalej, bo się spóźnisz.
Musimy wierzyć w boskie przeznaczenie.
Może to, czego chcemy, nie będzie dobre w oczach Allaha.
Na przykład, gdy ktoś chce poślubić osobę A.
Ale to niezgodne z przeznaczeniem.
Musi poślubić osobę B.
Bóg zdecydował, że jego przeznaczeniem jest ślub z osobą B.
Nie obawiajcie się o boskie wybory.
Allah wybiera dla nas najlepszych partnerów.
Może w tym, co nam się nie podoba, kryje się dobro.
Może to, za czym gonimy...
Nie jest dobre w oczach Allaha.
Musimy wypełnić swoje przeznaczenie. Żyć w szczerości.
Zgodnie z wolą Bożą nasze serca pogrążą się w spokoju i szczęściu.
Jeśli będziemy żyć godnie.
Przepraszam Bian, mam dziś spotkanie.
W przeciwnym razie byłabym wcześniej. Weź torbę.
Idę.
Poczekaj!
- Zapomniałeś tego. - Dziękuję.
- Idę. Pokój z tobą. - I z tobą.
Wytrę ci pot.
Bian.
Seks przedmałżeński. Czy grzechy mogą zostać wybaczone?
Seks przedmałżeński to haniebny czyn.
Kobieta i mężczyzna odbywają stosunek jak mąż i żona.
W Islamie kara powinna mieć charakter odstraszający lub wynosić 100 batów.
W Koranie według Allaha...
Cudzołożnik nie może ożenić się z cudzołożnicą lub bałwochwalczynią.
Cudzołożnica nie może wyjść za bałwochwalcę.
Tego zabrania się również wyznawcom.
CUDZOŁÓSTWO, CZY MOŻNA OTRZYMAĆ ROZGRZESZENIE?
Czy ktoś obecnych słyszał o filozofii mleka kokosowego?
BTARI HAPSARI DYREKTORKA QUEEN SANDWICH
Może ktoś?
To jedna z moich ulubionych filozofii.
Ponieważ mleko kokosowe nie bierze się znikąd.
Powstaje w wyniku długiego procesu.
Na początku owoc spada z drzewa. Trzeba obrać go ze skórki.
Rozłupać skorupę. Zetrzeć miąższ.
Dodać wodę i wyciskać, aż powstanie mleko kokosowe.
Ale okazuje się, że wciąż nie jest przydatne do użytku.
To mleko kokosowe należy najpierw ugotować.
Żeby można było wykorzystać je do przyrządzenia curry czy potrawki.
My jesteśmy tym mlekiem.
Jeśli mamy być użyteczni
i wykorzystywać pełnię naszego potencjału,
musimy przejść długi proces. I wielokrotne testy.
One nie wynikają z tego, że Bóg nas nienawidzi.
Ale z tego, że nas kocha.
Bóg chce, żebyśmy byli mlekiem kokosowym, które przyda się wszystkim.
Pani Tari, dziękujemy za przemowę i podzielenie się wiedzą.
Brawa dla pani Tari.
- Dziękuję. - Ja również.
- Dziękuję pani. - Oczywiście.
Była pani wspaniała.
Dlaczego „pani Tari”? Mów mi po imieniu.
- Z kim przyszedłeś? - Sam, jestem singlem.
- Więc musisz to wkrótce zmienić. - Chciałbym.
- Ale ona spotyka się z kimś innym. - Naprawdę?
Niefajnie być piątym kołem u wozu.
Tak.
- Niech pokój będzie z tobą. - Z tobą również.
Ami. Najlepsza przyjaciółka Tari, wziętej przedsiębiorczyni.
- Przesadzasz. - Aldi.
- Och. - Kuzyn Biana.
Dzięki Bogu.
- Singiel? - Słucham?
- Przyszedłeś sam? - Tak.
Przyszedł sam.
Przyszedłem zobaczyć panią Tari. Chcę się uczyć.
- Ale uroczo. - Co?
- O co chodzi?
Twoja chęć zdobycia wiedzy jest urocza.
Super, tak trzymaj.
- Znowu to robisz. - Lubię twoją przyjaciółkę.
Odnosi sukcesy w biznesie, ale coś trapi jej serce.
Co masz na myśli?
Mam nadzieję, że mój kuzyn nie utrudnia ci życia.
- Masz dziewczynę? - Słucham?
Broszura!
- Masz broszurę? - Jeszcze nie.
- Niech Allah mi wybaczy. - Ogarnij się, proszę.
Taki przystojny.
Idź je rozdać.
- Coś nie tak? - Robisz mi wstyd.
- Idź już. - Jesteś taka ciekawska.
- Przepraszam, Ami taka już jest. - Jest zabawna.
Jak twój biznes?
W tym rzecz. Chcę cię prosić o pomoc.
- W czym? - Zostań moją mentorką.
Jeszcze nie jestem specjalistką.
Jeśli chcesz, przedstawię cię mojemu znajomemu, jest ekspertem.
- Dlaczego ty się tym nie zajmiesz? - Pokój z wami.
- I z tobą również. - Bian.
Musimy iść.
Pójdę już. Pokój z tobą.
- I z tobą. - Chwila, moja torba.
KONFERENCJA BIZNESOWA
Czemu Aldi tam jest?
Aldi dołączył do moich warsztatów.
- Przyszedł kilka razy. - Jak to?
- Przecież to publiczne wydarzenie. - Wiem o tym.
Często rozmawiacie?
- Czasami. - A na WhatsAppie?
- Raz. - O czym?
O niczym szczególnym, to w końcu twój kuzyn.
Mówiłem, żebyś się trzymała z daleka.
- Dlaczego? - Bo mi się to nie podoba.
- Musi być jakiś powód. - Po prostu mi się to nie podoba.
- Zachowujesz się jak zazdrosny mąż. - Nie jestem zazdrosny.
- Jesteś, tak? - Wcale nie!
Jesteś zazdrosny, prawda?
Pokój z wami.
- Pokój z wami. - I z tobą.
- Zastałem Biana? - Pan Bian jeszcze nie wrócił z biura.
- Aldi. - Tari.
- Co cię sprowadza? - Byłem u cioci Yasmin.
- To od niej. - Od mamy?
- Powinienem wcześniej uprzedzić. - Nic się nie stało.
Mama przysłała mi tkaniny. Muszę do niej zadzwonić.
Halo. Pokój z tobą, mamo. Przysłałaś mi tkaniny?
Tak, dziękuję bardzo. Jasne. Pokój z tobą.
Chodź, tędy.
- Usiądź, Aldi. - Dziękuję.
- Zaraz wrócę. - Jasne.
- Pan przystojny. - Och.
Zrobiłam zapiekane banany.
Dziękuję, że zadałeś sobie trud, by tu przyjechać.
Jakbyś rozmawiała z kimś innym.
Muszę lecieć, pozdrów Biana.
Jasne.
- Pokój z tobą. - I z tobą.
Bian.
Muszę iść, spieszę się.
Pokój z wami.
Zwykle nie wracasz wcześniej.
- Nie podoba ci się to? - Oczywiście, że podoba.
Cieszę się, że wróciłeś wcześniej. Napij się.
- Co Aldi tu robił? - Aldi? Był u mamy.
Przywiózł od niej coś dla mnie.
Dlaczego mnie o to nie poprosiła?
Nie wiem.
- O której przyjechał? - Niedawno.
Niedawno, ale miał czas zjeść?
Pani Darmi zrobiła zapiekane banany.
Często tu przychodzi?
- To był pierwszy raz. - Na pewno?
Dlaczego o to pytasz?
Skąd mam wiedzieć? Może sprowadzasz tu innych, gdy mnie nie ma.
To, że poznałeś tę kobietę w domu, nie znaczy, że zrobiłabym to samo.
Nie upadłam tak nisko.
Tar.
Masz plany na wieczór?
Nie, czemu pytasz?
Obejrzyjmy coś.
- Film? - A chcesz oglądać przechodniów?
Nie mam ochoty wychodzić.
Nigdy nic razem nie oglądaliśmy. Co ty na to?
Proszę?
Zobaczymy.
- Dlaczego jeszcze nie jesteś gotowa? - Dokąd idziemy?
Przecież idziemy na film. Pośpiesz się.
Zaczekam.
- Powiedziałeś, że obejrzymy film. - To prawda.
Tutaj?
Chcę, żebyśmy obejrzeli razem film, a nie wychodzili.
Jakbym wiedziała, to bym się tak nie ubrała.
Niech to będzie prawdziwa randka.
Podoba mi się. Wyglądasz inaczej.
Ładnie.
- Co chcesz obejrzeć? - Komedię romantyczną.
Przestań.
Gdzie byłeś, gdy było mi ciężko?
Jak myślisz, jak to się skończy?
To film, musi się dobrze skończyć.
...również mu na mnie zależy.
- Co robisz? - Co?
Nigdy tego nie robiłaś?
- Czego? - Tego.
O czym ty mówisz?
- Robiłaś to? - Co? Bian!
Robiłaś to już czy nie?
- Nie mam ochoty na film. - Hej.
A chodziłaś kiedyś za rękę?
Och...
Więc to był twój pierwszy raz, kiedy udawaliśmy
na urodzinach taty?
Niczego nie udawałam. Jesteśmy małżeństwem.
Jesteś taka naiwna.
Noszę hidżab od czasów liceum.
Jak ktoś w hidżabie mógłby chodzić na randki?
Pocałunki, trzymanie się za ręce. Gdy to jeszcze nielegalne.
- Ty pewnie to robiłeś, prawda? - I co z tego?
- Nic. Pójdę już do pokoju. - Hej.
Tari.
Zjedzmy coś. Ja gotuję.
- Potrafisz gotować? - Cóż.
- Mówię poważnie. - Naprawdę?
Jasne.
- Smaczne? - Hmm.
Smaczne, prawda? Zupka chińska z przepisu Biana.
Musi być smaczna, nie ma innego wyjścia.
- Tar. - Tak?
Chcę cię przeprosić.
Nie powinienem mówić tych przykrych rzeczy o tobie i Aldim.
I o przeszłości.
O całowaniu.
Nie zmienię swojej przeszłości, prawda?
W przeciwieństwie do ciebie nie jestem święty.
Nie ma takich osób, sama też nie jestem święta.
Przynajmniej bardziej o siebie dbałaś.
Wybaczysz mi, prawda?
Wybacz mi.
Odbierz. Przyzwyczaiłam się już.
Halo...
Tak.
Co?
Dobrze, już jadę.
- Co się stało, Bian? - Sarah miała wypadek.
Zaprawdę należymy do Boga i do niego powrócimy.
Proszę pani. Szukam pacjentki o imieniu Sarah.
- Która sala? - Tamtędy.
- Tam?
Tari.
- Co tu robisz? - Znajoma trafiła na ostry dyżur.
- Sarah? - Znasz ją?
Bian jest w środku.
A ty nie chcesz? Możemy wejść razem.
Nie, zostanę tutaj.
Jesteś jego żoną.
O co chodzi, Sar? Coś cię boli?
Bian, nie zostawiaj mnie, proszę.
Nigdzie się nie wybieram. Uspokój się.
Pokój z tobą.
- I z tobą pokój. - Tar?
Co to ma znaczyć?
Wyjeżdżam.
Dokąd?
- Nie będzie mnie jakiś czas. - Jakiś czas?
- Tar... - Potrzebuje czasu, by pomyśleć.
O sobie, o tobie i naszym małżeństwie.
Nie wytrzymam tego dłużej.
Nie dam rady.
Nie mogę cierpieć za każdym razem, gdy widzę cię z tą kobietą.
Tar, Sarah jest tu sama, nie ma żadnej rodziny.
Wiesz co?
Każdej nocy modlę się, abyś otworzył swoje serce.
Ale jestem już tym zmęczona.
Jest mi ciężko samej, a ty zawsze wracasz do tej kobiety.
Nieważne, jak bardzo się staram, zawsze do niej wracasz!
Posłuchaj mnie.
Może byłoby mi łatwiej, gdybym się w tobie nie zakochała.
Nie wiem, kiedy to się stało.
Może podczas przysięgi?
Gdy trzymałeś mnie za rękę?
Albo gdy wyszliśmy razem po raz pierwszy?
Nie wiem.
Natomiast to pewne, że zaczęłam się w tobie zakochiwać.
Tar.
Wysłuchaj mnie, proszę. Nie zostawiaj mnie.
Dobrze?
Zostawiłbyś dla mnie tę kobietę?
Wyjeżdżam, dopóki nie odpowiesz na to pytanie.
- Pokój z tobą. - Tari.
Tari.
CIĄG DALSZY NASTĄPI
W KOLEJNYM ODCINKU
Chce pan poznać sekret?
- Jaki? - To prezent...
urodzinowy od pani Tari.
- Dla mnie? - Zostaw tę kobietę.
- Nie mogę jej teraz zostawić, Tar. - Dobrze. Zawsze to powtarzasz.
Jeśli ci się nie podoba, wiesz, gdzie jest sąd kościelny.
Złóż papiery rozwodowe!
W porządku.
Możesz tu zostać.
Tłumaczenie: Barbara Wiśniewska